ကျွန်မဒီစာအုပ်လေးကိုသိပ်ကြိုက်တယ်.....

ဆရာကြီးဒဂုံတာရာရေးသားခဲ့တဲ့ နာမည်ကြီးဝတ္ထု “မေ” နဲ့ “မြိုင်” ကိုဖတ်ဖူးထားပြီးသားမို့ ဆရာကြီးရဲ့ အရေးအသား အဖွဲ့အနွဲ့တွေကို သိပ်မစိမ်းနေဘူးဆိုပါတော့...။ အခုနောက်ဆုံးဖတ်ထားခဲ့တဲ့ ဆရာကြီးရဲ့ “နေ့စဉ်မှတ်တမ်း”စာအုပ်ကိုဖတ်ရတော့ ဆရာကြီးရဲ့ သမားဂုဏ်ကို ပိုပြီး ကြည်ညိုလေးစား ရပါတယ်...။ ခေတ်သုံးခေတ်ရဲ့ နိုင်ငံရေး၊ အနုပညာနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကိစ္စတွေကို စာပေနဲ့  လှုံ့ဆော်စည်းရုံးမှုတွေ ဆောင်ရွက်ရာမှာ တာဝန်ကျေပွန်ခဲ့တဲ့ ဆရာကြီး ဒဂုန်တာရာရဲ့ ကျေးဇူးကလည်း ကြီးမားလွန်းလှပါတယ်။ ဒီစာအုပ်ဟာ ဆရာကြီး မကွယ်လွန်မီ အောင်ပန်းနေအိမ်မှာ ရေးသားခဲ့တဲ့ စာအုပ်လေးပါ..။ နေ့စဉ်မှတ်တမ်းအပြင် အခြားနိုင်ငံရေး ငြိမ်းချမ်းရေးဝတ္ထုတိုများလည်းပါဝင်ပါတယ်...။ ဆရာကြီးဟာ အလင်းရောင်ကိုသိပြီး အရာဝတ္ထုတွေကို ရိုးတိုးရိပ်တိတ်မျှသာမြင်ရတော့ပေမယ့် စာတွေကို နှုတ်တိုက်ရေးထားတယ်လို့တောင် မထင်ရပါဘူး...။ လက်နဲ့ကိုယ်တိုင် မရေးနိုင်ပေမယ့် ဆရာကြီးနှလုံးသားကနေ စိမ့်ထွက်လာကြတဲ့ စကားလုံးတွေကတော့ အန်မတန်  သိမ်မွေ့လွန်းလှပါတယ်...။

ဆရာကြီး မနက်ခင်း ခြံဝင်းထဲ တုတ်ကောက်လေးနဲ့ စမ်းပြီးလမ်းလျှောက်နေချိန်မှာ ထိတွေ့ခံစားရသမျှ အရာဝတ္ထုတွေကို ဖွဲ့ပြထားတာလေးက တကယ်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ဆန်လွန်းပါတယ်...။ ဆရာကြီးက သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို အသေးစိပ်ဖွဲ့တဲ့အခါ အသုံးအနှုန်းဝေါဟာရတွေ သိပ်ကြွယ်တယ်...။ ဒီလို ပတ်ဝန်းကျင်ကို နူးညံ့လှပစွာ ဖွဲ့နွဲ့ရေးသားတတ်တာ ကျွန်မဖတ်ဖူးတဲ့ အမျိုးသမီးစာရေး ဆရာမ ထဲမှာဆို ဆရာမကြီးဒေါ်ခင်နှင်းယု စာတွေမှာ တွေ့ခဲ့ရဖူးတယ်..။ လေညှင်းလေးတွေ သစ်ရွက်ကလေးတွေ၊ ကျေးငှက်သံတွေ၊ နွေဦးပေါက်ဥသြသံသာတွေ၊ ပန်းရနံ့လေးတွေ စသဖြင့် ဆရာကြီးရဲ့ စကားလုံးတွေက သိပ်ကိုဖမ်းစားနိုင်လွန်းပါတယ်...။ အမြင်အာရုံမကောင်းလို့ အတွေ့အာရုံကိုရေးသား သွားရာမှာလည်း စကားလုံးအသုံးအနှုန်းတွေက ပန်းပွင့်တွေလို လေမှာယိမ်းနွဲ့ လှုပ်ရှားနေတယ်လို့ ခံစားမိပါတယ်...။ ခြံဝင်းထဲမှာရှိတဲ့ ဆရာကြီးလက်နဲ့ စမ်းမိတဲ့ ဂေါ်ရခါးအရွက်က နူးနူညံ့ညံ့ အထိတွေ့လေးကို ခံစားရတယ် ။ ပင်စိမ်းပင်မှာ ကပ်ပေါက်တဲ့ သစ်ခွပန်း အရွက်ကတော့ ခပ်မာမာလေး ခံစားရတယ်ဆိုတဲ့ နွယ်ပင်၊ သစ်ပင်၊ ပန်းမံတွေအကြောင်း  ရေးသားရာမှာ ကဗျာဆန်လှတယ်။

ဆရာကြီးဟာ သူနေ့စဉ်ပြုနေရတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်လေးကို ရေးပြရာမှာ နေ့စဉ်မပြတ် ရေဒီယို နားထောင်တာလေးကို ကျွန်မသိပ်သဘောကျ မိတယ်...။ အသက်အရွယ်ကြီးလာသူတွေဟာ လုပ်စရာအလုပ်မရှိတော့ရင်  စိတ်ကျရောဂါအလိုလို ဝင်လာတတ်ကြပါတယ်။ သို့မဟုတ်လည်း မှတ်ဉာဏ်ချို့ယွင်းတဲ့လက္ခဏာ သူငယ်ပြန်ရောဂါ စသဖြင့် အဖြစ်များကြတယ်..။ ဒီလိုဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းအရင်း အသေးစိပ်ကို သိပ်မသိပေမယ့် လူတစ်ယောက်ဟာ အသက်ကြီးလာရင် ဘုရားတရားအလုပ်အပြင် ကိုယ်ဝါသနာပါတဲ့ အလုပ်တစ်ခုခုလုပ်သင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်...။ ကျွန်မဆို ခဏခဏတွေးဖူးတယ်... တွေးဖူးတယ်ဆိုတာက ကိုယ့်ရှေ့မှာ မြင်နေတွေ့နေတဲ့ အဖိုးအဖွားတွေကို ကြည့်ပြီး တွေးမိတာလေးပါ..။ ကိုယ်တိုင်ရော အသက်ကြီးလာရင် ဘာလုပ်မလဲဆိုတာပါ..။ ဥပမာ စာဖတ်တာတို့ ပန်းချီဆွဲတာတို့ စန္ဒရားတီးတာတို့ အပင်စိုက်တာတို့ သိုးမွှေးထိုးတာတို့ပေါ့...။ အဲလို ဝါသနာတစ်ခုခုကို လုပ်ကိုင်နေရတာဟာ ကိုယ့်ရဲ့ ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ အချိန်ကို သူများကိုလည်း အနှောက်အယှက်မပေး အကျိုးရှိရှိလည်းအသုံးချရာရောက်တယ်လို့ မြင်ပါတယ်..။ ဒီအတွေးကို ဆရာကြီးရဲ့ ဒီနေ့စဉ်မှတ်တမ်းစာအုပ်လေး ဖတ်ပြီး ပြန်ပြောပြချင်လာခဲ့တာပါ...။

ကျွန်မဆို အသက်ကြီးလာရင် အဓိကတော့ စာတွေရေးမယ် စာအုပ်တွေ ဖတ်ဖြစ်နေမယ်ထင်ပါတယ်...။ ဒါကလည်း မျက်စိအမြင်အာရုံကောင်းနေသေးရင်ပေါ့...။ ခြေလက်ကောင်းမွန်နေသေးရင်လည်း အိမ်လုပ်မုန့်တွေဖုတ်ပြီး ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်ကသူတွေ ကိုယ်ချစ်ခင်ရတဲ့ မိတ်ဆွေတွေကို ဝေမျှပေးချင်တယ်...။ မဟုတ်ရင်တော့ ရေဒီယိုတော့နားထောင်ရလိမ့်မယ်...။ ကျွန်မ အသက်ကြီးလာရင်လုပ်ဖို့ အလုပ်တွေကို စဉ်းစားရာမှာ ရေဒီယိုနားထောင်ဖို့ကို မစဉ်းစားမိခဲ့ဘူး...။ ဆရာကြီးရဲ့ နေ့စဉ်မှတ်တမ်းစာအုပ် ဖတ်မိသွားလို့သာ ရေဒီယိုနားထောင်ဖို့ သိလာရတာပါ...။ ဟုတ်တယ် စာအုပ်ဖတ်မရတဲ့အချိန်မှာ ဒါမှမဟုတ်စာအုပ်ဖတ်ဖို့ အာရုံမဝင်စားတဲ့ အချိန်မှာ ရေဒီယိုတော့ နားထောင်ရမယ် ရေဒီယိုနဲ့စာဖတ်မယ်ပေါ့...။ ဆရာကြီးက ဘာသာစကားတွေ များများနားလည်ထားတော့ ကမ္ဘာ့ ရေဒီယိုလိုင်းတော်တော်များများကို နားထောင်နိုင်ခဲ့တယ်..။ တကယ်ချီးကျူး အားကျစရာပါပဲ...။ အသက်ကြီးလာရင် ဘာလုပ်မယ် ညာလုပ်မယ်လို့ ခုကတည်းကစိတ်ကူးယဉ်နေတာ။ တကယ်တော့ လူတစ်ယောက်ဘယ်အချိန်သေရမယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှကြိုသိနိုင်တာမှမဟုတ်ဘဲ အသက်ရှည်ရှည်နေချင် မှလည်းနေရမှာမဟုတ်လား...။

အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာလေ ဦးနှောက်လေ့ကျင့်ခန်းများများ ပိုလုပ်ပေးဖို့ကောင်းလေပါပဲ...။ သိပ်ခက်ခက်ခဲခဲလုပ်စရာမလိုပါဘူး...။ ကိုယ်မနေ့မနက်တုန်းက မနက်စာကိုဘာနဲ့ စားခဲ့သလဲ နေ့လည်ဘာတွေ လုပ်ခဲ့သလဲ ညနေဖက်ဘယ်သူတွေနဲ့ စကားပြောခဲ့လဲ တီဗီကလာတဲ့ ဇာတ်လမ်း ဘာပြသွားခဲ့သလဲ ဒါတွေ ပြန်ပြန်စဉ်းစားပေးရင် ဦးနှောက်လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ပြီးသားဖြစ်သွားတယ်လို့ ကြားဖူးပါတယ်...။

ဆရာကြီးဒဂုန်တာရာကို ၁၉၁၉ မေလ ၁၀ ရက်မှာ မွေးဖွားခဲ့ပြီး ၂၀၁၃ သြဂုတ် ၁၉ ရက် အောင်ပန်းမြို့နေအိမ်မှာ ကွယ်လွန်ခဲ့ပါတယ်။ ဆရာကြီးဒဂုန်တာရာဟာ ကလောင်အမျိုးမျိုးနဲ့ စာပေ၊ ရုပ်ရှင်၊ ပန်းချီ၊ ဂီတ၊ အနုပညာ၊ နိုင်ငံရေး၊ ဝေဖန်ရေးဆိုင်ရာဆောင်းပါးများ၊ ဝတ္ထုများ၊ ဝတ္ထုတိုများကို ရေးသားခဲ့ပြီး ၁၉၆၁ ခုနစ်မှာ “စံပယ်ဦး”နဲ့ စာပေဗိမာန်ဝတ္ထုတိုပေါင်းချုပ်ဆု၊ ၂၀၁၂ ခုနှစ်မှာ ပခုက္ကူဦးအုံးဖေ တစ်သက်တာစာပေဆု ရရှိခဲ့ပါတယ်။

ကျွန်မရဲ့ စာဖတ်စဉ်နည်းအတိုင်း 2017ခုနှစ်အတွက် ဖတ်စရာစာအုပ်ကို ဆရာကြီးဒဂုန်တာရာရဲ့ စာအုပ်တွေရွေးထားပါတယ်..။ ခုလောလောဆယ် ကျွန်မဆရာကြီးရဲ့ စာအုပ်တွေကို လိုက်ရှာဝယ်နေတာ သုံးအုပ်တော့ရနေပြီ...။ ပထမဆုံးတစ်အုပ်က “မေ” ဖတ်ပြီးသားပေမယ့် ပြန်ဖတ်ဦးမယ်..။  နောက်တစ်အုပ်က ဆရာကြီးမွေးတဲ့နှစ်ဖြစ်တဲ့ ၁၉၁၉ခုနှစ် ကနေ ကွယ်လွန်တဲ့နှစ် ၂၀၁၃ခုနှစ် အထိ ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ ဆရာကြီးကိုယ်တိုင် စိတ်ကြိုက်ရွေးထားခဲ့တဲ့ ဝတ္ထုတိုပေါင်းချုပ်စာအုပ်ရယ်၊ “ရုပ်ပုံလွှာ”ဆိုတဲ့ အတ္ထုပ္ပတ္တိစာအုပ်လေးရယ်ပါ...။

     

မိုးငွေ့

Doctors.....

ကိုရီးယားမင်းသမီး Park Shin Hye  နဲ့ မင်းသား Kim Rae Won တို့ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ထားတဲ့ ခုတလော hit ဖြစ်နေတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွဲ Doctors ကို မအားတဲ့ကြားက ကိုယ့်ကိုယ်ကို entertain လုပ်တဲ့အနေနဲ့ ကြည့်ဖြစ်နေတယ်...။ ညဖက် အိပ်ခါနီးကို အနည်းဆုံးနှစ်ပိုင်းကြည့်ဖြစ်တယ်..။ တကယ်ဆို အစအဆုံး တထိုင်ထည်းကြည့်လိုက်ချင်တာ... အိပ်ရေးပျက်မှာစိုးလို့..။ weekend မှာလည်း သင်တန်းနဲ့ သင်တန်းပြီးတော့ ဟိုသွားချင်ဒီသွားချင် စာအုပ်ဆိုင်ဝင်ချင် ရုပ်ရှင်ကြည့်ချင် shopping သွားချင်နဲ့မို့ ကြည့်မယ့်အချိန်လုရသေးတယ်...။ မင်းသား Kim စီးရီးတွဲကိုတော့ “တခါတုန်းကတက္ကသိုလ်မှာ” နဲ့ Shin Hye ကို ကော်ဖီချစ်သူ မှာကြည့်ဖူးခဲ့တယ်..။ ဒီ ဆရာဝန် ဇာတ်လမ်းတွဲလေး တော်တော်ကောင်းပါတယ် ကျွန်မတော့ Descendant Of The Sun ကားထက် ဒီဇာတ်အိမ်လေးကို ပိုကြိုက်တယ်...။ DOTS က မင်းသားမင်းသမီးချောချောလေးတွေပြစားတာပဲ ဇာတ်အိမ်ကဘာမှသိပ်မရှိ...။ 

ကျွန်မက တော်ရုံ ကိုးရီးယားကားတွေကြည့်ခဲတယ်...။ ကိုယ်သိပ်ကြိုက်တဲ့ မင်းသားမင်းသမီးပါပြီး ဇာတ်အိမ်ဇာတ်လမ်းကောင်းမှ ကြည့်တာ..။ ဒီ Doctors ကိုတော့ အရမ်းကြိုက်တယ်...။ ဒီဇာတ်လမ်းမှာ မင်းသမီးက အမေမရှိဘူး ဘဝကြမ်းတယ် အဖေကိုယ်တိုင်ကနောက်အိမ်ထောင်ပြုပြီး တာဝန်မယူချင်တော့ သူ့အမေ (အဖွား)ဆီမှာ သမီးကိုပစ်ထားခဲ့တယ်...။ အဖွားနေတဲ့နယ်မြို့ကလေးမှာ ကျောင်းတက်ရင်း မင်းသားနဲ့တွေ့တာ မင်းသားက အတန်းပိုင်ဆရာ...။ ဆရာဝန်ဘွဲ့ရပြီးသား လူနာကေ့စ်တစ်ခုပြဿနာတက်ပြီး ဆရာဝန်မလုပ်ဘဲ နယ်ကျောင်းလေးမှာ ကျောင်းဆရာဝင်လုပ်နေတာ..။ ကျောင်းမှာ မင်းသမီးက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရတယ်...။ တစ်ရက်တော့ ကျောင်းသွားဖို့ ကားစောင့်ရင်း ကိုယ်ဝန်သည်တစ်ယောက် အသက်ရှုကျပ်နေတာကို ကျောင်းဆရာကိုယ်တိုင် အသက်ကယ်ပေးတာကို ကူညီလုပ်ပေးရင်း လူတစ်ယောက်အသက်ကို ကူညီပေးခဲ့ဖူးတဲ့ပီတိလေးကို ခံစားလိုက်ရလို့ ကျောင်းသူလေးဟာ သူ့ဘဝကို ပြောင်းလဲချင်လာခဲ့တယ်..။ ဒီလိုနဲ့ ပညာကိုကြိုးစားသင်ယူမယ်လို့ စိတ်ဆုံးဖြတ်ပြီး သူငယ်ချင်းမလေးအကူအညီနဲ့ အတန်းထဲက စာအတော်ဆုံး စောဦးဆိုတဲ့ ကောင်မလေးဆီမှာ စာကူလုပ်ပေးဖို့ အကူညီတောင်းခံတယ် စောဦးနဲ့စာလုပ်ရင်း လပတ်စာမေးပွဲမှာ သူသချာၤအမှတ် 100ရခဲ့တယ်..။ အဖွားလုပ်သူလည်း မြေးမလေးဟာ ဆိုးသွမ်းလူငယ်မဖြစ်တော့ဘဲ စာကြိုးစား သင်ယူနေပြီဆိုတာ သိလိုက်ရလို့ ဝမ်းသာမဆုံးဘူးပေါ့..။ အတန်းပိုင်ဆရာဆီက သချာၤ အမှတ်100ရတဲ့ အနေနဲ့ ကျောင်းသူလေးက ဆရာဖတ်နေတဲ့ ဆေးစာအုပ်ထဲက တစ်အုပ်ကို ဆုချဖို့တောင်းပါတယ်..။ စာအုပ်မှာလည်း ဆရာ့ကိုသူက လက်မှတ်ထိုးခိုင်းလိုက်ပါတယ်...။ အဲဒီလိုနဲ့အကြောင်းကြောင်းကြောင့် ဆရာကျောင်းကနေထွက်စာတင်လိုက်လို့ကျောင်းသူလေးနဲ့ ကွဲသွားလိုက်တာ... ဆရာဝန်ပြန်ဖြစ်လို့ ဆေးရုံတစ်ရုံမှာ မထင်မှတ်ဘဲ ပြန်ဆုံကြတယ်.. ...။ ပြောပြရင်းနဲ့ ဇာတ်လမ်းအကုန် သိသွားရင် ဘယ်ကြည့်ကောင်းတော့မလဲ ...။

 Theme song (It's Love by Jung Yup)

 

သြော်တစ်ခုပြန်ပြောဦးမယ် ကျောင်းဆရာနဲ့ကျောင်းသူလေးပြန်ဆုံတဲ့အခန်းမှာ ပြောတဲ့

စကားလေးသဘောကျလို့...။  ဆရာကမေးတယ် ကျောင်းသူလေးကို ..

“အိမ်ထောင်ကျပြီလား”

“ဟင့်အင်း”

“ရည်းစားရှိလား”

“ဟင့်အင်း”

“ဒါဆိုရပြီ”တဲ့

ကိုးရီးယားကားတွေက များသောအားဖြင့် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန် ဇာတ်လမ်းက သပွတ်အူလည်ပြီး မရှည်ရှည်အောင်ဆွဲဆန့်တာချည်းပဲမဟုတ်လား..။ ဒီဇာတ်လမ်းတွဲလေးကတော့ သိပ်ကိုချစ်စရာကောင်းတဲ့ love story လေးတစ်ပုဒ်ပါပဲ အပိုင်းလည်းသိပ်မရှည်ဘူး...။ ဒါကြောင့်ကျွန်မ ဒီဇာတ်လမ်းတွဲလေးကို ညွှန်းပါတယ် အချိန်အားရင် ကြည့်ကြပါလို့......။

မိုးငွေ့

My Baking Class.....

           ကၽြန္မ Chef ၀တ္စံုေလး၀တ္ျပီး မုန္႔ဖုတ္ရတာ သိပ္သေဘာက်တာပဲ...။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို Chef တစ္ေယာက္ျဖစ္သြားသလိုခံစားရတယ္...။ ပထမဆံုးရက္ ဆရာက Shangri La မွာ သူလုပ္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ အေတြ႔အၾကံဳေတြ ေျပာျပတယ္။ American ကမ္းရိုးတန္းတစ္ေလွ်ာက္ Cruise ေပၚမွာ Pastry Chef လုပ္ခဲ႔ရတဲ႔ အေတြ႔အၾကံဳေတြ... ေနာက္ မုန္႔ဖုတ္တဲ႔အခါမွာ လိုအပ္တဲ႔ ပါ၀င္ပစၥည္းနဲ႔ အသံုးအေဆာင္ပစၥည္း ကိရိယာ တန္ဆာပလာေတြ စက္ေတြအေၾကာင္း အေျခခံေျပာျပပါတယ္..။ အေပၚပံု ပထမဦးဆံုးလုပ္ထားတဲ႔ soft roll ေလးေတြ။ ျမန္မာလိုအလြယ္ ႏို႔ေပါင္မုန္႔ေပါ့..။ သူက ႏူးည့ံတဲ႔အသားရွိတယ္..။ ဘိုေတြကေတာ့ ေထာပတ္သုတ္စားၾကတယ္...။

         မုန္႔လိုင္းမွာ Bakery နဲ႔ Pastry ႏွစ္မ်ိဳးရွိရာမွာ ကၽြန္မဘယ္အပိုင္းကို ပိုအားသာလည္းဆိုတာကိုေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ စမ္းစစ္ေနတုန္းပဲ ေသခ်ာတာကေတာ့ ကိတ္ decorate လိုင္းကိုေတာ့ အားနည္းမွာ...။ ကၽြန္မက မုန္႔တစ္ခုကို အလွထက္ အရသာကိုဦးစားေပးျပီးစားတတ္တယ္။ ကိတ္က Pastry လိုင္းကဆိုေတာ့... Bakery ကိုအားသာတယ္လို႔လည္း ဆိုလို႔မရျပန္ဘူးျဖစ္ေနတယ္..။ Bakery မွာ ေပါင္မုန္႔ရိုက္ရတာ စက္နဲ႔ရိုက္ရတာအစဥ္ေျပေပမယ့္ အိမ္သံုးမုန္႔ေမႊစက္နဲ႔ဆို အဆင္မေျပႏိုင္ဘူး ဒါေၾကာင့္ စက္န႔ဲမဟုတ္ဘဲ manual လက္နဲ႔နယ္ရတဲ႔အခါ အားသံုးရတယ္ ပိုပင္ပန္းတယ္။ အဓိကက Puff တို႔ Croissant တို႔လိုမုန္႔မ်ိဳးက ပညာသိပ္ပါတယ္။ လက္၀င္တယ္ မုန္႔နယ္တာလွိမ့္တာ တစ္ခ်က္မွားတာနဲ႔ ဖိုထဲဖုတ္ျပီး ထြက္လာတဲ႔ မုန္႔အေျခအေနက ေျပာင္းလဲသြားႏိုင္တယ္...။ ေပါင္မုန္႔သား စက္နဲ႔ရိုက္တဲ႔အခါ ေရအတိုး အေလွ်ာ့ မမွန္တတ္ရင္လည္း တစ္အိုးလံုးလႊင့္ပစ္ရေသးတယ္.. အရင္းႏွီးၾကီးတယ္..။ ကိတ္လိုင္းမွာ Cream တို႔ဘာတို႔နဲ႔ Decorate မလုပ္ရတဲ႔ ေထာပတ္ကိတ္တို႔ ငွက္ေပ်ာသီးကိတ္တို႔ လိုမုန္႔မ်ိဳးကေတာ့ လုပ္ရတာလြယ္တယ္...။ မုန္႔ဖုတ္ပညာမွာ လြယ္တယ္ဆိုတဲ႔ မုန္႔ေတာင္မွ မီးအခ်ိန္အဆလုပ္တတ္ရတယ္ မုန္႔ထဲပါ၀င္တဲ႔အခ်ိဳးအစားမွားလို႔မရဘူး ဥပမာ Yeast လိုဟာမ်ိဳးက ပိုတိက်ရပါတယ္..။ သၾကားတို႔ ဂ်ံဳတို႔ဆိုတာက လိုတာပိုတာရေသးတယ္..။ မိန္းကေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက Pastry လိုင္းကိုယူၾကတယ္ ကိတ္ကို ခရင္မ္နဲ႔အလွဆင္တာ Fondant နဲ႔အလွဆင္တာ စတဲ႔အႏုစိပ္ပညာကို ပိုအားသာလို႔လည္းျဖစ္လိမ္႔မယ္။

    မုန္႔တစ္ခုလုပ္ရမွာ အခ်ိဳမၾကိဳက္ဘူးဆိုျပီး သၾကားကို တရားလြန္ သူထည့္ရမယ့္ အခ်ိဳးတစ္၀က္ေလာက္ထိမေလွ်ာ့ခ်ပါနဲ႔..။ သၾကားကလည္း မုန္႔ရိုက္တဲ႔ေနရာမွာ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ သူ႔ေစးပ်စ္မႈနဲ႔သူရွိတာမို႔လို႔ပါ...။ မုန္႔ကိုစက္နဲ႔ေမႊတာကို ကၽြန္မတို႔က ရိုက္တယ္လို႔ေခၚပါတယ္ အဂၤလိပ္လို beat ကေန တိုက္ရိုက္ယူတာပါ..။ အခုက မုန္႔ပံုေတြကို မုန္႔လုပ္ရင္း ေသခ်ာမရိုက္ထားႏိုင္လို႔ ကေဘာက္တိ ကေဘာက္ခ်ာေတြျဖစ္ေနလိမ္႔မယ္ ဒါေပမယ့္ၾကည့္လို႔ေတာ့ရတယ္မဟုတ္လား..။ အခုသင္တန္းမွာက တကယ့္အေျခခံက်က်မုန္႔ေတြကိုပဲသင္ေပးတာပါ..။ က်န္တာေတာ့ ကိုယ္ဘာသာကို modified လုပ္ရမွာေပါ့..။ ဆြမ္းေမႊးကိတ္လို Japanese cotton cheese ကိတ္လို Chiffon ကိတ္တို႔လို မုန္႔မ်ိဳးဆိုတာက ကၽြန္မတို႔ Asian ဖက္က ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြ တရုတ္ေတြက တဆင့္ modified ျပန္လုပ္ၾကတဲ႔မုန္႔ေတြ..။ အဲထဲမွာ Japanese cotton cheese cake ကိုသိပ္ၾကိဳက္တယ္ မုန္႔သားက ႏူးည့ံျပီးအရသာေလးေလးပင္ပင္နဲ႔ သိပ္စားေကာင္းတယ္ အဲဒီမုန္႔ဖုတ္တတ္ဖို႔ ေလ့က်င့္ရဦးမယ္။

     ကၽြန္မတို႔ သင္တန္းက ေကာ္ဖီဆိုင္နဲ႔တြဲလ်က္မို႔လို႔  ေကာ္ဖီလာေသာက္တဲ႔ဧည့္သည္ေတြကို ကုိယ္လုပ္တဲ႔ မုန္႔ေလးေတြေပးျမည္းတယ္...။ တခ်ိဳ႔ဧည့္သည္ေတြ ၾကိဳက္ရင္ ၀ယ္သြားတတ္ေသးတယ္..။ အဲခါ ကိုယ့္မုန္႔ကိုတခါတည္းေရာင္းရေတာ့ ေက်နပ္စရာပီတိျဖစ္ေပါ့...။ ကၽြန္မတို႔သင္တန္းမွာ Bagel ေပါင္မုန္႔ အပတ္တုိင္း ေအာ္ဒါလာမွာတဲ႔ ဘိုတစ္ေယာက္ရွိတယ္...။ ဘာႏိုင္ငံသားလည္းေတာ့ မသိဘူး...။ Bagel ဆိုတာ မုန္႔လက္ေကာက္လိုပံုစံမ်ိဳး ေပါင္မုန္႔ကိုမွ အလယ္အမွာအေပါက္နဲ႔ သူတို႔ကေတာ့ ေထာပတ္သုတ္ျပီး အသားတို႔ ခ်ီစ္တို႔ ဆလပ္တို႔နဲ႔ ညွပ္စားၾကတယ္..။ Bagel ေပါင္မုန္႔ဆိုတာ ပိုလန္မွာေနတဲ႔ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတဲ႔စားတဲ႔ ေပါင္မုန္႔တစ္မ်ိဳးပါ..။ ဆိုင္မွာ အမ်ားဆံုးလာတဲ႔ ဧည့္သည္က ကိုးရီးယားေတြ ဆိုင္ရွင္က ကိုးရီးယားေလ..။ ေနာက္ ဂ်ပန္ တရုတ္ ထိုင္းတို႔ အေနာက္ဥေရာပသားေတြလည္း မ်ားတယ္..။

           ကၽြန္မက ငယ္ငယ္ကတည္းက အခ်က္အျပဳတ္၀ါသနာပါခဲ႔တာ...။ ကိုယ္ပိုင္ ကေဖးဆိုင္ေသးေသးေလး တစ္ဆိုင္ဖြင့္ဖို႔လည္း အျမဲအိပ္မက္ခဲ႔သူပါ...။ ခုေတာ့ အေကာင္ထည္ စေဖာ္ေနျပီဆိုပါေတာ့..။ Home baking အေသးစားေလးေပါ့ တႏိုင္မုန္႔ဖုတ္လုပ္ငန္းေလး..။ မဟုတ္ရင္ေတာင္ Online business အေသးစားေလး တစ္ခုေလာက္ေတာ့လုပ္ခ်င္ပါတယ္..။ တကယ္တမ္းက ကၽြန္မက အခ်က္အျပဳတ္ကို ပိုအားသန္တာ.. ကၽြန္မဆိုင္ ဖြင့္ျဖစ္တဲ႔အခါ ေခါက္ဆြဲေတာ့ ပါေအာင္ထည့္မယ္ ကၽြန္မက ေခါက္ဆြဲ ခေရဇီေလ..။ ေခါက္ဆြဲ အမယ္ေပါင္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ၾကိဳက္တာ တရုတ္ၾကက္ဥေခါက္ဆြဲကအစ ပါစတာအဆံုးေပါ့..။ ၾကက္ဥေခါက္ဆြဲလုပ္နည္းလည္း သင္တန္းမတက္ျဖစ္ရင္ေတာင္ အြန္လိုင္းကေနေလ့လာဦးမယ္လို႔စဥ္းစားထားတယ္...။

           သင္တန္းမွာ မုန္႔က 31မ်ိဳးသင္ရမွာ ခုမွလမ္းတစ္၀က္ေရာက္ပါေသးတယ္...။ Pizza dough တို႔ donut တို႔ maccaron တို႔လိုခက္တဲ႔မုန္႔မ်ိဳးေတြက်န္ေသးတယ္...။ ေနာက္မွ မုန္႔တစ္မ်ိဳးခ်င္းကို ပို႔စ္ေရးပါဦးမယ္..။ မုန္႔ျပီးသြားရင္ ေကာ္ဖီသင္တန္းဆက္တက္မယ္...။ ဆရာက ႏွစ္မ်ိဳးလံုးတျပိဳင္တည္း တက္ခိုင္းတာ အလုပ္အားရက္ ႏွစ္ရက္တည္းကို တစ္ရက္ကို ေျခာက္နာရီေလာက္ အခ်ိန္ေပးရမွာဆုိေတာ့ အခ်ိန္မေလာက္ဘူး ပိတ္ရက္ႏွစ္ရက္မွာ တျခားကိုယ္လုပ္စရာေလးေတြလည္းရွိေသးတာ မုန္႔ေရာေကာ္ဖီေရာ ေျခာက္နာရီဆက္တိုက္ သင္ရင္ ဟုန္သြားမွာစိုးရေသးတယ္...။ ကၽြန္မလုပ္တဲ႔ မုန္႔ေတြကို ရံုးျပန္တက္တဲ႔ေန႔က်ရင္ ရံုးက လုပ္ေဖာ္ကိုက္ဖက္ေတြက အားေပးၾကတာ ယူသြားတဲ႔ မုန္႔ေတာင္ မေလာက္ပါဘူး...။ ျပင္သစ္မုန္႔တစ္မ်ိဳးျဖစ္တဲ႔ Quiche ဆိုရင္ၾကိဳက္လိုက္ၾကတာ..။ အဲဒီမုန္႔အေၾကာင္း ပို႔စ္တစ္ပုဒ္ေရးထားေသးတယ္ ေနာက္မွတင္ေပးမယ္..။ ခုကတည္းက ကၽြန္မကို Cookies နဲ႔ Puff ေအာ္ဒါမွာထားတာရွိတယ္ သင္တန္းမျပီးေသးလို႔ မလုပ္ေပးႏိုင္ေသးတာ...။

    

    ဒါက ဂ်ံဳၾကမ္းေပါင္မုန္႔ သူတို႔အေခၚေတာ့ Whole wheat bread လွီးျဖတ္ျပီး ေထာပတ္သုတ္ မီးကင္စားၾကတယ္ ၾကက္အူေခ်ာင္း ၾကက္ဥေၾကာ္ေတြနဲ႔စားၾကတယ္...။ mushroom soup, tomato soup နဲ႔လည္း စားၾကတယ္...။  ကၽြန္မတို႔ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ ကေတာ့ ေပါင္မုန္႔ဆို ျဖဴ ႏုမွေပ်ာ့အိေနမွ ၾကိဳက္တတ္ၾကတာမဟုတ္လား...။ ဒါေတာင္ ခ်ားကိုးေပါင္မုန္႔မ်ိဳး ျမန္မာေတြသိပ္မသိၾကေသးလို႔ မီးေသြးခဲလို မဲနက္ေနတာ အဲေပါင္မုန္႔က..။ ကၽြန္မသင္ရတဲ႔ထဲမွာ ဂ်ာမန္ေပါင္မုန္႔လည္းပါတယ္ သူကလည္း အညိဳရင့္ေရာင္ေပါင္မုန္႔ပဲ...။ သူက Dark Rye Flour ဆိုတဲ႔ အညိဳေရာင္ဂ်ံဳသံုးရတာ... မရွိရင္ေတာ့ ရိုးရိုးဂ်ံဳထဲကို Cocoa powder ေရာျပီးဖုတ္ၾကတယ္ ဒါက အညိဳေရာင္ကိုလိုခ်င္လို႔သက္သက္ပါ..။ ဘယ္ဖက္က ဆရာလုပ္တဲ႔ေပါင္မုန္႔ ေအာက္ေျခညီေတာ့ လွေနတယ္ ညာဖက္က ကၽြန္မလုပ္တာ ဘမ္းေပၚတင္ေတာ့ မုန္႔ေအာက္ေျခမညီလို႔ ထြက္လာေတာ့ ယိုင္ေနတဲ႔ပုံျဖစ္ေနတာ။

 cup cake ေလးေတြ

 Banana cake သို႔မဟုတ္ Banana bread လို႔လည္းေခၚတယ္

ဒါက Sandwich bread ေဘးသားမ်ားလွီးထုတ္ျပီး toast လုပ္စား ဒါမွမဟုတ္ အသားညွပ္ေပါင္မုန္႔လုပ္စား 

အီကလဲယားမုန္႔ေလးေတြမလွဘူးလား အထဲက ၾကက္ဥအကာခရမ္ေတြထည့္ထားတယ္
တခ်ိဳ႔ကို Custard cream ထည့္ထားတယ္..

 Danish မုန္႔က အပြခံဖို႔နည္းနည္းလိုသြားလို႔ မုန္႔သားက က်စ္က်စ္ၾကီးျဖစ္ေနပါတယ္

Carrot Cake ေထာပတ္နံ႔ေလးေမႊးျပီး သိပ္စားေကာင္းတဲ႔မုန္႔

Brownie ဖုတ္ျပီးသားပံုမရိုက္လိုက္မိဘူး... သူထြက္လာတဲ႔မ်က္ႏွာျပင္ကထံုးစံအတိုင္း  ေၾကကြဲအက္ေနတာေရာ
ဒါေပမယ့္ စားေကာင္းတယ္ နညး္နည္းခ်ိဳတာကလြဲလို႔

မိုးေငြ

ငယ်ဘဝ.....

  

  
   

 

လူတိုင္းလူတိုင္း ကိုယ့္ငယ္ဘ၀ကို ျပန္တူးေဖာ္ၾကည့္ရတာ ၾကည္ႏူးစရာတစ္ခုလို႔ မွတ္ထင္ၾကမွာပါ...။ ေအာက္ကလင့္ေတြကေတာ့ တစ္ခါတုန္းကတို႔ရြာမွာ ေခါင္းစဥ္ေအာက္က မဖတ္ရေသး သူမ်ားအတြက္ ျပန္ညႊန္းလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။

အသစ္မတင္ႏိုင္ေသးခင္ အေဟာင္းေလးနဲ႔ ႏွစ္သိမ္႔ရတာပါလို႔...း)

ရိုးရာဓေလ႔ပြဲေတာ္မ်ား
ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်းကေလးဘ၀ကိုလြမ္းတမိသည္(၁)
ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်းကေလးဘ၀ကိုလြမ္းတမိသည္(၂)
ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်းကေလးဘ၀ကိုလြမ္းတမိသည္(၃)
ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်းကေလးဘ၀ကိုလြမ္းတမိသည္(၄)
ရြာကႏွင္းကိုေအာက္ေမ့ျခင္း
ကၽြန္မတို႔အိမ္
ငယ္တုန္းကေစ်းထဲကအစိမ္းေရာင္ႏွင့္ ကၽြန္မၾကိဳက္အစားစာမ်ား
အဖြားလံု
တစ္ခါတုန္းကတို႔ရြာမွာ : Origin


ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္
မိုးေငြ႔

နွားနို့ဖူးစာ.....

ကၽြန္မေရးခဲ႔ျပီးတဲ႔ အေဒၚအမႊာႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္းထဲမွာ စကားစပ္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ ကၽြန္မအေဒၚေတြထဲက တပ္ေထာက္စစ္ဗိုလ္နဲ႔ လက္ထပ္သြားခဲ႔တဲ႔ အေဒၚအေၾကာင္း..အခုေျပာျပခ်င္ပါတယ္..။ ကၽြန္မမွတ္မိတာက တစ္ကြက္ထဲပါ...။ အဲတုန္းက ကၽြန္မ အသက္ဘယ္ေလာက္ရွိမလဲမသိဘူး သူငယ္တန္းတက္ေနျပီလား တက္ေသးဘူးလားဆိုတာ ေသခ်ာမမွတ္မိေတာ့ဘူး...။ ေသခ်ာတာက အဲဒီညက အေမတို႔ ညီအစ္မေတြထဲက တတိယေျမွာက္ညီမျဖစ္တဲ႔ အေဒၚ့ကိုလာပိုးတဲ႔ စစ္ဗိုလ္ဦးေလးက ႏြားႏို႔၀ယ္ခဲ႔တယ္ ျပီးေတာ့ ကၽြန္မတို႔ အိမ္အလယ္ခန္း နံရံနားမွာ မီးဖိုးေသးေသးေလးေပၚ ႏြားႏို႔အိုးေလးက်ိဳျပီး စကားေျပာၾကတယ္...။ ကၽြန္မက ဘယ္ႏွယ့္ သူတို႔နားငုတ္တုတ္ကေလးေရာက္ေနခဲ႔သလဲမသိ...။ ၾကည့္ရတာ လူၾကီးတစ္ေယာက္ေယာက္က သမီးရည္းစားႏွစ္ေယာက္ၾကား အဟန္႔အျဖစ္ ကေလးကို ထားထားခဲ႔တာျဖစ္မယ္...။ အဲဒီတစ္ကြက္ေလးပဲ မွတ္မိတာပါ ...။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္လည္း လက္ထပ္သြားပါတယ္...။ ကၽြန္မမွတ္မိသေလာက္ေတာ့ အေဒၚေတြထဲမွာ အဲဒီအေဒၚက အိမ္ေထာင္က်တာ ေနာက္အက်ဆံုးပဲ...။

အဲအေဒၚက အေဒၚေတြထဲမွာ ကပ္ေစးအနည္းဆံုး ကေလးမခ်စ္တတ္ဆံုးပဲ...။ ယေန႔ထိလည္း သားသမီးတစ္ေယာက္မွမရွိပါဘူး...။ ကေလးေတြကို မုန္႔ေကၽြးထမင္းေကၽြးရမွာ တြန္႔တိုသေလာက္ သူက လမ္းေဘးေခြးေတြ ေၾကာင္ေတြကိုေတာ့ ေဖာျခင္းေသာျခင္းေကၽြးေမြးတတ္ပါတယ္...။ သူ႔အိမ္မွာ ေမြးထားတဲ႔ေခြးကေလးေတြဆို အိပ္ယာထဲထိထည့္သိပ္ပါတယ္...။ အဲအေဒၚက ဘာမွသိပ္မ၀ယ္ေပးတတ္လို႔လားမသိ ငယ္ငယ္တုန္းက သူ၀ယ္ေပးဖူးတဲ႔ ဂါ၀န္ေလးတစ္ထည္ကို ခုထိမ်က္စိထဲျမင္ေနမိတုန္းပဲ... တစ္ထည္တည္းေသာ သူ၀ယ္ေပးဖူးခဲ႔တဲ႔ ဂါ၀န္ေလးက အျဖဴခံမွာ အ၀ါေရာင္ေခြးရုပ္ကာတြန္းေလးေတြနဲ႔ပါ....။ ကၽြန္မေမြးကင္းစကေလးတုန္းကဆို အိမ္မွာ အေဒၚေတြအားလံုး သည္းသည္းလႈပ္ၾကသေလာက္ ဒီအေဒၚကေတာ့ ကေလးခ်ီရဖို႔ကိုေၾကာက္ေနေတာ့တာ ဒါကိုသိလို႔ ကၽြန္မဦးေလးအငယ္က အဲအေဒၚအနားေရာက္လာတာနဲ႔ ေရာ့ကေလးခဏခ်ီထားဆိုျပီး သူ႔လက္ထဲကေလးထိုးေပးလိုက္တာ သူ႔ခင္ဗ်ာမခ်ီခ်င့္ခ်ီ႔ခ်င္နဲ႔႔ မ်က္ေစ့မ်က္ႏွာပ်က္လို႔ေနေရာတဲ႔...။ အေဒၚက ငယ္ငယ္ကေခ်ာတယ္ မဂၢဇင္းမ်က္ႏွာဖံုးေတြ ဘာေတြမွာပါဖူးတယ္...။ ဓါတ္ပံုရိုက္လည္း ၀ါသနာပါတယ္...။ သူမဂၢဇင္းမွာပါတဲ႔ပံုေတြက အာခါ၀တ္စံုနဲ႔ ရိုက္ထားတဲ႔ ဓါတ္ပံုေတြပါ...။ ကၽြန္မတို႔အိမ္ဧည့္ခန္းနံရံမွာ အေဒၚေတြရဲ႔အလွဓါတ္ပံုေတြ တန္းစီျပီးခ်ိတ္ထားခဲ႔တယ္...။ သူတို႔က ရြာကြမ္းေတာင္ကိုင္ေတြေပါ့...။

ဦးေလးလည္းပင္စင္ယူလိုက္ျပီဆိုေတာ့ သူတို႔လင္မယား နားနားေနေန ေနျပည္ေတာ္ကရထားတဲ႔ အိမ္မွာပဲေနၾကပါတယ္ ..။ ရန္ကုန္နဲ႔ေနျပည္ေတာ္ကူးခ်ီသန္းခ်ီဆိုပါေတာ့...။ တစ္ခုေျပာျပရဦးမယ္ တေလာကပဲျဖစ္ပ်က္သြားတာေလးပါ... ငိုရခက္ရယ္ရခက္အျဖစ္အပ်က္ေလး..။ အေဒၚ သူ႔အိမ္ကေရခဲေသတၱာကိုရွင္းလင္းေရးလုပ္တာ ဘယ္ႏွစ္ခုႏွစ္တုန္းက စားစရာေတြမသိ လမ္းၾကံဳလို႔လား ကံဆိုးခ်င္လို႔လားေတာ့မသိ အမႊာအေဒၚေတြထဲက အၾကီးတစ္ေယာက္က သူ႔အိမ္ကို မ်က္ေစ့လည္လမ္းမွားျပီးေရာက္သြားခဲ႔တာ...အိမ္ျပန္ေတာ့ ေရာ့ဆိုျပီး စားစရာအထုပ္တစ္ထုပ္ ထည့္ေပးလိုက္သတဲ႔..။ အမႊာအေဒၚကလည္း ဟာ ငါ့အစ္မ တစ္သက္လံုး ဒီလိုမေတာင္းပဲ ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴေပးတတ္တဲ႔သူ မဟုတ္ဘူး ပြတာပဲဆိုျပီး ၀မ္းသာအားရ အိမ္ျပန္ယူလာလိုက္တာ..။ ေရညိွေျခာက္ထုပ္နဲ႔ မွ်စ္ခ်ဥ္တဲ႔...။ အဲဒီေတြစားျပီးေနာက္ေန႔က် အမႊာအေဒၚနဲ႔ သူ႔ေယာက်ာ္း ၀မ္းေတြသြားၾကတာ ေဆးရံုမေရာက္ရံုတမယ္ဆိုပဲ...။ ဒီေတာ့မွ သူ႔သားေတြက အထုပ္ေတြကို ယူၾကည့္ေတာ့ မွ်စ္ခ်ဥ္က ရက္လြန္ေနတာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေနျပီတဲ႔..ေသရာဗ်ာ..။ ရက္လြန္ေနတဲ႔ မွ်စ္ခ်ဥ္နဲ႔ေရညိွက အစာအဆိပ္ျဖစ္သြားခဲ့တာ...။ အဲဒါ ဖုန္းဆက္ေျပာေတာ့ အေဒၚက သူေပးလိုက္တဲ႔ဟာစားလို႔ဒီလိုျဖစ္တာကို တျခားညီအစ္မေတြကိုမေျပာဖို႔ ႏႈတ္ပိတ္သတဲ႔ေလ...။

ဒီအေဒၚက ကၽြန္မနဲ႔အေနသိပ္မနီးလို႔ သူ႔အေၾကာင္း အက်ဥ္းခ်ဳံဳးဒါေလာက္ပဲေျပာျပႏိုင္တယ္ဆိုပါစို႔..။


မိုးေငြ႔

ကျမ၏အမွှာအဒေါ်နှစ်ယောက်.....

ကၽြန္မရဲ႔ ငယ္ဘ၀တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းမ်ားကို တစ္ခါတုန္းကတို႔ရြာမွာ နဲ႔ ဆက္ေက်ာ္သက္ႏွစ္ဆယ္အရြယ္ ဘ၀မ်ားကို တစ္ခါတုန္းကတကၠသိုလ္မွာ ဆိုတဲ႔ ေခါင္းစဥ္မ်ားေအာက္မွာ ပို႔စ္ေတာ္ေတ္ာမ်ားမ်ားေရးဖူးခဲ႔ျပီး ပါျပီ...။ ခုတစ္ခါ ကၽြန္မေဆြမ်ိဳးမ်ားအေၾကာင္းေရးခ်င္ပါတယ္...။ ငယ္စဥ္က အေဒၚေတြနဲ႔ အေနမ်ားခဲ႔ေတာ့ ကၽြန္မနဲ႔ သူတို႔ေတြ ငယ္ငယ္က ျဖစ္ပ်က္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ ရယ္စရာ ငိုစရာမ်ား အေၾကာင္း ကၽြန္မမွတ္မိသေလာက္ေလး ဒီေနရာေလးမွာ မွတ္တမ္းတင္ခ်င္ပါတယ္..။ ကၽြန္မ ငယ္ဘ၀နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေရးခဲ႔ဖူးတဲ႔ ပို႔စ္မ်ားကို မလြတ္တမ္း လာဖတ္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ ကၽြန္မစာကို အစဥ္တစိုက္ အားေပးေနတဲ႔ ညီမငယ္တစ္ေယာက္ရွိပါတယ္...။ ခု ကၽြန္မ၏ေဆြမ်ိဳးမ်ား ဆိုတဲ႔ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ေရးသားမယ့္ ပို႔စ္မ်ားကိုလည္း ကၽြန္မရဲ႔ထာ၀ရ စာဖတ္သူ ညီမငယ္ေလးလည္း ၾကိဳက္ႏွစ္သက္လိမ္႔မယ္ထင္ပါတယ္...။

ကၽြန္မရဲ႔ အေဒၚအမႊာႏွစ္ေယာက္ဆိုတာ ကၽြန္မအေမရဲ႔ ေမာင္ႏွမရွစ္ေယာက္ထဲက အငယ္ဆံုး အေဒၚမ်ားျဖစ္ပါတယ္...။ ကၽြန္မတို႔အဖိုးဟာ အမႊာမ်ိဳးရိုးရွိသူလို႔ သိရပါတယ္...။ အဖိုးရဲ႔ အစ္ကိုဆို သားသမီး ဆယ္ေယာက္ေမြးထားတာ အမႊာႏွစ္စံုပါပါတယ္...။ အဖိုး ဓါတ္ပံုျပဖူးလို႔ ျမင္ဖူးခဲ႔တာပါ...။ ကၽြန္မရဲ႔ အမႊာအေဒၚႏွစ္ေယာက္ဟာ ကၽြန္မထက္အသက္ ဆယ့္တစ္ႏွစ္ပဲၾကီးပါတယ္...။ ကၽြန္မကုိ အေမေမြးတဲ႔မနက္ကဆို အေဒၚႏွစ္ေယာက္က ေက်ာင္းေတာင္ ေကာင္းေကာင္းေျဖာင့္ေအာင္ မတက္ႏိုက္ၾကဘူး..။ ေက်ာင္းေခါင္းေလာင္း မထိုးမခ်င္းကို အိမ္ျပန္ျပန္လာျပီးေခ်ာင္းတာတဲ႔...။ အဲဒီေခတ္တုန္းက ကေလးေမြးရင္ အိမ္မွာပဲ လက္သည္တို႔ ၀မ္းဆြဲဆရာမတို႔နဲ႔ေမြးၾကရတာကိုး...။ ကၽြန္မကိုေမြးေပးတဲ႔ ၀မ္းဆြဲဆရာမခုခ်ိန္ထိရွိေသးတယ္ အသက္ေတာင္  ခုႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ေနေလာက္ေရာေပါ့...။ သူ႔အမ်ိဳးသားက ကၽြန္မတို႔ ေကာ်င္းတက္ေတာ့ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာၾကီး ဦးဆယ္ျမဴရယ္ေပါ့..။ ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္မေမြးလာေတာ့ အိမ္တစ္အိမ္လံုးရဲ႔ ေျမးဦး အထူးသျဖင့္ အမႊာအေဒၚႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ ကစားစရာအရုပ္ျဖစ္ခဲ႔ရတယ္...။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ေက်ာင္းဆင္းတာနဲ႔ ကေလးကိုလုခ်ီ၊ အႏွီးေတြလုေလွ်ာ္၊ ညဖက္ညဖက္ ႏို႔ဗူးလုေဖ်ာ္ရေသး။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြမွာ သူတို႔ေလွ်ာက္သြားရင္ ေခၚေခၚသြားတတ္တယ္...။ စက္ဘီးေလးနဲ႔ေပါ့..။ 

ကၽြန္မ ေလးငါးေျခာက္ႏွစ္အရြယ္မွာေတာ့ အမႊာအေဒၚႏွစ္ေယာက္ဟာ ဆယ္ေက်ာ္သက္ရြယ္ အပ်ိဳေဖာ္၀င္ေတြျဖစ္ေနေပမယ့္ အိမ္မွာေသာင္းက်န္းလို႔ေကာင္းတုန္း..။ သူတို႔အစ္မေတြကို လူပ်ိဳလွည့္လာသူမ်ားကို ဘယ္လိုမ်ိဳး ဒုကၡေပးတတ္သလဲဆိုတာ ေျပာျပဦးမယ္...။ ကၽြန္မတို႔အေမေမာင္ႏွမ ရွစ္ေယာက္ထဲမွာ မိန္ကေလး ေျခာက္ေယာက္ပါပါတယ္...။ အေမက မိန္ကေလးထဲမွာ အၾကီးဆံုး...။ ဆိုေတာ့ အေမနဲ႔ အမႊာအေဒၚႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ အေဒၚသံုးေယာက္ရွိေသးတယ္...။ အဲသံုးေယာက္ထဲက အေမ့ေအာက္က အေဒၚက ဆရာ၀န္ၾကီးနဲ႔ညားပါတယ္...။ အဲဆရာ၀န္ ကၽြန္မတို႔ရြာက (ဟုိတုန္းကရြာေပမယ့္ ခုေတာ့ တာေလျမိဳ႔နယ္) တိုက္နယ္ေဆးရံုကိုေျပာင္းလာေတာ့...။ အဲအေဒၚက တာခ်ီလိတ္မွာ ေက်ာင္းသြားတက္ ခရစၥမတ္ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ျပန္လာလည္ေတာ့ ေဆးရံု၀င္းထဲ ခရစၥမတ္ပြဲ လုပ္ပါတယ္...။ အေဒၚက အဲညက စင္ေပၚမွာ သီခ်င္းတက္ဆိုေတာ့ ေျပာင္းလာခါစ ဆရာ၀န္ေလးက ဘယ္က နတ္သမီးေလးသီခ်င္းဆိုေနတာပါလိမ္႔လို႔ ျမင္ျမင္ခ်င္း ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးသြားခဲ႔ပါသတဲ႔...(အေဒၚေတြရဲ႔ အေၾကာင္းစံုကၽြန္မကို ဒိုင္ခံေျပာျပတာကေတာ့ အမႊာအေဒၚႏွစ္ေယာက္ပါပဲ)...။ အဲဆရာ၀န္နဲ႔ အေဒၚခ်ိန္းေတြ႔ၾကရင္လည္း အမႊာႏွစ္ေယာက္က ဘယ္လို စားကား၀ွက္ေတြနဲ႔ေျပာေျပာေနရာသိျပီး ခ်ိန္းတဲ႔ခ်ိန္ကို ၾကိဳေရာက္ျပီး ေခ်ာင္းေလ့ရွိတယ္တဲ႔...။ အဲလိုေတြသူတို႔ေသာင္းက်န္းတတ္ၾကတာ...။

ပိုဆိုးတာေျပာျပဦးမယ္...။ အထက္ကေျပာခဲ႔တဲ႔ အေဒၚဆရာ၀န္နဲ႔ အိမ္ေထာင္က်သြားေတာ့. က်န္အေဒၚမ်ားကို စစ္တပ္ထဲက စစ္ဗိုလ္ေတြက လူပ်ိဳလွည့္ၾကျပန္ပါတယ္...။ အိမ္မွာ အေအးဆိုင္ဖြင့္ထားေတာ့ ေန႔လည္ဖက္ဆို က်ိဳင္းတုံ မိုင္းျဖတ္ တာခ်ီလိတ္ ကားၾကီးသမားေတြ ဆိုင္မွာ အထိုင္မ်ားၾကတယ္...။ ကိုလူပ်ိဳ စစ္ဗိုလ္ေခ်ာမ်ားကေတာ့ ညဖက္အလုပ္အားမွသာ ရြာထဲ လူပ်ိဳလွည့္လာၾကပါတယ္..။ ဟုတ္ကဲ႔ကၽြန္မတို႔ အိမ္မွာ ညဖက္ဆိုင္ပိတ္တယ္ဆိုေပမယ့္ သူတို႔က အဲခ်ိန္ေလးမွာ အေအးလာေသာက္ၾက ဘီယာၾကိဳက္သူမ်ားက စင္းဂါးဘီယာမွာေသာက္ၾက အျမည္းကို ခ်ီးစ္ဗူးေတြ ေဖာက္ အတံုးေလးမ်ားလွီးေပးရပါတယ္...။ ဒါမွမဟုတ္ ထုိင္းကလာတဲ႔ ငါးနီတူေျခာက္ဗူးေလးေတြကို သံပုရာသီး ညွစ္ျပီး ျမည္းၾကပါတယ္...။ 

တစ္ညမွာေတာ့ ဗိုလ္ၾကီးေတြကို လက္ဖက္သုပ္သုပ္ေကၽြးၾကပါတယ္..။ အမႊာအေဒၚေတြဟာ က်ိဳင္းတံုကားသမားေတြဆီကရထားတဲ႔ ၀မ္းႏႈတ္ေဆးလံုး...(ေဆးဆိုေပမယ့္ အပင္ကသီးတဲ႔ အသီးတစ္မ်ိဳးပါ)..။ အဲဒီအသီးေလးေတြကို ငရုတ္ဆံုနဲ႔ေထာင္းျပီး လက္ဖက္ထဲထည့္သုပ္ၾကပါတယ္...။ ငရုပ္ေကာင္းေစ့လိုအရြယ္စားမ်ိဳးပါ..။ ရြာမွာ မီးကလည္းမရွိ (ခုထိလည္း မီးမရေသးပါဘူး... ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး ေရအားလွ်ပ္စစ္နဲ႔ တပိုင္တႏိုင္မီးထြန္းေနရတုန္းပါ) ဖေယာင္းတုိင္မီးေအာက္မွာ စစ္ဗိုလ္ၾကီးေတြ လက္ဖက္သုပ္ထဲက မဲမဲအမႈန္ေတြလည္းမျမင္ရဆိုေတာ့ အသားကုန္စားၾကတာေပါ့ ရွမ္းျပည္မွာလက္ဖက္ေပါေပမယ့္ လက္ဖက္သုပ္က်ေတာ့ ရွားတယ္ေလ..။ တခါတေလျပည္မကလာမွ စားၾကရတာကိုး..။ အဲ ေဆးတန္ခိုးျပတာျမန္ခ်က္ ...။ သူတို႔အစ္မကိုလာပိုးလို႔ ပညာေပးတာ လက္လြန္သြားတယ္။ သူတို႔ေတြစားေသာက္ျပီး တပ္ထဲကိုအျပန္ တာေလရြာနဲ႔ ကခ်င္(၅)တပ္ရင္းက တံတားပဲျခားတာ..။ တံတားေက်ာ္ရံုရိွေသး တစ္ေယာက္က ခ်ံဳထဲေျပးရျပီ...။ စစ္ဗိုလ္ဦးေလးေတြ သံုးေလးေယာက္ေလာက္ရွိမယ္ထင္တယ္ မမွတ္မိေတာ့ဘူး...။ ေနာက္ေန႔မနက္မွာ ေဆးရံုေတာင္တက္ယူရတဲ႔ အထိျဖစ္ၾကသတဲ႔..။ အဲဒါ အေဒၚႏွစ္ေယာက္က သူတို႔လုပ္ထားတာဆိုေတာ့ လူနာေမးသြားၾကရတာေပါ့..။  ေနာက္ေတာ့ အဲဒီစစ္ဗိုလ္ဦးေလးၾကီးေတြထဲက တစ္ေယာက္က ကၽြန္မရဲ႔အမႊာအေဒၚ အၾကီးတစ္ေယာက္နဲ႔ မဂၤလာေဆာင္သြားပါတယ္...။ ဖူးစာပဲေခၚမလား...။ အေလ်ာ္အစားေပးလိုက္တယ္ပဲေခၚမလား...။ အေဒၚကသူလုပ္ထားတာကို သနားျပီး ျပန္ၾကိဳက္သြားတာလားေတာ့ မသိဘူး...။ အေဒၚနဲ႔က အသက္ေတာ့ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ကြာတာေပါ့... ။ လာရိႈတ္တာက အစ္မေတြကို ယူသြားေတာ့ ညီမ အဲလိုေတြ..။ ခု အဲဒီအေဒၚက စစ္ဗိုလ္ဦးေလးနဲ႔ သားႏွစ္ေယာက္ရျပီး သားေတြေတာင္ လူပ်ိဳၾကီးေတြျဖစ္ကုန္ျပီေပါ့...။ ကၽြန္မ ရန္ကုန္ေရာက္စက သူတို႔ ေဖာင္ၾကီးမွာတာ၀န္က်လို႔ သူတို႔နဲ႔အၾကာၾကီးသြားေနလိုက္ေသးတယ္...။

ကၽြန္မတို႔က စစ္တပ္မ်ိဳးေတြနဲ႔ဆက္ႏြယ္ၾကတယ္..။ ကၽြန္မအေဖက ကခ်က္(၅)မွာ တပ္ၾကပ္ၾကီး၊ အေဒၚအမႊာရဲ႔ ေယာက္်ားက တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီး..။ ေနာက္ နံပါတ္ေလးေယာက္ေျမွာက္အေဒၚရဲ႔ ေယာက်္ားက တပ္ေထာက္ဗိုလ္ၾကီး...။ တပ္ေထာက္ဗိုလ္ၾကီးကေတာ္ အေဒၚ့အေၾကာင္းလည္း ေရးပါဦးမယ္...။

အမႊာအေဒၚအငယ္က အၾကီးထက္ အိမ္ေထာင္အရင္က်တာ သူက သားတစ္ေယာက္ပဲေမြးတယ္...။ သူ႔သားေတာင္ ခု..ကေလးႏွစ္ေယာက္အေဖျဖစ္ေနျပီ..။ သူလည္း အသက္ငယ္ငယ္နဲ႔ အဖြားျဖစ္ေနျပီေလ...။ ကၽြန္မ ႏွစ္ႏွစ္သမီးမွာ ေဖေဖက ေမာ္လျမိဳင္တပ္ကိုေျပာင္းရလို႔ အေဒၚအငယ္က ကၽြန္မကိုလြမ္းျပီးေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ ေနမေကာင္းျဖစ္သြားဖူးခဲ႔ေသးတယ္တဲ႔။ အဲအေဒၚႏွစ္ေယာက္က ခုခ်ိန္ထိ ကၽြန္မကိုေတြ႔ရင္ ခ်စ္ၾကတုန္း  ကၽြန္မကေလးဘ၀အေၾကာင္းကို အာေပါင္အာရင္းသန္သန္နဲ႔ ေျပာေနတတ္ၾကတုန္း အားကိုးတၾကီး ရွိၾကတုန္းေပါ့...။ အားကိုတၾကီးဆိုတာက ကၽြန္မက ျမိဳ႔သူတစ္ပိုင္းျဖစ္ေနေတာ့ သူတို႔လာလည္ရင္ ဟိုလိုက္ပို႔ ဒီလိုက္ပို႔ ေကၽြးေမြးျပဳစုရတာကိုး...။

ေဆြမ်ိဳးေတြအေၾကာင္းေရးရတာ တခါတေလ ကိုယ့္ေပါင္ကိုယ္လွန္ေထာင္းရတတ္တယ္..။  ဒါေပမယ့္ ငယ္စဥ္ကာလမ်ားအေၾကာင္း ေျပာျပရတာ ဘယ္ေလာက္အရသာရွိလည္းဆိုတာ အသက္ၾကီးလာသူတိုင္း သိလိမ္႔မွာပါ..။ 

မိုးေငြ႔