Saturday, 7 March 2009

သုညတစ်လုံးရဲ့ငတ်မွတ်မှု.....





အလွမ်းတွေ စိမ်းလန်း 
သောကတွေ ရင့်မှည့်ချိန်မှာ 
ဒိုင်ယာရီထဲက 
ဝေါဟာရရုပ်ကြွင်းတွေ တူးဖော်ခဲ့သူ 
စကြာဝဠာရဲ့တစ်နေရာမှာ 
ပဲ့တင်ထပ်နေတဲ့ ...........
မင်းရဲ့ရယ်သံလွင်လွင်တွေအတွက် 
ငါ့နှလုံးသားက ထရန်စမစ်တာ တစ်လုံးဖြစ်ခဲ့ 
အနမ်းဆိုတာ ပါးပြင်ပေါ်မှာပဲ စိုက်ပျိုးလို့ရသတဲ့ 
ငါ့ရဲ့ အနမ်းတွေကတော့ 
အပေါစား အရက်တွေထဲမှာပဲ စိုက်ပျိုးခွင့်ရခဲ့တယ်......။ ။ သာဂဒိုး(တောင်ကြီး)


2 comments:

ညလင္းအိမ္ said...

ကဗ်ာေလးက ေမာ္ဒန္က်တယ္ဗ်ာ...
ေရးတဲ႔သူ ခံစားခ်က္ေကာင္းတယ္...
စကားလံုးေတြ ထပ္ျဖည္႔ႏုိင္ရင္ ပုိေကာင္းသြားလိမ္႔မယ္လို႔ ထင္တယ္...

Cameron said...

ဟုတ္တယ္ ေမာင္ေလး ကဗ်ာမေရးတတ္ေပမယ့္ အမလဲအဲဒီလိုခံစားမိတယ္
ကဗ်ာပိုင္ရွင္ကအေ၀းေရာက္ေနတာ
သူ႔ကဗ်ာေတြရိွေသးတယ္ ထပ္တင္ပါဦးမယ္
ေက်းဇူးေနာ္