မိုးေငြ႔ဆိုတာ...ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔ ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ့...း)

Friday, 22 October 2010

မကုန္ဆံုးခ်င္ေသာ....ညေန



အင္းလ်ားကန္ေစာင္းရဲ႔ ေနညိဳညိဳ ညေနခင္းေလးတစ္ခုမွာ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ဘီယာခြက္ကိုယ္စီနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ထုိင္ခဲ႔ၾကတယ္...။

တကယ္ဆို..... ကိုယ့္ကိုသူ ေကာ္ဖီဆိုင္တစ္ခုမွာ ေကာ္ဖီတိုက္ဖို႔ အစီစဥ္ရွိျပီးသား...။ ေလယာဥ္ကြင္းကေန ကားစေမာင္းထြက္လာကတည္းက ကိုယ္စိတ္ေျပာင္း လိုက္တာျဖစ္တယ္...။ ခံုေနာက္မွီကို လွဲခ်ျပီး လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ သူေငးေမာလိုက္ပါလာခဲ႔တယ္...။ ညေနခင္းျမင္ကြင္းေလးဟာ ...သူ႔အတြက္ေတာ့ မွိန္ျပျပျဖစ္ေနပါလိမ္႔မယ္...။ သူ႔ကို ဘာမွမေျပာဘဲ အင္းလ်ားလမ္းဘက္ေကြ႔လိုင္းကိုယူထားေတာ့.. ကိုယ့္ကို တစ္ခ်က္လွည့္ၾကည့္ျပီး လက္မေထာင္ျပတယ္..။ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာသြားေပမယ့္ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္အရင္လိုပဲ တစ္ေယာက္စိတ္တစ္ေယာက္ နားလည္တတ္ေနၾကတုန္း..။ စိမ္းလန္းစုိေျပထဲက ျမင္ကြင္းေကာင္းျပီး ေလလတ္ဆတ္မယ္ ထင္တဲ႔ေနရာကို ေရြးထုိင္လိုက္ၾကတယ္...။ ဘီယာတစ္ဂ်ားစမွာလိုက္တယ္.....။ ေနာက္....ကိုယ္စားခ်င္းတာ သံုးေလးမ်ိဳးေလာက္ကို မွာခ်ပစ္လိုက္တယ္..။ စားပြဲထုိးထြက္သြားေတာ့..။သူကုိယ့္ကိုမ်က္ခံုးပင့္ၾကည့္ျပီး.... “စိတ္ညစ္ရင္...အစားေတြ ဇြတ္စားတတ္ေနတုန္းပဲကိုး” လို႔မွတ္ခ်က္ခ်ပါတယ္..။ ကုိယ္မသိသလို ... အေ၀းကိုတစ္ခ်က္ေငးေမာရင္း... ဘီယာတစ္က်ိဳက္ေမာ့ လိုက္တယ္...။ “တစ္ခြက္ထက္ပိုမေသာက္နဲ႔ေနာ္... ျပီးမွ လက္ကိုက္တယ္ဆိုျပီး ကိုယ့္ကိုလာမႏိွပ္ခိုင္းနဲ႔” ေတြ႔လား... ဒါ...ကိုယ့္ကို သူႏွိပ္ေပးခ်င္လို႔ စိန္ေခၚလိုက္တဲ႔စကား...။ ကိုယ္တစ္ခ်က္ျပံဳးလိုက္ျပီး သူ႔ခြက္ကို တိုက္လိုက္တယ္..။ ..မေတြ႔ရတဲ႔ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္အတြင္း သူဘာမွ သိပ္ေျပာင္းလဲမသြားပါဘူး...။ ပိုျပီးေတာင္ ေခ်ာေမာသန္႔ျပန္႔လာပါေသးတယ္...။ ကိုယ္တို႔ အျမည္းစားလိုက္ ေသာက္လိုက္ၾကရင္း သူက သူ႔အခ်စ္ေတာ္ ေခြးေလးအေၾကာင္းစေမးပါတယ္..။ သူ႔ေခြးနာမည္ေလးက ဘုတ္ဘုတ္တဲ႔...။ ေခြးမေလးက သူ႔သခင္မရွိတဲ႔ေနာက္ပိုင္း ကိုယ့္ဆီေရာက္လာခဲ႔တာ..။ ေခြးမခ်စ္တတ္တဲ႔ ကိုယ့္ကို သူက သူ႕ကိုယ္စား ၾကည့္ရႈေစာင့္ေရွာက္ေပးပါဆိုလို႔... ေခြးတစ္ေကာင္နဲ႔ ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ၾကာကိုုယ္ အလုပ္ရႈပ္ခဲ႔ဖူးေသးတယ္..။ ခုေတာ့လဲ ေခြးကေလး မရွိရွာေတာ့ပါဘူး...။ အင္းေလ...သူထြက္သြားတာပဲ တိတိက်က်ေျပာရရင္ ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္ေတာင္ရွိျပီေလ..။

သူစက္မႈတကၠသိုလ္ဒုတိယႏွစ္တက္ေတာ့ ကိုယ္က ပထမႏွစ္ရွိေသးတယ္...။ သူ႕ေက်ာင္းကို သူမသိေအာင္ တိတ္တိတ္ကေလးသြားလည္ျပီး ၾသဘာလမ္းမွာ ပြဲစည္ေအာင္လုပ္ခဲ႔လို႔ တစ္ပတ္ေက်ာ္ေက်ာ္ထိ ကိုယ့္ကို သူစိတ္ေကာက္ျပီး စကားမေျပာခဲ႔ဘူး...။ ကို္ယ္တို႔ေဘးျခံကို ျပင္ဦးလြင္ကေျပာင္းလာေနတဲ႔သူနဲ႔ စသိတုန္းက ကိုယ္ဆယ္တန္းစာေမးပြဲေျဖထားတုန္းအခ်ိန္...။ သူက ၀ိုင္အိုင္တီမွာ ပထမႏွစ္လာတက္တာ..။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာအားေနေတာ့ စာအုပ္ဖတ္လိုက္ ျခံထဲမွာ ၾကက္ေတာင္ရိုက္လိုက္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္း သိပ္မ်ားမ်ားစားစား မရွိတာမို႔ အျပင္သိပ္မထြက္ျဖစ္ခဲ႔ဘူး...။ ညီမတစ္၀မ္းကြဲနဲ႔ ၾကက္ေတာင္ရိုက္ၾကရင္း.. သူ႔ျခံထဲကို ၾကက္ေတာင္က်သြားလို႔ ျခံစည္းရိုးကေနလွမ္းျပီး သူ႔ကို ေကာက္ခိုင္းရာက စခင္သြားၾကတာ...။ အဲဒီကတည္းက ၾကက္ေတာင္ရို္က္တာမ်ားလို႔ လက္ေကာက္၀တ္ကိုက္လာရင္ သူက ကိုယ့္ကို ဒိုင္္ခံေဆးလိမ္းေပးေနက်ေလ..။ ကိုယ့္ထက္တစ္ႏွစ္ပဲၾကီးေပမယ့္... ကိုယ္ကေတာ့အျမဲတေစ သူ႔ညီမအငယ္ဆံုးေလးလိုပဲ ခၽြဲႏြဲ႔တတ္တယ္..။ သူကလဲ အဲလို ကေလးဆန္တာေလးကို သေဘာက်တယ္..။ သူ႔မွာက ညီတစ္ေယာက္ဘဲရွိတာကိုး...။ ခုပဲ... ေလယာဥ္ကြင္းသြားၾကိဳတာေတာင္... ငယ္ငယ္က အက်င့္မပ်က္ေသး...သူ႔ကို ေျပးျပီး ေပြ႔ဖက္ဆီးၾကိဳလိုက္တယ္...။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုးမေတြ႔တာၾကာေပမယ့္
ရိႈးတိုးရွန္႔တန္႔ေတာ့မျဖစ္ပါဘူး..။ ေျခက်င္း၀တ္မွာစီးထားတဲ႔ ခ်ည္ေဘာင္းဘီခပ္ပြပြ T shirt အက်ပ္နဲ႔ Polo ဦးထုပ္ေလး ကိုယ္ေစာင္းထားေတာ့ သူက ငယ္ငယ္တုန္းက အတိုင္းပဲ... ဒါေပမယ့္ နည္းနည္း၀လာတယ္တဲ႔..။ သူ႔ကို္ယ္ရနံ႔ေလး အရင္လို ေမႊးပ်ံ႔လတ္ဆတ္ဆဲ.... သူ႔ရင္ေငြ႔ေတြလဲေႏြးေထြးဆဲပဲ...။ သူဘာမွမေျပာင္းလဲပါဘူး...။ ဒါေပမယ့္... ခုတစ္ေခါက္သူ ျပန္လာတာဟာ... သူ႔ဘ၀အေျပာင္းအလဲ တစ္ခုအတြက္ ျပန္လာခဲ႔တာ...။ သူ႔မိဘေတြ အိမ္ေထာင္ခ်ေပးမယ့္ သတိုးသမီးေလာင္းကိုလာၾကည့္တာ...။ အဆင္ေျပရင္ ေျပသလို...တစ္ခါတည္းလက္ထပ္သြားမွာတဲ႔...။

ကိုယ့္ရင္ဘတ္က ဆြဲထားတဲ႔ ေလာ့ကက္ေလးကို သူ..အသာေလးဆြဲယူၾကည့္ေနတယ္...။ မိန္ကေလးတန္မဲ႔ သံၾကိဳးပံု 925ၾကိဳးခပ္ရွည္ရွည္ကိုဆြဲထားတာ...။ တစ္လက္မခြဲေလာက္ရွိတဲ႔ စိန္ပြင့္ေတြစီထားတဲ႔ “Y”ဆုိတဲ႔ အဂၤလိပ္အကၡရာစလံုးေလး...။ သူႏိုင္ငံျခားမထြက္ခင္ကတည္းက ကိုယ့္ကိုေပးထားဖူးတဲ႔ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေလးပါ..။ ကိုယ့္ကိုထူးထူးျခားျခား အမွတ္တရလက္ေဆာင္ ေပးခ်င္တယ္ဆိုလို႔ ကိုယ္အလိုခ်င္ဆံုးအရာကို ေတာင္းခဲ႔ဖူးတာပါ...။ ျပီးေတာ့...သူက သူ႔ကုတ္အက်ီၤေအာက္က ႏို႔စိမ္းေရာင္ရွပ္ရဲ႔ ဘယ္ဘက္အိပ္ကပ္ထဲကေန ေရႊေရာင္ၾကိဳးေလးတစ္ခုဆြဲထုတ္လုိက္တယ္...။ ေရႊေရာင္ၾကယ္သီးၾကိဳးေလးရဲ႔ အစြန္းမွာ ကိုယ္ႏွလံုးသည္းပြတ္ေတြ ေၾကြက်မတတ္ျဖစ္သြားေစတဲ႔ အဂၤလိပ္အကၡရာ “N”ဆုိတဲ႔စာလံုးေလး သူ႔လက္ေခ်ာင္းေတြၾကားမွာ လက္ခနဲေပၚလာတယ္..။ ကိုယ္သူ႔ကို ဒီပစၥည္းေလး တစ္ခါမွ မေပးဖူးခဲ႔ပါဘူးကြယ္..။
ကိုယ္အံ့အားသင့္ေနလို႔ သူရွင္းျပပါတယ္...။ သူ... ဟိုမွာ အလုပ္လုပ္ျပီး ႏွစ္ႏွစ္ေနေတာ့ သူစုထားတဲ႔ေငြနဲ႔ အမွတ္တရ လုပ္ထားတာတဲ႔...။ ျပီးေတာ့ သူက အဲလို suit ေတြ၀တ္တာၾကိဳက္ေတာ့ ၾကယ္သီးၾကိဳးေလးလုပ္ျဖစ္သြားတာပါတဲ႔...။


ညေနခင္းက....အေရာင္ရင့္ရင့္လာျပီ...။ မီးေတြ ဟိုဒီမွိတ္တုတ္လင္းျပေနတယ္...။ ကန္ေရျပင္ကို ျဖတ္တိုက္လာတဲ႔ ေလညင္းက တစ္ခ်က္တိုးေ၀့လိုက္တယ္...။ ရုတ္တရက္ ကိုယ့္ဦးထုပ္ကို သူ ဆြဲခၽြတ္လိုက္တယ္..။ နဖူးေပၚ ၀ဲက်လာတဲ႔ ဆံႏြယ္ေခြေတြကို သူ႔လက္နဲ႔ သပ္တင္ေပးေနေသးတယ္...။ ရပါတယ္...ေလအေ၀ွ႔မွာ ကိုယ္ဆံႏြယ္ေတြလႊင့္ပ်ံေနဦးမွာပဲေလ...။ တစ္ခဏသာ အတြက္နဲ႔ေတာ့ ကိုယ့္တစ္ဘ၀စာ စိတ္မေကာင္းက်န္ရစ္မယ့္ အျပဳအမူမ်ိဳးဆိုတာ သူ သိေနပါရဲ႔လား..။ ေနာက္...သူ... သူ႔အိပ္ထဲက မာဘိုရိုတစ္လိပ္ထုတ္လိုက္တယ္..။ ကိုယ္အလိုက္တသိ အသင့္ေဆာင္ထားတဲ႔ မီးျခစ္နဲ႔ေလကြယ္ျပီး မီးညိွေပးလိုက္တယ္..။ အဲဒီမီးျခစ္ေလး သူ႕ကိုေပးပါလားလို႔ ကိုယ့္ကိုသူေတာင္းတယ္...။ ကိုယ္ေခါင္းညိတ္ျပီး သူ႔လက္ဖ၀ါးထဲကို မီးျခစ္ေလးထည့္ေပးလိုက္တယ္..။ ဒီမီးျခစ္ေလး သူ႔ဆီေရာက္လာတဲ႔ အခ်ိန္ကစျပီး သူစီးကရက္ မေသာက္မိဖို႔ၾကိဳးစားရေတာ့မယ္တဲ႔...။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ မီးညိွေပးမယ့္သူမရွိမယ့္ စီးကရက္တစ္လိပ္ကို သူမမက္ေမာခ်င္ေတာ့ပါဘူးတဲ႔ေလ...။

ဒါဆို ကိုယ္လဲ စီးကရက္တစ္လိပ္ေလာက္ေသာက္ခ်င္စိတ္ေပၚသြားျပီ...။ မီးညိွေပးမယ့္သူက သူျဖစ္ေနျပီေလ...။ စိတ္ကူးရံုသက္သက္ပါပဲ...။ အေငြ႔ေတြက ေလထဲ ရိပ္ခနဲ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကျပီ..။ ဟိုးးး နားက ျမင္ေနရတဲ႔ စိမ္းေမွာင္တဲ႔ ကၽြန္းစုဆီိကို အိပ္တန္းျပန္ငွက္အုပ္ေတြ ဆူညံစြာ ပ်ံသြားေနၾကတယ္...။ေကာင္းကင္အေရာင္က အျပာေဖ်ာ့ကေန အရင့္ဘက္ကူးစျပဳေနျပီ..။ ၾကယ္ေတြ ဟိုတစ္ပြင့္ဒီတစ္ပြင့္ ျပိဳးျပိဳးျပက္ျပက္စထြက္လာၾကျပီ..။ ဆန္းသစ္စလျခမ္းေကြးကလည္း... လွေနတယ္...။ ပတ္၀န္းက်င္အပံံ့အပိုး ေကာင္းေနပါလ်က္နဲ႔ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာေတာ့ မိုးၾကိဳးမုန္တိုင္းထန္ေနသလိုႏွယ္...။ အားးး တန္ခိုးကေတာ့ခ်က္ခ်င္းျပတာပဲ...။ ဘယ္ဘက္လက္ေကာက္၀တ္က ကိုက္တက္လာျပီ...။ ညာဘက္လက္နဲ႔ ဖိႏွိပ္လိုက္တာကို သူခ်က္ခ်င္းသေဘာေပါက္လိုက္တယ္...။ ေသာက္လက္စစီးကရက္ကို ႏွႈတ္ခမ္းမွာေတ့ထားရင္း ကိုယ့္လက္ကို လွမ္းယူရင္း အသာႏွိပ္နယ္ေပးေနတယ္...။ အဲလိုေလး...သူ...စီးကရက္ကို ႏႈတ္ခမ္းမွာ မထိတထိေလး ေတ့ထားတဲ႔ပံုကို ကုိယ္ျဖင့္ခ်စ္လိုက္တာ...။ သူ႕ကို ကုိယခဏေငးေမာမိသြားတယ္..။ ေနပါေစေတာ့...........။ ေနာက္လဲ ဒီလိုအျမဲႏွိပ္ေပးႏိုင္တာမဟုတ္ဘဲနဲ႔မ်ား ကိုယ့္ကို ပံုျပင္ေတြနဲ႔ ထပ္ျပီး ထားမသြားပါနဲ႔....။ ကို္ယ္...လက္ကိုရုန္းျပီး ျပန္ရုတ္လိုက္တယ္..။ “ခုထိ....ကေလးေလး လိုပဲ ညီမေလးကေတာ့..”တဲ႔..။ သူ႔လို မသိက်ိဳးကၽြန္စိတ္ကေလးထားတတ္ခ်င္လိုက္တာ...။ ေလတိုက္လို႔ထင္ပါရဲ႔... ဘီယာတစ္ခြက္အရွိန္နဲ႔ အာရံုေတြက ရိုးတိုးရိတ္တိတ္ ခပ္ေထြေထြရွိလာတယ္...။ အိမ္အျပန္..ကားကို သူေမာင္းမယ္ခ်ည္းလုပ္ေနလို႔ မနည္းတားထားရတယ္..။ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ ကာလအတြင္းမွာ ဒီကလမ္းကုိ သူခ်က္ခ်င္း အသားက်မွာ မဟုတ္မွန္းသိလိ္ု႔... ကုိယ္ပဲေမာင္းခဲ႔လိုက္တယ္..။

ကားထဲမွာ FM ကလႊင့္တဲ႔ သီခ်င္းေလးကလဲ တိုက္တုိက္ဆိုင္ဆိုင္ “Now and Forever” သီခ်င္း... Richard Marx ဆိုထားတဲ႔ ဒီသီခ်င္းကို သူေက်ာင္းသားဘ၀တုန္းက ကိုယ့္ကို ဂီတာတီးျပီး ဆိုျပခဲ႔ဖူးတယ္..။ သီခ်င္းဆံံုးသြားတဲ႔အထိ ကိုယ္ခံႏိုင္ရည္ရွိပါ့မလားကြယ္....။ ကို္ယ့္လက္ေတြ ခလုတ္ေပၚေရာက္သြားေတာ့... သူခ်က္ခ်င္းဖမ္းဆုပ္လိ္ုက္တယ္...။ “သီခ်င္ေလးေကာင္းေနတာကို ညီမေလးရယ္...”။ “ဒီသီခ်င္းေလးကိုေတာင္ လိုက္မညည္းျဖစ္တာ ႏွစ္ေပါင္းဘယ္ေလာက္ရွိျပီလဲ ၾကည့္စမ္း....” လြတ္လပ္ေပ့ါပါးစြာ သူလိုက္ဆိုညည္း ေနေပမယ့္ ကိုယ္ကေတာ့ ကားေမာင္းရင္း မငိုခ်မိေအာင္ မနည္းျမိဳသိပ္ထားရတယ္..။ ရင္မွာဆြဲထားတဲ႔ Y ကို လက္တစ္ဘက္နဲ႔ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုတ္ကိုင္ထားလိုက္တယ္..။ ေပါက္ခနဲစီးက်လာတဲ႔ မ်က္ရည္စက္ကို ဆုတ္ကိုင္ထားတဲ႔ လက္ဖမိုးနဲ႔ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းသုတ္ပစ္လိုက္တယ္..။ လမ္းမိီးတိုင္ေတြက မီးအားနည္းေနလို႔လား ဒါမွမဟုတ္ ကုိယ့္ျမင္ကြင္းေတြပဲေ၀၀ါးေနလု႔ိလား အားနည္းေဖ်ာ့ေတာ့ေနၾကတယ္...။

မျဖစ္ႏိုင္မွန္းသိလ်က္နဲ႔လဲ.......ဒီညေနခင္းေလး ကုန္ဆံုးသြားမွာကို ကုိုယ္ေၾကာက္ေနမိတယ္...။

မိုးေငြ႔

8 comments:

pandora said...

ႏူးႏူးညံ့ညံ့ လြမ္းစရာေလးပါ။


မိုးေငြ႕ကို link ေတြ update လုပ္ရင္း ခ်ိတ္ထားလိုက္တယ္။

ၾကယ္လြမ္းသူ said...

လြမ္းေမာဖြယ္ဇာတ္လမ္းေလးပဲ အစ္မ မိုးေငြ႕ ဖတ္ရတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးပါပဲေနာ္...

ခင္တဲ့(ဖိုးၾကယ္)

blackroze said...

လြမ္းစရာေလးပါအမရယ္..

~ဏီလင္းညိဳ~ said...

ဖတ္ရင္းနဲ႔ ၿပီးသြားေတာ့မွ သက္ျပင္းတိုးတိုးေလးခ်လိုက္မိတယ္.....။
တစ္ကယ္ေကာင္းတယ္မမိုး......။
(အဲ့ဒါမ်ိဳးေလးေတြ ဖတ္ရတာအရမ္းႏွစ္သက္လို႔ဗ်ာ......)

ခင္မင္ျခင္းအားျဖင့္......
ဏီလင္းညိဳ

မိုးေငြ႔...... said...

ေက်းဇူးပါ..မပန္...
ဒီလိုစာေကာင္းေကာင္းေလးေတြ
ေရးတတ္သြားတာ မပန္ေက်းဇူးမကင္းပါဘူး...အမတို႔စာေတြကို မ်ားမ်ားဖတ္လို႔ ေရးတတ္သြားတာ....။
ေမာင္ဖိုးၾကယ္ ႏွင္းဆီနက္နဲ႔ ဏီဏီ့ အျမဲအားေပးတဲ႔အတြက္ ေက်းဇဴး....။

ခင္တဲ႔
မိုးေငြ႔

အျဖဴေရာင္နတ္သမီး said...

အလုပ္အားတုန္း ေၿပးၿပီး လာဖတ္သြားတယ္ မမိုး...
စိတ္မေကာင္းၿဖစ္ၿပီး..ၿပန္ၿပီ...း(

ျမတ္မြန္ said...

အင္းယားေရျပင္က အတြဲေလးေတြအတြက္ လြမ္းစရာေတြပဲေနာ္..။

အင္ၾကင္းသန္႕ said...

ဖတ္ၿပီး ရင္ထဲမွာ....း((