အလွမ်းတွေ စိမ်းလန်း
သောကတွေ ရင့်မှည့်ချိန်မှာ
ဒိုင်ယာရီထဲက
ဝေါဟာရရုပ်ကြွင်းတွေ တူးဖော်ခဲ့သူ
စကြာဝဠာရဲ့တစ်နေရာမှာ
ပဲ့တင်ထပ်နေတဲ့ ...........
မင်းရဲ့ရယ်သံလွင်လွင်တွေအတွက်
ငါ့နှလုံးသားက ထရန်စမစ်တာ တစ်လုံးဖြစ်ခဲ့
အနမ်းဆိုတာ ပါးပြင်ပေါ်မှာပဲ စိုက်ပျိုးလို့ရသတဲ့
ငါ့ရဲ့ အနမ်းတွေကတော့
အပေါစား အရက်တွေထဲမှာပဲ စိုက်ပျိုးခွင့်ရခဲ့တယ်......။ ။ သာဂဒိုး(တောင်ကြီး)

2 comments:
ကဗ်ာေလးက ေမာ္ဒန္က်တယ္ဗ်ာ...
ေရးတဲ႔သူ ခံစားခ်က္ေကာင္းတယ္...
စကားလံုးေတြ ထပ္ျဖည္႔ႏုိင္ရင္ ပုိေကာင္းသြားလိမ္႔မယ္လို႔ ထင္တယ္...
ဟုတ္တယ္ ေမာင္ေလး ကဗ်ာမေရးတတ္ေပမယ့္ အမလဲအဲဒီလိုခံစားမိတယ္
ကဗ်ာပိုင္ရွင္ကအေ၀းေရာက္ေနတာ
သူ႔ကဗ်ာေတြရိွေသးတယ္ ထပ္တင္ပါဦးမယ္
ေက်းဇူးေနာ္
Post a Comment