မိုးေငြ႔ဆိုတာ...ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔ ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ့...း)

Friday, 26 June 2009

ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်းကေလးဘ၀ကိုလြမ္းတမိသည္(၂)



တစ္ေန႔က ကၽြန္မတို႔အိမ္မ်က္ေစာင္းထိုးက အ.မ.က ေက်ာင္းေရွ႔နားကအျဖတ္ အဲဒီေက်ာင္းက ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမၾကီးကို အစ္မၾကီးတစ္ေယာက္နဲ႔ စကားရပ္ေျပာေနတာကိုေတြ႔လိုက္ေတာ့ ကၽြန္မငယ္ငယ္ ေလးငါးတန္းတုန္းက ကၽြန္မတို႔ရဲ့ အဂၤလိပ္စာဆရာမ ေဒၚခင္ျဖဴေ၀ ကိုသြားအမွတ္ရမိတယ္...။ အဲဒီဆရာမၾကီးရဲ့ ကိုယ္လံုးကိုယ္ထည္က ကၽြန္မတို႔တီခ်ယ္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ကိုတူတယ္...။

အျဖဴအစိမ္း၀တ္ထားေပမယ့္ တျခားဆရာမေတြနဲ႔မတူဘဲ ထူးထူးျခားျခားေလးျဖစ္ေနတယ္လို႔ ခံစားရတယ္...။ အဲဒါနဲ႔ ေသခ်ာၾကည့္မိေတာ့ ဆရာမက ေဂ်ာ္ဂ်က္အေပ်ာ့သားကို ေအာက္ခံနဲ႔ ခ်ဳပ္ထားတဲ့ ေက်ာင္းစိမ္းထမီေပ်ာ႔ေပ်ာ႔ေလးကို ၀တ္ထားတာေတြြြ႔လိုက္တယ္..။ ဒါလည္း ငယ္ငယ္က ကၽြန္မဆရာမ ၀တ္စားတာနဲ႔ေတာ္ေတာ္တူေနျပန္တယ္..။ လက္ကိုက္ပ၀ါကို ခါးၾကားမွာညွပ္တာကအစတူတာ...။

ကၽြန္မတို႔ဆရာမက စည္းကမ္းၾကီးတယ္...သူေမးတဲ့ meaning မရရင္ၾကိမ္လံုးနဲ႔ေဆာ္တာပဲ...။ သူေနတဲ့အခန္းမွာဆို အလံုးေသးေသးျဖဴျဖဴနဲ႔ ၾကက္ဥၾကိမ္ဆိုတဲ႔ ၾကိမ္လံုးေတြအမ်ားၾကီးပဲ...။ ဘာေၾကာင့္ ၾကက္ဥၾကိမ္လို႔ ေခၚသလဲဆိုေတာ့ ေျခသလံုးမွာ တစ္ခါတစ္ခါ ရႊမ္းခနဲရိုက္လိုက္လို႔ကေတာ့ ၾကက္ဥလံုးေလာက္ ေယာင္ကိုင္း လာတယ္လို႔ေျပာၾကတာၾကားဖူးတယ္..။ ဟီး..ဟီး ကၽြန္မလည္းငယ္ငယ္က ဆရာမၾကိမ္လံုးနဲ႔ရိုက္တာ လက္ဖ၀ါးမွာပဲခံရလို႔ ေျခသလံုးမွာ ၾကက္ဥလံုးေလာက္ေယာင္မေယာင္ေတာ့ မသိဘူးဗ်...။ ဆရာမရဲ႔ ဒဏ္ေပးစနစ္ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ထိုင္ထလုပ္ျခင္းပဲ..။ တစ္ခါက သူစာသင္တာကို နားမေထာင္ဘဲ အတန္းေနာက္ဘက္က ေက်ာင္းသားတခ်ိဳ႔စကားမ်ားၾကလို႔ဆိုျပီး ...တစ္တန္းလံုးကို ထိုင္ထ အခါတစ္ရာ လုပ္ခိုင္းတာခံရတာ...အားပါးပါး..အီစလံကိုေ၀သြားတာပဲ...။ ေက်ာင္းဆင္းေတာ့ ေက်ာင္းေလွကားကိုေတာင္ မဆင္းႏိုင္ဘူး ေပါင္ေတြနာတာေလ..မေျပာပါနဲ႔ေတာ့...။

အတန္းထဲမွာ ဆရာမေဒၚခင္ျဖဴေ၀ရဲ႔ အဂၤစာအခ်ိိန္ေရာက္ျပီဆိုရင္ ဆရာမ မေရာက္ခင္ သူ႔ရဲ႔ ၾကိမ္လံုးနဲ႔ၾကမ္းျပင္ေထာက္တဲ႔ တေဒါက္ေဒါက္ အသံနဲ႔ ေရေမႊးနံ႔က အရင္ေရာက္လာတာပဲ...။ ဆရာမကရခိုင္လူမ်ိဳး...ေတာင္ၾကီးဇာတိ...။ သူတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသူဘ၀က Valley Ball လက္ေရြးစင္ တစ္ေယာက္..။ ဒါေၾကာင့္ဆရာမရဲ႔အရပ္ဆို အျမင့္ၾကီးပဲ...။ ကၽြန္မအထင္ ငါးေပရွစ္ကိုးေလာက္ ရိွမယ္ထင္တယ္..။ 

စကားခ်ပ္ ။ ။ ဆရာမတို႔အသင္း ေလ့လာေရးခရီးထြက္ေတာ့ ပုဂံေညာင္ဦးမွာ.. ဇီးကြက္စိန္ဆိုတဲ႔ ဟိုးတုန္းက ျမန္မာျပည္မွာ အရပ္အရွည္ဆံုးအမ်ုိဳးသမီးနဲ႔ ဓါတ္ပံုအတူရိုက္ထားတာကို ဆရာမျပလို႔ၾကည့္ဖူးတယ္...။ ဆရာမ ဒီေလာက္ အရပ္ရွည္တာေတာင္ အဲဒီဇီးကြက္စိန္နဲ႔ယွဥ္လိုက္ေတာ့ ပခံုးေအာက္ေလာက္ပဲရိွတာ ... ။ ခုေတာ့ အဲဒီ ဇီးကြက္စိန္ဆိုတာလဲ မရွိေတာ့ပါဘူး..။ သူ႔ကိုအစြဲျပဳျပီး...သူေနခဲ့တဲ့ရြာကို ဇီးကြက္စိန္ရြာဆိုျပီး ေခၚၾကတာခုထိပါပဲ...။ ပုဂံရဲ႔ ဆုေတာင္းျပည့္ ေစတီေလးဆူထဲက ေလာကနႏၵာေစတီတည္ရွိတဲ့ ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းနေဘးက ရြာဟာ ဇီးကြက္စိန္ရြာေပါ့...။ အဲဒီဘုရားသြားဖူးရင္ ထေနာင္းပင္ေတြသိပ္ေပါလို႔ ဆူးေတြစူးမွာကို သတိေတာ့ထားရတယ္...။ ျပီးေတာ့ ထူးထူးျခားျခား ငါးေၾကာ္နဲ႔ႏြားႏို႔ကို တြဲေရာင္းၾကတယ္...။

ဒါနဲ႔ ငယ္ငယ္က ဆရာမဆီ ညဘက္ေက်ာင္း၀င္းထဲမွာ က်ဴရွင္သြားတက္ၾကတာကိုေျပာျပခ်င္ပါတယ္..။ ညေနထမင္းစားျပီး 6း30 ေလာက္ဆို ကၽြန္မတို႔သူငယ္ခ်င္းတစ္စု ဆရာမေနတဲ့ ေက်ာင္း၀င္းထဲမွာ က်ဴရွင္သြားတက္ၾကရပါတယ္...။ လွ်ပ္စစ္မီးမရိွေတာ့ ဖေယာင္းတိုင္မီးနဲ႔ပဲသင္ရပါတယ္...။ ဆရာမက စာသင္ရင္း သူ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာ M.sc တက္တုန္းက အဲဒီေက်ာင္းမွာ ေက်ာေပါက္သရဲေျခာက္တဲ့ အေၾကာင္းေျပာျပေတာ့ ေၾကာက္လိုက္ၾကတာ ကၽြန္မဆို ခုံေပၚေျခေထာက္တင္ထားရတဲ့အထိပဲ...။ ဘာရယ္မဟုတ္ဘူးေပါ့... ကေလးဆိုေတာ့ သရဲတေစၦအေၾကာင္းေျပာရင္ပဲ...အလုိလိုေန ၾကက္သီးေမႊးေတြထ ျပီးေတာ့ကို ေၾကာက္တာေလ...။

အဲဒီသရဲက ဘယ္လိုေျခာက္လဲဆိုေတာ့ အေဆာင္ေနေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ အေျပာအရ သူကသာမန္လူအတိုင္းပဲ ဒါေပမယ့္လူေတြ႔ရင္ “ေက်ာေပါက္သရဲဆိုတာျမင္ဖူးၾကလား” လို႔ေမးတတ္တယ္တဲ႔... ။ ဟင့္အင္းလို႔ေျဖတာနဲ႔ သူက သူ႔ေက်ာကုန္းအေပါက္ၾကီးကို လွည့္ျပျပီးေျခာက္တတ္တာတဲ႔...။ တကယ္ ဟုတ္မဟုတ္ဆိုတာေတာ့ မသိဘူးေပါ့..။ ဒါကေတာ့....ကၽြန္မဆရာမ ေက်ာင္းသူဘ၀တုန္းက ေပၚျပဴလာျဖစ္ခဲ့တဲ့သတင္းေလးေပါ့...။ ကၽြန္မတို႔ က်ဴရွင္ျပီးတဲ့အခ်ိန္က ည 8း30ေလာက္ျဖစ္မယ္...ဆရာမက ကၽြန္မတို႔ကို ေက်ာင္း၀င္းထိပ္ထိလိုက္ပို႔ပါတယ္...။ အဲဒီခါက်ရင္ ဆရာမကို တျပိဳင္တည္း ႏႈတ္ဆက္တဲ႔
( goodnight teacher, thank you teacher ) ဆိုတဲ႔အသံကို ၾကားေယာင္ေနမိတုန္းပဲ....။

ကၽြန္မတို႔ ငယ္ငယ္က ရြာမွာ သမန္းက်ားအေၾကာင္းဆိုတာကို သိပ္ေျပာၾကတာ..။ လူေတြ ဆက္တိုက္နီးပါး ေသၾကျပီဆိုရင္ ဒါ...သမန္းက်ားေၾကာင့္ေပါ့...။ သမန္းက်ားဆိုတာဘယ္လိုျဖစ္လာသလဲဆိုေတာ့ ေသတဲ့သူက မပုပ္မသိုးဘဲ အေမႊးေတြရွည္လာတယ္ လက္သည္းေတြရွည္လာတယ္ သူ႔ကိုႃမႈပ္တဲ႔ ဂူကိုသြားၾကည့္ရင္ အေပါက္ေတြရိွတတ္တယ္ ..။ ဒါဆို ဒီဂူထဲက သမန္းက်ားျဖစ္ေနတယ္ေပါ့...။ ညဘက္ အဲဒီအေပါက္ကေနထြက္ျပီး လူစားတယ္ေပါ့...။ ဒါေၾကာင့္လူေသတယ္ေပါ့...။ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ပါပဲ...ဒါေတြဟာ တကယ့္အျပင္မွာမျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး...။ အယူအဆေတြ အစြဲေတြျဖစ္မွာပါ...။ ငယ္ငယ္ကေတာ့မသိနားမလည္ေတာ့ ေၾကာက္ၾကတာေပါ့...။ ဒါကရြာမွာ ငယ္ငယ္က Hit ျဖစ္ခဲ့တဲ့သတင္းတစ္ပုဒ္ပါ...။ ေက်ာေပါက္သရဲအေၾကာင္း ေျပာရင္းနဲ႔ ဆက္စပ္သြားတာပါ...။

ကဲ ....ကၽြန္မရဲ့ဆရာမအေၾကာင္းကို ဆက္ေျပာျပခ်င္ပါတယ္....။ ဆရာမက အရိုက္ၾကမ္းလို႔ မိဘတခ်ိဳ႔က တိုင္လို႔ ဆရာမ တာခ်ီလိတ္ကိုေျပာင္းေရႊ႕သြားပါတယ္...။ ဆရာမက ကၽြန္မတို႔တာေလမွာ 3 ႏွစ္ေလာက္ေတာ့ စာသင္ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္...။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္မလည္း (၇)တန္းမွာ ရန္ကုန္ေျပာင္းလာေတာ့ ဆရာမသတင္းကို ေနာက္ဆံုးၾကားမိတာကေတာ့ ယိုးဒယားဘက္ကို ထြက္သြားတာတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသြားခ်င္တာနဲ႔ သူသိပ္ျမတ္ႏိုး ကိုင္းရိႈင္းတဲ႔
--> ဗုဒၶဘာသာကိုစြန္႔လြတ္ျပီး ခရစ္ယာန္ဘာသာထဲကို ၀င္သြားတယ္လို႔ၾကားတယ္....။ ျပီးေတာ့ BBC မွာ သတင္းေၾကာ္ျငာေနတယ္လို႔လည္း ၾကားပါေသးတယ္...။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆရာမအသင္ျပေကာင္းခဲ့လို႔ အဂၤလိပ္စာအေျခခံေကာင္းခဲ့တာပါ...။ ဆရာမ ေက်းဇူးေတြအမ်ားၾကီးပါ...။ ဆရာမသာ ကၽြန္မဘေလာ့ကို ဖတ္မိခဲ့ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႔ စိတ္ကူးယဥ္မိပါေသးတယ္....။

“ဆရာမရယ္.....သမီး Blog ကိုဖတ္မိခဲ႔ရင္ သမီးကို ကြန္မန္႔ေလးေပးသြားခဲ့ပါေနာ္... ျပီးေတာ့ ငယ္ငယ္က သမီးကို သႏၱာမလို႔ေခၚတတ္တဲ့ ဆရာမကိုလည္း သမီးသိပ္ေတြ႔ခ်င္ေနပါတယ္...”


မိုးေငြ႔

1 comment:

myat said...

ၾကက္ဥၾကိမ္ကုိလဲေၾကာက္တယ္...
ေၾကာေပါက္ၾကီးကုိလဲေၾကာက္တယ္..
အမက သူမ်ားေၾကာက္ေအာင္ေရးတတ္တယ္ေနာ္..။
`ေၾကာက္ေပါက္ၾကီးလုိ႔´ ေၿပာလုိက္ေတာ့
လူကုိၾကက္သီးထသြားတာပဲ..။