ကြေငြာမောင်းခတ်အပ်ပါသည်.....

တလောက စိတ်ကူးလေးရပြီး ကိုယ်ချက်ပြုတ်ထားတဲ့ ဟင်းပွဲလေးတွေအတွက် ဘလော့အသစ်တစ်ခုလုပ်မယ်ပေါ့...။ လုပ်လဲလုပ်လိုက်ပါသေးတယ်...။ ကိုယ့်စာဖတ်သူလည်းဖြစ်တဲ့ ကြိုကြားကြိုကြား ကဗျာလေးတွေတင်တဲ့ ဘလော့ဂါညီမလေးတစ်ယောက်က မေးလ်အသစ်ဖွင့်တာရော ဘလော့တမ်းပလိတ်ရှာတာကအစ လုပ်ပေးခဲ့ပါတယ်...။ အဲဒီအချိန်လေးမှာ စိတ်ဓါတ်နဲနဲကျနေတာလဲပါတယ်...။ တခါတခါအဲလိုပဲ ကိုယ်ရေးတဲ့စာတွေပြန်ဖတ်ပြီး...။ ဒီလိုစာမျိုးကိုတော့ ငါမရေးသင့်တော့ဘူး...။ ငါဖွဲ့ဖွဲ့နွဲ့နွဲ့နဲ့ အနုအရွတွေကို မရေးတော့ဘူးလို့ စိတ်ကူးမိတယ်..။ ဒါပေမယ့်လည်း ဒီရောဂါဆိုတာ Anti Virus ဆေးရှိတာမှမဟုတ်တာ...။ ဆိုတော့ ဟိုဟာလည်းမလွတ်ချင် ဒီဟာလည်းလုပ်ချင် အဲလိုဖြစ်နေတယ်...။

တကယ်တမ်းကျတော့ ကိုယ်ကလုပ်ချင်တာပဲရှိတာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့အဆင်မပြေနိုင်ဘူး...။ အခုဒီဘလော့တစ်ခုထဲတောင်မှ အလုပ်လုပ်နေရင်းက အချိန်လုတင်နေရတာမဟုတ်လား...။ ကူညီပေးတဲ့ ညီမလေးကပြောပါတယ် အစ်မက ဘလော့နှစ်ခုခွသုံးမလို့လားတဲ့..။ ဟုတ်တယ်...ခုလက်ရှိသုံးနေတဲ့ ဘလော့အတွက်က ကိုယ်အလုပ်ကိစ္စအတွက်ရော တခြား ပြင်ပသူငယ်ချင်း ဘလော့သူငယ်ချင်းတွေရှိတဲ့ မေးလ်နဲ့သုံးနေတာဆိုတော့ နောက်တစ်ခုသုံးရင် ဒီတစ်ခုကို ပိတ်လိုက်ရမယ်။ အဓိက ကအလုပ်လုပ်နေတဲ့ မေးလ်မို့လို့ ခဏခဏ ဆိုင်းအောက်ဖို့အဆင်မပြေဘူး...။ 

အမှန်တော့ ကိုယ်က မေတစ်ရက်နေ့ကိုတောင် အဲဒီဘလော့အသစ်ကလေးကိုဖွင့်ဖို့လုပ်ထားတာ...။ ဒီအတိုင်းဆို မဖြစ်ဘူး တော်ပြီမဖွင့်တာပဲကောင်းတယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်...။ ဘလော့တစ်ခုထဲကိုတောင် မရောက်ဖြစ်လို့ ဖုန်တက်ခံပြီး ပစ်ထားတဲ့သူတွေအများကြီးကြားမှာ ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း အားအားနဲ့ နှစ်ခုတောင်ဖွင့်မယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်ဘူးလေ....။ ကိုယ်က ကိုယ့်ချက်တဲ့ ဟင်းအမယ်လေးတွေကို ပြန်ရှာကြည့်လို့ အဆင်ပြေအောင်လေဘယ်လေးတွေ ခွဲပြထားချင်တာပါ...။ ဒါကြောင့် အသစ်မဖွင့်တော့ဘဲ မိုးငွေ့ဘလော့မှာပဲ မလိုအပ်တဲ့ အရေးသိပ်မကြီးတဲ့ လေဘယ်တွေကိုဖြုတ်ပစ်ပြီး... Simply Coral's Kitchen ခေါင်းစည်းလေးဘေးမှာ ဟင်းအမယ်တွေကိုခွဲလိုက်မယ်ပေါ့...။ အဲလိုအကြံရသွားလို့ ဒီစာလေးရေးဖြစ်သွားတာပါ... အားလုံးကိုလည်း သိစေချင်တဲ့သဘောနဲ့ ကြော်ငြာလိုက်တာပါ...။

ယနေ့ထိတိုင် ကိုယ့်ရေးတဲ့စာ ကိုယ်တင်တဲ့ပို့စ်တွေကို အစဉ်မပြတ်လာရောက်ဖတ်ရှုအားပေးသူ သူငယ်ချင်းအားလုံးကို ကျေးဇူးအကြီးကြီးပါလို့ပြောချင်ပါတယ်...။

မိုးငွေ့

Angel Hair Spaghetti + Honey Lemon

 

 အမဲသားလုံးနဲ့ပုစွန် အိန်ဂျယ်ဆံချည်မျှင်ခေါက်ဆွဲကြော်..

( နာမည်ပေးတာ အရမ်းရှည်သွားသလားမသိဘူး ) 

 Angel Hair Spaghetti တစ်ထုပ်မှာ 500 g ပါတယ်... (စီးတီးမတ်မှာဝယ်လို့ရပါတယ်)

လေးယောက်စာအတွက် အထုပ်တစ်ဝက် 250g ကိုဆားနဲ့သံလွင်ဆီထည့်ထားတဲ့ ရေဆူဆူမှာ ငါးမိနစ်ကနေ ခုနှစ်မိနစ်လောက်ပြုတ်ရပါတယ်...။ အိန်ဂျယ်ဟဲက ခါတိုင်းပြုတ်တဲ့ နန်းကြီးမျှင်မဟုတ်ဘဲ နန်းသေးလို့ခေါ်ရမယ် အမျှင်လုံးလေးတွေက သေးသေးနဲ့ ပြုတ်ရတာလဲမြန် စားလို့လည်းကောင်းတယ်။ ပြုတ်ပြီးရလာတဲ့ အိန်ဂျယ်ဟဲတွေကို ဇကာနဲ့စစ်ပြီး အငံမပါတဲ့ ထောပတ်တစ်လက်မတုံး တစ်တုံးနဲ့နယ်ထားမယ်။

အသားလုံးလုပ်ဖို့ နို့ခွက်တစ်ဝက်ထဲကို ချေထားတဲ့ ပေါင်မုန့်ကြမ်း အသေးတစ်လုံးထည့်စိမ်ထားမယ်...။ ကြိတ်ပြီးသားအမဲသား 150g ကို နို့စိမ်ထားတဲ့ ပေါင်မုန့်ကြမ်း၊ parsley(အီတလီစာမှာသုံးတဲ့အရွက် တရုတ်နံနံနဲ့တူတယ် အနံ့တော့မတူဘူး) ပုံအောက်ကပုံမှာပြထားတဲ့တစ်စည်းရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံကို နုတ်နုတ်စင်း၊ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်လှော်ပြီး ချက်ချင်းထောင်းထားတဲ့ ငရုတ်ကောင်း လက်ဖက်ရည်ဇွန်းနှစ်ဇွန်း၊ ဟင်းခတ်မှုန့်လက်ဖက်ရည်ဇွန်းတစ်ဇွန်း နဲ့ ဆားနဲနဲထည့်နယ်ပြီး ခဏနှပ်ထားမယ်...။

အသားလုံးတွေကို ရေဆူဆူအိုးထဲ လက်နဲ့ဖြစ်ဖြစ် ထမင်းစားတဲ့ဇွန်းနဲ့ဖြစ်ဖြစ် အလုံးလေးတွေလုပ်ပြီး သုံးမိနစ်လောက်ပြုတ်ပေးပါ...။

သံလွင်ဆီ ဟင်းခတ်ဇွန်ကြီးတစ်ဇွန်းကိုအပူပေးပြီး ကြက်သွန်နီအရွယ်တော်လုံးတစ်လုံးနဲ့ အဖြူနှစ်မွှာ သေးသေးစင်းထားတာကို ထည့်ကြော်မယ်..။ တစ်မိနစ်လောက်မွှေပြီးရင် ချယ်ရီခရမ်းချဉ်သီးလေးတွေကို ဆယ့်ငါးလုံးလောက်ထည့်ပြီး မီးဖြေးဖြေးနဲ့ အိုးကင်းပူတိုက်မယ်...။ ချယ်ရီလေးတွေ ရွှေညိုရောင်လေးဖြစ်ပြီး နွမ်းလာရင် persleyရွက်နဲ့ origano အမှုန့်နယ်ထားတဲ့ ပုစွန်ဆယ်ကောင်ကိုထည့်ကြော်ပါမယ်.. ပြီးတာနဲ့ ပြုတ်ထားတဲ့ အမဲသားလုံးပါတခါတည်း ထည့်ကြော်မယ်.. ။ မီးပြင်းပြင်းမသုံးတာမို့ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ အသားလုံးလေးတွေကိုအရောင်ပြောင်းလာတဲ့ အထိကြော်ပြီးရင် အိန်ဂျယ်ဟဲအမျှင်ကိုထည့် ဆားနဲ့ ကြက်သားမှုန့်လေးထည့် အပေါ့အငံမြည်းပြီးရင်  Parmesan cheese အမှုန့်လေးဖြူးပြီး ဆိမ့်မွှေးတဲ့ အရသာရှိတဲ့ အိန်ဂျယ်ဆံချည်မျှင် ခေါက်ဆွဲကြော်လေး တစ်ပွဲရပြီပေါ့...။

အအီပြေ ရှောက်ပျားဖျော်ရည်လေးတစ်ခွက်သောက်လိုက် အဆာကြေ ရင်ချောင်တယ်...

ပျားရည်စားပွဲတင်ဇွန်းတစ်ဇွန်း သံပုယိုသီး(Lemon) တစ်စိပ် ဆားလက်ဖက်ရည်ဇွန်းတစ်ဝက်ကို အရင်ခွက်ထဲ ထည့်မွှေပြီး ရယ်ဒီမိတ်ဂရိတ်ဖရုသီးအရည်ကို ခွက်တစ်ဝက်ထည့် ရေခဲအပြည့်ထည့်မွှေပြီးရင် ချိုချဉ်ခါး Honey Lemon အေးအေးလေးတစ်ခွက်ရပြီပေါ့...

မိုးငွေ့

အဖြူရောင်တိမ်တိုက်ပါးပါးလေးထဲက မှင်တက်တူး

မင်းဟာ…ဘယ်တော့မှဖျောက်ဖျက်ပစ်လို့မရနိုင်တဲ့ ကိုယ့်အတွက် မှင်တက်တူးတစ်ခုလိုပါပဲ….။ အချိန်တွေသာ တိုက်စားလို့ တဖြေးဖြေးအငွေ့ပျံကုန်ပေမယ့်…ခုထက်ထိ မရင့်ကျက်တဲ့ စိတ်ကတော့ မင်းကို စွဲလန်းရူးသွပ်နေတုန်းပဲဆို မင်းအပါအဝင် ဘယ်သူမှမယုံကြဘူးထင်ရဲ့….။

တယ်လီဖုန်းထဲကနေ ဂွတ်နိုက်တို့ ဖရိုင်းကစ်တို့ နှုတ်ဆက်ဖူးခဲ့တဲ့ ညတွေဟာ….ချောင်ထိုးခံထားရတဲ့ ပုံပြင်စာအုပ်ဟောင်းတစ်အုပ် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီလားကွယ်……။ 

ကိုယ့်ကိုပြောနေကြပြီ နေ့အိပ်မက်ကနေ နိုးထပါတော့တဲ့….။ မင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကိုယ်နိုးတစ်ဝက်အိပ်တစ်ဝက်နဲ့ အိပ်မက်မက်နေတယ်ဆိုတာ ကိုယ်တိုင်သိသိလျက်နဲ့လည်း …….။ ဟင်း....အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်တဲ့သူဟာ အနှိုးရခက်တယ်ဆိုတာ ဟုတ်မယ်…။

ယောကျာ်းတစ်ယောက်… အထူးသဖြင့် ကိုယ်နှစ်သက်မြတ်နိုးစွဲလန်းလွန်းခဲ့တဲ့ မင်းဆိုတဲ့ ယောကျာ်းတစ်ယောက်ဟာ အလိုလိုနေရင်းနဲ့လည်း ကိုယ့်ကိုပြုစားပိုင်စွမ်းတယ်တဲ့လား…ကိုယ့်နားမှာမရှိဘဲ ကိုယ်နဲ့အဆက်အသွယ်မလုပ်ဘဲနဲ့ ဟိုး....အဝေးတစ်နေရာကနေလေ (နီးနီးလေးပေမယ့်)။

ကိုယ်ဟာ မင်းအတွက် တကယ်မုန်းစရာ နာကျည်းစရာကောင်းတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီတဲ့လား….။ မယုံချင်ဘူးကွယ်….။ မင်းနှုတ်က မင်းကိုယ်တိုင်မဝန်ခံပေမယ့် အခြေအနေအချိန်ခါက သူ့ဟာသူ ဝန်ခံသွားပြီ…။ ကိုယ်ဆိုတာ မင်းနဲ့ဘာမှမသက်ဆိုင်တဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်…။ ခုမှမဟုတ်ဘူး ဘယ်တုန်းကမှမသိခဲ့ မပတ်သက်ခဲ့ဖူးတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်လို့များ မင်းမှတ်လိုက်ပြီလား….။

မင်းအတွက်တော့ ဟုတ်မှာပေါ့လေ….။ မင်းနဲ့ကိုယ်တို့ရဲ့ တွေ့ဆုံချိန်တိုတိုလေးဟာ မင်းအတွက်တော့ အပျင်းပြေ သီချင်းတစ်ပုဒ်နားထောင်လိုက်သလို ဂိမ်းတစ်ခုကစားလိုက်ရသလို တခါတလေ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စရာကောင်းတဲ့ ရုပ်ရှင်တစ်ကားကြည့်လိုက်ရသလောက်ပဲရှိမှာပါ…..။ 

ကိုယ့်အတွက်တော့ မင်းဟာ…linkin park ရဲ့ဝုန်းဒိုင်းကျဲ ပေါက်ကွဲနေတဲ့ heavy rock သီချင်းတစ်ပုဒ်လို……. ခတ်ရွတ်ရွတ်နဲ့နှုတ်ကတတွတ်တွတ်ဆိုတဲ့ နီကီမီနာ့ဂျ်ရဲ့ Hip Hop ဂီတလို ငြိမ့်ငြိမ့်ညောင်းညောင်း ဘီယွန်းစေးရဲ့ R&Bတေးသွားလေးလို….. စီးမျောနစ်ဝင်သွားလောက်အောင် စိတ်ညွှတ်နူးဖွယ်ရာကောင်းတဲ့ Letters to Juliet ရိုမန့်စ်အချစ်ဇာတ်ကားလေးတစ်ကားလို…. ဘယ်တော့မှသောက်လို့မကုန်နိုင်တဲ့ ခါးဆိမ့်နေတဲ့ ကော်ဖီတစ်ခွက်လို…. စွဲလန်းနှစ်သက်စရာကောင်းလှပါတယ်…။

ကိုယ်မင်းကို သံယောဇဉ်ကြီးသလို…. သူတို့တွေလည်း ကိုယ့်မင်းအကြောင်းလာဖတ်ရင်း မင်းကိုမမြင်ဖူးဘဲနဲ့ မင်းကိုခင်တွယ်ရစ်နှောင်နေတတ်ကြပြီလေ….။ ဟုတ်တယ်… ကိုယ်တစ်ခုခုပြောလိုက်မိတာတို့ တစ်ခုခုလုပ်မှာတို့ဆို မင်းအတွက်လားလို့ပဲ မေးမေးနေတတ်ကြတော့တယ်….။ တကယ်တမ်း မင်းနဲ့ကိုယ်ဆိုတာ ကိုယ်ရေးတဲ့ အက်ဆေးလေးတွေထဲမှာ အိန်ဂျယ်စာစုတွေထဲမှာပဲ ရှင်သန်သက်ဝင်နေကြတာပါ………။ တကယ့် အပြင်လက်တွေ့မှာတော့ အသက်မရှိတော့တဲ့ ပြာမှုန်တွေအဖြစ်ကိုရောက်နေသူတွေလောက်တောင် အဓိပ္ပါယ်မရှိလှပါဘူး…..။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့ ကိုယ့်လက်ချောင်းတွေနဲ့ ကိုယ့်နှလုံးသားနဲ့ မင်းကိုဘယ်ချိန်ထိ ကိုယ်အသက်သွင်းပုံဖော်နေဦးမလဲဆိုတာကိုလည်း သူတို့က စိတ်ဝင်စားနေကြဦးမှာပါ…..။ 

တကယ်တော့ လက်တွေ့မဆန်လှတဲ့ ကိုယ်ဘဝမှာ မင်းဟာ ကိုယ့်ကောင်းကင်ကိုခုချိန်ထိတိုင် အုပ်မိုးပေးနေသေးတဲ့ တိမ်တိုက်ပါးပါးလေးတစ်ခုပါ….ဟုတ်တယ် ဘယ်တော့မှလွင့်ပြယ်ပျောက်ဆုံး မသွားမယ့် တိမ်လွှာဖြူဖြူလေးတွေလေ….။

 Happy Belated Birthday Angel....:)

မိုးငွေ့

ကောင်မလေးရဲ့ Holiday.....

ခုတလော...နားထောင်ဖြစ်နေတဲ့ ဟဲလေးရဲ့ “ဒယ်ဒီဟဲလေး” အမ်ဘမ်ထဲက သီချင်းလေးပါ.....။ 

ယူကျုကနေ ချစ်စရာကာတွန်းပုံလေးတွေနဲ့လုပ်ထားတာကို ဆွဲယူထားတာပါ....။ သီချင်းလေးထဲမှာ ကောင်လေးနဲ့ကောင်မလေးက အပြင်မှာ တခါမှမဆုံဖူးသေးတဲ့ သူတွေ အွန်လိုင်းသူငယ်ချင်းတွေပေါ့...။ အားလပ်ရက်လေးတစ်ရက်မှာ ကော်ဖီဆိုင်လေးမှာ တွေ့ချင်တဲ့အကြောင်းလေးကို ချစ်စဖွယ်လေးရေးဖွ့ဲထားတာ... ။ ဟဲလေးနဲ့အတူ  အစ္စဏီ ဒီယံ ဉာဏ်လင်းအောင် တို့က featuring ဆိုပေးထားတဲ့ လူငယ်ကြိုက် အချစ်သီချင်းအေးအေးလေးပါ ...:)

ဒီနေ့လကုန်ရက်ဆိုတော့ .. ပျော်ရွှင်သောနေ့ ကောင်းသောနေ့ကလေးဖြစ်ပါစေလို့...။ 

ဒါနဲ့ နက်ဖန်ပိတ်တယ်နော်... အိမ်မှာ အေးအေးချမ်းချမ်းနဲ့ ကောင်းကောင်းအနားယူနိုင်ကြပါစေလို့လဲ ထပ်ပြီးဆုတောင်းပေး လိုက်ပါတယ်...။

မိုးငွေ့ 

လွင့်မျောပန်းတစ်ပွင့်ရဲ့ ရာဇဝင်.....

ကိုယ်ဟာ…ပန်းကလေးတစ်ပွင့်ဆိုကြပါစို့….။                                             

စမ်းရေစီးမှာ ဆယ်သူမဲ့မျောချင်တိုင်းမျောနေတဲ့ ပန်းကလေးတစ်ပွင့်ပေါ့…..။ တစ်ခါတစ်လေ…ကမ်းကပ်ချင်ကပ်မယ် ရေစီးနဲ့အတူ ထပ်ပြီးမျောချင်မျောနေဦးမယ်ပေါ့..။

တစ်နေ့နေ့တစ်ချိန်ချိန်မှာ ကျယ်ပြောလှတဲ့ ကိုယ်ချစ်သော ပင်လယ်ပြာပြာထဲကိုရောက်ရနိုးနိုးပေါ့လေ……။

တခါတရံ ပူပြင်းတဲ့နေရောင်အောက်…....                                                                               

တခါတရံမိုးသက်လေပြင်းအောက်…......                                                                                          

တခါတရံ အေးစက်မှောင်မိုက်သောညအောက်…………… 

တခါတရံ တိတ်ဆိတ်တဲ့ ပြာလဲ့လဲ့လရောင်အောက်…......

မင်းကတော့ ဘယ်ဆီမှာ…လွင့်ဝဲလို့…နေသလဲ ကိုယ်မသိနိုင်ပါဘူး…….။

နေ့စဉ်ဘဝအမောထဲ အားတင်းလို့ ရုန်းကန်နေရသလား……….. ?                                  

စိတ်ပျက်စရာတွေကို တခုခုနဲ့အစားထိုးပြီး မေ့လျော့ချင်ယောင်ဆောင်နေရသလား……?                   

တခါတခါ အဝေးတနေရာက မင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာလွမ်းနေတတ်သော မိန်းမတစ်ယောက်ကို စက္ကန့်ပိုင်းကလေးဖြစ်ဖြစ် မင်းသတိရနေတတ်သလား………….?

ကန်ရေပြင်တစ်ခုလို မင်းရဲ့ အဖြူရောင်စကားလုံးတွေဖြန့်ကျဲထားရာ နေရာကို အကြာကြီးငေးမောကြည့်နေမိတယ်……။

သံစဉ်တွေက ဆူညံတိုးတိတ်စွာ တိုးဝင်လာကြပြန်တယ်…..။

နာကျင်မှုအစုအဝေးတစ်ခုကို ရင်ဝယ်ပိုက်လို့ မျောလွင့်နေရတာ… 

တကယ်တော့ ထွက်ပေါက်တစ်ခုလည်း မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး….။ 

မိုးငွေ့

သၾကၤန္တြင္းတုန္းက စားျဖစ္တာေလးေတြ.....

ဘဲဥစတူး

သၾကၤန္တြင္းမွာ သူမ်ားအိမ္သြားေနေတာ့မွ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပိုသိလာရတယ္...။ သူမ်ားခ်က္တဲ႔ဟင္းကိုပဲ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္မစားႏိုင္ဘူးဆိုတာေလ...။ အေဒၚတို႔မိသားစုလိုက္ ခရီးသြားေနေတာ့ အိမ္သြားေစာင့္ေပးရတာ...။ အိမ္အကူေတြ စားဖိုမွဴးေတြနဲ႔ ဇိမ္က်က်ေနရပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ တေန႔တေန႔ သူတို႔ရဲ႔ ပံုစံခြက္ထဲက အစားအေသာက္ေတြနဲ႔ ျငီးေငြ႔လာခဲ႔တယ္...။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ေန႔ေသာ ညေနခင္းမွာ သူတို႔ရဲ႔ ဆီပ်ံဟင္း အတို႔အျမႈပ္ေတြကို မစားခ်င္ေတာ့တဲ႔သကာလ... ဒီဘဲဥစတူးဟင္းေလးကို ခ်က္ျဖစ္သြားတယ္ဆိုပါေတာ့...။ ခ်က္နည္းေလးက လြယ္လြန္လြန္းလို႔....။ ဘဲဥကို မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္္ က်က္တဲ႔အထိျပဳတ္ထား...။ ေနာက္အိုးအလြတ္တစ္ခုမွာ ေရ သံုးခြက္ ပဲငံျပာရည္အေႏွာက္ ထမင္းစားဇြန္းႏွစ္ဇြန္း ဆားနဲနဲ ၾကက္သားမႈန္႔တစ္ဇြန္း ငရုတ္ေကာင္းေစ့ရွစ္ေစ့ေလာက္ သၾကား နဲ႔ နာနတ္ပြင့္ ႏွစ္ပြင့္ကို ေဖ်ာ္ထားလိုက္တယ္။ ဘဲဥၾကက္ရင္ ေရေအးခဏစိမ္ျပီး ခြာလိုက္မယ္...။ ခြာျပီးသားဘဲဥကို အေစာက ပဲငံျပာရည္နဲ႔အစာပလားမ်ား ေဖ်ာ္ထားတဲ႔အိုးထဲ နာရီ၀က္ေလာက္ မီးေျမ႔ေျမ႔ေလးနဲ႔တည္ထား...။ စားခါနီးက် အစိပ္ေလးေတြစိပ္ျပီး ကိုယ္ႏွစ္သက္ရာ အသီးအရြက္ေတြနဲ႔အလွဆင္ျပီး ငရုတ္ဆီေလးနဲ႔တို႔စားလို႔ရပါျပီ...။

ဒါက... အိမ္ေရွ႔ဆိုင္က ဘိတ္မုန္႔ဟင္းခါး၀ယ္သြားတာ ခ်ိဳင့္ကေလးခ်စ္စရာေနာ္... ထိုင္းကုန္စည္ျပပြဲတုန္းက ၀ယ္ထားတာ အထဲက စတီးအံနဲ႔

 မုန္႔ဟင္းခါး ဆီထမင္း(သူမ်ားအိမ္က လာေ၀သြားတာ) ၾကက္ဥေၾကာ္ အမဲေျခာက္ေၾကာ္

 ဆီထမင္း ၾကက္သြန္နီဆီခ်က္နဲ႔ ပုစြန္ေျခာက္ေထာင္းေလးဆမ္းထားတာနဲ႔ လက္ဖက္ရည္ အိမ္ေဖ်ာ္

 ၾကာဇံေၾကာ္နဲ႔ လက္ဖက္ရည္

 ေန႔လည္ေန႔ခင္း အားေနေတာ့ အြန္လိုင္းေပၚမွာတေနကုန္တေနခမ္းေပါ့... ထမင္းမစားခ်င္ဘူး ရာသီဥတုကလဲ ျပင္းတယ္... ဟင္းႏုႏြယ္ရြက္ကို ပဲၾကာဇံနဲ႔ ဥနီနဲ႔သုပ္ထားတာေလးရယ္ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္းတစ္ခြက္ရယ္

 

ညက်ေတာ့ ပုစြန္ေျခာက္ႏိုင္ႏုိင္ ပဲဆီရႊဲရႊဲ လက္ဖက္သုပ္ပန္းကန္ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္းေလးနဲ႔ ခင္ႏွင္းယုရဲ႔ မဂၢဇင္း၀တၳုရွည္စာအုပ္ေလးနဲ႔ႏွပ္တယ္...

သၾကၤန္ဆိုေတာ့ အနည္းဆံုးမုန္႔လံုးေရေပၚေတာ့လုပ္ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္

မိုးေငြ႔

ပြန်လှည့်မကြည့်ဘူး.....

အိုင်ရင်းဇင်မာမြင့်ရဲ့ ယိမ်းလိုက် ဆိုတဲ့စီးရီးကို နားထောင်ဖြစ်တယ် ဒီတစ်ပုဒ်ကိုကြိုက်လို့ တင်ပေးလိုက်တာပါ...။ ပြီးတော့ ဒီသီချင်းလေးကိုခံစားရင်း အက်ဆေးတိုးလေးတစ်ပုဒ် ချရေးဖြစ်သွားတယ်..။ 

"မာယာပုံပြင်"တဲ့ အက်ဆေးလေးက....

ကိုယ့်မှာ မိုးစက်မိုးပေါက်တွေကြား … ကိုယ့်ကို ညို့ငင်ဖမ်းစားထားတတ်တဲ့ ပုံပြောဆရာ တစ်ယောက်ရှိတယ်….။ ကိုယ်သူ့ကို မမြင်ဖူးပါဘူး….။ ဒါပေမယ့် တိုးတိတ်ညင်းသာလွန်းတဲ့ သူ့အသံတွေဟာ… ညနေခင်းလေပြေဖျောဖျော့ကြားမှာ ကိုယ့်ကို ဆွဲဆောင်ထားတတ်စမြဲပဲ….။ သစ်ရွက်လေတိုးသံတွေ ရေစီးသံတွေ မိုးသံတွေကို ကျော်လွန်ပြီး ရောက်လာတတ်တဲ့ သူ့အသံတွေကို တစ်နေ့မကြားရဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘူး…..။ သူဟာ  ကိုယ့်ကို မရိုးအီနိုင်အောင် ပုံပြင်တွေကို တစ်နေ့တစ်မျိုးပြောပြတယ်….။ အချိန်ကြာလာတော့ ပုံပြင်ဆရာကို ကိုယ်မြင်ဖူးချင်ခဲ့တယ်…..။ လျှို့ဝှက်လွန်းတဲ့သူတစ်ယောက်မှာ မာယာတချို့ပျော်ဝင်နေလိမ့်မယ်လို့ ကိုယ်မထင်ခဲ့ဘူး…….။

ဒီလိုပဲ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပုံပြောဆရာက သူ့ဝတ္တရားအတိုင်း မပြတ်ပုံပြောပြလေ့ရှိသလို… ကိုယ်ကလည်း ပုံပြောဆရာရောက်လာတတ်တဲ့အချိန်ကို မျှော်နေတတ်တော့တာ….။ ကိုယ်သူ့ကို မြင်ဖူးချင်လို့ မြင်တွေ့ခွင့်ရပါရစေလို့ဖွင့်ဟမိတဲ့အခါ ပုံပြင်ဆရာဟာ… စကားလုံးလှလှလေးတွေနဲ့ ရှောင်တိမ်းကွေ့ပတ် စမြဲပဲ…။ 

အချိန်တွေ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက်တစ်လပြီးတစ်လ ကုန်ဆုံးလာပေမယ့်… ကိုယ်ကို့ ပုံပြင်ဆရာကတော့ မငြီးမငွေ့ စိတ်ဝတ်စားစရာကောင်းတဲ့ ပုံပြင်တွေကို မထပ်အောင်ပြောပြမြဲပဲ…။ တကယ်တော့…..ကိုယ်သိလာခဲ့တဲ့ တချိန်မှာတော့…. ပုံပြင်ဆရာပြောခဲ့သမျှဟာ… လှည့်စားမှုသက်သက်တဲ့…..။ ကိုယ့်မှာတော့ခံစားလိုက်ရတာ….။ သူဟာ ပုံပြောကောင်းတဲ့သူပီပီ…. မာယာတွေနဲ့ပြည့်နှက်နေသူ….။ စိုပြေစိမ်းလန်းခဲ့ဖူးတဲ့ ကိုယ့်နေ့ရက်တွေ သူ့ကြောင့် ရုတ်ချည်း ညိုးရော်သွေ့ခြောက်ကုန်တယ်….။

သူ့ပုံပြင်တွေမှာ ညွှတ်နူးနေတတ်တဲ့ ကိုယ့်နှလုံးသားလည်း ကြေမွကြမ်းရှကုန်လို့…။ ပုံပြင်ဆရာရဲ့ မာယာတွေနဲ့ ပြုစားခြင်းကို မျက်ဝါးထင်ထင်မြင်လိုက်ရတဲ့ တဒင်္ဂအချိန်တွေဟာ ကိုယ့်အတွက်ငရဲခန်းလိုပဲ ပူလောင်လွန်းလို့ပါ….။

ပုံပြင်ဆရာဟာ ကိုယ့်ဘဝထဲကို ချင်းနင်းဝင်ရောက်လာချိန်ညင်သာသလောက်….ထွက်သွားတော့ ကိုယ့်ကို နာကျင်မှုတွေ… နာကျည်းမှုတွေနဲ့သာ ထားသွားခဲ့တယ်…..။ ဘာအတွက် ရောက်လာခဲ့သလဲ။ ကိုယ့်ကို အရုပ်တစ်ရုပ်လို ကစားဖို့သက်သက်လား….။ ကစားလို့ဝသွားလို့ ချောင်ထိုးလိုက်တဲ့ သဘောလား….။ သေချာတိကျမှု ဘာတစ်ခုမှမရှိတဲ့ ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ… ခုလို စိမ်းကားပြတ်သားစွာထွက်သွားတော့လည်း ကိုယ့်မှာ ဘာမှတောင်းဆိုပိုင်ခွင့်မရှိခဲ့ပါဘူး…။ မာယာတွေကြား စတေးခဲ့ရတဲ့ ကိုယ့်အချစ်တွေသာ… ကိုယ့်ဘဝအတွက် မာယာပုံပြင်တစ်ပုဒ်ဖြစ်ခဲ့ရပြီ...။

မိုးငွေ့