အိပ်မက်တိုင်းပြည်.....

 

 

ပြန်တွေးကြည့်တော့ အရာရာဟာ မှုန်ဝါးဝါးနဲ့ လုံးဝပျောက်ကွယ်လွင့်ပြယ်သွားတာလည်းမဟုတ်ဘူး...။ ကြည်လင်ပြတ်သားနေတာမျိုးလည်းမဟုတ်ဘူး...။

မင်းနဲ့ပတ်သက်ခဲ့သမျှ အမှတ်တရတွေဟာ ပြန်တွေးကြည့်ရင် အိပ်မက်တိုင်းပြည်တစ်ခုကို တစ်ယောက်ထဲ ရောက်သွားရသလိုပဲ...။ နို့နှစ်ရောင် ညအိပ်ဂါဝန်ပိုးဇာလွှာတို့က ကိုယ့်ခြေထောက်တွေ လှမ်းလိုက်တိုင်း လှမ်လိုက်တိုင်း တလွှင့်လွှင့်နဲ့ကပ်ပါလာကြတယ်...။ မင်းရဲ့ မျက်နှာကြည်ကြည်လေးကို ကိုယ်မြင်နေရတယ် ...မင်းနဘေးက ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းတွေအားလုံးက မှုန်ဝါးဝါး....။ အလင်းစက်တို့ကျရောက်နေတဲ့ မင်းမျက်နှာလေးမှာ မျက်ခုံးနက်နက်တွေ မျက်တောင်ထူထူတွေ ပါးပြင်ပေါ်က ခရမ်းရောင် အစိမ်းရောင် သွေးကြောမျှင်တွေ ကိုယ်သိပ်ကို တရှိုက်မက်မက်ရှိခဲ့ဖူးတဲ့ ဆေးလိပ်သောက်မထားတဲ့ နီးစွေးစွေး နှုတ်ခမ်းထူထူတစ်စုံ ရိပ်ပြီးပြန်ပေါက်ခါစ မေးရိုးပေါ်က စိမ်းမြမြပါးမြိုင်းမွှေးတွေ.....။

မင်း ကိုယ့်အိပ်မက်ထဲမလာခဲ့တာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ....။ တချိန်က “အိန်ဂျယ်”လို့ အမြဲတစေ တမ်းတခဲ့ရဖူးတဲ့ မင်းကို ကိုယ်ဘယ်တုန်းကမှ မေ့မသွားခဲ့ဖူးပါဘူး...။ ဒီလိုပဲ ကိုယ့်စာကို ထာဝရလာဖက်တဲ့ စာဖတ်သူတွေကလည်း “အိန်ဂျယ်”ဆိုတဲ့ မင်းကို သတိတရရှိနေကြတုန်းပါပဲ...။

အိပ်မက်တိုင်းပြည်တစ်ခုထဲကို အမှတ်မထင် အလည်ရောက်သွားရင်းက မင်းနဲ့တခဏ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရလို့ မင်းပေးခဲ့ဖူးတဲ့ အမှတ်တရများစွာထဲက နောက်ထပ်အမှတ်တရတစ်ခုကို ကိုယ်ဒီနေရာလေးမှာ လာသိမ်းဆည်းသွားတာပါ အိန်ဂျယ်......။

မင်းရောက်တဲ့ အရပ်မှာ ကျန်းမာစွာ ဘေးကင်းစွာနဲ့ စိတ်ချမ်းမြေ့စွာရှိပါစေလို့ ကိုယ်ဆုတောင်းပေးပါတယ်...။

မိုးငွေ့

ခုတလော ဓါတ်ကျနေတဲ့အစာ.....

ခုတလော ကျွန်မဓါတ်ကျနေတဲ့စားစရာကတော့ ဖရဲသီးစေ့ ကွာစေ့ပါ...။ ထိုင်းကလာတဲ့ ပုံပါတဲ့အတိုင်း တစ်ဗူးကို 1900ကျပ်ပေးရတယ်...။ အဖုန်းမှာ ကွာစေ့ကိုညှပ်စားရမယ့် ညှပ်တံလေးပါသေးတယ်...။ အဲဒီတစ်ဗူးဆို နှစ်ရက်ပဲခံတယ်... အိမ်မှာညစာထမင်းစားပြီးတာနဲ့ တီဗီကြည့်ရင်း တဂွတ်ဂွတ်နဲ့ကိုက်တော့တာပဲ..။ ကျွန်မက ကိုယ့်သွားနဲ့ပဲကိုက်ပြီးအခွံခွာတယ်...။ ညှပ်တံနဲ့ခွာစားရတာ သိပ်ဖီးလ်မလာဘူးလားလို့...။ ဒါကြောင့် ကိုယ့်မွေးရာပါ သွားစွယ်နဲ့ကိုက်ကိုက်ပြီး ခွာစားရတာကို ပိုကြိုက်တယ်..။ ငယ်တုန်းက အိမ်မှာ ဗီဒီယိုရုံဖွင့်တော့ ကွာစေ့ နေကြာစေ့ ဖရုံစေ့အကုန်အစုံ ရောင်းတယ်...။ များသောအားဖြင့် လူတိုင်းလိုလို အစေ့အဆံတွေထဲမှာ နေကြာစေ့ကိုပဲ အကိုက်များကြတယ်...။ ခွာစားရတာလွယ်ကူလို့လည်းပါမယ်ထင်တယ်...။ ရန်ကုန်မှာဆို နာရေးအိမ်တွေမှာပဲ ကွာစေ့ကို ပန်းကန်ပြားလေးနဲ့ ဧည့်သည်တွေကို ဧည့်ခံတတ်ကြတယ်..။ ဆိုလိုချင်တာက ကွာစေ့ကို အဲလိုအချိန်တွေမှာပဲ စားဖြစ်ကြတယ်...။ သီးသီးသန့်သန့် ဝယ်စားတဲ့သူ နည်းတယ်လေ...။ ဒီကွာစေ့လေးစားဖြစ်သွားပုံကတော့ ကျွန်မတို့ လမ်းထိပ်က စတိုးဆိုင်လေးမှာ အိမ်အတွက်လိုတာလေး ဟိုဟာလေးဒီဟာလေးဝယ်ရင်း တစ်ဗူးလောက်ဝယ်စားကြည့်ရင်းက စွဲသွားတာ အရသာဆိမ့်ဆိမ့်လေးနဲ့ ကျွန်မတို့ငယ်ငယ်တုန်းက ကွာစေ့စားရင် အခွံက အငံဓါတ်ကြောင့်ကိုက်ရင်းနဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေတွန့်သွားတာမျိုးဖြစ်တတ်တယ်လေ...။ ဒီကွာစေ့ကတော့ အဲလိုမဖြစ်ဘူး အစေ့ကလဲကြီးတော့ ခွာစားရတာလွယ်တယ်...။ ကြောငြာဝင်သလိုဖြစ်သွားပြီလားမသိ...။ စားလို့ကောင်းလို့ ဓါတ်ကျနေကြောင်း လာပြောရင်း အခြားပုံလေးတွေတင်ပြီး အာလူးဖုတ်ဦးမယ်...။

ကွာစေ့ကို ညှပ်ထဲထည့်ပြီးရင် လက်တစ်ဖက်နဲ့အုပ်ပြီး ညှပ်မှကွာစေ့က ကန်မထွက်မသွားမှာ ကျွန်မကတော့ သွားနဲ့ကိုက်စားရတာပိုအားရတယ်

မကွေးဖက်ကပြန်လာတဲ့ အသိညီမတစ်ယောက်လက်ဆောင်ပေးတာ လက်ပံပွင့်ခြောက်... သူတို့ဖက်မှာတော့ လက်ပံပွင့်ကို ဘေးနားက အဖတ်တွေကိုခွာမပစ်ဘဲ ရေစိမ် မြေပဲဆံထောင်းလေးနဲ့ ခရမ်းချဉ်သီးအနှစ်လေးနဲ့ချက်စားကြတယ်...။ ကျွန်မတို့ ရှမ်းပြည်မှာတော့ အဲလို လက်ပံပွင့်ခြောက်ကိုပွင့်ဖတ်တွေခွာပြီးပြီး ဝတ်ဆံလေးတွေကိုပဲပြုတ်ပြီး ရှမ်းခေါက်ဆွဲထဲ ထည့်စားကြတယ်...။ ဒါက ရာသီစာ သူ့ရာသီချိန်ကျမှ လက်ပံအကြွေတွေကိုကောက်ပြီး နေပူလှမ်း အခြောက်ပွင့်တွေကိုမှ ရောင်းကြတာ...။ နွေရာသီဆိုရင်တော့ ခေါက်ဆွဲဆိုင်တွေမှာ လက်ပံပွင့်ခြောက်တွေ ရတတ်တယ်။

ထန်းရည်ချိုတဲ့... ဒါပထမဆုံးအကြိမ်သောက်ဖူးတာပဲ...။ ကျွန်မတို့ သန်လျင်ဘက်မှာ Nicco Furniture မှာ ပစ္စည်းသွားကြည့်ရင်း Star City ထဲက ဆိုင်နာမည်မှာ  Palmတော့ပါတယ် မမှတ်မိတော့ဘူး...။ မောင်လေးတဝမ်းကွဲလည်းပါတယ် သူပြောတော့ ထန်းရည်မစစ်ဘူးတဲ့ ဆန်ဆေးရည်ရောထားတာတဲ့...။ အရသာကတော့ ချိုနေတာပဲ...။

ထန်းသီးသုပ် တော်တော်စားကောင်းတယ် ထန်းသီးကို အတုံးသေးသေးလေးတွေလှီးပြီး မြေပဲနှမ်း ငရုတ်သီးစိမ်း မကျည်းရည် ဆီချက်တို့နဲ့ ရွှဲရွှဲလေးသုပ်ထားတယ်... ချိုချဉ်စပ်အရသာလေး...။

 ဆတ်သားခြောက်သုပ်နဲ့ ပဲထမင်း ...ထမင်းတွေကို ဝါးအစ်ဗူးလေးနဲ့ထည့်ပေးတော့ ကျွန်မတို့ ရှမ်းပြည်က ကောက်ညှင်းပေါင်းတွေကို အဲလိုဝါးအစ်နဲ့ထည့်စားရတာကို သွားသတိရမိတယ်...

  ကြက်သွန်ဖြူကိုထောင်းပြီး မြေပဲနှမ်းငရုတ်သီးစိမ်းနဲ့ အချဉ်ရည်စပ်ပြီးမှ သုပ်ထားတဲ့ပုံစံမျိုး.....

 အင်းလျားလမ်း The Serenity ဆိုင်က အကောင်းဆုံး မန္တလေးလက်ရာနဲ့ အရသာတထပ်တည်းအကျဆုံး မန္တလေးမုန့်တီ... အဲနေ့က နန်းကြီးလို့မမှာမိတာနဲ့ သူတို့က နန်းလတ်နဲ့လုပ်လာပေးတယ်... နန်းကြီးဖတ်နဲ့က ပိုစားကောင်းတာ... မန်းလေးကနေတိုက်ရိုက်ပို့တာမို့ ရန်ကုန်မုန့်တီဖတ်တွေလို မာဆတ်ဆတ်မဖြစ်ဘဲ နူးညံ့အိဖတ်နေတာ ဒီပို့စ်ရေးနေရင်းနဲ့ပြန်တောင်စားချင်လာပြီ

ကျွန်မအိမ် ဝရံတာမှာ ချိတ်ဆွဲထားဖို့ အွန်လိုင်းကဝယ်ထားတဲ့ ပန်းခြင်းအရှည်လေးမှာ စိုက်ထားတဲ့ စံပယ်တွေတောင်ပွင့်နေကြပြီ

ကျွန်မအလုပ်စားပွဲပေါ်က ပိုက်ဆံပင်... မြင်တဲ့လူတိုင်းကတော့ အဲဒါ ကတက်ပင်လားလို့မေးကြတယ် ကတက်အရွက်နဲ့တူလို့တဲ့...။ ကျွန်မကတော့ လေသန့်စင်ပေးတဲ့ Air Purifier အပင်မို့ ဝယ်လာတာ တစ်ပတ်ကို ရေတစ်ဇွန်းပဲထည့်ပေးရတယ်...။  မြေကြီးအစိုဓါတ်လေးရှိနေရင်ရတယ် တစ်လတစ်ခါ အားဆေးထည့် ဒီလောက်ပဲ စိုက်ရတာလွယ်တယ်...။  Hard to Kill အပင်အမျိုးအစားတစ်ခုပဲ။

မြန်မာလို နဂါးစပ်ဂမုန်း ဘိုလိုတော့  Snake Plant , Mother-in-law Tongue လို့လဲခေါ်ကြတယ်...။ သူလည်း စိုက်ရလွယ်ကူတဲ့အပင်ပဲ ကရိကထမများဘူး ရေလောင်းဖို့မေ့နေလည်း အေးဆေးပဲ။ သူက ရေမကြိုက်ဘူး နေပူဒဏ်လည်းခံနိုင်တယ်...။ အိမ်ထဲမှာအလှစိုက်တာများတယ် Air Purifier အပင်လည်းဖြစ်တယ်...။ Outdoor နဲ့ Indoor အပင်တွေကို ဘယ်လိုခွဲခြားဝယ်လို့ရသလဲလို့ ကျွန်မတို့ Project အတွက် အပင်လာစိုက်ပေးတဲ့ ရုက္ခဗေဒပညာရှင်ကိုမေးကြည့်ဖူးတယ်... အရွက်ကိုကိုင်ကြည့်လို့ အရွက်ကထူထူလေးဆိုရင် အိမ်တွင်းစိုက်တဲ့အပင်တဲ့ အရွက်ပါးပြီး အကြောတွေမြင်နေရတဲ့အပင်ဆို နေရောင်ကြိုက်တဲ့အပင်တဲ့ အဲဒါ ဗဟုသုတအနေနဲ့မှတ်ထားရတယ်...။

ကျွန်မ ခုနောက်ပိုင်း စာအုပ်ဖတ်တာ စည်းကမ်းပျက်နေတယ်...။ ဒီစာအုပ်မပြီးသေးဘဲ နောက်စာအုပ်အသစ်ထပ်ဖတ် ဖတ်မပြီးသေးတဲ့ ဖတ်လက်စ စာအုပ်က များနေပြီ...။ နောက်ဆုံးဝယ်ဖြစ်တဲ့ ဆရာမင်းလူရဲ့ “ငှက်ကလေး” အစပိုင်းလေးကို အမြည်းဖတ်ထားပြီးပြီ...။ ငှက်ကလေးဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုသလဲဆိုတာ မသိသေးဘူး ...။ ဒီစာအုပ်လေးမှာ အရေးအသားတွေက ဆရာမင်းလူရေးနေကျပုံစံနဲ့ နဲနဲကွဲတယ်...။ ဖတ်ရင်း 1950 အရှေ့ပိုင်းက စာရေးဆရာတွေရဲ့ အငေ့ွသက်သန်းနေတယ်လို့ ခံစားရတယ်...။ ငှက်ကလေးရဲ့ စာအုပ်မျက်နှာဖုံးက အဆိုတော ဂျီလတ်ရဲ့ လက်ရာပါ...။ ဂျီလတ်က အပျော်တမ်းဓါတ်ပုံတွေရိုက်တယ်လို့ On Air အစီစဉ်မှာပြောခဲ့ဖူးတယ်...။ ငှက်ကလေးရဲ့ ထုတ်လုပ်သူက ဂျီလတ်ရဲ့ ဒီဓါတ်ပုံလေးကို သဘောကျပြီး ငှက်ကလေးအတွက် မျက်နှာဖုံးသုံးဖို့ ခွင့်တောင်းခဲ့တာပါ...။ ဖတ်လက်စတွေကို အမျှင်ဖြတ်ပါမယ်...ပြီးရင် ဖတ်ထားတာတွေထဲက ပြောစရာရှိလာရင် လာပြောပြမယ်...။

မိုးငွေ့

တရံရောအခါက ဘလော့ဂါတွေ.....(၅)

“အဖြူရောင်လမ်းကလေး” 

ဒီဘလော့ဂါအစ်ကို ကိုတော့ အပြင်မှာတခါမှမတွေ့ဖူးပါဘူး...။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မတင်ခဲ့တဲ့ 2011 2012 လောက်က ပို့စ်တွေအတော်များများမှာ ကော်မန့်လာပေးပြီး ကျွန်မစာလုံးပေါင်းမှားရင် အမြဲလာပြင်ပေးတတ်တဲ့ ကျွန်မပို့စ်တွေရဲ့ စာပြင်ဆရာတစ်ယောက်လည်းဖြစ်ပါတယ်...။ အစ်ကို ဆူးသစ်က ကျွန်မတို့လို အွန်လိုင်းမှာ မတတ်တခေါက်နဲ့ စာတွေလျှောက်ရေးနေတဲ့သူမဟုတ်ပါဘူး...။ အစ်ကို့အကြောင်းအကြမ်းဖျင်းကို “ကျွန်တော့်အကြောင်း” မှာ သွားဖတ်ကြည့်လို့ရပါတယ်...။ ကျွန်မတို့ထက် စီနီယာကျတဲ့ စာရေးဆရာ ကဗျာဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်ပါတယ်...။ နောက်ပိုင်းတော့ ဘလော့ဂါတော်တော်များများဟာ ဘလော့လောကကနေ ကင်းကွာသွားကြပြီး အရင်လို တစ်ယောက်အိမ်တစ်ယောက်လည်ပတ်ပြီး ကော်မန့်ပေးတာမျိုးသိပ်မလုပ်ကြတော့ဘူး...။ ဒါကြောင့် နောက်ပိုင်းနှစ်တွေမှာ ကျွန်မရဲ့ ပို့စ်တွေမှာ အစ်ကိုဆူးသစ်ရဲ့ ကော်မန့်တွေ သိပ်မတွေ့ရတော့ပါဘူး...။ အစ်ကိုက ဘလော့မှာ လုံးဝအဆက်ပြတ်သွားတာမျိုးမဟုတ်ဘဲ ကြိုကြားတော့ တင်နေတာတွေ့ရပါတယ်..။ အစ်ကိုတင်တဲ့ ပို့စ်တွေမှာ တက္ကသိုလ်ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေကို အများကြီးမြင်တွေ့ရမှာပါ...။ အစ်ကိုဆူးသစ်ရဲ့ ချစ်ဇနီးလည်း ဟင်းချက်နည်းပို့စ်တွေကိုတင်နေတဲ့  “ရသာချို”      ရဲ့ ဘလော့ပိုင်ရှင် ပါပဲ...။ ကျွန်မပို့စ်တွေမှာ အမှားတွေ့ရင် အမှန်လာလာပြင်ပေးတတ်တဲ့ တချိန်က ကျွန်မရဲ့ အိန်ဂျယ်စာစုတွေကို အများကြီးအားပေးခဲ့ဖူးတဲ့ လေးစားရတဲ့ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ အစ်ကိုဆူးသစ်ကို ဒီပို့စ်နဲ့ ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြောချင်ပါတယ်...။

ကျွန်မရေးခဲ့ဖူးတဲ့ အိန်ဂျယ်စာစုတစ်ပုဒ်ဖြစ်တဲ့ “မိုးညလေပြေ” မှာ အစ်ကိုဆူးသစ်က အောက်က ကဗျာကော်မန့်လေးရေးသွားခဲ့ဖူးတာကို အမှတ်တရတင်ပေးလိုက်ပါတယ်...။

ဆူးသစ် said...

လေပြေကသူ

ကိုယ်ကမိုးငွေ့

အလွမ်းတို့ တိုးဝှေ့တဲ့အခါ

ဟိုးမှာ...ကြည့်စမ်း

မိုးညရဲ့လမ်းမှာ

မျက်ရည်တွေ မခမ်းစတမ်းရွာတယ်။

သားလတ်

၂၈.၈.၁၂

၂၂:၅၀ နာရီ

ဘာရယ်မဟုတ်ဘူး။ ဒီပို့စ်ကိုခံစားပြီးရေးလိုက်တာ။ ကဗျာရေးရင်ကျွန်တော်ကသားလတ်ဆိုတဲ့ကလောင်နဲ့ရေးလို့ ဒီကဗျာကိုမိုးငွေ့ကိုအမှတ်တရရေးပေးလိုက်ပါတယ်။

28 August 2012 at 10:52 

လွင်ပြင်လှိုင်းငယ်

ဒီနာမည်ကိုဖတ်မိရင် သူနဲ့တွဲလျက် သူ့ရဲ့ ချစ်ဇနီး မစံပယ်ချိုကိုလည်း သိကြမှာပါ...။ သိမ်မွေ့နူးညံ့လှတဲ့ ကဗျာများစွာကို ဖန်ဆင်းတဲ့ ကဗျာမောင်နှံတွေပေါ့...။  သူတို့မှာ သားသမီးမရှိပေမယ့် တချိန်က သူတို့မောင်နံှတွေ မလေးမှာရှိနေတုန်းက ကျွန်မကို ဖဘမှာတွေ့ရင် သူတို့ဆီမှာ မွေးစားသားတွေများတော့ ကျီစယ်ပြီး ချွေးမလို့ခေါ်ခဲ့ဖူးတယ်...။ ခုချိန်ထိလည်း  ဒယ်ဒီ မာမီတို့က အွန်လိုင်းမှာ ကျွန်မနဲ့ဆုံတိုင်း ချွေးမလို့ခေါ်ဖြစ်နေသေးတုန်း...။ အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ ဇနီးမောင်နှံတွေပါ...။ သူတို့ကို အပြင်မှာမဆုံဖူးပေမယ့် ဖုန်းစကားတော့ပြောဖူးခဲ့တယ်...။ ကဗျာရေးကောင်းတဲ့အပြင် မာမီဂျက်ဆို ဟင်းချက်သိပ်တော်ပြီး ဒယ်ဒီကတော့ သီချင်းဆိုကောင်းသူပေါ့...။ သူတို့ရဲ့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကဗျာလေးတွေကို သွားဖတ်စေချင်ပါတယ်..။ တခါထဲလည်း ဘလော့လောကကို အပြီးတိုင် စွန့်မသွားပါနဲ့လို့ ကဗျာအသစ်လေးတွေတင်ကြပါဦးလို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်..။

ဒယ်ဒီတို့ မာမီတို့အကြောင်းပြောရင် ဒီလူကြီးကိုတော့ ချန်ထားလို့မရနိုင်ဘူး...။ ကဗျာဆရာကြီး ကိုမင်းဧရာ

သူ့ကို ကဗျာဆရာကြီးလို့ခေါ်လို့ ဒီပို့စ်ဖတ်ပြီးရင် ကျွန်မကို စိတ်ဆိုးလောက်ပြီ...း)...။ “ဘ”ကို မလေးကပြန်ရောက်ပြီး ရန်ကုန်မှာတစ်ခါဆုံဖူးခဲ့ပါတယ်...။ တချိန်က ဖဘမှာ ဖလန်းဖလန်းထခဲ့တုန်းက ကိုမင်းဧရာနဲ့ စကားတွေတော်တော်ပြောခဲ့ဖူးပါတယ် အများအားဖြင့် ကဗျာတွေအကြောင်း ကျွန်မရဲ့ အိန်ဂျယ်စာစုနဲ့ အက်ဆေးတွေအကြောင်းပေါ့ သူက ကျွန်မကို ဘိုဆန်လို့ဆိုပြီး ဘိုမလို့ခေါ်တတ်တယ် သူကတော့ အဲတုန်းကတည်းက ဖဘမှာ လူတိုင်းက “ဘ”လို့ခေါ်ခံရတဲ့သူ..။ ကျွန်မရဲ့ အိန်ဂျယ်စာစုအတော်များများမှာ ကော်မန့်လာပေးတတ်သော ကျွန်မစာတွေကို အဲဒီအချိန်တွေတုန်းက အားပေးတတ်သော ကဗျာသည်တစ်ယောက်ဖြစ်ပါတယ်...။  ကိုမင်းဧရာရဲ့ ကော်မန့်တွေကို သဘောကျတယ်ဆိုတာ သူက ကော်မန့်ပေးရင် သူများတကာနဲ့မတူဘဲ ကဗျာတိုလေးတွေ စပ်ပြီးပေးသွားတတ်လို့ပါ...။ အဲဒီကဗျာကော်မန့်လေးတွေအတွက် ကျေးဇူးပါ ကိုမင်းဧရာ..။ ဘလော့လေးကိုလည်း တစ်ချက်လောက်ငှဲ့ကြည့်ပါဦးလို့ ထပ်ဆင့်သတိပေးပါတယ်...။

“ အောက်တိုဘာရဲ့ နောက်ဆုံးမှာသာတဲ့လ” 

မြူနှင်းတွေကြားက

သာနေတဲ့လမင်း

အိန်ဂျယ်ရဲ့ ရင်တွင်းမှာလည်း

လင်းနေမှာပါ

“မိုးထဲလေထဲ”

သွားလိုက်ပါ လှော်ခတ်ပြီးတော့

အေးဖြော့ဖြော့ နှုတ်ခမ်း သူ့အနမ်းနဲ့နွေးပါစေ။

အပေါ်ကတစ်ယောက်ကိုလည်း

အီကြာကွေးပုပုလေး ကြွေးလိုက်ပါလေ  း)။

ကျွန်မ ဘေဘီအီကြာကွေးလုပ်နည်းလေးတင်ထားတာကို ဖတ်ပြီး သူက အဲလိုကော်မန့်ပေးသွားခဲ့ဖူးတာ..။ ကျေးဇူးပါ ဘရေ...။

မှတ်ချက်။     ။ တရံရောအခါက ဘလော့ဂါတွေကို ရေးရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘလော့လောက ကနေ အတန်ကြာပျောက်ကွယ် ပုံးလျှိုးနေကြတဲ့ ဘလော့ဂါတွေကို ပြန်နှိုးလိုက်တာပါပဲ...။ ပြီးတော့ အွန်လိုင်းပေါ်အသစ်ရောက်လာတဲ့ စာဖတ်သူတချို့နဲ့လည်း ပြန်မိတ်ဆက်ပေးချင်တာရယ်.. အဲဒီဘလော့ဂါပုဂ္ဂိုလ်များ အားလုံးကို စာပြန်ရေးစေချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အဓိကပါပဲ...။

မိုးငွေ့

BKK Tour.....(3)

 

သံုးရက္ေျမွာက္ေန႔က မနက္စာစားျပီး ျမဘုရားသြားဖူးၾကတယ္...။ ျမဘုရားနဲ႔တ၀င္းထဲ ဘုရင့္နန္းေတာ္လည္း တြဲလ်က္ပါတာေပါ့...။ ဘန္ေကာက္မွာ ကၽြန္မတို႔အဖြဲ႔ကို Metro Resort မွာထားပါတယ္...။ Platinum Mall တို႔ Platunum ေစ်းတို႔နဲ႔နည္းတယ္ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ေရာက္ျပီ...။ ညေစ်းနဲ႔ Big C ကိုလည္း ဘတ္စ္ကား ႏွစ္မွတ္တိုင္ေလာက္စီးရင္ ေရာက္ျပီ...။

 သူတို႔ဆီက ဘတ္စ္ကားေတာ္ေတာ္စုတ္ေနတာ တျခမ္းေတာင္ေစာင္းေနျပီ

ျမဘုရား၀င္းထဲ၀င္ဖို႔ ကၽြန္မတို႔ကိုပို႔တဲ႔ ေလအိတ္ကားၾကီးက အေ၀းၾကီးမွာရပ္ထားရေတာ့ ၀င္းထဲကိုေရာက္ဖို႔ ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ရတယ္ ေနကပူပူနဲ႔ေတာ့ ေတြ႔ၾကတာေပါ့...။ ျမဘုရား၀င္းထဲ လက္မွတ္ျဖတ္ျပီး၀င္လိုက္တာနဲ႔ ဓါတ္ပံုဆရာေတြက Group ပံုရိုက္ဖို႔ တခါတည္းေျပးလာျပီး ေမးတာ အဲမွာ ဓါတ္ပံုေတြရိုက္ျပီး အထဲ၀င္ဖို႔ တန္းစီေစာင့္ရတယ္...။ အျပန္ထြက္လာရင္ ဓါတ္ပံုေတြကို တစ္ပံု ဘတ္တစ္ရာနဲ႔ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ယူမွာလည္းတစ္ခါတည္း စာရင္းေကာက္ထားတယ္...။ သူတို႔ဆီမွာ ဘာ၀ယ္၀ယ္ ဘတ္တစ္ရာဆုိတာခ်ည္းပဲ...။ တန္းစီးေစာင့္ေနတဲ႔ ဧည့္သည္ေတြထဲမွာ  တရုတ္နဲ႔ ကိုးရီးယားက အမ်ားဆံုး သူတို႔အသံေတြခ်ည္းပဲ ဆူညံေနတာ...။

ျမဘုရား၀င္ဖူးေတာ့ ဓါတ္ပံုမရိုက္ရဘူးေလ...။ ဥာဏ္ေတာ္ 26 လက္မပဲရွိပါတယ္...။ ခပ္ေ၀းေ၀းကပဲဖူးရေတာ့ ဟိုးအျမင့္မွာ ပူေဇာ္ခံထားရတဲ႔ ရုပ္ပြားေတာ္ကို ေသခ်ာမျမင္ရပါဘူး မ်က္စိေတြကလည္း မႈံေနျပီေလ...။

မွန္စီေရႊခ် တုိင္လံုးေတြက တကယ္လက္ရာေျမာက္

ေရႊေစတီ

ကၽြန္မရဲ႔ ထာ၀ရေမာ္ဒယ္ေလးေတြ

ျမဘုရားနဲ႔ ဘုရင့္နန္းေတာ္ျပီးေတာ့ ေန႔လည္ 12 ေက်ာ္ေနျပီ ကားရပ္ထားတဲ႔ေနရာကို တခါ ျပန္ေလွ်ာက္..။ ေန႔လည္စာထမင္းကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ဘူေဖး...။ အလြယ္တကူရွိတယ္ေလ...။ ဒီတခါ ဘူေဖးကေတာ့ မဆိုးပါဘူး စားေကာင္းတယ္ ယိုးဒယားစာေတြမို႔လို႔လည္းျဖစ္မယ္... ။ မေန႔ညတုန္းကေတာ့ ဘူေဖးပဲ ဒါေပမယ့္ ဟာလာေတြစားနဲ႔ ဘူေဖးမို႔ CP ၾကက္သားဆိုေတာ္ေတာ္မုန္းေနျပီ...။ အစိမ္းေရာင္ၾကက္သားဟင္းကလည္း မပါမျဖစ္ေလ...။

Body shop က၀ယ္လာတဲ႔ ဆပ္ျပာခဲ စေတာ္ဘယ္ရီ သံလြင္ ဇီဇ၀ါ 

အေပၚက သစ္သီးဆပ္ျပာေတြက အ၀တ္ဘီဒိုထဲထည့္ဖို႔

ေန႔လည္စာစားျပီး MBK ပို႔ေပးတယ္...။ ေစ်း၀ယ္ျပီး ညေနစာစားဖို႔ ျပန္လာေခၚမယ္ေျပာလို႔ ငါတို႔ကိုေတာ့ ဘူေဖးပဲထပ္ေကၽြးမွာပဲဆိုတဲ႔သတိခ်ပ္မႈနဲ႔ အားလံုးတက္ညီလက္ညီ ငါတို႔ေစ်း၀ယ္ျပီးရင္ ဒီMBK မွာပဲ Food Court မွာ ရွိတာစားၾကမယ္ဆိုေတာ့ ဂိုက္က တစ္ေယာက္ကို ဘတ္200တန္ ကပ္တစ္ကပ္ဆီ လုပ္ေပးပါတယ္...။ ဒီမုန္႔ေစ်းတန္းမွာစားတာကမွ ဟုတ္တုတ္တုတ္...။ ကိုယ္ေတြအၾကိဳက္ခ်ည္းပဲ...။ အခ်ိဳပြဲေတြကအစေကာင္းတယ္...။ ဒါနဲ႔ ဘတ္ႏွစ္ရာကို အကုန္မသံုးဘဲ 65ဘတ္ဖိုးေလာက္စားျပီး ပိုတာကို ေကာင္တာကျပန္ထုတ္ယူျပီး ညက် ညေစ်းမွာ တိုလီမုိလီေလးေတြ၀ယ္ဖို႔ရတယ္ေလ...။ သူတို႔ဆီမွာ ပိုက္ဆံအသံုးခံတယ္ အစားေသာက္ေစ်းမၾကီးဘူး သန္႔ရွင္းလတ္ဆတ္တယ္ စားခ်င္စဖြယ္ေလးေတြ လုပ္ေရာင္းတတ္တယ္...။ ၀တ္သားေၾကာ္ ၾကက္္ေၾကာ္နဲ႔ ေကာက္ညွင္းေပါင္းေတြ၀ယ္စားျဖစ္တယ္...။ ဒီတခါ အစားအေသာက္ပံုေတြ မရိုက္ျဖစ္ခဲ႔ရ...။

 MBK က အိတ္ေလး၀ယ္လာတယ္ ဘတ္၂၀၀ တဲ႔... ကၽြန္မက ပိုက္ဆံအိတ္ဆို Clutch ၾကိဳက္တယ္... ရံုးလြယ္ဖို႔ အညိဳေရာင္နဲ႔အနက္ေရာင္ သေရလြယ္အိတ္အၾကီးႏွစ္လံုးလည္း၀ယ္ခဲ႔ေသးတယ္ တဆိုင္လံုးဘာအိတ္ယူယူ ဘတ္၂၀၀ေလ.. အသားလည္းေကာင္းတယ္ေစ်းကလည္း မတရားတန္တယ္

ပိတ္သားအိတ္ကေလးေတြ အၾကီးအေသးႏွစ္လံုးတြဲကို ဘတ္ ၁၀၀က်တယ္ 

အဲလိုမ်ိဳး ငါးလံုးယူရင္ တစ္လံုးအပိုလက္ေဆာင္ရေသးတယ္...

ညေစ်းမွာ (Platinum Mall ေရွ႔) ေအာက္မွခင္းေရာင္းတဲ႔ ဘတ္၂၀တန္ ဖန္စီနားကပ္ေလးေတြလည္း မိုက္တယ္ ခံုပုေလးေတြနဲ႔ ေတာင္းေလးနဲ႔ေအးေဆးထိုင္ျပီး ကိုယ္ၾကိဳက္တာေရြးယူလို႔ရတယ္...။ ဖုန္းကာဗာေတြ ဖိနပ္ေတြ ပိုက္ဆံအိတ္ ခါးပတ္ အ၀တ္အစားေတြမွ ေပါ့ျခင္းေသာျခင္း ၀ယ္လို႔သိပ္ေကာင္း..။

မိုးေငြ႔

လတ်တလောဓါတ်ကျနေတဲ့စာ.....

ဒီနှစ်ထဲ ကျွန်မဝယ်ဖတ်ဖြစ်ခဲ့တဲ့စာအုပ်က အမှတ်မထင် ဆရာမင်းလူစာအုပ်တွေများနေတယ်...။ “သူ့ဆံပင်နှင်းဆီပွင့်တွေနဲ့” စာအုပ်ကို ကျွန်မမွေးနေ့တုန်းက ဝယ်ဖြစ်ခဲ့တာ...။ အရင်ဦးဆုံး စာအုပ်နာမည်လေးကိုရော မျက်နှာဖုံးကိုရောကြိုက်လို့ အတွင်းက စကားလုံးတွေ အကြောင်းအရာတွေကိုတော့ ဆရာမင်းလူလို့ဆိုတာနဲ့ စိတ်ချပြီးသားလေ...။ ဇာတ်အိမ်ခပ်ပါးပါး အရေးအသားတွေက သဘာဝကျကျနဲ့ တစ်ခေတ်တစ်ခါရဲ့ နိုင်ငံရေး ပညာရေး လူနေမှုစနစ် ကံ့ကော်တောထဲကအချစ်အကြောင်း စသဖြင့် ခပ်ရိုးရိုးလေးပဲ ရေးဖွဲ့သွားတာ...။ ဆရာမင်းလူရဲ့ ဝတ္ထုတွေတစ်ခါဖတ်ပြီးရင် စွဲစွဲမြဲမြဲနဲ့ ရင်ထဲခပ်ဆွတ်ဆွတ်လေးထင်ကျန်ရစ်တတ်တယ်...။ မွေးနေ့မှာ အမှတ်တရလည်းဖြစ်သွားခဲ့တယ်...။ လွန်ခဲ့တဲ့ 19 နှစ် 1999 ကျွန်မ အသက်24နှစ်ပြည့် မွေးနေ့တုန်းက ရန်ကုန်မျက်စိနားနှာခေါင်းဆေးရုံကြီးမှာ မျက်ကြည်လွှာလှူခဲ့ဖူးတယ်...။ ဒီနှစ် YGH ရန်ကုန်ပြည်သူ့ဆးရုံကြီးမှာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လှူဖို့စိတ်ကူးရှိပေမယ့် မလှူဖြစ်ခဲ့ဘူး...။ ဘယ်လိုသွားလှူရမယ်ဆိုတာ သေချာမစုံစမ်းရသေးတာလဲပါတယ်...။ နောက်နှစ်တော့သေချာလှူမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်...။ မျက်ကြည်လွှာလှူပြီး နှစ်နှစ်ဆယ်မြောက်အမှတ်တရလည်းဖြစ်သွားအောင်ပေါ့...။

ဆရာမင်းလူရဲ့ စာအုပ်အကြောင်းပြောရင်းနဲ့ အာလူးနည်းနည်းဖုတ်ဦးမယ်...။  မျက်ကြည်လွှာလှူတာဆိုလို့ တလောက အဒေါ်တစ်ယောက်ဆေးရုံတက်လို့ သူ့စောင့်တဲ့နပ်စ်ကို စကားကြုံလို့ မျက်ကြည်လွှာလှူခဲ့ဖူးတာကိုပြောပြမိပါတယ်...။ သူက ရုတ်တရက် “အစ်မ မျက်ကြည်လွှာလှူတော့ ဘယ်လိုနေလဲ မျက်လုံးတွေအရင်ကထက်ပိုကြည်လာလား”တဲ့... အဲလိုမေးတော့ ကျွန်မ ကြောင်တက်တက်ဖြစ်သွားခဲ့တယ်...။ နောက်တော့မှသဘောပေါက်ပြီး “အဲ ညီမလေး မျက်ကြည်လွှာလှူတယ်ဆိုတာ အသက်ရှင်တုန်းခွာယူလို့မရသေးဘူးလေ ကန်းသွားမှာပေါ့ (စိတ်နည်းနည်းမရှည်တော့တဲ့လေသံနဲ့) Expire ဖြစ်သွားတော့မှ နာရီပိုင်းအတွင်း ခွာယူပြီး လိုအပ်တဲ့ မျက်စိကွယ်သူတွေကို လှူရတာမျိုး”လို့ ရှင်းပြရသေးတယ် ဆေးပညာနဲ့မဝေးတဲ့ နပ်စ်တစ်ယောက်ဖြစ်လျက်နဲ့ မျက်ကြည်လွှာလှူတာကို သေချာမသိတာတော့ တကယ်ဝမ်းနည်းဖို့ကောင်းတယ်...။ ကျွန်မတို့နိုင်ငံမှာ ဒေသန္တရဗဟုသုတတွေ သိပ်နည်းနေပါလားလို့တွေးလိုက်မိလို့လေ...။ ဒါကလည်း စာဖတ်ခြင်းအကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီးပါတယ်..။ စာများများဖတ်ကြပါ...။ ကိုယ်သန်ရည်ရာစာတွေဖတ်ကြပါ ...။ စာကောင်းပေမွန်တွေကိုလည်း ရွေးချယ်ဖတ်နိုင်ကြပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းနိုင်တော့တယ်...။

 

ခုလောလောဆယ် “ရင်ခုန်သူများ” စာအုပ်ကို ဖတ်နေတယ်...။ ဆရာမင်းလူစာအုပ်တွေကို 2018 မှာ တော်တော်များများဖတ်ဖြစ်နေဦးမယ်ထင်တယ်...။ ဆရာ့ရဲ့ ဝတ္ထုတိုပေါင်းချုပ်စာအုပ်အထူကြီးကို စာအုပ်ဆိုင်ရောက်တိုင်း ကျွန်မမျက်စောင်းထိုးဖြစ်နေတယ် ဘယ်နေ့ဝယ်ဖြစ်မလဲမသိဘူး...။ ဝယ်ဖြစ်သွားရင် လာကြွားဦးမယ်...။

မိုးငွေ့

BKK Tour.....(2)

ကၽြန္မတို႔ ပတၱရားမွာတစ္ညတည္းခဲ႔တဲ႔ ဟိုတယ္ရဲ႔ ေရကူးကန္

ပန္းတစ္ပြင့္ဖန္ဆင္းျခင္း  း)

ကၽြန္မတို႔ မနက္ေစာေစာထ ဟိုတယ္က ေကၽြးတဲ႔ မနက္စာကိုစားျပီး ေလွဆိပ္မွာ Speed boad စီးဖို႔ ကိုးနာရီအေရာက္သြားရတယ္ ...။ ဟိုတယ္နဲ႔နီးေတာ့ ကုန္းေၾကာင္းေလွ်ာက္တာ ဆယ္မိနစ္ေတာင္ မရွိပါဘူး...။ ဂိုက္ေတြ လက္မွတ္သြား၀ယ္တုန္း ဓါတ္ပံုေတြရိုက္ၾက...။

ပတၱရားေလွဆိပ္အမွတ္တရ

သႏၱာကၽြန္းေပၚ၀ယ္

ေရေတြၾကည္စိမ္းေနတာေတာ့ သေဘာက်မိတယ္ ဒါေပမယ့္ ရာသီဥတုက အရမ္းပူအိုက္လြန္းတယ္ကြယ္...။ ေနပူတာၾကီးက ရန္ကုန္လိုမဟုတ္ဘူး အသားပါစပ္တယ္...

အရမ္းပူလြန္းလို႔ ေရထဲဆင္းမေဆာ့ခဲ႔မိ

 ေခ်ာင္းသာကမ္းေျခတို႔ ေငြေဆာင္ကမ္းေျခတို႔မွာလို ခရုေတြမေကာက္မိ လိႈင္းစီးဖို႔မစဥ္းစားမိ 

ခရုခြံေတြေတာင္ တစ္ေကာင္တစ္ျမီးမွမေတြ႔မိ.... မိ .. မိ .. မိ ...မိ

ဒီလုိေလးေတြေတာ့ လုပ္ေရာင္းသား

ကိုယ္ေတြကမ္းေျခမွာလည္း ဒီလို Flamingo ငွက္ရုပ္ေလးေတြထားေစခ်င္မိ

ဆင္ရုပ္ကေတာ့ သူတို႔ရိုးရာရုပ္လိုျဖစ္ေနျပီ

ေျခညွပ္ဖိနပ္မပါသူမ်ား တစ္ရံကို ဘတ္တစ္ရာနဲ႔၀ယ္စီးႏိုင္ပါတယ္

ပင္လယ္စာအကင္ဆိုင္

ျပည္ၾကီးငါး အေကာင္းလုိက္ကင္ထားတာ စားခ်င္စရာ

သႏၱာကၽြန္းကျပန္ေရာက္တာနဲ႔ အခန္းထဲမ၀င္ၾကေသးဘဲ ေရတန္းကူး

တကယ္ေတာ့ ဖိနပ္ပါသြားလ်က္နဲ႔ ဘတ္တစ္ရာတန္ ေျခညွပ္ဖိနပ္ ၀ယ္စီးလိုက္ေသးတယ္

ေရကူးျပီး ေရမိုးခ်ိဳး Check out လုပ္ျပီး ေန႔လည္စာမစားခင္ Art Gallery ၀င္ၾကတယ္...။ ေနာက္ပိုင္း ခရီးသြားတာ ကိုယ့္ပံုကိုသိပ္မရိုက္ျဖစ္ေတာ့ဘဲ ကိုယ္တိုင္  ကင္မရာကိုင္သူမ်ားတကာကုိ ရိုက္ေပးသူလုပ္ရတာကို ပုိအားသန္မိတယ္...။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ့္ရုပ္ကိုယ္ျပန္မၾကည့္ခ်င္ေတာ့တာလဲ ပါတာေပါ့ေလ...။ ဒီအႏုပညာျပခန္းျပီးေတာ့ ေန႔လည္စာကို Set Menu ေကၽြးတယ္... ဗိုက္ဆာဆာနဲ႔ ၾကက္ဥေအာမလက္ေၾကာ္ေတာင္ ေတာ္ေတာ္စားေကာင္းတယ္...။ ဟင္းေတြေတာ္ေတာ္စံုပါတယ္...။ ပံုရိုက္မထားမိဘူး...။

 အိန္ဂ်ယ္... း)

 

မိုးေငြ႔