မြူငွေ့နှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာတဲ့.....

သူငယ်ချင်းတို့ကို ဘလောက်လေး စဖွင့်တုန်းက မိတ်ဆက်စာလေးရယ် ကဗျာလေးတပုဒ်၊ ဆောင်းပါးလေး တပုဒ်နဲ့ပဲ စပြီးဧည့်ခံခဲ့ရတယ်...။ အကြောင်းကြောင်းကြောင့် ကျမ ဒီဘလောက်ကို ဘယ်တော့မှ ဆက်မရေးတော့ဘူး ဆုံးဖြတ်ထားပေမယ့်လဲ စာရေးချင်တဲ့ပိုးလေးကမနေဘူးလေ။ ဒါကြောင့်ကျမတောင်ကြီးက သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ရဲ့ ကဗျာကို တင်ဦးမယ်ဆိုပြီး တင်ဖြစ်သွားတာပါ..။ သူငယ်ချင်းအားလုံးကိုလဲ တခြားစာတွေကို ပေးဖတ်ချင်ပါသေးတယ်..။ ကျမ ကြိုးစားပြီးဆက်ရေးသွားမှာပါ...။ ကျမစာ ကိုအားပေးဖတ်ရှုပေးတဲ့အတွက်လဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မနိုင်းနိုင်းစနေကိုတော့ သိပ်အားကျတာပဲ သူ့လိုပဲ ကျမလဲ ပုံတွေနဲ့ တင်နိုင်ဖို့ကြိုးစားပါဦးမယ်...။ ခုတော့စာအများကြီးရေးနိုင်ဖို့ကျမစာများများဖတ်ရဦးမယ်...။ ကျမအရေးအသားတွေ လိုအပ်တာရှိရင်လဲ ကွန်မန့်လေးပေးသွားနိုင်ပါတယ်..။

မိုးငွေ့

အစရဲ့အဆုံး.....

ငါသွားမယ်... အဝေးဆုံးခရီး 

ငါ့နောက်ကြောမှာပဲ ဆုံးနေလေရဲ့...

ငါသိချင်တဲ့ အနက်အဓိပ္ပါယ် 

ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာပဲ ဆုံးလေရဲ့....

ငါလိုချင်တဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု 

ငါ့နှလုံးသားထဲမှာပဲ ဆုံးလေရ့.... 

အသွားခင်ကတဲက အဝေးဆုံးကိုရောက်နှင့်နေခဲ့ 

ဘာမှမသိခင်ကတဲက အားလုံးကိုသိနှင့်နေခဲ့ 

ဆင်းရဲမွဲတေစွာနဲ့ချမ်းသာကြွယ်ဝနေခဲ့ပါပေါ့...။ ။ သာဂဒိုး (တောင်ကြီး)

Empty.....

ငါ့နှလုံးသားက မြစ်ဖျားခံလာတဲ့ 

အဖြူရောင်ရေစီးကြောင်းထဲ 

ဗလာသက်သက်ချစ်ခြင်းတွေ ပျော်ဝင်နေလေရဲ့.....။ 

ကောင်လေး.....ရေ 

ငါ့မှာပိုင်ဆိုင်သမျှ အေးစက်စက်ခံစားမှုတွေကြောင့် 

ငါတို့ဝေးသွားခဲ့ရင်တောင် 

လွတ်လပ်နေတဲ့ မိုးတိမ်တိုက်တစ်ခုလို 

ငါဟာ..မင်းကိုချစ်မိသွားခဲ့ပြီ...။ 

ငါ့ဘဝရဲ့ပြည့်စုံမှုက 

မိုးပြာရောင်ကောင်းကင်အောက် 

မင်းနဲ့အတူရှိနေခွင့်ရရုံလေးပါ။ ။ HNS (TG)