Monday, 28 September 2009

၀တ်မှုံတစ်ခုရဲ့မျက်နှာဖုံး...




ဆောင်းလက်သံတွေ 
တိတ်ဆိတ်စွာတိုးဝင် 
ဘယ်တုန်းကမှ မစိမ်းလန်းတဲ့ 
အဆိပ်သင့်ချော်မြေမှာ 
ကြွေပြစရာ ရွက်ဝါမရှိခဲ့ 
ခွင့်လွှတ်ပါဆောင်းရေ.. 
ပြတ်ရွေ့ကြောင်းထဲ 
အစိမ်းရောင်ဝတ်မှုံတွေ 
မင်းမြင်အောင် ငါမပြနိုင်ခဲ့ဘူး...။     ။ ဂဒိုး (တောင်ကြီး)

2 comments:

peachick said...

အစိမ္းေရာင္ ၀တ္မႈံေတြ
မင္းျမင္ေအာင္ ငါမျပႏူိင္ခဲ့ဘူး...။


ႏွစ္သက္မိပါတယ္...ဒီကဗ်ာေလးကုိ။

အျဖဴေရာင္နတ္သမီး said...

ကဗ်ာေလးလွတယ္“မ”ေရ..
နတ္သမီးရဲ႕ေမြးေန႔က်ရင္လည္း ကဗ်ာတပုဒ္လက္ေဆာင္ေပးရမယ္ေနာ္..
မက္မက္ေမာေမာကိုေတာင္းခံတာပါ...
လာၿဖစ္ေအာင္လာေနာ္...
မေမ႔နဲ႕ေနာ္..ႏိုဝင္ဘာ(၁၉)