Friday, 20 November 2009

အဖြူရောင်နတ်သမီး.....








ဖန်ဆင်းတတ်မြောက်ခြင်းနဲ့ အရောင်တွေမရှိခြင်း 
ဖြူစင်သောအမည်နာမတစ်ခုနဲ့ 
အေးချမ်းစွာရောက်ရှိလာတဲ့... အဖြူရောင် နတ်သမီး 
အမည်လေးက ဖြူစင်ရိုးစင်းလွန်းပေမယ့် 
အရောင်သွေးစုံတဲ့ အနုပညာတစ်ချို့ကို 
ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးတည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ အဖြူရောင်နတ်သမီး 
လောကဓံအလယ် ကြုံလာသမျှအခက်ခဲတိုင်း 
တစ်ကိုယ်တည်းသာ လျှောက်လှမ်းရင်းနဲ့ 
ရင်ဆိုင်အံတု ထိုးခွင်းလှဲမယ့် အဖြူရောင် နတ်သမီး 
ကဗျာကိုချစ်တဲ့ နှလုံးသား စာပေကို ခံစားတတ်တဲ့ 
အဖြူရောင်နှလုံးသားတစ်စုံ '' အတွက် '' 
မင်းကိုယ်ပိုင်ဖန်ဆင်းထားတဲ့ 
ထက်မြတ်တဲ့ အတောင်ပံတစ်စုံနဲ့ 
နောက်နှစ်များစွာတိုင်အောင် 
မင်းချစ်တဲ့(မသေဆုံးနိုင်တဲ့) ကဗျာတွေများစွာ...များစွာကို 
အသက်သွင်းနိုင်ပါစေလို့ဆန္ဒပြုပါတယ်..။


မှတ်ချက်။        ။ တကယ်တော့ ဒီကဗျာက မိုးငွေ့ကိုယ်တိုင် ရေးတာမဟုတ်ပါဘူး...အမည်မဖော်လိုသူ ကဗျာဆရာတစ်ဦးက နတ်သမီးအတွက် ရေးပေးလိုက်တာပါ...။ ပျော်ရွှင်သောမွေးနေ့ဖြစ်ပါစေ.....။


Thursday, 19 November 2009

အေရးေပၚသတင္း

ဒီေန႔မနက္ဘဲ က်မတို႔ထိုက္ခ်ိ ေလ႔က်င့္ခန္းမွာ ဆရာဦးေအာင္ေဇယ်က သတင္းတစ္ခုေၾကျငာပါတယ္...။ ခုတေလာ ဒလတစ္ဘက္ကမ္းမွာျဖစ္ေနတဲ႔ ေရာဂါတစ္မ်ိဳးတဲ႔ဗ်...။ ဒလတုပ္ေကြးလို႔ေတာ့ေျပာေနၾကတယ္ ...။ ခုခ်ိန္ထိေတာ့ ေရာဂါနာမည္မရွိေသးပါဘူး..။ လကၡဏာ မ်က္စိေတြအရမ္းယားယံလာရင္ လက္နဲ႔မပြတ္ပါနဲ႔..။ လက္ကိုင္ပု၀ါ သို႔မဟုတ္ စကၠဴလက္ကိုင္ပု၀ါသန္႔သန္႔ေတြနဲ႔သုတ္ပါ...။ ကိုယ္လက္ေတြမွာ အနီဖုေတြေပါက္ျပီး ယားလာတတ္ပါတယ္...။ ဒါေၾကာင့္မို႔ အျပင္စာေတြသိပ္မစားပါနဲ႔...။ အျပင္ကျပန္လာတိုင္းလဲ လက္ကိုေသခ်ာသန္႔စင္ေအာင္ ေဆးေၾကာၾကပါ...လို႔ ဆရာက ေလ့က်င့္ခန္းလာလုပ္သူေတြ အားလံုးကို သတိေပးလုိက္ပါတယ္..။ ဒီသတင္းကို UN မွာအလုပ္လုပ္ေနတဲ႔ ဆရာ့ညီမကတဆင့္သိရတာပါ...။
အဲဒီကတဆင့္ က်မက ဘေလာက္ေမာင္ႏွမေတြအားလံုးနဲ႔ စာလာ၀င္ဖတ္သူေတြအားလံုးကို ျဖန္႔ေ၀အသိေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္...
မိုးေငြ႔

Friday, 13 November 2009

ထိုက်ချိလေရှူလေ့ကျင့်ခန်း.....

ပြည်သူ့ရင်ပြင်မှ မနက်၆နာရီအချိန် ကျန်းမာရေးလိုက်စားသူအချို့


ကျမတို့ရဲ့ ထိုက်ချိနည်းပြဆရာ ဦးအောင်ဇေယျ @ Mr. Johny


ထိုက်ချိကစားသူနေကြသူများ


ကျမ ဒီထိုက်ချိလေရှူ လေ့ကျင့်ခန်းကို မနှစ်ကတည်းက စပြီး ရင်ပြင်မှာကစားခဲ့ပါတယ်...။ ကျမတို့နေတဲ့ ကျွန်းတောလမ်းကနေ မနက် 4း45 အိမ်ကနေ ကျမမေမေနဲ့ လမ်းအတူလျှောက်ကြတယ်...။ ရင်ပြင်ကို အမြန်လျှောက်ရင် မိနစ် 20 လောက်လျှောက်ရပါတယ်...။ ကျမ လမ်းလျှောက်ဖြစ်တာတော့ လေးနှစ်လောက်ရှိပါပြီ...။ မနှစ်ကမှ ဆရာမဒေါ်မေမေအေး နည်းပြတဲ့ ထိုက်ချိလေ့ကျင့်ခန်းကအဖွဲ့ထဲ ကို စဝင်ပြီးကစားခဲ့ပါတယ်...။ အရင်နှစ်တွေတုန်းက ဆရာဦးအောင်ဇေယျနဲ့ အဖွဲ့တွေ ကစားနေတာ တွေ့ဖူးခဲ့ပါတယ်..။ အဲဒီတုန်းက ကျမတို့အိမ်ကနေ လမ်းလျှောက် ရင်ပြင်ရှေ့ရောက်ရင် အရင်ဦးဆုံး ရွှေတိဂုံဘုရားရှိခိုးပြီး သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်းလေး စလုပ်တယ် ပြီးမှ ရင်ပြင်ကို တစ်ပတ်ပတ်ပြီး လမ်းလျှောက်ကြပါတယ်...။ ခုနောက်ပိုင်းနှစ်နှစ်မှ ရင်ပြင်တံခါးဖွင့်ပေးတော့ အထဲဝင်လျှောက်ကြပါတယ်...။ ကျမတို့မြန်မာပြည်မှာ ခုလိုကျန်းမာရေး ဗဟုသုတကြွဝလာပြီး ကိုယ်တိုင်လဲ လိုက်စားတာတွေ့ရတော့ ဝမ်းသာစရာပါ...။ “အာရောကျံပရမံလာဘံ...ကျန်းမာခြင်းသည်လာဘ်တစ်ပါး”လို့ ဆိုရိုးရှိခဲ့တယ်မဟုတ်လား...။ ဒီထိုက်ချိလေ့ကျင့်ခန်းဆိုတာ ဖြေးဖြေးချင်းကစားရတဲ့ လေရှူလေ့ကျင့်ခန်းပါပဲ...။ ဖြေးဖြေးကစား ရတယ်ဆိုပေမယ့် အတွင်းအားကို စိုက်ထုတ်ရလို့ ချွေးထွက်ပါတယ်..။ ဒီကစားနည်းဟာ တရုတ်ပြည်ကနေ စပြီးဆင်းသက်လာတာပါ...။ လက်ဦးဆရာ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သေချာမသိရပေမယ့်..။ အလွန်ရှေးကျတဲ့ ကစားနည်း တစ်ခုလည်းဖြစ်ပါတယ်..။ သူ့ကို ချိကုန်းကစားနည်းလို့လဲ တစ်မျိုးခေါ်နိုင်ပါတယ်..။ တရုတ်လို “ချိ” ဆိုတာ “အသက်ရှူ”တာကိုပြောတာပါ “ကုန်း” ဆိုတာကတော့ “အလုပ်”ပေါ့...။ လေရှူတဲ့အလုပ်ကိုလုပ်ရတဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းလို့ အဓိပ္ပါယ်ရပါတယ်...။ ဒီလေ့ကျင့်ခန်းကို ယုံကြည်မှု အပြည့်အဝနဲ့ ပုံမှန် ကစားသွားမယ်ဆိုရင်... အသက်ရှူချောင်ပါတယ်...ပန်းနာရင်ကျပ်သမား၊ နှလုံး၊ သွေးတိုး၊ ဆီးချို၊ ဂေါက်၊ ကျီးပေါင်း၊ ကျောက်ကပ် စတဲ့ရောဂါတွေကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်...။ တချို့ နှလုံးစက်တပ်ထားတဲ့ လူနာတွေတောင် ဒီလေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ပြီး စက်ပြင်ဖြုတ်လိုက်ရတဲ့အထိ အခြေအနေ ပြန်ကောင်းသွား ကြပါတယ်...။ အဆုတ်ထဲကို ရေဝင်တတ်လို့ ဒီလေ့ကျင့်ခန်းကို နှင်းတွေအရမ်းကျတဲ့အချိန်နဲ့ မိုးရွာတဲ့အချိန်တွေမှာ မလုပ်ရပါဘူး ..။ အဝလွန်သူတွေကိုလဲ အဆီကျစေပြီး ကျန်းမာလန်းဆန်းစေပါတယ်...။ ပိန်သူတွေလဲ မှန်မှန်ကစားရင် စားဝင်အိပ်ပျော်စေပါတယ်...။ တတ်နိုင်ရင် ညစာကို အရွက်များများစားပြီး ထမင်းကိုမစားရင် ပိုကောင်းပါတယ်...။ ကြာဇံပြုတ်နဲ့ အသီးအရွက်များများစားနိုင်လေ ပိုကောင်းလေပါပဲ..။ဆရာဦးအောင်ဇေယျ ပြောပြချက်အရ...သူအမေရိကားမှာ နေထိုင်စဉ်က အမေရိကန်လူမျိုးတွေဟာ ည ၁နာရီ ၂နာရီ အချိန်မှာတောင် ထပြေးကြတဲ့သူတွေ အများကြီးတဲ့...။ ကျန်းမာရေးလိုက်စားကြတာပေါ့ဗျာ...။ အဲဒီချိန်က ဆရာက အရမ်းဝတာတဲ့ဗျ...။ နောက်တော့ ထိုက်ချိကစားရင်း ခုလိုအပေါ်က ဓါတ်ပုံထဲကလောက် ကိုယ်ရည်စစ်သွားတာလို့ပြောပြပါတယ်...။ ဆရာကိုယ်တိုင် ဒီကစားနည်းကို ၁၉၉၈ က စကစားလာခဲ့ပြီး ဆရာ့ရဲ့ နည်းပြကတော့ ဦးမြင့်လွင်လို့သိရပါတယ်...။ ခုချိန်ထိလည်း ရင်ပြင်မှာ ဆရာကစားခဲ့တဲ့အဖွဲ့က ဆက်လက်ရှိနေဆဲပါပဲ...။ ဒီလေ့ကျင့်ခန်းကို မြန်မာပြည်မှာ ကစားလာကြတာ ၁၅နှစ် နှစ်၂၀ လောက်ရှိပြီးလို့ပြောပါတယ်...။ မြန်မာပြည်ကို ယိုးဒယားက တရုတ်တစ်ယောက်က မီလပ်စနိုးပိုင်ရှင်ကို လာပြီးပြရာက ဒီကစားနည်း မြန်မာပြည်မှာ စခဲ့တယ်လို့သိရပါတယ်..။ အရင်ဦးစွာ ကန်တော်ကြီးမှာ ကစားကြပါတယ်..။ ကန်တော်ကြီးမှာလဲ ခုလို ဆောင်းအဝင်မှာ ထိုက်ချိကစားသူတွေရှိသလို၊ Yoga ကစားသူတွေရော၊ လမ်းလျှောက်ကြသူတွေ၊ ပြေးကြတဲ့သူတွေနဲ့...စည်ကားလို့ပါပဲ....။ ဆရာဦးအောင်ဇေယျကိုယ်တိုင် နည်းပြပြီးကစားတဲ့ “ထိုက်ချိ”မှာ ပထမလေရှူနည်း ၁၈ကွက် နဲ့ ဒုတိယလေရှူနည်း ၁၈ကွက် စုစုပေါင်း ၃၆ကွက်အပြင် ကြိုက်သလိုကစားနိုင်တဲ့ ယိုပိနည်းပါ ပါသေးတယ်...။ ၃၆ကွက်လေရှူကစားနည်းဟာ ဖြေးဖြေးလေးကစားရပါတယ် ...။ ယိုပိကတော့ ကြိုက်သလို မြန်မြန်ကစားရပါတယ်...။ ပြီးတော့ ဆရာက UN က အသိတစ်ယောက်ဆီမှာရခဲ့တဲ့ တစ်မျိုးကို ၃၆ခါလုပ်ရတဲ့ မျက်စိရေတိမ် မဖြစ်စေတဲ့လေ့ကျင့်ခန်းကိုပါ ထပ်ဆောင်းဖြည့်စွက်ပြီးကစားပါသေးတယ်...။ နောက်ဆုံးကတော့ သီချင်းဖွင့်ပြီး သုံးကျော့ပြန် ကစားရတဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းနဲ့ အဆုံးသတ်ပါတယ်...။ ခုဒီနှစ်မှာဆိုရင် ထိုက်ချိလေ့ကျင့်ခန်းနှစ်ဖွဲ့အပြင်...အင်္ဂလိပ်သီချင်းဖွင့်ပြီး ခပ်မြူးမြူးကကြတဲ့ လေ့ကျင့်သူတွေပါ တစ်ဖွဲ့တိုးလာပါတယ်...။ ကျမဒီပို့စ်ကိုရေးဖို့ ဆရာဦးအောင်ဇေယျကို တစ်ရက်ကြိုတင် ခွင့်တောင်းထားပြီး နောက်နေ့မနက်မှာ ကင်မရာနဲ့ ကျမတို့အဖွဲ့ နောက်ဆုံးသီချင်းနဲ့ ကတဲ့အချိန်မှ... ဓါတ်ပုံရိုက်ယူပြီး...ရင်ပြင်တစ်နေရာမှာ ဆရာဦးအောင်ဇေယျနဲ့ ကျမသိချင်တာလေးကို မေးမြန်းဖြစ်ခဲ့ပြီး ...ခုလိုကျန်းမာရေး ဆောင်းပါးလေးတစ်ပုဒ်ရေးဖြစ်ခဲ့ပါတယ်...။ ဆရာကနောက်ဆုံး ဒီကစားနည်းကို လက်ဆင့်ကမ်းသွားကြပါ လို့ပြောပြီး ကျမကိုလည်း နောင်တစ်ချိန်မှာ နည်းပြဆရာမလုပ်ဖို့ တိုက်တွန်း သွားပါသေးတယ်...။ အခြေအနေအရပေါ့ ဆရာ...။ ကျမကြိုးစားပါ့မယ်...။ ခုလို ထိုက်ချိအကြောင်း သိချင်တာလေးကို စိတ်ရှည်စွာ အချိန်ပေးပြီးဖြေဆိုပေးခဲ့တဲ့ ဆရာဦးအောင်ဇေယျ ကိုလည်း အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်...။ 


မိုးငွေ့

Thursday, 12 November 2009

မိုးစက်တွေရိပ်သိမ်းလို့ နှင်းမှုန်တွေပျိုးကျဲတော့မယ်.....






အချိန်ကာလတွေ ရွေ့လျားရင်း 
မင်းပြောတဲ့ တဝက်တပြတ်နဲ့ 
မပြီးဆုံးသေးတဲ့ပုံပြင်ဟာ 
ငါ့အလွမ်းကို ရှင်သန်စေတယ် 
ရှေ့ဆက်မရတဲ့ ငါ့အိပ်မက်တွေ 
မင်းခိုးယူသွားတဲ့ ငါ့နေ့ရက်တွေ 
ရူးလောက်အောင်လွမ်းတတ်တဲ့ 
ကောင်မလေး...တစ်ယောက်အကြောင်း 
ပုံပြင်လေးတစ်ပုဒ် အဆုံးမသတ်ခင် မင်းကိုငါပြောပြချင်တယ်...။ ။ (ပန်းခင်လေး)

Tuesday, 3 November 2009

ရွမ္းအမဲသားစင္းေကာဟင္း

ရွမ္းအမဲသားစင္းေကာေမႊးေမႊးေလး 


ရွမ္းငရုတ္ေကာင္းေစ့ေထာင္းထားတာနဲ႔ ပင္စိမ္းရြက္ ရွမ္းနံနံ


ပါ၀င္တဲ႔ ပစၥည္းေတြကေတာ့ ႏုတ္ႏုတ္စင္းထားတဲ႔အမဲသား၊ ပဒဲေကာ၊ ဂ်င္း၊ ရွမ္းငရုတ္ေကာင္းေစ့ေလွာ္၊ ရွမ္းနံနံ၊ ပင္စိမ္းရြက္၊ ပူစီနံ၊ နံနံပင္ (ဟင္းခတ္အေမႊးအၾကိဳင္ေတြလဲ စံုေနျပီ)။

အရင္ဦးဆံုး စင္းထားတဲ႔အမဲသားထဲကို ေထာင္းထားတဲ႔ ပဒဲေကာ၊ ဂ်င္း၊ ရွမ္းငရုတ္ေကာင္း ဆား ဟင္းခတ္မႈန္႔ထည့္ုနယ္ျပီး ႏွပ္ထားလိုက္ပါ...မိနစ္20ေလာက္ေပါ့...။

ဒယ္အိုးထဲ ဆီထည့္ျပီး ဆီပူလာရင္ ခုနက ႏွပ္ထားတဲ႔ အမဲသားကို ထည့္ေၾကာ္လိုက္ပါ...။ အသားႏူးျပီး ေမႊးလာတဲ႔အထိေၾကာ္ျပီးရင္ ပန္းကန္မွာျပင္ျပီး ပူစီနံရြက္နဲ႔ နံနံပင္ ရယ္ေဂၚဖီထုပ္ၾကိဳက္ရင္ ေရေႏြးေလးေဖ်ာျပီး အမဲသားနဲ႔စားလို႔ရပါတယ္ ...။ ဆလပ္ရြက္နဲ႔လဲ စားသံုးလို႔ရႏုိင္ပါေသးတယ္...။

အားလပ္ရက္ကေလးမွာ လုပ္စားၾကည့္ၾကပါေနာ္...။ လုပ္ရတာလြယ္ကူပါတယ္ က်မတို႔ရွမး္ျပည္မွာ ဆိုရင္ ေကာက္ညင္းေပါင္းပူပူေလးနဲ႔စားၾကတယ္....။ အစားအေသာက္ မတင္ျဖစ္တာၾကာျပီ...။ ပိတ္ရက္တုန္းက အိမ္မွာ လုပ္စားျဖစ္တာေလးကို တင္ေပးလုိက္တာပါ..။ အမဲသားမစားသူမ်ား ၾကက္ သို႔မဟုတ္ ၀က္သားနဲ႔လဲ ေၾကာ္စားႏိုင္ပါတယ္...။

မွတ္ခ်က္။ ။ ရွမ္းငရုတ္ေကာင္းကိုေတာ့ ရွမ္းျပည္မွာ မွာယူမွရႏုိင္မွာပါ...။ ဒီမွာ မေရာင္းပါဘူး...။


မိုးေငြ႕

Monday, 28 September 2009

မန္းေျမမွာေလးရက္တာ.....



မန္းေျမမွာေလးရက္တာ....ဆိုေတာ့ ျမန္မာျပည္သိန္းတန္သီခ်င္းတစ္
ပုဒ္ကိုေတာင္ သြားသတိရမိတယ္....။ သူကေတာ့ မန္းေျမမွာေလးႏွစ္တာေပါ့...။

....မန္းေျမမွာ ေလးႏွစ္တာ ပညာစီးပူးခဲ့တာ ျပံဳးလို႔ေပ်ာ္ရႊင္စြာ အေပါင္းသင္းမ်ားနဲ႔သာ ဘုရားၾကီးနဲ႔ အိမ္ေတာ္ရာ တနဂၤေႏြေနတိုင္းဆီမီးကပ္လွဴတာ... ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးေပါ့...။

ျပီးခဲ႔အပတ္ထဲက စကာၤပူကျပန္လာတဲ႔ က်မရဲ႔ တစ္၀မ္းကြဲ ညီမေလးနန္းအိ မန္းျပန္ေတာ့ မန္းမေရာက္တာ ၾကာျပီေလ..ငါလည္း လိုုက္မယ္ဟာ ကားလက္မွတ္ ၀ယ္လိုက္ေတာ့ လို႔ေျပာလိုက္တယ္..။ အမွန္ေတာ့ သူျပန္မလာခင္ကတည္းက က်မတို႔ အြန္လိုင္းမွာ ခ်ိန္းထားၾကျပီးသား.. သူ႔ေအာက္က ညီမေလးကလဲ သမီးကေလး ေမြးထားေတာ့ တစ္ဦးတည္းေသာ တူမေလးကိုလည္း ၾကည့္ခ်င္ေနတယ္ေလ...။ က်မတို႔ အေမဘက္က အမ်ိဳးေတြထဲမွာ နန္းအိညီမေလး သဲသဲက ပထမဦးဆံုးအိမ္ေထာင္က်တာေလ...။ နန္းအိကရန္ကုန္မွာ မေတြ႔တာၾကာျပီျဖစ္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ႏႈတ္ဆက္ေနတာသံုးရက္ေလာက္ၾကာသြားတယ္...။ ကားလက္မွတ္က လုိလုိမယ္မယ္ သူငယ္ခ်င္းေတြ လိုက္လို႔ရေအာင္ ႏွစ္ေစာင္ပို၀ယ္လိုက္ေတာ့ ေလးေစာင္ျဖစ္သြားတယ္...။ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြက သံုးရက္ဆက္တိုက္ကဲထားေတာ့ အိမ္ကိုမန္းလိုက္ဖို႔ မေျပာရဲၾကေတာ့ဘူး...။ အင္းေလ သံုးရက္ဆိုေတာ့ အိမ္က တုတ္ေတာ့မယ္ေလ...။ ဒါနဲ႔ ပိုတဲ႔ ႏွစ္ခုံကို က်မသူငယ္ခ်င္း မင္းခင္မ်ိဳးနဲ႔ သူ႔အေမကို ေခၚလိုက္တယ္....။ အျပန္က်ရင္ က်မတစ္ေယာက္တည္း အေဖာ္မရိွဘူးေလ...။ ျပီးေတာ့ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္တည္း ခရီးသြားရင္ ေယာက်ာၤးရင့္မေတြက ရိတိတိကလုပ္ခ်င္ၾကေသးတယ္ေလ...။ 2004 ခုႏွစ္တုန္းက က်မအလုပ္ကိစၥနဲ႔ တစ္ခါမန္းသြားျပီးအျပန္ ကားေပၚမွာ ၾကံဳဖူးလို႔..ဒီတစ္ခါေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းမသြားရဲေတာ့ဘူး...။ ကားလက္မွတ္က က်မညီမေလး ၀ယ္ေပးတာ ပိုက္ဆံျပန္မေပးေတာ့နဲ႔ သမီးကန္ေတာ့တာတဲ႔...။ သာဓု...သာဓု..သာဓု..ပါ ခ်စ္ညီမေလး...။

က်မသူငယ္ခ်င္းကလဲ အလုပ္ကေနခြင့္မရဘူး ဘယ္လိုလုပ္မလဲ နဲ႔ ပြမ္ေနတာ...။ ဘာမွလုပ္မေနနဲ႔ တစ္ခုခု ရေအာင္အေၾကာင္းျပျပီးေတာ
့ လုိက္ခဲ႔ဟာ..ဆိုေတာ့ ေနာက္ဆံုးၾကံရာမရ အဖြားဆံုးလို႔ အားခ်င္းမန္းကို သြားရတာလို႔ေျပာလိုက္ရတယ္..။သူ႔မွာက အေဖဘက္ကေရာ အေမဘက္ကပါ အဘုိးအဘြားေတြ မရိွၾကေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ အဆင္ေျပေနတာေပါ့..။ သူ႔အေမကလဲ မန္းကိုမေရာက္ဖူးတာနဲ႔..တစ္ခါတည္း ေခၚခဲ့လိုက္တယ္...။ ရံုးကိုေတာ့ ခြင့္သံုးရက္ယူရတာေပါ့ စေနက ေဒပါ၀ါလီေန႔ဆိုေတာ့ ရံုးပိတ္တယ္ေလ..။

မန္းကအေဒၚေတြ အသိေတြအတြက္လဲ J'Donut မုန္႔ေတြ၀ယ္ထားတယ္...။ ရန္ကုန္လက္ေဆာင္ဆို ဒီမုန္႔အၾကိဳက္မ်ားၾကတယ္ေလ မန္းကလူေတြက..။
က်မတို႔ ေရႊကမၻာကား၆နာရီခြဲကားနဲ႔ သြားၾကတယ္..။ ကားကမဆိုးပါဘူး ျမတ္မႏၱလာထြန္းေလာက္ကားမၾကီးေပမယ့္ သန္႔ပါတယ္...ကားအစီးေရလဲမမ်ားဘူး...။ လမ္းမွာ ခါတိုင္းလိုပဲ ပဲခူးကထမင္းဆိုင္မွာရပ္ျပီး တစ္ခုခုစားရမယ္ ထင္ထားတာ ၉နာရီထိကားကမရပ္ဘဲ ဆက္ေမာင္းေနတယ္...။ ကားလမ္းက အသစ္ေဖာက္ထားတဲ႔လမ္း...။ လမ္းတေလွ်ာက္ ဘာလူေနအိမ္မွမေတြ႔ရဘူး...။ ေျခာက္လမ္းသြားလမ္းမၾကီး..။ အလယ္မွာက ျမက္ခင္းနဲ႔ အပင္ေတြစိုက္ထားတဲ႔ကၽြန္းပဲရိွတယ္...။ ေဘးဘီ၀ဲယာမွာလဲ ေမွာင္မဲလို႔..။ ဒုကၡပဲ ငါတို႔ေတာ့ ဒီည ညစာေတာ့ငတ္ပါျပီဆိုျပီး... ဘားကရာမွာ ဆုိင္ခြဲအသစ္လာဖြင့္တဲ႔ El Dorado မုန္႔ဆိုင္က ၀ယ္လာတဲ႔ ပဲမုန္႔ေတြ ဆန္မုန္႔ေတြ ထုတ္စားၾကတယ္..။ ထမင္းေလာက္ေတာ့ အာသာမေျပဘူးေပါ့ဗ်ာ....။

၉နာရီ ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ ထင္တယ္ လမ္းညာဘက္ျခမ္းမွာ ကားထုိးရပ္လိုက္ေတာ့ ကားရပ္နားစခန္း ..မီးေတြထိန္လို႔
...။ ထံုးစံအတိုင္းခရီးသည္ေတြ ကားေပၚကဆင္းတာနဲ႔ အိမ္သာကိုေျပး ၾကေတာ့တာပဲ...။ ထမင္းဆိုင္ေတြက အမ်ားၾကီး သူ႔ဆိုင္နဲ႔သူ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ႔ဆိုင္မွာ၀င္စားလို႔ရတယ္...။ ဒါနဲ႔ လက္ေတြေဆးေၾကာျပီး ထမင္းဟင္းမွာလိုက္တယ္...စာပြဲထုိးေကာင္မေလး ကိုေမးလိုက္ေတာ့ ဒါပဲခူးမဟုတ္ဘူး ျဖဳးျမိဳ႔နယ္ တစ္ရာ့ငါးမုိင္လို႔ ေခၚတယ္တဲ့...။ ထမင္းကို အလြယ္တကူ ၾကက္ေၾကာ္နဲ႔ပဲ မွာစားလိုက္ၾကတယ္...။ ဗိုက္ျပည့္သြားေတာ့ ကားေပၚမွာျပတဲ႔ ဗြီတီယိုေခြကိုေတာင္ ျပီးေအာင္မၾကည့္ႏိုင္ၾကေတာ့ဘူး. ..အိပ္ေပ်ာ္ျပီးလုိက္သြားၾကတာ...။ စူးရွတဲ႔ အလင္းေရာင္ေတၾကာင့္ မ်က္စိဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ ေနျပည္ေတာ္တဲ႔...။ အားပါးပါး...လမ္းမီးတိုင္ေတြမ်ားတစ္တိုင္နဲ႔တစ္တိုင္ ဆယ္ေပေလာက္ပဲျခားမယ္..။ ကားေပၚကၾကည့္လိုက္တာ မီးတိုင္တစ္တုိင္မွာ မီးႏွစ္လံုးတြဲဆီျဖာထားေတာ့...မီးလံုးေလးေတြက စီရီျပီး ဆီမီးထြန္းထားသလိုပါပဲ..။ လင္းထိန္လိုက္ပံုမ်ား စကာၤပူက မီးလင္းတယ္ဆိုတာ ပ်င္းေသးတယ္တဲ႔ဗ်...။ ျမိဳ႔အ၀င္ဂိတ္မွာ မွတ္ပံုတင္စစ္ပါေသးတယ္...။


Day One

ကားက ခပ္မွန္မွန္ေလးပဲေမာင္းတာ မႏၱေလးကၽြဲဆည္ကန္ေရာက္ေတာ့ ေျခာက္နာရီခြဲရိွေသးတယ္...။ က်မတို႔ကို ညီမေလးတစ္၀မ္းကြဲ (နန္းအိရဲ႔ညီမေလး) လာၾကိဳပါတယ္...။ က်မသူငယ္ခ်င္းအေမကို သူ႔အေဒၚရိွတဲ႔ ဗဟုိအမ်ိဳးသမီးေဆးရံုမွာ သြားပို႔ျပီး အျပန္မနက္စာအတြက္ “မင္းသီဟ” လက္
ဘက္ရည္ဆိုင္မွာ မႏၱေလးမုန္႔တီ ပါဆယ္၀ယ္သြားတယ္...။ နန္းအိတို႔အိမ္က သိပၸံလမ္းဗိုလ္ခ်ဳပ္ရြာမွာ...။ က်မတို႔မနက္စာစားျပီး ေရမိုးခ်ိဳး သဲသဲ ကေလးေလးကိုအရင္သြားၾကည့္ၾကတယ္...။ သူတုိ႔အိမ္က ဟုိဘက္တစ္လမ္းေက်ာ္ေလးတင္...။ နန္းအိက သူ႔တူမအတြက္ စကာၤပူက၀ယ္လာတဲ႔ အက်ီၤေတြ ဖိနပ္ေလးေတြကို ထုတ္ေပးလိုက္တယ္..။ ညီမေလးက သူ႔အမ်ိဳးသားကိုအေတာ္ခ်စ္ပံုရပါတယ္ ..။ ေမြးထားတဲ႔သမီးေလးကအေဖနဲ႔ တစ္ရုပ္တည္း...။ ေမြးခါစဆိုေတာ့ ရုပ္ကေလးက မိန္ကေလးေယာက်ာၤးကေလး ခြဲရခက္ေသးတယ္ေလ...။

ကေလးၾကည့္ျပီးေတာ့ 78 Shopping Mall မွာရွိတဲ႔ နန္းအိညီမအငယ္ဆံုးေလးေမသက္ရဲ႔ဆိ
ုင္ကိုသြားၾကတယ္..။ သူနဲ႔သူ႔ သူငယ္ခ်င္ ဖြင့္ထားတာ အမ်ိဳးသမီးဖက္ရွင္ဆိုင္ေပါ့ ..။ ဆိုင္နာမည္က “ Tip Top ” တဲ႔..။ သံုးထပ္မွာ က်မတို႔ ေန႔လည္စာကို ယိုးဒယားစားၾကတယ္..။ ျပီးေတာ့ ေမသက္တို႔ဆိုင္ကို၀င္ၾကည့္ျပီး အက်ီၤတစ္ထည္အားေပးခဲ႔တယ္...။ ဆိုင္ေရွ႔မွာ နန္းအိနဲ႔ က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္အမွတ္တရ ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကေသးတယ္...။ ျပီးေတာ့ နန္းအိသူငယ္ခ်င္း မျဖဴတုိ႔အိမ္ကို၀င္တယ္...ပါလာတဲ႔ J'Donut မုန္႔တစ္ဗူးေပးလိုက္တယ္..။ ဒီတစ္ေန႔သာကေတာ့ ပါလာတဲ့ မုန႔္ကို လိုက္ေ၀တာနဲ႔ပဲ အခ်ုိန္ကုန္ရတာပါ...။

ညေနစာကို နန္းအိက အိမ္မွာဘာမွမခ်က္စားဘူးတဲ႔..။ သူတို႔လမ္းထိပ္မွာ Jasmine Garden ဆိုတဲ႔ သူ႔အေမဖြင့္ထားတဲ႔ စားေသာက္ဆိုင္မွာပဲ အကင္ေတြနဲ႔ ဂဏန္းခ်က္စားၾကတယ္...။ ဒါက ပထမတစ္ရက္ပါဗ်...။



Day Two
ဒုတိယရက္ကေတာ့ မနက္ 7နာရီက်မတို႔ ဘုရားၾကီး (မဟာျမတ္မုနိဘုရား)ကို သြားဖူးၾကပါတယ္... ။ အျပန္နန္းအိက မနက္စာကို ရွမ္းေခါက္ဆြဲေကၽြးမယ္ဆိုေတာ့ အေဒၚကလူစံုတုန္း ေကာက္ညင္း ေပါင္းထားမယ္တဲ့...။ က်မတို႔က ရွမ္းျပည္ဇာတိဆိုေတာ့ ေကာက္ညင္းကို ထမင္းလိုစားေနၾကတာ..။ ေကာက္ညင္းေပါင္းကို ဆီတိုဖူး.ရွမ္းပဲပုတ္ နဲ႔ ရွမ္းငရုတ္သီးေထာင္းရယ္...။ နန္းအိတို႔အိမ္က အကူေကာင္ေလး အညာသားကလဲ ရွမ္းငရုတ္သီးေထာင္းကို ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ ေထာင္းတတ္ေနပါတယ္...။ အဲ..ပဲျပဳတ္လဲပါေသးတယ္ဗ်..။ မန္းကပဲျပဳတ္က ရန္ကုန္နဲ႔မတူဘူး...အလံုးၾကီးၾကီး အေရာင္ခတ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့နဲ႔ စားလို႔သိပ္ေကာင္းပါတယ္...။ က်မသူငယ္ခ်င္း မင္းခင္မ်ိဳးကေတာ့ က်မနဲ႔ ဟုိးး ငယ္ငယ္ကတည္းက ေပါင္းလာေတာ့ ရွမ္းစာကို စံုစံုလင္လင္ မစားႏိုင္သည့္တုိင္ ေကာက္ညင္းေပါင္းနဲ႔ ပဲျပဳတ္ကိုေတာ့ သူႏွစ္ျခိဳက္စြာစားႏိုင္ပါတယ္...။ ေန႔လည္ဘက္နားျပီး ညေန3နာရီေလာက္ ရွမ္းတိုဖူးဆိုင္မွာသြားစားၾကတယ္...။ ျပီးေတာ့ 64 လမ္းကေအာင္ေတာ္မူဘုရားသြားဖူးခဲ့ၾကတယ္...။

“အသက္ရွည္ေစလို......မန္းေတာင္ရိပ္ခို”တဲ႔...။ ေတာင္တက္ကားလမ္း အ၀င္မွာေရးထား တာ...။ ေတာင္တက္လမ္းတေလွ်ာက္ လူအေတာ္မ်ားမ်ား အားကစား၀တ္စံုေတြနဲ႔ ေတာင္တက္သူတက္ ဆင္းသူဆင္းၾကနဲ႔..။ က်န္းမာေရးအတြက္ ခုေနာက္ပိုင္းလူေတြ ေတာ္ေတာ္ ဂရုစိုက္လာၾကတာေတြ႔ရတယ္...။ေတာင္ေပၚေရာက္ေတာ့ ရန္ကုန္က က်မတို႔သူငယ္ခ်င္းမသီတာက မွာလုိက္တာပါ...။ သူအိပ္မက္ မက္ထားတာရွိတယ္ မန္းေတာင္ေပၚမွာ ဘုရားကို ပန္းဆက္ေနတဲ႔ ဘီလူးမရုပ္ရိွရင္ ဆုေတာင္းေပးခဲ႔ပါတဲ႔...။ အဲဒါနဲ႔ ေတာင္ေပၚရင္ျပင္ မေရာက္ခင္မွာပဲ..ေတြ႔လိုက္ပါတယ္...။ သူ႔အိပ္မက္ထဲကလိုဘီလူးမက ပန္းဆက္တာေတာ့မဟုတ္ဘူး...။ အဲဒီစႏၵာမုခဘီလူးမက သူ႔ႏို႔ႏွစ္လံုးကိုဖ်က္ျပီးလွဴတာဗ်...။ ရာဇ၀င္ကိုေတာ့ က်မတိတိက်က်မသိဘူး...။ ေနာက္မွာေလ့လာ ထားျပီးေရးေပးပါဦးမယ္...။ မန္းေတာင္ရင္ျပင္ေပၚေရာက္ေတာ့ ေန၀င္ခ်ိန္ေလးမွာပါ..။ ဒါေပမယ့္ မိုးကအုပ္ေနေတာ့ ေနမျမင္ရဘူး...။ က်မတို႔ဘုရားကန္ေတာ့ျပီး...
ရင္ျ
ပင္ တစ္ပတ္ပတ္ေတာ့ ဟုိးး ျပင္ဦးလြင္အတက္လမ္းနဲ႔ ေျမာက္ျပင္ၾကားမွာ မိုးေတြ အုပ္မိႈင္းေနလိုက္တာ...။ မိုးလဲရြာေနပံုရပါတယ္...။ ဓါတ္ပံုေတြရိုက္ၾကျပီး ျပန္ဆင္းခဲ့ပါေတာ့တယ္..။ အဲဒီခ်ိန္မွာ မိုးကတစ္ေပါက္ႏွစ္ေပါက္စရြာေနပါ ျပီ..။

ေတာင္ေျခေရာက္ေတာ့ ေက်ာက္ေတာ္ၾကီးဘုရားပြဲရိွေနတယ္
... ။ ပြဲေစ်းပတ္မလို႔ မိုးကရြာေနေတာ့ ကားဆက္ေမာင္းခဲ႔တာ...။ ေရမုန္႔ (မန္းအေခၚမုန္႔ပစ္တလက္)နဲ႔ အခ်ဥ္ေပါင္းသည္ ေတြ႔ေတာ့မေနႏိုင္ေတာ့ဘူူး...။ ကားျပန္ေကြ႔ျပီး ဆင္း၀ယ္ၾကတယ္...။ နန္အိရယ္ က်မရယ္ မင္းမင္းရယ္ ကအခ်ဥ္ေပါင္းဆုိင္မွာ ၀ိုင္းျပီး ျမီးၾကည့္သူကျမီး က်မက ဓါတ္ပံုေတြရိုက္ယူေနခ်ိန္မွာ ေမသက္က မုန္႔ပစ္တလက္ သံုးခုကိုေစာင့္ေနပါတယ္...။ က်မတို႔ အခ်ဥ္ေပါင္းဆိုင္က မုန္လာခ်ဥ္နဲ႔ သေဘာၤသီးသုပ္ရယ္...ဇီးယိုရယ္၀ယ္ျပီးကားေပၚမွာစားေနၾကတာေတာင္ ေမသက္မုန္႔ကမရေသးဘူး...။ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာေစာင့္လိုက္ရတယ္...။ သူ႔မုန႔္က ရန္ကုန္လို ပါးပါးလႊာလႊာမဟုတ္ဘူးဗ်...။ မုန္႔ႏွစ္ထူျပီး ၾကက္ဥေတာင္ပါေသးတယ္..။ ရန္ကုန္ကေတာ့ ေရမုန္႔ ဆိုတဲ႔အတိုင္း ေရကိုေၾကာ္ထားသလိုပါပဲဗ်ာ...။ ညစာကိုေတာ့ နန္းအိတို႔မိသားစုရယ္ သူ႔အေဒၚလင္မယားရယ္ လူစံုသက္စံု စံပါယ္ရံုဥယ်ာဥ္မွာပဲ စားေသာက္ၾကပါတယ္...။


Day Three


ဒီေန႔ေတာ့ မႏၱေလးျမီးရွည္လိုက္ေကၽြးဖို႔ နန္းအိကိုေျပာထားတယ္...။ ရန္ကုန္မွာကတည္းက မန္းမွာမေစားရတာ ၾကာျပီျဖစ္တဲ႔ အစားအစာေတြကို လစ္လုပ္ထားတာ ..။ (ဒါေတာင္အခ်ိန္မရေတာ့လို႔ လစ္ထဲမွာပါတာ အကုန္လံုး မစားခဲ႔ရဘူး..ဘာေတြ က်န္ေသးလဲဆိုတာ ေမသက္သိတယ္ ဟီး..ဟီး...) 16လမ္းက ျမီးရွည္ဆိုင္ပါ...။ က်မတို႔ေရာက္ကတည္းက လူေတြတန္းစီေနၾကတာ သူက စားပြဲထိုင္ခံုေတြမရွွိဘူး..။ ေခြးေျခေလးေတြ ပဲခ်ထားေပးတာ..။ က်မတို႔အလွည့္ေရာက္ဖို႔ နာရီ၀က္နီးပါး ေစာင့္ရပါတယ္...။ ထူးထူးဆန္းဆန္း ျမီးရွည္ထဲကို ဒညင္းသီးျပဳတ္ ညွပ္ထည့္ေပးတယ္ဗ်...။ ၀က္သား၊ ၀က္နားရြက္ ၊၀က္လွ်ာ ၀က္ျမီး ၾကိဳက္တာနဲ႔ ထည့္စားလုိ႔ရတယ္...။ ဟင္းရည္ကို ေျမအိုးနဲ႔တည္ထားတာ...။ အစားမ်ားတာကေတာ့ ၀က္ျမီးနဲ႔ပါ..။ အသားကိုေျမအိုးထဲ ထည့္ျပဳတ္ထားေတာ့ ႏုးအိေနျပီေလ...။ ေစ်းလဲ သိပ္မမ်ားဘူး က်မတို႔သံုးေရာက္စားတာ သံုးပြဲအျပင္ ၀က္သားသုပ္တစ္ပြဲနဲ႔ မွ သံုးေထာင္ငါးရာက်တာပါ...။ ရန္ကုန္တရုတ္တန္းမွ ရွမ္းတရုတ္မေတြ ေရာင္းတဲ႔ ျမီးရွည္လိုမဟုတ္ပါဘူး...။ သူ႔ရဲ႔အဓိက ပါ၀င္တဲ႔အစာကေတာ့ မုန္ညင္းခ်ဥ္နဲ႔ ငရုတ္သီေၾကာ္ဆီ (မန္းအေခၚငရုတ္ဆီ) ပါ...။

စေနေန႔ကို ျပင္ဦးလြင္သြားဖုိ႔ ေျပာထားတဲ့ မင္းမင္းတို႔အေမဆီကိုသြားေတာ့ အမွန္က ဒီေန႔သြားဖို႔လုပ္ထားတာတဲ့..။ ဖုန္းဆက္မရၾကတာနဲ႔...အစီအစဥ္ကပ်
က္သြားတယ္...။ မန္းမွာ ဖုန္းလိုင္းေတြကလဲ က်ပ္လိုက္တာဗ်ာ ..ေျပာမေနနဲ႔...ဆက္လို႔ကိုမ၀င္တာ...။ ေန႔လည္ကေတာ့ ရန္ကုန္က အေဒၚမွာလိုက္တဲ့ ေကာက္ညင္းခြက္ေၾကာ္ အထုပ္သံုးဆယ္ေက်ာ္ကုိ၀င္ယူၾကတယ္.. ။ 78 Shopping Mall ေအာက္ထပ္က City Mart မွာပစၥည္း၀င္၀ယ္ၾကေသးတယ္...။ ဒီေန႔ေတာ့ ဘာမွထူးထူးျခားျခား မရိွဘူး...။ ညစာကို ေမသက္သူငယ္ခ်င္းျပည့္ျပည့္က ကန္ပတ္လမ္း (ျမိဳ႔ပတ္လမ္း)မွာရိွတဲ႔ Smart Garden မွာေကၽြးပါတယ္...။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...မန္းသူေတြ တကယ္ဧည့္၀တ္ေက်ၾကပါတယ္...။

အျပန္သဲသဲတို႔အိမ္မွာ က်မတူမေလးနဲ႔ ဓါတ္ပံုမရုိက္ရေသးတာမုိ႔ ခဏ၀င္ၾကတယ္...။ ျပီးမွ နန္းအိတို႔ဆိုင္ပိတ္ဖို႔ ဆိုင္ေရွ့ကားအေကြ႔မွာ အခ်က္ျပထားလ်က္နဲ႔ အေနာက္က ဆိုင္ကယ္တစ္စီး လာ၀င္တုိက္သြားတာ ဒိန္းခနဲပဲ... က်မလွမ္းၾကည့္ေတာ့ က်မထုိင္တဲ႔ ဘက္ျခမ္းမွာ အဲဒီလူ ဆိုင္ကယ္ေရာလူေရာ ဒလိမ္႔ေကာက္ေကြး ၿဖစ္သြားတယ္...။ ဘုရားမလို႔ ဒီလူ တယ္ျပီးကံေကာင္းေနတာပါ..။ ေနာက္မွ ကားတစ္စီးစီးနဲ႔ ဆိုင္ကယ္ေတြသာ ကပ္လိုက္လာလို႔ကေတာ့ အနိဌာရံုေတြ ျမင္ေတြ႔ကုန္ေတာ့မွာ...။ ဆိုင္ကယ္သမားက သူမွားျပီး ၀င္တုိက္တာကို အေလ်ာ္လာေတာင္းေသးတယ္ဗ်...။ ဟုိခ်ိန္က လမ္းစည္းကမ္းမွာ ယဥ္ၾကီးယဥ္ငယ္ ဦးစားေပးစနစ္ရိွတာကိုး...။ ခုေတာ့ ေမသက္ရဲ႕ suzuki wagon အနက္ကေလး ေနာက္ဖံုးပိန္သြားရတာေပါ့...။


Day Four
ဒီေန႕ေတာ့ ျပင္ဦးလြင္မသြားျဖစ္တဲ့ က်မတို႕ကို နန္းအိက စစ္ကိုင္းကိုလိုက္ပို႔ပါတယ္..။ ညက ေခြၾကည့္တာ ညဥ့္နက္သြားလို႔ မနက္8နာရီမွထၾကတယ္...။ ေရမိုးခ်ိဳး မနက္စာစားျပီးေတာ့ 9 နာရီေက်ာ္ေနျပီ..။ မင္းမင္းအေမကို သြား၀င္ေခၚျပီး စစ္ကိုင္းသြားၾကတယ္...။ ေကာင္းမႈေတာ္ဘုရားအရင္၀င္ဖူးပါတယ္...။ မိုးရြာလို႔ ဘုရားတစ္ပတ္ေတာင္မပတ္ခဲ့လိုက္ရပါဘူး...။ ရန္ကုန္က အမေတြက သနပ္ခါးတံုး၀ယ္ခဲ့ပါဆိုလို႔ ကားရပ္ျပီး ၀င္၀င္ျခင္း ဆိုင္မွာပဲ၀ယ္လိုက္တယ္...။ ဆိုင္ရွင္အမက ေရခ်ိဳးျပီးခါစ သနပ္ခါးေသြးေနတာၾကည့္ေတာ့ ေက်ာက္ျပင္ကလဲေကာင္း သနပ္ခါးကလဲ ေသြးထားတာ ညွက္ျပီး ေမႊးေနတာမို္႔ က်မနဲနဲေတာင္းျပီးလိမ္းေတာ့ နန္းအိလဲ လိမ္းလိုက္ပါေသးတယ္...။ ညီအမႏွစ္ေယာက္ ပါးကြက္ကေလးကိုယ္ဆီနဲ႔ေပါ့...။

ေနာက္ စစ္ကိုင္းေတာင္ဆြမ္းဦးပုညရွင္ တျခားအေခၚ ငဖားေတာင္ကိုတက္ခဲ့ၾကတယ္...။ ဘုရားရွိခိုးျပီး ေတာင္ေပၚရႈခင္းကို တစ္ပတ္ပတ္ၾကည့္ရင္း ဓါတ္ပံုရို္က္ၾကေသးတယ္ ....။ ရႈခင္းကသိပ္ကိုလွပါတယ္...။ ဧရာ၀တီျမစ္တဘက္ကမ္း (မႏၱေလးဘက္ကမ္း) ကေရႊၾကက္ယက္ ဘုရားကိုလဲ အေ၀းက လွမ္းျပီး ဖူးေမွ်ာ္ႏိုင္ပါတယ္....။ ေတာင္ဘက္မွာေတာ့ သီတဂူသံဃာ့တကၠသိုလ္အေဆာက္အဦးကိုလဲ အေ၀းက ခန္႔ညားထည္၀ါစြာ လွမ္းျမင္ရပါတယ္...။ စစ္ကိုင္းကအျပန္ ေတာင္တမံအင္း ဦးပိန္တံတားမွာ ေန႔လည္စာ၀င္စားၾကပါတယ္...။ အင္းထဲမွာ ေရသိပ္မရွိ္လို႔ သိပ္ေတာင္မလွဘူး ျမက္ပင္ရွည္ေတြလဲ ေပါက္ေနပါတယ္ ..။ မယ္ဇလီပင္တန္း အရိပ္ေအာက္မွာ က်မတို႔ ေတာင္တမံအင္းကထြက္တဲ႔ ငါးေၾကာ္ရယ္ ေျပာင္းဖူးေၾကာ္ ဆိတ္သားေထာင္းသုပ္နဲ႔ ဆီထမင္းစားခဲ့ၾကပါတယ္...။

အိမ္ျပန္နားၾကျပီး က်မတို႔ ညေန 7နာရီကားစီးဖုိ႔အတြက္ အထုတ္အပိုးေတြ ျပင္ဆင္ျပီး ေမသက္အခန္းထဲမွာ ေခြၾကည့္ရင္းနားၾကပါတယ္...။ ညေန 5 နာရီေလာက္က်မနဲ႔ မင္းမင္းက အဆင္သင့္ျဖစ္ေနျပီ ..။ ဒါနဲ႔ျခံထဲဆင္းျပီး စကားျဖဴ စကားနီပန္းပင္ေတြကို ဓါတ္ပံုေလွ်ာက္ရိုက္ေနခဲ့ၾကတယ္...။ နန္းအိတို႔အိမ္က အယ္လ္ေစးရွင္းေခြး ႏွစ္ေကာင္နဲ႔ေတာင္မွ ရိုက္လိုက္ပါေသးတယ္...။ နန္းအိ မင္းမင္းအေမကို သြားၾကိဳျပီးေရာက္လာေတာ့ မင္းမင္းစားခ်င္ေနတဲ႔ မန္း၀က္သားတုတ္ထုိးနဲ႔ ေကာ္ျပန္႔စိမ္း ၀ယ္လာပါတယ္...။ အဲဒါေတြစားျပီးမွ ကားဂိတ္ဆင္းၾကတယ္...။ ေစာေစာက ဓါတ္ပံုေတြေလွ်ာက္ရိုက္ထားတဲ႔ကင္မရာက ထမင္းစားခန္းမွာ က်န္ခဲ႔လို႔ ခု က်မပံုေတြ မတင္ႏိုင္ေသးတာပါ....။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မန္းေရာက္တုန္း ေရာက္ခိုက္မအားတဲ႔ၾကားက လိုက္ပို႔ေပးခဲ႔ ေကၽြးေမြးျပဳစုေပးခဲ႔တဲ႔ နန္းအိတို႔မိသားစုကို သိပ္ျပီးေက်းွဇူးတင္ပါတယ္.....။

ပံုေလးေတြ တင္ဖို႕ ေမသက္ရန္ကုန္အလာ ကင္မရာကိုေစာင့္ေနပါတယ္...။ ခုတေလာ Blogspot ေတြကပိတ္ထားတာမုိ႔ ဆိုင္မွာသံုးလို႔မရဘူးျဖစ္ေနတယ္...။ ခုက်မရံုးမွာ freedom နဲ႔ရတာမို႔ ၀မ္းသာအားရ မတင္ျဖစ္တာၾကာျပီျဖစ္တဲ႔ ပို႔စ္အသစ္ကို တင္လုိက္ရပါေတာ့တယ္...။


မိုးေငြ႔

၀တ်မှုံတစ်ခုရဲ့မျက်နှာဖုံး...




ဆောင်းလက်သံတွေ 
တိတ်ဆိတ်စွာတိုးဝင် 
ဘယ်တုန်းကမှ မစိမ်းလန်းတဲ့ 
အဆိပ်သင့်ချော်မြေမှာ 
ကြွေပြစရာ ရွက်ဝါမရှိခဲ့ 
ခွင့်လွှတ်ပါဆောင်းရေ.. 
ပြတ်ရွေ့ကြောင်းထဲ 
အစိမ်းရောင်ဝတ်မှုံတွေ 
မင်းမြင်အောင် ငါမပြနိုင်ခဲ့ဘူး...။     ။ ဂဒိုး (တောင်ကြီး)