ပလာတူးငါးႏွုင့္မုန္႔ဟင္းခါးဖတ္ဆလပ္

ယိုးဒယား သေရစာေလးတစ္မ်ိဳးပါ....။ က်မတို႔နယ္စပ္မွာဆို ေန႔လည္ဘက္ ထမင္းစားျပီး သေရစာအျဖစ္ လုပ္စားတတ္ၾကပါတယ္...။ ျမန္မာေတြ မုန႔္ဟင္းခါးသုပ္္လုပ္စားသလိုေပါ့...။

ဒီပံုကေတာ့ ေစ်းထဲက၀ယ္လာတဲ႔ ငါးေသတၱာငါးလို႔ေခၚတဲ႔ ပလာတူးငါးကို အူေတြထုတ္ေရစင္စင္ေဆးျပီး ဇကာထဲထည့္ထားတာပါ

ျပီးရင္ ဆားမ်ားမ်ားခတ္ထားတဲ႔ ေရဆူဆူအိုးထဲကို ငါးေတြကိုနစ္ခ်လိုက္တယ္... ငါးက်က္ျပီလို႔ထင္တဲ႔အထိ နစ္ထားျပီး ျပန္ဆယ္ထုတ္လိုက္ပါ...။ ေရစစ္ရင္ ဆီပူပူထဲ ထည့္ေၾကာ္လိုက္...။ ငါးေၾကာ္အရသာေလးက ငံက်ိက်ိနဲ႔ က်မတို႔ငါးဆားနယ္လို႔အရသာမ်ိဳးပါပဲ

အဲဒီငါးေၾကာ္ေလးကိုႏြင္ျပီး ဆလပ္ရြက္ေပၚမွာ မုန္႔ဖတ္တစ္လုတ္စာထည့္ ငါးေၾကာ္ထည့္ အခ်ဥ္ရည္စမ္းျပီး ထုပ္စားလိုက္ရံုပဲ...။ ရန္ကုန္မွာ ပဲျပားအစာသြတ္တို႔ ငါးဖယ္အစာသြတ္တို႔ုလုပ္စားသလိုေပါ႔..။

ပံုမွာပါတဲ႔အတိုင္း အားလံုးထည့္ျပီး ဆလပ္ရြက္ကိုထုပ္လိုက္ ျပီးရင္ပါးစပ္ေလး ခပ္က်ယ္က်ယ္ဟျပီး ထည့္လိုက္..။ အိုး အရသာကေတာ့ ဂြတ္မွ ဂြတ္ပဲဗ်ိဳ႔...။ ေအာ္ အခ်ဥ္ရည္လုပ္နည္းေလးေျပာျပဦးမယ္...။ ၾကက္သြန္ျဖဴကို ႏုတ္ႏုတ္စင္း... ငရုတ္သီးစိမ္းပါးပါးလီွး...။ ယိုးဒယားၾကက္ဖတံဆိပ္ ငရုတ္အခ်ိဳရည္ ဆမ္းလိုက္.. ပုဇြန္ထမ္းငံျပာရည္နည္းနည္းထည့္ သံပုရာသီးညစ္ျပီး နံနံပင္ျဖဴးလိုက္ရင္ျပီးျပီ...။ အဓိကကေတာ့ ငါးေၾကာ္နဲ႔ အခ်ဥ္ရည္အရသာပါပဲ...။ စားလိုက္ေတာ့ ခ်ဥ္ငံစပ္ကေလးေပါ့...။ တစ္လုတ္စားျပီးရင္ မရပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ဆက္ဆက္ျပီးစားခ်င္ေနေရာ....။ မယံုရင္ လုပ္စားၾကည့္ၾကပါ...။ ရွမ္းလိုေတာ့ အဲဒီမုန္႔ကို “ေခါက္ဆင့္ပါထူး”လို႔ေခၚတယ္...။ “ေခါက္ဆင္”့ဆိုတာက မုန္႔ဖတ္ကိုေခၚတာ.. “ပါထူး”ကေတာ့ ပါလာတူးငါးကိုေျပာတာေပါ့..။

ေႏြရာသီးေနပူပူျပင္းျပင္းမွာ ထမင္းစားမေကာင္းၾကေတာ့ ခုလို သေရစာေလးပဲခံတြင္းေတြ႔ေအာင္ လုပ္စားၾကတာေပါ့....။


မိုးေငြ႔

King & Queen

တက္ကသိုလ်မရောက်ခင်က စာအုပ်တွေဖတ်ပြီး ကျောင်းတက်ရတဲ့အရသာကို သိပ်ပြီးမြည်းစမ်းချင်ခဲ့တာ...။ တက္ကသိုလ်မှာ Fresher Welcome လို့ခေါ်တဲ့ မောင်မယ်သစ်လွင်ကြိုဆိုပွဲကိုလဲ ကြားဖူးနားဝနဲ့ ဘယ်လိုမျိုးပါလိမ့်လို့ စိတ်ဝင်တစားရှိခဲ့တယ်...။ ကျမတို့ပထမနှစ်ကျောင်းစတက်တော့ ကျမက လမ်းမတော်လိပ်စာနဲ့မို့ ကြည့်မြင်တိုင်(RC 3) မှာတက်ရပါတယ်...။ အဲဒီတုန်းက ဗိုလ်တထောင်နယ်မြေ(RC1)၊ လှိှုင်နယ်မြေ(RC2) စသဖြင့် ကိုယ်နေတဲ့ မြို့နယ်အသီးသီးကနေခွဲပြီးကျတဲ့ ကျောင်းမှာတက်ရတယ်...။ အဓိပတိလမ်းမနဲ့ ကံ့ကော်တော၊ ဂျက်ဆင်နဲ့ ဦးချစ်လဘက်ရည်ဆိုင်၊ သစ်ပုတ်ပင်ကြီးနဲ့ မာလာဆောင်၊ အင်းလျားဆောင်တို့ရှိရာဖြစ်တဲ့ ရန်ကုန်ပင်မတက္ကသိုလ်ကြီးကတော့ နယ်မြေခွဲတက္ကသိုလ်ကနေ ဒုတိယနှစ်ဖြေပြီးမှ တတိယနှစ်နဲ့နောက်ဆုံးနှစ်သမားတွေ ဒါမှမဟုတ် ဒုတိယနှစ်မှာ ဂုဏ်ထူးပါတဲ့သူတွေ၊ တတိယနှစ်မှာ Q ဝင်တဲ့သူတွေမှ အဲဒီမှာ ဆက်တက်ခွင့်ရတာပါ...။ ပထမနှစ်မှာ ကျမစိတ်ဝင်စားတဲ့ မောင်မယ်သစ်လွင်ကြိုဆိုပွဲကြီးကို လှော်ကားဥယျာဉ်မှာ ပျော်ပွဲစားထွက်ရင်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ အတန်းထဲကသူတွေ King နဲ့ Queen ကိုရွေးချယ်ကြပါတယ်...။ (လှော်ကားကိုရွေးရကြောင်းကတော့ ကျမတို့မေဂျာက Zoology ဖြစ်နေတာကြောင့် အဲဒီက ဘေးမဲ့ထားတဲ့ အကောင်ပလောင်တွေကို လေ့လာလို့ရအောင်ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပါ....) အရင် ကျမတို့ကျောင်းမတက်ခင် ကျမတို့စီနီယာတွေခေတ်မှာတော့ အဲဒီ King နဲ့ Queen ကို တရားဝင်ကို ရွေးချယ်သတ်မှတ်ကြတာပါ...။ အဲဒီတုန်းက စီးပွားရေးတက္ကသိုလ်က အီကိုကွင်းဆိုရင်နှစ်တိုင်း ပေါ်ပြူလာဖြစ်တယ်....။ အီကိုကွင်းချောလို့လှလို့ ဆိုပြီး ကျောင်းတိုင်းက ယောက်ကျားလေးတွေက စိတ်ဝင်တစား အငမ်းမရလာလာကြည့်ကြတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်..။ King နဲ့ Queen ဆိုတာ ကိုယ့်အတန်းထဲက အလှဆုံးအချောဆုံး ကောင်လေးနဲ့ ကောင်မလေးကိုရွေးရတယ်လို့ပဲ ကြားဖူးပါတယ်...။ တကယ်တမ်း ရွေးလိုက်တော့လဲ ကျမမျှော်လင့်ထားခဲ့သလို မဟုတ်ဘဲ ကျောင်းသားတွေက နောက်ပြီး တကယ့်ရုပ်အဆိုးဆုံးကောင်လေးတစ်ယောက်ကို King အဖြစ်ရွေးလိုက်ကြတယ်...။ Queen အဖြစ်ရွေးခံထားရတဲ့ ကောင်မလေးက ချစ်စရာလေးပါ... မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်း ဆံပင်ရှည်ရှည်စင်းစင်းကလေးနဲ့...။ အဲဒီကောင်မလေး အထက်တန်းကျောင်းမှာကတည်းက ကျမနဲ့ တစ်ကျောင်းထဲ..။ စဉ်းစားသာကြည့်လိုက်ကြတော့ဗျာ... ဒါတမင်သက်သက် ကောင်မလေးကိုချောက်တွန်းသလို ဖြစ်မနေဘူးလား...။ သူနဲ့တွဲ့ဖက်ပြီး လူစိတ်ဝင်စားခံရမယ့် King ကအသားမဲမဲ သားခေါခေါနဲ့ မျက်နှာမှာတောင် ကျောက်ပေါက်ပါသေး.... သေရောဗျာ..။ ဒီလိုနဲ့ ကျမတို့ရဲ့ မောင်မယ်သစ်လွင်ကြိုဆိုပွဲကြီးက ရယ်စရာလေးနဲ့ ပွဲသိမ်းသွားခဲ့တယ်...။ နောက်နေ့တွေကျောင်းတက်တော့ ကျမတို့ရဲ့ Zool King ကြီးက လူတကာစိတ်ဝင်တစား လာကြည့်မှာကို ကြိုတင်တွက်ဆထားပုံရပါတယ်...။ အဝတ်အစား စတိုင်တောင်ပြောင်းလိုက်ပါတယ်...။ ခါတိုင်းဝတ်တဲ့ ရှပ်အကျီၤတွေအစား ရောင်စုံ စပို့စ်ရှပ်တွေဝတ်လာပါတယ်....။ အဲဒီလိုပေါ့နော်...ကျောင်းသားအချင်းချင်း နောက်ပြောင်ရာကရွေးလိုက်တာ သူ့အတွက်တော့အခက်တွေ့သွားတာပေါ့...။ အဲဒီတုန်းက Physic မေဂျာက Queen က အဆိုတော် မဒီပေါ့...သူတို့မေဂျာက King လဲချောတယ်....။ နောက် Botany က Queen လဲ ချစ်စရာလေး ဆံပင်လေးတွေက ညိုညိုလေးနဲ့ ဖြောင့်စင်းနေရော....သူလဲကျမတို့လသာ(၂)ကပဲ ။ မပိုး(ပိုးဒါလီသိန်းတန်)တို့ကျတော့ ကျမတို့ပထမနှစ်တက်တာနဲ့ သူကတတိယနှစ်ကို မိန်းထဲပြောင်းသွားရပြီ...။ ကျမတို့ ကျောင်းက အတော်အသင့်တော့ အနုပညာရှင်တွေ ရှိကြတယ်...။ ကျောင်းတော်ဆီက နောက်ထပ် ဇာတ်လမ်းလေးတွေအကြောင်းကို ကျမဆက်ရေးပါဦးမယ်... ။ ခုတော့ King&Queen ဆိုတဲ့ အမြည်းလေးနဲ့ပဲ ကျမရဲ့ စကားဖြူပန်းတွေ၊ စိန်ပန်းတွေပွင့်တဲ့ တစ်ခါတုန်းကတက္ကသိုလ်က တကယ့်အဖြစ်အပျက်လေးကို ရေးလိုက်ပါတယ်...။

မိုးငွေ့

ပင္လယ္ငါးက်ည္းေျခာက္ဆီပူထိုး

ေငြေဆာင္ကမ္းေျခက ျပန္ေရာက္ကတည္းက ညီမပန္းခင္ေလးအတြက္ ဘာမုန္႔မွမ၀ယ္ခဲ႔ရလို႔ ပင္လယ္ငါးက်ည္းေျခာက္ေၾကာ္ လုပ္ျပီးေပးလိုက္မယ္လို႔ သူ႔ဘေလာ့ဂ္မွာသြားေအာ္ထားတယ္...။ အဲဒါေလးေၾကာ္တဲ႔ဆီကို ခရီးကမေရာက္ေသးဘူး...။ စီေဘာက္မွာ ပန္းခင္းေလးသတိလာေပးေတာ့မွ ဟုတ္ေပသားပဲ... ငါေတာ့ ပံုေျပာသလိုျဖစ္ေနျပီမျဖစ္ဘူးဆိုျပီး... သၾကၤန္ရံုးပိတ္ရက္ကေလးမွာ ရံုးျပန္ဖြင့္ရင္စားရေအာင္လို႔ အမီလုပ္ထားေပးလိုက္တယ္...။ ပန္းခင္းေလးနဲ႔ က်မတိို႔က အရင္က တစ္ရံုးထဲ အလုပ္အတူလုပ္ၾကတာ ခုမွ ညီမေလးက စက္ရံုဘက္ေျပာင္းသြားတာ....။

ေငြေဆာင္ရြာထဲ ထမင္းစားထြက္ၾကတုန္းက က်မတို႔စားတဲ႔ ပင္လယ္စာဆိုင္တစ္ခုက ၀ယ္ခဲ႔တာပါ...။ အဲဒီငါးေျခာက္က ဆိုင္တိုင္းမွာမေတြ႔ရဘူး ရွားတယ္ေျပာပါတယ္...။ အစိတ္သားတစ္ထုပ္ကို ေလးေထာင္ေပးရတယ္...။ သူက ေရခ်ိဳငါးက်ည္းေလာက္အေရာင္မမည္းဘူး...။ မီးခိုးေရာင္ေလးပဲ...။ ငါးေျခာက္တို႔ထံုးစံ နည္းနည္းေတာ့ အငံဓါတ္ရွိတာေပါ့..။

ငါးက်ည္းေျခာက္ဆီပူထိုးလုပ္ရတာလြယ္ပါတယ္...တျခားငါးေျခာက္နဲ႔ ငါးခူ ဆီပူထိုးေတြလုပ္တဲ႔ အတိုင္းပါပဲ...။
ပထမဦးစြာ ငါးေျခာက္ေတြကို ဆီနဲ႔အရင္ေၾကာ္ထားရပါမယ္...။ ျပီးရင္ ၾကက္သြန္နီ ပါးပါးလီွးထားတာကို ေၾကာ္ျပီး ဆယ္ထားပါ...။ ဆီအသန္႔ျပန္ထည့္ျပီး ေထာင္းထားတဲ႔ ၾကက္သြန္ျဖဴကို ေရႊေရာင္သန္းလာတဲ႔အထိေၾကာ္ျပီး ငရုတ္သီးအၾကမ္းမႈန္႔ကို ၾကိဳက္သေလာက္ထည့္ေၾကာ္ပါ.......။ ငါးေျခာက္ကငံျပီးသားမို႔ ဆား၊ ငံျပာရည္ထည့္္စရာမလိုေတာ့ပါဘူး...။ အခ်ိဳမႈန္႔ကေလးနည္းနည္းထည့္ျပီး ေစာေစာက ေဘးဖယ္ထားတဲ႔ ငါးေျခာက္နဲ႔ ၾကက္သြန္နီေၾကာ္တို႔ကို ထည့္ျပီး သမေအာင္ေမႊလိုက္ရင္ ပင္လယ္ငါးက်ည္းေျခာက္ ဆီပူထိုးဟင္းေလး တစ္ခြက္ရသြားပါျပီ...။

ကဲ...ညီမေလးပန္းခင္းေလးေရ... ရံုးမွာ ရွဴးရွဴးွရဲွရွဲနဲ႔ ငါးက်ည္းေျခာက္ဆီပူထိုးေလးကို ထမင္းပူပူေလးနဲ႔စားရင္ ျမိန္သြားပါျပီ..ေန႔လည္စာအတြက္ေတာ့...ဟုတ္ျပီလား...။ အေ၀းေရာက္ေနတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ငါးေျခာက္မရွိခဲ႔ရင္ ငါးအစိမ္းနဲ႔လည္း ေျခာက္ေျခာက္ေၾကာ္ျပီး ဆီပူထိုးဟင္းေလးခ်က္စားႏိုင္ၾကပါတယ္....။

မိုးေငြ႔

အတွေးစများ

ဒီသင်္ကြန်ပိတ်ရက်မှာ ပို့စ်များများတင်ဖို့အတွက် စာတွေရေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်မှန်းထားခဲ့တာ...။ တကယ်တမ်း အင်တာနက်အဆင်မပြေတာနဲ့ ခေါင်းထဲ ဘာမှထွက်မလာတာနဲ့... ရေရေရာရာ ဘာမှမရေးဖြစ်ခဲ့ဘူး...။ ကျမ ဘလော့ဂ်လောကထဲရောက်တဲ့ သက်တမ်း တစ်နှစ်ကျော်ကာလမှာ... ရေးထားခဲ့သမျှပြန်ပြီး သုံးသပ်လေ့လာကြည့်တော့...ဘာမှသိပ်အားရစရာမရှိခဲ့ဘူး...။ ဘယ်လိုအားနည်းချက်တွေများရှိနေသလဲလို့ ပြန်စမ်းစစ်ကြည့်တော့... အဓိက ကကျမစာဖတ်သူတွေကို ဦးစားပေးလိုက်တာပါပဲ...။ ကျမ ဘလော့ဂ်ရေးတိုင်း နိုင်းနိုင်းစနေတို့လို ဘလော့ဂ်ဂါကြီးတွေကို သိပ်အားကျပြီး သူတို့လိုဖြစ်ချင်တာလဲပါခဲ့တယ်...။ ကိုယ့်စတိုင်နဲ့မဟုတ်ဘဲ သူများပုံစံကို ကူးချသလိုဖြစ်နေတယ်...။ ဥပမာဗျာ.... ကျမဘလော့ထဲကို ဝင်လာဖတ်ရင် မဂ္ဂဇင်းတစ်အုပ်ကို ဖတ်ရသလို ကဏ္ဍစုံစုံလင်လင်ပါစေချင်တယ်...။ ဘာသာပြန်၊ ဝတ္ထု၊ လူမှုရေးရာ၊ ဘာသာရေး၊ ဆောင်းပါး၊ ဟင်းချက်နည်း စသဖြင့် အစုံရေးချင်နေတယ်...။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုဘာကို အားသန်သလဲဆိုတာကို သတိမမူမိဘူး...။ အစုံတင်ချင်တာပဲရှိနေတယ်...။ “ပုံရိပ်များအခင်းအကျင်း” ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်မှာဆိုရင် ကျမအားနည်းချက်ကို ထင်ထင်ရှားရှား တွေ့မြင်ကြပါလိမ့်မယ်...။ ဓါတ်ပုံပညာပိုင်း ညံ့ဖျင်းတာရယ်... ဓါတ်ပုံတချို့ကိုဘာသာပြန်တာတွေမှာ လိုအပ်ချက်တွေအများကြီးရှိနေပါတယ်...။ ဒီတော့ ကျမဘာကို အားသန်သလဲ ကျမဘာကိုရေးချင်နေသလဲ... ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးခွန်းပြန်ထုတ်ကြည့်လိုက်တယ်...။ ကျမဘာကို ရေးချင်ပါလိမ့်..။ အဲဒါပဲ လူဆိုတာ မသေခင်အချိန်ထိတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားဖို့လိုတယ်တဲ့...။ သေလွန်သွားသည်အထိ ကိုယ်ဘာဖြစ်ချင်မှန်းမသိ ဘာလိုချင်မှန်းမသိ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ရှာမတွေ့တဲ့ သူတွေများ ဒုနဲ့ဒေးပါပဲ...။ အဲဒီစာရင်းထဲ ကျမပါမသွားချင်ဘူး အမှန်တိုင်းဝန်ခံရရင်...။ ဒီတော့ ပိတ်ရက်အတွင်းမှာ အလုပ်မရှိတော့ အိပ်လိုက်စားလိုက် တီဗီကြည့်လိုက်နဲ့ တစ်နေ့တော့ Movie 5 နဲ့ MRTV4 အစီအစဉ်တွေကြည့်ရင်း ဖြူဖြူကျော်သိန်း ရဲ့ အင်တာဗျူးလေးကို သွားကြည့်လိုက်မိတယ်..။ အင်တာဗျူးဝါးရဲ့မေးခွန်းတိုင်းက သိပ်ကောင်းသလို ဖြူဖြူကျော်သိန်းပြန်ဖြေနဲ့ အဖြေတွေကလဲ သိပ်ကိုလှပါတယ်..။ အမေရိကားမှာ တင်ဆက်တဲ့ Britney Spear ရဲ့ Concert ကိုသွားကြည့်ခဲ့ရတဲ့ အတွေ့အကြုံနဲ့ အဆိုတော်ဘဝအကြောင်းတွေ ဘာစီးရီးတွေလုပ်နေသလဲ စတဲ့ အကြောင်းအရာတွေပါ...။ နောက် စင်ပေါ်မှာ တင်ဆက်ရတဲ့ Performer တွေဖြစ်တဲ့ အလျှောက် Performence အပိုင်းတွေနဲ့ ဖြူဖြူရဲ့ ထူးခြားတဲ့ costume design တွေအကြောင်းပေါ့...။ အနုပညာရှင်ဆိုတာ ကိုယ့်ဝိဉာဉ်မှာ ဆည်းပူးနေတဲ့ ကိုယ်ကျွမ်းကျင်ဝါသနာပါရာ တတ်မြောက်တဲ့ အနုပညာကို တွန့်ဆုတ်မှုမရှိ အတိုက်အခိုက် အခက်ခဲကြားက ရဲရဲဝံ့ဝံ့ချပြရမယ်....ဒါမှ အနုပညာရှင်ပီသမယ်။ အဲဒီမှာ ကျမကြိုက်တဲ့ စကားလေးတစ်ခုက ဖြူဖြူပြောသွားတာ “သူဟာပရိတ်သတ်အကြိုက်ကို ဘယ်တော့မှ ဦးစားမပေးဘူး...သူကြိုက်တာကိုပဲ သူလုပ်လိုက်တယ်... အဲဒီအပေါ်မှာ ပရိတ်သတ်နဲ့ သူနဲ့ ရင်ခုန်သံချင်း ထပ်တူညီသွားတယ်” ဆိုတာပဲ....။ ဒီလိုပဲ ကျမတို့ စာရေးသူ(စာရေးဝါသနာပါသူ) အနေနဲ့လည်း ကိုယ်အားသန်ရာ ရင်ဘတ်ထဲကထွက်လာတဲ့ ကိုယ်ရေးချင်တဲ့စာကိုပဲ ရေးချဖော်ပြသင့်ပါတယ်...။ မခင်ဦးမေရဲ့ review ဆိုတဲ့ပို့စ်မှာ ပြောသွားသလိုပေါ့ ကိုယ်စိတ်ချမ်းသာတာကိုပဲ ရေးတော့မယ် ... စာဖတ်သူတွေ ကြိုက်ကြိုက်မကြိုက်ကြိုက်...။ တစ်ခါတစ်ခါ ကွန်မန့်တွေမျှော်ရတာလဲ ကိုယ်ကိုယ်ကို ရှက်လာသလို...။ နိုင်းနိုင်းစနေဆိုရင် ဘာသာပြန်တွေပဲတင်လွန်းအားကြီးလို့ စာဖတ်သူတချို့ ပြစ်တင်ရှုံ့ချ တိုက်ခိုက်တာကို မကြာခဏလိုလိုခံရပါတယ်...။ သူပြောသလိုပဲ သူသည် ဘာသာပြန်ကိုပဲ အားသန်သည်... အခြား ကဗျာတွေ ခံစားမှုပိုင်းတွေကို သူမရေးတတ်ဘူး...။ အဲဒီလို အကြိမ်ကြိမ်ဝန်ခံထားခဲ့လည်းပဲ...ပြောခံနေရဆဲပါပဲ...။ ဒါကတော့ ဘလော့ဂ်ရေးသူ အတော်များများကြုံရတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုပါပဲ...။ စီဘောက်မှာ မဟုတ်က ဟုတ်ကတွေလာရေးမယ်... ဆဲဆိုချင်ဆိုသွားမယ်... ခနဲ့တဲ့တဲ့ရေးသွားမယ်... အစုံပေါ့ဗျာ...။ တချို့ ကျမရဲ့သူငယ်ချင်း ကဗျာဆရာတွေဆို သူတို့ကဗျာတွေ အကူးချခံရတာတွေရှိသေးရဲ့...။ တကယ်တော့ ဘလော့ဂ်ဂါတွေဟာ စာရေးရတာကို အသေအကြေ ဝါသနာပါလွန်းလို့သာ အချိန်အကုန်ခံ ငွေကုန်ခံ လိုင်းမကောင်းရတဲ့ကြားထဲက (ကျမတို့မြန်မာပြည်ကဘလော့ဂ်ဂါတွေပြောပါတယ်)ညမိုးပဲချုပ်ချုပ် စွန့်စားပြီး ရေးနေကြရတာပါ...။ ရေးတယ်ဆိုတာကလဲ အလကားသက်သက် ကီးဘုတ်ပေါ် လက်ချောင်းလေးရောက်တာနဲ့ စာတွေ သူ့အလိုလို ထွက်လာတာမဟုတ်ဘူးလေ...။ ခေါင်းထဲက ထွက်လာတဲ့စာကို ထွက်လာတဲ့ အချိန်အခါနဲ့ ကိုယ် ကွန်ပျူတာရှေ့ရောက်တာနဲ့လည်း တိုက်ဆိုင်ဦးမှ....။ ကျမတို့ဆီမှာက လက်တော့ကိုယ်စီနဲ့ အင်တာနက်လိုင်းကို ဘုံးပေါလအော သုံးခွင့်ရကြတာမှမဟုတ်ဘဲ...။ အဲလေ...ပြောရင်းနဲ့ ဘယ်တွေရောက်ကုန်လည်းမသိဘူး...။ အတွေးတွေလည်းချော်ကုန်ပြီ...။ အော်...ပြောရဦးမယ်...ကျမ ဘလောက်ရေးတဲ့ သက်တမ်းတလျှောက်တော့ တဂ်ပို့စ်တစ်ခါမှ ရေးခိုင်းတာမခံရသေးဘူး...။ ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ ကျမအဲဒါကို အကြောက်ဆုံးပဲ (သူများတွေကိုတော့ တဂ်ဖူးတယ်) ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျမသူတို့ရေးခိုင်းတာ မရေးနိုင်မှာ သိပ်စိုးရိမ်ပါတယ်...။ အင်းးး...အတွေးစတွေဆွဲထုတ်တာ နဲနဲရှည်သွားတယ်...သီးခံပေးကြပါလို့ မပြောလိုတော့ပါဘူး...။ ကျမ ဒီနေ့ထိ ကိုယ်ဝါသနာပါရာ စာရေးခြင်းကို ခုလို ဘလော့ဂ်ပေါ်တင်နိုင်အောင် အကောင်ထည်ဖော် ဖန်တီးပေးခဲ့တဲ့ မော်စကိုက ကျမမောင်လေးကို ဘယ်တော့မှမမေ့ပါဘူး...။ 

မိုးငွေ့

အတာရေပူပူလေး.....

ကျမတို့ ဒုတိယနှစ်ကျောင်းပိတ်ခါနီးတော့ ဧပြီလမှာဖြစ်တယ်...။ ကျမတက္ကသိုလ်ကျောင်းသူဘဝမှာ အဲဒီတစ်ခါလေးပဲ ကျောင်းသင်္ကြန်ကျဖူးတာပါ...။ အဟဲ... သင်္ကြန်မှာ သူများတွေ ကိုယ်စီ သင်္ကြန်အလွမ်းဇာတ်လမ်းလေးတွေ ရေးပြီးတင်ကြတာတွေ့တယ်။ မိုးငွေ့လဲ သင်္ကြန်အကြောင်းလေးရေးဖို့ စိတ်ကူးရလာတယ်...။ ဒါပေမယ့် ဝတ္ထုတိုလေးရေးဖို့လည်း ကိုယ့်မှာ ကုန်ကြမ်းကမရှိဖူးခဲ့တော့ ...ရှိခဲ့ဖူးတာလေးကိုပဲ ရေးဖြစ်လိုက်ပါတယ်...။ အမှန်တော့ ကျမဒီ “တစ်ခါတုန်းကတက္ကသိုလ်မှာ” ဆိုတဲ့ခေါင်းစဉ်အောက်က ကျမကျောင်းစတက်တဲ့ အတွေ့အကြုံ အကြောင်းအရာတချို့တွေ တစ်ပုဒ်စ နှစ်ပုဒ်စ ရေးစရာရှိပါတယ်...။ ခုသင်္ကြန်အကြောင်းလေးရေးချင်တာနဲ့ အဲဒါတွေကို ကျော်ခွလိုက်တယ်...။ နောက်မှ ကျမရေးပြီး တင်ပါ့မယ်..။ ကျောင်းပိတ်ခါနီး ကျောင်းသင်္ကြန်ရှိတယ်ဆိုတော့ တစ်ခါမှမကြုံဖူးတဲ့ ကျမအတွက် အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့တာပေါ့...။ ဘာမှထူးထူးခြားခြားမဟုတ်ပါဘူး...။ ကျောင်းမှာ ဒီလိုပဲ ကျောင်းသားတွေ ရေသန့်ဗူးလေးတွေကိုင်ပြီး ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ ကောင်မလေးတွေကိုလိုက်လောင်းတာပါပဲ...။ အထင်သိပ်မကြီးကြနဲ့ ကျမကို ရေလိုက်လောင်းသူ သိပ်မရှိဘူးဗျ...။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တိုင်ကွမ်ဒိုခါးပတ်နက်က ကျမရဲ့ အနီးကပ်ကိုယ်ရံတော်တပ်မှူးဖြစ်ဖြစ်နေလို့လေ...။ မျက်နှာက အမြဲထန်နေလေတော့ ကောင်လေးတွေက အနားမကပ်ရဲဘူး...။ သူငယ်ချင်းတွေကပြောတယ် “နင်တော့ သွားပြီး ဘယ်သူမှ နင့်ကိုရေလာ ပက်ရဲမှာမဟုတ်ဘူး နည်းနည်းပါးပါးတော့ ပြုံးထားလေ ရေလာပက်ချင်အောင်”တဲ့..။ ဘုရားရေ... ကျမကပဲ ကောင်လေးတွေရေလာပက်ချင်အောင်လို့ ညုတုတု ခရာတာတာ အဲလိုအိုက်တင်ဖမ်းရမယ်...။ လုံးဝမဖြစ်နိုင်တာဗျို့...။ ရာဇဝင်မှာကိုမရှိတာ...။ ရေမလောင်းခံရတာ ဝမ်းနည်းစရာမှမဟုတ်ဘဲနော်...။ ကြယ်သီးခပ်ဆန်းဆန်းကလေးတွေနဲ့ ရောင်စုံရင်ဖုံးအကျီၤတွေကို အမြဲဝတ်ပြီးကျောင်းတက်တတ်တဲ့ ကျမကို လူအတော်များများစိတ်ဝင်စားကြပေမယ့် ခုနကပြောခဲ့သလိုပေါ့ ကျမရဲ့ ခါးပတ်နက်ကို လန့်တတ်ကြတာ...။ ကျမလည်း ဘာမှမလုပ်ပါဘူး ဘယ်သူ့ကိုမှ...။ ဒါပေမယ့် အလိုလိုနေရင်း လူရှိန်တာခံနေရတာပေါ့...။ ဒီလိုနဲ့ အိမ်ပြန်မယ်ဆိုပြီး ကျောင်းထဲကထွက်လာတော့ ကျောင်းဆင်ဝင်အောက်ကအကျော် ဂိတ်ဝနားမရောက်ခင် ပုဏ္ဏရိပ်ပင်နားမှာ လူတစ်ယောက်ကျမရှေ့ကို ရပ်ပြီးတားလိုက်တယ်...။ အရပ်ကရှည်တော့ ကျမမော့ကြည့်လိုက်ရတယ်...။ ဘယ်သူများလည်းလို့ ကျမတို့ Zool အတန်းရှေ့ Botany အတန်းက “စည်သူ”(အခုရုပ်ရှင်မင်းသားညီနန္ဒ(ခေါ်)နန္ဒပါ) ဆိုတဲ့ ကောင်လေးပါ..။ သူကကျမထက်တစ်နှစ်ငယ်တယ် ခုမှ ပထမနှစ်စတက်တာ...။ လက်ထဲမှာလဲရေဗူးနဲ့....ဘာမပြောညာမပြော ကျမကိုယ်ပေါ်လောင်းချလိုက်တာ...အားပါးပါး...ရေတွေက ရေနွေးတွေဗျ...။ ကျမကလဲလက်သွက်ပြီးသားမို့... အသင့်ကိုင်ထားတဲ့ ဘောလ်ပင်နဲ့ သူ့လက်ကို ထိုးလိုက်တာ...။ သွေးထွက်မထွက်တော့မသိဘူး...။ “နင်ကလဲ ဒီလောက်လေးရေပက်တာ ဘောလ်ပင်နဲ့ထိုးစရာလား”တဲ့...။ အော်...ကိုယ်တော်ချော ရှင့်ရေတွေကိုလဲ ပြန်စမ်းကြည့်ဦး ရေအပူတွေနဲ့လေ...။ ကျမပြောတော့ သူ့ဘာသာသူပြန်လောင်းကြည့်တယ်...။ ဟုတ်သားပဲ ဆောရီးနော်တဲ့...။ ကဲ... ရေလောင်းတဲ့သူရော...အလောင်းခံရတဲ့သူရော... အဲဒီရေနွေးကြောင့် သင်္ကြန်အရသာလေး ပျက်ကုန်ပါရောလေ...။ ရေသန့်ဗူးနဲ့ ကန်တင်းမှာ ဘယ်သူကများ ချောက်ချပြီး ရေနွေးဖြည့်ပေးလဲမှမသိဘဲ...။ ကျမတစ်သက်တာမှာတော့ သင်္ကြန်ကို အများအားဖြင့် အိမ်ကကားနဲ့ရေပက်ခံထွက်တာပဲရှိတယ်...။ မဏ္ဍတ်ထိုင်ဖြစ်တာကတော့ တစ်ခါပဲ ပိုင်ဇေတို့ (ပိုင်ဇေရဲထွန်း) အင်ယားလမ်းမှာ မဏ္ဍတ်လုပ်ဖြစ်တုန်းက တစ်ခါပဲရှိတယ်...။ ပိုင်ဇေနဲ့က တိုက်ကွမ်ဒိုမှာ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်တာရယ် စင်ပေါ်မှာလည်း သင်တန်းက သူငယ်ချင်းတွေ အများစုနဲ့မို့ သွားထိုင်ဖြစ်တာပါ...။ ဒီလိုပါပဲ အဲဒီတုန်းက ငယ်သေးတော့ ပျော်ဖို့ကောင်းပါတယ်..။ ကျမအတွက်တော့ သင်္ကြန်ဆိုတာ သိပ်ကြီးပျော်စရာကောင်းခဲ့တယ် မရှိပါဘူး...။ ငယ်ငယ်ကတော့ မန်းမှာ သင်္ကြန်လေးငါးနှစ် ဆက်တိုက်ကျဖူးတယ်...။အဲဒီတုန်းက ရုပ်ရှင်မင်းသားဝင်းဦး ငွေငန်းသင်္ကြန်ကားကြီးပေါ်မှာ သီချင်းဆိုတော့ မန်းတောင်ခြေမှာ သွားကြည့်ကြသေးတယ်...။ 2002 ဘွဲ့မရခင်ကတော့ မဟာစည်မှာ သီလရှင်ဝတ်ဖြစ်တယ်...။ နွေရာသီ ပူကလည်းပူ လူများတော့ နေရာမရတာနဲ့ ကျမတို့သီလရှင် လေးပါးက သက်ကြီးဆောင်မှာသွားနေရတယ်...။ ညဘက် အဖွားကြီးတွေစကားများလို့ အိပ်မရခဲ့ဘူး...။ မနက်ကျတော့ သုံးနာရီဆိုထရတယ်... မနက်တရားထိုင်ရတာကို အကြောက်ဆုံးပဲ အိပ်ငိုက်လွန်းလို့ ခြင်ကလဲ ကိုက်ခံရသေးတယ်လေ...။ အဲဒီတုန်းက အက်ဆစ်အဖွဲ့စပြီးနာမည်ကြီးတဲ့ အချိန်...။ ကျမတို့ တရားထိုင်တော့... မြရိပ်ညိုက ညဘက်စတိတ်ရိုှးလုပ်တော့ အက်ဆစ်က Hip Hop အသံတွေကြားနေရတယ်...။ ပထမတစ်ရက်နှစ်ရက် တရားထိုင်တော့ စိတ်ကိုမနည်းစုရတယ်...။ နောက်တော့ ကျင့်သားရသွားပါတယ်..။ တကယ်အေးချမ်းတဲ့ စိတ်ကျင့်စဉ်တစ်ခုပါ...။ သင်္ကြန်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရာတွေထဲမှာ ပိတောက်က အဓိကဇာတ်ဆောင်ဆိုပေမယ့် ကျမက ပန်းမကြိုက်တတ်လို့ ပိတောက်ပန်းလဲ မပန်ခဲ့ပါဘူး...။ အဲ...မုန့်လုံးရေပေါ်တော့ သိပ်ကြိုက်ပေါ့...။ ဒီနှစ်သင်္ကြန်တော့ မိုးငွေ့တို့ဘာမှလုပ်စရာမရှိပါ... ။ အိမ်တွင်းအောင်းပြီး မုန့်လုပ်စားမယ်... စာဖတ်မယ်...။ နက်ရရင် စာတွေရေးမယ်..။ နှစ်ဆန်းတစ်ရက်နေ့ကျရင် အဖွားကို ခေါင်းသွားလျှော်ပေး လက်သည်းခြေသည်း သွားညှပ်ပေးမယ်...။ အပြင်ထွက်လည်ဖို့တော့ လုံးလုံးစိတ်ကူးမရှိပါကြောင်း နိဂုံးချုပ်အပ်ပါသည်...။

မိုးငွေ့

ပင်လယ်ညနေ

ကျမနဲ့အတူ အလွမ်းတွေကို မျိုချနေရတဲ့ လိမ္မော်ရောင်နေလုံးကြီး အထဲကို ဝင်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ... အုံ့ မှိုင်း ဝေသီ လို့...။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အနာခံပြီး လှိုင်းလုံးပုတ်တာကို ခံနေကြတဲ့ သူတချို့ကို ကျမ နားမလည်စွာ ထိုင်ကြည့်နေမိတယ်..။ အရှေ့ပိုင်းမှာလည်း ကျမကိုယ်တိုင်ပဲ လှိုင်းပုတ်တာခံခဲ့ရပြီးပါပြီ...။ ဒါကြောင့် ရေမွှန်းတဲ့ ဒဏ်၊ အာခေါင်ထဲထိဝင်သွားတဲ့ ငံတူးခါးသက်တဲ့ အရသာတွေကို မခံစားနိုင်လွန်းလို့...။ လှိုင်းဖြူဖြူတွေက ကျမခြေထောက်ဆန့်ထားရာဆီ...ပြေးဝင်လာ တိုးဝှေ့လိုက်... ပြန်ထွက်သွားလိုက်နဲ့...မမောတမ်းပါပဲ..။ ကျမလက်ဖနောက်နဲ့ သောင်ပြင်ကိုထောက်ထားပြီး ရေစိုဝတ်ကြီးနဲ့ နေအဝင်ကိုငေးမောကြည့်နေမိတယ်..။ အသံခပ်ကျယ်ကျယ် စကားပြောနေကြတဲ့ ကောင်လေးနှစ်ယောက်အရှေ့ကဖြတ်သွားတယ်...။ ချူသံတချွင်ချွင်ကြားလို့ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ မြင်းစီးနေတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ကို မြင်းထိန်းက ဘေးနားကလိုက်ထိန်းပေးနေတယ်..။ ကျမခြေထောက်ကို အရာဝတ္ထုတစ်ခုလာထိသလိုခံစားလိုက်ရလို့ ကြည့်လိုက်တော့ ပလပ်စတစ် Max အချိုရည်ပုလင်းလေးတစ်လုံး...။ ခုနေများ ပုလင်းထဲ မက်ဆေ့လေးတစ်ခု ရေးထည့်ပြီး ပင်လယ်ထဲ ပစ်လိုက်ရင် ဘယ်ရောက်သွားနိုင်မလဲ...။ စိတ်ကူးကလဲ ချက်ချင်းယဉ်ချပစ်လိုက်တယ်..။ အော်...ငါတော်တော် စိတ်ကူးယဉ်ပါလားလို့ ကျမကိုယ်ကျမ စိတ်ကူးသမားမှန်း သိသိလျက်နဲ့ ပုလင်းကလေးကိုကြည့်ပြီး တစ်ချက်ပြုံးမိသွားတယ်...။ ပုလင်းလေးကို ပင်လယ်ရှိရာဆီ ကျမလက်လွဲပစ်လိုက်တယ်...။ နေလုံးကြီးကတော့ တအိအိ ပဲ့ဆင်းနေဆဲပဲ..။ ကျမနဲနဲနောက်ဆုတ်ပြီး လိပ်ပုံလေးဖော်ဖို့ သဲတွေကိုလက်ခုတ်နဲ့စုလိုက်တယ်...။ ကျမနားကို ကလေးတစ်ယောက်ရောက်လာပြီး လိပ်ပုံလေးပေါ်လာမှာကို စိတ်ဝင်တစားနဲ့ကြည့်နေတယ်..။ ကျမတို့အဖွဲ့ထဲက တစ်ယောက်ဗီဒီယိုကင်မရာနဲ့ လာရိုက်သွားလိုက်သေးတယ်..။ လိပ်ခွံကို အကွက်ဖော်ဖို့ ကျမတုတ်တစ်ချောင်း လိုက်ရှာတာမတွေ့ဘူး..။ ဒါနဲ့ ရေစုပ်တဲ့ပိုက်တံလေး တစ်ချောင်းတွေ့လို့ ကောက်လာလိုက်တယ်..။ ပိုက်ကိုထက်ပိုင်းချိုးကိုင်ပြီး လိပ်ကျောကုံးခွံကို စိမ်ပြေနပြေ အကွက်ဆွဲလိုက်တယ်..။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကျမခဏမေ့ထားလိုက်တယ်...။ ကျမနားကို လူနှစ်ယောက်စ သုံးယောက်စ အလျှိုလျှိုလာထိုင်ကြတယ်..။ ဟာ....လှိုင်းတွေတက်လာပြီး လို့ သူတို့အော်ကြပြီး ကျမလိပ်ကလေးကို ရေတိုက်စားသွားတယ်..။ စောစောက ကျမပစ်လိုက်တဲ့ အချိုရည်ပုလင်းလေးကလဲ ကမ်းပေါ်ပြန်ရောက်လို့...။ သဲပုံမို့မို့ကလေးသာ ကျန်ရစ်တော့တဲ့ လိပ်ကလေးကို ကျမနှမြောတသစွာ ကြည့်ရင်းမှ သတိထားလိုက်မိတယ်..။ ကျမလိပ်ကလေးက အမှန်တကယ်ဆို ပင်လယ်လိပ်ဖြစ်ရမှာ...ရှေ့လက်နှစ်ဘက် ခပ်ပြားပြားရှည်မြောမြောနဲ့လေ...။ ခုက ဘုရားမှာ လူတွေအစာကျွေးလေ့ရှိတဲ့ ရေချိုလိပ်ကလေး တစ်ကောင်ဖြစ်နေတယ်..။ နေလုံးကြီးကို ကြည့်လိုက်တော့ မီးခိုးရောင်တိမ်တိုက်ထဲ နစ်ဝင်ပျောက်ကွယ်လုနေပြီ...။ ကျမအဆောင်ရှိရာ ရေချိုးပြန်ဖို့ မတ်တပ်ရပ်လိုက်တယ်..။ ကောင်လေးတချို့ ကျမ တီရှပ်စတစ်ကာကို ကြည့်ပြီး ကွိစိကွစိနဲ့ ပြောနေကြတယ်..။ အင်းလေ... ခပ်ကြီးကြီး ရွှေရောင်အောစတားဖိနပ်တစ်ဘက်က ထင်းခနဲလေ... ရင်ဘတ်မှာ..။ ကလေးဆန်လိုက်တာလို့ သူတို့ထင်ကောင်းထင်သွားကြမယ်...။ မတတ်နိုင်ဘူး...။ ဒီအကျီၤလေးကို ချစ်စရာကောင်းလို့ စဝယ်ကတည်းက beach မှာဝတ်ဖို့ကို ရည်ရွယ်ပြီး ဝယ်ထားတာ..။ ကမ်းခြေတစ်လျှောက် လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ချစ်သူကျွန်းကလဲ ဆိတ်ငြိမ်ပြီး ငိုက်မြည်းစပြုနေသလောက်.... ချစ်သူကျွန်းရှေ့တည့်တည့်က သောင်ပြင်မှာတော့ 10နှစ်မြောက်ငွေဆောင်ကမ်းခြေ အတွက် Miss ရွေးပွဲကျင်းပဖို့ စတိတ်စင်ကြီးဆီက DJ ရဲ့ အသံစမ်းသံကိုကြားနေရတယ်...။ ရေစိုဝတ်နဲ့မို့ တစ်ကိုယ်လုံးလေးလံရတဲ့ကြား... ခြေထောက်တွေက သဲထဲ နစ်ဝင်နေလို့ မနည်းရုန်းပြီး လျှောက်နေရတယ်...။ အိပ်တန်းပြန်ငှက်တစ်အုပ် ကောင်းကင်ထဲဝဲပျံလို့...။ လှိုင်းပုတ်သံတွေကတော့ ဆူညံနေဆဲ...။ နေလုံးကြီးလုံး၀ ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားပြီ...။ ကျမတို့လဲ တစ်နေ့တာအတွက် နေဝင်သွားကြပြီလား...။ ကျမကိုယ်ကျမ တစ်ဏအတွင်း ကွယ်ပျောက်သွားတယ်လို့ ခံစားလိုက်မိတယ်..။ ခြေလှမ်းတွေက သဲသောင်ပြင်နဲ့ မထိတော့ဘူး..။ ဒီအချိန်မှာ I believe I can fly ဆိုတဲ့ သီချင်းလေးကိုကြားယောင်နေမိတယ်...။ တခဏလေးပဲ စောစောက ပျံနေတဲ့ ငှက်အုပ်နား ကျမရောက်သွားတယ်..။ အိုးး.... ကျမတကယ် အမြင့်ကြီးကိုရောက်နေတာပဲ..။ အောက်ဘက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ မီးရောင်တွေ မှိတ်တုတ်မှတ်တုတ်လင်းနေတာ ...။ လရဲ့အလင်းရောင်အောက် ကျောက်ဆောင်တွေဆီ သောင်ပြင်တွေဆီ ပြေးလာရိုက်ခတ်တဲ့လှိုင်းတွေကို ဖွေးခနဲ ဖွေးခနဲမြင်လိုက်ရတယ်....။ ကျမကိုယ်က အဖြူရောင်အဝတ်စတွေ လေထဲဝဲလွှင့်လို့....။ မနက်ဖြန်မှာပြည့်တော့မယ့်လကလဲ ထိန်ထိန်သာလို့...။ ကျမလက်ကိုဆတ်ခနဲ စောင့်ဆွဲတာခံလိုက်ရတယ်...။ အင်အားကြီးတဲ့ လက်နဲ့မို့ ကျမလက်မောင်းတွေ နာကျင်သွားတယ်...။

“မင်း ဘယ်ချိန်ထိဒီရေပန်းအောက်က ထွက်မလဲလို့ကိုယ်စောင့်ကြည့်နေတာ နာရီဝက်ရှိတော့မယ် ရေမြန်မြန်သွားချိုးပြီး နွေးနွေးထွေးထွေးနေလိုက်ပါ... မဟုတ်ရင် မင်းဖျားလိမ့်မယ်”တဲ့...

ရေမှုန်တွေအောက်က ကျမကြည့်လိုက်တော့ ကျမထက်ခေါင်းတစ်လုံးလောက်အရပ်မြင့်တဲ့ ကျမကို အဖြူရောင်မွေးပွတဘက်တစ်ထည် လာခြုံပေးနေတဲ့ ကျမ မသိတဲ့ သူစိမ်းယောက်ကျားတစ်ယောက်...။ အဝါရောင်မီးအောက်မှာ ကျမသူ့မျက်နှာကို မှိန်ပြပြမြင်နေရတယ်...။ ကျမကိုများ မင်းနဲ့ကိုယ်နဲ့လာပြောနေတယ်... သူကျမထက်ငယ်မှာတော့ သေချာပါတယ်...။ ကြည့်ဦး...ကျမကိုယ်မှာ ပေကျံနေတဲ့သဲတွေကို အဆောင်ရှေ့ ရေပန်းအောက်မှာဆေးရင်း စိတ်ကူးလွန်သွား မိတာကိုး...။ 

မိုးငွေ့

၀က္သားငါးပိခ်က္

၀က္သားငါးပိခ်က္ဟာ ရွမ္းဟင္းလို႔ေျပာရင္ရပါတယ္..။ လုပ္နည္းကေတာ့ ၀က္သားကိုႏုတ္ႏုတ္စင္းျပီး ဆားနယ္ထား အသားပိုျပီးႏူးညံ့ေအာင္ ေျပာင္းမႈန္႔နဲနဲ ထည့္နယ္ခ်င္လဲရတယ္..။ ေျပာင္းမႈန္ထည့္ရင္ေတာ့ ေၾကာ္တဲ႔အခ်ိန္မွာ မစီးေအာင္ ၀က္သားနယ္တဲ႔အခါမွာ ဆီနဲနဲပါထည့္နယ္ရပါတယ္...။ ဒီနည္းနဲ႔ရႈပ္ရင္တာ့ ၀က္သားကို ေပါင္သားထက္ မိုးခိုသား(သို႔) ဂုတ္သားကိုသံုးရင္ ပိုျပီး ႏူးႏွပ္လြယ္ပါတယ္...။

ထည့္ခ်က္ရမယ့္ အစာေတြကေတာ့ ၾကက္သြန္ျဖဴနဲ႔ ငရုတ္သီးေထာင္းထား၊ ၾကက္သြန္နီကိုေတာ့ ပါးပါးလွီး၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးလဲ ပါးပါးလီွးထားပါ..။ ဒယ္အိုးထဲ ဆီးဆူရင္ ၾကက္သြန္နီကို အရင္ဦးဆံုးထည့္ေၾကာ္ပါ...။ နီေရာင္သန္းလာရင္ ေထာင္းထားတဲ႔ ၾကက္သြန္ျဖဴထည့္ အေရာင္လွေအာင္နဲ႔ အန႔ံေမႊးဖို႔ နႏြင္းမႈန္႔လက္ဖက္ရည္ဇြန္း တစ္ဇြန္းထည့္ပါ..။ ျပီးရင္ေတာ့ ခရမ္းခ်ဥ္သီးထည့္ေၾကာ္ျပီး ခရမ္းခ်ဥ္သီးလိမ္႔လာရင္ေတာ့ ၀က္သားကိုထည့္လို႔ရပါျပီ...။ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ ၀က္သားကိုေမႊေပးပါ အန႔ံေမႊးျပီး ဆီျပန္လာရင္ေတာ့ ငရုတ္သီးစိမ္းေလးခပ္ျပီး စားလို႔ရပါျပီ...။ ၀က္သားငါးပိခ်က္ကို အမ်ားအားျဖင့္ ဆလပ္ရြက္နဲ႔ထုပ္ျပီးစားၾကပါတယ္...။ နံနံပင္ၾကိဳက္ရင္လဲ တို႔လို႔ရပါတယ္..။ ပံုမွာပါတဲ႔ ခရမ္းကၽြတ္အျဖဴသီးကေတာ့ ကၽြတ္ရြျပီး ၀က္သားငါးပိခ်က္နဲ႔ တြဲဖက္စားလို႔သိပ္ေကာင္းပါတယ္...။

စာၾကြင္း။ ။နႏြင္းဟာ (အေယာင္အရမ္းေလ်ာ့ေစတဲ႔အျပင္အသားအေရေကာင္းေစပါတယ္) လူနဲ႔တည့္တဲ႔အတြက္... ေန႔စဥ္စားေသာက္ေနတဲ႔ ဟင္းထဲ ထည့္ခပ္သင့္ပါတယ္...။

မိုးေငြ႔