၀က္သားငါးပိခ်က္

၀က္သားငါးပိခ်က္ဟာ ရွမ္းဟင္းလို႔ေျပာရင္ရပါတယ္..။ လုပ္နည္းကေတာ့ ၀က္သားကိုႏုတ္ႏုတ္စင္းျပီး ဆားနယ္ထား အသားပိုျပီးႏူးညံ့ေအာင္ ေျပာင္းမႈန္႔နဲနဲ ထည့္နယ္ခ်င္လဲရတယ္..။ ေျပာင္းမႈန္ထည့္ရင္ေတာ့ ေၾကာ္တဲ႔အခ်ိန္မွာ မစီးေအာင္ ၀က္သားနယ္တဲ႔အခါမွာ ဆီနဲနဲပါထည့္နယ္ရပါတယ္...။ ဒီနည္းနဲ႔ရႈပ္ရင္တာ့ ၀က္သားကို ေပါင္သားထက္ မိုးခိုသား(သို႔) ဂုတ္သားကိုသံုးရင္ ပိုျပီး ႏူးႏွပ္လြယ္ပါတယ္...။

ထည့္ခ်က္ရမယ့္ အစာေတြကေတာ့ ၾကက္သြန္ျဖဴနဲ႔ ငရုတ္သီးေထာင္းထား၊ ၾကက္သြန္နီကိုေတာ့ ပါးပါးလွီး၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးလဲ ပါးပါးလီွးထားပါ..။ ဒယ္အိုးထဲ ဆီးဆူရင္ ၾကက္သြန္နီကို အရင္ဦးဆံုးထည့္ေၾကာ္ပါ...။ နီေရာင္သန္းလာရင္ ေထာင္းထားတဲ႔ ၾကက္သြန္ျဖဴထည့္ အေရာင္လွေအာင္နဲ႔ အန႔ံေမႊးဖို႔ နႏြင္းမႈန္႔လက္ဖက္ရည္ဇြန္း တစ္ဇြန္းထည့္ပါ..။ ျပီးရင္ေတာ့ ခရမ္းခ်ဥ္သီးထည့္ေၾကာ္ျပီး ခရမ္းခ်ဥ္သီးလိမ္႔လာရင္ေတာ့ ၀က္သားကိုထည့္လို႔ရပါျပီ...။ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ ၀က္သားကိုေမႊေပးပါ အန႔ံေမႊးျပီး ဆီျပန္လာရင္ေတာ့ ငရုတ္သီးစိမ္းေလးခပ္ျပီး စားလို႔ရပါျပီ...။ ၀က္သားငါးပိခ်က္ကို အမ်ားအားျဖင့္ ဆလပ္ရြက္နဲ႔ထုပ္ျပီးစားၾကပါတယ္...။ နံနံပင္ၾကိဳက္ရင္လဲ တို႔လို႔ရပါတယ္..။ ပံုမွာပါတဲ႔ ခရမ္းကၽြတ္အျဖဴသီးကေတာ့ ကၽြတ္ရြျပီး ၀က္သားငါးပိခ်က္နဲ႔ တြဲဖက္စားလို႔သိပ္ေကာင္းပါတယ္...။

စာၾကြင္း။ ။နႏြင္းဟာ (အေယာင္အရမ္းေလ်ာ့ေစတဲ႔အျပင္အသားအေရေကာင္းေစပါတယ္) လူနဲ႔တည့္တဲ႔အတြက္... ေန႔စဥ္စားေသာက္ေနတဲ႔ ဟင္းထဲ ထည့္ခပ္သင့္ပါတယ္...။

မိုးေငြ႔

သောကရုပ်ကြွင်း.....

ဥသြငှက်သံကို နားဆင်ဖို့ 

ရွက်သစ်တွေ တဖျစ်ဖျစ် ဖောက်ထွက်လာချိန်မှာပဲ 

သူမ....အိပ်မက်ခဲ့တယ်...။ 

ဥသြငှက်သံမပါ 

ရွက်သစ်တွေမပါ 

ဗန်းဂိုး....မပါ 

ရှည်မျောမျော ခြေလက်တစ်စုံဆီနဲ့ 

လမင်းလိုလို မျက်လုံးတွေပါတယ်...။ 

တခါတလေ မြက်ခင်းပေါ်လမ်းလျှောက်တယ် 

တခါတလေ ပန်းတွေခူးတယ် 

ကြယ်တွေကိုလည်းမော့ကြည့်တတ်တယ်...။ 

ဒါပေမယ့်....ဖေဖေ မေတ္တာတရားကိုတော့ 

လက်လှမ်းမမီခဲ့ဘူး ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်... 

ဖယောင်းတိုင်မီးနဲ့ လမင်းကိုမှိုင်းတိုက်သလိုမျိုးပေါ့...။ 

သုံးရာသီလောက် နောက်ကျမှရောက်လာတဲ့ မျက်ရည်တွေ 

မေတ္တာတရားကို ခြွေချပေးခဲ့တယ်... 

အလဲလဲ အပြိုပြိုနဲ့ ဖမ်းယူလိုက်တော့ အနံ့က ခပ်အဲ့အဲ့...။ 

ဒါဆို...သမီးကျင်းပမယ့် စားတော်ပွဲ အကြောင်း ဖေဖေ ကြားနိုင်ပါ့မလား ... 

ဒီပွဲမှာ Air Hostess တစ်ယောက် 

International TV presenter တစ်ယောက်ရယ်... 

ပြီးတော့ စာရေးဆရာမတစ်ယောက်ရှိတယ်...။ 

ဝေလွင်လတ်ဆတ်တဲ့ စားတော်ပွဲကို 

သောကအရောင် မစပ်တတ်ဘဲ 

ဘဝသရုပ်ဖော်တဲ့ ပန်းချီသမားလို့ပြောမလား 

ပလပ်စတစ်ပန်းတွေ ဝတ်မှုံကူးတာကို 

စောင့်နေသူလို့ ပြောမလား 

လိပ်ပြာတွေ သွေးဆာတာကို ကြည့်ချင်သူလို့ပြောမလား...။ 

အတောင်မစုံဆန္ဒတွေနဲ့ 

အနာဂတ်ကို ပျံသန်းချင်သူလို့ ပြောမလား 

သမီး...မသိချင်ဘူး.. 

ဖေဖေကြားနိုင်မလား 

သမီးရင်ဘတ်ထဲ ယောနသံစင်ရော်တွေ 

တောင်ပံ တဖျောင်းဖျောင်းခတ်နေကြပြီ....။ GD(TG)

Note: ဒီတစ်ပုဒ်လဲပဲ ကျမမွေးနေ့အတွက် တောင်ကြီးက သူငယ်ချင်းရေးပေးတာပါပဲ...။ သူကတော့ သူရေးနေကျ ထုံးစံအတိုင်း ကျမရဲ့ငယ်စဉ်ကလေးဘဝကနေ ခုချိန်ထိကို မော်ဒန်ဆန်ဆန်လေးနဲ့ လှပသေသပ်စွာ ပုံဖော်ပေးသွားခဲ့တဲ့ ကဗျာလေးတစ်ပုဒ်ဖြစ်ပါတယ်...။

Childhood @ Colorful Dream.....

နွေဦးရဲ့ သာယာလှပတဲ့ 

နံနက်ခင်းလေးတစ်ခုမှာပေါ့ 

ရွှေဝါရောင်ပန်းပွင့်တွေနဲ့အတူ 

ငါ့အိပ်မက်တစ်ခုကို စတင်မက်ခဲ့တယ်...။ 

ငါ့ အိပ်မက်တွေ ချိုမြိန်နေလိုက်ပုံများ 

Monday born is easy life ဆိုတဲ့အတိုင်းပါပဲ...။ 

ကလန်ကလား အရပ်ရယ် 

ဝိုင်းစက်စက် မျက်လုံးတွေနဲ့ 

အဆော့မက်သလို လူကြောက်တတ်တဲ့ ကောင်မလေးဟာ 

ငါ့ ငယ်စဉ်က ပုံရိပ်တစ်ခုပေါ့...။ 

ငါပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ 

နွေးထွေးပြီးကြင်နာတတ်တဲ့ မိသားစုလေးထဲက 

အဖေဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက် ပျောက်ရှသွားခဲ့တာ ငါရှစ်နှစ်အရွယ်မှာပေါ့...။ 

ငါဆယ့်နှစ်နှစ်မှာ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့အဖေကို 

ပြန်ရခဲ့ပေမယ့် ရင်မဆိုင်ရဲခဲ့ဘူး...။ 

အဖေ ငါတို့ဆီက အပြီးအပိုင်ထွက်ခွာသွားချိန်မှာ 

ဆွံ့အနေတဲ့ မျက်ဝန်းတွေကဆင့် 

သုံးရာသီ အခါလည်မှာ 

ငါ့ရင်ဘတ်ထဲက ရေခဲပြင်တွေ 

အရည်ပျော်စီးထွက်သွားလိမ့်မယ်ဆိုတာ 

ငါကိုယ်တိုင်တောင် တွေးမထားခဲ့မိတာပါ.. 

အဲဒါ ငါရဲ့ အနက်ရောင်အိပ်မက်တချို့ပါပဲ...။ 

ငါ့ရဲ့ အဝါရောင်အိပ်မက်တွေထဲမှာ 

International TV presenter တစ်ယောက် 

ပြီးတော့... ဝေဟင်မှာ ပျော်မွေ့တဲ့ Air Hostess လဲဖြစ်ချင်ခဲ့လေရဲ့....။ 

ဒါပေမယ့်ပေါ့.... အရောင်ပြောင်းလာတဲ့ ပန်းနုရောင်တွေ 

စိတ်ကူးနဲ့ လက်တွေ့ဘဝအကြောင်း ငါ့ကိုသင်ကြားပေးခဲ့တယ်...။ 

ငါ့ရဲ့ ငယ်စဉ် အိပ်မက်တွေကို အရောင်တင်ဖို့ 

“ပေါ်လီယာနာ”လဲ ငါ့ဘဝရဲ့မီးအိမ်ရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်...။ 

ကော်ဖီဆိုင်ပိုင်ရှင်တစ်ယောက် 

ပရဟိတ ဂေဟာထူထောင်နိုင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ခွင့်ရချင်နေတာ 

ငါ့ရဲ့လတ်တလော အိပ်မက်တွေပါ..။ 

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါဟာ မိုးပြာရောင်အိပ်မက်အသစ်နဲ့ 

dare to dream လို့ အော်ဟစ်နေချင်သေးတယ်...။ 

ရွှေဝါရောင် ပွင့်ချပ်တွေနဲ့ အစပြုခဲ့တဲ့ ငါ့အိပ်မက်တွေ 

အကြိမ်ကြိမ် အရောင်ပြောင်း 

ရောင်စုံအိပ်မက်တွေနဲ့ ငါလျှောက်လှမ်းခဲ့တာ... 

ဘုရားရေ.... အနှစ်သုံးဆယ်တိုင်ခဲ့ပြီတဲ့...။ 

အိုး!!!! “Chocolate” ငါ့ရဲ့အညိုရောင်အိပ်မက်လေးရေ... မင်းကိုလည်း ချန်ထားလို့မဖြစ်ဘူးလေ...။ ။ 

HNS(TG)

Note: ၂၀၀၅ ခုနှစ်တုန်းက ကျမမွေးနေ့အတွက် တောင်ကြီးက သူငယ်ချင်းလေး လက်ဆောင်အဖြစ်ရေးပေးခဲ့တဲ့ ကဗျာလေးဖြစ်ပါတယ်...။

အဖြူရောင်နတ်သမီးရဲ့ မိုးငွေ့အတွက် “ပန်းရောင်မွေးနေ့လက်ဆောင်”

မမိုး(မိုးေငြ႕)အတြက္...“ပန္းေရာင္ေမြးေန႔ပြဲ”

Posted by အျဖဴေရာင္နတ္သမီး

“မဆြဲဘဲရလာတဲ႔ ပန္းခ်ီတစ္ခ်ပ္မွာမဆိုးဘဲ ရဲတဲ႔ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔မျပင္ဘဲ လွတဲ႔နတ္သမီးေရ..... ေပ်ာ္ရႊင္ေသာေမြးေန႔တိုင္းကိုျဖတ္ေက်ာ္လို႔ ခ်စ္တဲ႔သူနဲ႔အျမန္ဆံုး လက္တြဲႏုိင္ပါေစေနာ္”....(မိုးေငြ႕) ဆိုၿပီး...က်မရဲ႕ေမြးေန႕မွာ နတ္သမီးအက်ၤ ီေလးနဲ႕ ကဗ်ာေလးကို လက္ေဆာင္ေပးခဲ႔ဖူးတဲ႔ သူငယ္ခ်င္း မမိုးရဲ႕ (17.03.2010 )မွာ က်ေရာက္မဲ႔ ေမြးေန႕ပြဲေလးကို ေရာက္လာခဲ႔ပါၿပီ...။ မမိုးရဲ႕ေမြးေန႕အမွီ ၿမန္မာၿပည္ကို ၿပန္ဖို႕စီစဥ္ထားခဲ႔ေပမယ္႔ ဆိုက္ပရပ္စ္ႏိုင္ငံကိုၿပန္ဝင္ခြင္႔ Visa အခက္အခဲေႀကာင္႔ ၿမန္မာၿပည္မွာက်င္းပမယ္႔ မမိုးရဲ႕ေမြးေန႔ပြဲေလးကို မတက္ေရာက္ႏိုင္ခဲ႔ေပမယ္႔ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းေလး မမိုးအတြက္ ဒီေနရာကေနပဲ ေမြးေန႕ပြဲေလးက်င္းပေပးလိုက္တယ္ေနာ္... Happy Birthday ပါ....မမိုး..ေရ... ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းေလး မမိုးအတြက္ က်မႏွစ္သက္တဲ႔ “ပန္းေရာင္”ကိုေရြးၿပီး “ပန္းေရာင္ေမြးေန႔ပြဲေလး”ကို စီစဥ္ထားပါတယ္...တည္ခင္းဧည္႕ခံမယ္႔ အစားအေသာက္မ်ားကိုလည္း အတတ္ႏိုင္ဆံုး ပန္းေရာင္ေလးမ်ား ၿဖစ္ေအာင္ စီစဥ္ထားပါတယ္..(ဆိုးေဆးလံုးဝမပါပါ).။

အထူးအစီအစဥ္အေနနဲ႔ မမိုးရဲ႕ပန္းေရာင္ေမြးေန႔ပြဲေလးကို တက္ေရာက္လာသူမ်ားထဲမွ ပန္းေရာင္ပါဝင္ေသာ အဝတ္တန္ဆာ ဝတ္ဆင္ထားသူမ်ားကို အမွတ္တရ“ပန္းေရာင္ လက္ေဆာင္” ခ်ီးၿမွင္႔ေပးမွာၿဖစ္ပါတယ္..။ပန္းေရာင္အဝတ္အစားဝတ္လာသူမ်ားအေနၿဖင္႔ အိမ္အၿပန္လက္ေဆာင္“ပန္းေရာင္ လက္ေဆာင္လက္ေဆာင္”ေလးမ်ားကို ယူသြားႀကပါရန္ႏွင္႔ တည္ခင္းထားေသာ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားကို တေပ်ာ္တပါး စားေသာက္ရင္း မမိုး(မိုးေငြ႕)ရဲ႕ ေမြးေန႕ပြဲေလးကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဆင္ႏႊဲႀကပါစို႕...

မမိုးအတြက္ ပန္းစည္း ႏွင္႔ကဗ်ာ လက္ေဆာင္... HAPPY BIRTHDAY ပါ.....မမိုး ေရ...

ပန္းေရာင္ဝတ္စံု ဝတ္ဆင္လာသူမ်ားအတြက္..အိမ္အၿပန္လက္ေဆာင္ ခုလို ေမြးေန႔ပြဲေလးကို တခမ္းတနားေလး စီစဥ္ေပးတဲ႔ နတ္သမီးေလးကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္

အိပ်မက်မိုင် အဝေး.....

အမြဲတစေ ဝမ်းနည်းတတ်တဲ့ ကျမအတွက် မွေးကတည်းကနေ....ခုချိန်ထိ သူများတွေထက် မျက်ရည်ပိုကျခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်နေသလား????

အနက်ရောင်ဂျက်ကက် ဝတ်ထားတဲ့ မောင့်ရဲ့ ကျောပြင်ကို ပြည့်အိုင်နေတဲ့ မျက်ရည်များအောက်က ဝိုးတဝါး ငေးကြည့်ရင်း မောင့်နောက်ကျောကို ပါးအပ်ပြီး တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားချင်ပေမယ့် တကယ်လက်တွေ့မှာတော့ ကျွန်မခြေလှမ်းတွေက ခဲဆွဲခံထားရသလို လေးလံထုံထိုင်းနေကြတယ်..။ မောင် ကျွန်မကို တချက်ငဲ့ကြည့်တဲ့ အစိမ်းရောင် မျက်လုံးတွေကို ကျွန်မဖြင့်ကြောက်လိုက်တာ...။ ဟင့်အင်း....အဲဒီလိုကြီး ကျွန်မကို မကြည့်ပါနဲ့ ကျွန်မခံနိုင်ရည်တကယ် မရှိလို့ပါ..။ နေရာမှာတင် ကျွန်မအရည်ပျော်ကျသွားလိမ့်မယ်...။ ကျွန်မရဲ့ တိုးလျှိုးတောင်းပန်သံကို မောင်ကြားရပါ့မလား? ကျွန်မအကျယ်ကြီး အော်ဟစ်ပြောလိုက်ရမလား..။ စိတ်ထဲက ဖြစ်ချင်တဲ့ဆန္ဒကို မျက်ရည်တွေက ဆွဲငင်ထားခံရလို့လား နှုတ်ကစကားလုံးထွက်လာဖို့မပြောနဲ့ လှုပ်ရွဖို့တောင် အားအင်တွေရုတ်လျော့နေခဲ့တယ်..။ ဘုရား...ဘုရား ...ကျွန်မကို မလှုပ်ရှားနိုင်တဲ့ ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်အဖြစ်တော့ မောင် ကျိန်စာမတိုက်လောက်ပါဘူးနော်...။ ဘာကြောင့် ကျွန်မကို အဲဒီလောက် စိမ်းကားရက်စက်တဲ့ သတ္တိမျိုးရှိနေသလဲ...။ ဘယ်လို အင်အားနဲ့များ မောင်သိပ်ချစ်ခဲ့ပါတယ်ဆိုတဲ့ ကျွန်မကို အဲဒီလို မျက်လုံးမျိုးနဲ့ ကြည့်နေနိုင်သလဲ...။

အရင်ချိန်တွေတုန်းက နူးညံ့ခဲ့ဖူးတဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေကလဲ ကျောက်သားပြင်တွေလို မာကျောလို့...။ ထားမသွားပါနဲ့မောင်.... ကျွန်မကို...အဲဒီလို မထားခဲ့ပါနဲ့..........။ နေဝင်ချိန်လေးမို့... မောင့်ပုံရိပ်လေးက... တရွေ့ရွေ့နဲ့ အရိပ်သာသာပဲ မြင်ရတော့တယ်..။ ကျွန်မလက်ထဲမှာ အမွေးပွပွ အပြာရောင် တဘက်စောင် တစ်ထည်ကို ပွေ့ထားသေးတယ်...။ အဝေးပြေးလမ်းမပေါ်မှာ အစက်မဲမဲသေးသေးကလေး... တဖြေးဖြေး ဝေး....ဝေး....ဝေးသွားနေပြီ...။ ကျမခြေလှမ်းတွေ ခုချိန်ထိ နေရာမှာရပ်တန့်နေကြတုန်း...။ ကျမကို အိပ်မက်ဆန်ဆန်ကြီးမထားခဲ့ပါနဲ့...ကျမတောင်းပန်ပါတယ်...။ စိတ်ထဲက အသံတွေ ကျယ်လောင်သလောက် ခုနေ ကျွန်မအသံကုန် ဟစ်ထွက်လာရင်တောင်.. မောင်မကြားနိုင်လောက်တော့ဘူး...။ ပြတ်သားစိမ်းကားတဲ့ မောင့်ခြေလှမ်းတွေက ကျွန်မရှိရာဆီကနေ ဆန့်ကျင်နေကြတယ်....ဟို.... အဝေးကို..။ တဘက်စောင်ကလေးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ရင်ခွင်မှာ အပ်ထားရင်း ကျွန်မတစ်ချက်အသံထွက် ရှိုက်ငင်လိုက်မိတယ်...။ မျက်လုံးတွေပွင့်လာတော့ ပါးပြင်ပေါ်မှာ ပူနွေးနေတယ်...။ အို...ဒါ ...ကျွန်မ...ကျွန်မ အိပ်မက်မက်နေတာပဲ...။ ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ နီညိုရောင် တဘက်စောင်ကိုဖက်ထားလျက်...။ ဒါဆို အိပ်မက်ထဲက အပြာရောင်တဘက်ဟာ အိပ်မပျော်စဉ်က ကျွန်မရင်ဘတ်ပေါ်တင်ပြီးအိပ်ခဲ့တဲ့ ကျွန်မခြုံနေကျစောင်ကလေးကိုး...။

ကျွန်မဆီကို အိပ်မက်နတ်သမီးက ဒီလိုအိပ်မက်မျိုး သယ်ဆောင်လာပေးပြန်ပြီ...။ အထူးသဖြင့် မောင် အဝေးရောက်နေချိန်မှာ...ကျွန်မမက်နေကျအိပ်မက်မျိုး...။ ကျွန်မအရမ်းချစ်တဲ့ မောင့်ကို စိတ်မချမှုတွေ... စိုးရိမ်ကြောင့်ကျမှုတွေက ကျွန်မအတွက်တော့ အသည်းနှလုံးကို မီးမြှိုက်ခံရသလိုပဲ ပူလောင်လှပါတယ်..။ မောင့် အလုပ်ကို ကြိုးစားလုပ်ကိုင်နေချိန်...ပင်ပန်းနေချိန်မှာ... ကျွန်မရဲ့သံသယတွေနဲ့ မောင့်အချစ်တွေ... သံယောဇဉ်တွေကို မပြစ်မှားသင့်ဘူး...။ ခေါင်းရင်းဘေး စာကြည့်စားပွဲက ဓါတ်ပုံဘောင်ကလေး... ပိတ်ချင်းမြောင်ဂူရှေ့က စမ်းချောင်းထဲမှာ ကျွန်မတို့နှစ်ဦးပြုံးပျော်စွာရိုက်ထားတဲ့ပုံ...။ အဝါရောင် ညမီးအိမ် အောက်မှာ မောင့်အပြုံးက ထင်းခနဲပဲ...။ စောစောက အိပ်မက်ထဲကလို မျက်နှာကတင်းမာမနေပါဘူး..။ နူးညံ့သိမ်မွေ့လို့ ချိုရွှင်လို့ပါပဲ...။

အာခေါင်တွေခြောက်ကပ်လာလို့ ရေချိုင့်ထဲက ရေတစ်ဖန်ခွက်ကို သောက်လိုက်တယ်... ခြောက်သွေ့နေတဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို လျှာနဲ့သပ်ရင်း ဆွဲအံထဲက ဓါတ်ပုံစာအုပ်ကို ဆွဲထုတ်ကြည့်လိုက်တယ်..။ ကျွန်မတို့ကမ်းခြေမှာ အတူသွားလည်တုန်းကပုံတွေ..။ ဒီကမ်းခြေကို ကျွန်မတို့နှစ်ယောက် အကြိမ်ကြိမ်ရောက်ခဲ့ဖူးလို့ သောင်ပြင်မှာ ခြေရာတွေထပ်နေပါပြီ..။ အနောက်ဘက်.. မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း အစပ်ဆီက ဝင်လုဆဲဆဲ နေလုံးကြီးနောက်ခံနဲ့ အတူ ကျွန်မကို မောင်ကိုယ်တိုင် ရိုက်ပေးခဲ့ဖူးတဲ့ပုံလေး..။ မျက်လုံးတွေက အချစ်တွေပြည့်လျှံနေလို့ လင်းလက်တောက်ပ နေကြတယ်...။ ခုနေများ ကျမမှန်တစ်ချပ်ရှေ့မှာ သွားရပ်မိရင်... ကျွန်မမျက်ဝန်းတွေဟာ တောက်ပနေမယ် မထင်ဘူး...။ ဝိုးတိုးဝါးတားနဲ့ မှိန်ဖျော့နေမှာသေချာတယ်..။ အဲဒီမျက်ဝန်းတစ်စုံနဲ့အတူူ ပူပန်နေတဲ့ နှုတ်ခမ်းနဲ့ ဆံနွယ်ခွေတွေပါ... အသပ်မရပ်ပွယောင်းနေကြမယ်...။ တော်ပါပြီ... ဒီလိုအပူရုပ်မျိုးကို ကျွန်မ မကြည့်ချင်ဘူး..။

ဖုန်းတစ်ချက်မြည်သံကြောင့် ဓါတ်ပုံစာအုပ်လေး ကျွန်မလက်ကလွှတ်ခနဲလျှောကျသွားခဲ့တယ်...။ ဖုန်းခွက်ကို ကြည့်ရင်း မကိုင်သေးဘဲ ကျွန်မငေးစိုက်နေမိတယ်...။ ဖုန်းသံ အဆက်မပြတ် ထွက်လာနေသေးတယ်..။ တုန်ယင်နေတဲ့ လက်ချောင်းတွေ ဖုန်းလက်ကိုင်ခွက်ပေါ် ရောက်သွားတယ်..။ ကျွန်မပြန်ထူးတဲ့ “ဟဲလို” ဆိုတဲ့ အသံလဲ တုန်ယင်နေမှာမလွဲပဲ...။ တဘက်လိုင်းဆီက ကြည်လင်ဝါညက်တဲ့ အသံတစ်ခု နားစည်ကိုရိုက်ခတ်သွားချိန်မှာ ကျွန်မမျက်လုံးတွေ ကြယ်ပွင့်တွေလို တောက်ပသွားကြတယ်...။ ခြောက်ကပ်တဲ့ နှုတ်ခမ်းတစ်စုံ တွန့်ကွေးသွားကြတယ်..။ အေးစက်တောင့်တင်းနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လေး ပျော့ပျောင်းနွေးထွေး သွားတယ်...။ ခေတ္တရပ်ဆိုင်းသွားခဲ့တဲ့ နှလုံးသားလေး ပြန်လည်ခုန်စပြုလာချိန်မှာ... အဝါရောင်မီးအောက်က အခန်းကျဉ်းလေး ချက်ချင်း အသက်ဝင်သွားတယ်။

အိပ်မက်နတ်သမီးရယ်... ဒီလိုအိပ်မက်မျိုးကို ကျွန်မဆီကနေ...ဟိုး.... မိုင်အဝေးကို အပြီးသယ်ဆောင် သွားပါတော့...။ ကျွန်မကို အဲဒါလေးတော့ ကူညီပေးပါနော်..။

စာကြွင်း ။ ။ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကလေးအတွင်းမှ အစ်မ မနော်ဟရီရဲ့“နွေကိုဖွဲ့တဲ့တိမ်”ဝတ္ထုတိုကို print ထုတ်ပြီး အိမ်မှာဖတ်တော့ ငါလဲ ဒီလို အိပ်မက်ဆန်ဆန်စာမျိုး ရေးတတ်ချင်လိုက်တာလို့ မချင့်မရဲတွေးမိခဲ့တယ်...။ အစ်မ မနော်ရဲ့ရိုးစင်းလှတဲ့ အရေးအသားနဲ့ လှပတဲ့နာမဝိသေသနတွေကိုလဲ လေးစားအားကျမိပါတယ်....။ တကယ်တမ်းတော့ စာရေးချင်တဲ့ ပိုးပါလာပြီးသား ကျွန်မတို့ဟာ စာတစ်ပုဒ်ရေးချဖို့ ခံစားမှုကောင်းကောင်း တစ်ခုသာ လိုအပ်တယ်ဆိုတာ ဒီမနက် အိပ်မက်က လန့်နိုးလာတော့မှ ကျွန်မပီပီပြင်ပြင် သဘောပေါက်လာတယ်..။ ငါဒီလိုလေးရေးရင် ကောင်းမှာပဲလို့ စိတ်ကူးမိတာထက် ခံစားမှုလေးရှိနေတုန်း လောလောလတ်လတ်အချိန်လောက် ရေးသားမှုတွေ ဈာန်ဝင်တာ မရှိပါဘူး...။ အဲဒီဈာန်ရဲ့ဆွဲဆောင်ရာနောက် အလိုက်သင့်ကလေး ကလောင်တွေလိုက်ပါ စီးမျောတတ်ဖို့ပဲလိုပါတယ်..။ ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းမွန်သပ်ရပ်တဲ့ စာအစစ်အမှန်မျိုး ဖတ်ရမှာပါ...။ ဒါကြောင့် အိပ်မက်တစ်ခုရဲ့ခံစားမှုကို ကျွန်မ လက်မလွတ်ခင် အငွေ့ပျံပျောက်ကွယ် မသွားခင်လေးမှာ မိမိရရလေး မျက်နှာမသစ်နိုင်သေးဘဲ အိပ်ယာထဲမှာ ချက်ချင်း ပုံဖော်ရေးချခဲ့ပါတယ်....။ အစ်မ မနော်နဲ့ကျွန်မ အိပ်မက်ကို အခြေခံပြီးရေးသားကြတာချင်း တူပေမယ့် အစ်မကအိပ်မက်ဆန်ဆန် ဇာတ်လမ်းလေးကိုရေးတာဖြစ်ပြီး ကျွန်မကတော့ အိပ်မက်ကို ပြန်လည်ပုံဖော်ခြင်း သာဖြစ်ပါတယ်....။ အစ်မ မနော်ကိုလဲ ကျေးှဇူးတင်ပါတယ်...။

သက်ရှိသတ္တဝါတွေဟာ အောက်ဆီဂျင်မရှိရင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားရသလို.... ခံစားမှုမပါတဲ့ စာတွေဟာလဲ သေဆုံးသွားကြရမှာမလွဲမသွေပါပဲ...။

မိုးငွေ့

မိုးေငြ႔နဲ႔႔အတူ မုန္႔ေလွ်ာက္စားရေအာင္

မိုးေငြ႔ ဒီေန႔ေတာ့ စေကာ့ေစ်းကို ျမန္မာျပည္အေ၀းေရာက္သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုးအတြက္ မုန္႔ေကၽြးခ်င္လို႔ကိုထြက္ခဲ႔တာ...။ ေစ်းေရွ႔ေရာက္ေတာ့ မုန္႔သည္ေတြက တန္းစီလို႔...။ က်မမုန္႔ေတြကို ဓါတ္ပံုရိုက္ခ်င္လို႔ ေစ်းသည္ေတြဆီက တစ္သည္ကို ငါးရာဖိုး၀ယ္လိုက္တယ္...။ ပံုေတြကို အင္တာနက္ေပၚတင္မယ္ေျပာေတာ့ အေဒၚၾကီးတစ္ေယာက္ကလွမ္းေျပာပါတယ္ တံခါးပိတ္ထားတာေလးပါ ပါေအာင္ရုိက္ေပးပါတဲ႔...။ စိန္႔ေမရီဘုရားေက်ာင္းေရွ႔ အုတ္တံတိုင္းမွာ ေစ်း၀င္တဲ႔ေဘးေပါက္ေလးကို ေစ်းလူၾကီးေတြကပိတ္ထားေတာ့ ေစ်းလာ၀ယ္တဲ႔ ဧည့္သည္တခ်ိဳ႔က အဲဒီဘက္ကို တကူးတက ထြက္မ၀ယ္ေတာ့ သိပ္မေရာင္းရေတာ့ဘူးေပါ့..။ သူငယ္ခ်င္းတို႔ မုန႔္စားျပီး အအီေျပေအာင္ ဇီးယိုေလးပါပါေသးတယ္ဗ်ာ...။ ငါးဖယ္အစာသြတ္ကို ငရုတ္သီးစိမ္းမ်ားမ်ားနဲ႔စားျပီး စပ္ရင္ ငွက္ေပ်ာ္ေပါင္းရွိေသးတယ္ေနာ္....။ အဲ အားလံုးစားျပီးရင္ေတာ့ အိမ္အတြက္ ဟင္းရြက္ကေလးေတြ၀ယ္ျပန္ၾကဦးေနာ္...။ အစိမ္းမ်ားမ်ားစား ဒါမွ က်န္မာေရးနဲ႔ညီညႊတ္မွာ...။ ဟင္းရြက္စိမ္းလတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေတြကိုေျပာတာေနာ္...။ က်မတို႔ငယ္ငယ္ကဆိုရင္ ရန္ကုန္မွာ ဒီလို ဟင္းရြက္လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္က စားရခဲတယ္...။ ေတာင္ၾကီးတို႔ ေမျမိဳ႔တို႔ဘက္က ပို႔မွစားရတာေလ...။ လမ္းခရီးကေ၀းေတာ့ ရန္ကုန္ေရာက္ရင္ပဲ အရြက္ေတြက မလတ္ေတာ့ဘူး...။ ခုေတာ့ ေထာက္ၾကံ႔ဘက္ကစိုက္ခင္းေတြ ပဲခူးဘက္မွာလဲစိုက္ခင္းေတြေပါမ်ားလာေတာ့ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြဆိုရင္ လတ္ဆတ္တာေလးစားႏိုင္ၾကျပီ...။ ေရမုန္ညင္းရြက္ဆိုရင္ သိပ္ျပီးေတာင္ၾကားဖူး ျမင္ဖူးၾကမွာမဟုတ္ဘူး...။ သူ႔အရသာက မုန္ညင္းဖူးလိုပါပဲ ...။ ဟင္းရည္ထဲခတ္ေသာက္တာေကာင္းတယ္...။ ေၾကာ္စားလို႔လဲရပါတယ္..။ ေရႊပဲညႊန္႔ကေတာ့ က်မတို႔ရွမ္းျပည္မွာဆို ရွမ္းေခါက္ဆြဲထဲထည့္စားၾကတယ္ ေကာင္းမွေကာင္းပဲ...။ ရန္ကုန္မွာေတာ့ ေဟာ့ေပါ့ဆိုင္ေတြမွာသံုးတာမ်ားတယ္..။ ရွမ္းျပည္အေခၚစူကာညႊန္႔ ရန္ကုန္အေခၚ ေဂၚရခါးညႊန္႔ ကိုေတာ့ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးနဲ႔အေရရႊဲရႊဲေလး ေၾကာ္စားရင္ သိပ္ေကာင္းပါတယ္..။ ကိုက္လန္ကေတာ့ ခရုဆီနဲ႔ေၾကာ္ ကိုက္လန္ရိုးေတြမ်ား ႏုဖတ္ေနတာ လႊင့္ပစ္စရာကိုမရွိတာ..။

ၾက္က္ဥပူတင္း၊ ေငြထမင္း၊ ငါးဖယ္အစာသြတ္နဲ႔ ထမင္းႏွဲ

ငွက္ေပ်ာသီးအုန္းႏို႔ေပါင္း

ဒညင္းသီးအုန္းႏို႔ဆမ္းနဲ႔ ပဲျမစ္ျပဳတ္

မုန္႔ဗိုင္းေႏွာက္

ဒီဗန္းထဲကမုန္႔ကပိုစံုတယ္ဗ်...။ မုန္႔လံုးၾကီး၊ ကန္ေတာ့ပံုဖက္နဲ႔ထုတ္ထားတာက မုန္႔စလူ၊ ဖက္ထုပ္ျပီးမီးကင္ထားတာကေတာ့ ေကာက္ညွင္းကင္၊ မုန္႔ဖက္ထုပ္၊ ႏွမ္းျဖဴးထားတာ ေခါျပင္၊ မုန္႔ကၽြဲသဲနဲ႔ ငွက္ေပ်ာသီးေကာက္ညွင္းထုပ္တို႔ျဖစ္တယ္...။ သူငယ္ခ်င္းတို႔ ၾကိဳက္ရာသံုးေဆာင္ၾကပါ...။

မုန္႔အိုးေလး

ဇီးယိုအခ်ိဳ

ဇီးယိုအစပ္

ကိုက္လန္ရြက္နဲ႔ ေရႊပဲညႊန္႔

စူကာညြန္႔နဲ႔ အေနာက္ဘက္က ေရမုန္ညင္း

သရက္သီးတို႔စရာနဲ႔ တမာခ်ဥ္

က်မ အထူးဧည့္ခံခ်င္တာကေတာ့ ဒီဘေလာက္ေလးကိုလုပ္ေပးခဲ႔တဲ႔ မုန္႔အိုးေလးကိုသိပ္ၾကိဳက္တဲ႔ ရုရွားကေမာင္ေလးေခါင္၊ မေလးေရာက္ေနတဲ႔ နာလန္ထခါစဏီဏီ၊ စကာၤပူမွာ အိမ္ေျပာင္းခါစ ေခါက္ဆြဲပဲျပဳတ္စားေနရတဲ႔ ေမာင္ေလးကိုတူး...၊ ျမန္မာျပည္ျပန္လာျပီး ျမန္မာစာေတြကို တ၀ၾကီးစားမယ္လို႔ေျပာျပီး ခုထိျပန္မလာရေသးတဲ႔ အျဖဴေရာင္နတ္သမီး၊ နတ္ဆိုးၾကီး အစ္ကိုဗညား ၊ ဘေလာက္မွာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ေပ်ာက္ေနတဲ႔ ညီမေလးေခါင္ေခါင္၊ အစ္မပန္ဒိုရာ တို႔အတြက္နဲ႔ က်န္တဲ႔ က်မ မသိဘဲ က်မစာေတြကိုလာလာဖတ္တတ္တဲ႔ အေ၀းေရာက္သူငယ္ခ်င္းမ်ား အားလံုးအတြက္ ရည္ရြယ္ပါတယ္...။ မိုးေငြ႔

သစ္စာ.....

အမြင်အာရုံနဲ့

လက်လှမ်းမမှီရာ 

စကားလုံးနဲ့ လက်လှမ်းမမှီရာ 

အဲဒီမှာ အစစ်အမှန်ရှိတယ် 

ငါတို့ မြင်ရက်နဲ့ကန်း 

ပြောရင်းနဲ့ဆွံ့အကုန်ကြပြီ.....။ 

GD(TG)