Thursday, 12 February 2015

နွေဦး(၅)…..





နွေဦးဟာ လေရူးတွေတိုက်တတ်တဲ့ ရာသီတဲ့….။ ကိုယ်ကတော့ လေရူးတွေမတိုက်လည်း… အမြဲရူးနေသူတစ်ယောက်ပါလေ…။ တကယ်တော့ နွေဦးဟာ သိပ်လှပါတယ်….။ လက်ကျန် သစ်ရွက်မီးရှို့နံ့လေးတွေရနေတတ်ပြီး အဖူးအစို့လေးတွေနဲ့ပွင့်လာတော့မယ့် ပန်းကလေးတွေကို အပင်မှာမြင်ရမယ့် အချိန်မျိုးပေါ့…။ ပန်းကလေးတွေဟာ သူ့ရာသီစက်ဝိုင်းအတိုင်း ဖူးကြပွင့်ကြကြွေကြပေမယ့်… ကိုယ်ရဲ့ ရာသီစက်ဝိုင်းတိုင်း မင်းအပေါ်ထားတဲ့ ခံစားမှုကတော့ တသတ်မတ်ထဲပါပဲ…။ နွေဦးရောက်တိုင်း မင်းနဲ့စတွေ့ခဲ့တဲ့ နှစ်ပတ်လည်မို့ ကိုယ့်အတွက် အမှတ်ရစရာတွေက ဘယ်တော့မှ ဆုံးခန်းတိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..။ 

လက်ကျန်မြူငွေ့တွေဟာ နေခြည်နုနုအောက်မှာ ပျောက်ကွယ်မသွားအောင်ကြိုးစားနေရင်းက

ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြရတယ်…။ နွေဦးလေ ခပ်အေးအေးတိုက်ခတ်လာတဲ့အခါ… မင်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အတိတ်က ရနံ့တချို့ကို အမြဲသယ်ဆောင်လာတတ်တယ်…။ အဲဒီရနံ့တွေကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး ပုလင်းတစ်ခုထဲထည့် ပင်လယ်ကြီးထဲကို ကိုယ်မျောပစ်လိုက်မယ်….။ ပုလင်းလေးဟာ ဟိုးးး မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထိမျောချင် မျောသွားလိမ့်မယ်… ပင်လယ်ကြမ်းပြင်အောက်ကို မြှုပ်ချင်မြှုပ်သွားလိမ့်မယ် ဒါမှမဟုတ်လည်း ကမ်းတခုခုကို ကပ်ချင်ကပ်သွားလိမ့်မယ်…။ အဲဒီပုလင်းလေးထဲမှာ ကိုယ့်စိတ်ဝိဉာဉ်တွေပါထည့်ပေးလိုက်မယ်..။ 

ကိုယ့်အတွက် နွေဦးဟာ… ကိုယ့်အသက် လေးဆယ်... ငါးဆယ်... ခြောက်ဆယ်… ကိုယ်သေလွန်ပြီးတဲ့အထိ အမှတ်ရနေစေဦးမှာပဲလေ…။


မိုးငွေ့



Wednesday, 14 January 2015

ကျွန်မချက်သောဆွမ်းဟင်းများ(၅).....


ခရမ်းသီးအသေးလေးပုစွန်ဆိတ်နှပ် ပန်းစိမ်းဥနီကြော် ချဉ်ပေါင်ဟင်းရည်





ချဉ်ပေါင်ဟင်းချက်နည်းကတော့ လူတိုင်းအသိမို့မပြောတော့ဘူးနော်..။ ခါတိုင်းခရမ်းသီးနှပ်သလိုပါပဲ ပုစွန်ခြောက်အစား ပုစွန်ဆိတ်ကလေးတွေကိုထည့်ထားတာပဲကွာပါတယ်...။ ကြက်သွန်ဖြူနီအနှစ်ကို ဆီသတ် ကြက်သွန်နွမ်းရင် နနွင်း ငရုတ်သီးမှုန့်ထည့်မွှေ ငရုတ်သီးစိမ်းနံ့ပျောက်မှာ သန့်ထားပြီးသား ပုစွန်ဆိတ်ကလေးတွေကို ထည့်ကြော် ငံပြာရည်ထည့် နဲနဲမွှေပြီးတာနဲ့ အလုံးမကွဲအောင်လေးစိပ်စိပ်ထားတဲ့ ခရမ်းသီးကလေးတွေကိုထည့် ရေနွေးထည့်နှပ်ပြီး ဆီပြန်လာတာနဲ့ အပေါ့အငံမြည်းပြီးရင် ရပါပြီ။ ပန်းစိမ်ကတော့ ဆားရေနဲ့ဆေး ရေနွေးဆူဆူမှာ ခနဖျောပြီး ကြက်သွန်ဖြူဆီသတ် ခရုဆီ ပဲငံပြာရည်အကြည် နှမ်းဆီမွှေးတို့နဲ့ကြော်ပါတယ်...။ 
ကော်ရည်ဆမ်းတာကြိုက်ရင်တော့  ပြောင်းမှုန့်လေးရေဖျော်ပြီး ငရုတ်ကောင်းမှုန့်ဖြူးပြီး လောင်းလိုက်ပါ..။



 ဘဲဥဆီပြန် ကကူရန်ခြောက်ထောင်းကြော် ပဲနီလေးဟင်းချို


ကကူရန်ငါးခြောက်ထောင်းကြော်...။ အမေက ကြက်သွန်ကိုမလှီးပဲအနှစ်ထောင်း သလိုထောင်းပြီးကြော်ဆိုလို့ ကြက်သွန်ဖြူနီကို ညက်အောင်ထောင်းပါတယ်...။ ငါးခြောက်ကိုတော့ရေနွေးစိမ်ပြီးဆေးပါတယ် အငံကြောက်ရင်တော့ တရေပြုတ်ပစ်တာပိုကောင်းပါတယ်...။ အသားတွေကို မညက်တညက်ထောင်းထားတယ်...။ ထောင်းထားတဲ့ငါးခြောက်တွေကို ဆီများများမှာ ခြောက်နေအောင်ကြော်ပြီး သတ်သတ်ဖယ်ထား...။  ကြက်သွန်နှစ်ကိုမေ့ွှးပြီး ခြောက်နေအောင်ကြော်(မတူးစေနဲ့) ပြီးတာနဲ့ ငရုတ်သီးအကြမ်းမှုန့်ထည့်ကြော် ဆား ငံပြာရည်ထည့်စရာ မလိုတော့ဘူး ငါးခြောက်ကငံပြီးသား...။ ငရုတ်ကြီးမှုန့်ကထည့်ပြီးတာနဲ့ မီးပိတ်လိုက်တော့ မဟုတ်ရင် ငရုတ်သီးပါတူးကုန်မယ်...။ အနှစ်ထဲကို စောစောက ကြော်ထားတဲ့ ငါးခြောက်သားတွေကိုရောထည့်မွှေ... ဒါဆို ကကူရန်ခြောက်ထောင်းကြော် စပ်စပ်မွှေးမွှေးလေးရပြီ...။



ငါးမြင်းဆီပြန် သရက်သီးစိမ်းသုပ် ပန်းစိမ်းပဲသီးကြက်အူချောင်းကြော်




ကိုယ်ကငါးဟင်းမကြိုက်သူမို့ ငါးဟင်းစပယ်ရှယ်လစ်တစ်ယောက်မဟုတ်ပါဘူး...။ သိပ်မချက်တတ်တဲ့ကြားက ကြိုးစားပြီးချက်ထားတဲ့ ငါးမြင်းဟင်းချက်နည်းလေးကို ပြောပြပါမယ်...။ ငါးမြင်းကို ဆား နနွင်းနယ်ထား...။ ကြက်သွန်ဖြူနီအနှစ်ကိုဆီမွှေးသတ် ကြက်သွန်ရရင် ခရမ်းချဉ်သီးပါးပါးနုတ်နုတ်လှီးထားတာကိုထည့်ကြော် ဆား ငံပြာရည်လိုသလိုထည့်  ခရမ်းချဉ်သီးခြောက်လာမှ နယ်ထားတဲ့ငါးထည့်ကြော်မယ် ငါးအရည်ခြောက်ရင် ရေနွေးလေးထည့်ပြီး ငါးကျက်တဲ့အထိ မီးမြေ့မြေ့လေးနဲ့တည်ထားပါ...။ ဆီပြန်လာရင် နံနံ ငရုတ်သီးစိမ်းအုပ်လိုက်ရင် ရပါပြီ...။


ကြက်ဥဆီပြန် ပိန်းဥပဲနီဟင်းချို ကင်းမွန်သီးပုစွန်ခြောက်နှပ်


ပိန္နဲသီးဝက်ရိုးပဲပုပ်ဟင်း မျှစ်ဒုက္ခ ငါးကြင်းငှက်ပျောဖက်ပေါင်းထုပ်


ပန္နဲသီးက ဈေးထဲကနေ ခွာပြီးတုံးပြီးသားတစ်ထောင်ဖိုးဝယ်ခဲ့ပါတယ်...။ ဝက်ခါးရိုးချဉ်ဆီပါတာကို တစ်ရေပြုတ်ပြီးသွန်ပစ်ပြီးမှာ ဆားနဲ့ပြန်ပြုတ်ထားပါတယ် ဝက်ရိုးဆူပြီး သိပ်မနူးခင်မှာပဲ ပိန္နဲသီးတုံးတွေကိုထည့်ပြုတ်ပါတယ်...။ အနှစ်ကတော့ ကြက်သွန်ဖြူနီဂျင်းငရုတ်သီးစိမ်းကို ပဲပုပ်နဲ့ထောင်းထားပါတယ် ...။ အနှစ်ထည့်ပြီး ခရမ်းချဉ်သီးကြီးကြီးတစ်လုံးကိုလက်နဲ့ဖဲ့ပြီးထည့် မီးအေးအေးနဲ့ ကြာကြာတည်ပေးပါတယ်...။ ဆူးပုပ်ကိုတော့ အားလုံးနူးအိပြီးမှခတ်ပါတယ်...။ ပဲပုပ်နံ့လေးမွှေးပြီး ချိုဆိမ့်နေတဲ့ ပိန္နဲသီးဟင်းတစ်ခွက်ပေါ့...။ မျှစ်ဒုက္ခကတော့ မျှစ်တစ်ခုကိုနှစ်ပိုင်းပိုင်း အမျှင်လေးတွေခြစ်ပြီး ရှမ်းငရုတ်သီးထောင်းအစာသွပ် ခေါက်ချိုးကြိုးနဲ့ တုတ်ပြီး ပြန်ကြော်ထားတာပါပဲ...။ အထဲကအစာသွပ်ထားတာက ကြက်သွန်ဖြူနီ ငရုတ်သီးစိမ်း မီးကင်ပြီး နံနံပင်နဲ့ပြန်ထောင်းတာပါ...။ ငါးကြင်းငှက်ပျောဖက်ပေါင်းဖို့ ငါးကြင်းချက်တုံးလေးတွေကိုရေစင်အောင်ဆေး ရေစစ်ပြီး ထောင်းထားတဲ့ ကြက်သွန်ဖြူနီ ငရုတ်သီးစိမ်းစပါးလင်တို့နဲ့နယ်ပါတယ် ဆနွင်းနဲနဲ ခရမ်းချဉ်သီး ပင်စိမ်း ရှမ်းနံနံတို့ကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းလက်နဲ့ပဲဖဲ့ပြီးထည့်ပါတယ်...။ အားလုံးကိုငါးနဲ့နယ်ပြီး တစ်နာရီလောက်နှပ်ထား... ဖက်နဲ့ထုပ်ပြီး ပေါင်းအိုးထဲ 25မိနစ်လောက်ပေါင်းလိုက်ပါ...။ ပင်စိမ်းနဲ့ရှမ်းနံနံနံ့လေးမွှေးနေသော ငါးကြင်းပေါင်းရပါပြီရှင့်...။ ရှမ်းပြည်မှာတော့ ငါးဥတွေကိုလည်း ခုလိုနည်းအတိုင်းပေါင်းကြပါတယ်။



မိုးငွေ့

Wednesday, 7 January 2015

ညီမလေး.....





အမေညီမလေးကိုမွေးတော့ ကျွန်မအသက် ကိုးနှစ်ကျော်ပြီးခြောက်လမှာဖြစ်တယ်...။ အဖေကတော့ အမေညီမလေးကိုယ်ဝန်နဲ့အချိန်မှာပဲ ပြည်မကြီးကို အပြီးပြန်သွားခဲ့တယ်...။ ကျွန်မနဲ့ ညီမလေးကြားမှာ ယောက်ျားလေးနှစ်ယောက်ရှိသေးတယ်...။ သူများတွေပြောတော့ အစ်မတွေက မောင်တွေကို ပိုချစ်ကြတယ်တဲ့ ကျွန်မကျတော့ ယောကျ်ားလေးတွေထက် မိန်းမလေးတွေကို ပိုချစ်တဲ့ စိတ်ရိုးခံက မွေးရာပါ ပါလာတာထင်ပါရဲ့...။ ညီမလေးကို ပိုချစ်တယ် ပိုဦးစားပေးဖြစ်တယ်.. မောင်တွေကိုတော့ ခေါင်းထဲဒီလောက်မထည့်ဘူး...။ ညီမလေးကို ပိုပြီးလည်း သနားမိတာက သူမွေးလာတော့ အဖေကအနားမှာမရှိတော့ဘူးလေ...။ ညီမလေးက ကျွန်မနဲ့ ရုပ်ချင်းဆင်ပေမယ့် သူက မျက်ခွံမို့မို့ မျက်ရစ်မပါဘူး ဗာဒံစေ့ပုံမျက်အိမ်ကျင်းကျင်းလေးနဲ့ ငယ်ငယ်တုန်းက ပုတုသေးညက်ကလေး ဆံပင်ကိုနဖူးတိဆံမြိတ်လေးညှပ်ထားတော့ ဂျပန်မရုပ်ကလေးနဲ့တူတယ်...။  

ညီမလေးကျောင်းစတက်တဲ့အရွယ်ကျတော့ ကျွန်မက မြန်မာပြည်ကိုရောက်နေပြီ အဲတုန်းက ကျွန်မက ဆယ့်နှစ်နှစ် ညီမလေးက သုံးနှစ်ခွဲသမီးကလေးရှိသေးတယ်...။ သူကျောင်းစတက်ကတည်းက အမေက ဆံပင်အရှည်ကြီးထားပေးတယ် နေ့တိုင်း ကျစ်ဆံမြီးအမျိုးမျိုးနဲ့ကျောင်းတက်ရတယ်...။ ညီမလေး ခြောက်တန်းနှစ်ကျတော့ ရန်ကုန်မှာ ကျောင်းလာတက်ပြီ...။ အဲချိန်မှာ ကျွန်မက တက္ကသိုလ်တက်ဖို့ စောင့်နေတဲ့အချိန်...။ ညီမလေးက  မူလတန်းမှာ အခြေခံမခိုင်ခဲ့တာရယ် ကံ ဉာဏ် ဝီဂရိယ အားနည်းတာရယ်ကြောင့် ဆယ်တန်းကို သုံးနှစ်ဆက်တိုက်ဖြေမှအောင်ခဲ့တယ်...။ ညီမလေး ဆယ်တန်းအောင်စာရင်းထွက်တိုင်း ကျပြီဆိုတာနဲ့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ဖက်ပြီး သူလည်းငို ကိုယ်လည်းငိုပေါ့.....။ ဘာဖြစ်လဲ ဒီနှစ်မအောင်လဲ နောက်နှစ်တွေဆက်ဖြေလို့ရတယ်ဆိုတဲ့ အားပေးစကာကလွဲလို့ ကျွန်မထပ်မပြောတတ်တော့ဘူး..။







ညီမလေး ဆယ်တန်းအောင်ပြီး အဝေးသင်မြန်မာစာနဲ့ကျောင်းပြီးပါတယ်...။ သူက ငယ်ပေမယ့် ကျွန်မထက်တောင် အလုပ်အတေ့ွကြုံများသေး...။ ကျောင်းပြီးတော့ J'Donut မှာအလုပ်လုပ်တယ် ပြီးတော့ ရှစ်မိုင်က ဘဏ်သဌေးမတစ်ယောက်ဖွင့်ထားတဲ့ အလှပြင်ဆိုင်မှာ ထိုင်းက ဆရာမကိုင်တိုင် လာသင်ပေးတဲ့ နှိပ်နည်းပညာသင်ရတယ် အဲဆိုင်မှာပဲအလုပ်လုပ်တယ်..။ နောက် စက်ရုံတစ်ခုမှာ marketing လုပ်တယ်...။ ကြည့်မြင်တိုင်ညဈေးမှာ ဖိနပ်ဆိုင်ဖွင့်တယ်...။ ခုနောက်ဆုံး ပြပွဲတွေမှာ(သူကထိုင်းစကားတတ်တော့) အချိန်ပိုင်းဝင်လုပ်တယ်...။ အဲကနေ မလေးကုမ္ပဏီတစ်ခုနဲ့ အဆက်သွယ်ရပြီး အဲမှာ အချိန်ပိုင်းကို လနဲ့ချီပြီးလုပ်ဖြစ်တယ် ...။ လောလောဆယ်တော့ ညီမတစ်ဝမ်းကွဲတစ်ယောက်စလုံးမှာ ကလေးမွေးတာခေါ်လို့ လိုက်သွားလေရဲ့။








ညီမလေးက လူချစ်လူခင်များတယ် စကားပြောရင်လည်း ဇဝနဉာဏ်ရွှင်တယ် ကျွန်မတော့ လူတစ်ယောက်ကို အဲလိုဟာသယဉာဏ်လေးနဲ့ မဆွဲဆောင်တတ်ဘူး...။ ကိုယ့်ဘာသာကို သီးသန့်နေလွန်းလို့ ရုပ်တည်မို့ လူမခေါ်ရဲဘူး ကိုယ့်တွေကိုဆို...။

ခုတော့ညီမလေးအိမ်မှာမရှိတော့ ညဖက်ဆို ပျင်းစရာကောင်းနေတာ တစ်အိမ်လုံး အသံတိတ်...။ သူရှိရင် ညထမင်းစားပြီး တီဗီရှေ့ရောက် သိပ်မကြာခင် ဂျင်းသုပ် လက်ဖက်သုပ်စားမယ်ဆိုပြီး ညီအစ်မနှစ်ယောက် မီးဖိုချောင်ထဲပြန်ဝင် အခါးရည်အတွက် ရေနွေးကျို  လက်ဖက်အတွက် ခရမ်းချဉ်သီးလှီး ငရုတ်သီး ကြက်သွန်ဖြူခွာ အဲသလို စိတ်လက်ရှည်စွာ ပန်းကန်ပြားမှာ ပြင်ဆင်ပြီးသကာလမှာ တီဗီရှေ့ကို စားစရာတွေ ဗန်းလိုက်ကြီးမလာ...ဇာတ်လမ်းပြီးပြီဆိုရင် ကြာသပတေးညမှာလာတတ်တဲ့ TLC က ဂျင်မီရဲ့ 15မိနစ်ဟင်းချက်နည်းကို ညသန်းခေါင်ထိထိုင်ကြည့်ကြ ပြီး အဲအတိုင်းချက်စားကြပေါ့...။ သူမရှိတော့ ညဆယ်နာရီဆိုတာနဲ့ အလျှိုလျှို အိပ်ယာဝင်ကြပြီ...။ အိပ်ယာဝင်စောတော့ အိပ်မပျော်သေးခင် ဖုန်းကလိ နားထဲကိုနားကျပ်ထည့် FM နားထောင် ဖဘကော်မန့်တွေဖတ် အဲဒါနဲ့ ည12မထိုးမချင်းမအိပ်...။ မနေ့ညက အမေတို့ ဇာတ်ကားကြည့်နေချိန်ကျွန်မက ဆရာမင်းလူရဲ့ ဒေဝတာမြို့တော်ကို အပြီးသတ် ဖတ်လိုက်တယ်...။

We all miss you my honey lay.....


မိုးငွေ့