စားေရးတဲ႔သူဆိုတာ စာဖတ္သူေတြရဲ႔စိတ္ကိုလွည့္စားတဲ႔သူလား......?????
က်မ မၾကာခဏေတြးမိတဲ႔ ေမးခြန္းေလးတစ္ခုပါ....။
စာေရးသူဖက္ကၾကည့္ရင္ တနည္းအားျဖင့္လည္း မွန္ပါတယ္...ကိုယ္ေရးတဲ႔စာေတြကို စာဖတ္သူေတြစိတ္၀င္တစား ရွိေစခ်င္တာလည္းပါတယ္.... ကိုယ့္ရင္တြင္းကထြက္က်လာတဲ႔ ခံစားမႈေပါင္းစံုကိုလဲ ျပခ်င္တယ္... အဲဒီလုိေလး.....စာဖတ္သူကုိ အေရးအသားေလးနဲ႔ လွည့္စားတာပဲေပါ့.....။
စာဖတ္သူအေနနဲ႔ၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္း အမ်ားစုက ဒီစာကိုဖတ္လိုက္တာနဲ႔ ဒီအျဖစ္အပ်က္ဟာ စာေရးသူရဲ႔ ကိုယ္ေတြ႔ တကယ့္အျဖစ္အပ်က္လို႔ မုခ်မွတ္လိုက္တတ္ၾကတယ္.....။ က်မေျပာခ်င္တာ အဲဒီေနရာေလးပါပဲ...။ စာေရးသူနဲ႔သူ႔စာကို မေရာေထြးေစခ်င္ဘူးဆိုတာပဲ.....။ တခ်ိဳ႔စာေတြမွာ မွတ္ခ်က္ စာၾကြင္းေတြအျဖင့္ ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္ ဒီအျဖစ္အပ်က္ဟာစိတ္ကူးနဲ႔ေရးတာမို႔ တိုက္ဆိုင္မႈရွိရင္ နားလည္ေပးပါ ဘာညာေတြေပါ့။က်မေတာ့အဲလို တခါမွ မွတ္ခ်က္မေရးဖူးဘူး....။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ က်မေရးသမွ်စာေတြအမ်ားစုက က်မရဲ႔ စိတ္ကူးယဥ္သက္သက္ေတြပဲေလ.....။
တခါတေလစာဖတ္သူေတြက စိတ္၀င္တစားရွိလာျပီဆို သူတို႔ကိုေပ်ာ္ပါေစဆိုတ႔ဲေစတနာနဲ႔ တကယ္ရွိသလိုဖန္တီးေပးဖူးပါတယ္.......။ ဥပမာ မႏွစ္ကက်မေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေရးျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ “အိန္ဂ်ယ္”လိုဇာတ္ေကာင္မ်ိဳးေပါ့....။ တကယ္ေတာ့ “အိန္ဂ်ယ္”ဆိုတဲ႔ ဇာတ္ေကာင္က အျပင္မွာတကယ္ရွိတဲ႔ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ပါ...။ ဒါေပမယ့္ က်မေရးသမွ် အိန္ဂ်ယ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ အက္ေဆးအားလံုးဟာ က်မစိတ္ကူးေတြနဲ႔ပံုေဖာ္ထားျခင္းသက္သက္သာျဖစ္ပါတယ္...။ တခ်ိဳ႔ေကာ္မန္႔ေတြကိုဖတ္မိရင္ ကိုယ္ေရးခဲ႔တဲ႔စာအတြက္ စာဖတ္သူကို ေတာ္ေတာ္ေလးအားနာမိသြားတယ္....။
“အိန္ဂ်ယ့္” ကိုဆက္လက္ခ်စ္ေနႏိုင္ပါေစ...ဆိုတဲ႔ ေကာ္မန္႔လိုမ်ိဳးေပ့ါ...။
တကယ္ေတာ့ စာေရးသူေတြဟာ အျပင္ပတ္၀န္းက်င္က ျဖစ္ပ်က္သမွ်ကို ၾကည့္ျမင္ခံစားျပီး စိတ္ကူးနဲ႔ေပါင္းစပ္ေရးသားတတ္သူေတြပါ...။ က်မအက္ေဆးေတြအမ်ားစုဟာ က်မရဲ႔ စိတ္ကူးယဥ္ျခင္းက စီးဆင္းလာတဲ႔ စမ္းေခ်ာင္းေလးတစ္ခုပါ..။ က်မက စိတ္ကူးေတာ္ေတာ္ယဥ္တတ္တဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ပါ....။ သူမ်ားေတြယဥ္တာထက္ပိုယဥ္တတ္သူလို႔ ၀န္ခံပါရေစ....။ အနီးကပ္ေပါင္းတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြေတာင္ မသိႏိုင္ပါဘူး...ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ က်မရဲ႔အျပင္လက္ေတြ႔လုပ္ကိုင္ေနထိုင္မႈနဲ႔ က်မရဲ႔၀ါသနာနဲ႔က ဘယ္လိုမွ မဆက္စပ္ႏိုင္လို႔ပါပဲ...။ ဒါေၾကာင့္ က်မရဲ႔စိတ္ကူးယဥ္မႈေတြက စာေတြထဲမွာေရာက္ကုန္ေရာ ဒီေတာ့ စာလာဖတ္သူေတြကသာ က်မရဲ႔စိတ္ကူးယဥ္မႈကိုပိုျပီးဖမ္းမိလိမ့္မယ္ထင္တယ္...။ ဒီအသက္အရြယ္အထိ စိတ္ကူးယဥ္နယ္ထဲက မရုန္းထြက္ႏိုင္ေတာ့တာဟာ မရင့္က်က္မႈဆိုရင္ေတာ့ အိုေခ က်မငယ္ပါေသးတယ္လို႔ ၀န္ခံလိုက္မယ္...။
တခါတေလ က်မ ဂ်ီေတာ့နစ္မွာ ေရးထားတတ္တယ္ “အိန္ဂ်ယ္ေဖ်ာ္ေပးတဲ႔ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ေလာက္ ေသာက္ခ်င္တယ္” ...။ အဲခါမ်ိဳးမွာ က်မသူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႔က “wake up from your dream world” ဆိုတာမ်ိဳးလာေျပာတတ္တယ္....။ ငါစိတ္ကူးယဥ္ေတာ္ေတာ္လြန္သြားျပီလားလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ျပန္ေမးၾကည့္တယ္......။ ဘယ္ဟာက စိတ္ကူးယဥ္ ဘယ္ဟာကလက္ေတြ႔ဆိုတာ ခြဲျခားထားျပီးသားမို႔ က်မစိတ္ကို က်မအသိဆံုး...။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္စိတ္ကို ပိုမသိႏိုင္တဲ႔သူေတြေျပာတာကို က်မလ်စ္လ်ဴရွဴႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္....။
ေပ်ာ္စရာေတာ့ေကာင္းတယ္....က်မဘေလာ့ကိုလာဖတ္သူေတြ ေကာ္မန္႔လာေပးသူေတြက က်မစာကိုဖတ္ျပီး က်မစိတ္ကိုဖတ္ေနၾကသူေတြေလ.....။ ခုတေလာ က်မ ပန္းႏုေရာင္ေလးေတြကို အရမ္းဓါတ္က်ေနတာကို မွတ္ခ်က္ေပးၾကတာမ်ိဳးေပါ့....။ က်မက အေျပာင္းအလဲေတာ့ ျမန္တယ္ရွင့္.... မွန္ေသာစကားကိုဆိုတာ....။ ခုဒီအေရာင္ၾကိဳက္ေပမယ့္ ေနာက္တခါက် ေနာက္တေရာင္ေျပာင္းၾကိဳက္တတ္သူမ်ိဳး....။ ဖက္ရွင္နယ္ပယ္မွာ သူ႔ season နဲ႔သူ ဘာအေရာင္ေခတ္စားလဲ ဒီေႏြဦးကေတာ့ အျဖဴေရာင္ မိုးရာသီ ဆိုဘာအေရာင္ဆိုတာမ်ိဳးေလ...။ က်မရဲ႔ ရာသက္ပန္အေရာင္က အညိဳေရာင္ပါ....။ ဒီေန႔ဒီခ်ိ္န္ထိေတာ့ အညိဳေရာင္နဲ႔တူေသာ က်မေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ႔သူမ်ိဳး မေတြ႔ဖူးေသးဘူး....း)
ဒီႏွစ္ဦးပိုင္းမွာ က်မရဲ႔ အဓိက ဇာတ္ေကာင္ကေတာ့ “ကၽြန္မရဲ႔ကဗ်ာဆရာ”ပါပဲ...။ သူ႔ကိုလဲ ရွင္တို႔ေတြ သိပ္စိတ္၀င္စားေနၾကတယ္မဟုတ္လား....။ အိုေခ.... သူလည္း အျပင္မွာတကယ္ သက္ရွိဇာတ္ေကာင္ပါပဲ...။ အထက္မွာေျပာခဲ႔တဲ႔အတိုင္းပါပဲ “ကၽြန္မ၏စာေရးဆရာ”နဲ႔ပတ္သက္ျပီး ေရးသမွ်စာေတြဟာလည္း က်မရဲ႔စိတ္ကူးယဥ္သက္သက္ပါ....။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ၾကာတဲ႔အထိ က်မအတြက္ သူကုန္ၾကမ္းျဖစ္ႏိုင္မလဲ ဆိုတာမေျပာတတ္ေသးဘူး..။ ေလာေလာဆယ္ က်မကေတာ့ သူ႔ကဗ်ာေတြအတြက္ ကုန္ၾကမ္းပါ.....။
အဆိုးဆံုးကေတာ့ စိတ္ကူးယဥ္စာေရးသူေတြဟာ စာဖတ္သူေတြ သူ႔ဇာတ္ေကာင္ေတြကို လွည့္စားရံုတင္မကဘဲ သူ႔ကိုယ္သူလဲ လိုအပ္ရင္ လွည့္စားရေသးတာကိုပဲ....။က်မခုလိုဘာေၾကာင့္ ရင္ဖြင့္စကားဆိုခ်င္ရသလဲ?? က်မစာေတြေရးရင္း စာဖတ္သူေတြကိုလွည့္စားရပါမ်ားလာလို႔ ရင္ထဲမႊန္းၾကပ္လာလို႔ပါ....။ အားနာတယ္...အမွန္ေတာ့ ကုိယ္ေရးတဲ႔ စာေတြက ဘာမွေရးၾကီးခြင္က်ယ္တာလဲမဟုတ္ ဘယ္သူ႔အတြက္မွလဲ အေရးပါတာမဟုတ္ဘူးေလ...ဒါေပမယ့္ က်မစိတ္ကူးယဥ္ေရးခ်သမွ်ကို စိတ္၀င္တစားနဲ႔ ခံစားအားေပးသြားၾကတဲ႔အတြက္ ေက်းဇူးကမၻာပါပဲ ။ စာဖတ္သူေတြကသာ က်မအတြက္ တကယ့္ခြန္အားပါ.... တကယ္ပါ ရွင္တို႔ေတြသာမရွိရင္ က်မစာေတြဟာ ေသဆံုးသြားတာၾကာျပီေပါ့...။
စာဖတ္သူအေနနဲ႔ၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္း အမ်ားစုက ဒီစာကိုဖတ္လိုက္တာနဲ႔ ဒီအျဖစ္အပ်က္ဟာ စာေရးသူရဲ႔ ကိုယ္ေတြ႔ တကယ့္အျဖစ္အပ်က္လို႔ မုခ်မွတ္လိုက္တတ္ၾကတယ္.....။ က်မေျပာခ်င္တာ အဲဒီေနရာေလးပါပဲ...။ စာေရးသူနဲ႔သူ႔စာကို မေရာေထြးေစခ်င္ဘူးဆိုတာပဲ.....။ တခ်ိဳ႔စာေတြမွာ မွတ္ခ်က္ စာၾကြင္းေတြအျဖင့္ ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္ ဒီအျဖစ္အပ်က္ဟာစိတ္ကူးနဲ႔ေရးတာမို႔ တိုက္ဆိုင္မႈရွိရင္ နားလည္ေပးပါ ဘာညာေတြေပါ့။က်မေတာ့အဲလို တခါမွ မွတ္ခ်က္မေရးဖူးဘူး....။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ က်မေရးသမွ်စာေတြအမ်ားစုက က်မရဲ႔ စိတ္ကူးယဥ္သက္သက္ေတြပဲေလ.....။
တခါတေလစာဖတ္သူေတြက စိတ္၀င္တစားရွိလာျပီဆို သူတို႔ကိုေပ်ာ္ပါေစဆိုတ႔ဲေစတနာနဲ႔ တကယ္ရွိသလိုဖန္တီးေပးဖူးပါတယ္.......။ ဥပမာ မႏွစ္ကက်မေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေရးျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ “အိန္ဂ်ယ္”လိုဇာတ္ေကာင္မ်ိဳးေပါ့....။ တကယ္ေတာ့ “အိန္ဂ်ယ္”ဆိုတဲ႔ ဇာတ္ေကာင္က အျပင္မွာတကယ္ရွိတဲ႔ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ပါ...။ ဒါေပမယ့္ က်မေရးသမွ် အိန္ဂ်ယ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ အက္ေဆးအားလံုးဟာ က်မစိတ္ကူးေတြနဲ႔ပံုေဖာ္ထားျခင္းသက္သက္သာျဖစ္ပါတယ္...။ တခ်ိဳ႔ေကာ္မန္႔ေတြကိုဖတ္မိရင္ ကိုယ္ေရးခဲ႔တဲ႔စာအတြက္ စာဖတ္သူကို ေတာ္ေတာ္ေလးအားနာမိသြားတယ္....။
“အိန္ဂ်ယ့္” ကိုဆက္လက္ခ်စ္ေနႏိုင္ပါေစ...ဆိုတဲ႔ ေကာ္မန္႔လိုမ်ိဳးေပ့ါ...။
တကယ္ေတာ့ စာေရးသူေတြဟာ အျပင္ပတ္၀န္းက်င္က ျဖစ္ပ်က္သမွ်ကို ၾကည့္ျမင္ခံစားျပီး စိတ္ကူးနဲ႔ေပါင္းစပ္ေရးသားတတ္သူေတြပါ...။ က်မအက္ေဆးေတြအမ်ားစုဟာ က်မရဲ႔ စိတ္ကူးယဥ္ျခင္းက စီးဆင္းလာတဲ႔ စမ္းေခ်ာင္းေလးတစ္ခုပါ..။ က်မက စိတ္ကူးေတာ္ေတာ္ယဥ္တတ္တဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ပါ....။ သူမ်ားေတြယဥ္တာထက္ပိုယဥ္တတ္သူလို႔ ၀န္ခံပါရေစ....။ အနီးကပ္ေပါင္းတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြေတာင္ မသိႏိုင္ပါဘူး...ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ က်မရဲ႔အျပင္လက္ေတြ႔လုပ္ကိုင္ေနထိုင္မႈနဲ႔ က်မရဲ႔၀ါသနာနဲ႔က ဘယ္လိုမွ မဆက္စပ္ႏိုင္လို႔ပါပဲ...။ ဒါေၾကာင့္ က်မရဲ႔စိတ္ကူးယဥ္မႈေတြက စာေတြထဲမွာေရာက္ကုန္ေရာ ဒီေတာ့ စာလာဖတ္သူေတြကသာ က်မရဲ႔စိတ္ကူးယဥ္မႈကိုပိုျပီးဖမ္းမိလိမ့္မယ္ထင္တယ္...။ ဒီအသက္အရြယ္အထိ စိတ္ကူးယဥ္နယ္ထဲက မရုန္းထြက္ႏိုင္ေတာ့တာဟာ မရင့္က်က္မႈဆိုရင္ေတာ့ အိုေခ က်မငယ္ပါေသးတယ္လို႔ ၀န္ခံလိုက္မယ္...။
တခါတေလ က်မ ဂ်ီေတာ့နစ္မွာ ေရးထားတတ္တယ္ “အိန္ဂ်ယ္ေဖ်ာ္ေပးတဲ႔ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ေလာက္ ေသာက္ခ်င္တယ္” ...။ အဲခါမ်ိဳးမွာ က်မသူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႔က “wake up from your dream world” ဆိုတာမ်ိဳးလာေျပာတတ္တယ္....။ ငါစိတ္ကူးယဥ္ေတာ္ေတာ္လြန္သြားျပီလားလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ျပန္ေမးၾကည့္တယ္......။ ဘယ္ဟာက စိတ္ကူးယဥ္ ဘယ္ဟာကလက္ေတြ႔ဆိုတာ ခြဲျခားထားျပီးသားမို႔ က်မစိတ္ကို က်မအသိဆံုး...။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္စိတ္ကို ပိုမသိႏိုင္တဲ႔သူေတြေျပာတာကို က်မလ်စ္လ်ဴရွဴႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္....။
ေပ်ာ္စရာေတာ့ေကာင္းတယ္....က်မဘေလာ့ကိုလာဖတ္သူေတြ ေကာ္မန္႔လာေပးသူေတြက က်မစာကိုဖတ္ျပီး က်မစိတ္ကိုဖတ္ေနၾကသူေတြေလ.....။ ခုတေလာ က်မ ပန္းႏုေရာင္ေလးေတြကို အရမ္းဓါတ္က်ေနတာကို မွတ္ခ်က္ေပးၾကတာမ်ိဳးေပါ့....။ က်မက အေျပာင္းအလဲေတာ့ ျမန္တယ္ရွင့္.... မွန္ေသာစကားကိုဆိုတာ....။ ခုဒီအေရာင္ၾကိဳက္ေပမယ့္ ေနာက္တခါက် ေနာက္တေရာင္ေျပာင္းၾကိဳက္တတ္သူမ်ိဳး....။ ဖက္ရွင္နယ္ပယ္မွာ သူ႔ season နဲ႔သူ ဘာအေရာင္ေခတ္စားလဲ ဒီေႏြဦးကေတာ့ အျဖဴေရာင္ မိုးရာသီ ဆိုဘာအေရာင္ဆိုတာမ်ိဳးေလ...။ က်မရဲ႔ ရာသက္ပန္အေရာင္က အညိဳေရာင္ပါ....။ ဒီေန႔ဒီခ်ိ္န္ထိေတာ့ အညိဳေရာင္နဲ႔တူေသာ က်မေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ႔သူမ်ိဳး မေတြ႔ဖူးေသးဘူး....း)
ဒီႏွစ္ဦးပိုင္းမွာ က်မရဲ႔ အဓိက ဇာတ္ေကာင္ကေတာ့ “ကၽြန္မရဲ႔ကဗ်ာဆရာ”ပါပဲ...။ သူ႔ကိုလဲ ရွင္တို႔ေတြ သိပ္စိတ္၀င္စားေနၾကတယ္မဟုတ္လား....။ အိုေခ.... သူလည္း အျပင္မွာတကယ္ သက္ရွိဇာတ္ေကာင္ပါပဲ...။ အထက္မွာေျပာခဲ႔တဲ႔အတိုင္းပါပဲ “ကၽြန္မ၏စာေရးဆရာ”နဲ႔ပတ္သက္ျပီး ေရးသမွ်စာေတြဟာလည္း က်မရဲ႔စိတ္ကူးယဥ္သက္သက္ပါ....။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ၾကာတဲ႔အထိ က်မအတြက္ သူကုန္ၾကမ္းျဖစ္ႏိုင္မလဲ ဆိုတာမေျပာတတ္ေသးဘူး..။ ေလာေလာဆယ္ က်မကေတာ့ သူ႔ကဗ်ာေတြအတြက္ ကုန္ၾကမ္းပါ.....။
အဆိုးဆံုးကေတာ့ စိတ္ကူးယဥ္စာေရးသူေတြဟာ စာဖတ္သူေတြ သူ႔ဇာတ္ေကာင္ေတြကို လွည့္စားရံုတင္မကဘဲ သူ႔ကိုယ္သူလဲ လိုအပ္ရင္ လွည့္စားရေသးတာကိုပဲ....။က်မခုလိုဘာေၾကာင့္ ရင္ဖြင့္စကားဆိုခ်င္ရသလဲ?? က်မစာေတြေရးရင္း စာဖတ္သူေတြကိုလွည့္စားရပါမ်ားလာလို႔ ရင္ထဲမႊန္းၾကပ္လာလို႔ပါ....။ အားနာတယ္...အမွန္ေတာ့ ကုိယ္ေရးတဲ႔ စာေတြက ဘာမွေရးၾကီးခြင္က်ယ္တာလဲမဟုတ္ ဘယ္သူ႔အတြက္မွလဲ အေရးပါတာမဟုတ္ဘူးေလ...ဒါေပမယ့္ က်မစိတ္ကူးယဥ္ေရးခ်သမွ်ကို စိတ္၀င္တစားနဲ႔ ခံစားအားေပးသြားၾကတဲ႔အတြက္ ေက်းဇူးကမၻာပါပဲ ။ စာဖတ္သူေတြကသာ က်မအတြက္ တကယ့္ခြန္အားပါ.... တကယ္ပါ ရွင္တို႔ေတြသာမရွိရင္ က်မစာေတြဟာ ေသဆံုးသြားတာၾကာျပီေပါ့...။
မိုးေငြ႔
16 comments:
မီးမီးထူးထူးဆန္းဆန္းေလးေတြစိတ္ကူးတတ္တာ FMA မွာကတည္းကမီးမီးေရးတဲ့၀တၳဳတိုုေလးေတြဖတ္ျပီးသိပါ့ .. ဒါဟာ အျပစ္မွမဟုုတ္တာကြယ္... ဖန္တီးနိုုင္မွုုပါ ...
ခ်စ္တဲ့
ဝသုန္
မမစိတ္ကူးယဥ္တတ္လို႔ပဲ သိပ္ခံစားလို႔ေကာင္းတဲ့စာေတြ ထြက္က်လာတာေပါ့ :D
ဟုတ္ပါဘီဗ်ာ....ဟုတ္ပါဘီ.....က်မ၏ကဗ်ာၾဆာက မမိုး
ကို သူ႕ကဗ်ာေတြအတြက္ ကုန္ၾကမ္းရွာလိုက္၊မမိုးက
လည္း အက္ေဆးေလးေတြအတြက္ သူ႕ကို ကုန္ၾကမ္း
ရွာလိုက္ နဲ႕ ဟုတ္ေနတာေပါ့ေလ...၊ဒါေပမယ့္ ဒီလိုဝန္ခံ
လိုက္ေတာ့လည္း တစ္မ်ဳိးႀကီးပဲဗ်....၊မမိုးအက္ေဆးေလး
ေတြဖတ္ၿပီး အိန္ဂ်ယ္ဆိုတာဘယ္လိုပံုပါလိမ့္....၊ေနာက္
တစ္ပုဒ္က်ရင္ မမိုးနဲ႕ အိန္ဂ်ယ္ ဘယ္လိုေတြဆံုမွာပါလိမ့္
နဲ႕ စိတ္ကူးရတာက ဖီလင္ဗ်...၊က်မရဲ႕ကဗ်ာၾဆာ ကို
ေတာ့ (သိသလိုလိုမို႕) အဲ့လိုမခံစားရေပါင္ဗ်ာ...:P
ကဲ ခုေတာ့ မမိုးက ဒီလိုႀကီးေရးလိုက္ေတာ့ ဖီလင္ေလး
ေတြကို ဘယ္လိုခံစားရမလဲလို႕....ဟြင္း.......။
ဘယ္လုိပဲ ေျပာေျပာ ေက်နပ္စြာခံယူရင္း
စာေတြဆက္ဖတ္ေနမွာပါ
ရင္တြင္းစကားနဲ႔ အတူ
ရင္ထဲကထြက္လာတဲ႔စိတ္ကူးေလးေတြကုိလဲ
ခ်စ္တတ္ပါတယ္မုိးေငြ႔ေရ
ခ်စ္တဲ႔ jasmine
ဆက္လက္အားေပးလ်က္ပါ
စိတ္ကူးယဥ္တတ္တဲ့သူမွ စာေရးလို႔ရတာေလကြယ္.. း))
တကယ့္အျဖစ္အပ်က္ကို စာနဲ႔ခ်ေရးမယ္ဆိုရင္ေတာင္ အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ကို စိတ္ကူးထဲမွာ ျပန္စဥ္းစားၿပီး ပံုေဖၚရတာပဲမဟုတ္လား.. အဲဒါလဲ စိတ္ကူးယဥ္နည္း တစ္မ်ဳိးပဲေလ။ ေလာကမွာ ဘယ္အရာပဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္စံုတစ္ခုကို ဖန္တီးႏိုင္ဖို႔ဆိုရင္ imagination မပါပဲ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး.. း)
(မိုးေငြ႔ေရ စာေၾကြးေတြလဲ ရွင္းသြားပါတယ္။ အခုတေလာ မေရာက္ျဖစ္တာ ၾကာၿပီး ဖတ္စရာေတြက တပံုႀကီးျဖစ္ေနတာကိုးးး.. :D)
မ်က္စိနဲ႕နား နဲနဲလည္သြားတယ္..
ဒါေပမဲ့ အားေပးတယ္..
ဆက္လက္ျပီးစိတ္ကူးေတြနဲ႕
စာေတြကဗ်ာေတြဖန္တီးပါဦးလို႕
ဖန္တီးတတ္တာ စိတ္ကူးကေနစလာရတာဘဲေနာ္..။
ေကာင္းေသာစိတ္ကူးေလးေတြနဲ ့သိမ္ေမြ ့တဲ့၊
အႏုပညာေလးေတြဖန္တီးတတ္တာ မိုးေငြ ့ရဲ ့ပညာေတြေလ..။
အားေပးတယ္ေနာ္။
မိုးေငြ႔ေရ -- တဂ္ထားတယ္ေနာ္ ၿပန္ေၿဖေပးပါဦးခင္ဗ် း))
http://www.thettantcho.com/2012/02/blog-post_29.html
ခင္မင္စြာၿဖင့္
သက္တန္႔ခ်ိဳ
စာဖတ္သူေတြအေပၚ စာေရးသူရဲ႕ ဇာတ္ေကာင္ေတြ လႊမ္းမုိးမႈခံရတယ္ဆုိတာ စာေရးသူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈတစ္ခုပဲမဟုတ္လားမေရ။ ခုလုိခ်ေရးလုိက္ေတာ့လည္း ရင္ထဲမွာေပါ့သြားမွာပါ။ ခ်စ္စရာ၊ ရင္ခုန္စရာေကာင္းတဲ့ မမုိးရဲ႕ စာစုေလးေတြထဲ ဆက္လက္စီးေမ်ာ ခံစားပါရေစဦး။
အာ .မမိုးကလဲ .စာေရးသူဆိုတာ ဒီလိုဘဲေရးၾကတာဘဲကို
ထပ္တူျမင္ၾကတယ္ဆိုတာကေတာ႕ထံုးစံျဖစ္ေနျပီေလ
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အားေပးတယ္ ဖတ္ေနမွာပါပဲ
ခ်စ္တဲ႕
ဒိုးကန္
တကယ္ေတာ့ စာေရးသူဆိုတာက စိတ္ကူးေတြကို အသက္သြင္းေနၾက သူေတြလို ့ထင္ပါတယ္...
မမဝသုန္ န႔ဲကပ္လိုက္လာတာပါ
ခံစားသြားပါတယ္
အမ္မေလး ဟုတ္ပါပီဗ်ာ
ေမာင္ဘႀကိဳင္တုိ႔ကလည္း စာေရးသူအလွည္႔စားခံဖုိ႔
အၿမီးနွံ အဲေလ... ဘေလာ႔အနွံလည္စာဖတ္ေနတာဗ်ား း)
း)
ဘာေျပာေျပာပါ မမုိးေငြ႔ရယ္ း) စိတ္ခံစားခ်က္နဲ႔ စိတ္ကူး ၅၀း၅၀ ေရာစပ္ၿပီး ကဗ်ာျဖစ္ျဖစ္ စာျဖစ္ျဖစ္ ဖန္တီးရတာပဲမဟုတ္လား း)
ညာနဲ႔ေနာ္
တိလယ္
ေမာင္ဘခ်ဳိင္ အဲ ေမာင္ဘႀကိဳင္ း) း)
ဟုတ္တယ္ မမိုးေရ..ဇာတ္ေကာင္ေတြနဲ ့ ဖန္တီးသူကို တြဲၿမင္ေနတယ္..ဖန္တီးတာေတြ မရိွေတာ့ရင္ အႏုပညာေတြ ဘယ္ရွင္သန္ေတာ့မလဲ...
အစ္မေရးသြားတဲ႕စာေလးေတြ ဖတ္ရတာ အရမ္းေကာင္းပါတယ္......တကယ္ခံစားဘူးမွေရးရင္ ပရိသတ္အတြက္ အမ်ားၾကီး ေပးႏိုင္မလဲေနာ္....အစ္မ စိ္တ္ကူးမ်ားမ်ားယဥ္ပါေစလို႕ေတာင္ ဆုေတာင္းခ်င္တယ္.....ဒါမွ အစ္မခံစားမႈ႕ စိတ္ကူးယဥ္အႏုပညာေတြ ခံစားရမွာေလ...အျပစ္လို အစ္မ မေတြးပါနဲ႕....အစ္မပရိသတ္အတြက္ စာေလးေတြ ေရးေနတယ္ဆိုရင္ အစ္မေပ်ာ္မွာပါ.....နားလည္လို႕ေတာ႕မဟုတ္ပါဘူး...အစ္မခံစားခ်က္ေလးကို ၀င္ခံစားၾကည္႕တာပါ....ခုန ဒီစာကိုမဖတ္ခင္ အိန္ဂ်ယ္အေၾကာင္းဖတ္မိေသးတယ္..အဲတုန္းကေတာင္ တကယ္ခံစားရတာလို႕ေတာင္ထင္သြားတယ္....အစ္မစာအေရးအသား တကယ္ႏုညံ႕ျပီး လွပါတယ္....ေျမာက္ေျပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္....တကယ္ ေကာင္းလို႕ပါအစ္မရဲ႕စာေတြကို အားေပးေနတယ္ေနာ္....
Post a Comment