မိုးေငြ႔ဆိုတာ...ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔ ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ့...း)

Friday, 22 February 2019

တိမ္ေတြေနတဲ႔အရပ္ဆီ.....(၁)


ဒီပံုက သူမ်ားဆီကသြား မ လာတာ


ေခါင္းစဥ္ကို ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ တိမ္ေတြေနတဲ႔အရပ္ဆီလို႔ ေပးထားေပမယ့္ တကယ္တမ္း တိမ္ပင္လယ္ပံုေတြကို တစ္ပံုမွမရခဲ႔လို႔  စာလာဖတ္သူေတြကို အားနာမိတယ္...။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္မရဲ႔ ခ်င္းျပည္နယ္ နတ္မေတာင္အေတြ႔အၾကံဳေလးကိုေတာ့ ဖတ္ခ်င္ေသးတယ္မဟုတ္လား ....။
Ok, Let's go...




ထံုးစံအတိုင္း Package နဲ႔ခရီးသြားဖို႔ကေတာ့ ကၽြန္မညီမေလး ေခါင္ေခါင္ရဲ႕ Company ျဖစ္တဲ႔  Tango Tour and Travel နဲ႔ပဲသြားတယ္...။ ကိုယ့္ညီမဆိုေတာ့ ကိုယ္သြားခ်င္တဲ႔ခရီးစဥ္ ဘယ္ခ်ိန္သြားသြား လွမ္းေျပာလိုက္ရံုပဲ အဆင္ေျပတယ္...။ ကားနဲ႔ေလယာဥ္ခရီးစဥ္ႏွစ္မ်ိဳးရွိတာ ကၽြန္မတို႔က ေလယာဥ္နဲ႔သြားဖို႔ေရြးလိုက္တယ္ ...အေမပါေတာ့ ကားစီးရသက္သာေအာင္လို႔...။ တကယ္သြားရမယ့္ ျမိဳ႔က ခ်င္းျပည္နယ္ ကန္ပက္လက္ျမိဳ႔...။ ကန္ပက္လက္က မေကြးတိုင္းအစပ္နဲ႔ သိပ္မေ၀းေတာ့ဘူး...။ ေလယာဥ္ကေတာ့ အနီးစပ္ဆံုး ေညာင္ဦးေလဆိပ္မွာဆင္းတယ္...။ ေလဆိပ္ကေန အန္စာတံုးကားနဲ႔ လာၾကိဳတယ္...။ ကၽြန္မတို႔ ေလယာဥ္စီးတဲ႔ခရီးသည္ ကိုးေယာက္ကို ဂိုက္တစ္ေယာက္က ဦးေဆာင္ေပးပါတယ္...။ ဂိုက္ကလည္း ညီမေလးေခါင္ရဲ႔ ေမာင္အရင္းဆိုေတာ့ ကိုယ့္ေမာင္ေလးပဲေပါ့...။



Me and My Youngest Sis

My Essential





ေညာင္ဦးေလဆိပ္ကတဆင့္ မႏၱေလးတိုင္းရဲ႕အေနာက္စြန္းျဖစ္တဲ႔ စဥ့္ကူးျမိဳ႕ကေန ေခ်ာက္ျမိဳ႕ ဧရာ၀တီျမစ္ကူးတံတားျဖစ္တဲ႔ အေနာ္ရထာတံတားျဖတ္ျပီး စေလျမိဳ႔ကိုအရင္သြားပါတယ္ ...။ ကန္ပက္လက္ကိုသြားတဲ႔ လမ္းနဲ႔ေတာ့မၾကံဳေပမယ့္ ခရီးစဥ္ထဲမွာပါတာမို႔ စေလကို ဘုရားဖူးဖို႔ အရင္ပို႔ေပးပါတယ္...။



ကားမွန္က အဲလိုၾကည္လင္ေတာ့ ပံုက ဒီလိုေလးျဖစ္



စေလးျမိဳ႔ ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းနား ရခုိင္မုနိဘုရားနားက ရႈခင္း



ရခုိင္မုနိဘုုရား



စေလရုပ္စံုေက်ာင္း

















































စေလျမိဳ႔က ႏွီးဘုရား



စေလမွာပဲ ေန႔လည္စာစားျပီး ကန္ပန္လက္ျမိဳ႔ကို သြားပါတယ္



ကိုယ္ဟာ ခုခ်ိန္ထိ ဖိနပ္ၾကိဳးကိုေကာင္းေကာင္းမခ်ည္တတ္ေသးတဲ႔သူပါ
ခ်ည္ေပးတတ္သူရွိရင္ welcome ပါလို႔ း)

မိုးေငြ႔

Monday, 18 February 2019

My Valentine.....



ကၽြန္မဟာ တေန႔သူနဲ႔ခြဲခြာရမယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘယ္လိုမွခံစားရမွာမဟုတ္ဘူးလို႔ (သူနဲ႔ကေတာက္ကဆျဖစ္တိုင္း) တကိုယ္ေတာ္ ရင္ထဲဟစ္ေၾကြးထားဖူးခဲ႔ေပမယ့္ တကယ္တမ္းသူက တျခားတစ္ေယာက္ရွိေနျပီလို႔ စေနာက္လာခဲ႔ရင္ေတာင္ ခ်က္ခ်င္း ၀မ္းနည္းပက္လက္ မ်က္ရည္စက္လက္ ျဖစ္ရတာက ကၽြန္မကိုုယ္တိုင္ ျဖစ္ေနခဲ႔တာကို ထိတ္လန္႔အံၾသစြာ သိလိုက္ရတယ္...။ အဲဒီကစျပီး ကၽြန္မရဲ႔ခ်စ္ျခင္းေတြဟာ သူ႔ဆီမွာ အနက္ရိႈင္းဆံုးထိ နစ္ျမႈပ္ေနခဲ႔တယ္ဆိုတာကို ေသေသခ်ာခ်ာ နားလည္ခဲ႔လိုက္ရတယ္...။ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ မျမင္ႏိုင္တဲ႔ သံေယာဇဥ္ေႏွာင္ၾကိဳးေတြက ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ရွည္လ်ားေနခဲ႔ျပီလဲ...။ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ RS က ခုလာမယ့္ ဒီဇင္ဘာဆို ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ရွိျပီ...။ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ Anni သက္တမ္းကို ၾကားလိုက္ရတဲ႔ မိတ္ေဆြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အံ့အားသင့္ခ်ီးက်ဴးတတ္ၾကတယ္...။ ဒီေလာက္ ရွည္တဲ႔ႏွစ္သက္တမ္းထိ လက္တြဲလာႏိုင္ၾကတာ နည္းေနာတဲ႔ ခ်စ္ျခင္းတရားေတြမွ မဟုတ္ဘဲတဲ႔..။

ကၽြန္မမွတ္္မိေနေသးတယ္ ကၽြန္မသူ႔ကိုအေျဖေပးျပီး တစ္ပတ္မွာ New Year Eve က်တယ္ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မက ကမ္းေျခတစ္ခုကို ႏွစ္သစ္သြားကူးေတာ့ သူနဲ႔အတူမရွိခဲ႔ရဘူး...။ ေနာက္ေန႔ျပန္လာေတာ့ မွတ္မွတ္ရရ ေနာက္တစ္ႏွစ္ရဲ႔ ႏွစ္သစ္ တစ္ရက္ေန႔ညမွာ သူကၽြန္မကို ေငြေရာင္ယုန္ရုပ္ကေလးတစ္ရုပ္ လက္ေဆာင္လာေပးတယ္...။ 2000ျပည့္ႏွစ္ရဲ႕ အစ ေပါ့...။ အဲဒီအရုပ္ကေလးရလိုက္တုန္းက ကၽြန္မ ၾကည္ႏူး၀မ္းသာ မ်က္ရည္က်ခဲ႔ရေသးတယ္...။ ကၽြန္မကို ဂရုတစိုက္နဲ႔ အမွတ္ရရလာေပးတဲ႔အတြက္ ဆိုျပီးေတာ့ေလ...။ အဲဒီေနာက္ပိုင္း ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ သူ႔ေမြးေန႔ ကိုယ့္ေမြးေန႔  ခ်စ္သူမ်ားေန႔နဲ႔ ကၽြန္မတို႔ရဲ႔ Anni ေတြေရာက္တိုင္း အျပန္အလွန္လက္ေဆာင္ေပးတတ္လာခဲ႔ၾကတာ ဒီေန႔ထိပဲ...။ ေၾကြရုပ္ကေလးေတြ လက္ေပြ႔အိတ္ ေရေမႊး ဂ်င္းေဘာင္းဘီ စပို႔စ္ရွပ္ ဘေလာက္စ္အက်ီၤ ဖိနပ္ လက္ပတ္နာရီ ဆြဲၾကိဳး လက္စြပ္ ကုိယ္တိုင္လုပ္မုန္႔ေလးေတြ ကမ္းေျခဟန္းနီးမြန္း တခါတေလ ႏိုင္ငံျခားခရီးစဥ္ ခရီးစရိတ္ စသျဖင့္ အစံုအလင္ေပးလာခဲ႔ၾကတာ ႏွစ္တိုင္းပါပဲ...။ အလွဴဆိုလည္း ရဟန္းခံရွင္ျပဳ ဘိုးဘြားအလွဴ မိဘမဲ႔ကေလး ထမင္းေကၽြး မုန္႔ပဲသေရစာေတြေ၀ အ၀တ္အစားလွဴ စတဲ႔ ပရိဟိတအလုပ္ေတြလည္း ႏွစ္စဥ္အတူလုပ္ခဲ႔ၾကတယ္...။

ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္က ၀ါသနာတူေတြေတာ့မဟုတ္ၾကဘူး..။ ကၽြန္မက စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တယ္ Romantic ျဖစ္တာကိုၾကိဳက္တယ္ သူက လက္ေတြ႔ဆန္တယ္ စိတ္ထဲက ျဖစ္တာကို အျပင္ဘယ္ေတာ့မွမျပဘူး...။ ကၽြန္မကို ခ်စ္တယ္ဆိုတာကိုေတာင္ သူကျပရမွာရွက္တတ္တဲ႔သူ...။ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္တူတာဆိုလို႔ ခရီးသြားတာနဲ႔ ရုပ္ရွင္ၾကိဳက္တာပဲရွိမယ္...။ အစားအေသာက္မွာေတာင္မတူၾကဘူး ကၽြန္မက အစားအစာအစံုစားတယ္ သူက အစပ္မစားဘူး ငါးပိလုိ အပုပ္ခံထားတဲ႔အစားအစာမစားဘူး ဘိုစာဆိုဘာလာလာၾကိဳက္တတ္တဲ႔သူ...။ ဒါေတာင္ ကၽြန္မသူ႔ကို အစပ္နည္းနည္းဆီ စမ္းေကၽြး ကၽြန္မကေတာ့ သူၾကိဳက္တာေလးေတြကို အေသးစိပ္ကအစ လုပ္ေပးရတာကို ၾကိဳက္တဲ႔သူဆိုေတာ့ သူနဲ႔ကၽြန္မ ဒါေၾကာင့္ ေပါင္းလို႔ရသြားတာျဖစ္လိမ္႔မယ္...။

ကၽြန္မက အမွတ္တရေန႔ေတြကို Surprise လုပ္ရတာကိုၾကိဳက္တယ္...။ ကၽြန္မေမြးေန႔ကို မွတ္မွတ္ရရသူတစ္ခါေတာ့ Surprise လုပ္ဖူးတယ္ ကၽြန္မအိမ္ျပန္လာေတာ့ မီးေတြအားလံုးမိွတ္ျပီး ဖေယာင္းတိုင္ထြန္းထားတဲ႔ ေမြးေန႔ကိတ္ေလးနဲ႔ Happy Birthday လုပ္တယ္..။ ကၽြန္မျဖင့္ လူျဖစ္လာကတည္းက ဒီလိုမ်ိဳး ကိုယ့္ေမြးေန႔မွာ အံ့အားသင့္ေစမယ့္အရာဘယ္သူမွ လုပ္ေပးဖူးခဲ႔တာ မဟုတ္ေတာ့ ၀မ္းသာမ်က္ရည္လည္ခဲ႔ရတာေပါ့..။ ေနာက္ပိုင္းအသက္ၾကီးလာေတာ့ ေမြးေန႔ကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ေတာင္ အေရးတယူမလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး ကိတ္မုန္႔လီွးတာ ဖေယာင္းတိုင္ထြန္းတာ ကေလးအလုပ္လို႔ျမင္လာတယ္ ကၽြန္မတစ္သက္မွာလဲ ကိတ္မုန္႔တစ္လံုးနဲ႔ေမြးေန႔လုပ္တာ ငါးၾကိမ္ေတာင္ မရွိခဲ႔ပါဘူး...။ အမွတ္တရေန႔ေတြေရာက္တုိင္း အလွဴအတန္းတခုခု ကိုယ့္ေက်းဇူးရွင္ မိဘဆရာသမားေတြ သက္ၾကီးရြယ္အိုေတြ ကေလးေတြကို တခုခုေကၽြးေမြးရတာေလာက္ပဲ လုပ္ခ်င္ေတာ့တာ...။

ခ်စ္သူမ်ားေန႔ဆိုတာလည္း ပန္းစည္းတို႔ ေခ်ာကလက္တို႔ အျပန္အလွန္ေပးၾကတဲ႔ ထံုးတမ္းကိုလည္း ကၽြန္မက လိုက္နာတတ္တဲ႔သူတစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူး ...။ အမွတ္တရ ကိုယ္သြားခ်င္တဲ႔ ေကာ္ဖီဆိုင္တစ္ခုခုမွာ သြားထိုင္လိုက္တယ္ အဲဒီေလာက္ပဲ..။ ဒါပါပဲ ကၽြန္မရဲ႔ Valentine ဆိုတာ...။


မိုးေငြ႔

Tuesday, 12 February 2019

ေႏြဦး(၉).....




ေႏြဦးတစ္ခါေရာက္ခဲ႔ျပန္ျပီ  အိန္ဂ်ယ္..........

ကမ္းေျခကို ဒီလုိထိုင္မၾကည့္တာဘယ္ေလာက္ၾကာခဲ႔ျပီလဲ....
မင္းနဲ႔မဆံုျဖစ္ေတာ့တာလဲ ဘယ္ေလာက္ၾကာခဲ႔ျပီလဲ .....(ဘယ္ေတာ့မွဆံုျဖစ္မွာမဟုတ္ေပမယ့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွိန္မွိန္ေလးက ကိုယ့္ကိုတြန္းအားေပးေနေသးတယ္)

တစ္ႏွစ္တစ္ေခါက္ေႏြဦးကိုေရးခဲ႔တာ(၉)ပုဒ္ရွိသြားျပီဆိုေပမယ့္ မေန႔တေန႔ကလို ခံစားမိေနတုန္းပဲ.....။

ဒီေႏြဦးမွာ ကိုယ္ပင္လယ္ကမ္းေျခတစ္ခုကိုေတာ့ေရာက္သြားဖို႔ရိွတယ္...။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္တို႔ဆံုခဲ႔ၾကတဲ႔ ကမ္းေျခေတာ့မဟုတ္ဘူး...။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကမ္းေျခနဲ႔ေႏြဦးဇာတ္လမ္းဟာ ခြဲလို႔ရတဲ႔အရာမွမဟုတ္ဘဲ...။ ေန၀င္ခ်ိန္ဆည္းဆာေတြ..... ေလထဲလြင့္ပ်ံလာမယ့္ ဂီတသံခ်ိဳခ်ဳိေတြ ....သဲေသာင္ျပင္ေဖြးေဖြးေတြဟာ လိႈင္းလံုးတစ္ခုလို ကိုယ့္ရင္ကို အမွတ္ရမႈေတြနဲ႔ရိုက္ခတ္ၾကဦးမွာ အေသအခ်ာပဲ...။

သစ္ရြက္ေျခာက္မီးရိႈ႔နံ႔ေတြ....
ဥၾသငွက္တြန္ျမည္သံေတြ....
အသစ္ပြင့္လန္းေတာ့မယ့္ ပန္းပုရစ္ဖူးေလးေတြ....
မနက္ခင္းရဲ႕ေနျခည္ႏုႏုေတြ......

အားလံုးဟာ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ပံုမွန္လည္ပတ္ ေႏြဦးကို ႏိုးထဖို႔ေရာက္လာတတ္ၾကတယ္...။ အဲဒီအခါ ကိုယ္ႏွလံုးသားက ေႏြဦးအသစ္တစ္ပုဒ္ကို ဖန္ဆင္းဖို႔ ျဖစ္လာရျပန္တယ္...။ ဒီလိုနဲ႔ ေႏြဦးဟာကိုယ္နဲ႔အတူ ႏွစ္စဥ္လိုက္ပါစီးေမ်ာေနတုန္းေပါ့...။

အိန္ဂ်ယ္လည္း တစ္ႏွစ္တစ္ေခါက္ေတာ့ ေႏြဦးဆီကိုေရာက္လာလိမ္႔မယ္လို႔ ကိုယ္ယံုၾကည္ပါတယ္...။





မိုးေငြ႔

Thursday, 31 January 2019

February.....




ေဖေဖာ္ရီလဟာ ကၽြန္မအၾကိဳက္ဆံုးလေတြထဲက တစ္ခုအပါအ၀င္ပဲျဖစ္တယ္...။ ေဖေဖာ္၀ါရီလမွာ ကၽြန္မတို႔ႏိုင္ငံရဲ႔ ရက္ျမတ္ေတြျဖစ္တဲ႔ ျပည္ေထာင္စုေန႔ နဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔ရွိတယ္...။ တပို႔တြဲလျပည့္ေန႔ ရွိတဲ႔အတြက္ ထမင္းနဲေတြတ၀ၾကီး စားရမယ့္လလည္းျဖစ္တယ္...။ ျပီးေတာ့ ေဖေဖာ္၀ါရီမွာ ႏိုင္ငံတကာက သတ္မွတ္ထားခဲ႔တဲ႔ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ဆိုတာရွိတယ္...။ ခ်စ္သူမ်ားေန႔မွာလည္း ေခ်ာကလက္ေတြစားရဦးမယ္...။ ကၽြန္မကေတာ့ ေခ်ာကလက္မၾကိဳက္ဘူး...။ Chocolate is not my favorite.... ha ha that's funny.....။ ေဖေဖာ္၀ါရီမွာ ေမြးၾကတဲ႔ ေမြးေန႔ရွင္ေတြ ကၽြန္မသိတဲ႔သူေတြေရာ မသိတဲ႔သူေတြေရာ အမ်ားၾကီးရွိလိမ္႔မယ္...။ 

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ႔ ေဖေဖာ္၀ါရီနဲ႔ပတ္သက္ျပီး လူတိုင္းမွာ အမွတ္တရေတြ ကိုယ္စီ အမ်ားၾကီး ရွိေနလိမ့္မယ္...။ လွပတဲ႔ အသဲကြဲသီခ်င္းေတြ အခ်စ္သီခ်င္းေတြမွာလည္း ေဖေဖာ္၀ါရီအေၾကာင္းကို စပ္ဆိုေရးသားဖြဲ႔သီ တတ္ၾကတယ္...။ ဒီလုိပဲ ၀တၳုုဳ ရုပ္ရွင္ေတြမွာလည္း ေဖေဖာ္၀ါရီအေၾကာင္း ေရးသား ရိုက္ကူးထားတာရွိၾကမွာပဲ...။ အမ်ားအားျဖင့္ ေဖေဖာ္၀ါရီဟာ ရိုမန္႔ျဖစ္တယ္ အခ်စ္ရဲ႔ တစိတ္တစ္ပိုင္းအတြက္ သေကၤတတစ္ခုလည္းျဖစ္တယ္...။ 

ကၽြန္မရဲ႕ မိုးေငြ႔နဲ႔အတူ ဘေလာ့မွာဆိုလည္း ေဖေဖာ္၀ါရီနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ႏွစ္တိုင္းေရးေနက်ျဖစ္တဲ႔ “ေႏြဦး”ဆိုတဲ႔ အိန္ဂ်ယ္စာစုလည္းရွိတယ္ေလ...။ ဒီႏွစ္ေတာ့ “ေႏြဦး” နံပါတ္ (၉) ခုေျမွာက္ရွိသြားျပီ...။ ေႏြဦး ပို႔စ္ကိုေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း လလယ္ေလာက္တင္ျဖစ္မွာပါ...း)  ျပီးေတာ့ ေဖေဖာ္၀ါရီမွာ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ေရးဖို႔ အိုင္ဒီယာေလးထြက္ေနေသးရင္ ကၽြန္မ အခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ အက္ေဆးလွလွေလးေတြ တင္ေပးျဖစ္မွာပါ...။

လွပေသာ ေဖေဖာ္၀ါရီေန႔ရက္မ်ားကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ၾကပါေစ.........


ေဖေဖာ္၀ါရီ တပို႔တြဲလရဲ႔ ဆယ့္ႏွစ္လရာသီပန္းကေတာ့ ေပါက္ပနး္ျဖစ္ပါတယ္




မိုးေငြ႔


Tuesday, 29 January 2019

စာအုပ္စင္ရွင္း.....

 စာအုပ္စင္ထဲက ထြက္လာတဲ႔ Cook Book ေတြ


ကၽြန္မအိပ္ခန္းထဲက ေျခရင္းနံရံကပ္ဗီဒိုထဲက စာအုပ္ေတြရွင္းျဖစ္တယ္ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ကိုယ္လည္းဖတ္ျပီးသား သိမ္းလည္းမထားခ်င္ေတာ့တဲ႔ စာအုပ္တခ်ိဳ႔ကို စာၾကည့္တိုက္လွဴဖို႔ပါ..။ ကၽြန္မတို႔ ရံုးမွာ ပန္းတေနာ္သူတစ္ေယာက္ရွိတယ္... သူတို႔ပန္းတေနာ္မွာ “ဦးသန္႔စာၾကည့္တိုက္”ေဆာက္ေနလို႔ စာအုပ္လွဴခ်င္ရင္ေျပာပါတဲ႔ လွဴခ်င္တဲ႔စာအုပ္ရွိရင္ စုထားေပးပါဆိုလို႔ အခန္းထဲက ဗီဒိုေလးမွာထည့္ထားတဲ႔ စာအုပ္ေတြကို အကုန္ခ်ျပီးေရြးထားလိုက္တယ္..။ လြတ္သြားတဲ႔ေနရာကို ပိုက္ဆံအိတ္ေတြ လက္ေပြ႕အိတ္ေတြ ထားဖို႔ေနရာရသြားတယ္...။ ျပန္သိမ္းထားခ်င္တဲ႔ စာအုပ္ေတြကို ဧည့္ခန္းထဲက စာအုပ္ဗိီဒိုထဲေျပာင္းထည့္လိုက္ေတာ့ စာၾကည့္တိုက္လွဴမယ့္ စာအုပ္ေတြတစ္ထုပ္ရတယ္...။ ေနာက္တစ္ဗီဒိုရွင္းဖို႔ရွိေသးတယ္ အဲဒီစာအုပ္ေတြက ေနာက္တစ္အိမ္မွာမို႔ မရွင္းအားေသး...။



 ဘေလာ့ဂါေမာင္ႏွမေတြထုတ္ၾကတဲ႔ စာအုပ္ေတြ


အက္ေဆးပံုစံနဲ႔ဖတ္ရမယ့္ ရွိတ္စပီးယားရဲ႕ ကမၻာေက်ာ္ ရိုမီယိုနဲ႔ဂ်ဴးလီးယက္



ဆရာမဂ်ဴးအစအဆံုး၀ယ္သိမ္းတဲ႔အထဲ ဒီတစ္အုပ္က ဒီထဲေရာက္ေနတယ္




စာအုပ္လွန္လိုက္ေတာ့မွ ပထမစာမ်က္ႏွာမွာ ဒါေလးေတြ႔တယ္... တခါက ဘေလာ့ဂါ ကဗ်ာဆရာမ “အႏိႈင္းမ႔ဲ”  ကို ျမက္ခင္းသစ္အဖြဲ႔က ကဗ်ာျပိဳင္ပြဲမွာ“ပရိတ္သတ္အၾကိဳက္ဆံုးကဗ်ာဆု” ေပးထားတဲ႔ စာအုပ္..။ မယ္ႏိွႈင္းက ကၽြန္မကို ဂ်ဴးစာအုပ္စုေဆာင္းသူမွန္းသိလို႔ လက္ေဆာင္ျပန္ေပးထားတာ..။





ဒီစာအုပ္ေလးကို သိပ္ၾကိဳက္တယ္...။ ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္းက ငယ္စဥ္က သူတို႔ေမာင္ႏွမေတြကို အေမလုပ္သူက ဘယ္လိုဟင္းခ်က္ေကၽြးခဲ႔တယ္ဆိုတဲ႔အေၾကာင္းေလးနဲ႔ အညာေဒသရဲ႔ အစားအေသာက္ အေခၚအေ၀ၚေတြကို စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းေအာင္ ဖြဲ႔ႏြဲ႔ေရးသားထားတာပါ...။ ေဒါက္တာရဲ႔ ေမြးရပ္ဌာေနက လူမႈေရး စီးပြားေနေရး ေနထိုင္စားေသာက္မႈ စတာေတြကို ျမင္ေယာင္လာေအာင္ ဆြဲေခၚေရးသားထားတဲ႔အတြက္ ဖတ္ဖို႔မျငီးေငြ႔ရမယ့္ ေဆးပညာေပးစာအုပ္လည္းျဖစ္တယ္...။



 ကၽြန္မက စာအုပ္ေတြကို လူပုဂၢိဳ္လ္အေၾကာင္းေရးသားထားတာေတြကိုၾကိဳက္တယ္... ကိုယ္ေရးအထုပၸတၱိဆိုေပမယ့္ ဘိုင္အိုဂရပ္ဖီလည္းသိပ္မဆန္တဲ႔ စာအုပ္မ်ိဳးေပါ့ 



 မေနာ္ရဲ႔စာအုပ္ေတြ အေဟာင္းတန္းကေတြ႔လို႔ ၀ယ္ထားခဲ႔တာ...



 အဖိုးမျဖတ္ႏို္င္ေသာစာအုပ္တစ္အုပ္ အေဟာင္းပံုထဲကပဲ



 ေရႊဥေဒါင္းကိုစာအုပ္ေတြက တခ်ိန္က ကၽြန္မကို အၾကာၾကီးလႊမ္းမိုးခဲ႔ဖူးတာ
ရူပနႏၵီ ရူပကလ်ာဏီတို႔လိုစာအုပ္ကစျပီးေတာ့



 ဆရာေဖျမင့္စာအုပ္ထဲမွာအၾကိဳက္ဆံုးက “စာဖတ္သမား၏မွတ္စု”



 ရွင္းထုတ္လိုက္တဲ႔ နံရံကပ္စာအုပ္ဗီဒိုေလး 



 ခုေတာ့ အိတ္ေတြအတြက္ေနရာျဖစ္သြားျပီ



ဒီသံေသတၱာေတြ ေအာ္ဒါသြားေပးတုန္းက စာအုပ္ထည့္သိမ္းဖို႔ ခုေတာ့ အေႏြးထည္ေသတၱာျဖစ္
 


 My current Book Shelves 


မိုးေငြ႔


Tuesday, 22 January 2019

ရင္ခုန္သံတိမ္းသစ္.....





ကၽြန္မ စာအုပ္ဗီဒိုေလးကိုရွင္းလင္းတဲ႔အခ်ိန္မွာ စာအိတ္ကေလးေတြကိုျပန္ဖြင့္ေဖာက္ဖတ္မိတယ္...။ စာအုပ္ဗီဒိုရွင္းတိုင္း ဖတ္ျဖစ္တဲ႔စာေတြျဖစ္ေပမယ့္ ဖတ္ခဲ႔တဲ႔အၾကိမ္တိုင္း ကၽြန္မကို ရင္ခုန္သံအသစ္ေတြ ေပးစြမ္းေနတတ္တုန္း...။ ႏွလံုးသားကို တိမ္းညႊတ္ယိမ္းယိုင္ေစတုန္း..။

စာအိတ္ကေလးေတြက ေကာင္ေလးနဲ႔ ေကာင္မေလး ခ်စ္သူစံုတြဲပံု ဂ်ပန္ကာတြန္းရုပ္ေလးေတြ ေၾကာင္ကေလးေတြ လိပ္ျပာကေလးေတြ ပန္းပြင့္ေလးေတြပါတဲ႔ အညိဳေရာင္ ပန္းႏုေရာင္ အစိမ္းႏုေရာင္ စာအိတ္ကေလးေတြ...။ သူ႔ရဲ႕ ခပ္ေသာ့ေသာ့ လက္ေရးေတြကို ဖတ္ရတာ အသစ္ျဖစ္ေနတုန္း...။

စာတစ္ေစာင္မွာေတာ့ အနီေရာင္ျခယ္ထားျပီး ခဲျခစ္ထားတဲ႔ သူကိုယ္တိုင္ဆြဲထားခဲ႔တဲ႔ ကၽြန္မရဲ႕သိုင္းၾကိဳးေဒါက္ဖိနပ္ေလး...။ ေသခ်ာၾကည့္ရင္ ဖိနပ္တစ္ဖက္က သဲၾကိဳးေလး ျပတ္ေနလိမ္႔မယ္...။ ဟုတ္တယ္ အဲဒီေန႕ညေနက ကၽြန္မကို သူလာၾကိဳရင္း မိုးကလည္း ရုပ္တရက္ သည္းလိုက္တဲ႔အခိ်န္... ကၽြန္္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ ထီးတစ္ေခ်ာင္းေအာက္မွာ မိုးခိုဖို႔ ေျပးလႊားရင္း ကၽြန္မစီးထားတဲ႔ အနီေရာင္သိုင္းၾကိဳးဖိနပ္ရဲ႕ ဘယ္ဖက္ဖိနပ္ေလးျပတ္သြားခဲ႔တယ္...။ တကယ္ဆို ဖိနပ္က သိုင္းၾကိဳးနဲ႔မို႔ အေရ႔ွက ေခါင္သဲၾကိဳးျပတ္သြားေပမယ့္ ထိန္းစီးလို႔ရပါေသးတယ္...။ ဒါေပမယ့္ သူက ကၽြန္မကို ဖိနပ္အတင္းခၽြတ္ေပးျပီး ေျခဗလာနဲ႔ ကၽြန္မက ကၽြန္မေျခဖေနာင့္ထက္ တစ္လက္မေလာက္ ထြက္ေနတဲ႔ သူ႔ရဲ႕မႏၱေလးဖိနပ္ကို စီးလိုက္ရတယ္...။ ျပတ္သြားတဲ႔ သိုင္းၾကိဳးဖိနပ္ကို လက္ကကိုင္ထားရင္ အေရ႔ွနား သိပ္မေ၀းေတာ့တဲ႔ ဖိနပ္ဆိုင္ကိုေရာက္ေတာ့ ကၽြန္မက အညိဳေရာင္ေျခညွပ္သဲၾကိဳးအျဖဴနဲ႔ သေရစိမ္းဖိနပ္တစ္ရံ ၀ယ္စီးလိုက္တယ္...။ ဖိနပ္ဖိုးကို သူရွငး္ေပးခဲ႔လိုက္တယ္...။  အဲဒီကစျပီး ကၽြန္မတို႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕  ပတ္သက္မႈေတြဆီကို ကံမေကာင္းျခင္းေတြ တစတစ တိုး၀င္လာခဲ႔တယ္...။

ဖိနပ္လက္ေဆာင္ေပးတာ ခ်စ္သူစံုတြဲေတြကို ေကြကြင္းေစတယ္ဆိုတဲ႔ ဆိုရိုးကို ကၽြန္မေရာ သူေရာ အယံုအၾကည္မရွိခဲ႔ၾကဘူး...။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္က်ေရာက္လာတဲ႔အခါ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ ကြဲကြာသြားခဲ႔ၾကရတယ္...။ ဖိနပ္ေၾကာင့္လို႔ ကၽြန္မတို႔ ယိုးမယ္မဖြဲ႔ခဲ႔ၾကပါဘူး....။ ကံတရားေၾကာင့္... ဟုတ္တယ္ ကံတရားေၾကာင့္သာ ကၽြန္မတို႔ကြဲကြာသြားခဲ႔တာပါ...။ ကံဆိုတာလည္း လူကလုပ္တာပဲ မဟုတ္လား...။

သူဆြဲထားတဲ႔ ဖိနပ္ပံုေလးရဲ႕ေအာက္နားကို မ်က္ရည္စက္ ေပါက္ခနဲက်ျပီး စြန္းထင္းသြားခဲ႔တယ္...။ ကၽြန္မ ကိုယ္ဘာသာကို လန္႔ဖ်တ္ယာင္ယမ္းျပီး ပါးျပင္ေပၚကမ်က္ရည္စက္ကို ကမန္းကတန္း သုတ္လိုက္မိတယ္..။ စာရြက္ေပၚက မ်က္ရည္စကေတာ့ စာရြက္သားထဲကို စိမ့္၀င္သြားခဲ႔ျပီ...။ မ်က္ရည္စက္ ေျခာက္ေသြ႔သြားခဲ႔ရင္ မ်က္ရည္ကြက္အရာေလး က်န္ခဲ႔လိမ္႔မယ္...။ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္ဖ်က္ပစ္လို႔ မရေတာ့တဲ႔ သမိုင္းတစ္ခု...။

စာရြက္ေလးကိုအသာျပန္ေခါက္ျပီး စာအိတ္ထဲကိုထည့္လိုက္တယ္...။ ပန္းႏုေရာင္စာအိတ္ေလးကို ကၽြန္မထပ္ဖြင့္ၾကည့္မိတယ္...။ “ကိုယ့္ကို ထားမသြားပါနဲ႔ ကိုယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ မင္းမရွိရင္ ကိုယ္ေနတတ္မွာမဟုတ္ဘူး” သူ႔လက္ေရးေတြက အခါတိုင္းထက္ပိုျပီးေသ့ာေနေသးတယ္....။ စာထဲမွာ တမ္းတမႈေတြက နင့္နင့္နဲနဲ...။ သူ႔ႏႈတ္ဖ်ားက စကားသံေတြကို ျပန္ၾကားေယာင္လာမိတယ္...။ ေလွခါးရင္းနားမွာ ကၽြန္မကုိတင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ဖက္ျပီး သူငိုခဲ႔တဲ႔ေန႔တစ္ေန႔....။ မ်က္၀န္းမွာ ရိပ္ခနဲ မႈန္၀ါးလာလို႔ စာကိုဆက္မဖတ္ျဖစ္ေတာ့ဘဲ ျပဴတင္းမွန္အျပင္ဖက္ကို ၾကည့္ေနလိုက္တယ္.....။ ဒီေန႔က်မွ ရာသီဥတုက အံု႔မိႈင္းေနလိုက္တာ...။ သစ္ပင္အစိမ္းေရာင္ေတြလည္း မီးခိုးေရာင္ တိမ္ေတြလည္းမီးခိုးေရာင္ တိုက္တာအေဆာက္အအံုေတြကလည္း အျဖဴနဲ႔မီးခိုးေတြ....။ ကၽြန္မက အသံုးအေဆာင္ အ၀တ္အစားေတြဆိုရင္ မီးခိုးေရာင္ၾကိဳက္ေလ့မရွိဘူး ဒါေပမယ့္ ပတ္၀န္းက်င္အေရာင္ ဒီလိုျဖစ္ေနတာကိုေတာ့ ကၽြန္မၾကိဳက္တယ္..။ စိတ္ေတြကို နစ္ေမ်ာဆြဲေဆာင္သိမ္းသြင္းတဲ႔အေရာင္ ယစ္မူးရီေ၀ေစတဲ႔အေရာင္.... ခံစားမႈေပးႏိုင္လြန္းတဲ႔အေရာင္.....။

က်န္တဲ႔ စာအိတ္ေတြကို ထပ္ျပီးေဖါက္ဖတ္ဖို႔ မစြမ္းေတာ့တာနဲ႔ ကၽြန္မစကၠဴေသတၱာငယ္ေလး တစ္ခုထဲကို စုျပီးထည့္လိုက္တယ္...။ ေသတၱာေလးမပိတ္ခင္မွာ စာအိတ္ေပၚက သူ႔လက္ေရးေလးေတြ ကၽြန္မမ်က္၀န္းမွာ ပံုရိပ္ထင္က်န္ခဲ႔တယ္...။

ရင္ခုန္သံေတြက တိမ္းသစ္........

မိုးေငြ႔


Thursday, 17 January 2019

ေႏြဦးႏွင့္ ႏွင္းခဲပန္း




ဆရာၾကီးဒဂုန္တာရာရဲ႔စာအုပ္ေတြ အသစ္ျပန္ထုတ္တိုင္း ၀ယ္စုျဖစ္ေနတုန္း ဖတ္ျပီးသားစာအုပ္ေတြကို မေျပာျပျဖစ္တာၾကာျပီ...။ ကၽြန္မက ခုလိုမ်ိဳး၀ါရင့္ဆရာၾကီးေတြရဲ႕ စာအုပ္တစ္အုပ္ကို Reveiw ဘယ္ေတာ့မွမေရးပါဘူး ...။ မေရးတတ္တာလည္းပါတာေပါ့ေလ...။ ကိုယ္ဖတ္ျပီးသားစာအုပ္ကို ကိုယ့္ရဲ႔ စာဖတ္မိတ္ေဆြေတြကို ေ၀မွ်ခ်င္တဲ႔ ေစတနာသက္သက္နဲ႔ပဲ ကိုယ္တိုင္ဖတ္ျပီး ခံစားရတာေလးေတြနဲ႔ စာအုပ္မွာပါတဲ႔ အေၾကာင္းအရာအၾကမ္းဖ်င္းေလာက္ကိုပဲ ေရးခ်ျပတာပါ...။ ဒီစာအုပ္ေလးက ဆရာၾကီးခရီးသြားခဲ႔တာေလးေတြ အဲဒီဖက္ေခတ္က စာေရးဆရာ သတင္းစာဆရာ သဘင္ ဂီတသမားေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုခဲ႔ပံုေလးေတြကို ထံုးစံအတိုင္း အဖြဲ႔အႏြဲ႔ေလးေတြ ခပ္ဆန္းဆန္းနဲ႔ ေရးသားထားတဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအေႏွာစာေတြျဖစ္ပါတယ္..။ ျပီးေတာ့ ဆရာၾကီး ရွမ္းျပည္ဖက္ေရာက္တုန္း ဆဲြျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ပန္းခ်ီေတြအေၾကာင္း နားေထာင္ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ 1936ခုႏွစ္က နာမည္ၾကီးခဲ႔တဲ႔ အေမရိကန္လူမည္းအဆိုေတာ္ Paul Robinson ရဲ႕  သီခ်င္းအေၾကာင္းေတြပါပါတယ္..။ တနည္းအားျဖင့္ ေတာေတာင္ေရေျမ သသာ၀အလွေတြ အေရာင္အဆင္းေတြကို ခံစားေရးသားထားတဲ႔ ခရီးသြားမွတ္တမ္း တစ္ခုလည္းျဖစ္ပါတယ္...။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆရာၾကီး ဒဂုန္တာရာရဲ႕ အေရးအသားေတြက ဘယ္ေတာ့မွ ရိုးအီမသြားေအာင္ ကၽြန္မကို ဆြဲေဆာင္ေနတုန္း.....။

မိုးေငြ႔