အိန်ဂျယ်နဲ့...တစ်ညနေ

လူမပင်ပန်းဘဲ စိတ်ပင်ပန်းရတာ အမောဆုံးပဲ...။ ကျမအလုပ်စားပွဲပေါ်က စာအုပ်တွေ...ဘောလ်ပင်ခဲတံတွေကို ကြည့်ရတာ တခါတခါ မှောင်မိုက်သွားလိုက်... ပြန်လင်းလာလိုက်နဲ့...ဘယ်လိုဝေဒနာမျိုးလဲကွယ်...။ စူးခနဲ နာကျင်မှုနဲ့အတူ နွမ်းလျနှုံးခွေသွားတယ်...။ ဘေးနားက ကော်ဖီခွက်ကို ကျိုက်ခနဲမော့ချလိုက်တော့... ကော်ဖီတွေက အေးစိမ့်နေပြီ....။ ခုရက်ပိုင်းဘာစားစား ဘာသောက်သောက် အရသာတွေက ပျောက်နေတယ..။ စားချင်စိတ်လဲမရှိ အိပ်လို့ကလဲမပျော်... အဲဒါပိုဆိုးသွားတာ..။ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ညဆက်တိုက်အိပ်မရလို့... ဇာတ်လမ်းတွေထိုင်ကြည့်ပစ်တာ..ညနက်သန်းခေါင်ထိ...။ တခါတလေ...တစ်နာရီ နှစ်နာရီတွေဘာတွေ ကျော်သွားတယ်...။ ခွေကြည့်သလို ခံစားနေရတာတွေကို skip လုပ်လို့ရရင်သိပ်ကောင်းမှာပဲလို့ တွေးလိုက်မိသေး...။ စတော်ဗယ်ရီသီးလေးလို ပါးနှစ်ဘက်ဖေါင်းပြီး ပန်းရောင်လေးသန်းနေတဲ့ သားလေးကတော့ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်ပျော်နေတယ်...။ (နှစ်နှစ်ကျော်ကလေးဆိုပြီး သူက အမေကိုသိပ်သိတတ်တယ်... အရွယ်နဲ့မလိုက်အောင်ပဲ..။ တနေ့က ထမင်းစားရင်း မျိုချရတာ လည်ချောင်းမှာ ကြမ်းရှနေတာပဲ..။ ဝမ်းနည်းအားငယ်စိတ်ကလဲ ဘယ်ကနေမှန်းမသိ ဝင်ဝင်လာတတ်တယ်..။ ကျမနားကို ခုံလေးခုပြီး ကျမမျက်ရည်တွေကို လာသုတ်ပေးတော့မှပဲ သတိပြန်ဝင်လာတော့တယ်)အိပ်ပျော်နေတဲ့ သားလေးကို ငုံ့နမ်းရင်း မျက်ရည်စတချို့ သားရဲ့ပါးပြင်ပေါ်လိမ့်ဆင်းသွားတယ်...။...အို...ဘာလို့ မျက်ရည်ကျရတာလဲ...။ ခုချန်မှာ ကျမဒီလောက ကနေပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရင်.... မောင်နဲ့သားလေးကို ကျမစိတ်ချလက်ချ ထားခဲ့နိုင်ပါတယ်..။ အမဒါကသားကို သူ့သားအရင်းလို ထိန်းကျောင်းလာပေးခဲ့တာ...။ ကျမက ဒီကလေးကိုမွေးပဲ မွေးခဲ့ရတာ...။ ကျန်းမာရေးမကောင်းလို့ အမဒါကပဲ... တလျှောက်လုံးကြည့်ရှု စောင့်ရှောကပေးခဲ့တာ... သားလေးအတွက်ဆို သူက ဒုတိယမိခင်လို့တောင်ပြောလို့ရတယ်...။ ဒါဖြင့် ဘာပူစရာ ရှိသေးလဲ...။ ကျမဘာလို့ငိုရမလဲ...။ ခွင့်ယူပြီး အိမ်မှာ တော့ နားနားနေနေ မနေချင်ပါဘူး...။ အဲဒီခါမှ ပိုဆိုးမယ်...လူုကတောင်တွေး မြောက်တွေးနဲ့ အလုပ်တက်တော့ စိတ်ပြေလက်ပျောက်ရှိသေးတယ်..။ ကျမအိပ်မပျော်တဲ့ ညတစ်ညက မောင့်ဆီကဖုန်းဝင်လာခဲ့တယ်...။ ကျမကို အိပ်ယာထဲလှဲနေရတယ် အိပ်မက်လို့ စိတ်ပူပြီး ဖုန်းဆက်လိုက်တာတဲ့...။ “သဲ...တကယ်နေကောင်းပါတယ်နော်... ကိုယ့်ကိုမညာနဲ့ နက်ဖြန်ကျ မဒါဆီဖုန်းဆက်ပြီးမေးလိုက်မယ်” တဲ့...။ မောင်အလုပ်ကို ဖြောင့်ဖြောင့်လုပ်ပါ..။ သားလေးရဲ့ အနာဂတ်က မောင့်လက်ထဲမှာပါ...။ သိပ်နေမကောင်းတဲ့ ချိန်ဆို ကျမ မေမေ့အိပ်ပြန်အိပ်ဖြစ်တာများတယ်..။ သားက မဒါနဲ့ အိပ်နေကျ...ပြီးတော့ မဒါသမီး နိုးနိုးလေးကလဲ သူ့အတွက် အဖော်ရနေတာလေ...။ တော်ကြာ ကျမနေမကောင်းရင် သူတို့ မောင့်ဆီကို ဖုန်းဆက်အကြောင်းကြားလိုက်ခါမှ...မောင်စိတ်ပူပြီး အလုပ်ကိုင်ပျက်တာပဲရှိမှာ...။ ကျမအတွက်နဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ အပူမပေးချင်ပါဘူး...။ ဘယ်သူမဆို အချိန်တန်ရင် ဒီလမ်းကိုသွားရမှာချည်းပဲ...။ ကျမစိတ်တွေ တည်ငြိမ်အောင် ဘုရားမှာ ညနေတိုင်းတရားသွားထိုင်ဖြစ်တယ်...။ လူခြေတိတ်တဲ့ အဘဘိုးမင်းခေါင် ထွက်ရပေါက်မှာသွားထိုင်တယ်.....။ အဲလို ပုံမှန်လေးထိုင်တော့ စိတ်က တော်တော်ကြည်လင်လာတယ်...။ ကျမသွားထိုင်တိုင်း ကျမဘေးနားကို ကလေးမလေးတစ်ယောက် အမြဲရှိရှိနေတယ်လို့ခံစားမိနေတယ်...။ ဘယ်သူရှိမလဲ ကျမရဲ့ အိန်ဂျယ်လေးပေါ့...။ ဒါပေမယ့် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်ရင် ဘာမှမတွေ့ရဘူး...။ ကျမစိတ်ကယောင်ကတန်း ဖြစ်နေတာ မဟုတ်လောက်ဘူး...။ တကယ်ကြီး အဲလိုတရားသွားထိုင်တိုင်း သိသိနေတာ...။ ကျမရဲ့အသိတရားထဲမှာ အိန်ဂျယ်လေး ရောက်ရောက်နေတတ်တာ...။ အချိန်ကြာလာတော့ ကျမသူနဲ့ နေသားကျလာတယ်...။ ကျမရဲ့ အခြံအရံနတ်သမီးလေးပေါ့...သူက..။ ဒီလိုဆိုဖြင့် အိန်ဂျယ်လေးရယ်... ကျမခံစားနေရတဲ့ ဝေဒနာတွေကို ဟိုးး..အဝေး ယူဆောင်သွားပေးပါတော့....။ ကျမချစ်တဲ့ မိသားစုလေးနဲ့ ကျမတဝကြီးနေချင်ပါသေးတယ်...။ 

မိုးငွေ့

Game

က်ေနာ့္ဘ၀မွာ ကံၾကမၼာက.... အမွတ္မထင္... ကစားပြဲတစ္ခုကို ဖန္တီးေပးခဲ႔ဖူးတယ္....။ ကစားပြဲ လို႔သံုးရျခင္းအေၾကာင္းအရင္းက .... အဲဒီ္ခ်ာတိတ္မေလး အျမဲသံုးစြဲေနက် တိတိက်က်ေျပာရရင္ က်ေနာ့္ကိုသူစြပ္စြဲေနက် စကားလံုးေလးပါ...။ က်ေနာ္တကယ္သူ႔ကုိ က်ေနာ့္ရဲ႔စိတ္ေျဖေဖ်ာက္မႈအတြက္ အပ်င္းေျပအတြက္ ကစားခဲ႔ဖူးသလားဆိုတာ ခုခ်ိန္ထိ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေသခ်ာမသိဘူးလို႔ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ က်ေနာ့္ကို ေတာ္ေတာ္ အတၱၾကီးျပီး တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္သူလို႔ ျမင္လိမ္႔မွာပါ...။ အိုေက...ဒါဟာ လူႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ ေယဘူယ်အားျဖင့္ အခ်ိန္မေရြးျဖစ္ပ်က္သြားႏိုင္တဲ႔ ကိစၥပါ..။

ဒီလိုပါ... က်ေနာ္အရင္က အင္တာနက္မသံုးဖူးပါဘူး....။ က်ေနာ့္မိတ္ေဆြတခ်ိဳ႔က ခင္ဗ်ားဂ်ီေမးလ္ေလး ဖြင့္ထားပါလား ဒါဆို ခင္ဗ်ားအလုပ္အတြက္လည္းအဆင္ေျပတာေပါ့လို႔ အၾကံေပးခဲ႔ပါတယ္...။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ့္ညီတစ္ေယာက္က အေကာင့္ဖြင့္ေပးပါတယ္...။ က်ေနာ္တို႔ေခတ္နဲ႔ ခုေခတ္ကေလးေတြက သိပ္ကုိကြာျခားသြားျပီေလ...။ Generation Gap ဆိုတာကိုမျဖစ္ေအာင္ က်ေနာ္ အမီလိုက္ဖို႔လိုမယ္ထင္တယ္...။ လုပ္ငန္းအတြက္လည္းသြင္က်ယ္မယ္ ႏိုင္ငံျခားအဆက္အသြယ္ လည္းလြယ္ကူမယ္ေပါ့ဗ်ာ...။ က်ေနာ္ေနထိုင္တဲ႔ျမိဳ႔နယ္မွာလည္း ရန္ကုန္မွာ အင္တာနက္ဆိုိင္အမ်ားဆံုးရွိတဲ႔ေနရာ....။ ဆိုင္သြားလို္က္ရင္ ကေလးေတြခ်ည္းသံုးေနက်တာ ေနာက္မိုက္ေတြဘာေတြတပ္ျပီး စကားေျပာၾကတယ္ တခ်ိဳ႔က သမီးရည္းစားတိုးတိုး တိုးတိုးနဲ႔ေျပာေနၾကသလို တခ်ိဳ႔က်ေတာ့လဲ တဆိုင္လံုးမၾကားခ်င္အဆံုး ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္နဲ႔ တခ်ိဳ႔မိန္းမေတြက ႏိုင္ငံျခားေရာက္ေနတဲ႔ သူတို႔ ခင္ပြန္းသည္ေတြဆီကို ေငြလွမ္းေတာင္းမရရင္ ရန္ျဖစ္တာကလည္းရွိေသး...။ အစပိုင္းေတာ့ က်ေနာ့္အတြက္ ဆိုင္မွာသံုးရတာ လံုး၀ကို္ အဆင္မေျပဘူးဗ်ာ...။ က်ေနာ္က ေအးေအးဆိတ္ဆိတ္ျငိမ္ျငိမ္မွၾကိဳက္တာ... အာရုံေနာက္တဲ႔ ေနရာေတြဆို စုစည္းမႈအားနည္းတယ္...။ ျပီးေတာ့ ဂ်ီေမးလ္ဆိုတာေတာင္ ခုမွစသံုးတာ သူတို႔ေျပာေနၾကတဲ႔ ဂ်ီေတာ့ဆိုတာလည္း မသံုးတတ္ဘူး...။

ေနာက္မွ ရံုးက လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ေတြေျပာျပေတာ့မွ ဘယ္လိုသံုးရသလဲဆိုတာ နည္းနည္း သိလာတယ္...။ က်ေနာ္...ဆိုင္မွာသံုးတဲ႔ တစ္ညမွာပဲ... လိပ္စာတစ္ခု က်ေနာ့္ကို invite လုပ္လာတယ္...။ ဒါသူကိုယ္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခ်င္လို႔ေပါ့...က်ေနာ္ မ်က္ခံုးပင့္မိသြားတယ္ ငါ့ကို မိတ္ဖြဲ႔တဲ႔သူရွိပါလားေပါ့ သူနဲ႔ကိုယ္နဲ႔လဲ တစ္ခါမွ မသိမျမင္ဖူးဘဲနဲ႔ေလ။ ပထမဆံုး ဖိတ္ေခၚခံရေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ ရင္ခုန္သြားတယ္ဗ်ာ...။ ဆယ္ငါးႏွစ္သားတစ္ေယာက္လို က်ေနာ္ စိတ္လႈပ္ရွားသြားတာအမွန္ပဲ...။ ဒါေတာင္ ကိုယ့္ကိုဖိတ္လာတဲ႔သူက ေယာက္က်ားလား မိန္းမလား မသိေသးဘူး...။ လိပ္စာေလးကိုၾကည့္ေတာ့ ျမိဳ႔နာမည္အတိုေကာက္ကေလး ပါလာတယ္...။ ဒါနဲ႔ အဲဒီျမိဳ႔မွာ ငယ္ငယ္ကေနခဲ႔ဖူူးေတာ့... မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းတိုးတာပဲဆိုျပီး... ျမိဳ႔နာမည္ေလးေၾကာင့္နဲ႔ က်ေနာ္လက္ခံလိုက္ပါတယ္...။ ေနာက္ သူနဲ႔က်ေနာ္ စကားစေျပာေတာ့ သူကလဲ သူကိုယ္သူ က်ေနာ္ က်ေနာ္နဲ႔ေျပာေနတာဆိုေတာ့ ေအာ္...ေယာက်ာၤးေလးတစ္ေယာက္ပဲဆိုျပီး က်ေနာ္လဲ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ထက္ေတာ့ငယ္မွာပဲဆိုျပီး ကိုယ္နဲ႔မင္းနဲ႔ပဲေျပာဆိုေနခဲ႔တယ္....။ သူနဲ႔ ေျပာျပီး သံုးရက္ေလာက္ေနမွ က်ေနာ္သိလုိက္ရတာ... သူကခ်ာတိတ္မေလးတစ္ေယာက္ပါတဲ႔...။

ဒီလိုပဲ အစပိုင္းကေတာ့ သူ႔အေၾကာင္းကိုယ့္အေၾကာင္း ေျပာျပီး သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္ၾကေပါ့....။ သူ...က်ေနာ့္ထက္ ဆယ္ႏွစ္ငယ္တယ္..။ ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး... သူ ကဗ်ာေတြေရးတဲ႔ အေၾကာင္း သီခ်င္းေတြေရးတဲ႔အေၾကာင္းက်ေနာ့္ကိုေျပာျပတယ္...။ ဒါမဆန္းပါဘူး... ကို္ယ္၀ါသနာပါရာ ကိုယ္လြတ္လပ္စြာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ရိွၾကတာပဲ...။ ျပီးေတာ့ ခုေခတ္လူငယ္ေလးေတြက က်ေနာ္တို႔ေခတ္ကနဲ႔ အမ်ားၾကီးကြာသြားပါျပီ... လုပ္ႏိုင္တဲ႔ အခြင့္အလမ္းက အမ်ားၾကီးပဲေလ...။ က်ေနာ့္ကလဲ စာေပ၀ါသနာပါသူမို႔ ေကာင္မေလးနဲ႔ စကားေျပာရတာ အဆင္ေျပေနတာေပါ့...။ ပိုျပီးအဆင္ေျပတာက ခုသူတို႔ေတြသံုးေနက် ျမန္ဂလိခ်္ဆိုလား အဲဒါမ်ိဳး စာနဲ႔သူကက်ေနာ္နဲ႔မေျပာလို႔ေတာ္ပါေသးတယ္...။ က်ေနာ္ကလဲ ျမန္မာလိုရိုက္တယ္ သူလဲေတာ္ေတာ္ကၽြမ္းက်င္ပါတယ္... အဲဒါနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ ကြန္မ်ဴနီေကးရွင္းက အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ေနတာေပါ့ဗ်ာ..။

က်ေနာ္ အြန္လိုင္းသံုးတိုင္း ရွားရွားပါးပါး က်ေနာ့္ရဲ႔စကားေျပာေဖာ္က ဒီခ်ာတိတ္မတစ္ေယာက္တည္း ရိွတာကိုး...။အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ်မျမင္ႏိုင္တဲ႔သံေယာဇဥ္ေတြရိွလာပါတယ္...။ က်ေနာ့္အသက္အရြယ္ နဲ႔ေတာင္ ဒီလိုခံစားမိရင္က်ေနာ့္ထက္ အသက္ဆယ္ႏွစ္ငယ္တဲ႔ ေကာင္မေလးရဲ႔ ခံစားမႈ ဘယ္လိုရိွမလဲဆိုတာ ခန္႔မွန္းမိပါတယ္...။ ဘာေၾကာင့္ တဒဂၤသာယာမႈတစ္ခုအတြက္နဲ႔ က်ေနာ္ ေက်နပ္ေနမိသလဲ..။ တကယ္ဆို ေကာင္မေလးက က်ေနာ့္ရဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္မႈမဲ႔တဲ႔စိတ္အတြက္ ဓါးစားခံျဖစ္ရရွာတာပါ...။ က်ေနာ့္ညီမအငယ္ဆံုးထက္ေတာင္ ငယ္တဲ႔ ေကာင္မေလးကို အိပ္မက္ရွည္ေတြေပးသလိုျဖစ္ေနျပီ...။ က်ေနာ္ဒီလို ေတြးမိခ်ိန္မွာေတာ့ သူနဲ႔ က်ေနာ္ စကားေျပာၾကတာ ေျခာက္လေလာက္ရွိသြားျပီ..။ အဲဒီအေတာအတြင္း က်ေနာ္တို႔ အျပင္မွာ သံုးၾကိမ္တိတိဆံုဖူးျပီးသြားျပီ...။ ပထမဦးဆံုးေကာ္ဖီဆိုင္တစ္ခုမွာပါ..။ အြန္လိုင္းမွာ က်ေနာ့္ကို ကိုၾကီး.... ကိုၾကီးနဲ႔ ရႊန္းရႊန္းေ၀ေနေအာင္ စကားေျပာတတ္ေပမယ့္ တကယ္အျပင္မွာ ေတြ႔ေတာ့သူစကားသိပ္မေျပာဘူး...။ ပထမဆံုးၾကိမ္ျမင္ဖူးတာဆုိေတာ့ သူစိမ္းေနတာလဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္...။ အသားညိဳညိဳ ဆံပင္ေခြေခြ ပိန္ပါးပါး ကေလးမေလးမွာ သိပ္လွတဲ႔ အညိဳေရာင္ေတာက္ေတာက္မ်က္၀န္းတစ္စံု ပိုင္ဆိုင္ထားတာေတာ့ သတိထားမိလုိက္တယ္...။ ဒုတိယ ...က်ေနာ္တို႔ေတြ႔ျဖစ္တာ ပန္းခ်ီျပပြဲတစ္ခုမွာပါ...။ က်ေနာ့္ မိတ္ေဆြ ပန္းခ်ီဆရာရဲ႔ ျပပြဲေလးပါ...။ အႏုပညာ၀ါသနာပါတဲ႔သူ႔ကို စိတ္၀င္စားမယ္ထင္ျပီး ေလ့လာေစခ်င္တဲ႔ စိတ္ေစတနာနဲ႔ က်ေနာ္သူ႔ကိုေခၚလိုက္တာ...။ ေနာက္ဆံုးတစ္ၾကိမ္ကေတာ့ က်ေနာ့္ေမြးေန႔မွာ... ေစာေစာစီစီး က်ေနာ့္ရံုးေရွ႔မွာ လက္ေဆာင္လာေပးတုန္းက...။

သူ႔လက္ေဆာင္က အသိတရားမဲ႔ေနတဲ႔ က်ေနာ့္ကို အိပ္မက္ကလန္႔ႏိုးေစခဲ႔တယ္...။ သူ႔ရဲ႔ခိုင္မာေနတဲ႔ ၾကိဳးမွ်င္ေတြကို ထင္းခနဲျမင္ေစခဲ႔တယ္...။ ေကာင္မေလးကို က်ေနာ္လွည့္စားေနမိသလား...။ က်ေနာ့္မွာ ေမးခြန္းေတြသာ မ်ိဳးစံုထြက္လာေပမယ့္ အေျဖကရွိမေနခဲ႔ဘူး...။ က်ေနာ္ဟာ အိမ္ေထာင္သည္တစ္ေယာက္ပါလို႔ ဘာေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔စကားေျပာခဲ႔တဲ႔ ကာလပတ္လံုးမွာ ဆက္စပ္ျပီးေတာ့မေျပာမိခဲ႔သလဲ...။ က်ေနာ့္ကိုယ္က်ေနာ္... မရိုးသားရာက်သြားျပီလို႔သံုးသပ္မိသြားတယ္...။ တစ္စံုတစ္ခုကို ေဖါက္ျပန္မိျပီလို႔ က်ေနာ္ေခါင္းစဥ္မတပ္ခ်င္ေပမယ့္...အဲဒီေလာက္နီးနီး ခံစားမိေနတယ္..။ ေကာင္မေလးေပၚ က်ေနာ္ မရိုးသားတဲ႔စကားလံုး အမူအရာျပခဲ႔ဖူးသလား...။ ဟင့္အင္း....က်ေနာ္သူ႔ကို ညီမေလးတစ္ေယာက္ထက္ မပိုခဲ႔ပါဘူး..။ ေသခ်ာပါတယ္...။ ဒီလိုဆို ခ်က္ခ်င္းၾကီး အစိမ္းလို္က္ သူ႔ကိုျဖတ္ခ်ပစ္ဖို႔ဆိုတာျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား...။
က်ေနာ္ဟာ...ဇနီးမယားနဲ႔ ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႔ဖခင္ပါလို႔...ခုခ်ိန္မွာ သူ႔ကိုေျပာလိုက္ရင္ အေရွ႔ပိုင္းမွာ က်ေနာ္သူ႔ကို တေလွ်ာက္လံုး လိမ္ခဲ႔တယ္လို႔ သူသည္းသည္းထန္ထန္ ေတာ္ေတာ္ၾကီးစိတ္နာ ခံစားသြားလိမ္႔မယ္..။ က်ေနာ္မ၀န္ခံခဲ႔ရတဲ႔ အျပစ္ဟာ သူ႔ဘ၀တစ္သက္လံုးအတြက္ အဲဒီလွည့္စားမႈၾကီးက သူ႔ကိုအခ်ိန္တိုင္း ေျခာက္လန္႔မေနေစခ်င္ဘူး...။

ဒါေၾကာင့္ဘာအျပစ္မွမရွိတဲ႔ ေကာင္မေလးကို က်ေနာ့္တစ္ေယာက္တည္းေၾကာင့္္နဲ႔ ဘာအေၾကာင္းျပခ်က္မွ မရိွဘဲ..စိမ္းပ်ပ္စြာ အဆက္သြယ္ျဖတ္လုိက္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္...။ သူ႔ ဂ်ီေတာ့ကို က်ေနာ္ဘေလာက္ လုပ္လိုက္တယ္ ...။ က်ေနာ့္ကို ေမးလ္ကတဆင့္ သူနားမလည္စြာ ဘာေၾကာင့္ဒီလိုုလုပ္သလဲ အခါခါေမးတယ္..။ က်ေနာ္အေၾကာင္းမျပန္ဘူး...။ ဖုန္းဆက္လဲ ေရွာင္ေနလိုက္တယ္...။ စိတ္ေတာ့မေကာင္းပါဘူး...။ ဒါဟာ ေရရွည္အတြက္ ေကာင္မေလးေရွ႔ေလွ်ာက္ရမယ့္ဘ၀လွဖို႔အတြက္ အမ်ားၾကီး အေထာက္အကူျဖစ္ေစဖို႔ပါ..။ သူ႔ခံစားခ်က္ကို ကိုယ္ခ်င္းမစာလို႔မဟုတ္ပါဘူး....။ က်ေနာ့္ဟာ သူေလွ်ာက္မယ့္လမ္းမွာ ဆူးခလုတ္ မျဖစ္သင့္ဘူးေလ...။ ေကာင္မေလးေရ... ကိုယ့္ကိုနားလည္ေပးပါလို႔ မေတာင္းဆိုရက္ပါဘူး...။ ဒီကစားပြဲမွာ မင္းနဲ႔ကိုယ္က ျပိဳင္ဘက္ေတြမွမဟုတ္ၾကတာ...။ ျပီးေတာ့ မင္းဟာ ကိုယ့္အတြက္ ကစားစရာ ျဖစ္ခဲ႔သလား မျဖစ္ခဲ႔ဘူးလားဆိုတာ မင္းရဲ႔ ကိုယ့္အေပၚနာက်ည္းမုန္းတီးတဲ႔ စိတ္မွာပဲမူတည္ပါတယ္...။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္ဟာ ခြင့္မလႊတ္သင့္တဲ႔ အျပစ္ၾကီးၾကီးနဲ႔ လူတစ္ေယာက္ပါေလ....။

“ ခင္ဗ်ားၾကီး အသက္မငယ္ေတာ့ဘူး ခင္ဗ်ားပ်င္းတဲ႔အခ်ိန္

ခင္ဗ်ားခ်စ္သူနဲ႔ပဲ ကစားလိုက္ပါ....”တဲ႔

သူဆီက ေနာက္ဆံုးေမးလ္နဲ႔ ေရာက္လာခဲ႔တဲ႔ အနီေရာင္စာလံုးၾကီးၾကီးေတြနဲ႔စာေၾကာင္းပါ....။


ကေလးငယ္ေလးေတြပံုက သိပ္ကိုျဖဴစင္ အျပစ္ကင္းပါတယ္....။ အသက္ၾကီးတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ကစားရင္ေတာ့ ရလာဒ္မေကာင္းတတ္ပါဘူး....။ ပံုေလးဟာ ဒီပို႔စ္နဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္ေနပါလိမ္႔မယ္........

မိုးေငြ႔

3D

ငိုမလို ရီမလို မျက်နှာဖုံး 

သူအမျိုးမျိုးပြောင်းတပ်လို့ 

Gim Carrey တောင်ရှုံးလောက်တယ် 

ရွက်သစ်နဲ့မြစံပါယ် ဘယ်နေရာကိုရွေးချယ်မလဲ 

အကျပ်ရိုက်တဲ့ မေးခွန်းတွေနဲ့ 

နောက်ကြောင်းအိုက်သူမို့ 

မလုံမလဲနဲ့ မျက်နှာဖုံးနောက်တစ်ခု 

သူပြောင်းသုံးပြန်တယ်....။ 

အို... သူငယ်မရယ်... 

ငါရယ်...အသဲကွဲမင်းသားလေးရယ်... 

ကျီစယ်လိုတဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့ 

ရယ်သွန်းသွေးခဲ့တာကို 

မျက်စောင်းတွေနဲ့ မခွင်းလိုက်ပါနဲ့ 

ဘလော့ဂ်ဂါသုံးယောက်ဆုံတဲ့ 

ဒီစားတော်ပွဲညမှာ 

ကြေးအိုးလဲပါလေရဲ့... 

အချိုပွဲ ကော်ဖီ လ္ဘက်ရည်.. Alpine လဲပါလေရဲ့... 

ကဗျာတိုစလေးတွေပါလေရဲ့.. 

အချိန်နာရီလေတွေလဲပါလေရဲ့... 

မိုးငွေ့နဲ့ မြေသင်းရနံ့လဲပါလေရဲ့... 

မှောင်ငွေ့ရဲ့ အေးစိမ့်မှုလဲပါလေရဲ့....။

Note: မောင်တူးရောက်ခါစက ကျမရယ် မောင်တူးရယ် နှိုင်းရယ် ဆုံတုန်း လက်ဖက်ရည်သောက်ကြရင်း မယ်နှိုင်းကို ဝိုင်းစကြတုန်းက အဖြစ်ပျက်လေးကို ရေးထားခဲ့ဖူးတာ...ခုမှတင်ဖို့သတိရသွားတာ...။ 

မိုးငွေ့

ယိုးဒယားအုန္းႏို႔မုန္႔ဟင္းခါး

ယိုးဒယားၾကက္သားအုန္းႏို႔မုန္႔ဟင္းခါး

                တြဲဘက္ထည့္စားရတဲ႔ နံနံပင္၊ ရွမ္းနံနံ၊ သံပရာသီး၊ ငံျပာရည္စိမ္ထားတဲ႔ ငရုတ္သီး

သူျပန္ေရာက္တုန္း ယိုးဒယားၾကက္သား အုန္းႏို႔မုန္႔ဟင္းခါးစားခ်င္တယ္ဆိုလို႔ ေမေမ့အိမ္မွာအတူ သြားစားၾကတာ...။ ဘယ္လုိခ်က္ရတယ္ဆိုတာ ေျပာျပမယ္...။

လိုအပ္တာေတြက...

1. ၾကက္တစ္ေကာင္
2.အုန္းသီးတစ္လံုး (ႏွစ္လံုးထိထည့္လို႔ရတယ္)
3.ခရမ္းသီး
4.ပဲေတာင့္ရွည္
5.ခရမ္းကေစာ့သီး
6.စပါးလင္
7.ေရွာက္ခါးရြက္
8.ပင္စိမ္းရြက္
9.နံနံပင္၊ရွမ္းနံနံ

ခ်က္နည္းေလးက....

အရည္ညွစ္ျပီးသား အုန္းႏို႔ဦးေရကို ဒယ္ထဲမွာ ပဲဆီနဲ႔အတူ အုန္းဆီခ်က္ေလးျဖစ္တဲ႔အထိ ၾကိဳရပါမယ္...။ အုန္ဆီခ်က္ေလးျဖစ္ျပီဆိုရင္ ၾကက္သြန္ျဖဴနီနဲ႔ ငရုတ္သီးေထာင္းထားတဲ႔အႏွစ္ကိုဆီသတ္လိုက္ပါ....။ အႏွစ္ေတြ ေမႊးလာျပီဆို လက္တစ္ဆစ္ခုတ္ထားတဲ႔ ၾကက္သားတံုးေလးေတြကိုထည့္လိုက္ပါ...စပါးလင္ကိုေတာ့ ဓါးျပားရိုက္ျပီးထည့္။ (ၾကက္တစ္ေကာင္လံုး သံုးရင္ပိုေကာင္းပါတယ္...ေခါင္း လည္ပင္း အသည္းအျမစ္ အေတာင္ပံ ေျခေထာက္အစံုေပါ့)...။ ၾကက္သားဆီျပန္လာရင္ ပိုတဲ႔ အုန္းႏို႔ရည္ေတြေလာင္းထည့္လိုက္ပါ... အေပါ့အငံကုိ ၾကက္သားမႈန္႔ေလးခတ္..။ ၾကက္သားက်က္ရင္ ေခၽြထားတဲ႔ ခရမ္းကေစာ့သီး (သူက အုန္းႏို႔ဟင္းခ်က္ရင္ ထည့္ရတာ.... သူ႔ကိုကိုက္စားလိုက္တာနဲ႔အုန္းႏို႔ေၾကာင့္ အေၾကာတက္တာ ေသြးတိုးတာေတြကို ကာကြယ္ေပးပါတယ္)၊ လီွးထားတဲ႔ ခရမ္းသီး၊ ပဲေတာင့္ရွည္ေတြကိုထည့္ျပီး ေရလိုရင္ ဆူျပီးသားေရေႏြးထည့္ပါ...။ ပံုထဲမွာက ခရမ္းသီးမ၀ယ္ထားလို႔ ထည့္မခ်က္ထားပါဘူး ။ ဟင္းအုိးခ်ခါနီး အေမႊးအၾကိဳင္အတြက္ ေရွာက္ခါးရြက္ကိုခတ္လိုက္ပါ..။ ဟင္းအုိးက်က္သြားရင္...ပန္းကန္ထဲ မုန္႔ဖတ္ထည့္ အဲဒီဟင္းအဖတ္ေတြအရည္ေတြဆမ္း လွီးထားတဲ႔ ရွမ္းနံနံ၊ နံနံပင္၊ ပင္စိမ္းရြက္ ထည့္ ... သံပုရာသီးညွစ္ အငံလိုရင္ ငရုတ္သီးမိုးေမွ်ာ္စိမ္ထားတဲ႔ ငံျပာရည္ေလးထည့္လိုက္.. မုန္႔ဖတ္ေလးကို ဟင္းေရေလးနဲ႔ ခတ္စားလိုက္ ငရုတ္သီးစိမ္းေလးေတြကိုပါကိုက္လိုက္နဲ႔ ေကာင္းမွေကာင္းပဲ...။ မယံုရင္ခ်က္စားၾကည့္...။

မုိးေငြ႔

Save The Children...

က်မတို႔သြားလွဴေနက် ဆရာမေဒၚငိုက္ဇာက်င္း ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ထားတဲ႔ အနႏၱေမတၱာရိပ္မြန္ မိဘမဲ႔ကေလးေဂဟာမွာ လြန္ခဲ႔တဲ႔ သံုးလေလာက္ကမွ ခ်င္းျပည္ကေနထပ္ေရာက္လာတဲ႔ အသက္ဆယ့္ငါးႏွစ္ကေလးမေလးဟာ ေမြးရာပါ (မရိုေသ့စကား) စအိုေပါက္ပါမလာပါဘူး...။ မိဘေတြကလည္း အရမ္းဆင္းရဲလြန္းေတာ့ ကေလးကို ငယ္စဥ္ကတည္းက ေဆးကုသမႈခံယူဖုိ႔ မတတ္ႏိုင္ၾကပါဘူး...။ ခု အဲဒီကေလးမကို ဆရာမေဒၚငိုက္ဇာက်င္းက ရန္ကုန္ျပည္သူ႔ေဆးရံုၾကီးမွာျပျပီး ခြဲစိတ္ကုသဖို႔လုပ္ေနပါတယ္...။ ဆရာ၀န္ၾကီးေတြကလည္း စအိုေပါက္ပါမလာဘဲ ဒီအသက္ထိရွင္သန္ ေနထုိင္လာႏိုင္တာကိုပဲ အလြန္းအမင္း အံ့အားသင့္ျပီး ဒီေက့စ္ကို အရမ္းစိတ္၀င္စားေနၾကျပပါတယ္...။ တစ္ေန႔က ဆရာမက က်မဆီကို ကေလးမေလးအတြက္ အလွဴခံလာလို႔ က်မ နဲ႔ ညီမေလး သဲသဲ တို႔ ေငြငါးေသာင္းလွဴလိုက္ပါတယ္...။ က်မညီမတစ္၀မ္းကြဲတစ္ေယာက္ကလည္း အဲလုိ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးတဲ႔ မိဘမဲ႔တို႔ လူအိုရံုတို႔မွာ လွဴခ်င္တယ္လို႔ ေျပာထားေတာ့ .... ခ်က္ခ်င္းပဲ က်မဖုန္းဆက္ အေၾကာင္းၾကားလိုက္မယ္ လုပ္ေနတုန္းမွာပဲ.... ကံေကာင္းေထာက္မစြာသူကလည္း ႏိုင္ငံျခားသြားဖို႔ ေလယာဥ္ကြင္းဆင္းခါနီး က်မကို ဘာမွာမလဲလို႔ဖုန္းလွမ္းဆက္တာနဲ႔ အေတာ္ပဲ က်မသူ႔ကိုအက်ိဳးေၾကာင္းေျပာျပလိုက္တယ္... ။ အဲဒီကေလးမေလး ေဆးရံုတက္တဲ႔ စရိတ္အကုန္လံုးသမီးလွဴခ်င္တယ္ မမီးစဥ္စီေပးလို႔ေျပာလိုက္ေတာ့... ကေလးမေလးကိုယ္စားေရာ ဆရာမအတြက္ပါ ၀မ္းသာပီတိျဖစ္သြားရတာ တကယ္ပါပဲ...။ ဒါနဲ႔ ဆရာမဆီ ဖုန္းဆက္အေၾကာင္းၾကားျပီး ေနာက္ေန႔ဆရာမကိုယ္တိုင္ က်မကိုလာေတြ႔ပါတယ္။ ကေလးမေလးအတြက္ တစ္ေန႔တာကုန္စရိတ္ခန္႔မွန္းေျခဘယ္ေလာက္ကုန္လဲ စသျဖင့္ ေျပာဆိုညိွႏိႈင္းၾကျပီး ငါးရက္ကို တစ္ၾကိမ္ ကုန္က်စရိတ္ေငြလာထုတ္ေပးဖို႔ July 15 ရက္ေန႔ကစျပီး တာ၀န္ယူမွာျဖစ္ပါတယ္... ။ ဆရာမလဲ စုေဆာင္းထားတဲ႔ ေက်ာင္းစရိတ္ထဲကေန ေဆးရံုကုန္က်စရိတ္ကို ဖဲ႔ဖဲ႔ေပးေနရေတာ့ ကေလးေတြအတြက္ မေလာက္မငျဖစ္ေနခဲ႔ရတယ္..။ ခုေတာ့ သူလဲ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္စိတ္ေအးသြားရျပီေပါ့...။ က်မလဲ က်မတတ္ႏိုင္သေလာက္ကူညီေပးမယ္လို႔...။ က်မအနီးပတ္၀န္းက်င္ကသူငယ္ခ်င္းေတြေရာ အေ၀းေရာက္ေနၾကတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြေရာ ဒီကေလးအတြက္ အလွဴေငြကူခ်င္တယ္ဆိုရင္ ေလာေလာဆယ္ သူ ရန္ကုန္ျပည္သူ႔ေဆးရံုၾကီး အေထြေထြခြဲစိတ္ကုသေဆာင္ အေဆာင္ ၁၃/၁၄ မွာ တက္ေရာက္ကုသေနပါတယ္...။ နာမည္က မက်င္ကင့္ဒြန္႔၊ အသက္ ဆယ့္ငါးႏွစ္ရွိပါျပီ...ခ်င္းလူမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္...။ ေစတနာရွိသူမ်ား ေဆးရံုမွာ ကိုယ္တိုင္သြားေရာက္အလွဴေငြကူႏိုင္သလို ေအာက္မွာေပးထားတဲ႔ ေဂဟာမွာလဲ ဖုန္းဆက္လွဴဒါန္းႏိုင္ပါေသးတယ္...။ အေ၀းေရာက္ေနတဲ႔ က်မညီမေလး ဟန္နီေလးကလဲ အလွဴေငြ ခုႏွစ္ေသာင္းလွဴေပးဖုိ႔ ဖုန္းဆက္လာပါတယ္...။ ကေလးမေလးအတြက္ ၀မ္းသာစရာပါပဲ...။

အနႏၱေမတၱာရိပ္မြန္မိဘမဲ႔ကေလးေဂဟာ အမွတ္ (၁၉၄)၊ ၉ ရပ္ကြက္၊ နဂါးႏိုင္လမ္း၊ ၇/၈လမ္းဆံု၊ ေျမာက္ဒဂံုျမိဳ႔နယ္၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႔။ ဖုန္း 584026 မိုးေငြ႔

အသွင်တူ၏ မတူ၏...

တကယ်စုံဖက်တဲ့ ဇနီးမောင်နှံတွေဟာ ရုပ်ရည်ချင်းတူတတ်ကြတယ်တဲ့...။ တော်တော်များများစုံတွဲတွေကိုတော့ သတိထားကြည့်မိတယ်...။ တစ်ချို့ဆို မောင်နှမလို့တောင်ထင်ရတယ်...။ ကျမတို့ကရော...ရုပ်အသွင် ဘယ်နေရာမှာတူကြလဲ....။ ဘာမှမတူကြဘူး...သူက ကျမထက်အသားပိုညိုတယ်... ဒါကြောင့် သူ့ကို ကျမက ချောကလက်လို့ ချစ်စနိုးလေးနာမည်ပေးထားတာ..။ တစ်ခုတော့ရှိတယ်... ကျမတို့နှစ်ယောက်ပြုံးလိုက်ရင် နှုတ်ခမ်းဒေါင့်မှာ အချိုင့်ကလေးတွေ ပါတာချင်းတော့တူတယ်..။ ရာသီခွင်မှာဆို သူက Aries ဖွား ကျမက Pisces.... ရာသီခွင်ရဲ့ ဟိုဘက်အစွန်နဲ့ ဒီဘက်အစွန်မှာ...။ လပိုင်းအနေနဲ့တွက်ကြည့်ရင် လချင်းကပ်လျက်ကျတယ်...။ ကျမက မတ် သူက ဧပြီ....။ သူက တနင်္ဂနွေသား ကျမက တနလာၤ... အကောင်ကြီးတွေချင်းတူတယ်...။ ကျမထက် သူနှစ်နှစ်ငယ်ပေမယ့် မသိတဲ့လူတွေက သူ့ကိုကျမထက် ငါးနှစ်လောက်ကြီးတယ်လို့ ထင်တတ်ကြတယ်...။ ကျမတစ်ယောက်ထဲ အပြင်ထွက်ရင် ဘယ်သူမှ ကလေးအမေဆိုတာ မယုံကြဘူး ...ခုထိ(အဟဲ...အဲလိုလန်းတာ)။

တူတာလေးတွေကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့...လူတွေကို တတက်တအား အကူအညီပေးတတ်တာ... သနားတတ်တာချင်းတူတယ်...။ ကလေးလေးတွေကို ချစ်တတ်ကြတယ်တယ်...။ ပေါင်းအသင်းခုံမင် တတ်ကြတယ်..။ ဒါကတော့ လူမှုရေးအပိုင်းပေါ့။ ဝါသနာပိုင်းမှာတော့ ဂီတကိုချစ်မြတ်နိုးတတ်ကြတယ်...။ သူက သီချင်းဆိုသိပ်တော်တယ် ဂီတာတီးလဲကျွမ်းကျင်တယ်... ကျမကို စည်သူလွင်ရဲ့ “မျက်ဝန်း”သီချင်း ဆိုပြတတ်တယ်။ ခရီးထွက်တာ ဝါသနာပါတယ် အထူးသဖြင့် ပင်လယ်ကမ်းခြေမှာ သွားအနားယူတာမျိုး ကြိုက်ကြတယ်...။ သူကအငယ်ဆုံး ကျမက အကြီးဆုံးဆိုပေမယ့် မိသားစု မောင်နှမတွေကို ဦးစားပေးချစ်တတ်ကြတာချင်းတူတယ်...။ သူကအိမ်မှာအငယ်ဆုံးပေမယ့် လူကြီးဆန်တယ်... အကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ ကျမကတော့ သူနဲ့တွေ့ရင် ကလေးပဲ...။ အော်...တစ်ခုရှိသေးရဲ့... ကျမတို့ အကလဲ ကျွမ်းကျင်ကြတယ်... ကျမကို ကတတ်အောင် သူပဲ သင်ပေးခဲ့တာ...။ ဝါသနာတူတော့ ညှိနှိုင်းရတာ သိပ်မခက်တော့ဘူးပေါ့...။ အလုပ်ကိုချစ်ကြတာလဲတူတယ်...။ အလုပ်ခွင်ထဲရောက်သွားရင်တော့ အားလုံးကိုမေ့ပဲ...။ ဘဝကို အေးအေးချမ်းချမ်းနဲ့ ကိုယ့်အတွက်ချည်းမဟုတ်ဘဲ လူတွေအတွက်အကျိုးရှိတာလေးတွေလုပ်ရင်းနဲ့ပဲ ကုန်ဆုံးချင်ကြပါတယ်...။

အဓိကအရေးအကြီးဆုံးပဲ....ဘာသာရေး...။ သူက ခရစ်ယာန် ကျမကိုးကွယ်တာက ဗုဒ္ဓဘာသာ....။ ဘာသာမတူသူနှစ်ယောက်ပေါင်းဖက်ရတာ လူမှုရေးဘက်မှာရော ရှုပ်ထွေးမှုတွေ မကြာခဏရှိတတ်ပါတယ်...။ သူ့အဖေနဲ့အမေလဲ ဒီလိုပဲ....။ အဖေက ဗုဒ္ဓဘာသာ အမေက ခရစ်ယာန်...။ ကျမတို့နှစ်ယောက်လည်း အဖေနဲ့အမေတို့လိုပဲ သီးခံခွင့်လွှတ်နားလည်ခြင်းဆိုတာကို အမြဲလက်ဆွဲကျင့်သုံးခဲ့လို့... တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်နားလည်မှုလေးတွေ အမြဲညှိယူထားတော့ ပြဿနာကြီးကြီးမားမားတွေ သိပ်မရှိတော့ဘူးပေါ့...။ သူဘုရားကျောင်းတက်ရင် ကျမလိုက်ပေးသလို ကျမ ဘုရားသွားရင်လဲ သူကြည်ကြည်ဖြူဖြူ လိုက်ပေးပါတယ်။ ကျန်းမာရေးအနေနဲ့တော့ သူက သူ့အမေရဲ့အမွေ ရင်ကျပ်တာရထားတော့ ကျန်မာရေးကိုအမြဲ ဂရုတစိုက်ပိုရှိတယ်...။ ကျမကတော့ ပေပေတေတေ.... အပ်နဲ့ထွင်းရမယ့်ဟာကို ပဆိန်နဲ့ထွင်းရတဲ့ အထိထားတယ်...။ သူက အိမ်သန့်ရှင်းရေးလုပ်သလောက် ကျမအတွက်တော့ အိမ်ရှင်းတဲ့အလုပ်က ပျင်းစရာအကောင်းဆုံး...။ မီးဖိုချောင်ဝင်ပြီး ဟိုဟာလေးချက်စား ဒီဟာလေးချက်စားမယ်ဆိုရင်တော့ ကျမကရတယ်...။ ကျမကရေချိုးပျင်းတယ်.... ရေချိုးခါနီးဟိုဟာလုပ်နိုးနိုး ဒီဟာလုပ်နိုးနိုးနဲ့ လုပ်နေတတ်ရင် သူက ခုချက်ချင်းသွားမချိုးဘူးလား တစ်ကနေ တစ်ဆယ်ထိရေလို့မှ သွားမချိုးရင် ဘယ်လိုဒဏ်ခတ်မယ်နဲ့ ခြိမ်းခြောက်တော့မှ ရေချိုးဖြစ်တာမျိုး....။ ကိုယ်ကသာရေချိုးပျင်းတာ...သူ့ကိုတော့ အမြဲသန့်ပြန့်မွှေးကြိုင်စေချင်တယ်...။

ကျမက ဘိုစာကြိုက်သလောက် သူကတော့ မြန်မာထမင်းဟင်း ငပိရည်တို့စရာတွေကိုကြိုက်တတ်တယ်...။ ကျမကော်ဖီခါးခါးသောက်ရင် သူက လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် အသီးဖျော်ရည်တွေ သောက်တတ်တယ်...။ ညဘက်သူက အိပ်ယာဝင်တာနဲ့ အိပ်ပျော်တာမြန်တယ်....။ ကျမကတော့ အိပ်ခါနီးဆို အတွေးပိုရှုပ်တယ် မနက်ဖြန်လုပ်ရမယ့်အလုပ်၊ သားလေးအတွက် ဘာလေးလုပ်ရမယ်၊ ဘလော့ဂ်ဘာရေးပြီးတင်ရင်ကောင်းမလဲ... တစ်ခုခုကို အမြဲစဉ်းစားပြီးမှ အိပ်တတ်တယ်....။ ကျမက စာအုပ်စာပေကိုချစ်ပေမယ့် သူကတော့စာဖတ်ပျင်းတယ်... သူ့အလုပ်နဲ့ပတ်တက်တဲ့စာလောက်ပဲသူစိတ်ဝင်စားတယ်...။ ကျမနားသူရှိချိန်မှာ ကျမ ကွန်ပျူတာရှေ့ရောက်ရင် ဒါမှမဟုတ် စာအုပ်တစ်အုပ်ဖတ်နေရင်... သူမနာလိုဖြစ်တတ်တယ်... သူရှိနေလျက်နဲ့ သူ့ကိုဂရုမစိုက်လို့တဲ့....။ ဒါလည်းဟုတ်ပါတယ် သူက ခရီးသွားရတာများတယ်လေ..။ ဒါပေမယ့်လည်း ကွန်ပျူတာခလုတ်တွေ နှိပ်ရတာများလို့ လက်ချောင်းတွေ လက်ကောက်ဝတ်တွေ နာနေရင်တော့ သူက ဆေးလိမ်းပြီးနှိပ်ပေးတတ်သေးတယ်... အဲလိုလေး...။ ကျမဘလောက်ကို သူတစ်ခါမှ လာမလည်ဖူးဘူးဆိုရင် ရှင်တို့ယုံကြမလား...။ သူ့အကြောင်းလေးကိုဘယ်လိုလေးရေးထားပါတယ် သူပေးတဲ့ လက်ဆောင်တွေကို ဘယ်လိုလေးတင်လို့ ဘယ်သူတွေက ကွန်မန့်ဘယ်လိုလာပေးပါတယ်လို့ ပြောပြရင်တော့ တပြုံးပြုံးနဲ့ပေါ့ သူက...။ ကျမတို့နှစ်ယောက်ဟာ ဇစ်တစ်ချောင်းရဲ့ အသွားတွေလိုပဲ တစ်ယောက်ကွပ်လပ် တစ်ယောက်ဖြည့်ပေးနေကြတာပါ။ အားကစားဘက်မှာဆို သူကဘောလုံးကန်တာဝါသနာပါတယ် ကျောင်းတုန်းက သူ့မေဂျာအသင်းမှာ သူက ဂိုးသမား..။ အိမ်ဝင်းထဲမှာဆို ညနေဘက် သူ့ညီဝမ်းကွဲတွေနဲ့ ဘော်လီဘောပုတ်တယ်...။ ကျမကတော့ ငယ်ငယ်က တိုက်ကွမ်ဒိုတက်ဖူးတယ်....ရေကူးတယ်...။ ခုတော့ ကြွက်တက်တတ်လွန်းလို့ ရေမကူးဖြစ်တာကြာပြီ...။

ကျမတို့နှစ်ယောက် ခုလိုအေးအေးချမ်းချမ်းနဲ့ မိသားစုဘဝလေးဖြစ်လာဖို့ ရှေ့ပိုင်းမှာ လူမှုရေး အခက်ခဲပြဿနာတွေပေါင်းစုံကို နှစ်နဲ့ချီပြီး ရင်ဆိုင်ဖြတ်သန်းလာခဲ့ကြရတာပါ...။ ခုလို ခိုင်မြဲစွာ နားလည်မှုတွေရှိလာဖို့ ရင်နှီးယူခဲ့ရတာတွေ အများကြီးပါပဲ...။ ကျမတို့အိမ်ထောင်သက်လေးနှစ်ရှိသွားပြီ သိပ်ကိုချစ်စရာကောင်းတဲ့ သားလေးတစ်ယောက်နဲ့အတူပေါ့....။ ကျမဘဝမှာ အမှန်ကန်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ပြောပြပါဆိုရင်တော့ သူ့ကိုဘဝလက်တွဲဖော်အဖြစ်ရွေးချယ်ခဲ့တာကိုပဲပြောပါရစေ...။

ဒီတဂ်ပို့စ်ကို မသက်ဝေဆီမှာအရင်ဆုံး သွားဖတ်တာပါ...။ မသက်ဝေရေးပြီဆိုရင်တော့ အဆုံးမှာဖတ်ကြည့်စရာမလိုဘူး အမချစ်ကို တဂ်ပြီးသားပဲ....။ အခုလဲ အမချစ်ဆီသွားဖတ်ရင်းနဲ့ အဆုံးနား မရောက်ခင်ကတည်းက ကျမကိုအမတော့ တဂ်တော့မှာပဲလို့ ရင်တထိတ်ထိတ်ရှိလာရင်းနဲ့ တကယ်လဲ အဆုံးပိုဒ်မှာ ကျမနာမည်ကိုတွေ့လိုက်တော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတောင်အံ့သြသွားတယ် ဒီလောက်ခန့်မှန်းတာ မှန်ရသလားလို့ ...။ အမချစ်ရေ.... အမတဂ်တဲ့ပို့စ်လေးကို သိပ်မစဉ်းစားတော့ဘဲ အမရေးတဲ့ ဖလိုးလေးအတိုင်း လိုက်ရေးလိုက်တယ်...။ ကျေနပ်ပါတယ်နော်...။ တဂ်ပို့စ်ကိုကြောက်တယ်သာ ပြောတာ ညတွင်းချင်းရေးချင်နေတာ ...အဟီးး...။

မိုးငွေ့

အပြစ်ကြီးကြီး.....

နေ့များဟာ ကုန်ဆုံးတာမြန်လွယ်

တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက်

တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ်မြန်တယ်

နင်နဲ့ငါ အတူမခွဲမခွာရှိဆဲ

အကြိမ်များစွာ ရန်ဖြစ်ကာငိုမြဲ

ဟူးးး....ရှင်းလို့မရတဲ့ ဒီအရှုပ်တွေ

ဟူးးး.... ရှုပ်ပွထတဲ့ စိတ်ကူးတွေ

နင်မေ့နိုင်လား...

ရှောင်ပြေးလို့လွယ်မှာလား...

ရင်ထဲမှာ ငါပျောက်ကွယ်ပြီလား

စိတ်ကူးတွေယှက်ရောထွေးနေလား

ငါပြောတာ နင်နားမဝင်ပါလားးကွာ....

ငါချစ်တာ အပြစ်ကြီးနေတာလားကွာ

ဟူးးး....စုတ်ပြတ်သတ်သွားတဲ့ ရင်ဘတ်တွေ

ဟူးးးး... သုံးစားမရတဲ့ ငါ့အသွေးအသား

အိပ်မက်တွေလဲ မှုန်ဝါးရီဝေလို့သွား....

ဒီ “အပြစ်ကြီးကြီး” ဆိုတဲ့သီချင်းလေးဟာ... ချစ်ဆုဝေ ချစ်သုဝေတို့ ညီအစ်မနှစ်ယောက်ရဲ့ တရှိုက်မက်မက်စီးရီးထဲက တစ်ပုဒ်ပါ....။ ခု ဗီစီဒီထွက်လို့ ဝယ်ကြည့်လိုက်တာ...။ ဒီတစ်ပုဒ်ကို သိပ်ကြိုက်တယ်...။ သီချင်းပုံစံ....စာသား.....ဘာမှန်းမသိတဲ့ခံစားမှု.....ရိုက်ချက်.....မယ်လိုဒီ.... အိုင်ဒီယာ.....အားလုံးကြိုက်တယ်...။ ပြီးတော့ ထရီဇာကိုယ်တိုင်ရေးထားတဲ့ Own Tune လေး...။ သူသိပ်ကြိုက်လို့ ဟိုးးးး လွန်ခဲ့တဲ့ခြောက်နှစ် ကတည်းကရေးထားပြီး စီးရီးတစ်ခွေလုပ်တိုင်း ပြုတ်ပြုတ်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ သီချင်းလေးလို့လဲပြောပါတယ်...။ ဒီတစ်ခွေလုံးမှာလဲ သူ့အကြိုက်ဆုံးသီချင်းလေး.... MRTV 4မှာတော့ ခဏခဏလွှင့်တာတွေ့တယ်....။ သီချင်းကို MTV ရိုက်တော့ ဒါရိုက်တာလဲ ထရီဇာကိုယ်တိုင်ပဲ သရုပ်ဆောင်လဲသူပဲ...။ မိုးပျံပူဖေါင်းကလေးတစ်လုံးနဲ့ ထရီဇာနဲ့ကို အရင်ရိုက်ပြထားတာ ဘောလုံးကလေးတစ်ခုပဲအဝါရောင်ခြယ်ထားပြီး ကျန်တာအားလုံး Black & White လုပ်ထားတယ်....။ အဆုံးထိသာကြည့်ပြီးသွားတယ်...။ ကြည့်တဲ့ ပရိတ်သတ်ကို သူ ဘာမက်ဆေ့ ပေးချင်တာလဲ မသိရဘူး...။ အဲလို ဘာမှန်းမသိတဲ့ ခံစားမှုလေးကို ပေးချင်တာလို့လဲ ထရီဇာကပြောပါတယ်...။ ကျမကလဲ အဲလို ဘာမှန်းမသိ ဘာကိုပြောပြချင်မှန်း မသိတာလေးကိုကြိုက်တယ်။ သီချင်းခေါင်းစဉ်ကလဲကြည့် အပြစ်တောင်မှ ရိုးရိုးမဟုတ်ဘူး “အပြစ်ကြီးကြီး”တဲ့...။

မိုးငွေ့