မိုးေငြ႔ဆိုတာ...ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔ ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ့...း)

Thursday, 28 April 2011

အျပာေရာင္လက္သည္းညွပ္ကေလး




ေမာင့္ရံုးလြယ္အိ္တ္ေလးကို က်မရွင္းေပးေနက်ပါ...။ ဘာေၾကာင့္ သည္လက္သည္းညွပ္အျပာေရာင္းေလးကို ခုမွေတြ႔မိပါလိမ့္..။ က်မေတာ္ေတာ္ေလးေတာ့ ေခါင္းနပမ္းၾကီးသြားသည္...။ သည္လက္သည္းညွပ္ကို ေမာင္ဘာေၾကာင့္ ခုခ်ိ္န္ထိ သိမ္းထားေသးသလဲ....။ တကယ္ေတာ့ ေမာင့္လက္သည္းေတြရွည္လာတိုင္း က်မ၀ယ္ေပးထားသည့္ ပန္းေရာင္လက္သည္းညွပ္ကေလးႏွင့္သာ ေမာင့္ကိုက်မကိုယ္တိုင္ညွပ္ေပးေနက်...။

က်မေကာင္းေကာင္းၾကီး မွတ္မိေနေသးသည္....။ လြန္ခဲ႔ေသာသံုးႏွစ္ က်မနဲ႔ေမာင္ လက္မထပ္ခင္က... အျဖစ္အပ်က္ေလးပါ...။ အဲဒီတုန္းက ေမာင္ ေဆးကုမၸဏီမွာ ရာထူးသိပ္မၾကီးေသး....။ အလုပ္မွာ တျခားကုမၸဏီမွ မိုးစက္ျဖဴဆိုသည့္ ဆံပင္ရွည္ရွည္ေကာင္မေလးႏွင့္ ေမာင္ ဘာလိုလိုသတင္းၾကားလို႔ က်မႏွင့္ ေမာင္ အၾကီးအက်ယ္ ျပႆနာတက္ခဲ႔ၾကေသးသည္...။ အဲဒီ..အျပာေရာင္လက္သည္းညွပ္ဆိုတာ မိုးစက္ျဖဴဆိုသည့္ ေကာင္မေလး ေမာင့္ကိုေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေပးခဲ႔ဖူးေသာ ပစၥည္းဆိုတာ ေမာင္ေျပာဖူးလို႔ က်မသိေနခဲ႔ပါသည္...။

ေမာင္အလုပ္သြားသည့္ အိတ္ေလး ညစ္ပတ္ေနလို႔ အျခားတစ္လံုးႏွင့္လဲရန္ လုပ္ေပးေနေပမယ့္ က်မစိတ္ေတြ ဂနာမျငိမ္ျဖစ္ေနသည္...။ ဒီကိစၥ... ေမာင့္ကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေမးသင့္သလား...။ က်မကိုယ္က်မဇေ၀ဇ၀ါႏွင့္ အဲသည္ေန႔က ပိတ္ရက္မို႔ အိမ္အလုပ္လုပ္ရင္း ရႈပ္ေထြးေနေတာ့သည္...။ ဧည့္သည္ႏွင့္ ေမာင္အျပင္သြားေနသည္မို႔ ေမာင္ျပန္လာလွ်င္ေမးဖို႔ ေမးခြန္းေတြကို က်မေရြးေနမိသည္...။ ရံုးပိတ္ရက္ေလးမွာပဲ ေမာင့္ကို ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ ဟင္းေလး ခ်က္ေကၽြးႏိုင္တာမို႔ က်မ အျပာေရာင္ လက္သည္းညွပ္ေလးအေၾကာင္းကို ခဏေမ့ထားလိုက္သည္...။

သေဘာၤလိုင္းရံုးမွာ အလုပ္လုပ္သည့္က်မအတြက္ တစ္ပတ္မွာ တနဂၤေႏြပိတ္ရက္ေလးတစ္ရက္သာ ေမာင့္အတြက္ အခ်ိန္ေပးႏိုင္သည္... ။ ေမာင္သည္လည္း က်မႏွင့္ထပ္တူပါ...။ ဒါေၾကာင့္ ပိတ္ရက္ကေလး တစ္ရက္သာ ေမာင္စားခ်င္တာေလးကို က်မကိုယ္တိုင္ ခ်က္ျပဳတ္ေပးရသည္...။ သည္တစ္ရက္ကေလးပဲ က်မတို႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ထမင္း၀ိုင္းေလးကို ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးအတူစားႏိုင္ၾကသည္...။ ခုလို ဧည့္သည္ေရာက္ေနသည့္ အခါမ်ိဳးဆို ထမင္းတစ္ႏွပ္လက္ဆံုမစားျဖစ္ၾကေတာ့...။ ညေနေမာင္ျပန္လာေတာ့လည္း ေမာင့္အရိပ္အကဲကို ၾကည့္ျပီး က်မသိခ်င္ေသာ အျပာေရာင္လက္သည္းညွပ္ဆီလည္း မေရာက္ျဖစ္ေတာ့...။သည္လိုနဲ႔ က်မ... စိတ္ထဲ ကလိကလိနဲ႔ တစ္ရက္ျပီးတစ္ရက္ ေမာင့္ကိုေမးဖို႔သာ ေခ်ာင္းေနမိသည္....။

ရံုးမသြားခင္ ေမာင္ႏွင့္ မနက္စာစားတုန္း စကားစလိုက္ရမလားေတြးမိသည္...။ ဟင့္အင္း...မျဖစ္ေသးပါဘူး... ဘာမဟုတ္တာေလးႏွင့္ ေမာင္ရံုးမွာ တစ္ေနကုန္ စိတ္အေႏွာက္ယွက္ျဖစ္သြားမွာလည္းမလိုလား...။ ဒါျဖင့္ ညေနကို က်မခပ္ေစာေစာၾကိဳေရာက္ႏွင့္ျပီး... ေမာင္ျပန္လာတဲ႔အခ်ိ္န္ ေမာင့္ကိုေရေအးေအးတစ္ခြက္ႏွင့္ၾကိဳရင္း စကားစရမည္လား...။ သည္လိုဆိုေမာင္အလုပ္က ေမာေမာႏွင့္ျပန္အလာမွာ စိတ္ရႈပ္သြားႏိုင္ေသးသည္...။ ေမာင္ႏွင့္ ညစာစားေသာအခ်ိန္.... ညစာစားျပီး တီဗီေရွ႔မွာ ေမာင့္ေပါင္ေပၚေခါင္းအံုးေနသည့္အခ်ိ္န္.... ဒါမွမဟုတ္ အိပ္ယာ၀င္ျပီး ေက်ာေပးထားသည့္က်မခါးကိုလွမ္းဖက္ရင္း က်မလက္ေမာင္းမွာ ေမာင္ပါးအပ္ထားသည့္အခ်ိန္ ေမာင့္လက္ခံုေပၚက ေမႊးညွင္းႏုေလးေတြကို က်မပြတ္သပ္သည့္အခ်ိန္မွာ ေမးသင့္သလား....။ လားေပါင္းမ်ားစြာေသာေမးခြန္းႏွင့္ အခ်ိန္....ေနရာ....ေရြးခ်ယ္ေနသည္ႏွင့္သာ အခ်ိန္ေတြကုန္ခမ္းသြားေတာ့သည္...။ က်မသိခ်င္ေနေသာ ေမးခြန္းကေတာ့ ခုထိအေကာင္ထည္ မေပၚလာေသး..။

ေမာင့္ပံုစံကေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆးပါပဲ... ။ က်မကသာ အဲသည္လက္သည္းညွပ္ကေလးေၾကာင့္ မ်က္စိပ်က္ မ်က္ႏွာပ်က္ႏွင့္ ေမာင္ကိုယ္တုိင္ကေတာင္ ရိပ္မိလို႔ ေမးယူရသည္...။ ဒီလိုေတာ့လည္းေကာင္းသား....။ က်မေမးခ်င္ေသာ အေၾကာင္းအရာကို ေမာင္ကစေပးလိုက္လို႔ သက္သာရာရသြားသည္...။


“မီ...ကိုၾကည့္ရတာ ခုတေလာ တစ္မ်ိဳးပဲ ေနမေကာင္းဘူးလား အလုပ္ကပင္ပန္းေနလို႔လား”

“မဟုတ္ပါဘူး ေမာင္ရဲ႔... ေကာင္းပါတယ္”


က်မပံုစံက မခို႔တရို႔ အားနာပါးနာနဲ႔ ေျပာမထြက္ေနတဲ႔ပံုေပါက္ေနပါလိမ့္မယ္.....။


“ဒါျဖင့္ ေမာင့္ကို တစ္ခုခုေျပာစရာရွိေနလား”


ဒါပဲေပါ့.... က်မလိုခ်င္တာ ေမာင္စကားစေပးဖို႔ပဲ... ဒီလိုဆို က်မသိခ်င္တာကို ေမးလိုက္ေတာ့မည္....။


“ေျပာစရာမဟုတ္ဘူး... ေမးစရာရွိတာ”


လက္ဆယ္ေခ်ာင္းကိုယွက္ျပီး ဆုပ္ထားတဲ႔ က်မပံုစံကို ၾကည့္ျပီး ေမာင္အနားကိုေရာက္လာပါသည္...။ က်မပခံုးကို ညင္သာစြာသိုင္းဖက္ျပီး စကားဆက္လိုက္သည္...။


“ဆုိစမ္းပါဦး ငါ့မိန္းမ....ဘယ္လို အေၾကာင္းမ်ားရွိလို တြန္႔ဆုတ္ဆုတ္ျဖစ္ေနပါလိမ္႔”

“ ဟို...ဟိုေလ.... ေမာင့္အိတ္ထဲမွာ အျပာေရာင္ လက္သည္းညွပ္ကေလးတစ္ခုေတြ႔တယ္.... အဲဒါ ဟိုေကာင္မေလး ေမာင့္ကို ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေပးထားခဲ႔ဖူးတဲ႔ တစ္ခုမဟုတ္လား”

“ေအာင္မေလးဗ်ာ... ဘာမ်ားေမးခ်င္သလဲလို႔....ေအာ္ ဒီလက္သည္းညွပ္ကိစၥနဲ႔ ငါ့မိန္းမ ဘယ္ႏွစ္ရက္ေလာက္ေတာင္ တစ္ေယာက္တည္းၾကိတ္ခံစားခဲ႔ရသလဲ အမွတ္ကလည္းၾကီးပါ့ဗ်ာ ႏွစ္ေတြဒီေလာက္ၾကာေနျပီ ...ကဲ ေမာင္ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္၀ယ္သံုးတဲ႔ လက္သည္းညွပ္ေလးေရာမျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား အျပာေရာင္လည္းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနမယ္ေလ...”


ေမာင္က က်မနဖူးကို လက္သီးနဲ႔ခပ္ဖြဖြထုရင္း ဂရုဏာသက္သြားပံုေထာက္သည္...။ ျပီးေတာ့ က်မမ်က္လံုးေတာင့္က ဘယ္ခ်ိန္ကတည္းက တြဲခိုေနမွန္းမသိသည့္ မ်က္ရည္စက္ေတြကို လက္ညိဳးႏွင့္အသာ တို႔ထိျပီးသုတ္ေပးပါသည္..။ ေမာင္ရွင္းျပမည့္ လက္သည္းညွပ္အေၾကာင္းကို နားမေထာင္ခင္မွာပဲ က်မေမာင့္ကို တအားဖက္ထားလိုက္မိသည္...။ က်မ ေမာင့္အခ်စ္ကို ရင္ႏွင့္အမွ်ခံစားမိသြားလို႔ပါ....။ ေမာင့္မ်က္လံုးဆီမွ တစ္ဆင့္ ေမာင့္ရင္ဘတ္ဆီမွတစ္ဆင့္ က်မခႏၶာကိုယ္သို႔စီးေမ်ာ၀င္ေရာက္သြားသည္...။

“အဲဒီလက္သည္းညွပ္က သူတစ္ေယာက္တည္းေပးခဲ႔တာမဟုတ္ပါဘူး က်န္တဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔စုျပီး ၀ယ္ေပးၾကတာပါ ... မီ...ေမာင္ေျပာျပထားဖူးတာ ေမ့သြားျပီထင္တယ္ ...။ ခုရံုးအံဆြဲထဲသိမ္းထားတာကို ရံုးက တပည့္တစ္ေယာက္ခဏငွားျပီး ေမာင္ရံုးျပန္အံဆြဲေသာ့ပိတ္ျပီးမွလာေပးေတာ့ အိတ္ထဲပဲ အလြယ္တကူေကာက္ ထည့္လာလိုက္တာ...ဘာမွ ေလွ်ာက္ေတြးမေနနဲ႔ ေမာင့္ဘ၀မွာ မီတစ္ေယာက္တည္းပဲရွိတာ.... ယံုတယ္မဟုတ္လား”

ေမာင္က က်မလက္ခံုကို နမ္းေမႊးရင္းေမးသည္....။ က်မေခါင္းညိတ္လုိက္မိသလား မမွတ္မိေတာ့ပါ....။ က်မတို႔ မိန္းမသားေတြမ်ား ကိုယ့္ေယာက္က်ားက အဲလိုေလး တစ္ခ်က္ေခ်ာ့လိုက္တာနဲ႔ ေပ်ာ့သြားၾကစျမဲပါပဲ....။

က်မေမာင့္ကို ဆက္ျပီး ျပႆနာရွာသင့္သလား...။ စိတ္ထဲေတာ့ သိပ္မရွင္းေသး....။ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႔ အတၱကို ေမာင္ကမသိက်ိဳးကၽြန္လုပ္ပစ္တတ္တဲ႔ ေနရာမွာေတာ့ ႏွစ္ေယာက္မရွိပါပဲ....။ တကယ္ဆို အဲသည္လက္သည္းညွပ္ကေလး ေမာင့္ဆီမွာ ရွိကို ရွိမေနသင့္တာကိုေကာ ေမာင္ေတြးမိပါရဲ႔လား....။


မိုးေငြ႔

3 comments:

ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) said...

တစ္ခါတစ္ေလက်ရင္ ေယာက်္ားေတြဟာ ကၽြန္မတို႕ မိန္းမေတြလို အေတြးမေေခါင္ၾကဘူး။ အေလးအနက္ မထားမိဘဲ လႊင္႕ပစ္ရေကာင္းမွန္းမသိလိုက္ဘဲ သတိတရမဟုတ္တဲ႔ အမွတ္တမဲ႔ ထားထားလိုက္မိတာမ်ိဳးလည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။
ကၽြန္မတို႕မိန္းခေလးေတြကေတာ႕ သိတဲ႔အတိုင္း တစ္ခုခုဆို ေလးေလးနက္နက္ ခံစားေတြးေတာတတ္ေတာ႔ သူတို႔ရဲ႕ အမွတ္တမဲ႔ အျပဳအမူေတြမွာ နင္႕နင္႕သည္းသည္း ခံစားလိုက္ရတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။
ျဖစ္သင္႔္တာကေတာ႕ သူကလည္း ကိုယ္႕အေပၚ တကယ္ကို ၾကင္နာေႏြးေထြးေနတယ္ဆိုရင္ လက္သည္းညွပ္ကေလးကို ခြင္႔လႊတ္ေမ႔ေဖ်ာက္လိုက္ပါလို႔ ၀တၳဳထဲက မီကို အၾကံေပးခ်င္တာပါ။

မိုးေငြ႔...... said...

က်မလဲ အဲလိုပဲ အၾကံေပးလုိက္ပါတယ္...
ဒီအေၾကာင္းအရာေလးက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႔ အျဖစ္ပ်က္ေလးပါ...။ ေက်းဇဴးပါေခ်ာ....။


ခင္တဲ႔
မိုးေငြ႔

အျဖဴေရာင္နတ္သမီး said...

ပစၥဳပၸန္နဲ႕ အနာဂတ္မွာ အတ္ိတ္ေတြကို ယူမသြားႀကရင္ အေကာင္းဆံုးပဲေပါ႔...
ဒါမွလည္း သာယာတဲ႔ အိမ္ေထာင္ေရးတခုကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္မွာေလ..။