ကျမတို့နှစ်ယောက်အပြင်မှာ မဆုံခင် LTRS ကတည်းက သူနဲ့ဆုံလို့ ခရီးထွက်ဖြစ်ခဲ့ရင် ပုဂံကိုတော့သွားချင်တယ်လို့ ပြောထားဖူးတာကို သူမှတ်ထားပြီး ဒီတစ်ခေါက် ကျမတို့ဆုံကြတော့ သူကဖုန်းပြောရင်း စိတ်ကူးပေါက်တာနဲ့ ပုဂံကိုသွားဖို့ အွန်လိုင်းနဲ့ ကားလက်မှတ်ဖြတ်လိုက်ကြတယ်...။ ပုဂံရောက်တော့ ကားဂိတ်ကနေ ကျမတို့ ဘိုကင်လုပ်ထားတဲ့ မြို့သစ်က ဟိုတယ်ကိုမသွားသေးခင် တုတ်တုတ်ငှားပြီး ညောင်ဦးမြို့ထဲက မနက်စာစားဖို့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကိုအရင်သွားလိုက်တယ်...။ ဟိုရောက်တော့ သူက ပဲပြုတ်ထမင်းကြော်နဲ့ ကျမကနန်းကြီးသုပ်ရယ် လက်ဖက်ရည်တစ်ယောက်တစ်ခွက်မှာလိုက်တယ်...။ အဲကပြီးတော့မှာ ဟိုတယ်ကိုပြန် ခနအနားယူ ဆိုင်ကယ်တစ်စီးငှားပြီး ကျမတို့ မြို့သစ်နားနဲ့သိပ်မဝေးတဲ့ ဖွားစောရွာကိုသွားဖြစ်ခဲ့တယ်..။ ဖွားစောရွာဆိုတာ မိဖုရားဖွားစော တည်ထားခဲ့တဲ့ မိဖုရားဖွားစောအုတ်ကျောင်းရှိတဲ့နေရာလေးပေါ့ ကျောက်ပတောင်းလမ်းမကနေ ပုဂံမြို့သစ်ဖက်ကို ခွဲလိုက်တဲ့ ပုဂံမြို့သစ်လမ်းမကြီးပေါ်မှာရှိတယ်...။ လမ်းရဲ့ ဟိုဖက် ဒီဖက်မှာ အရှေ့ဖွားစောရွာ အနောက်ဖွားစောရွာဆိုပြီး ရှိတယ်...။ အရှေ့ဖွားစောရွာထက် အနောက်ဖွားစောက လူအသွားများတယ် ဘုရားပုထိုးပိုများပြီး ဖွားစောအုတ်ကျောင်းနဲ့ ဖွားစောသိမ်တော်တွေ ရှိရာနေရာလည်းဟုတ်တယ်...။ မှတ်မှတ်ရရ ကျမတို့နှစ်ယောက် ဖွားစောသိမ်တော်ကိုရောက်ပြီး သိပ်လှတဲ့ အုတ်လှေခါးဟောင်းလေးနားမှာ ကျမကိုသူ ဓါတ်ပုံရိုက်ပေးခဲ့ဖူးတယ်....။ မပျက်ယွင်းသေးတဲ့ လက်ရာမြှောက်လက်ရန်းနှစ်ဖက်ပါ အုတ်လှေခါးနောက်မှာ အရိုးပြိုင်းပြိုင်းနဲ့ ထနောင်းပင်ခြောက်နှစ်ပင်ရယ် သူနဲ့ဆန့်ကျင်ဖက် ခပ်လှမ်းလှမ်းက စိမ်းစိမ်းစိုစိုနဲ့ စကားပန်းပင်ရယ်နဲ့ သိပ်လှနေခဲ့တယ်..။
ကျမ မှတ်မိသလောက် ပုဂံညောင်ဦးမြို့မှာ လမ်းမကြီး နှစ်ခုရှိတယ် ပြည်လမ်းလို့လည်းခေါ်တဲ့ အနော်ရထာလမ်းက ပုဂံအဝင် ကျောက်ပတောင်းလမ်းနဲ့တစ်ဆက်ထဲ အဲကနေ တောက်လျှောက် ချောက် ရေနံချောင်းထိပေါက်တဲ့ လမ်းမကြီး နောက်တစ်ခုက လမ်းမတော်(၃)လမ်း အဲဒီလမ်းမကြီးနှစ်ခုက ညောင်ဦးမြို့ကိုပေါ်စီးကနေနဲ့ကြည့်ရင် ဧရာဝတီမြစ်နဲ့အပြိုင်ရှိနေတဲ့လမ်းတွေဖြစ်တယ်....။ ညောင်ဦးမြို့လို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့နေရာက ကျောင်ပတောင်းလမ်းမကြီးနဲ့ အနော်ရထာလမ်းမကြီး ဆုံတဲ့နေရာဖြစ်တယ်....။ ပုဂံကို မြို့သစ် မြို့ဟောင်းခြားထားတာက မြင်းကပါရွာလေး ...။ ကျမပြောပြချင်တာက အနော်ရထာလမ်းမကနေ လမ်းမတော်(၃)လမ်းမကြီးကိုခွဲဝင်လိုက်ရင် အာနန္ဒာဘုရားနားကမြို့သစ်ကနေသွားရင် သရပါတံခါးကိုဖြတ်ရတယ်...။ အဲဒီသရပါတံခါးကို မရောက်ခင် ဇီးပင်ရိပ်တွေအောက်မှာ ပုဂံလက်ဆောင်တွေဖြစ်တဲ့ တီရှပ်တွေ မြန်မာချည်ထည်ဝတ်စုံတွေ ကြိမ်ထည်ပစ္စည်းတွေနဲ့ မြန်မာ့လက်မှုပညာပစ္စည်းတွေ ရုပ်သေးရုပ်တွေအစုံရောင်းတဲ့ ဆိုင်လေးနှစ်ဆိုင်ရှိတယ်...။ တကယ်က အဲနေရာက ဆိုင်ကယ် ကယ်ရီတွေ စကူတာတွေ တုတ်တုတ်တွေ ငှားလို့ရတဲ့ ဂိတ်လေးဆိုလည်းမမှားဘူး...။
ပုဂံရောက်ပြီးနှစ်ရက်မြှောက်နေ့မှာထင်တယ်ကျမနဲ့သူ ဆိုင်ကယ်လေးနဲ့ သရပါဂိတ်တံခါးမရောက်ရင် အဲဆိုင်မှာ ကြိမ်ထည်လေးတွေတွေ့လို့ ခဏရပ်လိုက်တယ်....။ ငယ်ငယ်တုန်းကဆို အိမ်မှာ ဧည့်သည်ထိုင်ဖို့ ဆက်တီခုံအဆက်လိုက်တွေ ပက်လက်ကုလားထိုင်တွေ ခွေးခြေခုံဝိုင်းတွေကအစ ကြိမ်ထည်လေးတွေသုံးခဲ့ဖူးတယ်မဟုတ်လား...။ ငယ်ဘဝအမှတ်တရဆိုပြီး ကျမတို့နှစ်ယောက်မတိုင်ပင်လိုက်ရဘဲ ကြိမ်ခုံဝိုင်းအပုလေးတစ်ယောက်တစ်လုံးဝယ်ဖြစ်လိုက်တယ်...။ တကယ်က ညောင်ဦးမြို့နားတဝိုက် လူသွားများတဲ့ ဘုရားတွေဖက် ကျမတို့ သိပ်မသွားဖြစ်ပေမယ့် အဲနေ့က တရပါတံခါးကျော်ပြီး လူသိပ်မရောက်တဲ့ ဘုရားတွေကိုသွားဖို့ ဝယ်ထားတဲ့ကြိမ်ခုံလေးတွေကို ငွေရှင်းပေးပြီး ဆိုင်မှာထားပစ်ခဲ့တယ် ...။ အဲနေ့က အပြန်လမ်းက တခြားကပြန်လို့ ကြိမ်ခုံလေးကို နောက်တစ်ရက်မှာသွားယူဖြစ်လိုက်တယ်...။ တခါမှမလုပ်ဖူးတဲ့ လက်ဆေးပန်းချီခြယ်တာလေးလုပ်ဖြစ်ခဲ့တယ်.....။
ဘုရားဟောင်းတစ်ဆူဆီကိုသွားဖို့ ကျမတို့ ခြုံပင်တွေ ကန္တာရပင်တွေနဲ့ ဆိုင်ကယ်တစ်စီးစာသွားရတဲ့လမ်းထဲရောက်တုန်းက လူတစ်ရပ်ကျော်ကျော်လောက်အမြင့်မှာ လိပ်ပြာရောင်စုံတွေ အုပ်လိုက်ကြီး ပတ်ချာလည်ဝိုင်းပျံသန်းနေကြတာကို ထူးထူးဆန်းဆန်းတွေ့လိုက်ရတယ်...။ သူပြောနေကျ လိပ်ပြာပုံပြင်လေးအတိုင်းဆို ကျမတို့နှစ်ယောက်ဆီကို သတိရခြင်းတွေသယ်ဆောင်လာပေးတဲ့ လိပ်ပြာတွေကအများကြီးပဲရော...။
ဒီလိုနဲ့ ဝေးကွာခြင်းနောက်မှာ အချိန်ရာသီတွေကို ဖြတ်သန်းလာရင်းနဲ့ပဲ သူနဲ့ဆုံတွေ့ချိန် အမှတ်တရတွေဟာ ခေါင်းစဉ်တိုင်းရဲ့အောက်မှာ အများကြီးပဲရှိနေခဲ့တယ်...။ ဘယ်နေ့မှာအဆုံးသတ်မလဲ ကျမသေချာမသိဘူး....။ ဒီကမ္ဘာမှာ လိပ်ပြာလေးတွေ ပျောက်ဆုံးမသွားသရွေ့ထင်ပါရဲ့....။
မိုးငွေ့
