ငယ်တုန်းကဈေးထဲကအစိမ်းရောင်နှင့် ကျမအကြိုက်အစားစာတွေ...

ဝေလီဝလင်းရှိသေးပေမယ့် ဈေးတန်းထဲမှာ တောသည်တွေကတန်းစီ ငှက်ပျောဖက်စိမ်းတွေနဲ့ ခင်းပြီး ခူးဆွတ်လာကြတဲ့ အသီးအရွက်လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်တွေကို ခင်းကျင်းနေကြပြီ....။ ပိန်းကြာရွက်ထဲမှာ အဖြူရောင် အဝါရောင်ငါးပေါက်ကလေးတွေ .... မဲမဲချွန်ချွန်နဲ့ခွေနေတဲ့ ခရုလေးတွေ.... ကျော်စံကေးတွေကလဲ ခြေလက်ကားယားတွေ အတွဲလိုက်လေး.....။ ဟော ...ဟိုဖက်အသည်ကျတော့ ဖက်ရွက်လေးပေါ်မှာ ဘာအရွက်တွေမှန်းမသိ အစုံရောနှောထားတာ တစ်ပုံကိုငါးကျပ်တဲ့...ဟင်းရည်ချက်သောက်ရင် အလွန်ချိုဆိုပဲ....။ ဒီဘက်ကခေါင်းပေါင်းနဲ့အဒေါ်ကြီးက ဝါးကျည်တောက်တွေကို ငှက်ပျောဖက်နဲ့စို့ပြီး တန်းစီထားတယ်...။ အင်ဖက်ရွက်ထဲမှာက အဖြူရောင်ဥသေးသေးလေးတွေ ခါချဉ်ဥတဲ့....။ ဒါဖြင့် ကျည်တောက်ထဲက ဘာလဲဆိုတော့ ဝါးပိုးကောင်တွေပါတဲ့...။ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရင် လှုပ်ရွရွနဲ့ အသဲယားစရာပါ...။ အဲဒီကောင်တွေကို ရေဆေး ဆီထဲဒီတိုင်းပစ်ထည့်ကြော်ရတာ ငရဲများပါတယ်...။ ဒါပေမယ့်လဲ သူများကြော်ကြွေးတာစားဖူးတယ် ဆိမ့်နေရောပဲ....။ ခါချဉ်ဥတွေကျတော့ ကြက်ဥနဲ့ခေါက်ပြီးကြော်စားရသတဲ့..။ ဇလုံထဲရေနဲ့စိမ်ထားတဲ့ အစိမ်းရောင်ချောကျိကျိတွေက ရေတံခွန်ကျောက်တွေကြားကယူလာတဲ့ ရေညှိတွေ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ဒီတိုင်းလေး ခရမ်းချဉ်သီးနဲ့ ပဲပုပ်မှုန့်နဲ့သုပ်စားကြတယ် အရည်ရွှဲရွှဲနဲ့ပဲ....။ ဝဥတွေကို တိုဖူးလိုအတုံးလိုက်လုပ်ရောင်းတယ်....။ ပိန်းနှဲသီးပေါ်ချိန်ဆို ပိန္နဲနုလေးတွေကို ဝက်သားနဲ့ဖြစ်ဖြစ် သက်သတ်လွတ်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဟင်းရည်ချက်သောက်ကြတယ်...။ အနီအညိုနုရင့်နဲ့ အရောင်လေးပြောင်လက်လက်နဲ့ အရွက်လေးက ညောင်ချဉ်ရွက်တဲ့...။ အနုလေးတွေကိုသင်ပြီး ပေါင်းရတယ်..။ အရွက်လေးနူးလာရင် နုတ်နုတ်စင်းပြီး ပဲပုပ်မှုန့်နဲ့ကြက်သွန်ဖြူဆီသတ်ပြီးကြော်စားကြတယ်...။ ဒါမှမဟုတ်လဲ ဝက်ရိုးနဲ့ အရေသောက်လေး မီးမြေ့မြေ့တနေကုန်တည်ထားရင် မျှစ်ချဉ်ဟင်းလိုပဲ သိပ်ကောင်းတယ်...။ ဝက်လက်အေးရောင်းတဲ့အသည်ကလဲ ဗန်းထဲက ဝက်လက်အေးကို ကြွေခွက်ထဲထည့်ပြီး တစ်ခွက်ကိုတစ်ရာနဲ့ရောင်းတယ် ငှက်ပျောဖက်နဲ့ထည့်ပြီး ဝါးတုတ်ချောင်းလေးနဲ့ထိုးညှပ်ပေးတယ်...။ ဝက်လက်အေးကိုဆောင်းတွင်းမှာပဲလုပ်ရောင်းကြတာ... သူက ဝက်လက်ကို စပါးလင် နနွင်း ငရုတ်သီး ဂျင်းနဲ့ပြုတ်ပြီး... နူးလာရင် ကျောက်ကျောလိုပဲ ဗန်းထဲလောင်းထည့်အအေးခံ မနက်ဆိုရင်ခဲသွားပြီ အဲဒီအသားခဲတွေကို ကောက်ညင်းပေါင်းနဲ့စားကြတယ်...။ နောက်တမျိုးက လက်ပံပွင့်အခြောက်တွေ ရှမ်းခေါက်ဆွဲထဲ ရေနွေးဖျောထည့် စားကောင်း၏။ ဒီဘက်ရှမ်းတွေက ရှမ်းခေါက်ဆွဲထဲကို အရွက်တွေစုံစိနေအောင်ထည့်စားတတ်ကြတယ်....။ ရွှေပဲရွက် ပဲပင်ပေါက် လက်ပံပွင့်ခြောက် ဂေါ်ဖီပါးပါးလှီး နံနံပင် ကြက်သွန်မှိတ် ရှမ်းနံနံအပြင် ရေပူစမ်းထဲမှာ အစည်းလိုက်လေးပြုတ်ပြီး လာရောင်းတဲ့ မျှစ်နုနုလေးတွေကိုပါ အမျှင်လိုက်ဆိတ်ထည့်ပြီးစားတတ်ကြတယ်...။ ရှမ်းခေါက်ဆွဲပန်းကန်ကြည့်လိုက်ရင် အစိမ်းရောင်တွေဝေဆာလို့ စားချင်စရာ...။ ရှမ်းမုန့်အချိုပွဲတွေထဲမှာ ကောက်ညင်းကင်လည်းစားကောင်းတယ် ငှက်ပျောဖက်ကို ကန်တော့ပုံလုပ် ကောက်ညင်းကို သကြားအုန်းနို့နဲ့ဆားနဲနဲထည့်ပြီး ကန်တတော့ထဲထည့် ဝါးတုတ်တံလေးနဲ့ထိုးပြီး မီးနဲနဲနဲ့ကင်ရတာ ဖက်နံ့လေးမွှေးပြီး စားလို့သိပ်ကောင်းတယ် ဒီမှာတော့ ဘိတ်အစားစာတွေမှာ ခပ်ဆင်ဆင်ကောက်ညင်းကင်မျိုးတွေ့ဖူးတယ်....။ နောက် ရောင်စုံဆန်ကျောက်ကျောတွေ အနီအစိမ်းအဖြူသုံးထပ်ပါတယ်...။ အညိုရောင်ဆန်ကျောက်ကျောမုန့် (မုန့်ကျွဲသဲလိုမျိုး)၊ ငှက်ပျောသီးကောက်ညင်း၊ ရွှေထမင်း (ရွှေထမင်းကျတော့ ကောက်ညင်းပေါင်းလိုပဲ ကြံသကာကြောင့်အညိုရောင်လေး ဖြစ်သွားတာပဲကွာတယ် အုန်းသီးဖတ်လေးဖြူးစားရတယ်) ရန်ကုန်မှာလို့ အတုံးလေးတွေမဟုတ်ဘူး...။ အချဉ်ရောင်းတဲ့အတန်းမှာဆိုရင် နာမည်အကြီးဆုံးက အမဲကျောကိုအချဉ်တည်ထားတာပဲ အကျောတွေက ကြည်ကြည်လေးတွေနဲ့ နှစ်လက်မအရှည်လေးတွေတုံးထားတယ် ငရုတ်သီးကြမ်းနဲ့အချဉ်တည်ထားတာ စားကောင်းတယ်...။ နောက် ကတက်ချဉ်ရွက်ဆို နုဖတ်နေတာများ အိမ်ရောက်ရင် ရေနဲနဲဆေး ရိတ်ရိတ်လှီးပြီး ကြက်သွန်ဖြူဓါးပြားရိုက်ထည့် ကြက်သွန်နီးပါးပါးလှီးထည့် ပီနံငရုတ်သီးခြောက်ကိုမီးကင်ပြီး ချိုးထည့် ဆားအချိုမှုန့်လေးထည့်နယ်ပြီး နံနံပင်လေးဖြူးလိုက် အောင်မလေးဗျာ...ဆွေမျိုးမေ့ပဲ...။ ရေးရင် သရေကျတယ် တကယ်ပါ...။ ကောက်ညှင်းဆန်ကိုအချဉ်ဖေါက်ထားတာ ကစော်ခေါ်တယ်... စားဖူးကြမှာပါ...။ ငယ်တုန်းကတော့ လူကြီးတွေက များများမစားရဘူး မူးတတ်တယ်ပြောတယ်...။ အင်းပေါ့ သူက ဆန်အရက်နီးနီးဖြစ်နေတာကိုးး...။ အဲဒါလေးကို သကြားလေးထည့်ပြီးသောက်တာ အရသာကချဉ်စုတ်စုတ်နဲ့ ...။ ဆီတိုဖူးအတုံးလေးတွေက ငရုတ်သီးရောင်လေးတွေတင်ထားတော့ ရဲရဲလေးတွေ ဝါးတောင်းလေးဒေါင့်ထဲ ဖက်ခံပြီးစီထည့်ထားတာ... ဆီတိုဖူးသည်ဆို နနွင်းမှုန့်နဲ့ အရောင်တင်ငရုတ်သီးမှုန့်တွဲရောင်းလေ့ရှိတယ်....။ စစ်တပ်ထဲကအဒေါ်ကြီးတွေလာရောင်းလေ့ရှိတဲ့ ပဲကပ်ကြော်.. မုန့်လုံးကြီးကြော် ဘိန်းမုန့်.... မုန့်လက်ကောက်...။ မုန့်လုံးကြီးဆို အထဲမှာဌာပနာထားတဲ့ အုန်းသီးကချိုမွှေးနေရောပဲ.. ကောက်ညင်းဆန်ကကောင်းတော့ ဗယ်ရီးဂွတ်ပေါ့ဗျာ....။ အဲဒီကဘိန်းမုန့်ကို ခုထိရန်ကုန်မှာ မတွေ့သေးဘူး ...။ ဒီမှာက ဘိန်းမုန့်ဆို အချပ်သေးသေးလေးတွေ ..။ ငယ်တုန်းက စားဖူးတာ သူတို့က ဘန်းလိုက်လုပ်ပြီး ကပ်ကြေးနဲ့ဖြတ်ဖြတ်ရောင်းတာ....။ ဘိုစာထဲကဆို ဟန်းနီးကိတ်နဲ့ခပ်ဆင်ဆင်ရယ်....။ ဒါကြောင့်တခါတလေ ငယ်တုန်းကဘိန်းမုန့်အလွမ်းပြေလေး ပျားရည်ကိတ်လေးကိုဝယ်ဝယ်စားဖြစ်တယ်.....။ မုန့်လေပွေကိုလည်းလွမ်းတယ် ... ပူပူနွေးနွေးဆုံထဲကထွက်လာတဲ့ ခေါပုတ်ကိုလဲလွမ်းတယ်....။ ဒီဈေးထဲမှာ ကျမအကြိုက်ဆုံးက တိုဖူးဦးနှောက်အချိုပွဲလေးပဲ...။ ပဲပိစပ်ကို ကြိတ်ပြီးလုပ်ထားတာ စားခါနီးဇွန်းလေးနဲ့ခတ်ပြီး ကြံသကာကိုဂျင်းနဲ့ကြိုထားတာကိုဆမ်း အုန်းနို့ဆမ်း အိုးး ဂွတ်မှဂွတ်ပဲ....။ အုပ်ကျင်းရွာထဲက အဒေါ်တစ်ယောက်ရောင်းတဲ့ ပဲတိုဖူးသုပ်ကိုလည်းသိပ်ကြိုက်တာပဲ....။ မုန့်ဟင်းခါးဆို ဒေါ်အေးမြင့်ဆိုင်က မုန့်ဟင်းခါးကြိုက်တယ်...။ ငါးရှားပေမယ့် တခါတလေ ငါးမပါပဲ စပါးလင်မွှေးမွှေး ငှက်ပျောအူနုနု ပဲရည်လေးနဲ့လဲသိပ်ကောင်းတယ်.....။ ဖြစ်နိုင်ရင် ခုရေးထားတဲ့ အစားအစာတွေကို ပုံလေးတွေနဲ့တင်ချင်ပါတယ်....။ တကယ်တမ်းကိုယ်စားခဲ့ဖူးတဲ့ အဲဒီအစားစာတွေဟာ ခုနေပြန်သွားရင်တောင်မှ ဈေးထဲမှာ အဲလိုတွေသဘာဝကျကျလေး စုံလင်အောင်တွေ့နိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး.....။ လူတွေဟာ တနေ့တခြား သဘာဝအစားသောက်တွေနဲ့ ဝေးဝေးသွားတယ် အလွယ်တကူ ရယ်ဒီမိတ်ကို အားပေးလာကြတယ်....။ ရယ်ဒီမိတ်ဆိုတာ တာရှည်ခံဆေးတွေ ဓါတုဆေးဝါးတွေထည့်သုံးထားတော့ ကျန်းမာရေးအတွက်တယ်ပြီး မကောင်းလှပါဘူး....။ ဖြစ်နိုင်ရင် စားစရာမုန့်ပဲသရေစားတွေကိုတောင် သဘာဝငှက်ပျောဖက်လေးနဲ့ပဲ ထည့်ရောင်းစေချင်ပါတယ်...။ ပလတ်စတစ်အိတ်တွေ ကြွပ်ကြွပ်အိတ်တွေအစား ဖက်တွေ စက္ကူတွေကို ပြန်သုံးစေချင်ပါတယ်...။ ဒီပို့စ်ကိုစရေးတော့ ကျမငယ်ငယ်တုန်းက အဖွားတစ်ယောက်လိုချစ်ခင်ရတဲ့ အဖွားလုံရဲ့ မီးဖိုချောင်အကြောင်းကိုရေးမလို့ပါပဲ ရေးရင်းနဲ့ ဈေးထဲကအစားအစာတွေက ကိုယ့်ကိုဆွဲဆောင်လိုက်တယ်....။ အဖွားလုံအကြောင်းကို နောက်တစ်ပို့စ်ကျမှရေးမယ်ကွယ်...။

မိုးငွေ့