မိုးေငြ႔ဆိုတာ...ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔ ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ့...း)

Sunday, 26 August 2012

မိုးညေလေျပ.....


 မိုးစက္ေတြက ေလေျပနဲ႔အတူမလာဘူး....
မဟုတ္ဘူး......
ေလေျပကမလာတာ....
မိုးစက္ေတြက ေလထန္နဲ႔အတူပါလာတာ....ရက္စက္စြာ
...ေအးစက္စိမ္းျပတ္စြာ....။


အစိမ္းေရာင္က မင္းသေကၤတမ်ားျဖစ္ေနေရာ့သလား...
..
ဟင့္အင္းး...
ကိုယ္နားလည္ထားသေလာက္ေတာ့ မင္းက အျဖဴေရာင္ပါ အျဖဴမွ အျဖဴဆြတ္ဆြတ္ကေလး....။
တခါတခါ နီးလာလိုက္....ေ၀းသြားလိုက္နဲ႔.
....မင္းကို ကိုယ္နားမလည္တတ္ေတာ့ဘူး...။

အံု႔မိႈင္းညိဳ႔ဆိုင္းေနတဲ႔ အေရာင္ေတြက မင္းကို၀ွက္ထားၾကသလား......
ဒါမွမဟုတ္....မင္းတမင္ပုန္းေနတာ
မ်ားလား.....
ကိုယ့္ကို လွ်ိဳ႔၀ွက္သိုသိပ္စြာနဲ႔....မင္
းပေဟဠိဆန္ဆန္ေနျပတတ္တာ ...ကိုယ့္ရဲ႔စြဲလန္းမႈကို ခိုင္ခံ႔ေစဖို႔လား...
ေမးခြန္းေတြမ်ားစြာၾကားမွာ ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲေယာင္ခ်ာခ်ာျဖစ္
ေနျပီ အိန္ဂ်ယ္...(မင္းနာမည္ပါမလာ မခ်င္းသူတို႔ေတြက ကိုယ့္စာကိုဖတ္ရင္း ေမွ်ာ္တလင့္လင့္ရွိေနၾကမွာ)....

ကိုယ္ဟာ... မင္းလိုဇာတ္ေကာင္တစ္ေယာက္ကို ဖန္တီးအသက္သြင္းရာမွာ ေအာင္ျမင္သူတစ္ေယာက္လား...
ခုခ်ိန္ထိကိုယ္ေသခ်ာမေ၀ခြဲႏိုင္
ေသးဘူး...။ (လူတခ်ိဳ႔ကေတာ့ အျမင္ကတ္ပုဒ္မနဲ႔ကိုယ့္ကို မဲ႔ရြဲ႔ေ၀ဖန္ၾကေလရဲ႔...အလကားေပၚပင္ျဖစ္ခ်င္တိုင္း ေလွ်ာက္ေရးေနတာလို႔ေလ...)
မင္းကေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ အေၾကာက္အကန္ျငင္းဆဲပဲ....ကၽြန္ေ
တာ္က အိန္ဂ်ယ္မဟုတ္ဘူး အီဗယ္လ္..တဲ႔။
ထားပါေတာ့.....ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းက ကိုယ့္ရဲ႔ အိန္ဂ်ယ္ပဲေလ....။

မိုးညေတြမွာ ကိုယ့္သံစဥ္ေတြကို မင္းၾကိဳးညိွမေပးခဲ႔တာၾကာျပီေနာ
္...။
ကၽြန္ေတာ္မွ ဂီတာမတီးတတ္တာပဲလို႔ မင္းမေျပာပါနဲ႔....
အျဖဴေရာင္သံစဥ္ေတြကို မင္းကိုယ့္အတြက္ဖန္ဆင္းေပးခဲ႔ဖူ
းတာ မွတ္မိေသးရဲ႔လား....
ကိုယ္က အစြဲလန္းၾကီးသူမို႔...ဘာမဆို အလြတ္ရေနတတ္ပါျပီ...။

အိန္ဂ်ယ္ေသသြားျပီေနာ္...ဆိုတဲ႔ စာေၾကာင္းေလးတစ္ခုအတြက္နဲ႔....
ကိုယ့္ရဲ႔၀ညာဥ္ေတြ
ဟိုးးး အေ၀းကို လႊင့္စင္သြားခဲ႔ဖူးတာ မင္းသိလား...။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ဖန္ဆင္းထားတဲ႔ အိန္ဂ်ယ္ကို ကိုယ့္လက္နဲ႔သတ္ပစ္ပါ့မလား။
အိန္ဂ်ယ္တကယ္ေသသြားရင္ေတာင္ ကိုယ္က ကိုယ့္အသက္နဲ႔ဆက္ေပးမယ့္သူပါ...
. ယံုတမ္းစကားမဟုတ္ပါဘူး.....
ဒါေပမယ့္လည္း မင္းကို ယံုေပးပါလို႔ ကိုယ္မေတာင္းဆိုခ်င္ဘူူး...။

မိုးညမွမဟုတ္ပါဘူး....အရင္တုန္း
ကဆို ညေတြတိုင္းမွာ မင္းက ကို္ယ့္အတြက္ေလေျပေလးျဖစ္ခဲ႔ဖူးတာပါ...။
အိပ္မက္ေတြေတာင္...ကိုယ့္ဆီေရာ
က္မလာတတ္ေတာ့ဘူး....အဲေလာက္ထိ မင္းစိမ္းျပတ္တာ...။
အလြမ္းေတြဟာ...ကိုယ့္ရဲ႔ ေကာင္းကင္စက္၀န္းမွာ တိမ္ညိဳေတြပမာပိန္းပိတ္ေနသလိုပဲ
...
အံုမိႈင္းျပီး ရြာခ်ဖို႔ခက္ခဲေနေလရဲ႔...။

ကိုယ့္ရဲ႔ မိုးညေလေျပကေလးေရ...မင္းဘယ္ဆီမွာ
လဲ.....။


မိုးေငြ႔

9 comments:

လရိပ္အိမ္ said...

မိုးညေလေျပက ေလထဲမွာဘဲ ရွိမွာေပါ့ မိုးေငြ႕ေလးေရ။ ခံစားသြားတယ္။

mstint said...

ေခါင္းစည္းေလး ဓာတ္ပံုေလးနဲ႔ စာသားေလးေတြက ဖြင့္ဟခ်က္ေလးကို ပိုပီျပင္ေစတယ္ မိုးေငြ႔ေရ။
အားေပးသြားတယ္ေနာ္။
စိတ္ဓာတ္အစဥ္ၾကည္လင္ေအးျမပါေစကြယ္။

ေမတၱာျဖင့္
အန္တီတင့္

ညိမ္းႏိုင္ said...

မိုးညေလေျပက မိုးနဲ႕အတူပါသြားဘီ မမိုးရ......:)

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္ said...

ခံစားလို႔ အရမ္းေကာင္းတဲ့ အက္ေဆးေလးပဲ ။အျမဲအားေပးလ်က္ေနာ္

ဆူးသစ္ said...

ေလေျပကသူ
ကိုယ္ကမိုးေငြ႕
အလြမ္းတို႕ တိုးေ၀ွ႕တဲ့အခါ
ဟုိးမွာ...ၾကည့္စမ္း
မိုးညရဲ႕လမ္းမွာ
မ်က္ရည္ေတြ မခမ္းစတမ္းရြာတယ္။

သားလတ္
၂၈.၈.၁၂
၂၂:၅၀ နာရီ

ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး။ ဒီပို႕စ္ကိုခံစားၿပီးေရးလိုက္တာ။ ကဗ်ာေရးရင္ကၽြန္ေတာ္ကသားလတ္ဆိုတဲ့ကေလာင္နဲ႕ေရးလို႕ ဒီကဗ်ာကိုမိုးေငြ႕ကိုအမွတ္တရေရးေပးလိုက္ပါတယ္။

Nyi Linn Thit said...

အင္းယားကန္ေဘာင္ေပၚမွာ ႐ြတ္္ဆိုခဲ့တဲ့ ေဟာဒီ ကဗ်ာေလးကို သေဘာက်တယ္ မမိုးေငြ႔..၊ း) ဖတ္ရတာ တကယ့္ကို သိပ္သိပ္သည္းသည္းနဲ႔...။

မိုးေငြ႔........ said...

ကဗ်ာေလးအတြက္ ေက်းဇူးပါ ဆူးသစ္....။
ဟဟ ကိုညီလင္း ကိုညိမ္းေၾကာ္ျငာေပးလိုက္လို႔ အင္းလ်ားကန္က ရြတ္လိုက္တဲ႔ အက္ေဆးကိုလာဖတ္တာေပါ့...။

စံပယ္ခ်ိဳ said...

မိုးစက္ေတြက ေလေျပနဲ႔အတူမလာဘူးတဲ႔လားဟယ္
ပုံေလးကုိလဲ သေဘာက်ေနတာ

မိုးခါး said...

မိုးညမ်ားမွာ အခ်စ္ေပ်ာက္ကို ရွာေတာ့
ဒီမိုးစက္ေတြ ႏွိပ္စက္လို႕သြား .............