ညရောင်ရဲ့ကကွက် (ဇာတ်သိမ်း)

မြက်ခင်းပြင်စိမ်းစမ်းပေါ်မှာ အဖြူရောင်နဲ့ အမဲရောင်လေးတွေ ပြေးလွှားဆော့ကစားနေကြတဲ့ မြင်ကွင်းလေးက ကြည်နူးစရာကောင်းလိုက်တာ....။ ရေချယ်လ်တို့ သွားလှူနေကျမိဘမဲ့ကျောင်းက ကလေးတွေအားလုံးကို မမကေသီက သူ့ဒီဇိုင်းနဲ့ တီထွင်ချုပ်လုပ်ပြီး မိန်းကလေးတွေကို အဖြူဆွတ်ဆွတ်ချည်ဂါဝန်နဲ့ ယောကျာၤးကလေးတွေကိုတော့ အနက်ရောင်ဘိုးတိုင်နဲ့ ဆင်ထားတယ်...။ စားစရာကို ဘူဖေးအစုံနဲ့ အချိုပွဲကို အော်စီကပြန်လာတဲ့ ရေချယ်လ့်ညီမတစ်ဝမ်းကွဲလေးက အရသာနဲ့ပုံစံ အမျိုးနှစ်ဆယ်ကျော်တဲ့ cup cake တွေကို သူကိုယ်တိုင်လုပ်ပေးတယ်...။ ဒီမြက်ခင်းစိမ်းစမ်းနဲ့ ရေကန်ဘေးနားနေရာလေးကိုတော့ အစ်ကိုတစ်ဝမ်းကွဲတွေအားလုံးစုပြီး ညနေခင်းစားပွဲလေးကို ကျင်းပပေးထားတာ...။ ကြည့်စမ်း သူဘယ်လောက် ကံကောင်းထားသလဲ ဒီလောက်ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ခယ်မတွေ ယောက်ဖတွေကိုပိုင်ဆိုင်ထားတာ...။

မနေ့က ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ ဆွမ်းကျွေးတုန်းကတော့ လူကြီးပိုင်း အမျိုးတွေနဲ့ အသိတစ်ချို့ နည်းနည်းပါးပါး ဖိတ်လိုက်တယ်...။ ဒီနေ့ကတော့ လူငယ်ပွဲလေးပေါ့...။ ဒီနေ့လဲပဲ အမျိုးတွေနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေလောက်ပါပဲ...။ တစ်ဝမ်းကွဲမောင်နှမတွေနဲ့တင် လူကစည်ကားနေပြီ...။ အထူးဧည့်သည်တော် အနေနဲ့ကတော့ ကလေးလေးတွေပေါ့...။ သူတို့အတွက် ကစားဖို့ ကစားနည်းမျိုးစုံ၊ အရုပ်မျိုးစုံ၊ မိုးပျံပူဖေါင်းရောင်စုံတွေ လုပ်ပေးတယ်...။ သူတို့လိုချင်တဲ့ အရုပ်တွေကို ဂျုံတွေနဲ့ပုံဖော်ပေးဖို့ အရုပ်လုပ်တဲ့သူတွေကို ငှားထား ပေးတယ်...။ သူတို့တွေအားလုံးသိပ်ပျော်နေကြတယ်....။

သူက ရေချယ်လ်လက်ကိုလာဆုတ်ကိုင်ပြီး....

“ ဘယ်လိုလဲကလေးမလေး လက်တွေလဲအေးစက်လို့ပါလား ”

“ဟုတ်.... မေဦးအရမ်းပျော်နေတယ်...ဇော်ရော မပျော်ဘူးလား”

“ကိုယ်လဲ မေဦးနဲ့ထပ်တူပါပဲ....လေအေးတွေတိုက်နေတယ်

မေဦးချမ်းနေပြီလား အနွေးထည်ယူမလား”

ဆောင်းအကုန် နွေအကူးပေမယ့် ကန်ရေပြင်ကဖြတ်တိုက်လာတဲ့လေပြေတွေက အေးစိမ့်ချမ်းမြနေတယ်...။ မမကေသီထွင်ပေးထားတဲ့ ညနေခင်းဝတ်စုံလေးကဆင်စွယ်ရောင် ရင်ပျက်လေးဂါဝန်လေးဆိုတော့ လူကအေးလာပြီ....။ သူသွားပြောလိုက်လို့ ခဏနေတော့ ရေချယ်လ်ညီမတစ်ဝမ်းကွဲလေးတစ်ယောက်က အပြင်ဝတ်ရုံခြုံလွှာ အကီၤျလေးလာပေးတော့ သူကိုယ်တိုင်လာခြုံပေးပါတယ်....။ အနားသတ်လေးမှာ အမွှေးနုနုလေးတွေနဲ့ ခါးနားမရောက်တရောက်လေး...။

“ကဲ ...နွေးသွားပြီလား....”

သူက လည်ပင်ကကြိုးလေးကို စည်းပေးရင်း မေးတယ်...။ သူ့မျက်ဝန်းတွေက ဒီနေ့ပိုပြီး တောက်ပကြည်လင် နေကြတယ်...။ သူ့အပြုံးတွေ နူးညံ့နွေးထွေးနေကြတယ်...။ သူလက်ဖဝါးတွေ ရေချယ့်လ်လက်ကို လာဆုတ်ကိုင်တိုင်း သွေးကြောမျှင်တွေကတစ်ဆင့် အားအင်တွေပြည့်လာသလိုပဲ ခံစားရတယ်....။ အဲဒါအချစ်လားကွယ်......။

“ဒီလိုလေးကျတော့ ဒဏ္ဍာရီထဲက စနိုးဝိုက်မင်းသမီးလေးဖြစ်သွားပြီ...”

သူပြောတော့ ရေချယ်လ်က ကိုယ်ဘာသာကိုယ်ပြန်ငုံ့ကြည့်နေမိတယ်...။ ပြီးတော့သူကပြောသေးတယ်...။

“ခုမှ... ကိုယ်သိလိုက်ရတာ ကိုယ့်ရဲ့ ထာဝရသတိုးသမီးလေးက နတ်သမီးလေးတစ်ပါးလိုပဲ ချစ်စရာကောင်းတယ်ဆိုတာ...”

“အမယ် မယ်.... ကြည်နူးနေကြတာ သတိုးသားနဲ့ သတိုးသမီးလေးတွေ...မမရေချယ်လ်သိလား ကိုဇော်ပြောသလို စနိုးဝိုက်မဟုတ်ဘူး သမီးသိသလောက်တော့ Beauty and the beast ကာတွန်းကားထဲကနဲ့ပိုတူတာ”

“မေဘယ်လ်က...အစ်ကို့ကိုအဲလိုပြောတယ်ပေါ့ဟုတ်လား... အိုကေ ညခဲဖိုး လာမတောင်းနဲ့နော်”

“အဲ...ဘွာတေး ဘွာတေး... သမီးခဲအိုအသစ်စက်စက်ကလေး စိတ်ဆိုးရဘူးနော်...

ခဲဖိုးများများပေးနော်...”

ရေချယ်လ်က မေဘယ့်လ် ဆံပင်ခွေခွေတွေကို ပွတ်သပ်ရင်း....။

“ဇော်... သူတို့ကိုသတိသာထားပေတော့နော်. ... လူလည်လေးတွေသူတို့က”

ရေချယ်လ်တို့ ဒင်နာလေးက ရိုမန့်တစ်ဆန်လွန်းလို့ လာတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေအားလုံးကလဲ သဘောကျကြတယ်...။ စိတ်ကူးကောင်းလိုက်တာတဲ့..။ ပျော်စရာလဲကောင်း ကုသိုလ်လဲရတဲ့ ပွဲလေးပါ...။ ဘူဖေးစားပြီးတော့ ထုံးစံအတိုင်းပေါ့ စုံတွဲအကလေးလုပ်သေးတယ် မြက်ခင်းပြင်တစ်နေရာကို ကောဇောခင်းပြီး အကကြမ်းပြင်လုပ်ပေးထားတယ်...။ ရေချယ်လ်နဲ့ သူက တစ်ခါလေးပဲ အတူတွဲကခဲ့ဖူးတာ...ခုတစ်ခါနဲ့မှ နှစ်ကြိမ်မြောက်...။ လူတွေများနေလို့ သူရှက်နေတယ် မကချင်ဘူးတဲ့...။ မကလို့လဲမရဘူးဆိုတာသိနေတယ်...။ ကဲဘယ့်နှယ့်လုပ်မလဲ ကိုနေမျိုးဇော်....။

သတိုးသား သတိုးသမီးကို သီချင်းအေးအေးလေးနဲ့ နှစ်ယောက်တည်း တစ်ပုဒ် အရင်က ခိုင်းတယ်..။ ကျန်တဲ့ ကချင်တဲ့သူတွေကို နောက်မှ ဒီဂျေက တခြားသီချင်းဖွင့်ပေးဖို့ အစီအစဉ်လုပ်ထားပါတယ်..။ ရယ်တော့ ရယ်ရတယ်.... ဟိုတစ်ခါတုန်းက အမှောင်ထဲမှာမို့ မသိလိုက်တာများလား...။ လူတွေအများကြီး ဝိုင်းကြည့် နေတာကို သူရှက်ပြီး ချွေးတွေပျံနေတယ်...။

“ဇော်... စိတ်လျှော့ထားနော်... တစ်လောကလုံးမှာ ဇော်နဲ့မေဦး နှစ်ယောက်တည်းပဲ က နေတယ်လို့ မှတ်ထားလိုက်”

“မေတို့များ ခြေထောက်ကို ရွှေချထားလောက်တယ် ကတာများကျော့လို့ ပြိုင်ပွဲဝင်ပါလား”

ရေချယ်လ်သူ့ကို အာရုံပြောင်းပေးလိုက်တော့ ခုနကလောက် သူမဖြစ်တော့... သက်တောင့်သက်သာ အနေအထားနဲ့ ကနေနိုင်ပြီ...။

“မလုပ်ပါနဲ့ ဇော်ရယ်....ကချေသည်တွေ ထမင်းငတ်ကုန်မယ်... ဟွန့်....မသိဘူးများမှတ်နေလား

တကယ်ကမယ်ဆို သူခွင့်ပြုမှာမဟုတ်ဘဲနဲ့များ...”

သတိုးသမီးအသစ်စက်စက်ကလေးရဲ့ မျက်စောင်းလှလှကို သတိုးသားလေးခံလိုက်ရတယ်...။

“အိုးး... ကိုယ့်အချစ်ဆုံးဇနီးလေးကို ဘာကိစ္စလူတိုင်း ဝိုင်းကြည့်မယ့်အလုပ်ပေးလုပ်ရမလဲ လုံးဝပဲ

ကလပ်တောင်ပေးမသွားတော့ဘူး...”

“ဒီကလဲ ကြိုသိထားပါတယ် ဟောဒီရင်ဘတ်ထဲကစကားတွေကို အချိန်နဲ့အမျှဖတ်နေပါတယ်ရှင်...”

တိုးတိုး တိုးတိုးနဲ့ နှစ်ယောက်သားကရင်း စကားကောင်းနေတာနဲ့ သီချင်းပြီးသွားမှန်းတောင် မသိလိုက်ဘူး... လက်ခုတ်သံတွေ အကျယ်ကြီးထွက်လာတော့မှသိလိုက်တယ်....။ ပြီးတော့ မင်္ဂလာကိတ်မုန့်လှီးတဲ့ အစီအစဉ်....။

နွေးထွေးတဲ့ ပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ အဖြူရောင်မင်္ဂလာပွဲလေး ပြီးဆုံးသွားတော့ ည ၈နာရီထိုးနေပြီ....။ ကောင်းကင်မှာ တဖျပ်ဖျပ်လက်နေတဲ့ ကြယ်ပွင့်ကလေးတွေက မင်္ဂလာမောင်နှံကို အပြုံးကလေးတွေနဲ့ နှုတ်ဆက်နေသယောင်..။ ကြယ်ရောင်စုံတဲ့ ညကလေးမှာ အချစ်များစွာဖြင့် ရေချယ်လ်တို့စုံတွဲလေး ပျော်ရွှင်စွာ ဇာတ်ပေါင်းသွားလေ သတည်း....တဲ့....။

မိုးငွေ့