ငယ်တုန်းက သူငယ်ချင်း.....

မအိမ်သူရဲ့ ငချိပ်ခေါပုပ်ကိုကြည့်ပြီး.... ငယ်ငယ်တုန်းက ငချိပ်ပေါင်းကိုသတိရသွားတယ်........။

အဲဒီတုန်းက မနက်မနက်ဆို တောင်းလေးကိုထမ်းပိုးနဲ့ထမ်းပြီး ကောက်ညှင်းပေါင်း ငချိပ်ပေါင်း ရွှေထမင်းတွေကို လာလာရောင်းတဲ့ အဒေါ်ကြီးတစ်ယောက်ရှိတယ်....။ နေ့တိုင်းလိုလို သူ့ဆီက ခေါက်ဆွဲနဲ့စားဖို့ ကောက်ညှင်းပေါင်းဝယ်တယ်...။ ငချိပ်ပေါင်းဆို အုန်းသီးဖတ်များများ သကြားလေးဖြူးပေးတယ်... အရမ်းစားကောင်းတာ.........။ အိမ်မှာ ဘုရားဆွမ်းကို ငချိပ်ပေါင်းကပ်တဲ့နေ့ဆို ဆယ့်နှစ်နာရီမထိုးခင် အိမ်ပေါ်တက်တဲ့လှေကားမှာ သူငယ်ချင်းနန်းဖေါင်းနဲ့အတူစောင့်နေကြပြီ....။ ဆယ့်နှစ်ဒေါင်ခနဲထိုးတာနဲ့.... ဘုရားဆွမ်းတော်စွန့်..... ငချိပ်ပေါင်းတွေယူပြီး ဟိုး အပေါ်ဆုံးထပ် ဖလက်ပေါ်ထိတက်ပြီး သွားစားကြတယ်........။

နန်းဖေါင်းနဲ့ကျမက ကျွန်မရန်ကုန်ကိုကျောင်းသွားတက်ခါနီးအထိ အတူတွဲကြတဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းတွေ.....။ အိုးပုပ်ဆော့လဲအတူတူ.... ချောင်းထဲရေသွားကူးလဲအတူတူ..... ကျောင်းဝင်းထဲမှာသွားကစားလဲအတူတူ ငါးသွားဖမ်းလဲအတူတူ... ကြာကန်ထဲက ကျွဲခေါင်းသီးသွားခူးတော့လဲအတူတူပဲ......။ တော်တော်ကစားမက်တဲ့ ကလေးမလေးနှစ်ယောက်ပေါ့.....။ (ကျွန်မတို့ကို အမွှာတွေလားလို့တောင်ရွဲ့ပြောကြတယ် မခွဲအတူအမြဲရှိလို့လေ) တခါတလေ နန်းဖေါင်းတို့အဘိုးရဲ့ မက်မန်းခြံထဲကိုတနေကုန် သွားကစားတတ်သေးတာ......။ အိမ်ကနေပဲပုပ်မှုန့်နဲ့ငရုတ်သီး ဆားအချိုမှုန့်တွေယူသွားပြီး မက်မန်းသီးအကြွေတွေကောက် ငါးကန်အစပ်မှာဆောက်ထားတဲ့ တဲအိမ်လေးမှာ ဇိမ်ပြေနပြေနဲ့ စားကြတယ်.....။ မောလာရင်တရေးအိပ်ကြသေး.....။

ရွာထိပ် ရေအားလျှပ်စစ်စက်ရုံအပေါ်ဘက်က တောင်စောင်းမှာ လှေကားထစ်ပုံစိုက်ထားတဲ့ နာနတ်သီးခင်းကိုလဲ အသီးသွားခူးကြတယ်.....။ ရေအားလျှပ်စစ်အတွက် ရေအရင်းမြစ်အစဖြစ်တဲ့ တောင်ကျရေတံခွန်ဆီလဲ သွားလိုသွားကြတယ်....။ လူကြီးတွေသိရင်တော်တော်စိတ်ပူကြမှာ...။အဲလို လျှောက်လျှောက်သွားတတ်ကြတယ်..။

ကျွန်မတို့က အိုးပုပ်ကစားတာတောင်မှ တခါတလေ တကယ့်မုန့်တွေနဲ့ကစားကြတာ....။ ယိုးဒယားဖါလူဒါတွေဝယ်လာ တိုဖူးတွေဝယ်လာပြီး မီးဖိုချောင်ထဲက ပန်းကန်တွေခွက်တွေ ဇွန်းတွေယူပြီးကစားကြတာ....။ နန်းဖေါင်းက ဖါလူဒါရောင်းရင် မီးမီးက တိုဖူးရောင်းတယ် ပြီးတော့ တစ်ယောက်မုန့်တစ်ယောက်ဝယ်စားကြတယ်.......။ ပျော်စရာနော်........။ ဥပုသ်နေ့ရောက်ရင်လဲ ပျော်ဖို့ကောင်းတယ်...။ နန်းဖေါင်းတို့အဖိုးနဲ့အဖွားက ဥပုသ်စောင့်သွားရင် နေ့လည်ဥပုသ်သည်တွေစားဖို့ နန်းဖေါင်းတို့အမေက ရှမ်းထမင်းဟင်းအစုံချက်ပြီးပို့ရတယ်......။ မီးမီးတို့နှစ်ယောက်က စားပြီးသားထမင်းဟင်း ဗန်းတွေကိုသွားသိမ်းရတာ.....။ အဲခါကျရင် အဖိုးအဖွားတွေစားလို့မကုန်တဲ့ ဟင်းအကျန်တွေကို နှစ်ယောက်သားဆက်ဆွဲလိုက်ကြတာ ဘာပြောကောင်းမလဲ.....။ တကယ်ဂွတ်တယ်...။ ရှမ်းတွေက ထမင်းအစားကောက်ညှင်းနဲ့ဟင်းနဲ့စားတာလေ...။ ငယ်ကတည်းက ကောက်ညှင်းစားလာလို့ထင်တယ် ခုချိန်ထိ ကောက်ညှင်းကို ဘယ်ချိန်စားစား ဗိုက်ကယ်တယ် ရင်ပြည့်တယ်ဆိုတာမရှိဘူး........။

နန်းဖေါင်းကိုသတိရတယ်....သူနဲ့မတွေ့ရတာ ဆယ်နှစ်နီးပါးရှိပြီထင်တယ်.....။ နောက်ဆုံးတွေ့လိုက်တာ ၂၀၀၂ ၂၀၀၃ လောက်ကထင်တယ်.....အခုဘန်ကောက် ပရတူနမ်းမှာဈေးရောင်းနေတယ်လို့ကြားတယ်...။ အဆက်သွယ်လဲမရှိတော့ဘူး......။ ကျွန်မတို့ ရေစက်မကုန်သေးရင် တစ်နေ့နေ့တော့ ပြန်ဆုံကြဦးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်....။

မိုးငွေ့