အိန်ဂျယ်ခြွေတဲ့ ကြယ်ကြွေတွေ....

အဲဒီညနေက နေညိုညိုအဝင် ညရောင်စပ်ကြား… တိမ်တွေအနုကအရင့်ပြောင်းနေချိန်မှာ…. ကောင်းကင်က လင်းလင်းလက်လက်… ကြယ်မှုန်မွှားတစ်စု ဖွာခနဲကြွေကျလာတာကို ကိုယ်မြင်လိုက်တယ်….။ အလင်းတန်းလေးတွေက ကောင်းကင်မှာ ချက်ချင်းမှိန်ဖျော့ ပျောက်ကွယ်မသွားသေးဘဲ…..။ စက္ကန်းပိုင်းကလေး ကိုယ့်ကို မြင်ခွင့်ပေးသေးတယ်……။ ကြယ်မွှားကလေးတွေ မြင်ကွင်းရှေ့က ပျောက်ကွယ်သွားတာကို ကြည့်ပြီး ကိုယ်တော်တော်ကလေးဝမ်းနည်းသွားခဲ့တယ်……။ ကိုယ်သိတာပေါ့… အိန်ဂျယ် မင်းကိုယ်ယောင်ဖျောက်ပြီး Magic stick ကလေးနဲ့ ကိုယ့်ကို လှည့်စားသွားခဲ့တာမဟုတ်လား….။ အဲဒီတမဟုတ်ချင်း အချိန်ကလေးမှာတောင် ကိုယ်ဆုတစ်ခုတောင်းလိုက်မိသေးတယ်…..။ မင်းနဲ့ ပြန်ဆုံဖို့ကိုပေါ့….။

ကိုယ်လေ….နေလုံး၀၀င်သွားလို့…ညအရောင်ပြောင်းသွားတဲ့အထိ နွေညချမ်းရဲ့ ကောင်းကင်ကို မျက်နှာအပ်နေမိတော့တယ်…..။ မမှိတ်မသုန်နဲ့မင်းများ….ဘွားခနဲပေါ်လာနိုးနိုးနဲ့ပေါ့…။ လေပြေဟာ…. သစ်ရွက်နုတွေရဲ့ စိမ်းရွှေရွှေရနံ့ကို သယ်ဆောင်လာကြတယ်……။ တောက်ပတဲ့ ကြယ်ကလေးနှစ်ပွင့်ကို ကိုယ်မြင်ယောင်မိတယ်….။ ခပ်ထူထူနှှုတ်ခမ်းတစ်စုံရဲ့ ဒေါင့်နှစ်ဖက်မှာ ပြုံးလိုက်တိုင်းပေါ်ပေါ်လာတတ်တဲ့  အချိုင်းကလေးနှစ်ခုကို မြင်ယောင်မိတယ်…။ 

ကိုယ့်ရဲ့ ကောင်းကင်မှာ လတစ်စင်းကို ခိုတွဲလို့….. မင်းလက်ထဲက Magic Stick အစွမ်းနဲ့ ကြယ်ပွင့်ကလေးတွေကို ခြွေချမယ့် ညတွေကို ကိုယ်စောင့်မျှော်နေခဲ့တာပါ……။ လမင်းကြီးကပြောနေပြီ…. မိန်းကလေးရယ်….မင်းဟာ သိပ်ကို စိတ်ကူးယဉ်ဆန်တာပဲတဲ့……..။ ပြောပါ လမင်းကြီးရယ်…. တကယ်တော့ ကိုယ်ဟာ စိတ်ကူးပဲယဉ်ခွင့်ရှိသူတစ်ယောက်ပါ…..။

မိုးကောင်းကင်ထက်ကနေ မင်း..ဆီးပြီးကြည့်လိုက်ပါ…….။ အဝါရောင်းပန်းခင်းတွေကြားမှာ… အရူးတပိုင်းနဲ့ မင်းကိုပြေးလွှားရှာဖွေနေတဲ့သူတစ်ယောက်ကိုမြင်ရပါလိမ့်မယ်….။ အဝါရောင်ပန်းခင်းတွေကြားကနေ လွမ်းရလွန်းလို့ ကျေးဇူးပြုပြီး အဖြူရောင်ပန်းခင်းတွေအဖြစ် ဖန်ဆင်းပေးပါ....အိန်ဂျယ်…….။ 

မိုးငွေ့

ပဲႏို႔ရည္ပဲေပါင္း နဲ႔ ဖက္ထုပ္ေပါင္း.....

ပဲေပါင္းကိုလုပ္ၾကည့္ခ်င္ေနတာၾကာျပီ...။ တရုတ္တန္းမွာဆို 19လမ္းထိပ္မွာ အျမဲ၀ယ္စားျဖစ္တယ္...။ ပဲေပါင္း ပဲႏို႔ရည္ပူပူေလး ...။ ပဲေပါင္းကို သစ္သားစည္ၾကီးထဲမွာအခဲလုပ္ထားတာ ဂ်ယ္လီလိုေလးေလး အဲဒါကို သၾကားနဲ႔ဂ်င္းျပဳတ္ရည္ပူပူေလးဆမ္းျပီးစားရတာ သိပ္ၾကိဳက္တယ္...။ ငယ္ငယ္တုန္းက ရွမ္းျပည္မွာ ေစ်းထဲသြားတိုင္း ၀ယ္စားျဖစ္တယ္ အဲမွာက်ေတာ့ ၾကံသကာကိုဂ်င္းနဲ႔ခပ္ပ်စ္ပ်စ္က်ိဳျပီး ဆမ္းေပးတယ္ ျပီးေတာ့ အုန္းႏို႔လည္းပါတယ္...။ အခု လုပ္ၾကည့္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ မခိုင္ေခ်ာစုရဲ႔စာအုပ္ထဲက လုပ္နည္းေလးဖတ္ျပီး အဲအတိုင္းလုပ္ထားတာ...။ ပဲႏုိ႔ကို ခဲသြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးတာကေတာ့ ဂ်ယ္လီမႈန္႔လို႔အလြယ္တကူေခၚၾကတဲ႔ Gelatine အမႈန္႔ကို အခ်ိဳးက်ေလး ထည့္ေပးရတာပါ....။ မုန္႔လုပ္တဲ႔ ခ်ိန္ခြက္ေတြ အခ်ိန္အစေတြက ကိုင္တိုင္လက္ေတြ႔လုပ္ၾကည့္မွသာ သူ႔အညႊန္းအတိုင္းအတိအက်လုပ္တုိင္းလည္း မုန္႔မပ်က္ဘူးရယ္ မရွိဘူးဆိုတာသိရတယ္...။

အခု မေခ်ာစုရဲ႔နည္းအတိုင္း Gelatine မႈန္႔ကို 20g ထည့္သံုးေပမယ္႔ (ပဲႏို႔ကေတာ့ 1လီတာပဲေနာ္) အခဲကလိုေနေသးတယ္...။ ဒါေတာင္ အမႈန္႔ကို ခ်ိန္တဲ႔ ဇြန္းနဲ႔အတိအက်ထည့္တာ..။ Gelatine ကို ေနာက္ထပ္ 5 g ေလာက္ထည့္ရင္ ပိုအဆင္ေျပလိမ္႔မယ္လို႔ထင္တယ္...။ အိုေခ ေနာက္တခါ ထပ္စမ္းတာေပါ့ ေနာ္...။  ပဲႏို႔က ရယ္ဒီမိတ္လည္းျဖစ္ေနေတာ့ ခဲသြားတဲ႔အခါ အသားက အရမ္းကိုေခ်ာျပီးေပ်ာ့အိေနေတာ့တာ... စားလို႔ေတာ့သိပ္ေကာင္းတယ္...။ ဒီလုပ္နည္းေလးကို အေျခခံျပီး တခါကလုပ္ဖူးတဲ႔ သီးစံုဂ်ယ္လီေလး ထပ္လုပ္ၾကည့္ဦးမယ္...မေက်ပြဲေပါ့...။

 သူက ဂ်ံဳမႈန္႔ေတာ့မဟုတ္ဘူး...။ ေကာ္မႈန္႔ပါပဲ... ထုိင္းကုန္စည္ျပပြဲလာလုပ္တုန္းက ၀ယ္ထားခဲ႔တာ...။ ခုမွစမ္းလုပ္ၾကည့္ဖူးတယ္...။ ပံုမွာျပထားတဲ႔အတိုင္းလုပ္တာမျဖစ္လို႔ ကြကိုယ္ ပန္းပြင့္ပံုေလး ထုပ္လိုက္တယ္... မွတ္ကေရာ...။ ေကာ္မႈန္႔ကို ေရၾကက္သီးေႏြးေလးနဲ႔ေဖ်ာ္ျပီးနယ္ထားတယ္..။ အထဲမွာ အမွန္က ပုစြန္နဲ႔သာအစာသြပ္တာပိုေကာင္းတယ္ေလ...။ သာမီးက ၾကက္သားၾကိတ္သားပဲရွိလို႔အဲဒါနဲ႔ လုပ္လိုက္တယ္...။ အဲလိုပဲ Recipe ေတြကို အျမဲအမယ္ေျပာင္းလုပ္ခ်င္တာေလ...။ အစာအတြက္ ၾကက္သား 100ဂရမ္ ထီးမိႈႏွစ္ပြင့္ ေရေႏြးစိမ္ျပီး ေသးေသးလွီးထား ကူခ်ိဳင္လို႔ေခၚတဲ႔ ၾကက္သြန္မွိတ္တမိ်ဳးကို အစည္းတစ္၀က္ ေသးေသးလွီး ၾကက္သြန္နီေသးတစ္ဥ ေသးေသးလွွီး ဒါေတြအားလံုးကို ပဲငံျပာရည္ၾကည္ စားပြဲဇြန္းတစ္ဇြန္း ငရုတ္ေကာင္းလက္ဖက္ရည္ဇြန္း တစ္ဇြန္း ေျပာင္းမႈန္႔လက္ဖက္ရည္ဇြန္းတစ္ဇြန္း ၾကက္သားမႈန္႔လက္ဖက္ရည္ဇြန္တစ္ဇြန္းနဲ႔ ေသခ်ာႏွံ႔ေအာင္ လက္နဲ႔ နယ္ေပးပါ...။ ျပီးမွာ ႏွမ္းဆီ ႏွစ္စက္ေလာက္ထည့္ျပီးထပ္နယ္ နာရီ၀က္ေလာက္ ႏွပ္ထားပါ..။

ေကာ္မႈန္႕လံုးကို ပထမဆံုးကို္င္ဖူးတာ ဂ်ံဳလိုေစးကပ္မႈမရွိေတာ့ လက္မကပ္ဘူး ... ေကာက္ညွင္းမုန္႔လံုးနဲ႔တူတယ္... ဒလွိမ္႔တံုးနဲ႔လွိမ္႔ေတာ့ကြဲတယ္... လိုခ်င္တဲ႔အျပား/အပါးမရဘူး...။ ေနာက္ေတာ့ လက္နဲ႔ပဲလံုးျပီး ျပားေအာင္ဖိလိုက္တယ္ အစာသြပ္ထည့္လိုက္တယ္ အပြင့္ပံုေဖာ္လိုက္တယ္ ကဲေအးေရာ..။ ထမင္းေပါင္းအိုးကိုပဲသံုးလိုက္တယ္...။ အိုးထဲေရထည့္ျပီး အေပၚယံဇကာေအာက္ေျခကို ဆီသုပ္ျပီး ဖက္ထုပ္ပြင့္ကေလးေတြကို တန္းဆီထည့္လိုက္တယ္...။ မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ေပါင္းျပီး...။ ပူပူေႏြးေႏြးေဆာ့ ဂ်င္းပဲငံျပာရည္ေလးနဲ႔စားပါ...။

 

 

နယ္က အေဒၚေရာက္ေနလို႔ အေမက မအားဘူး အျပင္ထြက္ေနရတယ္...။ အိမ္မွာထမင္းတအုိးပဲ တည္ထားေပးခဲ႔တယ္...။ ဟင္းလဲမခ်က္ခ်င္ေတာ့လို႔ ၾကက္ဥထမင္းေၾကာ္ ေၾကာ္စားတယ္....။ ေၾကာ္နည္းေလးက လြယ္ပါတယ္..။ ထမင္းက တရုတ္ပန္းကန္တစ္လံုးစာခူးထား..။ ဒယ္ထဲဆီ ထမင္းစားဇြန္းတစ္ဇြန္းထည့္ ဆီပူရင္ ၾကက္ဥတစ္လံုးေဖာက္ထည့္ ထမင္းထည့္ ပဲငံျပာရည္အၾကည္ ငရုတ္ေကာင္းနဲနဲ ၾကက္သားမႈန္႔နဲနဲ ထည့္ျပီး ဆက္တိုက္ေမႊပါေလ့...။ သံုးမိနစ္ေလာက္ေမႊျပီးရင္ ၾကက္ဥထမင္းေၾကာ္ေမႊးေမႊးေလးရပါျပီ....။  အဲဒါကို ခရမ္းခ်ဥ္သီး ၾကက္သြန္ကြင္းေလးေတြနဲ႔ ထိုင္းငပိေထာင္း (ငရုတ္သီးအေျခာက္နဲ႔ေထာင္းထားတဲ႔ ေထာင္းျပီးသား အေဒၚလက္ေဆာင္ေပးထားတာ) စပ္စပ္ကေလးနဲ႔စား ေဆြမ်ိဳးေမ့ပဲ....။

ကဲပါေလ... ဒီေန႔အတြက္ သေရက်စရာေတြကေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲကြယ္...။

Have a nice weekend..........

မိုးေငြ႕

ပန်းပွင့်လေးတွေလို မင်းရဲ့အသံတိတ်စကားတွေ.....

 

ကိုယ်….မင်းပြောတဲ့ ဘာသာစကားကို တတ်ကျွမ်းဖို့ ဘယ်နှစ်နှစ်ထိသင်ယူရဦးမလဲ……………….

အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းကို ခဏကလေး ကိုယ်ကျောခိုင်းထားချိန်မှာပဲ မီးခိုးရောင်စဉ်တန်းတွေနဲ့ မင်းက စီးနှင်းဝင်ရောက်လာခဲ့တယ်….။ ကိုယ်လှည့်ကြည့်မိတဲ့အချိန်မှာ မင်းကိုမတွေ့ရတော့ဘူး…။ မင်းများပုန်းနေသလားလို့ ကိုယ်ရှာကြည့်မိသေးတယ် မင်းဆီက ဘာတုန်ပြန်မှုမှမရခဲ့ဘူး….။ မင်းပြောသွားတဲ့ အသံတိတ်စကားတချို့ကို ကိုယ်ဘာမှန်း အဓိပ္ပါယ်ဖော်လို့မရခဲ့ဘူး..။ ခုချိန်ထိတိုင် ကိုယ်ညံ့နေတုန်းပဲ အိန်ဂျယ်……။ 

အဖြူရောင်ကို ကိုယ်စားပြုထားတဲ့ မင်းပြောသွားတဲ့ စကားလုံးတွေက ကိုယ့်အမြင်အာရုံထဲမှာတော့ ရနံ့မွှေးမြမြနဲ့ အဖြူရောင်ပန်းပွင့် သေးသေးလေးတွေ ဖြန့်ကျဲထားသလိုပဲ….။ လပေါင်းများစွာ ကိုယ့်ကိုနာကျည်းပြီး မင်းထွက်သွားခဲ့တဲ့နောက်မှာ ပထမဦးဆုံး မင်းရဲ့နှုတ်ဆက်မှုက တိုးတိုးတိတ်တိတ် ညင်ညင်သာသာ သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့ကလေးရယ်…။ ဒီလိုနှုတ်ဆက်မှုကို တုန့်ပြန်ခွင့် မရခဲ့တာတော့ ဝမ်းနည်းစရာပဲ…..။

မင်းရောက်လာနိုးနိုးနဲ့ ကိုယ်အကြာကြီးစောင့်နေသေးတယ် …….. ဒီလိုနဲ့ပဲ ခေါက်ရိုးကျိုးနေပြီးတဲ့ နေ့ဟောင်းတွေလိုပဲ…. နေညိုညိုက ဒီနေ့တစ်ရက်ကို ထပ်ပြီး ဝါးမြိုသွားပြန်ပေါ့……။

နောက်ထပ်…တွေ့ချင်သေးတယ်….။                                           

ကောင်းကင်ယံက တိမ်တွေမငိုချခင်……. မင်းနဲ့ ကိုယ်ထပ်တွေ့ချင်သေးတယ်…။ 

တကယ်တော့… ကိုယ်ဟာ အတ္တကြီးသူတစ်ယောက်ပါ……။ ဟုတ်ပါတယ်…..မင်းရဲ့ ခံစားမှုကို နားလည်ဖို့မကြိုးစားဘဲ…. ကိုယ့်ခံစားမှုကိုသာ ရှေ့တန်းတင်ပြီး… ငိုပြနေတာလို့ မင်းစွပ်ဆွဲချင်ရင်တောင် ကိုယ်မငြင်းပါဘူး…။ ဒါပေမယ့် ကိုယ်ကို အပြစ်ဆိုလဲ ကိုယ်ခံပါ့မယ် ကိုယ့်မျက်ရည်တွေကို သီကုံးခွင့်ရနေတာကိုပဲ ကိုယ်ကကျေနပ်နေမိသူကိုးး…။

မင်း…ကိုယ့်ကို ပြောသွားခဲ့တဲ့ အသံတိတ်စကားတွေကို ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း အဓိပ္ပါယ်မဖော်တတ်လို့ ကိုယ့်ကိုချစ်ခင်သော….မင်းကိုလည်း ချစ်ခင်သောသူများနဲ့အတူဝိုင်းပြီး အဖြေဖော်ပေးနိုင်အောင် ကိုယ် ဒီမက်ဆေ့ချ်လေးကို နုံးချိသောနှလုံးသားနဲ့ ပုံဖော်ခဲ့ခြင်းပါ….။

နောက်ဆုံးတော့ ကိုယ့်ကိုချစ်ခင်သော သူတစ်ယောက်ရဲ့ ခန့်မှန်းပေးမှုနဲ့ ကိုယ်သိခွင့်ရသွားခဲ့ပါတယ်…..။ မင်းပြောသွားတဲ့ အသံတိတ်စကားလုံးတွေဟာ ...

“မဆုံနိုင်တဲ့လမ်းကိုဆက်လျှောက်ရင် ဆူးညှောင့်ခလုတ်တွေ များလိမ့်မယ်”တဲ့…..။ မင်းပေးသွားတဲ့ မက်ဆေ့ချ်ဟာဘာလဲသေသေချာချာမသိပေမယ့် ဒီခန့်မှန်းချက်က အမှန်ဆိုတာ ကိုယ်သိနေတယ်…။ 

မဆုံနိုင်တဲ့လမ်းကို ကိုယ်လျှောက်နေတာမဟုတ်ရပါဘူးကွယ်….။ မဆုံနိုင်တဲ့လမ်း မဖြစ်နိုင်တဲ့ သူနှစ်ယောက်အကြောင်းကို ကိုယ်တတ်ကျွမ်းသော အနုပညာနဲ့ ခံစားနားလည်သလောက်ကလေးကို စကားလုံးတွေနဲ့ဖန်တီး တင်ပြနေချင်းသက်သက်ပါ…။

မိုးငွေ့

မီးမီးစားျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ မနက္စာေတြ.....

ႏို႔ခဲေၾကာ္+ေကာ္ဖီ

ငခ်ိပ္ေခါပုတ္+ပဲေခါပုတ္+ရွမ္းပဲငပိ+ေကာ္ဖီ

အသားလံုးဂ်ံဳဆီခ်က္(တာခ်ီလိတ္ကေမာင္ေလးပို႔ေပးတဲ႔ ဂ်ံဳေခါက္ဆြဲ+မုန္ညင္းခ်ဥ္)



 

မာမားေခါက္ဆဲြ ေကာင္းမွေကာင္း

ရွမ္းျပည္က အေမအလည္ျပန္ေတာ့ သယ္လာတဲ႔ ႏွီးေဒါင္းလန္း ထမင္းၾကိမ္ဗန္းၾကီးပါ... အိမ္မွာ အခုအဲဒါနဲ႔ထမင္းစားၾကတယ္ ဟင္းေတြက ဘာဟင္းေတြလဲဆိုေတာ့ အမဲသားႏွပ္+ပဲသီးေၾကာ္+ငါးပိေထာင္းနဲ႔သရက္သီးတို႔စရာ ပန္းကန္လံုးထဲက အ၀ါက ရွမ္းထမင္းခ်ဥ္ပါ

ေခါက္ဆြဲသုတ္+ေကာ္ဖီ

ေကာ္ဖီခြက္ေအာက္ခံ Disney ရဲ႔ ဇာတ္ေကာင္ေလး Stitch

ေပ်ာရႊင္ခ်မ္းေျမ႔ေသာေန႔ရက္မ်ားကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ၾကပါေစ....

မိုးေငြ႔

၀က္သားပူစီနံသုပ္+ငါးပိေထာင္း+ငွက္ေပ်ာသီးအခ်ိဳပြဲ

 

ျပီးခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ရက္က ပိတ္ရက္ဆိုေတာ့ အိမ္မွာဟင္းခ်က္စားျဖစ္တယ္....။ ခုတေလာ မီးဖုိေခ်ာင္နဲ႔ေ၀းေနတယ္....။ တေပါင္းလျပည့္ေန႔တုန္းက ဘုရားမသြားျဖစ္ဘူး လူမ်ားလို႔...။ ဒါနဲ႔ တပ္မေတာ္ေန႔မနက္ပိုင္းကုိ တစ္မိသားစုလံုးဘုရားသြားၾကတယ္... ဒုတိယေမာင္ေလးရဲ႔ေမြးေန႔လည္း ဟုတ္တယ္ေလ ..ေမြးေန႔ရွင္ကေတာ့ ဒီမွာမရွိဘူး မန္းေလးေရာက္ေနတယ္...။ ဘုရားဖူးျပီး မနက္စာသြားစားၾကတယ္... Royal Garden မွာ...။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဆယ္နာရီခြဲေက်ာ္ေနျပီ ေန႔လည္စာခ်က္ဖို႔ေရခဲေသတၱာထဲမွာ ၀က္သားေတြ႔တာနဲ႔ ၀က္သားေၾကာ္သုပ္လုပ္စားမယ္ စိတ္ကူးရသြားတယ္...။ ေစ်းထဲမယ္ ညီမေလး ႏွင္းဆီပန္း၀ယ္တာ လိုက္သြားရင္းနဲ႔ ရခိုင္ငွက္ေပ်ာသီး လွတာေလးရလို႔ တစ္ဖီး၀ယ္ခဲ႔တယ္... ငွက္ေပ်ာေပါင္းစားခ်င္ေနတာၾကာျပီ... ျပီးေတာ့ ငွက္ေပ်ာေၾကာ္လုပ္မယ့္ အမႈန္႔ထုပ္ကလည္းရွိေနျပီးသား ဆိုေတာ့ စမ္းလုပ္ဦးမယ္ေပါ့...။

၀က္သားျပားေတြကို ဟင္းခတ္မႈန္႔ ပဲငံျပာရည္အၾကည္နဲနဲနဲ႔ နာရီ၀က္ႏွပ္ ထားလိုက္တယ္...။ ႏွပ္ေနတဲ႔အခ်ိန္ အသုပ္ထဲထည့္ဖုိ႔ အစာပလာေလးေတြကို အဆင္သင့္လုပ္ထားရတယ္...။ မုန္လာဥနီတစ္လံုးနဲ႔ သခြားသီးတစ္လံုးကို အခြံခြာ အမွ်င္ျခစ္ထား..။ ခရမ္းခ်ဥ္သီး တစ္လံုးခြဲကို ပါးပါးလွီး ပူစီနံ႔တစ္စီးကို ေရေဆးထား...။ အခ်ဥ္ရည္အတြက္ ငရုတ္သီးေဆာ့+ႏွမ္းေလွာ္ေထာင္း+ ငါးငံျပာရည္+ သံပုရာသီး+ ငရုတ္သီးစိမ္းကို ေရနဲနဲနဲ႔ေဖ်ာ္ထားတာ တစ္ခြက္္လုပ္ထားပါတယ္...။ ၀က္သားျပားကို မကပ္တဲ႔ဒယ္မွာ က်က္ေအာင္ေၾကာ္.... အေအးခံျပီးရင္ အရွည္လိုက္ေလးေတြ လွီးျပီး အဆင္သင့္လုပ္ထားတဲ႔အစာပလာထဲေရာထည့္ အခ်ဥ္ရည္ေလာင္းထည့္ျပီး ခပ္ဖြဖြေလးနယ္လိုက္ရင္ ရပါျပီ....။

ငါးပိေထာင္းစပ္စပ္ေလး သံပုရာရည္ညစ္ထားတယ္...  

 ဒါက ထမင္းစားျပီးလို႔ ရွဴးရွဴးရွဲရွွဲျဖစ္ေတာ့ 

အစပ္ေျပ အခ်ိဳပြဲ အုန္းႏို႔ခပ္ပ်စ္ပ်စ္ ႏွမ္းမဲျဖဴးထားတဲ႔ ငွက္ေပ်ာေပါင္း

 

ရခိုင္ငွက္ေပ်ာသီးကိုးလံုး (က်န္တာကို ငွက္ေပ်ာေၾကာ္လုပ္ဖို႔ခ်န္ထားတာ) သၾကားထမင္းစားဇြန္းငါးဇြန္း ဆားလက္ဖက္ရည္ဇြန္းတစ္၀က္ အုန္းႏို႔တစ္ဗူး(ရယ္ဒီမိတ္) ။ သၾကားကိုေရနဲနဲနဲ႔ အရင္ၾကိဳျပီး စစ္ထားပါ...။ ျပီးမွ အုန္းႏုိ႔ သၾကားရည္နဲ႔ဆား ကိုျပန္ေရာျပီး ဆူေအာင္တည္မယ္...။ ငွက္ေပ်ာသီးကိုဖန္ရည္ကုန္ေအာင္ ကင္မြန္းရြက္ မက်ည္းရြက္တို႔နဲ႔ တေရျပဳတ္ထားျပီး ရရင္အခြံခြာထားပါ..။ အုန္ႏုိ႔ပြက္ပြက္ဆူတဲ႔အထဲ ငွက္ေပ်ာသီးထည့္ျပီး မီးေျမ႔ေျမ႔နဲ႔ မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္တည္ရင္ ခ်ိဳေမႊးဆိမ္႔ေနတဲ႔ငွက္ေပ်ာေပါင္းရပါျပီ...။

 အျမင္လည္းလွ စားခ်င္စရာလည္းေကာင္းတဲ႔ ယို္းဒယားငွက္ေပ်ာေၾကာ္...ၾကြပ္ၾကြပ္ရြရြေလး

 ေန႔လည္ ေန႔ခင္း သေရစာေလးတစ္ပြဲေပါ့

 City Mart က၀ယ္ထားတဲ႔ ရယ္ဒီမိတ္ ငွက္ေပ်ာေၾကာ္အမႈန္႔... ဂ်ဳံ+သၾကား+အုန္းသီးဖတ္+ႏွမ္း

 ဂ်ံဳမႈန္႔ကို ခပ္ပ်စ္ပ်စ္အေနေရနဲ႔ေရာျပီးေဖ်ာ္ထားတာ

 ငွက္ေပ်ာသီးတစ္လံုးကို ေလးလႊာလႊာထားတာ...

ႏွစ္ရက္ဆက္ပိတ္ထားေတာ့ ရံုးဖြင့္ဖြင့္ခ်င္းအလုပ္ေတြရႈပ္ေနတာ... ဒီပို႔္စ္ကိုေတာင္ မနည္းအခ်ိန္လု တင္ရတယ္...။ အဲလို ကိုယ့္ကိုအားေပးတဲ႔ ကိုယ္ခ်စ္တဲ႔ စာဖတ္သူေတြကို အဆက္မျပတ္ခ်င္တာပါ...း)

မိုးေငြ႔

အဝါရောင်အလွမ်း……

နွေဦးလေပြေနဲ့အတူ သံစဉ်လှလှတွေက နူးညံ့တိုးတိတ်စွာ ကိုယ့်ကိုခေါ်ဆောင်သွားကြတယ်……….

လွမ်းစရာကောင်းလိုက်တာ……………

အဝါဖျော့ရောင် နေခြည်နုနုအောက်မှာ အချစ်လိပ်ပြာကလေးတွေ ဝဲပျံနေကြတာကို တခဏ ငေးမောနေကြည့်မိတယ်….။ စိတ်တွေထဲမှာ အလွမ်းတွေက သိပ်သိပ်သည်းသည်းလေးပင်လွန်းလို့ ထိုင်နေရင်း ပင်ပန်းလာတယ်…။ ရော်ဝါတွေကလည်း လေအဝေ့မှာ တဖြုတ်ဖြုတ်ကြွေလွင့်လို့ရယ်…….။ ရွက်နုအစို့ကလေးတွေပေါက်နေတဲ့ စကားပင်ကိုင်းပေါ်မှာ အညိုဝါကျား ငှက်ကလေးတစ်ကောင်က ခါတိုင်းလို တေးမဆိုဘဲ နှုတ်ဆိတ်လို့ ငြိမ်ငြိမ်ကလေးနားနေတယ်…..။ 

အရောင်တွေထဲမှာ အဝါရောင်ကို ကိုယ်မကြိုက်ဘူး….။ အလွမ်းရောင်တွေဟာ အဝါရောင်လား…..။ ဒါဆို ကိုယ့်ဘဝမှာ အဝါရောင်တွေက အချိန်ဘယ်လောက်ကြာအောင်ရှိနေမလဲ…..။ ကိုယ်မနှစ်သက်ပါဘူးဆိုတဲ့ အရောင်ကို စွဲလန်းလာမိတဲ့ နေ့အထိလား…..။ 

ကိုယ့်ဆီမှာ ကိုယ်ပိုင်တဲ့ အဝါရောင်အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေက လက်ချိုးရေလို့ရနိုင်တယ်….။ ကိုယ့်မှာ တီရှပ်အဝါရောင်တစ်ထည် ရေခဲသားလို ပျော့ပျော့လွင့်လွင့်နဲ့ ရင်ဘတ်မှာ အတွန့်အဖတ်ကလေးပါတဲ့ အဝါရောင် ဘလောက်စ်အင်္ကျီတစ်ထည် အဝါရောင်ပိုက်ဆံအိတ် တစ်လုံးရယ်….. ရွှေတွင်းဝါလို့ခေါ်တဲ့ ကျောက်နဲ့ခတ်ထားတဲ့ လော့ကက်သီးရယ် လက်စွပ်တစ်ကွင်းရယ်ပဲရှိတာ…။ အဝါရောင်တွေကို တစ်နှစ်လုံးနေမှ ကိုယ်တစ်ကြိမ်နှစ်ကြိမ် ဝတ်ဆင်ဖူးတာ….။ မသိစိတ်ကများ အဝါရောင်ဟာ အလွမ်းရဲ့ အရောင်လို့ကြိုသိနေခဲ့လို့များလား…..။ ဒါပေမယ့်လည်း ကိုယ်မနှစ်သက်ပေမယ့်လည်း အဝါရောင်က ကိုယ့်အိပ်မက် ကိုယ့်အတွေး ကိုယ့်စိတ်ကူး... နောက်ဆုံး ကိုယ့်ဘဝကိုတောင်မှ လွှမ်းမိုးထားချင်တော့တာ……။ 

မနက်စောစော နေခြည်အရောင်ကလည်းအဝါရောင်….....

နွေနေ့ခင်းပြင်းပြင်းပြပြနေရောင်ကလည်း အဝါရောင်….......

မြေပြင်ပေါ်ကြွေခနေတဲ့ သစ်ရွက်တွေကလည်းအဝါရောင်…......

ရေကန်ထဲကူးလူးသွားလာနေတဲ့ ရွှေငါးတစ်ချို့ကလည်းအဝါရောင်…...... 

ကိုယ်ကော်ဖီသောက်တဲ့ ပြူတင်းပေါက်မှာလာနားတတ်တဲ့ ငှက်ကလေးရဲ့လည်ရစ်မှာ အဝါစင်းကလေးပါတယ်….။ ညနေသုံးနာရီအချိန်ကလည်း အဝါရင့်ရောင်သန်းနေတယ်….။ ညနေအိမ်ပြန်ရောက်လို့ ဖျော်သောက်မိတဲ့ လီမွန်သီးကလည်း အဝါရောင်….။

အဝါရောင်ဆိုတာ အခြေခံအရောင်ခုနှစ်ရောင်ထဲမှာ ပါသလား ကိုယ်သေချာမသိပါဘူး….။ သေချာတာကတော့ မင်းဆိုတဲ့ အဖြူရောင် အပေါ် ကိုယ့်ရဲ့ အညိုရောင်ဆေးစက်တွေ စွန်းထင်သွားလို့ အဝါရောင်ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရတာ…။

မိုးငွေ့

 

ခုတလော....

တဂ်ပို့စ်မရေးရတာကြာပါပြီကောလား....။ အရင်ချိန်ခါတုန်းက မသက်ဝေတဂ်တဲ့ပို့စ်တွေကို ဘလော့ဂ်ဂါတွေ တပျော်တပါးကြီး လိုက်ရေးကြတာကိုလွမ်းမိပါရဲ့...။ ခုပို့စ်ကို မနော်(မနောဟရီ)က မသက်ဝေကိုတဂ်ထားတဲ့ပို့စ်လေး...။ မသက်ဝေက ဘလော့ဂ်ဂါတိုင်းအတွက် တဂ်ပို့စ်ပါဆိုတော့ ကိုယ်လည်း အားရဝမ်းသာစွာနဲ့ရေးတော့တာပဲ...။ တကယ့်မူလရင်းမြစ်က မခဥမဆီကလာတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်.....။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မနေ့တုန်းကမှ ခုတလော(ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်တဂ်သည်) ဆိုတဲ့ ခင်ရဲ့ပို့စ်ကိုသွား ဖတ်လာခဲ့ရတာကိုး...။ ဒီနေ့တော့ ကိုယ့်ဘလော့ရိုးလ်မှာ မသက်ေ၀ နဲ့ မအိန္ဒြာ တို့ရေးထားတာတက်လာတယ်....။ ဖဘမှာလဲ မကေသွယ်နှုတ်စ်ရေးထားတာတွေ့လိုက်တယ်...။ မသက်ဝေဆီက မေးခွန်းလေးတွေကိုပဲ ပြန်ကူးပြီး ဖြေထားတာပါ...။

ခုတလော....

တွေးနေမိတာက -

(၁)ဘယ်တော့လောက်မှ မုန့်ဖုတ်ခြင်းအလုပ်ကိုစတင်ရမလဲလို့...(ပစ္စည်း ကိရိယာသံဇာပလာတွေကို ဝယ်စုဆောင်းနေတာ ခုထိမပြည့်စုံသေးဘူး)

(၂)Small Business လေးတစ်ခုလောက်ဘာလုပ်ရင်ကောင်းမလဲလို့ (ဥပမာ မုန့်ဆိုင် အလှပြုပြင်ဆိုင်,

ဒေါ်စောယုနွယ်ကတော့ ဟောထားတယ် ညည်းကိုယ်ပိုင်နာမည်နဲ့မုန့်လုပ်ရင် အောင်မြင်မယ်တဲ့...ဟိ ခုထိတော့ မုန့်တွေကအကောင်းတိုင်းမဖြစ်သေး ပျက်နေတာချည်းပဲ)

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပြန်ဆင်ခြင်မိတာက -

ကိုယ်အသက်ကြီးပြီ.... လုပ်ချင်ဖြစ်ချင်တာဘာမှရေရာရာရာမလုပ်ဖြစ်သေးဘူး

ကျန်းမာရေး -

ဒီလိုပဲအကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ဂရုစိုက်ရတာပဲ ဘာမှကြီးကြီးမားမားတွေမဖြစ်ချင်ဘူး မခံစားချင်ဘူး...ခုခေတ်ကသိတယ်မှုတ်လား...ဆရာဝန်တွေရဲ့အစမ်းသပ်ခံဖြစ်ရမှာတော့ ကြောက်တယ်

ဖတ်ဖြစ်တဲ့စာအုပ်တွေက -

Real Life Real Story ဆိုတဲ့ တစ်နှစ်မှာ ခြောက်အုပ်ပဲထွက်တဲ့ မဂ္ဂဇင်းဖတ်ဖြစ်တယ်...

မွေးနေ့တုန်းက ကိုယ့်မိတ်ဆွေလည်းဟုတ် ကိုယ့်အလုပ်မှာလဲ လင့်ခ်ရှိတဲ့ ကိုယ့်ဘလော့စာဖတ်သူလဲဖြစ်တဲ့ အစ်မတစ်ယောက်ဆီက လက်ဆောင်ရထားတဲ့ ခင်နှင်းယုရဲ့ မဂ္ဂဇင်းဝတ္ထုရှည်စာအုပ်ကိုဖတ်နေတယ် မပြီးသေးဘူး.. တော်တော်ကောင်းတယ်...။

ရောက်ဖြစ်နေတာက -

ဘယ်မှသိပ်မရောက်ဖြစ် မွေးနေ့တောင် ဘုရားမရောက်ဖြစ်တာလေ...ပိတ်ရက်နှစ်ရက်ဆက်တာရှိတယ် သွားချင်တဲ့နေရာကတော့စုံနေတာ...

နားထောင်ဖြစ်နေတာက -

ချမ်းချမ်းဆိုထားတဲ့ “အိန်ဂျယ်တွေစောင့်ရှောက်တဲ့အချစ်”

ရွတ်နေဖြစ်တဲ့ကဗျာက -

စာရေးဖြစ်နေပေမယ့် ကဗျာကတော့ ကိုယ်နဲ့ဝေးပါတယ်...

ဖြစ်ချင်နေတာက -

ပန်းကလေးတစ်ပွင့်ဖြစ်ချင်မိတာပါပဲ....

စားဖြစ်နေတတ်တာက -

ပိန္နဲသီးဟင်း ညောင်ချဉ်ဖူး စွယ်တော်ရွက် ခေါပုတ် (ရှမ်းပြည်ကအစားတွေကို သံဈေးထဲလျှောက်ဝယ်ပြီး စားဖြစ်နေတယ်)

ဟိုတလောက လက်ဆောင်ရထားတဲ့ မွှေးပြီး ဆိမ့်သက်နေတဲ့ ကော်ဖီ

သနားနေမိတာက -

အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာပေမယ့် (တချို့ဆိုနောက်ဆုံးအချိန်ရောက်တဲ့အထိ) ကိုယ်ကိုယ်ကို ရှာဖွေမတွေ့တဲ့သူတွေ

လွမ်းနေမိတာက -

ပြောနေစရာလိုသေးလားကွယ်....

မေ့လျော့ပစ်နေရတာက -

စကားပြောရင် “ဒုက္ခပဲ”လို့ ထည့်မပြောမိအောင်

ခါးသက်နေမိတာက -

ကိုယ်ကိုယ်ကိုပဲထင်တယ် တွေဝေလွန်းလို့ မပြတ်သားလွန်းလို့လေ...

တမ်းတနေမိတာက -

အမြဲတမ်းစိတ်ချမ်းသာ ကြည်လင်လန်းဆန်းနေဖို့ကိုပဲ....

ကြိတ်ပြီးချီးကျူးနေမိတာက -

ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အလုပ်ကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ ပင်ပင်ပန်းပန်း တကုပ်ကုပ်ကြိုးစားလုပ်နေတဲ့ကိုယ်နဲ့မွေးနေ့တူတဲ့ အချစ်ဆုံးညီမလေးတစ်ယောက်ကိုပဲ...

ကြိတ်ပြီးအထင်သေးနေမိတာက -

မရှိဘူးထင်တာပဲ...လူတိုင်းမှာ အကောင်းဆုံးအရည်အချင်းကိုယ်ဆီရှိကြတာပဲ

ဆန္ဒမရှိတဲ့နေရာ -

လူအုပ်ကြီးကိုကြောက်တယ် အသက်ရှူကြပ်လို့ (လာမယ့် 23 th March လေးဖြူ +++ ဆီးဂိမ်းရံပုံငွေရှိူးကိုသွားကြည့်ချင်တာ ခုံနဲ့ဘာနဲ့ဆို သွားမယ်စိတ်ကူးမိတယ် ခုတော့ မတ်တပ်တဲ့)

ဆန္ဒရှိနေတဲ့ကိစ္စ -

အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ အချိန်+ငွေ++ 

မုန်းတီးနေမိတာက -

လူဖြစ်ရတဲ့ဒုက္ခ

ချစ်နေတာက -

မနှစ်ကတည်းက လက်ဆောင်ရထားတဲ့ ကြောင်ရုပ်သော့တွဲလေး (ဟိုတလောက အံဆွဲသော့ခတ်ပြီး အိတ်ထဲပြန်အထည့်မှာ အိတ်ထဲမရောက်ဘဲ ကွန်ပြူတာစားပွဲလေးအောက်ကျသွားလို့ ကိုယ့်မှာ နှစ်ရက်လောက် အိမ်မှာရော အိတ်တွေအကုန်လုံးထဲမှာပါ ရှာလိုက်ရတာ)

စိတ်ပျက်နေမိတာက -

ဟန်ဆောင်မှုတွေ...အပိုစကားတွေ...

စွဲလန်းနေမိတာက -

ရေပြင်လှိုင်းလုံးကြီးပေါ်မှာ ပက်လက်ကလေးနဲ့ ကောင်းကင်ကိုမျက်နှာမော့ပြီး နေဝင်ချိန်ကို လိမ္မော်ရောင်နေလုံးကြီးနဲ့အတူ လိုက်ပါစီးမျောရတဲ့အချိန်

လိုအပ်နေတာက -

ကိုက်နေတဲ့ခေါင်းကို အသာအယာ shampoo လုပ်ပြီး နှိပ်နယ်ပေးမယ့်သူ (ဆိုင်မသွားချင်ဘူး ပျင်းတယ်)

ရောက်နေတဲ့နေရာက -

ခုထက်ထိ နေရာမှာရပ်နေတုန်းပဲလေ..

နက်နက်နဲနဲပြန်စဉ်းစားနေမိတာက -

ကိုယ့်ကိုယ်ကို အချိန်တွေဖြုန်းတီးနေတယ်လို့...

နိဂုံးချူပ်လိုက်တော့ -

တဂ်ပို့မရေးဖြစ်တာကြာလို့ ခုလို မမသက်ဝေနဲ့မနော် တဂ်လာတာကို ရေးရတာ ပျော်နေတယ်...

ချစ်ခင်ရပါသော ဘလော့ဂ်ဂါ အစ်ကိုကြီး အစ်မကြီး မောင်ငယ် ညီမငယ်များလည်း ဆန္ဒရှိရင် ရေးပေးကြပါလို့.....။

မိုးငွေ့