လမင်းလှေငယ်.....

တန်ခူးလဆန်း ၆ ရက်နေ့ညရဲ့ ကောင်းကင်ယံမှာ ချိပ်ဆွဲထားတဲ့ လခြမ်းလေးက ... ရေအိုင်မှာ ပေါလောမျောနေတဲ့ လှေငယ်တစ်စင်းလိုပဲ... လှတပတရှိလိုက်တာ.....။

နက်ပြာရောင်ကောင်းကင်းက ဒီညမှာ ခပ်ဖျော့ဖျော့ရှိလှတယ်...။ ငွေမှင်ရောင်ဖိတ်လက်နေတဲ့ လခြမ်းငယ်လေးကြောင့်ထင်တယ်...။ လနဘေးမှာ အလင်းရောင်ပြန် ဝိုင်းစက်စက်လေးရှိနေလေရဲ့.....။ ဒီညလခြမ်းလေးကြည့်ရတာ စိတ်ထဲတစ်မျိုး ကြည်နူးမိနေတယ်....။ ကြယ်တွေကင်းစင်တဲ့ကောင်းကင်မှာ သူတစ်ဦးတည်း ပြုံးနေသလိုပဲ......။

တစ်စုံတစ်ဦးရဲ့ အပြုံးတွေ ထင်ဟပ်နေလို့လား.....။ နောက်ဖေးပြုတင်းပေါက်မှာ လက်ဆေးရင်း အကြာကြီးငေးမောကြည့်မိတယ်....။ ညဉ့်လေပြေ အေးမြမြက ဆံနွယ်တွေကို ကလူကျီဆယ်သွားသေးတယ်..။

တကယ်ဆို ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်က တူညီတဲ့ ကောင်းကင်တစ်ခုတည်းရဲ့ အောက်မှာအတူရှိနေကြတာပါ...။

မင်းလည်း ကိုယ့်လို လခြမ်းကိုမော့ကြည့်နေသလား အိန်ဂျယ်..။

ကောင်းကင်ပြင်မှာ လခြမ်းငယ်ကိုအတူစီး လှေလှော်တမ်းကစားကြမယ်လေ.....။ မင်းမပျင်းအောင် ကိုယ် ပုံပြင်လေးတွေပြောပြမယ်....။ မင်းအိပ်မငိုက်အောင် မင်းကြိုက်တဲ့ အမေကန်နိုဖျော်တိုက်မယ်.......။ မင်းသီချင်းလေးတွေဆိုရအောင် ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ဂီတာတီးပေးမယ်......။ မင်းအပြုံးတွေ လတ်ဆတ်အောင် ကိုယ်စွမ်းဆောင်ပေးမယ်....။

မင်း အမြဲပြုံးပျော်ပါစေ..... ဟော...ဟိုမှာ တွေ့မြင်နေရတဲ့ ခပ်ပြုံးပြုံး လခြမ်းငယ်လေးလိုပေါ့.....။

ရှပ်အကျီၤဖြူလွလွနဲ့ လုံချည် သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဝတ်ထားတဲ့ လူငယ်လေးတွေကို မြင်တိုင်း မင်းကိုပြေးမြင်မိတယ် ...။

ဒီည လခြမ်းငယ်လေးကိုကြည့်ရတာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်က ကမ်းခြေမှာ ပြုံးပျော်နေတဲ့ လူငယ်ကလေးတစ်ယောက်ကို လွမ်းတမိပါရဲ့.....။

အော်....ခက်ပါရဲ့ကွယ်..... အလွမ်းဓာတ်ခံရှိသူမို့.... မြင်မြင်ရာတိုင်း လွမ်းဆွေးနေရလို့...လူတွေတောင် ကိုယ့်ကို အလွမ်းမင်းသမီးလို့ဆိုကြပြီကွယ့်....။

အိန်ဂျယ်ရေ....

နေ့လည်တုန်းက မင်းကိုတွေ့လိုက်တယ်....ကွန်ရှေ့မှာထိုင်နေတဲ့ မင်းနောက်ကျောလေးကိုပါ...။ ကိုယ် နှုတ်မဆက်တော့ပါဘူး....။ ရုတ်တရက်ကိုယ့်ကို မင်းတွေ့လိုက်ရင် ရှော့ခ်ရသွားမစိုးလို့ပါ...:)

ဒီညတော့...ဘာရယ်မဟုတ်ဘူး သိပ်လှတဲ့ လခြမ်းလေးကိုမြင်ပြီး မင်းကိုသတိရသွားလို့ ရေးလိုက်တာ...။

မိုးငွေ့