Friday, 29 July 2016

ကၽြဲတစ္ေကာင္၏ေစာင္းသံ.....

 


ေကာင္းကင္ရဲ႔ ပန္းခ်ီကား
မခံစားတတ္ပါ။
တိမ္ေတြကို ပန္းပုရုပ္
မထုလုပ္တတ္ပါ။

ငွက္ေတြရဲ႔ ေတးသံ
ဘာသာမျပန္တတ္ပါ။
လိပ္ျပာရဲ႔ ကကြက္
စည္းခ်က္မလိုက္တတ္ပါ။

၀ါးရံုေတာရဲ႔ ပုေလြသံ
ရစ္သမ္မဖမ္းတတ္ပါ။
ပန္းေတြရဲ႔ ဘိုင္စကုပ္
လက္ခုပ္မတီးတတ္ပါ။

လမင္းရဲ႔ကဗ်ာ
ကာရန္မရွာတတ္ပါ။
မိုးစက္ေတြရဲ႔ အက္ေဆး
မေရးသားတတ္ပါ။

ေျမျပင္ရဲ႔ ပေဟဠိ
အေျဖမညိွတတ္ပါ။

နားမလည္ျခင္း အလကၤာ
မသိျခင္းရဲ႔ အရသာ
ဘာနဲ႔မွ မလဲႏိုင္တာ
ခြင့္လႊတ္ပါ။       ။ (မင္းလူ)

တစ္ကုိယ္ေတာမဂၢဇင္းစာအုပ္မွ (မုဒိတာမဂၢဇင္း ၂၀၀၂ )

Monday, 25 July 2016

ပန္းေရာင္းသူမ်ား.....


ဆိုရိုးစကားတစ္ခု ရွိတယ္
လက္သမားတစ္ေယာက္ရဲ႔
အိမ္တံခါးေတြဟာ
အပ်က္ေတြခ်ည္းပဲတဲ႔။

ပန္းရံဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႔
၀န္ခံခ်က္ကေတာ့
ဟိုတယ္မွာ တစ္ခါမွ
မတည္းဖူးတဲ႔အေၾကာင္း။

မိမိမွာ
ေစ့စပ္လက္စြပ္ မရွိပါ လို႔
ပန္းတိမ္ဆရာတစ္ေယာက္က
ထြက္ဆိုဖူးတယ္။

လယ္သမားၾကီးတစ္ေယာက္
ေဒၚလာဆိုတာ
ဘယ္လိုဟာမ်ိဳးလဲလို႔
ေမးေနရွာေလရဲ႔။

ကိုယ့္ပံုတူကို
ကိုယ္ျပန္ဆြဲဖို႔
တစ္သက္လံုးေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ႔တာ
ပန္ခ်ီဆရာတစ္ေယာက္ေပါ့။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
ဖဲ႔ထုတ္ခံရတဲ႔
သစ္သားစေတြမပါဘဲနဲ႔ေတာ့
ပန္းပုရုပ္ တစ္ရုပ္
      ျဖစ္မလာႏိုင္ဘူးေလ။     
(မင္းလူ)

တစ္ကိုယ္ေတာ္မဂၢဇင္းစာအုပ္မွ (လြမ္းဖြယ္စံတုိးစာစု ၂၀၀၂)

Thursday, 21 July 2016

ေ၀းသြားလည္း.....



က်ားေပါက္ရဲ႔ မူပိုင္သံစဥ္ေလးအတိုင္း ဒီသီခ်င္းေလးကို သိပ္ၾကိဳက္တယ္ ခပ္ေအးေအး လြမ္းလြမ္းေဆြးေဆြးေလေလလြင့္လြင့္ေလး...။ “အင္းလ်ားလမ္းကပန္းဆိုင္”....“.ေႏြဦး”... “နားလည္ပါ” တို႔လို သီခ်င္းမ်ိဳးၾကိဳက္တယ္...။ သူ႔ဂီတအမ်ိဳးအစားက punk ဆိုမယ့္ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ႔သီခ်င္းေလးေတြက soft rock ထဲပါမလားပဲ...။ အသက္ကထိပ္စီးေတြေျပာင္းသြားေတာ့ သိပ္ဆူညံတာေတြ ပြင့္ထြက္ေပါက္ကြဲတာေတြကို မခံစားႏိုင္ေတာ့...။ အရင္ကလည္း အဆူေတြကို သိပ္မနားေထာင္ျဖစ္ပါဘူး..။


မိုးေငြ႔

Monday, 18 July 2016

အတိတ်ရဲ့ အလွမ်းများကိုတူဖော်ကြည့်ခြင်း.....

 




အခ်ိန္အားေလးရွိတုန္း ေကာ္ဖီေလးတစ္ခြက္ေသာက္ ...ျပီးခဲ႔တဲ႔ 2011 နဲ႔ 2012 မ်ားဆီက အက္ေဆးေတြ ကဗ်ာေတြ စာစုေလးေတြျပန္ဖတ္ျပီး... အဲအခ်ိန္မ်ားဆီကို ေတာ္ေတာ္ေလး တမ္းတမ္းတတနဲ႔ လြမ္းမိသြားတယ္...။ အတိတ္ကာလဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွျပန္မရႏိုင္ေတာ့တဲ႔ အရာေတြဆိုတာကို သတိခ်ပ္ရင္းလည္း ရင္ထဲနင့္နင့္နဲနဲခံစားသြားရတယ္...။ ခါးသက္တဲ႔ေကာ္ဖီေတြ ေအးစက္သြားတဲ႔အထိ ကိုယ့္အေတြးေတြ ဟိုး.... အေ၀းကို လြင့္လြင့္ပ်ံ႔ပ်ံ႔..။ 

အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ကိုယ္ဟာ...အေရာင္စံုတဲ႔ တိမ္ေတြဆီလြင့္ေမ်ာရင္း လွပတဲ႔စကားလံုးေတြကို ဖန္းဆင္းခဲ႔ဖူးတယ္...။ ႏွင္းဆီပန္းနီနီရဲရဲပန္းစည္းေလး အမွတ္တရ ရခဲ႔ဖူးတယ္...။ ႏူးည့ံတဲ႔ ကဗ်ာလွလွေလးေတြရဲ႔ စကားလံုးေတြအျဖစ္လည္း ကိုယ္စားျပဳခဲ႔ရဖူးတယ္...။ ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းတဲ႔ ေရႊေရာင္ညတစ္ညမွာ လျပည့္လကို ေငးေမာရင္းလည္း အတူျဖတ္သန္းခြင့္ ရခဲ႔ဖူးတယ္...။ ၾကယ္ေရာင္နည္းတဲ႔ ညကို ေကာ္ဖီနဲ႔အတူတူျမည္းခဲ႔ဖူးတယ္...။ သူေပးခဲ႔ဖူးတဲ႔ ရင္ခုန္သံပါးပါးလ်ားလ်ားေလးေတြကိုလည္း ဘယ္ဖက္အိပ္ကပ္ထဲ သိမ္းထားခဲ႔ဖူးတယ္...။ ကိုယ့္လက္ဖ၀ါးထဲကို သူထည့္ေပးခဲ႔ဖူးတဲ႔ အလြမ္းေတြကို ဖမ္းဆုပ္ကုိင္ထားခဲ႔ဖူးတယ္...။ 

ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္္မရႏိုင္ေတာ့တဲ႔ အရာေတြနဲ႔ အခိ်န္ေတြကို လြမ္းဆြတ္ၾကည့္ရတာဟာ ခါးသက္နာက်င္လွ ေပမယ့္ အဲဒီခံစားမႈကို ေနာင္တတစ္ခုလို႔မသတ္မွတ္ဘဲ တစ္သက္သာ သိမ္းဆည္း ထားရမယ့္ အမွတ္တရပို႔စ္ကဒ္ေလးတစ္ခုလို႔ပဲ ကိုယ္ခံယူခ်င္ပါတယ္..။  

ေနရာအသစ္ကိုေရာက္ျပီး ဘ၀အသစ္စ အခ်စ္အသစ္နဲ႔ျဖစ္ေနတဲ႔ သူ႔ကို ဘယ္လိုမွေတြ႔ဆုံပတ္သက္မႈ မရိွႏိုင္(မရွိသင့္)ေတာ့ေပမယ့္ အိပ္မက္ထဲတစ္ခဏေရာက္လာခဲ႔တဲ႔ သူ႔အတြက္ ခ်ေရးျဖစ္သြားတဲ႔ ကိုယ့္ရဲ႔ ဒိုင္ယာရီေလး...။

 

မိုးေငြ႔


Thursday, 14 July 2016

ပျောက်ဆုံးနေသောအိန်ဂျယ်(Vs)မိုးရာသီအလွမ်းများ.....




အိန္ဂ်ယ္ေရ.............


ဒီေနရာေလးကို မွတ္မိေသးလား...။
ကိုယ္နဲ႔တစ္ဖက္ကမ္းမွာ မင္းရပ္ေနခဲ႔တဲ႔ ျမက္ပင္ရွည္ေတြၾကားထဲက

အ၀ါေရာင္ပန္းပြင့္ကေလးေတြေလ...။ အဲဒီတုန္းက မင္းရွိတဲ႔ ကမး္ကို ကိုယ္အေရာက္သြားဖို႔ ျမစ္ကိုျဖတ္မယ့္ တံတားတစ္စင္း ႏြယ္တစ္ငင္ေတာင္ရွာမေတြ႔ခဲ႔ဘူး...။ ခုေတာ့ ျမက္ပင္စိမ္းစိမ္းေတြၾကားမွာ ပန္းပြင့္၀ါကေလးေတြက ဟုိတုန္းကထက္ေတာင္ အမ်ားၾကီးပြင့္ေနၾကတယ္....။ ေကာငး္ကင္ၾကီးကိုမ်က္ႏွာမူျပီး ပန္းခင္းေပၚ လွဲေလွာင္းခ်လိုက္ရတဲ႔ ခံစားမႈက ဘာနဲ႔မွမတူဘူး...။ ခုလို ကိုယ္ေရာက္လာေတာ့လည္း ဟုိတုန္းက ျမက္ပင္ရွည္ေတြၾကား ပု၀ါျဖဴစေလး တစ္စကြယ္ေပ်ာက္သြားသလို မင္းလည္း ေပ်ာက္ခ်င္းမလွေပ်ာက္ဆံုးေနခဲ႔ျပီ...။
ေငြေရာင္ႏွင္းပြင့္ေတြ တဖြဲဖြဲက်ဆင္းေနတဲ႔ ေရခဲျမစ္ရဲ႔ ဟိုမွာဖက္ကမ္းမွာတုန္းက ႏွင္းေတြစိုေနတဲ႔ ကိုယ့္ရဲ႔ ခ်ည္ဂါ၀န္အနားစေတြနဲ႔ ပိတ္ဖိနပ္ပါးတစ္စံုေတာင္ ခုေတာ့ ေျခာက္ေသြ႔ေနၾကျပီ...။

မင္းေရာက္မလာေပမယ့္လည္း ကိုယ့္ကို ႏွစ္သိမ္႔ေခ်ာ့ျမဴဖို႔
ေလညွင္းေလးေတြ တသြဲ႔သြဲ႔တုိက္ခတ္ေနေလရဲ႔......
ျမက္ပင္ေတြနဲ႔ ပန္းပြင့္၀ါကေလးေတြ ဟိုမွာဒီမွာ ယိမ္းထိုးကခုန္ေနေလရဲ႔....
မီးခိုးေရာင္ တိမ္တိုက္ေတြၾကားထဲ ငွက္ကေလးေတြ တစ္ေကာင္စ ႏွစ္ေကာင္စပ်ံသန္းေနေလရဲ႔....

သိပ္မၾကာခင္မွာ မိုးေတြရြာခ်ေတာ့မယ္ထင္တယ္....။
မိုးေပါက္ေလးေတြနဲ႔အတူ မင္းေရာက္လာဦးမလား အိန္ဂ်ယ္...။  မိုးစက္ေတြနဲ႔သီထားတဲ႔ ေငြေရာင္ၾကိဳးမွ်င္စကေန မင္းဆင္းလာခဲ႔မယ္မဟုတ္လား...။
ကိုယ္ကေတာ့ မိုးေတြက်လာသည္ျဖစ္ေစ မက်လာသည္ျဖစ္ေစ မင္းကို ေစာင့္ေနဦးမယ္ ....။


အရင္အေဟာင္းျပန္ဖတ္ခ်င္သူမ်ားအတြက္...

ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာအိန္ဂ်ယ္
အခ်စ္=အျဖဴေရာင္ပု၀ါေလး
မိုးရာသီအလြမ္း(၁)
မိုးရာသီအလြမ္း(၂) 
မိုးရာသီအလြမ္း(၃)
မိုးရာသီအလြမ္း(၄)
မိုးရာသီအလြမ္း(၅)
မိုးရာသီအလြမ္း(၆)
မိုးရာသီအလြမ္း(၇)
မိုးရာသီအလြမ္း(၈)
မိုးရာသီအလြမ္း(၉) 
မိုးရာသီအလြမ္း(၁၀) 
မိုးရာသီအလြမ္း(၁၁) 
မိုးရာသီအလြမ္း(၁၂)
မိုးရာသီအလြမ္း(၁၃)

 

မိုးငွေ့

Saturday, 9 July 2016

မိုးရွာခြင်းအနုပညာ (၉).....



ေမေမက ပန္းပြင့္စိပ္ဖဲထီးကေလးကို ဖြင့္လွန္းတဲ့အခါ
ကြ်န္ေတာ္က ဖတ္လက္စ ဝတၳဳစာအုပ္ကိုခ်ရင္း ေမေမ့ကိုလွမ္းၾကည့္တယ္စ်းမွာ မုန္႔စိမ္းေပါင္းကုန္ျပီတဲ့ သားရဲ႕..နက္ျဖန္မွေစာေစာသြားေပးမယ္ေနာ္..
ႏႈတ္ခမ္းကို အစြမ္းကုန္ဆူပစ္လိုက္ျပီး ကြ်န္ေတာ္အိမ္ေနာက္ေဖး ထြက္သြားလိုက္တယ္
လွ်ပ္စီးလက္လိုက္တဲ့ခဏ ေမေမ့ပါးေပၚက အျပံဳးနဲ႔ကြ်န္ေတာ္ လြဲခဲ့တယ္။ ။(Craton)



Tuesday, 5 July 2016

မိုးရွာခြင်းအနုပညာ (၈).....




 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 





ညဟာ သွက်ချာပါဒလိုက်ရင်း တုန်တုန် ယင်ယင်နဲ့ ငိုပြီး
လနတ်သမီးကို တိမ်မည်းတွေ သွေးဆောင်ပြန်ပေးဆွဲသွားတယ်လို့
လင်းနို့တွေ ဇီးကွက်တွေက ကွေးကွေးကလေး အိပ်မက်မက်ကြရဲ့
နွေဦးမိုးဟာ ဒီလိုနဲ့ပဲ အငိုမတိတ်တော့ဘူး....။       ။ (Craton)