ဂွတ်ဘိုင် 2012 လို့နှုတ်ဆက်ရင်း....(ပစ်ပစ်ရဲ့တဂ်ပို့စ်)

2012 က ကိုယ့်အတွက်အကောင်းဆုံးနှစ်မဟုတ်ခဲ့သလို အဆိုးနှစ်လဲမဟုတ်ပါဘူး...။ နေ့စဉ်မှတ်တမ်းရေးလေ့မရှိလို့ တိတိကျကျမမှတ်မိပေမယ့် မှတ်မှတ်ရရတော့ သုံးလပိုင်းလောက်တုန်းက ရှမ်းပြည်ဖက်ကို ခရီးထွက်ဖြစ်ခဲ့တယ်...။ မွေးနေ့တုန်းက အိုင်ပက်တစ်ခုလက်ဆောင်ရတယ်...။ ပြီးတော့ ချစ်သော ဘလော့ဂ်မာင်နှမတွေဆီက လက်ဆောင်အများဆုံးရတဲ့နှစ်ကလေးပေါ့....သူတို့တွေနဲ့လဲ အများဆုံးဆုံတွေ့ဖြစ်တဲ့နှစ်လေ.....။ ဟုတ်တယ် ဒီနှစ်ထဲမှာ ဖြိုး(ဖြိုးမောင်မောင်)၊ အိကု(ကိုညိမ်းနိုင်)၊ ကိုရဲ(ရဲထွန်းဇော်)၊ ကိုတူး(ညလင်းအိမ်)၊ တီတင့်၊ ကိုဇော်၊ သက်တန့်ချို၊ မမြသွေး၊ မချစ်ကြည်အေး၊ မဝါဝါခိုင်မင်း၊ ကိုကြီး၊ မေညို(ကြည်ကြည်ဒိုင်ယာရီ)၊ မောင်ဘကြိုင်(ချဉ်ပေါင်ခြံ)၊ ကိုကိုစိန်နဲ့ ခုဒီဇင်ဘာလမှာနောက်ဆုံး ဆုံဖြစ်တဲ့သူကတော့ ညီရဲသစ်ပါ....။ အလုပ်တွေပုံမှန်လုပ်တယ်... စာတွေပုံမှန်ရေးဖြစ်နေတယ်...။ ခါတိုင်းနှစ်ထက် ဟင်းပိုချက်ဖြစ်သလားပဲ...။ စာအုပ်တွေလဲများများပိုပြီးဝယ်ဖတ်မိတယ်...။ ဟင်းချက်မဂ္ဂဇင်းတွေကိုလစဉ်ဝယ်ဖတ်ဖြစ်တယ်...။ အက်ဆေးလေးတွေပိုရေးဖြစ်လာတယ်...။ ခံစားမှုပြင်းလာတာတော့မဟုတ်ပါဘူး....။ ဒါပေမယ့် ကိုယ်ပိုပြီးရင့်ကျက်လာသလားဆို မရင့်ကျက်ပါဘူး....။ ဒါပေမယ့် လစဉ်လတိုင်းတော့ အကျိုးပြုအလှူလေးတွေကို တတ်နိုင်သလောက်ပုံမှန်လုပ်ဖြစ်တယ်....။ စိတ်ကိုရှင်းရှင်းထားတယ်...။ အော်...ပြီးတော့ ဒီနှစ်ထူးခြားတာကိုကိုယ့်ကိုချစ်တဲ့သူတွေပိုများလာတယ်...။ မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းပြောပါတယ်ကွယ်...။ ကိုယ်ကချစ်တဲ့သူကတော့ ကိုယ့်ကိုချစ်တဲ့သူထဲမပါတာလေးပဲ အဆိုးတစ်ခုရှိတာပါ....။ ဘလော့ဂါတစ်ယောက်ကတော့ပြောတယ် ဒီနှစ်က ဘလော့ဂါတွေအသည်းကွဲတဲ့နှစ်တဲ့....။ ကိုယ်လား အဲဒီထဲမှာမပါပါဘူး...။ ကိုယ့်မှာကွဲစရာအသည်းတောင်မရှိပါဘူး...။ ကိုယ့်အက်ဆေးတွေ စာစုတွေလာဖတ်ရင်း စာဖတ်သူတိုင်းက ကိုယ်နဲ့ကိုယ့်ဇာတ်ကောင်ကိုရောကြတာ ကိုယ့်ရဲ့သက်ဝင်ခံစားမှုအားကောင်းလို့လို့ထင်ပါတယ်...။ အင်းး...အပျိုကြီးးးးလုပ်တော့မှာလားလို့ ဂျေညီညီသီချင်းလေးနဲ့ မေးကြတာခဏခဏခံရတယ်...။ လုပ်မယ်လို့ပြောပြီး မလုပ်ဖြစ်ရင် စကားမတည်ရာကြမယ်လေနော်...။ အူးလေးအိကုပြောသလိုပဲ....ဒီတိုင်းနေတာပဲကောင်းပါတယ်...။

ဒီနှစ် ဒီဇင်ဘာ21ကို ကမ္ဘာပျက်မယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကြီးက တစ်ကမ္ဘာလုံးက လူတွေကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေခဲ့တာမဟုတ်လား....။ ကမ္ဘာပျက်မယ်ဆိုတာ ရုပ်ရှင်ထဲကလိုတော့ ဝုန်းဒိုင်းကြီးမပျက်လောက်ဘူးထင်တာပဲ...။ ခုလဲ ဟိုနေရာမှာ ဟိုဟာဖြစ်ဒီဟာဖြစ်နဲ့ မသိမသာ လူဦးရေကိုလျှော့နေတာတွေ ရာသီဥတုတွေဖေါက်ပြန်ပြောင်းလဲလာတာတွေ မိုးခေါင်လာတာတွေ အပူချိန်မြင့်လာတာ လူတွေအကျင့်စရိုက်ဖေါက်ပြန်လာကြတာ ယောကျာၤးစစ်စစ်တွေရှားပြီး ဂေးတွေများလာတာ (ရန်ကုန်မှာပိုဆိုးလာတယ် မြန်မာပြည်ပြန်ပြီး ကြင်ဖော်ရှာမယ့်သူများ သတိထားဖို့ပါ) စတဲ့လက္ခဏာတွေဆိုတာကလဲ ကမ္ဘာပျက်တာပဲပေါ့....။ အိုကေ...ဒီနှစ်မှာလုပ်ချင်တာတွေကိုမလုပ်ဖြစ်ခဲ့ရတာတွေ လာမယ့်နှစ်သစ်မှာ ဖြစ်မြောက်အောင်မြင်စွာလုပ်ဖြစ်အောင်လုပ်ကြပါလို့ ပြောရင်း ဘိုင့်ဘိုင် 2012 လို့နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်....။ လာမယ့် 2013နှစ်သစ်မှာ အသစ်အသစ်တွေနဲ့ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင်အတူ ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ကြစို့လား.....။

သတိတရနဲ့ တဂ်လာတဲ့ ညီမပစ်ပစ်ကို ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်လို့ပြောချင်ပါတယ်...။

မိုးငွေ့

စူးနစ်ကြေကွဲ.....

အေမွာင္ထဲမွာ မ်က္စိမွိတ္ထားျပီး အၾကာၾကီးေနခ်င္တယ္........။ ဘာမွမေျပာခ်င္ဘူး....ဘာမွမလဲမေတြးခ်င္ဘူး...။ အဲဒီလိုလုပ္ခ်င္ေနမိတယ္....။ ဒါေပမယ့္ အသိစိတ္ေတြက ကိုယ့္ကိုျဖစ္ခြင့္မေပးျပန္ဘူး...။ ရင္ဘတ္ထဲမွာ စူးနင့္ေနတဲ႔ခံစားခ်က္ေတြက လည္ျမိဳကတဆင့္တက္ျပီး မ်က္၀န္ႏွစ္ဖက္ဆီကိုရိပ္ခနဲတက္လာတယ္...။ အျမင္အာရံုေတြ၀ိုး၀ါးေနတဲ႔ၾကားက...စကားလံုးေတြကို ရွာေဖြေနမိတယ္...။ လက္ေခ်ာင္းေတြက ေျပးလႊားဖို႔ တာဆူေနၾကတယ္..ရင္ဘတ္ထဲကထြက္လာမယ့္ စကားလံုးေတြကို ေစာင့္ဆိုင္းရင္းေပါ့...။

ေႏြရယ္...မိုးရယ္...ႏွင္းရယ္...လို႔ ကိုယ့္ဆီမွာ ကြဲကြဲျပားျပားရွိေနေသးရဲ႔လား.....။ ေအးစိမ္႔မႈမေပးတဲ႔ေဆာင္းမွာ ေႏြေနပူပူ မုိးေတြရြာခ်လိုက္သလိုပဲ....။ တင္းက်ပ္ေနတဲ႔ ရင္ထဲကအရာေတြကို ဘယ္လုိဖြင့္အံခ်ရမယ္မွန္းကိုယ္တကယ္မသိေတာ့ဘူး....။
မဆံုးႏိုင္တဲ႔ ေၾကကြဲမႈေတြနဲ႔ ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ထိၾကာေအာင္ေနရဦးမွာလဲ......။
ေက်းဇူးျပဳျပီး ကိုယ့္ရဲ႔ေၾကကြဲမႈေတြကို ကန္႔သတ္ေပးပါ...ပလိစ္စ္.....။

အျဖဴေရာင္အျပံဳးေတြ....ၾကယ္ကေလးေတြလို ေတာက္ပလင္းလက္တဲ႔အၾကည့္ေလးေတြ...
ႏႈတ္ခမ္းထူထူတစ္စံုကထြက္က်လာတဲ႔ သံစဥ္လွလွေလးေတြ....ေလထဲမွာ၀ဲပ်ံေနၾကတဲ႔ အနမ္းေလးေတြ ...အားလံုး ပံုျပင္ထဲမွာက်န္ခဲ႔ျပီလို႔ မေျပာလိုက္ပါနဲ႔...။

ၾကည္စင္ေကာင္းကင္မွာ... လြင့္ပ်ံေနမယ့္ တိမ္အုပ္ေတြကို ေသြးရူးေသြးတမ္းရွာေဖြေနခဲ႔မိတယ္....။ တိမ္ေတြေနာက္ကြယ္ကေနမ်ား...ထြက္လာမလားလို႔ ေမွ်ာ္တလင့္လင့္နဲ႔ ေန႔ညေတြကို ဆုတ္ျဖဲလာခဲ႔တာ ပ်ံသန္းေနတဲ႔ ငွက္အုပ္ေတြေတာင္ ကိုယ့္ကိုေငးေမာၾကည့္သြားၾကေလရဲ႔....။

မျမင္ရတဲ႔ေနရာတစ္ခုမွာ တုန္႔ျပန္မႈမရွိတဲ႔ စကားလံုးသံုးလံုးပါတဲ႔နာမည္တစ္ခုကိုေၾကြးေၾကာ္လိုက္တယ္....။
တုန္႔ျပန္မႈမရွိတာကို သိလ်က္နဲ႔...ကိုယ့္စိတ္ရဲ႔ေစညႊန္းရာ...ေခၚၾကည့္မိတယ္...။ တစ္ရက္...ႏွစ္ရက္... သံုးရက္... အခ်ိန္ေတြသာ အရည္ေပ်ာ္ကုန္ဆံုးသြားမယ္... အေျဖသိျပီးသားပုစာၦတစ္ခုကို... အေျဖထပ္သြားရွာသလိုျဖစ္သြားတယ္...။ စိတ္ဆံုးျဖတ္ၾကည့္မိတယ္... ကိုယ့္ကိုထားသြားလဲ ေနရစ္ခဲ႔ေတာ့မယ္...။ ဒါဆို အျပီးအပိုင္ႏႈတ္ဆက္....ကိုယ့္ဘ၀ထဲကေန တစ္သက္လံုးေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မလား.....။ အဲဒီလိုလဲ ကိုယ္မလုပ္ႏိုင္ခဲ႔ဘူး...။ ဟူး....

မိုးေငြ႔

Always.....

ကိုယ္ဆယ္တန္းေအာင္ေတာ့ ေက်ာင္းမတက္ရေသးခင္… သင္တန္းေတြေလွ်ာက္တက္ေနတဲ႔ အခ်ိန္တုန္းက စေလာင္းကလာတဲ႔ အမ္တီဗီေတြကိုေတာ္ေတာ္ေလးၾကည့္ျဖစ္ခဲ႔တယ္….။ အဲဒီခ်ိန္ ကိုေလး(ေလးျဖဴ)တုိ႔ ကႏၱာရလမင္း စီးရီးစထြက္ခါစအခ်ိန္ေလး…။ ကိုေလး ေကာ္ပီဆိုတဲ႔ သီခ်င္းေတြက ဂၽြန္ဘြန္ဂ်ိဳဗီရဲ႔ သီခ်င္းေတြခ်ည္းပဲ…။ အမ္တီဗီမွာ ဘြန္ဂ်ိဳဗီရဲ႔ သီခ်င္းေတြေတာ္ေတာ္လာတယ္…။ သူ႔သီခ်င္းေတြကို အားလံုးလိုလုိၾကိဳက္တယ္…။ ကိုုယ္မွတ္မိသေလာက္ သူ႔အမ္တီဗီေတြမွာ အိုလီဗီးယားေဆးဗားစတုန္း ဆိုတဲ႔ ခပ္ေဟာ့ေဟာ့ေကာင္မေလးက သရုပ္ေဆာင္ေပးေလ့ရွိတယ္…။

ဟုိတေလာက ကိုယ္သြားသြား၀ယ္ေနက် ရန္ကင္းစင္တာက Crab Fashion Boutique ဆိုင္က ေကာင္မေလးက သူ႔ဆိုင္သြားရင္ သူဖြင့္ဖြင့္တတ္တဲ႔ အဂၤလိပ္သီခ်င္းေဟာင္းေတြကို ၾကိဳက္တယ္ေျပာဖူးလို႔ စီဒီတစ္ခ်ပ္ကူးျပီး လက္ေဆာင္ေပးလိုက္တယ္…။ အဲဒီထဲကပါလာတဲ႔ Unplugged Collection ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းေတြထဲက Bon Jovi ရဲ႔ Always ကို  Version အသစ္ေလးနဲ႔ပံုစံေျပာင္းျပီးဆိုထားတာ အရမ္းၾကိဳက္တယ္…။  This Left Feels Right Live Acoustic   ထဲက Bon Jovi ALWAYS_EASY ကိုနားေထာင္ေပးပါေနာ္...။

မိုးေငြ႔

Merry Christmas to you all.....

ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္မဟုတ္ေပမယ့္... ငယ္စဥ္ကတည္းက ဒီဘာသာနဲ႔မစိမ္းခဲ႔ပါဘူး...။  ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္သူငယ္ခ်င္းေတြအမ်ားၾကီးရွိခဲ႔ဖူးတယ္ ခုလို ခရစၥမတ္ခ်ိန္ဆို သူ႔တို႔ရြာမွာ ထမင္းဖိတ္ေကၽြးတယ္...ေခါပုတ္ေတြေထာင္းေကၽြးတယ္...။ အဲလုိခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ ဓေလ့ေတြကို ခုခ်ိန္မွာျပန္မရႏိုင္ေတာ့ပါဘူး...။ ေလထုလတ္ဆတ္တဲ႔ ေတာေတာင္ေဒသကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ စြန္႔ခြာလို႔ ညစ္ညမ္းတဲ႔ေလထုကို ေန႔တဓူ၀ရွဴရိႈက္...ႏြမ္းနယ္မႈေတြနဲ႔ မြန္းက်ပ္ေနတာၾကာလွေပါ့....။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေတာ္ရာမွာေနရတဲ႔ဘ၀မွာ... ကိုယ္က်ိဳးမၾကည့္ဘဲ...အမ်ားက်ိိဳးအတြက္သယ္ပိုးရင္း လြတ္လပ္ျငိမ္းခ်မ္းမႈမ်ားနဲ႔ ျပည့္စံုၾကပါေစလို႔ ဆုမြန္ေတာင္းရင္း ခရစၥမတ္သီခ်င္းေလးေတြကို နားဆင္ခံစားသြားၾကပါဦးရွင္....။

မုိးေငြ႔

အလြမ္းဇာတ္.....

“အလြမ္းဇာတ္”ဆိုတာ မင္းအတြက္(၃) Pop အယ္လ္ဘမ္မွာပါတဲ႔ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ပါ…..။ သီခ်င္းေလးကပီယာႏိုတစ္မ်ိဳးတည္းတီးျပီး ခပ္လြမ္းလြမ္းၾကီးကို Moodပါပါနဲ႔ အာတီခ်ဳပ္အဖြဲ႔က သားေက်ာ္ကိုယ္တိုင္ေရးဆိုထားတဲ႔ သီခ်င္းပါ….။ မိုးေငြ႔နဲ႔အတူမွာ မိုးေငြ႔ရဲ႔ ဇာတ္လိုက္ေက်ာ္ “အိန္ဂ်ယ္” ကိုစတင္ဖန္တီးစက ေရးခဲ႔ဖူးတဲ႔ “ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာအိန္ဂ်ယ္”ဆိုတဲ႔ စာစုေလးကိုေရးျဖစ္သြားေစခဲ႔တဲ႔ သီခ်င္းေလးပါပဲ….။ အိန္ဂ်ယ္စာစုေတြကို အစဆံုးေတာက္ေလွ်ာက္ဖတ္လာဖူးခဲ႔သူေတြ ဒီအက္ေဆးေလးကိုေကာင္းေကာင္းသိၾကပါတယ္….။ ခုတခါ ဒီအက္ေဆးေလးကို စတင္ျဖစ္ေပၚေစခဲ႔တဲ ႔“အလြမ္းဇာတ္”ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းေလးကိုနားဆင္ရင္း တစ္ေခါက္ျပန္ ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္….။ ကိုယ့္ရဲ႔ အက္ေဆးဆိုတာထက္ ရင္ထဲက စုတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ေရးျခယ္ထားတဲ႔ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ဆို ပိုမွန္ပါလိမ္႔မယ္…။

ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ အိန္ဂ်ယ္.....

ရာသီဥတုက မႈန္မိႈင္းေအးစက္လို႔..... ေနရာတိုင္း မီးခိုးေရာင္ ႏွင္းျမဴခိုးေတြထေနတယ္...။ ကိုယ့္ေဘးပတ္ပတ္လည္မွာေတာ့ တံျမက္စည္းပင္ရွည္ေတြက ကိုယ့္အရပ္နဲ႔ရြယ္တူ... တခ်ိဳ႔အပင္ေတြက ကိုယ္ထက္ေတာင္ရွည္ေနပါေသးတယ္...။ ေလေအး တစ္ခ်က္ေ၀့လိုက္တိုင္း...ႏွင္းစက္မႈန္ေလးေတြက ကုိယ့္ပါးျပင္ကို စူးခနဲလာထိမွန္ၾကတယ္...။ ဒီလိုအေရာင္...ဒီလိုေအးစိမ္႔မႈ... ဒီလိုေနရာေလးကို ေရာက္လာတာ...ဟိုးးး ငယ္စဥ္တုန္းက အခ်ိန္ကို ျပန္ျပီး အမွတ္ရေစတယ္..။ အဲဒီတုန္းက ေဆာင္းရာသီ ႏွင္းေတြပိန္းပိတ္ေနေအာင္က်တုန္းက... ဒီလိုမီးခိုးေရာင္မွိန္မိွန္ေတြနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္တူလွတယ္...။

ဂါ၀န္ဖါးဖါးနဲ႔ အေႏြးထည္ခပ္ပါးပါးတစ္ထည္တည္း... ေခါင္းကိုေတာ့ ပု၀ါျခံဳထားရင္း... ေျခလွမ္းေတြ ေရွ႔ဆက္သြား ေနၾကတယ္..။ လမ္းတေလွ်ာက္ ႏွင္းမႈန္ေလးေတြနဲ႔ တံျမက္စည္းပင္အဖ်ားေတြက ေလတိုက္တိုင္း ကိုယ့္ကိုလာျပီး ကလူက်ီစယ္ေနၾကတယ္...။ တံျမက္စည္းပြင့္ေတြမွာ အေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့နဲ႔ ပန္းေသြးေရာင္ေလးပါေနသလိုပဲ...။ ဒါေပမယ့္လည္း ပန္းေရာင္ေတာ့မဟုတ္ဘူး...။ ေငြမွင္ေရာင္ေလးမွာ ပန္းေဖ်ာ့ေရာင္ေလးေရာစပ္ထားတဲ႔ အေရာင္မ်ိဳး...။ ကိုယ္အဲဒီအေရာင္မ်ိဳးကို သိပ္ၾကိဳက္တာ...။ ခု...ကိုယ္၀တ္ထားတဲ႔ ခ်ည္ဂါ၀န္အေရာင္ေလးနဲ႔ မသိမ္းမယိမ္းပဲ...။ ေကာင္းကင္ကိုေမာ့ၾကည့္ေတာ့ ႏွင္းေတြအရမ္းက်ေနလို႔လား တိမ္ေတြကိုလည္း မျမင္ရပါဘူး...။ တခါတခါ... ႏွင္းပြင့္ကေလးေတြ လင္းခနဲ လက္ခနဲ အေရာင္ေတြကိုေတာ့ ျမင္ေနရသလိုလို...။ ကိုယ္စီးထားတဲ႔ ပိတ္ဖိနပ္ေလးန႔ဲ ဂါ၀န္အနားစေတြက ႏွင္းေတြနဲ႔စိုထိုင္းစျပဳေနျပီ...။ အင္းေလ.... ဒီေနရာကိုေရာက္ဖို႔ ကိုယ္ဘယ္တုန္းကတည္းက ခရီးႏွင္ခဲ႔သလဲ??? ဟင့္အင္း.... ကိုယ္မမွတ္မိေတာ့ဘူး....။ ျပီးေတာ့ ... ကိုယ္အခု...ဘယ္ကိုသြားေနသလဲ????

ေဟာ....ေရွ႔နားမွာေရစီးသံေတြ တေ၀ါေ၀ါၾကားေနရတယ္...။ ဂါ၀န္ေလးမျပီး အေျပးတစ္ပိုင္း ကိုယ္သြားလိုက္တယ္...။ ေခ်ာက္ကမ္းပါးၾကီးရဲ႔ ဟိုးးး ေအာက္ဘက္မွာ ေရေတြစီးေနလိုက္တာ ေဖြးလက္လို႔...။ ေစာေစာကအသံၾကားရံုနဲ႔တင္ ေရစီး ဘယ္ေလာက္သန္မလဲဆိုတာ ခန္႔မွန္းမိတယ္...။ ခု...တကယ္ျမင္ရခ်ိန္မွာ ပိုျပီးေတာ့ေတာင္ေသခ်ာသြားတယ္...။ ဒါေခ်ာင္းတစ္ခုလား....။ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး....။ ေပသံုးဆယ္ အက်ယ္ေလာက္သာ ရွိေပမယ့္ ဒီလိုေရစီးမ်ိဳးနဲ႔ ျမစ္တစ္ဆင္းပဲျဖစ္မွာပါ...။ တစ္ဘက္ကမ္းကို လွမ္းၾကည့္ေတာ့ လူတစ္ရပ္စာနီးပါး ျမင့္ေနတဲ႔ ျမက္ပင္ရွည္ေတြက စိမ္းစိုလို႔....။ အဲဒီၾကားထဲ ဘာပန္းမွန္းမသိတဲ႔ အ၀ါေရာင္အပြင့္ေသးေသးေတြ ၾကိဳၾကားၾကိဳၾကား ပြင့္ေနၾကတယ္...။ ခုမွ...ကိုယ္သတိထားၾကည့္မိတယ္...။ ေရခဲျမစ္ရဲ႔ ဟိုမွာဘက္ကမ္း မ်က္စိတဆံုးက ျမက္ပင္စိမ္းစိမ္းနဲ႔ အ၀ါေရာင္ပန္းပြင့္ေတြခ်ည္းပဲ...။ ကိုယ္ရပ္ေနတဲ႔ ဒီဘက္ကမ္းမွာေတာ့ ေငြမွင္ေရာင္ေဖ်ာ့ေလးေတြ လႈပ္ရမ္းေနတဲ႔ တံျမက္စည္းပင္ေတြခ်ည္းရယ္.....။ အစိမ္းေရာင္မ်ဥ္းနဲ႔ ေငြမွင္ေရာင္မ်ဥ္းႏွစ္ေၾကာင္းၾကားမွာ စီးဆင္းေနတဲ႔ ေရေဖြးေဖြးေတြ.....။

ေလၾကမ္း တစ္ခ်က္တိုးလိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ့္ေခါင္းေပၚက...ျခံဳပု၀ါ အျဖဴေရာင္ေလး.... ေလနဲ႔အတူ လြင့္သြားတယ္....။ ကိုယ္လိုက္ဖမ္းဖို႔မမီွေတာ့ဘူး....။ သူက ေလအရွိန္နဲ႔ တစ္ဘက္ကမ္းက ျမက္ပင္ရွည္ေတြဆီ လြင့္သြားေနတယ္....။ ပု၀ါေလးကို ကိုယ္မမွိတ္မတုန္ လိုက္ၾကည့္တဲ႔ခ်ိန္မွာပဲ... ပု၀ါအျဖဴေလးက .... ျမက္ပင္စိမ္းေတြၾကားထဲက ဘယ္ခ်ိန္ကထြက္ေပၚလာမွန္းမသိတဲ႔ အျဖဴေရာင္အရာ၀တၳဳ တစ္ခုေပၚကို အုပ္မိုးက်သြားတယ္....။ မဟုတ္ဘူး.... ပု၀ါေလးက ဖမ္းဆုပ္ခံလိုက္ရတာပါ...။ လွႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ အျဖဴေရာင္ဟာ အရာ၀တၳဳတစ္ခုမဟုတ္ဘဲ ... သက္ရွိလူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတာပါ....။ ကိုယ္က လိုက္ၾကည့္လိုက္ ျမဴခိုးတိုက္ေတြက ကိုယ့္ျမင္ကြင္းကို ကြယ္သြားလိုက္နဲ႔....။ အျဖဴေရာင္ကေတာ့ ကိုယ့္ပု၀ါေလးကို ဆုပ္ကိုင္ထားရင္း ခပ္စိမ္းစိမ္းျပန္လွမ္းၾကည့္ေနတယ္လို႔ ေသခ်ာမျမင္ရေပမယ့္ ကိုယ္ခံစားမိေနတယ္....။ ခဏၾကာေတာ့.... ျမင္ကြင္းေတြျပန္လည္ ၾကည္လင္လာတယ္...။ အိုးးး သူ.... သူက ကိုယ့္ရဲ႔ ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ႔ အိန္ဂ်ယ္ေလးပဲ....။ ဟုတ္ျပီ.... ကို္ုယ္မွတ္မိျပီ...။ ဒီခရီးကိုထြက္လာခဲ႔တယ္ဆိုတာ ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ႔ အိန္ဂ်ယ္ကို ရွာပံုေတာ္ထြက္လာခဲ႔တာပဲ...။ ကုိယ္တစ္ခ်က္ျပံဳးျပျပီး.... သူ႔ကို လက္ေ၀ွ႔ရမ္းျပလိုက္တယ္.....။ ကိုယ့္အျပံဳးေတြေဖ်ာ့ေတာ့ေနမလားပဲ...။ ဒါေပမယ့္ သူခံစားသိရွိႏိုင္မွာပါ....။

သူကေတာ့ ကိုယ့္ကိုမသိတဲ႔ သူတစ္ေယာက္လို ခပ္စိမ္းစိမ္း ၾကည့္ျမဲၾကည့္ေနဆဲပါပဲ....။ ကိုယ္....လက္ဖ၀ါးႏွစ္ဘက္ကို အုပ္ျပီး... “အိန္ဂ်ယ္....ေရ”လို႔ ေအာ္ေခၚလိုက္တယ္...။ ကိုယ့္အသံေတြလည္ေခ်ာင္းထဲကေနေတာင္ ထြက္မလာၾကဘူး...။ ထိတ္လန္႔တၾကားနဲ႔ ကိုယ့္ႏႈတ္ခမ္းေပၚလက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႔ အုပ္မိတယ္...။ ဘုရားေရ.... ကိုယ့္အသံေတြဘယ္ေပ်ာက္ ကုန္ျပီလဲ...။ ကိုယ္ထပ္ျပီး ၾကိဳးစားေခၚၾကည့္တယ္....။ ႏိုးးး.. အသံေတြက ထြက္မလာျပန္ဘူး...။ ပါးျပင္ေပၚမွာ ေႏြးခနဲ မ်က္ရည္ေတြ စီးက်လာတယ္...။ ကိုယ္လွမ္းၾကည့္ေနဆဲမွာပဲ အိန္ဂ်ယ္က ကိုယ့္ပု၀ါအျဖဴေလးနဲ႔အတူ ျမက္ပင္ရွည္ေတြၾကားထဲကေနကြယ္ေပ်ာက္သြားတယ္...။ ဟုိဘက္ကမ္းကို ကိုယ္ဘယ္လိုကူးသြားရမလဲ တံတားမ်ားရွိမလားလို႔ အေမာတေကာနဲ႔ လိုက္ရွာၾကည့္တယ္...။ ဟင့္အင္းး...ဘာတံတားမွမရွိဘူး... ဘာႏြယ္ၾကိဳးမွ်င္မွလဲ မေတြ႔ရဘူး...။ အသက္ရွဴလဲ ၾကပ္လာျပီ...။ အာေခါင္ေတြလဲေျခာက္လာျပီး....။ ျပီးေနာက္ ေလာကၾကီးတစ္ခုလံုးအေမွာင္ထုေတြဖံုးလႊမ္းသြားခဲ႔ျပီ...။

မိုးေငြ႔

နေရာ.....

ဒီေနရာကို ဘယ္ခ်ိန္ကတည္းက ကိုယ္ေရာက္ေနခဲ႔မိသလဲ ေသခ်ာမမွတ္မိေတာ့ပါ….။

ဘယ္ခ်ိန္ရွိေနျပီလဲ…..။ လမ္းမေပၚမွာ ကားအသြားအလာေတြသိပ္မရွိေတာ့….။ လမ္းမီးတိုင္ဆီက အေရာင္၀ါက်င့္က်င့္က ကတၱရာလမ္းဆီ မပီ၀ို္းတ၀ါးျဖာက်လို႔…….။ ေဆာင္းေလေအး တခ်က္တခ်က္ေ၀ွ႔တိုက္လာတာကိုမမႈေပမယ့္ လက္ႏွစ္ဖက္ကိုတင္းတင္းပိုက္ျပီး လမ္းမရဲ႔ ဟိုဖက္ဒီဖက္ဆီကိုသာၾကည့္ေနမိေတာ့တယ္……။

ခု…ကိုယ္ရပ္ေနတဲ႔ေနရာေလးမွာေပါ့….ညမီးေရာင္ေအာက္မွာ ကိုယ့္ကိုၾကည့္ျပီး “မမသနပ္ခါးလိမ္းတာ ကၽြန္ေတာ္တစ္ခါမွမျမင္ဖူးေသးဘူး”လို႔ေျပာျပီးမင္းရဲ႔ အျပံဳးကိုေနာက္ဆံုးျမင္လိုက္ရတဲ႔ေနရာ….။

ကိုယ့္ရဲ႔ဘယ္ဖက္ျခမ္းမွာ ပလက္ေဖာင္းေဘး အမိုးေလးနဲ႔အုတ္ခံုေလးကိုလွမ္းၾကည့္ရင္း မ်က္ရည္ေတြက အလုိလို ေ၀့၀ဲတက္လာျပန္တယ္….။ 

“ကၽြန္ေတာ္တို႔… အဲဒီမွာထိုင္ၾကမယ္ေလ….” လို႔  မင္းေျပာခဲ႔တာကို ျပန္ျမန္ေယာင္မိျပီး…. အဲဒီညက မင္းနဲ႔ကိုယ္တို႔ရဲ႔ ေနာက္ဆံုးေတြ႔ဆံုမႈဟာ အိပ္မက္တစ္ခုသာဆို ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိုက္မလဲ……။

ကိုယ္သာမင္းနဲ႔အတူ အဲဒီမွာထုိင္ျဖစ္ခဲ႔ရင္ မင္းရင္ဖြင့္မယ့္စကားေတြကို နားေထာင္ျဖစ္ခဲ႔ရင္ ခုလိုကိုယ္တို႔ေစာေစာစီးစီး ေ၀းၾကရမွာမဟုတ္ဘူး…..။

က်င့္၀တ္ေတြ…. သိကၡာေတြ…မာနေတြ… တန္ဖိုးေတြ…..ေစာင့္စည္းမႈေတြ…. အဲဒါေတြက အခ်စ္မွာလိုအပ္သလား ကိုယ္ေသခ်ာမသိဘူး…။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္အဲဒါေတြနဲ႔ မင္းကိုလဲလွယ္ခဲ႔လိုက္တယ္….။ 

ျပီးေတာ့ ကိုယ္ဟာ…မင္းအရြယ္နဲ႔လိုက္ျပီး မိုက္မဲ႔ဖုိ႔မသင့္တဲ႔ အရြယ္….။ အို…မင္းကို မိုက္မဲတယ္လို႔ကိုယ္သံုးႏႈန္းလိုက္တာဟာ မင္းကိုေစာ္ကားတာမဟုတ္ပါဘူး….။ မင္းရဲ႔ ဇြတ္တရြတ္ႏိုင္မႈကိုေျပာတာပါ…..။ ကိုယ္တို႔မွာ တူညီၾကတာဆိုလို႔ ဂီတကိုခ်စ္ျမတ္ႏုိးတာတခုပဲရွိတယ္….။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္မင္းကို ကိုယ္နဲ႔အဆင္ေျပတာမေျပတာထက္ အားလံုးနဲ႔အဆင္ေျပေစခ်င္တာပါပဲ….။  ေလာကၾကီးကို အျမဲမထီမဲ႔ျမင္ေနတဲ႔ လူငယ္တစ္ေယာက္မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး….။ ခုေတာ့လဲ….ျပီးသြားပါျပီ…။ ကိုယ္ဘာေျပာေျပာ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန… မင္းကိုယ့္ဆီျပန္လာမွာမွမဟုတ္ေတာ့ဘဲ…။

အဲဒီညက မင္းကိုယ့္ကုိေျပာခ်င္တဲ႔ စကားေတြဆိုတာဘာေတြလဲ…ကိုယ္ခုခ်ိန္မွာသိခ်င္လဲ ေမွ်ာ္လင့္ေတြခ်က္က ေရစုန္ေမ်ာသြားခဲ႔ျပီ…။

ဟိုအရင္ခ်ိန္ေတြတုန္းကလို…..“မင္းဘယ္ဆီမွာလဲ”…..“ကိုယ္ဆီျပန္လာခဲ႔ပါ”…..

“သတိရေသးရင္ ႏႈတ္ဆက္ပါ” လိုင္းေပၚေရာက္တိုင္း နစ္မွာတင္ထားလဲ… … ကိုယ့္ကို ကုိယ္ေယာင္ေဖ်ာက္ျပီး ရုတ္တရက္လာႏႈတ္ဆက္မယ့္သူမရွိေတာ့ဘူး…။ မင္းဆီမွာကိုယ့္အတြက္ ေနရာ ဆိုတာမရွိေတာ့ဘူးတဲ႔လား….။

မိုးေငြ႔

Angels Cry.....

“Mariah Carey”  သူ႔ကို ကိုယ္စသိတာ Hero ဆိုတဲ႔သီခ်င္းကပါ….။ သူ႔အသံကစူးရွတယ္ ဆြဲျပီးေအာ္ႏိုင္တဲ႔အသံ…။ သူတို႔ဆီမွာလုပ္တဲ႔ Divas Live ဆိုတဲ႔ တကယ့္အသံဘုရင္မေတြခ်ည္း စုစညး္ထားတဲ႔ ဂီတပြဲေတာ္မွာ မာရိုင္ယာလည္းပါ၀င္ဆင္ႏႊဲရတဲ႔ အဆိုဘုရင္မတစ္ေယာက္ေပါ့….။ သူ႔ရဲ႔ E=Mc2 (အမ္စီစကြဲ)ဆိုတဲ႔ အမ္ဘမ္ထဲက သီခ်င္းေတြကိုအကုန္ၾကိဳက္တယ္…။ ျပီးေတာ့ ဆံုးပါးသြားတဲ႔ သူ႔အဖိုးကို ရည္ညႊန္းျပီး ဆိုထားခဲ႔တဲ႔ Bye Bye ကိုလည္းအရမ္းၾကိဳက္တယ္….။ အဲဒီေရွ႔ပိုင္း အမ္တီဗီမွာအျမဲလႊင့္ေလ့ရွိတဲ႔ ျပန္ဆိုေတးေတြထဲက “I’ll Be There” တို႔ “Without You” တို႔ “Endless Love”တို႔လိုစံုတြဲသီဆိုတဲ႔သီခ်င္း… မၾကာေသးခင္က မူးယစ္ေဆး၀ါးသံုးစြဲလြန္လို႔ေသဆံုးသြားခဲ႔တဲ႔ အသံဘုရင္မတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ႔ Witney Huston နဲ႔အတူ Duet ဆိုထားတဲ႔ “When You Believe” စတာေတြဟာ… တကယ့္သီခ်င္းေကာင္းေတြပါ… ဘယ္အခါနားေထာင္နားေထာင္ မရိုးေစတဲ႔ သီခ်င္းေတြ…။ သီခ်င္းေလးေတြကို လင့္ခ်ိတ္ေပးထားပါတယ္ ၾကိဳက္တဲ႔တစ္ပုဒ္ကို နားေထာင္သြားလို႔ရပါတယ္..။

ကိုယ္ေနာက္ဆံုးနားေထာင္ျဖစ္တဲ႔ မာရိုင္ယာရဲ႔ Obsessed အမ္လ္ဘမ္ထဲက အဲဒီTitle သီခ်င္းကိုလည္းၾကိဳက္တယ္…။ သူ႔သီခ်င္းအကုန္လံုးနားေထာင္ေကာင္းတယ္…။ စီဒီဆိုင္ေတြေရာက္ရင္ သူ႔သီခ်င္းေတြ အစအဆံုးစုထားတဲ႔ ေခြေတြ႔ရင္၀ယ္ျဖစ္တယ္…။ World Tour လို ကမၻာလွည့္ဆိုတဲ႔ Live Show ေတြဆိုလည္း ၀ယ္ၾကည့္ျဖစ္တယ္..။ သီခ်င္းေတြသာထပ္ေပမယ့္ သူ႔ အမ္တီဗီေတြဆို ၀ယ္ျဖစ္ေနေရာ..ၾကိဳက္လို႔..။ အဲဒီထဲက  Ne-Yo featuring ပါ၀င္သီဆိုထားတဲ႔ Angels Cry ကိုတင္ေပးထားပါတယ္…။ 

အိန္ဂ်ယ္…မင္းလည္းကိုယ့္ဆီကို မ်က္စိလည္လမ္းမွားလို႔ အလည္တစ္ေခါက္ေရာက္လာျဖစ္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္ ဒီသီခ်င္းေလးကို နားေထာင္သြားပါေနာ္…..

Pleaseeeee…. baby….:)

မုိးေငြ႔