ရင်တွင်းစကား.....

စားရေးတဲ့သူဆိုတာ စာဖတ်သူတွေရဲ့စိတ်ကိုလှည့်စားတဲ့သူလား......?????

ကျမ မကြာခဏတွေးမိတဲ့ မေးခွန်းလေးတစ်ခုပါ....။

စာရေးသူဖက်ကကြည့်ရင် တနည်းအားဖြင့်လည်း မှန်ပါတယ်...ကိုယ်ရေးတဲ့စာတွေကို စာဖတ်သူတွေစိတ်ဝင်တစား ရှိစေချင်တာလည်းပါတယ်.... ကိုယ့်ရင်တွင်းကထွက်ကျလာတဲ့ ခံစားမှုပေါင်းစုံကိုလဲ ပြချင်တယ်... အဲဒီလိုလေး.....စာဖတ်သူကို အရေးအသားလေးနဲ့ လှည့်စားတာပဲပေါ့.....။

စာဖတ်သူအနေနဲ့ကြည့်ပြန်တော့လည်း အများစုက ဒီစာကိုဖတ်လိုက်တာနဲ့ ဒီအဖြစ်အပျက်ဟာ စာရေးသူရဲ့ ကိုယ်တွေ့ တကယ့်အဖြစ်အပျက်လို့ မုချမှတ်လိုက်တတ်ကြတယ်.....။ ကျမပြောချင်တာ အဲဒီနေရာလေးပါပဲ...။ စာရေးသူနဲ့သူ့စာကို မရောထွေးစေချင်ဘူးဆိုတာပဲ.....။ တချို့စာတွေမှာ မှတ်ချက် စာကြွင်းတွေအဖြင့် တွေ့ရတတ်ပါတယ် ဒီအဖြစ်အပျက်ဟာစိတ်ကူးနဲ့ရေးတာမို့ တိုက်ဆိုင်မှုရှိရင် နားလည်ပေးပါ ဘာညာတွေပေါ့။ကျမတော့အဲလို တခါမှ မှတ်ချက်မရေးဖူးဘူး....။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျမရေးသမျှစာတွေအများစုက ကျမရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်တွေပဲလေ.....။

တခါတလေစာဖတ်သူတွေက စိတ်ဝင်တစားရှိလာပြီဆို သူတို့ကိုပျော်ပါစေဆိုတဲ့စေတနာနဲ့ တကယ်ရှိသလိုဖန်တီးပေးဖူးပါတယ်.......။ ဥပမာ မနှစ်ကကျမတော်တော်များများရေးဖြစ်ခဲ့တဲ့ “အိန်ဂျယ်”လိုဇာတ်ကောင်မျိုးပေါ့....။ တကယ်တော့ “အိန်ဂျယ်”ဆိုတဲ့ ဇာတ်ကောင်က အပြင်မှာတကယ်ရှိတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်ပါ...။ ဒါပေမယ့် ကျမရေးသမျှ အိန်ဂျယ်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ အက်ဆေးအားလုံးဟာ ကျမစိတ်ကူးတွေနဲ့ပုံဖော်ထားခြင်းသက်သက်သာဖြစ်ပါတယ်...။ တချို့ကော်မန့်တွေကိုဖတ်မိရင် ကိုယ်ရေးခဲ့တဲ့စာအတွက် စာဖတ်သူကို တော်တော်လေးအားနာမိသွားတယ်....။

“အိန်ဂျယ့်” ကိုဆက်လက်ချစ်နေနိုင်ပါစေ...ဆိုတဲ့ ကော်မန့်လိုမျိုးပေ့ါ...။

တကယ်တော့ စာရေးသူတွေဟာ အပြင်ပတ်ဝန်းကျင်က ဖြစ်ပျက်သမျှကို ကြည့်မြင်ခံစားပြီး စိတ်ကူးနဲ့ပေါင်းစပ်ရေးသားတတ်သူတွေပါ...။ ကျမအက်ဆေးတွေအများစုဟာ ကျမရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်ခြင်းက စီးဆင်းလာတဲ့ စမ်းချောင်းလေးတစ်ခုပါ..။ ကျမက စိတ်ကူးတော်တော်ယဉ်တတ်တဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ပါ....။ သူများတွေယဉ်တာထက်ပိုယဉ်တတ်သူလို့ ဝန်ခံပါရစေ....။ အနီးကပ်ပေါင်းတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေတောင် မသိနိုင်ပါဘူး...ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျမရဲ့အပြင်လက်တွေ့လုပ်ကိုင်နေထိုင်မှုနဲ့ ကျမရဲ့ဝါသနာနဲ့က ဘယ်လိုမှ မဆက်စပ်နိုင်လို့ပါပဲ...။ ဒါကြောင့် ကျမရဲ့စိတ်ကူးယဉ်မှုတွေက စာတွေထဲမှာရောက်ကုန်ရော ဒီတော့ စာလာဖတ်သူတွေကသာ ကျမရဲ့စိတ်ကူးယဉ်မှုကိုပိုပြီးဖမ်းမိလိမ့်မယ်ထင်တယ်...။ ဒီအသက်အရွယ်အထိ စိတ်ကူးယဉ်နယ်ထဲက မရုန်းထွက်နိုင်တော့တာဟာ မရင့်ကျက်မှုဆိုရင်တော့ အိုခေ ကျမငယ်ပါသေးတယ်လို့ ဝန်ခံလိုက်မယ်...။

တခါတလေ ကျမ ဂျီတော့နစ်မှာ ရေးထားတတ်တယ် “အိန်ဂျယ်ဖျော်ပေးတဲ့ ကော်ဖီတစ်ခွက်လောက် သောက်ချင်တယ်” ...။ အဲခါမျိုးမှာ ကျမသူငယ်ချင်းတချို့က “wake up from your dream world” ဆိုတာမျိုးလာပြောတတ်တယ်....။ ငါစိတ်ကူးယဉ်တော်တော်လွန်သွားပြီလားလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ပြန်မေးကြည့်တယ်......။ ဘယ်ဟာက စိတ်ကူးယဉ် ဘယ်ဟာကလက်တွေ့ဆိုတာ ခွဲခြားထားပြီးသားမို့ ကျမစိတ်ကို ကျမအသိဆုံး...။ ဒါကြောင့် ကိုယ့်စိတ်ကို ပိုမသိနိုင်တဲ့သူတွေပြောတာကို ကျမလျစ်လျူရှူနိုင်ခဲ့ပါတယ်....။

ပျော်စရာတော့ကောင်းတယ်....ကျမဘလော့ကိုလာဖတ်သူတွေ ကော်မန့်လာပေးသူတွေက ကျမစာကိုဖတ်ပြီး ကျမစိတ်ကိုဖတ်နေကြသူတွေလေ.....။ ခုတလော ကျမ ပန်းနုရောင်လေးတွေကို အရမ်းဓါတ်ကျနေတာကို မှတ်ချက်ပေးကြတာမျိုးပေါ့....။ ကျမက အပြောင်းအလဲတော့ မြန်တယ်ရှင့်.... မှန်သောစကားကိုဆိုတာ....။ ခုဒီအရောင်ကြိုက်ပေမယ့် နောက်တခါကျ နောက်တရောင်ပြောင်းကြိုက်တတ်သူမျိုး....။ ဖက်ရှင်နယ်ပယ်မှာ သူ့ season နဲ့သူ ဘာအရောင်ခေတ်စားလဲ ဒီနွေဦးကတော့ အဖြူရောင် မိုးရာသီ ဆိုဘာအရောင်ဆိုတာမျိုးလေ...။ ကျမရဲ့ ရာသက်ပန်အရောင်က အညိုရောင်ပါ....။ ဒီနေ့ဒီချိန်ထိတော့ အညိုရောင်နဲ့တူသော ကျမမျှော်လင့်ထားတဲ့သူမျိုး မတွေ့ဖူးသေးဘူး....:)

ဒီနှစ်ဦးပိုင်းမှာ ကျမရဲ့ အဓိက ဇာတ်ကောင်ကတော့ “ကျွန်မရဲ့ကဗျာဆရာ”ပါပဲ...။ သူ့ကိုလဲ ရှင်တို့တွေ သိပ်စိတ်ဝင်စားနေကြတယ်မဟုတ်လား....။ အိုခေ.... သူလည်း အပြင်မှာတကယ် သက်ရှိဇာတ်ကောင်ပါပဲ...။ အထက်မှာပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းပါပဲ “ကျွန်မ၏စာရေးဆရာ”နဲ့ပတ်သက်ပြီး ရေးသမျှစာတွေဟာလည်း ကျမရဲ့စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်ပါ....။ ဒါပေမယ့် အချိန်ဘယ်လောက်ကြာတဲ့အထိ ကျမအတွက် သူကုန်ကြမ်းဖြစ်နိုင်မလဲ ဆိုတာမပြောတတ်သေးဘူး..။ လောလောဆယ် ကျမကတော့ သူ့ကဗျာတွေအတွက် ကုန်ကြမ်းပါ.....။

အဆိုးဆုံးကတော့ စိတ်ကူးယဉ်စာရေးသူတွေဟာ စာဖတ်သူတွေ သူ့ဇာတ်ကောင်တွေကို လှည့်စားရုံတင်မကဘဲ သူ့ကိုယ်သူလဲ လိုအပ်ရင် လှည့်စားရသေးတာကိုပဲ....။ကျမခုလိုဘာကြောင့် ရင်ဖွင့်စကားဆိုချင်ရသလဲ?? ကျမစာတွေရေးရင်း စာဖတ်သူတွေကိုလှည့်စားရပါများလာလို့ ရင်ထဲမွှန်းကြပ်လာလို့ပါ....။ အားနာတယ်...အမှန်တော့ ကိုယ်ရေးတဲ့ စာတွေက ဘာမှရေးကြီးခွင်ကျယ်တာလဲမဟုတ် ဘယ်သူ့အတွက်မှလဲ အရေးပါတာမဟုတ်ဘူးလေ...ဒါပေမယ့် ကျမစိတ်ကူးယဉ်ရေးချသမျှကို စိတ်ဝင်တစားနဲ့ ခံစားအားပေးသွားကြတဲ့အတွက် ကျေးဇူးကမ္ဘာပါပဲ ။ စာဖတ်သူတွေကသာ ကျမအတွက် တကယ့်ခွန်အားပါ.... တကယ်ပါ ရှင်တို့တွေသာမရှိရင် ကျမစာတွေဟာ သေဆုံးသွားတာကြာပြီပေါ့...။

မိုးငွေ့

တနဂၤေႏြမနက္ခင္းစာ.....

ေခါက္ဆြဲေၾကာ္စားခ်င္ေနတာ ဒီတနဂၤေႏြလုပ္စားျဖစ္တယ္.....။ ခါတိုင္းေၾကာ္ေနက် ေဂၚဖီထုပ္ေတြ မုန္ညင္းေတြမထည့္ေတာ့ဘဲ ၾကက္ဥနဲ႔ ပဲငံျပာရည္ ၾကက္သားမႈန္႔ဆီနဲ႔နယ္ထားနဲ႔ ေခါက္ဆြဲကိုအရင္ေမႊျပီး ခနေဘးဖယ္ထားတယ္ ၾကက္သြန္ျဖဴဆီသတ္ ၾကက္သားေလးေၾကာ္ျပီး ေခါက္ဆြဲျပန္ထည့္တယ္ ကူးခ်ိဳင္(ၾကက္သြန္မွိတ္)ေလးျဖဴးလိုက္တယ္ ဒါပါပဲ လြယ္တယ္...။ သူ႔နဲ႔တြဲဖက္ဖို႔ Clear Soup တစ္ခြက္လုပ္လိုက္တယ္...။ ၾကက္သားမႈန္႔ရည္ဆူဆူထဲကို ၾကက္သားလံုးထည့္ မုန္လာဥနီထည့္ ငရုတ္ေကာင္းထည့္ အိုးခ်ေတာ့ ပဲၾကာဇံေလးနဲနဲခတ္လိုက္တယ္...။ အခ်ဥ္ကိုေတာ့ မုန္လာဥနီျခစ္ထားတာကို ႏွမ္းဆီေလးသံုးေလးစက္နဲ႔ ရွာလကာရည္ ဆားေလးျဖဴးျပီးနယ္ထားတယ္ ေမႊးေမႊးခ်ဥ္ခ်ဥ္ေလး...။ ဟင္းရည္ၾကည္ၾကည္ေလးကို ပူပူေလးတြဲေသာက္..... ေကာင္း၏.....။


မိုးေငြ႔

ကျွန်မ၏ကဗျာဆရာနှင့်တွေ့ဆုံခြင်း.....

တပို့တွဲလဆုတ်မတိုင်ခင် ညတစ်ညရဲ့သယ်ဆောင်လာတဲ့လေပြေဟာ တိုးတိတ်အေးချမ်းနေတယ်....။ ရင်ပြင်ပေါ်က ရောင်စုံမီးအလင်းရောင်နဲ့ မီးမောင်ထိုးခံထားရတဲ့စေတီကိုယ်ထည်ပေါ်က ရွှေရောင်တွေကြောင့်

ကောင်းကင်ကနက်ပြာရောင်ဖျော့တော့နေခဲ့တယ်...။ မှုန်ပြပြကြယ်ကလေးတွေကိုလဲ ဟိုတစဒီတစပဲတွေ့ရတယ်....။

ဘုရားဖူးလာသူတွေ လူးလားခေါက်ပြန်လျှောက်နေတာကိုကြည့်ရင်း အရံစေတီတွေစောင်းတန်းတွေပေါ်က ရောင်စုံမီးပြိုးပြိုးပြက်ပြက်တွေကို ငေးရင်း စောင့်ဆိုင်းရခြင်းဆိုတဲ့ အာရုံကိုလွဲပြောင်းကြည့်တယ်.....။ လေပြေတွေက ဆံနွယ်ကြားတိုးဝှေ့နေလည်း နဖူးကချွေးတွေစို့နေခဲ့တယ်....။ သော့တွဲလေးကို ကိုင်ဆော့ရင်း လက်ပတ်နာရီကို မသိမသာကြည့်မိတယ်..... တစ်နာရီတိတိအထိစောင့်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်....။ ကြာသပတေးဒေါင့်မှာရှိတဲ့ ကိုယ်တက်လာတဲ့အနောက်မုတ် စက်လှေကားထိပ်ဆီကို ခဏပြန်သွားကြည့်လိုက်သေးတယ်....။ ဘာအရိပ်ယောင်မှမတွေ့ရ....။ (ကိုယ်တက်လာတုန်းကတော့ အဒေါ်ကြီးတွေတဖွ့ဲစက်လှေကားကိုတက်မယ် မတက်ဘူးနဲ့အလုအယက်အကြောက်အကန်ဖြစ်နေကြလို့ အချိန်နောက်ကျနေတာနဲ့ လှေကားကနေပဲလမ်းလျှောက်တက်ခဲ့တာ...)

ခုနှစ်နာရီထိုးနေပြီ..... နာရီဝက်ရှိပြီ...စောင်းတန်းအုတ်ဘောင်ပေါ်မှာမထိုင်တော့ဘဲ အလှူခံမဏ္ဍတ်ရှေ့မှာပဲ ထိုင်နေလိုက်တယ်....။ တခုခုတော့လွဲနေပါပြီ....။ ကိုယ်တို့က အလွဲအချော်ကလေးနဲနဲရှိလိုက်ရမှ တွေ့ဆုံမှုက ပြည့်စုံတာလေ...။ ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက် ကိုယ့်မှာ ဟိုဒီငေးလိုက် ဘုရားမီးတွေကိုကြည့်လိုက်နဲ့မူးလာလို့ ကျောက်ပြားတွေကိုပဲ ငုံ့ကြည့်နေတုန်း ဘယ်ဖက်မျက်လုံးဒေါင့်က အရိပ်တစ်ခုကိုဖမ်းလိုက်မိတယ်.....။ သူပဲဆိုတာကို အလိုလိုသိနေတဲ့ စွမ်းအားကလဲ အံ့ဖွယ်ပါပဲ...။ ကိုယ်မော့ကြည့်တော့ ကိုယ်စိတ်ကူးနဲ့ငေးမောခဲ့ဖူးတဲ့ ပျိုမျှစ်တဲ့ အပြုံးနဲ့အတူ သူ့ကိုတွေ့လိုက်တယ်....။ ကိုယ့်စိတ်ကူးထဲကအတိုင်းပဲ ခပ်ကြီးကြီးဘေးလွယ်အိတ်တစ်လုံးကိုသူလွယ်ထားတယ်....။ ကွေးကောက်နေတဲ့ ဆံပင်တွေကိုလေတိုးဝှေ့ခြင်း ခံနေရတယ်...။ “စောင့်နေတာကြာပြီလား”တဲ့ ။ သူက ကိုယ့်ကို မြောက်ဘက်မုတ်မှာသွားစောင့်နေတယ်.....။ အဲလိုလွဲကြတာ....။ နောက်တော့မှ ကြာသပတေးဒေါင့်ကိုသတိရပြီး ပြန်လာရှာတာတဲ့...။ တော်ပါသေးရဲ့......။ နောက်ဆယ်မိနစ်လောက်ဆို ကိုယ်ကထပြန်တော့မှာ.....။ “စောင့်ရလို့ စိတ်တိုနေတာမဟုတ်လား ဟိုးးးကတည်းကလှမ်းမြင်နေရတာ နှုတ်ခမ်းစူနေတယ်”တဲ့သူက အဝေးကတည်းက ကိုယ့်စိတ်ကို လှမ်းဖတ်တတ်နေတာ.....။

သူက သူ့မွေးနံဒေါင့်မှာ ဘုရားကန်တော့ ကိုယ်လဲကိုယ့်မွေးနံဒေါင့်မှာကန်တော့ပြီး..... ကိုယ်တို့ညနေစာ အတူစားဖို့သွားလိုက်တော့တယ်...။ ဗိုက်တော်တော်ဆာနေကြပြီလေ....။ ပန်းအိုးတွေခြံရံထားတဲ့ ဆိုင်အပြင်ဖက်လေးကိုပဲ နေရာရွေးထိုင်လိုက်တယ်...။ စားစရာတွေမှာပြီးတော့ သူ့ဘေးလွယ်အိတ်ကြီးကြီးထဲက လက်ဆောင်ထုပ်တစ်ခု ကိုထုတ်လိုက်တယ်....။

ကိုယ့်အတွက်လက်ဆောင်ဗူးလေးကို သူဖောက်ပေးနေတုန်း သူ့ရဲ့ လက်စွဲတော်ကင်မရာလေးကို သူရိုက်ထားသမျှပုံတွေကို ဇိမ်ပြေနပြေကြည့်နေလိုက်တယ်...။ ကိုယ့်ရဲ့ ကဗျာဆရာက ဓါတ်ပုံဆရာလဲဟုတ်သေးတယ်.....။ ရှုခင်းပုံလေးတွေရိုက်ထားတာသိပ်လှတာပဲ.....။ သူ့ရိုက်ထားတဲ့ နေဝင်ပုံတွေကိုကြည့်ရတာ လွမ်းမောဖွယ်ကောင်းလိုက်တာ.....။ သူဖောက်နေတဲ့ ဗူးသေးသေးလေးထဲကနေ အရုပ်သော့တွဲကလေးနှစ်ခုထွက်လာတယ်.....။ သူပုံလေးရိုက်ပြထားဖူးလို့ အဲဒီသော့ချိပ်လေးကိုမြင်ဖူးထားပေမယ့် ခုမှသာအကောင်ထည်လိုက်မြင်ရကိုင်ကြည့်ရတာ....။ အရုပ်လေးက ချစ်ဖို့ကောင်းတယ်....။ သူ့ကိုပေးဖို့ကိုယ်ဘာလက်ဆောင်မှမပါခဲ့ဘူး.....။ မြင်ရတဲ့ ကိုင်တွယ်လို့ရတဲ့ အရာဝတ္ထုမဟုတ်ပေမယ့် ကိုင်တွယ်လို့မရတဲ့ မမြင်နိုင်တဲ့ဝိညာဉ်တွေနဲ့ ကဗျာဆရာအတွက် သိပ်လှတဲ့ ကဗျာတွေဖန်းဆင်းဖို့ ရာသက်ပန်ကုန်ကြမ်းကို လက်ဆောင်အဖြစ်ကိုယ်ပေးထားပြီးသားပဲလေ..။

ညရဲ့အလှကို ကိုယ်တို့ကော်ဖီနဲ့အတူထိုင်မြည်းကြသေးတယ်.....။ ကြယ်ရောင်နည်းတဲ့ညနဲ့ ခါးသက်သက်ကော်ဖီတစ်ခွက်နဲ့ ချိုမြတဲ့သူ့အပြုံးတို့ပေါင်းစပ်လိုက်တော့ အမှတ်ရစရာတွေက ကိုယ့်ရဲ့ဘယ်ဖက်အိတ်ကပ်ထဲမှာ ပိုပိုများလာတယ်......။ အရောင်ရင့်တဲ့ညရဲ့ အိမ်အပြန်လမ်းမှာ ပေါ့ပါးလန်းဆန်းလို့.... စွမ်းအားတွေရဲ့ တန်ခိုးကို မယုံကြည်ဘဲ မနေနိုင်တော့လောက်အောင်ပဲ......။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ....အရာအားလုံးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..။

မိုးငွေ့

ပန္းႏုေရာင္ျပခန္း.....

ပန္းႏုေရာင္ညေနခင္း

  ပန္းႏုေရာင္ေခ်ာကလက္ႏွင္းဆီ

  ပန္းႏုေရာင္အသဲႏွလံုး

ပန္းႏုေရာင္ၾကယ္တာရာနဲ႔သစ္ပင္

ပန္းႏုေရာင္အခ်စ္ေရာင္စဥ္

သာမီးရဲ႔ အိုင္ပက္ေပၚမွာ ေလွ်ာက္ျခစ္ထားတဲ႔ ပံုေလးေတြပါ......။ အမွန္ေတာ့ ပံုေတြမဆြဲတတ္ပါဘူး...။ ငယ္ငယ္တုန္းက ေဆးေရာင္လွလွျခယ္ၾကမယ္ဆိုသလိုပဲ အေရာင္ေလးျခယ္ထားရံုသက္သက္ပါ....။

မိုးေငြ႔

Welcome!!! my lit niece or nephew.....

တစ်နှစ်တုန်းက အမေရိကားကခဏအလည်ပြန်လာတဲ့ ညီမတစ်ဝမ်းကွဲလေးတစ်ယောက်ကိုသွားတွေ့တာ....။ သူကတွေ့တွေ့ခြင်း “အစ်မ သမီးမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ” လို့ပြောတော့ ကြားကြားချင်း စိတ်ထဲ ဘယ်လိုကြည်နူးဝမ်းသာသွားမှန်းမသိဘူး...မျက်ရည်တွေဘာတွေတောင်ဝဲသွားတယ်...ပြောမပြတတ်ဘူး...။ ကိုယ်တောင်အဲလောက်ခံစားမိတာ မိခင်လောင်းဖြစ်နေတဲ့ အဲဒီညီမလေးကိုယ်တိုင်ဆို ဘယ်လောက်ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင်လိုက်မလဲ ကြည်နူးပီတိဖြစ်လိုက်မလဲ..။ မှတ်မှတ်ရရ အဲဒီနေ့က ပြာသိုလပြည့်နေ့ အမေနေ့လဲဖြစ်တယ်...။ အမေနေ့မှာ မိခင်လောင်းတစ်ယောက်ဆီက ခုလိုမင်္ဂလာစကားကြားခဲ့လိုက်ရတာ မင်္ဂလာတစ်ပါးပါ....။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ် သြဂုတ်လ ၂၃ မှာသားယောက်ကျားလေးမွေးတယ်....။ မွေးမွေးချင်းပဲ ကလေးလေးက ဖဘမှာတင်ခံရတယ်...။ မိခင်ကိုယ်တိုင်လဲ ဆေးရုံပေါ်မှာ ဖဘပေါ်နဲ့ အပ်ဒိတ်အဆက်မပျက်ရှိနေတာ..။ သူများနိုင်ငံများတိုးတက်တယ်ပြောပါတယ်...။ ခုဒီညီမဝမ်းကွဲက ဖေဘက်ကတော်တာ....။ အဖေ့ဘက်က ဝမ်းကွဲတွေ လေးဆယ်တစ်ယောက်ရှိတယ်တဲ့ အကုန်မမြင်ဖူးဘူး...။ ဒါက အစချီလိုက်တာ ခု..အမေဘက်က ဝမ်းကွဲညီမလေးတစ်ယောက်ဖဘမှာ တင်ထားတယ်“I am pregnant ” တဲ့ မောင်နှမတွေ မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းတွေ congratulation လာရေးလိုက်ကြတာဆို....။ ဒီညီမကတော့ ပထမသမီးလေးတစ်ယောက်မွေးထားပြီးသား...။ ကိုယ်တို့အမေဘက်မှာ ပထမဦးဆုံးအိမ်ထောင်ကျတဲ့ ဝမ်းကွဲညီမလေးပေါ့....။ တူလေးလား တူမလေးလားမသိ နောက်ထပ်ရောက်လာမယ့် ကလေးလေးကို အားလုံးက ဝမ်းသာအားရကြိုဆိုနေကြတယ်...။ ကိုယ်ကခေးလေးတွေသိပ်ချစ်တာ...ကိုယ်တိုင်မွေးဖို့ကျတော့ အချိန်နောက်ကျနေပြီလေ....။ ဒီတော့ သူများကလေးတွေကိုပဲချစ်ရတာပေါ့.....။ မီးနဲ့ခေးလေးများ ရိုက်ထားတဲ့ ဓါတ်ပုံတွေ ဖဘ ဖိုတိုအမ်ဘမ်ထဲမှာတင်ထားတာအများကြီးပါ လာကြည့်လို့ရတယ်...။ စာကြွင်း။ ။ တစ်ဝမ်းကွဲညီမလေးသဲသဲက သမီးလေးရထားပြီးပြီဆိုတော့ ခုကိုယ်ဝန်လေးက သားသားလေးဖြစ်ရင်ပိုကောင်းတာပေါ့ သားတစ်ယောက်သမီးတစ်ယောက် ဒါကြောင့် ဘေဘီဘွိုင်းပုံလေးကို အကြိုနိမိတ်တင်ပေးလိုက်ပါတယ်....။ 

မိုးငွေ့

ပန္းႏုေရာင္ေရွာ့ပင္နဲ႔ ဖက္ရွင္.....

ပန္းေရာင္ကိုင္းနဲ႔မ်က္မွန္ ပန္းေရာင္ဂဏန္းတြက္စက္

ပန္းေရာင္တီရွပ္၊ အသဲပံုေလးက ေခါင္းစည္းၾကိဳး၊ အေပၚက အလွခါးပတ္ေလး

အက်ီၤမွာေတာ့ One Boy Friend is Not Enough တဲ႔ ကိုယ္တုိင္ကေတာ့.....ေတာ့...ေတာ့........

ေနာက္ဆံုး၀တ္ျဖစ္တဲ႔ ဖက္ရွင္... ခါးျမင့္စကဒ္ေတြျပန္ေခတ္ထေနတယ္... ခုက ေဘာင္းဘီစကပ္... အေနာက္က ရံႈ႔ၾကိဳးနဲ႔ဆိုေတာ့ ခါးဆိုဒ္မလိုဘူး လူတိုင္း၀တ္လို႔ရတယ္..။ အဲဒီဆိုင္မွာ ႏွစ္ေရာင္ပဲရွိတာ ႏွစ္ထည္လံုးမလာလိုက္တယ္ အက်ီၤေလးေတြက ခါးတိုေလးေတြ...။ သေရပိုက္ဆံအိတ္ေလးက အေရာင္လိုက္ဖက္ေအာင္အ၀ါေလးေရြးယူလိုက္တာ ...။

ေဘာလ္ပင္ေလး ခဲတံေလးထည့္ဖို႔ ပန္းႏုေရာင္ယုန္ကေလး ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းတယ္ေနာ္ ဒါေလးကေတာ့ ၀ယ္ထားတာနဲနဲၾကာျပီ ခုတေလာပန္းေရာင္ေလးေတြၾကိဳက္ေနလို႔ ပန္းေရာင္ Brazil Sandal

မွှေးမြမြပန်းအလှ.....

ပ န်းကလေး မွှေးမြမြ
နေခြည်အောက်မှာ

လန်းဆန်းလို့ဝေဖြာ

ရနံ့တွေထုံအီသင်းတာမို့

နမ်းခဲ့မိတယ် ပန်းကလေးရယ်

လေပြေအလာဘယ်ညာယိမ်းလို့

ရှောင်ဖယ်ကာမသွားပါနဲ့

ဒီမောင်သာဆွတ်ခူးလို့ယူငင်

တယုတယနဲ့မြတ်နိုးပါ့မယ်

နွမ်းခြောက်ကာသွားလည်း

ရနံ့လေးမွှေးမြမြ

ထာဝရသိမ်းထားပါ့မယ်....။     

ကျမ၏ကဗျာဆရာ

ပန်းနုရောင်(နှင်းဆီနှင့်နှလုံးသား)

ပန်းနုရောင် နှင်းဆီလေးက ရှက်သွေးဖြာလို့စကား တစ်ခွန်း...ကိုယ်စား ခစားခဲ့တယ်....။

အဲဒီပန်းနုရောင် နှင်းဆီလေးထဲမှာ သူ့အပေါ်ချစ်တဲ့ ချစ်ခြင်းတွေပျော်ဝင်စီး မျောနေခဲ့တယ်.....။

နူးညံ့တဲ့ အကြင်နာတွေလဲ အပြည့်စွန်းထင်းနေကြတယ်......။

မွှေးပျံ့တဲ့ချစ်ခြင်းရနံ့တွေနဲ့လဲ ထုံအီနေစေခဲ့တယ်......။

ကိုယ့်ကို နူးညံ့လှပတဲ့ချစ်ခြင်းတွေနဲ့ ချစ်တတ်လာအောင်ချစ်သူက သင်ပေးခဲ့တာလေ....။

တကယ်ဆို ...........

ကိုယ်တိုင်က စိတ်ကူးယဉ်တွေနဲ့သာယဉ်ပါးခဲ့သူမို့ ကိုယ့်ပြုမူသမျှတွေဟာစိတ်ကူးယဉ်ဆန်နေလိမ့်မယ်။ လက်တွေ့ဘဝနဲ့ဆန့်ကျင်သလိုလဲဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ စိတ်ကူးတွေနဲ့သာ ချစ်ခဲ့ရသူမို့ စိတ်ကူးယဉ်ဘဝမှာပဲအချစ်တွေက ပိုမိုလှပနေမလားပေါ့ ....။

သူပေးခဲ့တဲ့နှလုံးသားနုနုကလဲ ပန်းနုရောင်လေးလေ.....။ စွန်းထင်းသွားမှာလဲ ကြောက်မိတယ်။ ချစ်တတ်ကြသူအချင်းချင်းမို့ ရင်ခုန်သံတွေနီးခဲ့တာလဲအဆန်းမှ မဟုတ်တာပဲလေ.....။

ကံကြမ္မာတစ်ဆစ်ချိုး.......ဝေးဖို့ သူကအစပျိုးခဲ့ရင်တောင် သူပေးခဲ့တဲ့ ပန်းနုရောင်နှလုံးသား ရင်ခွင်အခန်းထဲ ခပ်ဖွဖွလေး သိမ်းဆည်းထားလိုက်ပါ့မယ်။(ကျွန်မ၏ကဗျာဆရာ)

မှတ်ချက်။ ။ ကိုယ့်ရဲ့ ကဗျာဆရာဆီက ကဗျာတစ်ပုဒ်ကိုမျှော်လင့်ခဲ့မိပေမယ့် တကယ်တမ်းသူက မရေးစဖူး အက်ဆေးအတိုလေးတစ်ပုဒ်ရေးပေးခဲ့တယ်...ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သိပ်လှတဲ့စာကိုဖန်းဆင်းပေးလို့ ကျေးဇူးပါ....။

မိုးငွေ့

ပန်းနုရောင်.....

ပန်းနုရောင်နှင်းဆီပန်းလေးအတွက်ကျေးဇူးပါ ချစ်သူ....

(တကယ်တမ်း ကိုယ်မျှော်လင့်မိတာက ကိုယ့်ရဲ့ ကဗျာဆရာဆီက ကဗျာချိုချိုလေးတစ်ပုဒ်ပါ)

ကိုယ်အမြဲပြောဖူးတဲ့စကားလေးရှိတယ် ကိုယ်ကသိပ်နုတာ အသည်းတောင်မှ ပန်းရောင်လေး လို့လေ....။

တကယ်အသည်းနုတယ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတော့မထင်ပါဘူး...။

ဒါပေမယ့် ပန်းရောင်လေးတော့ကြိုက်နှစ်သက်တယ်။

ဒီနှစ်ပိုင်းမှာ သဘာဝအသားရောင်နဲ့ ပန်းနုရောင်လေးတွေကိုခရေဇီဖြစ်နေတယ်....။

ပစ္စည်းတွေဝယ်ရင် baby pink လေးတွေရွေးဝယ်ဖြစ်တယ်....။

ချစ်သူများနေ့ကို ကိုယ့်တစ်သက်မှာ သိပ်ပြီးနင့်နင့်နဲနဲမခံစားခဲ့ရဖူးဘူး...။ ကိုယ်နဲ့သက်ဆိုင်တဲ့နေ့လို့လဲ မသတ်မှတ်ခဲ့မိဘူး...။ ဗယ်လင်တိုင်းဟာ ကိုယ့်အတွက်ရင်ခုန်စရာနေ့ရက်တစ်ခုမဟုတ်ခဲ့ဘူး.....။ တကယ်တမ်းတော့ ချစ်တတ်သူတိုင်းအတွက် Valentine's Day ဟာ သက်ဆိုင်ပါတယ်..။

ဒီလိုနေ့မျိုးမှာ တစ်ယောက်တည်းရှိနေလို့လဲ အထီးကျန်ဆန်တယ်လို့ မယူဆစေချင်ပါဘူး...။ တစ်ယောက်တစ်နေရာဆီအဝေးရောက်နေတဲ့ ချစ်သူတွေအတွက်ပြောပါတယ်...။ ချစ်ခြင်းညီမျှရင် အသဲနှလုံးတစ်စုံဟာ နီးနီးကပ်ကပ်လေးရှိနေမယ်လို့ နွေးထွေးရင်ခုန်စွာခံစားသိရှိနိုင်မှာပါ...။ လတ်ဆတ်စွာမွှေးမြနေမယ့် ပန်းနုရောင်နှင်းဆီရနံ့လေးတွေကိုရနေမှာပါ....။

ကဲ...အားလုံးပဲ ♥♥♥♥♥ Be Your Valentine ♥♥♥♥♥ ပါရှင်.......

ဒီနေ့လေးကို ဘာပို့စ်မှမတင်တော့ဘူးလို့ဆုံးဖြတ်ထားပေမယ့် စီဘောက်မှာလာအော်သွားတဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ထာဝရပိတ်သတ်ကြီးကြောင့် ကောက်ကာငင်ကာ အက်ဆေးတိုလေးကို ရေးလိုက်ရပါကြောင်း.....။

မိုးငွေ့

ကၽြန္မဘ၀ရဲ႕ေနရာေလးတခု.....

မီးဖုိေခ်ာင္ထဲမ၀င္ျဖစ္တာေတာ္ေတာ္ၾကာျပီ...။ အားခ်ိန္ကိုမရွိတာ....ပိတ္ရက္ကလဲ ဒိတ္ကအျပည့္ေလ....။ ဒါေၾကာင့္ မီးဖုိထဲခဏကေလး၀င္ေမႊတုန္း ရိုက္ထားတာ...။ အိမ္မွာ ကင္မရာပ်က္ေနတာလဲပါတယ္...။ ဖုန္းနဲ႔ရိုက္ထားတာေတြတင္ဖို႔ရိွတယ္..။ ဖုန္းရဲ႔ usp ၾကိဳးကလည္းပ်က္ေနတယ္ ...ကဲ...အဲဒါနဲ႔ပဲသူမ်ားေတြ သေရက်ေအာင္ ပံုေတြ မတင္ျဖစ္တာ...။ ခုက အသစ္စက္စက္ရထားတဲ႔ အိုက္ပက္ၾကီးနဲ႔ရိုက္ထားတာ (နဲနဲၾကြားလံုး၀င္မယ္)...။ သိပ္မသံုးမတည့္ပါဘူး ဒီမွာက ေနရာတိုင္းလိုင္းမရတာနဲ႔ လိုင္းမေကာင္းတာနဲ႔။ ဂိမ္းလဲေဆာ့ရတာ ၀ါသနာမပါ....ျပီးေရာ....။ ဘာလုပ္ဖို႔တုန္း...။ ေလာေလာဆယ္ MTV ၾကည့္တယ္ သီခ်င္းနားေထာင္တယ္...။

တကယ္ေတာ့ ဟင္းခ်က္ရတာကို ေမြ႔ေလ်ာ္ခံုမင္တဲ႔သူတစ္ေယာက္အတြက္ မီးဖိုေခ်ာင္ဆိုတာလဲ သူ႔ဘ၀ရဲ႔ ေနရာေလးတစ္ခုပဲေလ...။ မခ်က္တာၾကာရင္ လက္ရည္က်သြားမစိုးရေသးတယ္...။ ၀ယ္ဖတ္လိုက္ရတဲ႔ mini cook စာအုပ္ေလးေတြ....။ အဲဒီထဲကအတိုင္း ျပန္မခ်က္ျဖစ္တာကမ်ားပါတယ္...။ အိုေက ...ခ်က္မယ္ ခ်က္မယ္ ခ်က္မယ္ ဟင္းပြဲေတြေျပာပါတယ္.....။ မုန္႔ဖုတ္သင္တန္းလဲမတက္ျဖစ္ဘူး.... သူတို႔အခ်ိန္နဲ႔ ကိုယ္႔အလုပ္ခ်ိန္နဲ႔တိုက္ေနတယ္....။ ဆရာေခၚသင္ဖုိ႔က်ေတာ့ အိမ္မွာ 0ven ကမရွိ...ဟူးး အဆင္မေျပေသးဘူး.။ မုန္႔အရမ္းလုပ္ၾကည့္ခ်င္ေနတာ ...။ ေလာေလာဆယ္ သူမ်ားဘေလာ့ကမုန္႔ကိုပဲ သြားသြားငမ္းေနရတယ္ ...။

ၾကက္သားငပိခ်က္နဲ႔အတုိ႔အျမဳွပ္(ဆလပ္ရြက္၊ခရမ္းကၽြတ္သီး၊ မုန္ညွင္းရြက္ျပဳတ္)

တိုဖူးဦးေႏွာက္
တရုတ္တန္းက၀ယ္ခဲ႔တာ ပဲႏုိ႔ရည္ကိုအခဲလုပ္ထားတာ သၾကားရည္နဲ႔ေသာက္တယ္
ဒါက အိမ္မွာ ထန္းညက္ရည္ဆမ္းထားတာ

ကၽြန္မ၏လက္ရာထမင္းသုပ္....
ဘာထမင္းသုပ္လဲေတာ့မသိဘူး အိမ္မွာ ဗိုက္ဆာဆာနဲ႔ေတြ႔တာ
အကုန္ေကာက္ထည့္သုပ္ထားတာ...
ထမင္း ၾကက္သြန္နီ ဆီခ်က္ ငါးၾကင္ေၾကာ္အသားမွ်င္ထားတာရယ္ ဆီတိုဖူးရယ္ကိုနယ္ႏွပ္ျပီး
အားလူးငပိေၾကာ္ျဖဴးလိုက္တယ္ ၾကက္သြန္ျဖဴထည့္တယ္ ..။
ထမင္းသုပ္ေလးစားလိုက္ ခါဂ်က္ဥအနီ သရက္သီးစိမ္းနဲ႔ ျငဳတ္သီးေလးကိုက္လိုက္နဲ႔ ဂြတ္ပဲ...။

၀က္သားကို အတံုးလိုက္ပဲငံျပာရည္ေလးနဲ႔
ျပဳတ္ေၾကာ္ေလးလုပ္ျပီး ျပန္လွီးထားတာ...။ အခ်ဥ္ရည္နဲ႔တို႔စား...ရွလႊတ္...။

နွေဦး(၂)

နွေဦးကို ဥသြတွေက ချိုသာတဲ့အသံလေးနဲ့ စပြီးနှုတ်ဆက်ပါတယ်.....။ ဆောင်းလေမကုန်သေးတဲ့ နွေဦးလေက ကိုယ့်ရဲ့ ဆံနွယ်တွေကိုတိုက်ခတ်ကျီစယ်လိုက်တယ်...။ ဒီမနက်က မြူတွေပိန်းပိတ်နေတာများ လမ်းတောင်မမြင်ရဘူး ... မနက်ကိုးနာရီမှာ ဒီလိုမြူဆိုင်းတာ တခါမှမမြင်ဖူးဘူး...။

နွေဦးကာလမြူထသောအခါတဲ့....

မြူတွေအများကြီးထတာဟာ သြဥငှက်တွေတွန်မြည်တာဟာ နွေဦးရဲ့ လက္ခဏာတွေတဲ့....။

ပြီးခဲ့တဲ့ ဒီလိုအချိန်မှာပေါ့ မင်းနဲ့စဆုံခဲ့တာ ...တစ်နှစ်ပတ်လည်ခဲ့ပါရောလား....။ လှိုင်းပုတ်ခတ်သံတွေ လေပြေညှင်းတိုက်ခတ်လို့ အုန်းလက်တွေလှုပ်ခတ်သွားတဲ့ အသံတွေကို ခပ်တိုးတိုးပြန်ကြားယောင်နေမိတယ်......။

ကြယ်တွေစုံတဲ့ သံစဉ်ညလေးကိုပြန်လွမ်းမိသွားတယ်.....။ ကြည်လင်တဲ့ အပြုံးဖြူဖြူလေးတွေကို မြင်ယောင်မိသွားတယ်.....။ တေးသံချိုချိုတွေကို သီဆိုတတ်တဲ့ နှုတ်ခမ်းထူထူတစ်စုံကို သတိရမိသွားတယ်....။ မင်း....ဘယ်ဆီမှာလဲ အိန်ဂျယ်လို့ ကိုယ်မတဖြစ်တာကြာပြီ........။

အချိန်တွေအကြာကြီးနေမှ ခနကလေးပေါ်လာတတ်တဲ့ မင်းကို.... မင်းရဲ့ အတောင်ပံဖြူဖြူတွေကို ငေးမောကြည့်လို့မဝဘူးကွယ်....။ တဖျတ်ဖျတ်ရှိနေတဲ့ အတောင်ပံတွေက ကိုယ့်ကိုဘယ်ချိန်မဆို နွေးထွေးမှုပေးတတ်တယ်.....။ ဟိုတစ်ညတုန်းကပဲ ရုတ်တရက် ကိုယ့်ကို မက်မွန်သီးလေးလာကျွေးတယ်.....။ ထူးထူးဆန်းဆန်းနော်.......။ ပြီးတော့ ချက်ချင်းပဲ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်.....။

ဟန်ထူးလွင်ရဲ့ “နွေဦး” သီချင်းကို နားထောင်မိရင် ပိုလွမ်းမိတယ်......။

“မနေ့ကလိုပဲ ငါ....လွမ်း...... တယ်...” လို့လိုက်ညည်းရင်းလေ....

ကမ်းခြေရဲ့လှိုင်းကြက်ခွပ်တွေထရုံကလေးရှိတဲ့ နွေဦး နေ့လည်ခင်းလေးကို အုန်းရည်ချိုမြမြလေးနဲ့ ထိုင်မြည်းရတာလေးကိုလွမ်းတယ်....

ကမ်းခြေသောင်ပြင်က အရောင်စုံဆော့ကစားနေကြသူတွေကို ငေးမောရတာလေးလွမ်းတယ်.... 

လာသမျှမုန့်သည်တွေကို ခေါ်ပြီးဝယ်စားရတာတွေကိုလွမ်းတယ်....

ကိုယ်မပါဝင်လိုက်ရတဲ့ မီးပုံပွဲကိုလွမ်းတယ်......

လွှင့်ပျံလာတဲ့ သံစဉ်ချိုမြမြတွေ ဖမ်းဆုတ်ရတာကို လွမ်းတယ်......

သိပ်လှတဲ့ နွေဦးရဲ့ နေဝင်ချိန်ညနေခင်းလေး.........။ အဲလိုညနေခင်းမျိုးကို ဘယ်ချိန်ရောက်မှကိုယ်ထပ်မြင်ခွင့်ရမလဲ...။ ထပ်မြင်ခွင့်ရရင်တောင် မင်းမရှိတဲ့ ကမ်းခြေအလှဟာ ပြီးပြည့်စုံမှာမဟုတ်ပါဘူး အိန်ဂျယ်.......။

မိုးငွေ့

You're Beautiful.....

ရန္ကုန္ေဆာင္းက မေအးရတဲ႔အထဲ အဆင္မေျပမႈ စိတ္တိုင္းမက်မႈေတြနဲ႔ လူကပိုျပီး အိုက္စပ္စပ္ႏိုင္လြန္းလွတယ္...။ ဒီမနက္ ကိုးနာရီမွာခ်ိန္းထားတဲ႔ အင္တာဗ်ဴး....။ ကၽြန္ေတာ့္ကပဲ သူတို႔ေမးခြန္းေတြကို မေျဖႏိုင္ေလာက္ေအာင္ည့ံဖ်င္းေနသလား မေျပာတတ္ေတာ့....။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ညဖက္ ေကာ္ဖီဆိုင္မွာ သီခ်င္းဆိုလို႔ရတာေလးနဲ႔ အခန္းငွားခ စားေရး ေသာက္ေရး မဖူလံုလို႔ ေန႔အလုပ္ကိုရွာေနတာ...။ အဆင္မေျပဘူးဗ်ာ....။ ဟူးးးး....။ အင္တာဗ်ဴးရွိရာကေန ေျမနီကုန္းကားဂိတ္ဆီကို လမ္းေလွ်ာက္လာလိုက္တယ္...။ ဘယ္ဆက္သြားရမလဲ စဥ္းစားမရတာနဲ႔ ျမိဳ႔ထဲက တိုက္ခန္းကိုပဲ ျပန္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ေတာ့တယ္...။ စိတ္ကညစ္ညစ္နဲ႔ လူစည္ကားတဲ႔ ေနရာကို မသြားခ်င္လဲသြားရဦးမယ္...။ အိုက္စပ္ျပီး စိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္းလိုက္တာ...။ ျမိဳ႔ထဲကို ဘယ္ကားစီးစီး ေရာက္တာမို႔ ေခ်ာင္တဲ႔ ကားစီးဖို႔ေစာင့္လိုက္တယ္...။ လာသမွ်ကလဲ ငါးခ်ဥ္သိပ္ က်ပ္ပိတ္ညွပ္သတ္ေနတာခ်ည္းပဲ...။ မတတ္ႏိုင္ လူမ်ားလည္းဒီကားစီးမွျမန္ျမန္အိမ္ေရာက္မွာ...။ ေနရာလည္းရႏိုင္မယ္ထင္ရတဲ႔ အထူးကားတစ္စီးေပးတက္လိုက္တယ္...။ အထူးကားသာေျပာတယ္ ေနရာကျပည့္လို႔ မတ္တပ္ရပ္သူကရပ္ရတာပါပဲ....။ ကၽြန္ေတာ္အပါအ၀င္ေပါ့....။ ေရွ႔ခန္းဖက္ကို တိုး၀င္လိုက္တယ္။ ကားစထြက္ျပီး မီးပြိဳင့္မွာမိေတာ့ အေရွ႔ဖက္ကို ကၽြန္ေတာ္လွမ္းၾကည့္လိုက္တာ....။ ကၽြန္ေတာ့္ျမင္ကြင္းထဲကို အလင္းတန္းတစ္ခုျဖတ္ေျပးသြားတယ္...။ ဒရိုင္ဘာေနာက္ေက်ာက စတီးတိုင္ကိုေက်ာေပးျပီး ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္အေနအထားမွာ နတ္သမီးေလးတစ္ပါး....။ ဘုရားေရ..... ဒီေလာက္လွပေခ်ာေမာတဲ႔ မိန္းကေလးမ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ့္တစ္သက္ တစ္ခါမွ မျမင္ဖူးခဲ႔တာေသခ်ာပါတယ္....။ ကၽြန္ေတာ္က ကားေရွ႔ဖက္ကိုလွမ္းအၾကည့္ တစ္ေယာက္ေယာက္ကိုစကားေျပာရင္း ရယ္ေမာေနတဲ႔ သူမနဲ႔ အၾကည့္ခ်င္းဆံုသြားတယ္....။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔မသိေပမယ့္ သူမက ကၽြန္ေတာ့္ကို လွမ္းျပံဳးျပသလိုမ်ိဳး အသိအမွတ္ျပဳလိုက္တဲ႔ အမူအရာမ်ိဳးကိုခံစားလိုက္ရတယ္....။ တကယ္ဆို တျခားမိန္းကေလးေတြသာဆို သူတို႔နဲမ်က္လံုးခ်င္းဆိုင္သြားရင္ ခ်က္ခ်င္းအၾကည့္လြဲပစ္တတ္တာမ်ားတယ္... ကံဆိုးရင္ မ်က္ေစာင္းထိုးပါခံရမယ္....။ သူမကေတာ့ အဲလိုမဟုတ္ဘူး...။ အသားအေရေလးက ၀င္းလက္ၾကည္စင္လို႔ နက္ျပာေရာင္ ကခ်င္မေနာတိုင္အဆင္နဲ႔ ၀မ္းဆက္ေလး၀တ္ထားတယ္...။ အက်ီၤကရင္ဖံုးလက္ပ်က္ေလးမို႔ လက္ေမာင္းသားေတြက ဆင္စြယ္ေရာင္ေပါက္ေနတယ္...။ ဒီလုိမ်က္၀န္းအိမ္မ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ္သိပ္သေဘာက်တာ...။ ဗာဒံေစ့ပံု ေဘးတိုက္အလ်ားရွည္ေမ်ာေမ်ာမ်က္အိမ္ကို မဲနက္တဲ႔ မ်က္ေတာင္ရွည္ရွည္ေကာ့ေကာ့ေတြနဲ႔ ၀န္းရံထားေတာ့ မ်က္ဆံနက္နက္ေတြက ေတာက္ပလို႔ ၾကယ္ပြင့္ေလးေတြလိုပဲ...။ မ်က္ခံုးေမႊးေတြက နက္နက္စိပ္စိပ္ ခပ္ထူထူေကြးက်သြားပံုေလးက သိပ္လွတာပဲ...။ ႏွာတံစင္းစင္း သႏၱာေရာင္ေတာက္ေနတဲ႔ ေဆးေရာင္ကူမထားတဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးေတြ...။ ေစာေစာက ကၽြန္ေတာ့္ကို သြားေလးေတြေပၚေအာင္ျပံဳးျပတာမ်ား ပုလဲလံုးေလးေတြစီထားသလိုပဲ...။ အိုဗ်ာ... ျပစ္မ်ိဳးမွဲ႔မထင္လွတဲ႔အလွမ်ိဳး...။ ဒ႑ာရီထဲက နတ္မိမယ္ေတြကို မျမင္ဖူးေပမယ့္ စာေတြထဲမွာ ဖြ႔ဲႏြဲ႔ထားသလို အလွမ်ိဳးထက္ပိုမယ္ထင္ပါတယ္...။ ဆံေကသာပိတုန္းေရာင္ဆိုတာ သူမဆံပင္ေတြကမွ အစစ္...။ ဆံပင္ေတာ္ေတာ္ရွည္မယ့္ပံုလို႔ ခန္႔မွန္းမိတယ္...။ ေနာက္တြဲေလးထံုးထားတာ အထံုးေတာ္ေတာ္ၾကီးတယ္...။ သူမေရွ႔က သူမနဲ႔စကားေျပာေနတဲ႔ အမ်ဳိးသားက စကားေျပာရင္း သူမဆံပင္ကို ညင္ညင္သာသာပြတ္သပ္လိုက္ေသးတယ္...။ သူ...သူတို႔က ခ်စ္သူေတြေပါ့.... ဟုတ္လား...။ ဘယ္လိုစိတ္ခံစားမႈမ်ိဳးမွန္းမသိဘူးဗ်ာ...။ ကၽြန္ေတာ့ဘ၀မွာတစ္ခါမွ မခံစားဖူးတဲ႔ ခံစားမႈေလး...။ ေသခ်ာတာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သူမကုိ ျမင္ျမင္ခ်င္းခ်စ္မိသြားတာပဲ....။ တျပိဳင္နက္ထဲမွာပဲ သူမေဘးနားက သူမပိုင္ရွင္ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တိတ္တိတ္ကေလးပဲ အသည္းကြဲသြားပါတယ္...။ သူမကိုၾကည့္ျပီး...ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္ေနတဲ႔ စိတ္ခံစားမႈနဲ႔ Jame Blunt ဆိုထားတဲ႔ “You Beautiful” သီခ်င္းကို ခ်က္ခ်င္းၾကားေယာင္မိသြားတယ္...။ သီခ်င္းစာသားထဲကအတိုင္း အခုအျပင္မွာ ကၽြန္ေတာ္တကယ္ျဖစ္ပ်က္ေနတာေလဗ်ာ...။ အဲဒီသီခ်င္းက ကၽြန္ေတာ္မၾကာခဏဆိုေနက် သီခ်င္းေလး...။ခုမွ သီခ်င္းအဓိပၸါယ္ေလးက ပိုျပီးပီျပင္ေလးနက္လာတယ္....။ ကဲ ... ဘယ္သူေတြကမ်ား ကၽြန္ေတာ့္လိုအျဖစ္မ်ိဳးၾကံဳဖူးမလဲ...။ မိနစ္ပိုင္း စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္းမွာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးေလး ခ်စ္မိသြားတယ္.... ျပီးေတာ့ စကၠန္႔ပိုင္းေလးမွာပဲ အသည္းေတြ ကြဲေၾကရတယ္ဗ်ာ...။ ဒီေန႔က ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ ဘယ္လို ကံၾကမၼာဆိုးေတြမ်ားက်ေရာက္ရသလဲ...။ ငယ္တုန္းက ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဂၤလိပ္စာဆရာသင္ေပးဖူးတဲ႔ စကားပံုေလးကို သတိရသြားတယ္...။ “Misfortune is never come alone, its come one after one” တဲ႔....။ေနာက္ထပ္ ဘယ္လိုၾကမၼာမ်ိဳးထပ္ေရာက္လာဦးမလဲ....။ အလုပ္လည္းမရ အသည္းလဲကြဲ...။ လူကို ခႏၶာအားျဖင့္ ထိခိုက္တာမဟုတ္ေပမယ့္ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာကိုေတာ့ ၾကမၼာဆိုးက်ေရာက္ေနတယ္...။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ ေတြ႔ဆံုမႈက ပထမဆံုးအၾကိမ္နဲ႔ ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ပဲလား...။ ေနာက္ထပ္ဘယ္မွာ ထပ္ဆံုေတြ႔ႏိုင္ဦးမလဲဆိုတာ မေသခ်ာမေရရာတဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ၾကီးပါဗ်ာ....။ တခ်က္တခ်က္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလွမ္းလွမ္းၾကည့္တဲ႔ သူမမ်က္လံုးေတြကစကားေတြ အမ်ားၾကီးေျပာေနသလိုပဲ...။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္တြင္းခံစားမႈကိုမ်ား သူမကဖတ္တတ္ေနတာလား....။ ျမိဳ႔ထဲကို အျမန္ေရာက္ပါေတာ့လို႔ ဆုေတာင္းေနမိတယ္....မေရာက္လဲ မေရာက္ေစခ်င္ဘူး...။ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကုိယ္စီလမ္းခြဲသြားရေတာ့မွာ...။ သူမကပဲ အရင္ကားေပၚကဆင္းသြားမလား ကၽြန္ေတာ္ပဲ အရင္းဆင္းရမလားမသိေပမယ့္... လူက်ပ္က်ပ္သိပ္သိပ္ၾကားမွာ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြက သူမနဲ႔ႏွစ္ေယာက္တည္းလို႔ပဲ ထင္မွတ္မွားေနမိေတာ့တယ္...။ ကားထဲမွာ လူက လႊင့္လႊင့္ေမ်ာေမ်ာနဲ႔ ၾကမ္းျပင္နဲ႔ ေျခေထာက္ကပ္မထားဘူးေတာင္ ထင္ရတယ္...။ ရင္ဘတ္ထဲဟာလာဟင္းလင္းနဲ႔..... ေနာက္ဆံုးေတာ့ကၽြန္ေတာ္ဆင္းရမယ့္ မွတ္တိုင္ေရာက္တဲ႔အထိ သူမတို႔က မဆင္းေသး...။ ကၽြန္ေတာ္အေပါက္၀မွာသြားရပ္ျပီး သူမကို တစ္ခန္ျပန္လွမ္းၾကည့္ေတာ့ ဗာဒံေစ့ပံုအလ်ားရွည္ရွည္နဲ႔ မ်က္၀န္းေတြမွာအရည္လဲ႔ေနတာေတြ႔လိုက္ရတယ္...။ ဘယ္လုိအဓိပၸါယ္မ်ိဳးလဲဗ်ာ....။.

ကၽြန္ေတာ့္နတ္သမီးေလးက ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို အရိပ္ေယာင္ေလးျပရံု တခဏေလး ေရာက္လာျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကိုရူးရူးမိုက္မိုက္ျဖစ္ေအာင္ထားရစ္ခဲ႔တယ္....။ ခုလိုျဖစ္ရတာ ဘယ္သူ႔ကို အျပစ္တင္ရမလဲ ကၽြန္ေတာ့္မွာလည္းအျပစ္မရွိသလို သူမမွာလဲ အျပစ္မရွိဘူး........။ ကားေပၚကဆင္းျပီး တိုက္ခန္းရွိရာလမ္းထဲကို ေလွ်ာက္၀င္လာလိုက္တယ္.....ေနကလဲပူျပင္းလိုက္တာ..။ ေကာင္းကင္ကိုေမာ့ၾကည့္ေတာ့ ၾကည္ျပာေရာင္ေနာက္ခံမွာ အျဖဴေရာင္တိမ္ေတာက္အေထြးတစ္ခု ေျပးလႊားေနလိုက္တာ..... ကၽြန္ေတာ့္အျဖစ္ပ်က္ကေလးလုိပဲ တခဏအတြင္း အဲဒီတိမ္လိတ္ေတြလဲ တစဆီလႊင္ျ့ပယ္ေပ်ာက္ကြယ္ သြားၾကတယ္....။ သီခ်င္းစာသားေလးရဲ႔ ေနာက္ဆံုးပိတ္စာေၾကာင္းေလးလုိပဲ “I will never be with you” တဲ႔ ...သိပ္မွန္တာေပ့ါ....ဘယ္လိုမွမဆံုႏိုင္မယ့္သူေတြေလ ဘယ္လိုလုပ္အတူရွိေနႏိုင္ေတာ့မလဲ...။

♫ ♥●••·˙˙·••●♥♫ ♫ ♥●••·˙˙·••●♥♫ You're Beautiful My life is brilliant. My life is brilliant. My love is pure. I saw an angel. Of that I'm sure. She smiled at me on the subway. She was with another man. But I won't lose no sleep on that, 'Cause I've got a plan. You're beautiful. You're beautiful. You're beautiful, it's true. I saw your face in a crowded place, And I don't know what to do, 'Cause I'll never be with you. Yeah, she caught my eye, As we walked on by. She could see from my face that I was, Fucking high, And I don't think that I'll see her again, But we shared a moment that will last till the end. You're beautiful. You're beautiful. You're beautiful, it's true. I saw your face in a crowded place, And I don't know what to do, 'Cause I'll never be with you. You're beautiful. You're beautiful. You're beautiful, it's true. There must be an angel with a smile on her face, When she thought up that I should be with you. But it's time to face the truth, I will never be with you.

မွတ္ခ်က္။ ။ James Blunt ရဲ႔ “You're Beautiful” သီခ်င္းကိုနားေထာင္ျပီး ဒီစာေလးကို စိတ္ကူးေရးသားျဖစ္ပါတယ္....။ ေကာ္နက္ရွင္ေၾကာင့္ သီခ်င္းရဲ႔ ဗီဒီယိုဖိုင္ေလးကို မတင္ေပးေတာ့ဘူး လင့္ေလးပဲခ်ိပ္ေပးလိုက္ပါတယ္....။


ေမတၱာအားျဖင့္
မိုးေငြ႔

ရင်ထဲကနှင်းဆီ.....

ရင်ထဲက နှင်းဆီ

နေခြည်မရ လေပြေမကျလည်း

ကိုယ့်ရင်ထဲက အကြင်နာတွေနဲ့

လန်းဆန်းလို့

နှင်းဆီအလှမှာ ယစ်မူး

တကိုယ်တည်း ကြည်နူးမိတယ်

မြူမှုန်တွေအုံ့ဆိုင်း

အလွမ်းငွေ့တွေ ဝေတိုင်း

မျက်ရည်ဝိုင်းလို့

နှင်းဆီအလှ မှုန်ပြပြကို

ခပ်ဆွေးဆွေးလေး ငေးဖြစ်တယ်။

တစ်ယောက်တည်း နေ့ ညတွေမှာ

နှင်းဆီရနံ့တွေက လူးလွန့်လှုပ်ရှား

ကိုယ့်အနား မွှေးပျံ့နေခဲ့တယ်

ကျေးဇူးပါ နှင်းဆီ

ကိုယ့်နေ ရက်တွေအတွက်

သင်းပျံ့တဲ့ ရနံ့တွေနဲ့

အိပ်မက်တွေ မက်ခွင့်ရတဲ့အတွက်ပေါ့။ 

ကျမ၏ကဗျာဆရာ

တစ်စုံတစ်ရာသို့ လွမ်းချင်း.....

●•
•
·
˙
˙♥
♥
♥
♥
♥
♥
♥·
˙
˙
·
•
•
●

အသံတစ်ခုကိုကြားလိုက်တယ်......။

ဟင့်အင်း မဟုတ်ဘူး....အဲဒီအသံကိုမကြားခင်ကတည်းက သူဆိုတာ သေချာနေခဲ့တာပါ....။ ဟုတ်တယ်....နှလုံးသားက သူ့အလိုလိုအော်တိုသိနေတာလေးက ချစ်စရာပါ..။ အသံလှိုင်းလေးရဲ့ ဟိုဘက်ဒီဘက် အစွန်းနှစ်ခုမှာ အနီရဲရဲအသဲနှလုံးလေးတစ်ခုနဲ့ ပန်းနုရောင်အသဲနှလုံးလေးတစ်ခုချိပ်ဆွဲထားတယ်.....။ ကြိုးမျှင်လေးကတစ်ဆင့် အလွမ်းတွေက ကူးလူးခေါက်ပြန်သွားနေကြတယ်.......။

♫ ♥●••·˙˙·••●♥♫ ♫ ♥●••·˙˙·••●♥♫ ဟောဒီလိုလေးပေါ့...။

တချိန်ထဲမှာပဲ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး နွေးထွေးပြီး ရှိန်းတိန်းတိန်းလေးဖြစ်သွားတယ်...။

နှလုံးခုန်နှုန်းရဲ့ အပူဓါတ်ကတဆင့် ကူးစက်လာပုံရပါတယ်...။

“ကိုယ်မရှိလို့ ပျင်းနေပြီလား”တဲ့......။

အမှန်ပြောရရင် တနေ့တနေ့ သူ့ခြေရာတွေရှိရာဆီသွားလိုက် မီးလင်းမနေတဲ့ အိမ်ကလေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်နဲ့ နေ့ရက်တွေက ဟာတာတာဖြစ်နေခဲ့တာ....။ တခါတလေကော်ဖီတစ်ခွက်နဲ့ ငုတ်တုတ်ထိုင်လို့.....။

ကိုယ့်ဘဝရဲ့ အဓိပ္ပါယ်တချို့ကို သူသိသိသာသာ ယူသွားခဲ့လိမ့်မယ်လို့တောင် ထင်မထားမိဘူး...။ ခုလဲ ကော်ဖီပူပူတစ်ခွက်ကိုကြည့်ရင်း သတိရလွမ်းဆွတ်မိသွားလို့ ကော်ဖီကိုမသောက်သေးဘဲ(အမှန်တော့ပူနေသေးလို့)

ခံစားချက်လေးတွေကို ရေးချနေလိုက်မိတယ်.......။ကိုယ့်ဆီကိုဘယ်တော့ပြန်လာမလဲ.....။

ဒီမေးခွန်းကိုခက်ခဲမှန်းကိုယ်နားလည်ပါတယ်......။ ပြန်ဖြေဖို့မလိုပါဘူး...။ ပြန်ဖြေဖို့မဟုတ်ပါဘူး...။ သူမရှိလည်း သူ့ရဲ့ ဥယျာဉ်ခြံဆီကို အလည်ခဏခဏသွားလို့ရသားပဲ......။ ပန်းကလေးတွေ လိပ်ပြာကလေးတွေနဲ့ အလွမ်းဖြေလို့ရသားပဲ.....။ ပြန်တွေးကြည့်ရင် သူကမှပိုသနားဖို့ကောင်းပါတယ်.... ကိုယ့်ကိုအလွမ်းဖြေစရာ နေရာတွေမရှိ.......လူမသိသူမသိ တိတ်တဆိတ် ရင်ဘတ်ထဲသိုသိပ်သိမ်းဆည်းရင်း...နေ့ရက်တွေကို ဖြတ်ကျော်နေရမှာ....။

မိုးငွေ့

အိပ်မက်လှလှမက်ပါစေ.....

နှင်းလေပြေသွေး 

ခပ်အေးအေးမှာ 

ချမ်းခိုက်တုန်လို့ 

အိပ်မောကျသူ

 လှပျိုပြူအား 

ရင်ငွေ့များဖြင့် 

နွေးစေသား။         ။ 

ကျမ၏ကဗျာဆရာ

ချစ်သူရဲ့မြို့.....

အဲဒီတုန်းက မြူတွေမှုန်ဝါးဝါးနဲ့ ညနေခင်းလေးမှာ ဘုရားဖူးရင်း အဲဒီဘုရားရှေ့က အုတ်ခုံတန်းလေးမှာ ထိုင်ခဲ့ဖူးတယ်.......။ မီးခိုးရောင်မှိန်မှိန်အောက်ကမြို့ကလေးကို ငေးကြည့်ခဲ့မိတယ်....။ နာရီစင်ကိုငေးကြည့်ခဲ့မိတယ်...။ လမ်းမပေါ်မှာ ဆိုင်ကယ်တွေနဲ့ရှုပ်ရှက်ခတ်နေတာကို ငေးကြည့်ခဲ့မိတယ်...။ ခဏလေးပါပဲ....။ ဘယ်လိုထင်ခဲ့မလဲနော်....။ အဲဒီမြို့ကလေးက လူငယ်လေးတစ်ယောက်နဲ့ ဆုံတွေ့ပတ်သက်လိမ့်မယ်လို့....။

ညနေဆည်းဆာချိန်လေးရဲ့ မြင်ကွင်းက လွမ်းဆွေးချင်စရာလေးပါ....။

အဝေးပြေးလမ်းကလဲ မီးခိုးရောင် လမ်းတလျှောက်တွေ့ရတဲ့ အပင်တွေကအစ ညနေအရောင်လေးကြောင့်မီးခိုးရောင်ခပ်ရင့်ရင့်တွေဖြစ်ကုန်တယ်....။

မြန်မာပြည်ရဲ့ အထင်ကရမြစ်တစ်စင်းကိုဖြတ်ကျော်ပြီးမှ ရောက်တဲ့မြို့ကလေး....။

မြို့ကလေးက သေးငယ်ပေမယ့် လူတွေစည်ကားလို့ အသီးအနှံတွေလည်းပေါတယ်ပြောတယ်....။ ခရီးသွားဟန်လွှဲ ခဏလေးပဲဖြတ်သွားရတာမို့ မြို့ကလေးကို နှံ့နံှ့စပ်စပ်မလေ့လာခဲ့ရဘူး......။ မြို့ကလေးရဲ့ အဓိကစီးပွားရေးက စိုက်ပျိုးရေးလို့တော့ အကြမ်းမျဉ်းသိရတယ်...။ ဒါဖြင့် သူကြိုက်တတ်တဲ့ ပန်းကလေးတွေကောစိုက်ကြသလား.......။ ဒီဒေသမှာ ဘာပန်းတွေထွက်သလဲ သိချင်မိတယ်။

စိတ်ကူးထဲမှာတော့ တောင်စောင်းအနိမ့်အမြင့်လေးတွေမှာ ရောင်စုံပန်းခင်းလေးတွေကိုမြင်မိတယ်...။ ဒါပေမယ့် ရှမ်းပြည်လိုအေးတဲ့ နေရာမျိုးမှာပဲ ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုးရှိမယ်ထင်တယ်...။ ဒီမြို့ကလေးရဲ့ ရာသီဥတုက နဲနဲ ပူအိုက်စွတ်စိုတဲ့ အထဲပါလိမ့်မယ်ထင်တယ် မိုးလေဝသ သတင်းထဲမှာ အပူချိန်တွေကိုကြည့်ရသလောက်ပေါ့..။

ချစ်သူကို လွမ်းလို့ ခဏကလေးရောက်ခဲ့ဖူးတဲ့ ချစ်သူရဲ့မြို့ကို ပြန်မှန်းဆကြည့်မိတာပါ.....။

မြို့ကလေးအကြောင်းကို သေသေချာချာမသိပေမယ့် အလင်းရောင်အောက်မှာလဲ သိပ်လှတဲ့မြို့ကလေးတစ်မြို့ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ထင်ပါတယ်.....။

မိုးငွေ့