ဂွတ်ဘိုင် 2012 လို့နှုတ်ဆက်ရင်း....(ပစ်ပစ်ရဲ့တဂ်ပို့စ်)

2012 က ကိုယ့်အတွက်အကောင်းဆုံးနှစ်မဟုတ်ခဲ့သလို အဆိုးနှစ်လဲမဟုတ်ပါဘူး...။ နေ့စဉ်မှတ်တမ်းရေးလေ့မရှိလို့ တိတိကျကျမမှတ်မိပေမယ့် မှတ်မှတ်ရရတော့ သုံးလပိုင်းလောက်တုန်းက ရှမ်းပြည်ဖက်ကို ခရီးထွက်ဖြစ်ခဲ့တယ်...။ မွေးနေ့တုန်းက အိုင်ပက်တစ်ခုလက်ဆောင်ရတယ်...။ ပြီးတော့ ချစ်သော ဘလော့ဂ်မာင်နှမတွေဆီက လက်ဆောင်အများဆုံးရတဲ့နှစ်ကလေးပေါ့....သူတို့တွေနဲ့လဲ အများဆုံးဆုံတွေ့ဖြစ်တဲ့နှစ်လေ.....။ ဟုတ်တယ် ဒီနှစ်ထဲမှာ ဖြိုး(ဖြိုးမောင်မောင်)၊ အိကု(ကိုညိမ်းနိုင်)၊ ကိုရဲ(ရဲထွန်းဇော်)၊ ကိုတူး(ညလင်းအိမ်)၊ တီတင့်၊ ကိုဇော်၊ သက်တန့်ချို၊ မမြသွေး၊ မချစ်ကြည်အေး၊ မဝါဝါခိုင်မင်း၊ ကိုကြီး၊ မေညို(ကြည်ကြည်ဒိုင်ယာရီ)၊ မောင်ဘကြိုင်(ချဉ်ပေါင်ခြံ)၊ ကိုကိုစိန်နဲ့ ခုဒီဇင်ဘာလမှာနောက်ဆုံး ဆုံဖြစ်တဲ့သူကတော့ ညီရဲသစ်ပါ....။ အလုပ်တွေပုံမှန်လုပ်တယ်... စာတွေပုံမှန်ရေးဖြစ်နေတယ်...။ ခါတိုင်းနှစ်ထက် ဟင်းပိုချက်ဖြစ်သလားပဲ...။ စာအုပ်တွေလဲများများပိုပြီးဝယ်ဖတ်မိတယ်...။ ဟင်းချက်မဂ္ဂဇင်းတွေကိုလစဉ်ဝယ်ဖတ်ဖြစ်တယ်...။ အက်ဆေးလေးတွေပိုရေးဖြစ်လာတယ်...။ ခံစားမှုပြင်းလာတာတော့မဟုတ်ပါဘူး....။ ဒါပေမယ့် ကိုယ်ပိုပြီးရင့်ကျက်လာသလားဆို မရင့်ကျက်ပါဘူး....။ ဒါပေမယ့် လစဉ်လတိုင်းတော့ အကျိုးပြုအလှူလေးတွေကို တတ်နိုင်သလောက်ပုံမှန်လုပ်ဖြစ်တယ်....။ စိတ်ကိုရှင်းရှင်းထားတယ်...။ အော်...ပြီးတော့ ဒီနှစ်ထူးခြားတာကိုကိုယ့်ကိုချစ်တဲ့သူတွေပိုများလာတယ်...။ မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းပြောပါတယ်ကွယ်...။ ကိုယ်ကချစ်တဲ့သူကတော့ ကိုယ့်ကိုချစ်တဲ့သူထဲမပါတာလေးပဲ အဆိုးတစ်ခုရှိတာပါ....။ ဘလော့ဂါတစ်ယောက်ကတော့ပြောတယ် ဒီနှစ်က ဘလော့ဂါတွေအသည်းကွဲတဲ့နှစ်တဲ့....။ ကိုယ်လား အဲဒီထဲမှာမပါပါဘူး...။ ကိုယ့်မှာကွဲစရာအသည်းတောင်မရှိပါဘူး...။ ကိုယ့်အက်ဆေးတွေ စာစုတွေလာဖတ်ရင်း စာဖတ်သူတိုင်းက ကိုယ်နဲ့ကိုယ့်ဇာတ်ကောင်ကိုရောကြတာ ကိုယ့်ရဲ့သက်ဝင်ခံစားမှုအားကောင်းလို့လို့ထင်ပါတယ်...။ အင်းး...အပျိုကြီးးးးလုပ်တော့မှာလားလို့ ဂျေညီညီသီချင်းလေးနဲ့ မေးကြတာခဏခဏခံရတယ်...။ လုပ်မယ်လို့ပြောပြီး မလုပ်ဖြစ်ရင် စကားမတည်ရာကြမယ်လေနော်...။ အူးလေးအိကုပြောသလိုပဲ....ဒီတိုင်းနေတာပဲကောင်းပါတယ်...။

ဒီနှစ် ဒီဇင်ဘာ21ကို ကမ္ဘာပျက်မယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကြီးက တစ်ကမ္ဘာလုံးက လူတွေကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေခဲ့တာမဟုတ်လား....။ ကမ္ဘာပျက်မယ်ဆိုတာ ရုပ်ရှင်ထဲကလိုတော့ ဝုန်းဒိုင်းကြီးမပျက်လောက်ဘူးထင်တာပဲ...။ ခုလဲ ဟိုနေရာမှာ ဟိုဟာဖြစ်ဒီဟာဖြစ်နဲ့ မသိမသာ လူဦးရေကိုလျှော့နေတာတွေ ရာသီဥတုတွေဖေါက်ပြန်ပြောင်းလဲလာတာတွေ မိုးခေါင်လာတာတွေ အပူချိန်မြင့်လာတာ လူတွေအကျင့်စရိုက်ဖေါက်ပြန်လာကြတာ ယောကျာၤးစစ်စစ်တွေရှားပြီး ဂေးတွေများလာတာ (ရန်ကုန်မှာပိုဆိုးလာတယ် မြန်မာပြည်ပြန်ပြီး ကြင်ဖော်ရှာမယ့်သူများ သတိထားဖို့ပါ) စတဲ့လက္ခဏာတွေဆိုတာကလဲ ကမ္ဘာပျက်တာပဲပေါ့....။ အိုကေ...ဒီနှစ်မှာလုပ်ချင်တာတွေကိုမလုပ်ဖြစ်ခဲ့ရတာတွေ လာမယ့်နှစ်သစ်မှာ ဖြစ်မြောက်အောင်မြင်စွာလုပ်ဖြစ်အောင်လုပ်ကြပါလို့ ပြောရင်း ဘိုင့်ဘိုင် 2012 လို့နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်....။ လာမယ့် 2013နှစ်သစ်မှာ အသစ်အသစ်တွေနဲ့ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင်အတူ ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ကြစို့လား.....။

သတိတရနဲ့ တဂ်လာတဲ့ ညီမပစ်ပစ်ကို ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်လို့ပြောချင်ပါတယ်...။

မိုးငွေ့

စူးနစ်ကြေကွဲ.....

အေမွာင္ထဲမွာ မ်က္စိမွိတ္ထားျပီး အၾကာၾကီးေနခ်င္တယ္........။ ဘာမွမေျပာခ်င္ဘူး....ဘာမွမလဲမေတြးခ်င္ဘူး...။ အဲဒီလိုလုပ္ခ်င္ေနမိတယ္....။ ဒါေပမယ့္ အသိစိတ္ေတြက ကိုယ့္ကိုျဖစ္ခြင့္မေပးျပန္ဘူး...။ ရင္ဘတ္ထဲမွာ စူးနင့္ေနတဲ႔ခံစားခ်က္ေတြက လည္ျမိဳကတဆင့္တက္ျပီး မ်က္၀န္ႏွစ္ဖက္ဆီကိုရိပ္ခနဲတက္လာတယ္...။ အျမင္အာရံုေတြ၀ိုး၀ါးေနတဲ႔ၾကားက...စကားလံုးေတြကို ရွာေဖြေနမိတယ္...။ လက္ေခ်ာင္းေတြက ေျပးလႊားဖို႔ တာဆူေနၾကတယ္..ရင္ဘတ္ထဲကထြက္လာမယ့္ စကားလံုးေတြကို ေစာင့္ဆိုင္းရင္းေပါ့...။

ေႏြရယ္...မိုးရယ္...ႏွင္းရယ္...လို႔ ကိုယ့္ဆီမွာ ကြဲကြဲျပားျပားရွိေနေသးရဲ႔လား.....။ ေအးစိမ္႔မႈမေပးတဲ႔ေဆာင္းမွာ ေႏြေနပူပူ မုိးေတြရြာခ်လိုက္သလိုပဲ....။ တင္းက်ပ္ေနတဲ႔ ရင္ထဲကအရာေတြကို ဘယ္လုိဖြင့္အံခ်ရမယ္မွန္းကိုယ္တကယ္မသိေတာ့ဘူး....။
မဆံုးႏိုင္တဲ႔ ေၾကကြဲမႈေတြနဲ႔ ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ထိၾကာေအာင္ေနရဦးမွာလဲ......။
ေက်းဇူးျပဳျပီး ကိုယ့္ရဲ႔ေၾကကြဲမႈေတြကို ကန္႔သတ္ေပးပါ...ပလိစ္စ္.....။

အျဖဴေရာင္အျပံဳးေတြ....ၾကယ္ကေလးေတြလို ေတာက္ပလင္းလက္တဲ႔အၾကည့္ေလးေတြ...
ႏႈတ္ခမ္းထူထူတစ္စံုကထြက္က်လာတဲ႔ သံစဥ္လွလွေလးေတြ....ေလထဲမွာ၀ဲပ်ံေနၾကတဲ႔ အနမ္းေလးေတြ ...အားလံုး ပံုျပင္ထဲမွာက်န္ခဲ႔ျပီလို႔ မေျပာလိုက္ပါနဲ႔...။

ၾကည္စင္ေကာင္းကင္မွာ... လြင့္ပ်ံေနမယ့္ တိမ္အုပ္ေတြကို ေသြးရူးေသြးတမ္းရွာေဖြေနခဲ႔မိတယ္....။ တိမ္ေတြေနာက္ကြယ္ကေနမ်ား...ထြက္လာမလားလို႔ ေမွ်ာ္တလင့္လင့္နဲ႔ ေန႔ညေတြကို ဆုတ္ျဖဲလာခဲ႔တာ ပ်ံသန္းေနတဲ႔ ငွက္အုပ္ေတြေတာင္ ကိုယ့္ကိုေငးေမာၾကည့္သြားၾကေလရဲ႔....။

မျမင္ရတဲ႔ေနရာတစ္ခုမွာ တုန္႔ျပန္မႈမရွိတဲ႔ စကားလံုးသံုးလံုးပါတဲ႔နာမည္တစ္ခုကိုေၾကြးေၾကာ္လိုက္တယ္....။
တုန္႔ျပန္မႈမရွိတာကို သိလ်က္နဲ႔...ကိုယ့္စိတ္ရဲ႔ေစညႊန္းရာ...ေခၚၾကည့္မိတယ္...။ တစ္ရက္...ႏွစ္ရက္... သံုးရက္... အခ်ိန္ေတြသာ အရည္ေပ်ာ္ကုန္ဆံုးသြားမယ္... အေျဖသိျပီးသားပုစာၦတစ္ခုကို... အေျဖထပ္သြားရွာသလိုျဖစ္သြားတယ္...။ စိတ္ဆံုးျဖတ္ၾကည့္မိတယ္... ကိုယ့္ကိုထားသြားလဲ ေနရစ္ခဲ႔ေတာ့မယ္...။ ဒါဆို အျပီးအပိုင္ႏႈတ္ဆက္....ကိုယ့္ဘ၀ထဲကေန တစ္သက္လံုးေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မလား.....။ အဲဒီလိုလဲ ကိုယ္မလုပ္ႏိုင္ခဲ႔ဘူး...။ ဟူး....

မိုးေငြ႔

Always.....

ကိုယ်ဆယ်တန်းအောင်တော့ ကျောင်းမတက်ရသေးခင်… သင်တန်းတွေလျှောက်တက်နေတဲ့ အချိန်တုန်းက စလောင်းကလာတဲ့ အမ်တီဗီတွေကိုတော်တော်လေးကြည့်ဖြစ်ခဲ့တယ်….။ အဲဒီချိန် ကိုလေး(လေးဖြူ)တို့ ကန္တာရလမင်း စီးရီးစထွက်ခါစအချိန်လေး…။ ကိုလေး ကော်ပီဆိုတဲ့ သီချင်းတွေက ဂျွန်ဘွန်ဂျိုဗီရဲ့ သီချင်းတွေချည်းပဲ…။ အမ်တီဗီမှာ ဘွန်ဂျိုဗီရဲ့ သီချင်းတွေတော်တော်လာတယ်…။ သူ့သီချင်းတွေကို အားလုံးလိုလိုကြိုက်တယ်…။ ကိုယ်မှတ်မိသလောက် သူ့အမ်တီဗီတွေမှာ အိုလီဗီးယားဆေးဗားစတုန်း ဆိုတဲ့ ခပ်ဟော့ဟော့ကောင်မလေးက သရုပ်ဆောင်ပေးလေ့ရှိတယ်…။

ဟိုတလောက ကိုယ်သွားသွားဝယ်နေကျ ရန်ကင်းစင်တာက Crab Fashion Boutique ဆိုင်က ကောင်မလေးက သူ့ဆိုင်သွားရင် သူဖွင့်ဖွင့်တတ်တဲ့ အင်္ဂလိပ်သီချင်းဟောင်းတွေကို ကြိုက်တယ်ပြောဖူးလို့ စီဒီတစ်ချပ်ကူးပြီး လက်ဆောင်ပေးလိုက်တယ်…။ အဲဒီထဲကပါလာတဲ့ Unplugged Collection ဆိုတဲ့ သီချင်းတွေထဲက Bon Jovi ရဲ့ Always ကို  Version အသစ်လေးနဲ့ပုံစံပြောင်းပြီးဆိုထားတာ အရမ်းကြိုက်တယ်…။  This Left Feels Right Live Acoustic   ထဲက Bon Jovi ALWAYS_EASY ကိုနားထောင်ပေးပါနော်...။

မိုးငွေ့

Merry Christmas to you all.....

ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္မဟုတ္ေပမယ့္... ငယ္စဥ္ကတည္းက ဒီဘာသာနဲ႔မစိမ္းခဲ႔ပါဘူး...။  ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္သူငယ္ခ်င္းေတြအမ်ားၾကီးရွိခဲ႔ဖူးတယ္ ခုလို ခရစၥမတ္ခ်ိန္ဆို သူ႔တို႔ရြာမွာ ထမင္းဖိတ္ေကၽြးတယ္...ေခါပုတ္ေတြေထာင္းေကၽြးတယ္...။ အဲလုိခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ ဓေလ့ေတြကို ခုခ်ိန္မွာျပန္မရႏိုင္ေတာ့ပါဘူး...။ ေလထုလတ္ဆတ္တဲ႔ ေတာေတာင္ေဒသကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ စြန္႔ခြာလို႔ ညစ္ညမ္းတဲ႔ေလထုကို ေန႔တဓူ၀ရွဴရိႈက္...ႏြမ္းနယ္မႈေတြနဲ႔ မြန္းက်ပ္ေနတာၾကာလွေပါ့....။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေတာ္ရာမွာေနရတဲ႔ဘ၀မွာ... ကိုယ္က်ိဳးမၾကည့္ဘဲ...အမ်ားက်ိိဳးအတြက္သယ္ပိုးရင္း လြတ္လပ္ျငိမ္းခ်မ္းမႈမ်ားနဲ႔ ျပည့္စံုၾကပါေစလို႔ ဆုမြန္ေတာင္းရင္း ခရစၥမတ္သီခ်င္းေလးေတြကို နားဆင္ခံစားသြားၾကပါဦးရွင္....။

မုိးေငြ႔

အလွမ်းဇာတ်.....

“အလွမ်းဇာတ်”ဆိုတာ မင်းအတွက်(၃) Pop အယ်လ်ဘမ်မှာပါတဲ့ သီချင်းတစ်ပုဒ်ပါ…..။ သီချင်းလေးကပီယာနိုတစ်မျိုးတည်းတီးပြီး ခပ်လွမ်းလွမ်းကြီးကို Moodပါပါနဲ့ အာတီချုပ်အဖွဲ့က သားကျော်ကိုယ်တိုင်ရေးဆိုထားတဲ့ သီချင်းပါ….။ မိုးငွေ့နဲ့အတူမှာ မိုးငွေ့ရဲ့ ဇာတ်လိုက်ကျော် “အိန်ဂျယ်” ကိုစတင်ဖန်တီးစက ရေးခဲ့ဖူးတဲ့ “ပျောက်ဆုံးနေသောအိန်ဂျယ်”ဆိုတဲ့ စာစုလေးကိုရေးဖြစ်သွားစေခဲ့တဲ့ သီချင်းလေးပါပဲ….။ အိန်ဂျယ်စာစုတွေကို အစဆုံးတောက်လျှောက်ဖတ်လာဖူးခဲ့သူတွေ ဒီအက်ဆေးလေးကိုကောင်းကောင်းသိကြပါတယ်….။ ခုတခါ ဒီအက်ဆေးလေးကို စတင်ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တဲ့“အလွမ်းဇာတ်”ဆိုတဲ့ သီချင်းလေးကိုနားဆင်ရင်း တစ်ခေါက်ပြန် ဖတ်ကြည့်စေချင်ပါတယ်….။ ကိုယ့်ရဲ့ အက်ဆေးဆိုတာထက် ရင်ထဲက စုတ်ချက်တွေနဲ့ရေးခြယ်ထားတဲ့ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ဆို ပိုမှန်ပါလိမ့်မယ်…။

ပျောက်ဆုံးနေသော အိန်ဂျယ်.....

"ရာသီဥတုက မှုန်မှိုင်းအေးစက်လို့..... နေရာတိုင်း မီးခိုးရောင် နှင်းမြူခိုးတွေထနေတယ်...။ ကိုယ့်ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာတော့ တံမြက်စည်းပင်ရှည်တွေက ကိုယ့်အရပ်နဲ့ရွယ်တူ... တချို့အပင်တွေက ကိုယ်ထက်တောင်ရှည်နေပါသေးတယ်...။ လေအေး တစ်ချက်ဝေ့လိုက်တိုင်း...နှင်းစက်မှုန်လေးတွေက ကိုယ့်ပါးပြင်ကို စူးခနဲလာထိမှန်ကြတယ်...။ ဒီလိုအရောင်...ဒီလိုအေးစိမ့်မှု... ဒီလိုနေရာလေးကို ရောက်လာတာ...ဟိုးးး ငယ်စဉ်တုန်းက အချိန်ကို ပြန်ပြီး အမှတ်ရစေတယ်..။ အဲဒီတုန်းက ဆောင်းရာသီ နှင်းတွေပိန်းပိတ်နေအောင်ကျတုန်းက... ဒီလိုမီးခိုးရောင်မှိန်မှိန်တွေနဲ့ ခပ်ဆင်ဆင်တူလှတယ်...။

ဂါဝန်ဖါးဖါးနဲ့ အနွေးထည်ခပ်ပါးပါးတစ်ထည်တည်း... ခေါင်းကိုတော့ ပုဝါခြုံထားရင်း... ခြေလှမ်းတွေ ရှေ့ဆက်သွား နေကြတယ်..။ လမ်းတလျှောက် နှင်းမှုန်လေးတွေနဲ့ တံမြက်စည်းပင်အဖျားတွေက လေတိုက်တိုင်း ကိုယ့်ကိုလာပြီး ကလူကျီစယ်နေကြတယ်...။ တံမြက်စည်းပွင့်တွေမှာ အရောင်ဖျော့ဖျော့နဲ့ ပန်းသွေးရောင်လေးပါနေသလိုပဲ...။ ဒါပေမယ့်လည်း ပန်းရောင်တော့မဟုတ်ဘူး...။ ငွေမှင်ရောင်လေးမှာ ပန်းဖျော့ရောင်လေးရောစပ်ထားတဲ့ အရောင်မျိုး...။ ကိုယ်အဲဒီအရောင်မျိုးကို သိပ်ကြိုက်တာ...။ ခု...ကိုယ်ဝတ်ထားတဲ့ ချည်ဂါဝန်အရောင်လေးနဲ့ မသိမ်းမယိမ်းပဲ...။ ကောင်းကင်ကိုမော့ကြည့်တော့ နှင်းတွေအရမ်းကျနေလို့လား တိမ်တွေကိုလည်း မမြင်ရပါဘူး...။ တခါတခါ... နှင်းပွင့်ကလေးတွေ လင်းခနဲ လက်ခနဲ အရောင်တွေကိုတော့ မြင်နေရသလိုလို...။ ကိုယ်စီးထားတဲ့ ပိတ်ဖိနပ်လေးနဲ့ ဂါဝန်အနားစတွေက နှင်းတွေနဲ့စိုထိုင်းစပြုနေပြီ...။ အင်းလေ.... ဒီနေရာကိုရောက်ဖို့ ကိုယ်ဘယ်တုန်းကတည်းက ခရီးနှင်ခဲ့သလဲ??? ဟင့်အင်း.... ကိုယ်မမှတ်မိတော့ဘူး....။ ပြီးတော့ ... ကိုယ်အခု...ဘယ်ကိုသွားနေသလဲ????

ဟော....ရှေ့နားမှာရေစီးသံတွေ တဝေါဝေါကြားနေရတယ်...။ ဂါဝန်လေးမပြီး အပြေးတစ်ပိုင်း ကိုယ်သွားလိုက်တယ်...။ ချောက်ကမ်းပါးကြီးရဲ့ ဟိုးးး အောက်ဘက်မှာ ရေတွေစီးနေလိုက်တာ ဖွေးလက်လို့...။ စောစောကအသံကြားရုံနဲ့တင် ရေစီး ဘယ်လောက်သန်မလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းမိတယ်...။ ခု...တကယ်မြင်ရချိန်မှာ ပိုပြီးတော့တောင်သေချာသွားတယ်...။ ဒါချောင်းတစ်ခုလား....။ မဖြစ်နိုင်ဘူး....။ ပေသုံးဆယ် အကျယ်လောက်သာ ရှိပေမယ့် ဒီလိုရေစီးမျိုးနဲ့ မြစ်တစ်ဆင်းပဲဖြစ်မှာပါ...။ တစ်ဘက်ကမ်းကို လှမ်းကြည့်တော့ လူတစ်ရပ်စာနီးပါး မြင့်နေတဲ့ မြက်ပင်ရှည်တွေက စိမ်းစိုလို့....။ အဲဒီကြားထဲ ဘာပန်းမှန်းမသိတဲ့ အဝါရောင်အပွင့်သေးသေးတွေ ကြိုကြားကြိုကြား ပွင့်နေကြတယ်...။ ခုမှ...ကိုယ်သတိထားကြည့်မိတယ်...။ ရေခဲမြစ်ရဲ့ ဟိုမှာဘက်ကမ်း မျက်စိတဆုံးက မြက်ပင်စိမ်းစိမ်းနဲ့ အဝါရောင်ပန်းပွင့်တွေချည်းပဲ...။ ကိုယ်ရပ်နေတဲ့ ဒီဘက်ကမ်းမှာတော့ ငွေမှင်ရောင်ဖျော့လေးတွေ လှုပ်ရမ်းနေတဲ့ တံမြက်စည်းပင်တွေချည်းရယ်.....။ အစိမ်းရောင်မျဉ်းနဲ့ ငွေမှင်ရောင်မျဉ်းနှစ်ကြောင်းကြားမှာ စီးဆင်းနေတဲ့ ရေဖွေးဖွေးတွေ.....။

လေကြမ်း တစ်ချက်တိုးလိုက်ချိန်မှာတော့ ကိုယ့်ခေါင်းပေါ်က...ခြုံပုဝါ အဖြူရောင်လေး.... လေနဲ့အတူ လွင့်သွားတယ်....။ ကိုယ်လိုက်ဖမ်းဖို့မမှီတော့ဘူး....။ သူက လေအရှိန်နဲ့ တစ်ဘက်ကမ်းက မြက်ပင်ရှည်တွေဆီ လွင့်သွားနေတယ်....။ ပုဝါလေးကို ကိုယ်မမှိတ်မတုန် လိုက်ကြည့်တဲ့ချိန်မှာပဲ... ပုဝါအဖြူလေးက .... မြက်ပင်စိမ်းတွေကြားထဲက ဘယ်ချိန်ကထွက်ပေါ်လာမှန်းမသိတဲ့ အဖြူရောင်အရာဝတ္ထု တစ်ခုပေါ်ကို အုပ်မိုးကျသွားတယ်....။ မဟုတ်ဘူး.... ပုဝါလေးက ဖမ်းဆုပ်ခံလိုက်ရတာပါ...။ လှှုပ်ရှားမှုကြောင့် အဖြူရောင်ဟာ အရာဝတ္ထုတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ ... သက်ရှိလူသားတစ်ယောက်ဖြစ်နေတာပါ....။ ကိုယ်က လိုက်ကြည့်လိုက် မြူခိုးတိုက်တွေက ကိုယ့်မြင်ကွင်းကို ကွယ်သွားလိုက်နဲ့....။ အဖြူရောင်ကတော့ ကိုယ့်ပုဝါလေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ခပ်စိမ်းစိမ်းပြန်လှမ်းကြည့်နေတယ်လို့ သေချာမမြင်ရပေမယ့် ကိုယ်ခံစားမိနေတယ်....။ ခဏကြာတော့.... မြင်ကွင်းတွေပြန်လည် ကြည်လင်လာတယ်...။ အိုးးး သူ.... သူက ကိုယ့်ရဲ့ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ အိန်ဂျယ်လေးပဲ....။ ဟုတ်ပြီ.... ကိုုယ်မှတ်မိပြီ...။ ဒီခရီးကိုထွက်လာခဲ့တယ်ဆိုတာ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ အိန်ဂျယ်ကို ရှာပုံတော်ထွက်လာခဲ့တာပဲ...။ ကိုယ်တစ်ချက်ပြုံးပြပြီး.... သူ့ကို လက်ဝှေ့ရမ်းပြလိုက်တယ်.....။ ကိုယ့်အပြုံးတွေဖျော့တော့နေမလားပဲ...။ ဒါပေမယ့် သူခံစားသိရှိနိုင်မှာပါ....။

သူကတော့ ကိုယ့်ကိုမသိတဲ့ သူတစ်ယောက်လို ခပ်စိမ်းစိမ်း ကြည့်မြဲကြည့်နေဆဲပါပဲ....။ ကိုယ်....လက်ဖဝါးနှစ်ဘက်ကို အုပ်ပြီး... “အိန်ဂျယ်....ရေ”လို့ အော်ခေါ်လိုက်တယ်...။ ကိုယ့်အသံတွေလည်ချောင်းထဲကနေတောင် ထွက်မလာကြဘူး...။ ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ ကိုယ့်နှုတ်ခမ်းပေါ်လက်ချောင်းလေးတွေနဲ့ အုပ်မိတယ်...။ ဘုရားရေ.... ကိုယ့်အသံတွေဘယ်ပျောက် ကုန်ပြီလဲ...။ ကိုယ်ထပ်ပြီး ကြိုးစားခေါ်ကြည့်တယ်....။ နိုးးး.. အသံတွေက ထွက်မလာပြန်ဘူး...။ ပါးပြင်ပေါ်မှာ နွေးခနဲ မျက်ရည်တွေ စီးကျလာတယ်...။ ကိုယ်လှမ်းကြည့်နေဆဲမှာပဲ အိန်ဂျယ်က ကိုယ့်ပုဝါအဖြူလေးနဲ့အတူ မြက်ပင်ရှည်တွေကြားထဲကနေကွယ်ပျောက်သွားတယ်...။ ဟိုဘက်ကမ်းကို ကိုယ်ဘယ်လိုကူးသွားရမလဲ တံတားများရှိမလားလို့ အမောတကောနဲ့ လိုက်ရှာကြည့်တယ်...။ ဟင့်အင်းး...ဘာတံတားမှမရှိဘူး... ဘာနွယ်ကြိုးမျှင်မှလဲ မတွေ့ရဘူး...။ အသက်ရှူလဲ ကြပ်လာပြီ...။ အာခေါင်တွေလဲခြောက်လာပြီး....။ ပြီးနောက် လောကကြီးတစ်ခုလုံးအမှောင်ထုတွေဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီ...။ "

မိုးငွေ့

နေရာ.....

ဒီေနရာကို ဘယ္ခ်ိန္ကတည္းက ကိုယ္ေရာက္ေနခဲ႔မိသလဲ ေသခ်ာမမွတ္မိေတာ့ပါ….။

ဘယ္ခ်ိန္ရွိေနျပီလဲ…..။ လမ္းမေပၚမွာ ကားအသြားအလာေတြသိပ္မရွိေတာ့….။ လမ္းမီးတိုင္ဆီက အေရာင္၀ါက်င့္က်င့္က ကတၱရာလမ္းဆီ မပီ၀ို္းတ၀ါးျဖာက်လို႔…….။ ေဆာင္းေလေအး တခ်က္တခ်က္ေ၀ွ႔တိုက္လာတာကိုမမႈေပမယ့္ လက္ႏွစ္ဖက္ကိုတင္းတင္းပိုက္ျပီး လမ္းမရဲ႔ ဟိုဖက္ဒီဖက္ဆီကိုသာၾကည့္ေနမိေတာ့တယ္……။

ခု…ကိုယ္ရပ္ေနတဲ႔ေနရာေလးမွာေပါ့….ညမီးေရာင္ေအာက္မွာ ကိုယ့္ကိုၾကည့္ျပီး “မမသနပ္ခါးလိမ္းတာ ကၽြန္ေတာ္တစ္ခါမွမျမင္ဖူးေသးဘူး”လို႔ေျပာျပီးမင္းရဲ႔ အျပံဳးကိုေနာက္ဆံုးျမင္လိုက္ရတဲ႔ေနရာ….။

ကိုယ့္ရဲ႔ဘယ္ဖက္ျခမ္းမွာ ပလက္ေဖာင္းေဘး အမိုးေလးနဲ႔အုတ္ခံုေလးကိုလွမ္းၾကည့္ရင္း မ်က္ရည္ေတြက အလုိလို ေ၀့၀ဲတက္လာျပန္တယ္….။ 

“ကၽြန္ေတာ္တို႔… အဲဒီမွာထိုင္ၾကမယ္ေလ….” လို႔  မင္းေျပာခဲ႔တာကို ျပန္ျမန္ေယာင္မိျပီး…. အဲဒီညက မင္းနဲ႔ကိုယ္တို႔ရဲ႔ ေနာက္ဆံုးေတြ႔ဆံုမႈဟာ အိပ္မက္တစ္ခုသာဆို ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိုက္မလဲ……။

ကိုယ္သာမင္းနဲ႔အတူ အဲဒီမွာထုိင္ျဖစ္ခဲ႔ရင္ မင္းရင္ဖြင့္မယ့္စကားေတြကို နားေထာင္ျဖစ္ခဲ႔ရင္ ခုလိုကိုယ္တို႔ေစာေစာစီးစီး ေ၀းၾကရမွာမဟုတ္ဘူး…..။

က်င့္၀တ္ေတြ…. သိကၡာေတြ…မာနေတြ… တန္ဖိုးေတြ…..ေစာင့္စည္းမႈေတြ…. အဲဒါေတြက အခ်စ္မွာလိုအပ္သလား ကိုယ္ေသခ်ာမသိဘူး…။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္အဲဒါေတြနဲ႔ မင္းကိုလဲလွယ္ခဲ႔လိုက္တယ္….။ 

ျပီးေတာ့ ကိုယ္ဟာ…မင္းအရြယ္နဲ႔လိုက္ျပီး မိုက္မဲ႔ဖုိ႔မသင့္တဲ႔ အရြယ္….။ အို…မင္းကို မိုက္မဲတယ္လို႔ကိုယ္သံုးႏႈန္းလိုက္တာဟာ မင္းကိုေစာ္ကားတာမဟုတ္ပါဘူး….။ မင္းရဲ႔ ဇြတ္တရြတ္ႏိုင္မႈကိုေျပာတာပါ…..။ ကိုယ္တို႔မွာ တူညီၾကတာဆိုလို႔ ဂီတကိုခ်စ္ျမတ္ႏုိးတာတခုပဲရွိတယ္….။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္မင္းကို ကိုယ္နဲ႔အဆင္ေျပတာမေျပတာထက္ အားလံုးနဲ႔အဆင္ေျပေစခ်င္တာပါပဲ….။  ေလာကၾကီးကို အျမဲမထီမဲ႔ျမင္ေနတဲ႔ လူငယ္တစ္ေယာက္မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး….။ ခုေတာ့လဲ….ျပီးသြားပါျပီ…။ ကိုယ္ဘာေျပာေျပာ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန… မင္းကိုယ့္ဆီျပန္လာမွာမွမဟုတ္ေတာ့ဘဲ…။

အဲဒီညက မင္းကိုယ့္ကုိေျပာခ်င္တဲ႔ စကားေတြဆိုတာဘာေတြလဲ…ကိုယ္ခုခ်ိန္မွာသိခ်င္လဲ ေမွ်ာ္လင့္ေတြခ်က္က ေရစုန္ေမ်ာသြားခဲ႔ျပီ…။

ဟိုအရင္ခ်ိန္ေတြတုန္းကလို…..“မင္းဘယ္ဆီမွာလဲ”…..“ကိုယ္ဆီျပန္လာခဲ႔ပါ”…..

“သတိရေသးရင္ ႏႈတ္ဆက္ပါ” လိုင္းေပၚေရာက္တိုင္း နစ္မွာတင္ထားလဲ… … ကိုယ့္ကို ကုိယ္ေယာင္ေဖ်ာက္ျပီး ရုတ္တရက္လာႏႈတ္ဆက္မယ့္သူမရွိေတာ့ဘူး…။ မင္းဆီမွာကိုယ့္အတြက္ ေနရာ ဆိုတာမရွိေတာ့ဘူးတဲ႔လား….။

မိုးေငြ႔

Angels Cry.....

“Mariah Carey”  သူ႔ကို ကိုယ္စသိတာ Hero ဆိုတဲ႔သီခ်င္းကပါ….။ သူ႔အသံကစူးရွတယ္ ဆြဲျပီးေအာ္ႏိုင္တဲ႔အသံ…။ သူတို႔ဆီမွာလုပ္တဲ႔ Divas Live ဆိုတဲ႔ တကယ့္အသံဘုရင္မေတြခ်ည္း စုစညး္ထားတဲ႔ ဂီတပြဲေတာ္မွာ မာရိုင္ယာလည္းပါ၀င္ဆင္ႏႊဲရတဲ႔ အဆိုဘုရင္မတစ္ေယာက္ေပါ့….။ သူ႔ရဲ႔ E=Mc2 (အမ္စီစကြဲ)ဆိုတဲ႔ အမ္ဘမ္ထဲက သီခ်င္းေတြကိုအကုန္ၾကိဳက္တယ္…။ ျပီးေတာ့ ဆံုးပါးသြားတဲ႔ သူ႔အဖိုးကို ရည္ညႊန္းျပီး ဆိုထားခဲ႔တဲ႔ Bye Bye ကိုလည္းအရမ္းၾကိဳက္တယ္….။ အဲဒီေရွ႔ပိုင္း အမ္တီဗီမွာအျမဲလႊင့္ေလ့ရွိတဲ႔ ျပန္ဆိုေတးေတြထဲက “I’ll Be There” တို႔ “Without You” တို႔ “Endless Love”တို႔လိုစံုတြဲသီဆိုတဲ႔သီခ်င္း… မၾကာေသးခင္က မူးယစ္ေဆး၀ါးသံုးစြဲလြန္လို႔ေသဆံုးသြားခဲ႔တဲ႔ အသံဘုရင္မတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ႔ Witney Huston နဲ႔အတူ Duet ဆိုထားတဲ႔ “When You Believe” စတာေတြဟာ… တကယ့္သီခ်င္းေကာင္းေတြပါ… ဘယ္အခါနားေထာင္နားေထာင္ မရိုးေစတဲ႔ သီခ်င္းေတြ…။ သီခ်င္းေလးေတြကို လင့္ခ်ိတ္ေပးထားပါတယ္ ၾကိဳက္တဲ႔တစ္ပုဒ္ကို နားေထာင္သြားလို႔ရပါတယ္..။

ကိုယ္ေနာက္ဆံုးနားေထာင္ျဖစ္တဲ႔ မာရိုင္ယာရဲ႔ Obsessed အမ္လ္ဘမ္ထဲက အဲဒီTitle သီခ်င္းကိုလည္းၾကိဳက္တယ္…။ သူ႔သီခ်င္းအကုန္လံုးနားေထာင္ေကာင္းတယ္…။ စီဒီဆိုင္ေတြေရာက္ရင္ သူ႔သီခ်င္းေတြ အစအဆံုးစုထားတဲ႔ ေခြေတြ႔ရင္၀ယ္ျဖစ္တယ္…။ World Tour လို ကမၻာလွည့္ဆိုတဲ႔ Live Show ေတြဆိုလည္း ၀ယ္ၾကည့္ျဖစ္တယ္..။ သီခ်င္းေတြသာထပ္ေပမယ့္ သူ႔ အမ္တီဗီေတြဆို ၀ယ္ျဖစ္ေနေရာ..ၾကိဳက္လို႔..။ အဲဒီထဲက  Ne-Yo featuring ပါ၀င္သီဆိုထားတဲ႔ Angels Cry ကိုတင္ေပးထားပါတယ္…။ 

အိန္ဂ်ယ္…မင္းလည္းကိုယ့္ဆီကို မ်က္စိလည္လမ္းမွားလို႔ အလည္တစ္ေခါက္ေရာက္လာျဖစ္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္ ဒီသီခ်င္းေလးကို နားေထာင္သြားပါေနာ္…..

Pleaseeeee…. baby….:)

မုိးေငြ႔