အ လွ မ်း တွေ ထု ပ် ပိုး
ရ င် ခု န် သံ တ စ် ချို့ နဲ့
စို က် ပျိုး ခဲ့ တဲ့ အ ပ င်
နွ ယ် မျှ င် တွေ တောင်
အ ထ ပ် ထ ပ် ရ စ် ပ တ် နေ ပြီ
တ က ယ် ဆို
အဲ ဒီ အ ပ င် မှာ
အကိုင်း အ ခ တ် တွေ
ဝေ ဖြာ နေ တာ
အ ကြ င် နာ တွေ ပေါ့
ချို မြ တဲ့ အ ချ စ် တွေ က
ရ င့် မှ ည့် လွ န်း လို့
သူ့ အ ရှေ့ မှာ
ကြွေ မ ကျ ရုံ တ မယ် ပါ ပဲ။
အိ ပ် မ က် ထဲ ပဲ
အ ခါ ခါ ချွေ ချ
အ ပင် လေး က
ပို လှ မ ယ် ထ င် တ ယ်။
အ ပြ င် မှာ ချွေ မ ချ ရဲ
ကို ယ် အ ကျ နာ မှာ စိုး တယ် လေ ။
ကျမ၏ကဗျာဆရာ

9 comments:
ခ်ိဳျမေနျပီဆိုုရင္ေတာ့.သူကေခၽြခ်မွာပါဟာ.. ေၾကြမက်နဲ႕.. ဒဏ္ရာေတြရကုုန္မယ္...
ဖတ္ရင္းကဗ်ာေလးကခ်ိဳလိုုက္တာလိုု႔...
ရုတ္တရက္ဖတ္လိုက္တာ ေရြမခ်ရဲတဲ့သစ္ပင္တဲ့....ဟီး...။
ကဲပါေလ....သူကေခၽြမခ်ဘူးဟုတ္လား....ရင့္မွည့္ေနတာ
ေတာင္ ေခၽြမခ်ရဲရင္ တုတ္နဲ႕သာထိုးခ်ဗ်ာ....ၾကာတယ္..:P
မေခြ်ရက္လည္းေႂကြခ်ိန္တန္ရင္
ေႂကြခါက်လို႔ေျမခရရွာတယ္မိုးေငြ႔ေရ။
ဒါကမလြန္ဆန္ႏိုင္တဲ့သဘာဝတရားေပါ့ေနာ္။
စိတ္ဓာတ္အစဥ္ၾကည္လင္ေအးျမပါေစကြယ္။
ေမတၱာျဖင့္
အန္တီတင့္
ငါသာပန္းျဖစ္ရင္တဲ့ ရဲရဲပြင့္ၿပီး ရဲရဲေၾကြလိုက္မယ္ တဲ့
ၾကားဖူးတဲ့ စာသားပါ...
ကဗ်ာေလးလွတယ္ သႏၲရသကို သိမ္သိမ္ေမြ႕ေမြ႕ေလး ရသလိုပဲ . . .
ကဗ်ာေလး အရမ္းေကာင္းတာပဲ မမရယ္
သူ႔ရဲ႔ ေရးဟန္ေလးေတာင္ မမတင္လြန္းလို႔ ကန္ဒီမွတ္မိေနၿပီ :)
အသိ တေယာက္ေယာက္ေရးဟန္နဲ႔ တူေနသလိုပဲ ဘယ္သူလဲေတာ့ မသိပါ ဟီး အဲ့လိုေတာ္တာ :P
ေခၽြမခ်ရက္ရင္ ေရႊခ်လိုက္ပါ အမ :D
ဒါဆိုရင္ေတာ့ ေလျပင္းေတြ အလာကိုပဲ ေစာင့္ေနေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ႕...၊ ကဗ်ာေလးက သိမ္ေမြ႔ၿပီး လွတယ္...။
ကဗ်ာေလးက ခ်စ္စရာေလး ဖတ္ရတာ ရင္ထဲေအးျမသြားသလုိ ခံစားလုိက္ရတယ္...
ေခၽြမခ်ပဲနဲ႕ သူ႕အလိုလို ေၾကြက်သြားမွာ စိုးတယ္..
Post a Comment