tag:blogger.com,1999:blog-3994589576989015802012-02-15T19:39:33.027-05:00မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.comBlogger4321100tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-4205348354715456462012-02-15T09:56:00.006-05:002012-02-15T11:33:09.171-05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-YxjJSLyfoXA/TzvXZlzH-wI/AAAAAAAADyo/le5kTPQfqO8/s1600/bunch_of_pink_roses_with_petals_lying_around_0.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-YxjJSLyfoXA/TzvXZlzH-wI/AAAAAAAADyo/le5kTPQfqO8/s320/bunch_of_pink_roses_with_petals_lying_around_0.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709393787265481474" border="0" /></a><br /> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ပန္းနုေရာင္ နွင္းဆီေလးက ရွက္ေသြးၿဖာလို ့</span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">စကား တစ္ခြန္း...ကိုယ္စား ခစားခဲ ့တယ္....။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />အဲဒီပန္းနုေရာင္ နွင္းဆီေလးထဲမွာ </span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">သူ ့အေပၚခ်စ္တဲ ့ ခ်စ္ၿခင္းေတြ</span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ေပ်ာ္ဝင္စီး ေမ်ာေနခဲ ့တယ္.....။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />နူးညံ့တဲ ့ အၾကင္နာေတြလဲ အၿပည့္</span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">စြန္းထင္းေနၾကတယ္......။</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ေမႊးပ်ံ ့တဲ ့</span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ခ်စ္ၿခင္းရနံ ့ေတြနဲ ့လဲ ထံုအီေနေစခဲ ့တယ္......။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><br />ကိုယ္ ့ နူးညံ့လွပတဲ ့</span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ခ်စ္ၿခင္းေတြနဲ ့ ခ်စ္တတ္လာေအာင္</span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ခ်စ္သူက သင္ေပးခဲ ့တာေလ....။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />တကယ္ဆို ...........<br />ကိုယ္တိုင္က စိတ္ကူးယဥ္ေတြနဲ ့သာ</span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ယဥ္ပါးခဲ ့သူမို ့ ကိုယ့္ၿပဳမူသမွ်ေတြဟာ</span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">စိတ္ကူးယဥ္ဆန္ေနလ</span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ိမ့္မယ္။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);">လက္ေတြ ့ဘဝနဲ ့ဆန္ ့က်င္သလိုလဲၿဖစ္ေနလိမ့္မယ္။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);">စိတ္ကူးေတြနဲ ့သာ ခ်စ္ခဲ ့ရသူမို ့ စိတ္ကူးယဥ္ဘဝမွာပဲ</span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">အခ်စ္ေတြက ပိုမိုလွပေနမလားေပါ့ ....။<br /><br /></span> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-gFz0qsMSCWQ/TzvcPJBSBoI/AAAAAAAADy0/IagLhhJWTo4/s1600/424554_2988056911704_1570500618_2474021_686801290_n.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 226px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-gFz0qsMSCWQ/TzvcPJBSBoI/AAAAAAAADy0/IagLhhJWTo4/s320/424554_2988056911704_1570500618_2474021_686801290_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709399105299678850" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />သူေပးခဲ ့တဲ ့နွလံုးသားနုနုကလဲ ပန္းနုေရာင္ေလးေလ.....။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);">စြန္းထင္းသြားမွာလဲ ေၾကာက္မိတယ္။ </span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);">ခ်စ္တတ္ၾကသူအခ်င္းခ်င္းမို ့ ရင္ခုန္သံေတြနီးခဲ ့တာလဲ</span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">အဆန္းမွ မဟုတ္တာပဲေလ.....။<br />ကံၾကမၼာတစ္ဆစ္ခ်ိဳး</span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">.......ေဝးဖို ့ သူကအစပ်ိဳးခဲ ့ရင္ေတာင္ သူေပးခဲ ့တဲ့ </span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ပန္းနုေရာင္နွလံုးသား </span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ရင္ခြင္အခန္းထဲ ခပ္ဖြဖြေလး သိမ္းဆည္းထာလိုက္ပါ့မယ္။</span><span style="color: rgb(255, 153, 255);">(ကၽြန္မ၏ကဗ်ာဆရာ) <br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /></span></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);">မွတ္ခ်က္။ ။</span> ကိုယ့္ရဲ႔ ကဗ်ာဆရာဆီက ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကိုေမွ်ာ္လင့္ခဲ႔မိေပမယ့္ တကယ္တမ္းသူက မေရးစဖူး အက္ေဆးအတိုေလးတစ္ပုဒ္ေရးေပးခဲ႔တယ္...ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သိပ္လွတဲ႔စာကိုဖန္းဆင္းေပးလို႔ ေက်းဇူးပါ....။</span><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-420534835471545646?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-63627615046185652232012-02-14T05:11:00.004-05:002012-02-14T05:46:56.608-05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-o-45qRMReq4/Tzo4dg1SMlI/AAAAAAAADyc/u5nz3xoTTr4/s1600/bunch_of_pink_roses_with_petals_lying_around_0.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-o-45qRMReq4/Tzo4dg1SMlI/AAAAAAAADyc/u5nz3xoTTr4/s320/bunch_of_pink_roses_with_petals_lying_around_0.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5708937557326312018" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">ပန္းႏုေရာင္ႏွင္းဆီပန္းေလးအတြက္ေက်းဇူးပါ ခ်စ္သူ....<br />(တကယ္တမ္း ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္မိတာက ကိုယ့္ရဲ႔ ကဗ်ာဆရာဆီက ကဗ်ာခ်ိဳခ်ိဳေလးတစ္ပုဒ္ပါ)</span><span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><br />ကိုယ္အျမဲေျပာဖူးတဲ႔စကားေလးရွိတယ္ ကိုယ္ကသိပ္ႏုတာ အသည္းေတာင္မွ <span style="color: rgb(255, 153, 255);">ပန္းေရာင္ေလး</span> လို႔ေလ....။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><br />တကယ္အသည္းႏုတယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာ့မထင္ပါဘူး...။<br />ဒါေပမယ့္ ပန္းေရာင္ေလးေတာ့ၾကိဳက္ႏွစ္သက္တယ္။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ဒီႏွစ္ပိုင္းမွာ သဘာ၀အသားေရာင္နဲ႔ ပန္းႏုေရာင္ေလးေတြကိုခေရဇီျဖစ္ေနတယ္....။<br />ပစၥည္းေတြ၀ယ္ရင္ baby pink ေလးေတြေရြး၀ယ္ျဖစ္တယ္....။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><br />ခ်စ္သူမ်ားေန႔ကို ကိုယ့္တစ္သက္မွာ သိပ္ျပီးနင့္နင့္နဲနဲမခံစားခဲ႔ရဖူးဘူး...။ ကိုယ္နဲ႔သက္ဆိုင္တဲ႔ေန႔လို႔လဲ မသတ္မွတ္ခဲ႔မိဘူး...။ ဗယ္လင္တိုင္းမ္ဟာ ကိုယ့္အတြက္ရင္ခုန္စရာေန႔ရက္တစ္ခုမဟုတ္ခဲ႔ဘူး.....။ တကယ္တမ္းေတာ့ ခ်စ္တတ္သူတိုင္းအတြက္ <span style="color: rgb(255, 153, 255);">Valentine's Day</span> ဟာ သက္ဆိုင္ပါတယ္..။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><br />ဒီလိုေန႔မ်ိဳးမွာ တစ္ေယာက္တည္းရွိေနလို႔လဲ အထီးက်န္ဆန္တယ္လို႔ မယူဆေစခ်င္ပါဘူး...။ တစ္ေယာက္တစ္ေနရာဆီအေ၀းေရာက္ေနတဲ႔ ခ်စ္သူေတြအတြက္ေျပာပါတယ္...။ ခ်စ္ျခင္းညီမွ်ရင္ အသဲႏွလံုးတစ္စံုဟာ နီးနီးကပ္ကပ္ေလးရွိေနမယ္လို႔ ေႏြးေထြးရင္ခုန္စြာခံစားသိရွိႏိုင္မွာပါ...။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);">လတ္ဆတ္စြာေမႊးျမေနမယ့္ ပန္းႏုေရာင္ႏွင္းဆီရနံ႔ေလးေတြကိုရေနမွာပါ....။<br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ကဲ...အားလံုးပဲ <span style="color: rgb(255, 153, 255);"><span style="font-size:130%;">♥♥♥♥♥ Be Your Valentine ♥♥♥♥♥</span> </span> ပါရွင္.......</span><span style="color: rgb(255, 204, 204);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> </span></span><br /><br /></div><span style="color: rgb(255, 204, 204);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);"><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ဒီေန႔ေလးကို ဘာပို႔စ္မွမတင္ေတာ့ဘူးလို႔ဆံုးျဖတ္ထားေပမယ့္ စီေဘာက္မွာလာေအာ္သြားတဲ႔ ကိုယ့္ရဲ႔ ထာ၀ရပိတ္သတ္ၾကီးေၾကာင့္ ေကာက္ကာငင္ကာ အက္ေဆးတိုေလးကို ေရးလိုက္ရပါေၾကာင္း.....။<br /><br /><br />ေမတၱာအားျဖင့္<br />မုိးေငြ႔<br /></span><br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-6362761504618565223?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-82685983412641032152012-02-13T03:20:00.006-05:002012-02-13T05:43:52.015-05:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(51, 204, 0);"><br />မီးဖုိေခ်ာင္ထဲမ၀င္ျဖစ္တာေတာ္ေတာ္ၾကာျပီ...။ အားခ်ိန္ကိုမရွိတာ....ပိတ္ရက္ကလဲ ဒိတ္ကအျပည့္ေလ....။ ဒါေၾကာင့္ မီးဖုိထဲခဏကေလး၀င္ေမႊတုန္း ရိုက္ထားတာ...။ အိမ္မွာ ကင္မရာပ်က္ေနတာလဲပါတယ္...။ ဖုန္းနဲ႔ရိုက္ထားတာေတြတင္ဖို႔ရိွတယ္..။ ဖုန္းရဲ႔ usp ၾကိဳးကလည္းပ်က္ေနတယ္ ...ကဲ...အဲဒါနဲ႔ပဲသူမ်ားေတြ သေရက်ေအာင္ ပံုေတြ မတင္ျဖစ္တာ...။ ခုက အသစ္စက္စက္ရထားတဲ႔ အိုက္ပက္ၾကီးနဲ႔ရိုက္ထားတာ (နဲနဲၾကြားလံုး၀င္မယ္)...။ သိပ္မသံုးမတည့္ပါဘူး ဒီမွာက ေနရာတိုင္းလိုင္းမရတာနဲ႔ လိုင္းမေကာင္းတာနဲ႔။ ဂိမ္းလဲေဆာ့ရတာ ၀ါသနာမပါ....ျပီးေရာ....။ ဘာလုပ္ဖို႔တုန္း...။ ေလာေလာဆယ္ MTV ၾကည့္တယ္ သီခ်င္းနားေထာင္တယ္...။ </span><br style="color: rgb(51, 204, 0);"><br style="color: rgb(51, 204, 0);"><span style="color: rgb(51, 204, 0);">တကယ္ေတာ့ ဟင္းခ်က္ရတာကို ေမြ႔ေလ်ာ္ခံုမင္တဲ႔သူတစ္ေယာက္အတြက္ မီးဖိုေခ်ာင္ဆိုတာလဲ သူ႔ဘ၀ရဲ႔ ေနရာေလးတစ္ခုပဲေလ...။ မခ်က္တာၾကာရင္ လက္ရည္က်သြားမစိုးရေသးတယ္...။ ၀ယ္ဖတ္လိုက္ရတဲ႔ mini cook စာအုပ္ေလးေတြ....။ အဲဒီထဲကအတိုင္း ျပန္မခ်က္ျဖစ္တာကမ်ားပါတယ္...။ အိုေက ...ခ်က္မယ္ ခ်က္မယ္ ခ်က္မယ္ ဟင္းပြဲေတြေျပာပါတယ္.....။ မုန္႔ဖုတ္သင္တန္းလဲမတက္ျဖစ္ဘူး.... သူတို႔အခ်ိန္နဲ႔ ကိုယ္႔အလုပ္ခ်ိန္နဲ႔တိုက္ေနတယ္....။ ဆရာေခၚသင္ဖုိ႔က်ေတာ့ အိမ္မွာ 0ven ကမရွိ...ဟူးး အဆင္မေျပေသးဘူး.။ မုန္႔အရမ္းလုပ္ၾကည့္ခ်င္ေနတာ ...။ ေလာေလာဆယ္ သူမ်ားဘေလာ့ကမုန္႔ကိုပဲ သြားသြားငမ္းေနရတယ္ ...။</span><br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-mP5aP6Ain_8/TzjKaGVHhFI/AAAAAAAADxY/d9xPU_qDV8s/s1600/IMG_0012.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-mP5aP6Ain_8/TzjKaGVHhFI/AAAAAAAADxY/d9xPU_qDV8s/s320/IMG_0012.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5708535077416698962" border="0" /></a></div><span style="text-decoration: underline;"></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ၾကက္သားငပိခ်က္နဲ႔အတုိ႔အျမဳွပ္(ဆလပ္ရြက္၊ခရမ္းကၽြတ္သီး၊ မုန္ညွင္းရြက္ျပဳတ္)</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-aS7yu_XoMJc/TzjKaPsMnJI/AAAAAAAADxE/z6FimMcuiBs/s1600/IMG_0008.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-aS7yu_XoMJc/TzjKaPsMnJI/AAAAAAAADxE/z6FimMcuiBs/s320/IMG_0008.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5708535079929420946" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 204, 0);">တိုဖူးဦးေႏွာက္</span><br style="color: rgb(51, 204, 0);"><span style="color: rgb(51, 204, 0);">တရုတ္တန္းက၀ယ္ခဲ႔တာ ပဲႏုိ႔ရည္ကိုအခဲလုပ္ထားတာ သၾကားရည္နဲ႔ေသာက္တယ္</span><br style="color: rgb(51, 204, 0);"><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ဒါက အိမ္မွာ ထန္းညက္ရည္ဆမ္းထားတာ</span><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-TH5NpgPIXiE/TzjKZ0hyBSI/AAAAAAAADw8/RlZr4LuhbSI/s1600/IMG_0007.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-TH5NpgPIXiE/TzjKZ0hyBSI/AAAAAAAADw8/RlZr4LuhbSI/s320/IMG_0007.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5708535072637977890" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ကၽြန္မ၏လက္ရာထမင္းသုပ္....</span><br style="color: rgb(51, 204, 0);"><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ဘာထမင္းသုပ္လဲေတာ့မသိဘူး အိမ္မွာ ဗိုက္ဆာဆာနဲ႔ေတြ႔တာ</span><br style="color: rgb(51, 204, 0);"><span style="color: rgb(51, 204, 0);">အကုန္ေကာက္ထည့္သုပ္ထားတာ...</span><br style="color: rgb(51, 204, 0);"><span style="color: rgb(51, 204, 0);">ထမင္း ၾကက္သြန္နီ ဆီခ်က္ ငါးၾကင္ေၾကာ္အသားမွ်င္ထားတာရယ္ ဆီတိုဖူးရယ္ကိုနယ္ႏွပ္ျပီး</span><br style="color: rgb(51, 204, 0);"><span style="color: rgb(51, 204, 0);">အားလူးငပိေၾကာ္ျဖဴးလိုက္တယ္ ၾကက္သြန္ျဖဴထည့္တယ္ ..။</span><br style="color: rgb(51, 204, 0);"><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> ထမင္းသုပ္ေလးစားလိုက္ ခါဂ်က္ဥအနီ သရက္သီးစိမ္းနဲ႔ ျငဳတ္သီးေလးကိုက္လိုက္နဲ႔ ဂြတ္ပဲ...။</span><br /></div><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-daUKr8qAZg8/TzjKap0HRXI/AAAAAAAADxg/xsq3o_dYMn0/s1600/IMG_0013.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-daUKr8qAZg8/TzjKap0HRXI/AAAAAAAADxg/xsq3o_dYMn0/s320/IMG_0013.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5708535086941947250" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 204, 0);">၀က္သားကို အတံုးလိုက္ပဲငံျပာရည္ေလးနဲ႔</span><br style="color: rgb(51, 204, 0);"><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> ျပဳတ္ေၾကာ္ေလးလုပ္ျပီး ျပန္လွီးထားတာ...။ အခ်ဥ္ရည္နဲ႔တို႔စား...ရွလႊတ္...။</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-8268598341264103215?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-45028137398223366372012-02-10T12:59:00.000-05:002012-02-10T13:11:37.362-05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-lvU9_mqNZQQ/TzVZK5YC1TI/AAAAAAAADwA/nqj1faVOltA/s1600/1179071_f520.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-lvU9_mqNZQQ/TzVZK5YC1TI/AAAAAAAADwA/nqj1faVOltA/s320/1179071_f520.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5707566146497205554" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ေႏြဦးကို ဥၾသေတြက ခ်ိဳသာတဲ႔အသံေလးနဲ႔ စျပီးႏႈတ္ဆက္ပါတယ္.....။ ေဆာင္းေလမကုန္ေသးတဲ႔ ေႏြဦးေလက ကိုယ့္ရဲ႔ ဆံႏြယ္ေတြကိုတိုက္ခတ္က်ီစယ္လိုက္တယ္...။ ဒီမနက္က ျမဴေတြပိန္းပိတ္ေနတာမ်ား လမ္းေတာင္မျမင္ရဘူး ... မနက္ကိုးနာရီမွာ ဒီလိုျမဴဆိုင္းတာ တခါမွမျမင္ဖူးဘူး...။<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ေႏြဦးကာလျမဴထေသာအခါတဲ႔....။ ျမဴေတြအမ်ားၾကီးထတာဟာ ၾသဥငွက္ေတြတြန္ျမည္တာဟာ ေႏြဦးရဲ႔ လကၡဏာေတြတဲ႔....။</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ျပီးခဲ႔တဲ႔ ဒီလိုအခ်ိန္မွာေပါ့ မင္းနဲ႔စဆံုခဲ႔တာ ...တစ္ႏွစ္ပတ္လည္ခဲ႔ပါေရာလား....။ </span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);">လိႈင္းပုတ္ခတ္သံေတြ ေလးေျပညွင္းတုိက္ခတ္လို႔ အုန္းလက္ေတြလႈပ္ခတ္သြားတဲ႔ အသံေတြကို ခပ္တိုးတိုးျပန္ၾကားေယာင္ေနမိတယ္......။</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ၾကယ္ေတြစံုတဲ႔ သံစဥ္ညေလးကိုျပန္လြမ္းမိသြားတယ္.....။ ၾကည္လင္တဲ႔ အျပံဳးျဖဴျဖဴေလးေတြကို ျမင္ေယာင္မိသြားတယ္.....။ ေတးသံခ်ိဳခ်ိဳေတြကို သီဆိုတတ္တဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းထူထူတစ္စံုကို သတိရမိသြားတယ္....။ မင္း....ဘယ္ဆီမွာလဲ အိန္ဂ်ယ္လို႔ ကိုယ္မတျဖစ္တာၾကာျပီ.....(မခဥမလာရိုက္မစိုးလို႔ပါ)...။<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">အခ်ိန္ေတြအၾကာၾကီးေနမွ ခနကေလးေပၚလာတတ္တဲ႔ မင္းကို.... မင္းရဲ႔ အေတာင္ပံျဖဴျဖဴေတြကို ေငးေမာၾကည့္လို႔မ၀ဘူးကြယ္....။ တဖ်တ္ဖ်တ္ရွိေနတဲ႔ အေတာင္ပံေတြက ကိုယ့္ကိုဘယ္ခ်ိန္မဆို ေႏြးေထြးမႈေပးတတ္တယ္.....။ ဟုိတစ္ညတုန္းကပဲ ရုတ္တရက္ ကိုယ့္ကို မက္မြန္သီးေလးလာေကၽြးတယ္.....။ ထူးထူးဆန္းဆန္းေနာ္.......။ ျပီးေတာ့ ခ်က္ခ်င္းပဲ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္.....။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><br />ဟန္ထူးလြင္ရဲ႔ “ေႏြဦး” သီခ်င္းကို နားေထာင္မိရင္ ပိုလြမ္းမိတယ္......။</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">“မေန႔ကလုိပဲ ငါ....လြမ္းးးးး တယ္...” လို႔လိုက္ညည္းရင္းေလ....</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><br />ကမ္းေျခရဲ႔လိႈင္းၾကက္ခြပ္ေတြထရံုကေလးရွိတဲ႔ ေႏြဦး ေန႔လည္ခင္းေလးကို အုန္းရည္ခ်ိဳျမျမေလးနဲ႔ ထုိင္ျမည္းရတာေလးကိုလြမ္းတယ္....။</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ကမ္းေျခေသာင္ျပင္က အေရာင္စံုေဆာ့ကစားေနၾကသူေတြကို ေငးေမာရတာေလးလြမ္းတယ္....။ လာသမွ်မုန္႔သည္ေတြကို ေခၚျပီး၀ယ္စားရတာေတြကိုလြမ္းတယ္....။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ကိုယ္မပါ၀င္လုိက္ရတဲ႔ မီးပုံပြဲကိုလြမ္းတယ္...။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />လႊင့္ပ်ံတာလာတဲ႔ သံစဥ္ခ်ိဳျမျမေတြ ဖမ္းဆုတ္ရတာကို လြမ္းတယ္...။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><br />သိပ္လွတဲ႔ ေႏြဦးရဲ႔ ေန၀င္ခ်ိန္ညေနခင္းေလး.........။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);">အဲလိုညေနခင္းမ်ိဳးကို ဘယ္ခ်ိန္ေရာက္မွကိုယ္ထပ္္ျမင္ခြင့္ရမလဲ...။ ထပ္ျမင္ခြင့္ရရင္ေတာင္ မင္းမရွိတဲ႔ ကမ္းေျခအလွဟာ ျပီးျပည့္စံုမွာမဟုတ္ပါဘူး အိန္ဂ်ယ္.......။</span> <span style="color: rgb(255, 153, 255);"><br /><br /><br />မိုးေငြ႔</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-4502813739822336637?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-75953885373688720962012-02-08T23:01:00.001-05:002012-02-08T23:23:58.657-05:00<div style="text-align: justify;"><br /><br />အမွန္ေတာ့ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ဆိုတာ ကိုယ္နဲ႔ဘာမွမဆိုင္ပါဘူး...။ ဒါေပမယ့္ ခ်စ္သူရွိသူမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ျပီးခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ လက္ေဆာင္ပစၥည္းလွလွေလးေတြကို ဂူဂယ္လ္ကေနရွာျပီး တင္ေပးလိုက္ပါတယ္....။ ခ်စ္တတ္သူတိုင္း စိတ္ခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ....။<br /></div><br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-wtVY1fPUVw0/TzDsvhfZJ0I/AAAAAAAADqg/gtp2KITcPEs/s1600/valentine%2Bgifts.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 297px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-wtVY1fPUVw0/TzDsvhfZJ0I/AAAAAAAADqg/gtp2KITcPEs/s320/valentine%2Bgifts.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706321029066467138" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-wdq1rFpQfac/TzJXFKQukFI/AAAAAAAADvo/CGfbVrRPJuo/s1600/Very%2Bcute%2Bromantic%2Bflower%2Bvalentine%2Bgift.PNG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 245px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-wdq1rFpQfac/TzJXFKQukFI/AAAAAAAADvo/CGfbVrRPJuo/s320/Very%2Bcute%2Bromantic%2Bflower%2Bvalentine%2Bgift.PNG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706719423997317202" border="0" /></a><br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-W-D2XETDRho/TzJXEnw6w_I/AAAAAAAADvc/bRX13p_qaYE/s1600/ValentineDishtowelsS2S12.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-W-D2XETDRho/TzJXEnw6w_I/AAAAAAAADvc/bRX13p_qaYE/s320/ValentineDishtowelsS2S12.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706719414737093618" border="0" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/-iSLoLrdyWcU/TzJT37RMxpI/AAAAAAAADvM/wJljroP1DOI/s1600/HavsVal-e1297359663309.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 250px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-iSLoLrdyWcU/TzJT37RMxpI/AAAAAAAADvM/wJljroP1DOI/s320/HavsVal-e1297359663309.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706715898099582610" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-T_nwmlUAoL4/TzJT3rQ8f8I/AAAAAAAADvE/CF3EohNkJ-w/s1600/gifts_for_girls_valentine.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 280px; height: 223px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-T_nwmlUAoL4/TzJT3rQ8f8I/AAAAAAAADvE/CF3EohNkJ-w/s320/gifts_for_girls_valentine.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706715893803548610" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/-lQ7wH6UQrck/TzJRp3bSayI/AAAAAAAADu0/zKDXmdqO80k/s1600/valentine-day-gift-idea-flowers11.jpeg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-lQ7wH6UQrck/TzJRp3bSayI/AAAAAAAADu0/zKDXmdqO80k/s320/valentine-day-gift-idea-flowers11.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706713457526729506" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/-bpXB6El3ia0/TzJRplFn5kI/AAAAAAAADuo/FvSXylFwqr4/s1600/Medium%2BValentine%2527s%2BDay%2BPaw%2BPad%2BGift%2BBox.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-bpXB6El3ia0/TzJRplFn5kI/AAAAAAAADuo/FvSXylFwqr4/s320/Medium%2BValentine%2527s%2BDay%2BPaw%2BPad%2BGift%2BBox.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706713452604024386" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/-eOoMgbKPaWU/TzJRpguuEBI/AAAAAAAADug/ZLAhh3ABbqc/s1600/16114511136382505_gHRrmbSg_c.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 256px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-eOoMgbKPaWU/TzJRpguuEBI/AAAAAAAADug/ZLAhh3ABbqc/s320/16114511136382505_gHRrmbSg_c.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706713451434217490" border="0" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/-w_9IecEYWbI/TzJQyjvN1EI/AAAAAAAADuU/XlFy3zFXxXQ/s1600/Hot-Selling-cute-bone-shape-USB-Flash-Drive-USB-4GB-Valentine-gift-USB-USB-stick-Gift.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-w_9IecEYWbI/TzJQyjvN1EI/AAAAAAAADuU/XlFy3zFXxXQ/s320/Hot-Selling-cute-bone-shape-USB-Flash-Drive-USB-4GB-Valentine-gift-USB-USB-stick-Gift.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706712507348800578" border="0" /></a><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-VE32dwBeE3Y/TzJQyawuxDI/AAAAAAAADuE/2EsQWHlApIs/s1600/295465861_686.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 230px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-VE32dwBeE3Y/TzJQyawuxDI/AAAAAAAADuE/2EsQWHlApIs/s320/295465861_686.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706712504939234354" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-mnJz238kw28/TzJQyGe-GnI/AAAAAAAADt8/P0UA_fkBn9g/s1600/valentines_day_gift_basket_wallpaper.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-mnJz238kw28/TzJQyGe-GnI/AAAAAAAADt8/P0UA_fkBn9g/s320/valentines_day_gift_basket_wallpaper.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706712499496032882" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/-WLtcegcOW-w/TzDxOnlM4aI/AAAAAAAADtY/PEDFUjYBdP4/s1600/A-Valentine-Day-Gift-Box-Cake-1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-WLtcegcOW-w/TzDxOnlM4aI/AAAAAAAADtY/PEDFUjYBdP4/s320/A-Valentine-Day-Gift-Box-Cake-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706325961323897250" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/-qaABBHS24hM/TzDxPFM2sDI/AAAAAAAADtw/z451R4hDQKo/s1600/valentines%2Bday%2Bgifts%2B%252848%2529.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-qaABBHS24hM/TzDxPFM2sDI/AAAAAAAADtw/z451R4hDQKo/s320/valentines%2Bday%2Bgifts%2B%252848%2529.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706325969274843186" border="0" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/-3pJarRtsrQM/TzDvBqrv_YI/AAAAAAAADtA/D91OBuOVP8M/s1600/Valentines-Day-Gift-Baskets.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-3pJarRtsrQM/TzDvBqrv_YI/AAAAAAAADtA/D91OBuOVP8M/s320/Valentines-Day-Gift-Baskets.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706323539795115394" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-hYKhwPrX1tA/TzDvA0WFGGI/AAAAAAAADso/noKvv9TILdE/s1600/valentine-gifts-bracelet.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 285px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-hYKhwPrX1tA/TzDvA0WFGGI/AAAAAAAADso/noKvv9TILdE/s320/valentine-gifts-bracelet.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706323525208709218" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-p-FIPNaDC6E/TzDuEe8Ha1I/AAAAAAAADro/GN3r4ld03n8/s1600/IMG_2697a.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 314px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-p-FIPNaDC6E/TzDuEe8Ha1I/AAAAAAAADro/GN3r4ld03n8/s320/IMG_2697a.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706322488670514002" border="0" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/-dOBd3cZ0k2M/TzDuEif7GlI/AAAAAAAADr4/aqf8_Ez-DN4/s1600/6a00d83451be3369e2010536fc4252970b-800wi.htm"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 231px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-dOBd3cZ0k2M/TzDuEif7GlI/AAAAAAAADr4/aqf8_Ez-DN4/s320/6a00d83451be3369e2010536fc4252970b-800wi.htm" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706322489626008146" border="0" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/-wgg8OMaXMig/TzDuFrnHnFI/AAAAAAAADsQ/HNJvdDQzG-Q/s1600/020711cookie_bouquet.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-wgg8OMaXMig/TzDuFrnHnFI/AAAAAAAADsQ/HNJvdDQzG-Q/s320/020711cookie_bouquet.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706322509251976274" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Lu5Y56fxeF8/TzDtUoUo_ZI/AAAAAAAADq8/45k-pNRRujE/s1600/godiva-chocolate-valentine.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 252px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Lu5Y56fxeF8/TzDtUoUo_ZI/AAAAAAAADq8/45k-pNRRujE/s320/godiva-chocolate-valentine.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706321666555575698" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-n8cX8Fr-fjE/TzDtU-o5jTI/AAAAAAAADrI/ps9i3_kyhrE/s1600/LF-IBI-BEE-ORBSKT-19-2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-n8cX8Fr-fjE/TzDtU-o5jTI/AAAAAAAADrI/ps9i3_kyhrE/s320/LF-IBI-BEE-ORBSKT-19-2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706321672546127154" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/-m2N1aWUFQGo/TzDtVdYdfUI/AAAAAAAADrQ/DeFybHRGmlk/s1600/valentines-tulips-and-candy-via-martha-stewart.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 256px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-m2N1aWUFQGo/TzDtVdYdfUI/AAAAAAAADrQ/DeFybHRGmlk/s320/valentines-tulips-and-candy-via-martha-stewart.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706321680798678338" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-mXtvbMnZ2z0/TzDsveouriI/AAAAAAAADqY/pQPf1uWpLEo/s1600/valentines_day_gifts_for_her.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 195px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-mXtvbMnZ2z0/TzDsveouriI/AAAAAAAADqY/pQPf1uWpLEo/s320/valentines_day_gifts_for_her.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706321028300320290" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-WBdIexZofD8/TzDsvgR6O4I/AAAAAAAADqw/DVTyc5u5H9U/s1600/small-packing-valentines-bhg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 288px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-WBdIexZofD8/TzDsvgR6O4I/AAAAAAAADqw/DVTyc5u5H9U/s320/small-packing-valentines-bhg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706321028741479298" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-7595388537368872096?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-13133187982204956022012-02-07T02:26:00.001-05:002012-02-07T02:27:44.655-05:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-dqaGKtBDcwo/Tx_OUKtSahI/AAAAAAAADos/FOsJ5tC_zAg/s1600/20685.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-dqaGKtBDcwo/Tx_OUKtSahI/AAAAAAAADos/FOsJ5tC_zAg/s320/20685.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701502499141347858" border="0" /></a><br /><strong></strong><strong></strong><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 204, 0);"><br />ရန္ကုန္ေဆာင္းက မေအးရတဲ႔အထဲ အဆင္မေျပမႈ စိတ္တိုင္းမက်မႈေတြနဲ႔ လူကပိုျပီး အိုက္စပ္စပ္ႏိုင္လြန္းလွတယ္...။ ဒီမနက္ ကိုးနာရီမွာခ်ိန္းထားတဲ႔ အင္တာဗ်ဴး....။ ကၽြန္ေတာ့္ကပဲ သူတို႔ေမးခြန္းေတြကို မေျဖႏိုင္ေလာက္ေအာင္ည့ံဖ်င္းေနသလား မေျပာတတ္ေတာ့....။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ညဖက္ ေကာ္ဖီဆိုင္မွာ သီခ်င္းဆိုလို႔ရတာေလးနဲ႔ အခန္းငွားခ စားေရး ေသာက္ေရး မဖူလံုလို႔ ေန႔အလုပ္ကိုရွာေနတာ...။ အဆင္မေျပဘူးဗ်ာ....။<br /><br />ဟူးးးး....။<br /><br />အင္တာဗ်ဴးရွိရာကေန ေျမနီကုန္းကားဂိတ္ဆီကို လမ္းေလွ်ာက္လာလိုက္တယ္...။ ဘယ္ဆက္သြားရမလဲ စဥ္းစားမရတာနဲ႔ ျမိဳ႔ထဲက တိုက္ခန္းကိုပဲ ျပန္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ေတာ့တယ္...။ စိတ္ကညစ္ညစ္နဲ႔ လူစည္ကားတဲ႔ ေနရာကို မသြားခ်င္လဲသြားရဦးမယ္...။ အိုက္စပ္ျပီး စိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္းလိုက္တာ...။ ျမိဳ႔ထဲကို ဘယ္ကားစီးစီး ေရာက္တာမို႔ ေခ်ာင္တဲ႔ ကားစီးဖို႔ေစာင့္လိုက္တယ္...။ လာသမွ်ကလဲ ငါးခ်ဥ္သိပ္ က်ပ္ပိတ္ညွပ္သတ္ေနတာခ်ည္းပဲ...။ မတတ္ႏိုင္ လူမ်ားလည္းဒီကားစီးမွျမန္ျမန္အိမ္ေရာက္မွာ...။ ေနရာလည္းရႏိုင္မယ္ထင္ရတဲ႔ အထူးကားတစ္စီးေပးတက္လိုက္တယ္...။ အထူးကားသာေျပာတယ္ ေနရာကျပည့္လို႔ မတ္တပ္ရပ္သူကရပ္ရတာပါပဲ....။ ကၽြန္ေတာ္အပါအ၀င္ေပါ့....။ ေရွ႔ခန္းဖက္ကို တိုး၀င္လိုက္တယ္။ ကားစထြက္ျပီး မီးပြိဳင့္မွာမိေတာ့ အေရွ႔ဖက္ကို ကၽြန္ေတာ္လွမ္းၾကည့္လိုက္တာ....။ ကၽြန္ေတာ့္ျမင္ကြင္းထဲကို အလင္းတန္းတစ္ခုျဖတ္ေျပးသြားတယ္...။<br /><br />ဒရိုင္ဘာေနာက္ေက်ာက စတီးတိုင္ကိုေက်ာေပးျပီး ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္အေနအထားမွာ နတ္သမီးေလးတစ္ပါး....။ ဘုရားေရ..... ဒီေလာက္လွပေခ်ာေမာတဲ႔ မိန္းကေလးမ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ့္တစ္သက္ တစ္ခါမွ မျမင္ဖူးခဲ႔တာေသခ်ာပါတယ္....။ ကၽြန္ေတာ္က ကားေရွ႔ဖက္ကိုလွမ္းအၾကည့္ တစ္ေယာက္ေယာက္ကိုစကားေျပာရင္း ရယ္ေမာေနတဲ႔ သူမနဲ႔ အၾကည့္ခ်င္းဆံုသြားတယ္....။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔မသိေပမယ့္ သူမက ကၽြန္ေတာ့္ကို လွမ္းျပံဳးျပသလိုမ်ိဳး အသိအမွတ္ျပဳလိုက္တဲ႔ အမူအရာမ်ိဳးကိုခံစားလိုက္ရတယ္....။ တကယ္ဆို တျခားမိန္းကေလးေတြသာဆို သူတို႔နဲမ်က္လံုးခ်င္းဆိုင္သြားရင္ ခ်က္ခ်င္းအၾကည့္လြဲပစ္တတ္တာမ်ားတယ္... ကံဆိုးရင္ မ်က္ေစာင္းထိုးပါခံရမယ္....။ သူမကေတာ့ အဲလိုမဟုတ္ဘူး...။<br /><br />အသားအေရေလးက ၀င္းလက္ၾကည္စင္လို႔ နက္ျပာေရာင္ ကခ်င္မေနာတိုင္အဆင္နဲ႔ ၀မ္းဆက္ေလး၀တ္ထားတယ္...။ အက်ီၤကရင္ဖံုးလက္ပ်က္ေလးမို႔ လက္ေမာင္းသားေတြက ဆင္စြယ္ေရာင္ေပါက္ေနတယ္...။ ဒီလုိမ်က္၀န္းအိမ္မ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ္သိပ္သေဘာက်တာ...။ ဗာဒံေစ့ပံု ေဘးတိုက္အလ်ားရွည္ေမ်ာေမ်ာမ်က္အိမ္ကို မဲနက္တဲ႔ မ်က္ေတာင္ရွည္ရွည္ေကာ့ေကာ့ေတြနဲ႔ ၀န္းရံထားေတာ့ မ်က္ဆံနက္နက္ေတြက ေတာက္ပလို႔ ၾကယ္ပြင့္ေလးေတြလိုပဲ...။ မ်က္ခံုးေမႊးေတြက နက္နက္စိပ္စိပ္ ခပ္ထူထူေကြးက်သြားပံုေလးက သိပ္လွတာပဲ...။ ႏွာတံစင္းစင္း သႏၱာေရာင္ေတာက္ေနတဲ႔ ေဆးေရာင္ကူမထားတဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးေတြ...။ ေစာေစာက ကၽြန္ေတာ့္ကို သြားေလးေတြေပၚေအာင္ျပံဳးျပတာမ်ား ပုလဲလံုးေလးေတြစီထားသလိုပဲ...။ အိုဗ်ာ... ျပစ္မ်ိဳးမွဲ႔မထင္လွတဲ႔အလွမ်ိဳး...။ ဒ႑ာရီထဲက နတ္မိမယ္ေတြကို မျမင္ဖူးေပမယ့္ စာေတြထဲမွာ ဖြ႔ဲႏြဲ႔ထားသလို အလွမ်ိဳးထက္ပိုမယ္ထင္ပါတယ္...။ ဆံေကသာပိတုန္းေရာင္ဆိုတာ သူမဆံပင္ေတြကမွ အစစ္...။ ဆံပင္ေတာ္ေတာ္ရွည္မယ့္ပံုလို႔ ခန္႔မွန္းမိတယ္...။ ေနာက္တြဲေလးထံုးထားတာ အထံုးေတာ္ေတာ္ၾကီးတယ္...။ သူမေရွ႔က သူမနဲ႔စကားေျပာေနတဲ႔ အမ်ဳိးသားက စကားေျပာရင္း သူမဆံပင္ကို ညင္ညင္သာသာပြတ္သပ္လိုက္ေသးတယ္...။ သူ...သူတို႔က ခ်စ္သူေတြေပါ့.... ဟုတ္လား...။<br /><br />ဘယ္လိုစိတ္ခံစားမႈမ်ိဳးမွန္းမသိဘူးဗ်ာ...။ ကၽြန္ေတာ့ဘ၀မွာတစ္ခါမွ မခံစားဖူးတဲ႔ ခံစားမႈေလး...။ ေသခ်ာတာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သူမကုိ ျမင္ျမင္ခ်င္းခ်စ္မိသြားတာပဲ....။ တျပိဳင္နက္ထဲမွာပဲ သူမေဘးနားက သူမပိုင္ရွင္ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တိတ္တိတ္ကေလးပဲ အသည္းကြဲသြားပါတယ္...။ သူမကိုၾကည့္ျပီး...ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္ေနတဲ႔ စိတ္ခံစားမႈနဲ႔ <span style="color: rgb(153, 153, 0);">Jame Blunt</span> ဆိုထားတဲ႔ <span style="color: rgb(153, 153, 0);">“You Beautiful”</span> သီခ်င္းကို ခ်က္ခ်င္းၾကားေယာင္မိသြားတယ္...။ သီခ်င္းစာသားထဲကအတိုင္း အခုအျပင္မွာ ကၽြန္ေတာ္တကယ္ျဖစ္ပ်က္ေနတာေလဗ်ာ...။ အဲဒီသီခ်င္းက ကၽြန္ေတာ္မၾကာခဏဆိုေနက် သီခ်င္းေလး...။ခုမွ သီခ်င္းအဓိပၸါယ္ေလးက ပိုျပီးပီျပင္ေလးနက္လာတယ္....။<br /><br />ကဲ ... ဘယ္သူေတြကမ်ား ကၽြန္ေတာ့္လိုအျဖစ္မ်ိဳးၾကံဳဖူးမလဲ...။ မိနစ္ပိုင္း စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္းမွာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးေလး ခ်စ္မိသြားတယ္.... ျပီးေတာ့ စကၠန္႔ပိုင္းေလးမွာပဲ အသည္းေတြ ကြဲေၾကရတယ္ဗ်ာ...။ ဒီေန႔က ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ ဘယ္လို ကံၾကမၼာဆိုးေတြမ်ားက်ေရာက္ရသလဲ...။ ငယ္တုန္းက ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဂၤလိပ္စာဆရာသင္ေပးဖူးတဲ႔ စကားပံုေလးကို သတိရသြားတယ္...။ <span style="color: rgb(153, 153, 0);">“Misfortune is never come alone, its come one after one”</span> တဲ႔....။ေနာက္ထပ္ ဘယ္လိုၾကမၼာမ်ိဳးထပ္ေရာက္လာဦးမလဲ....။ အလုပ္လည္းမရ အသည္းလဲကြဲ...။ လူကို ခႏၶာအားျဖင့္ ထိခိုက္တာမဟုတ္ေပမယ့္ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာကိုေတာ့ ၾကမၼာဆိုးက်ေရာက္ေနတယ္...။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ ေတြ႔ဆံုမႈက ပထမဆံုးအၾကိမ္နဲ႔ ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ပဲလား...။ ေနာက္ထပ္ဘယ္မွာ ထပ္ဆံုေတြ႔ႏိုင္ဦးမလဲဆိုတာ မေသခ်ာမေရရာတဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ၾကီးပါဗ်ာ....။ တခ်က္တခ်က္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလွမ္းလွမ္းၾကည့္တဲ႔ သူမမ်က္လံုးေတြကစကားေတြ အမ်ားၾကီးေျပာေနသလိုပဲ...။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္တြင္းခံစားမႈကိုမ်ား သူမကဖတ္တတ္ေနတာလား....။<br /><br />ျမိဳ႔ထဲကို အျမန္ေရာက္ပါေတာ့လို႔ ဆုေတာင္းေနမိတယ္....မေရာက္လဲ မေရာက္ေစခ်င္ဘူး...။ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကုိယ္စီလမ္းခြဲသြားရေတာ့မွာ...။ သူမကပဲ အရင္ကားေပၚကဆင္းသြားမလား ကၽြန္ေတာ္ပဲ အရင္းဆင္းရမလားမသိေပမယ့္... လူက်ပ္က်ပ္သိပ္သိပ္ၾကားမွာ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြက သူမနဲ႔ႏွစ္ေယာက္တည္းလို႔ပဲ ထင္မွတ္မွားေနမိေတာ့တယ္...။ ကားထဲမွာ လူက လႊင့္လႊင့္ေမ်ာေမ်ာနဲ႔ ၾကမ္းျပင္နဲ႔ ေျခေထာက္ကပ္မထားဘူးေတာင္ ထင္ရတယ္...။ ရင္ဘတ္ထဲဟာလာဟင္းလင္းနဲ႔..... ေနာက္ဆံုးေတာ့ကၽြန္ေတာ္ဆင္းရမယ့္ မွတ္တိုင္ေရာက္တဲ႔အထိ သူမတို႔က မဆင္းေသး...။ ကၽြန္ေတာ္အေပါက္၀မွာသြားရပ္ျပီး သူမကို တစ္ခန္ျပန္လွမ္းၾကည့္ေတာ့ ဗာဒံေစ့ပံုအလ်ားရွည္ရွည္နဲ႔ မ်က္၀န္းေတြမွာအရည္လဲ႔ေနတာေတြ႔လိုက္ရတယ္...။ ဘယ္လုိအဓိပၸါယ္မ်ိဳးလဲဗ်ာ....။.<br style="color: rgb(255, 204, 0);"><br style="color: rgb(255, 204, 0);"><span style="color: rgb(255, 204, 0);">ကၽြန္ေတာ့္နတ္သမီးေလးက ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို အရိပ္ေယာင္ေလးျပရံု တခဏေလး ေရာက္လာျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကိုရူးရူးမိုက္မိုက္ျဖစ္ေအာင္ထားရစ္ခဲ႔တယ္....။ ခုလိုျဖစ္ရတာ ဘယ္သူ႔ကို အျပစ္တင္ရမလဲ ကၽြန္ေတာ့္မွာလည္းအျပစ္မရွိသလို သူမမွာလဲ အျပစ္မရွိဘူး........။</span><span style="color: rgb(255, 204, 0);"> </span><span style="color: rgb(255, 204, 0);">ကားေပၚကဆင္းျပီး တိုက္ခန္းရွိရာလမ္းထဲကို ေလွ်ာက္၀င္လာလိုက္တယ္.....ေနကလဲပူျပင္းလိုက္တာ..။ ေကာင္းကင္ကိုေမာ့ၾကည့္ေတာ့ ၾကည္ျပာေရာင္ေနာက္ခံမွာ အျဖဴေရာင္တိမ္ေတာက္အေထြးတစ္ခု ေျပးလႊားေနလိုက္တာ..... ကၽြန္ေတာ့္အျဖစ္ပ်က္ကေလးလုိပဲ တခဏအတြင္း အဲဒီတိမ္လိတ္ေတြလဲ တစဆီလႊင္ျ့ပယ္ေပ်ာက္ကြယ္ သြားၾကတယ္....။ သီခ်င္းစာသားေလးရဲ႔ ေနာက္ဆံုးပိတ္စာေၾကာင္းေလးလုိပဲ</span><span style="color: rgb(255, 204, 0);"> </span><span style="color: rgb(153, 153, 0);">“I will never be with you”</span><span style="color: rgb(255, 204, 0);"> တဲ႔ ...သိပ္မွန္တာေပ့ါ....ဘယ္လိုမွမဆံုႏိုင္မယ့္သူေတြေလ ဘယ္လိုလုပ္အတူရွိေနႏိုင္ေတာ့မလဲ...။</span><br style="color: rgb(255, 204, 0);"></div><strong><span style="font-weight: bold;"><br /></span></strong><span style="color: rgb(153, 153, 0);">♫ ♥●••·˙˙·••●♥♫ ♫ ♥●••·˙˙·••●♥♫</span><br /><strong><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);font-family:webdings;" >You're Beautiful </span></strong><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);">My life is brilliant.</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);">My life is brilliant.</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br />My love is pure.</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);">I saw an angel.</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br />Of that I'm sure.</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br />She smiled at me on the subway.</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br />She was with another man.</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);">But I won't lose no sleep on that,</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);">'Cause I've got a plan.</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br /><br />You're beautiful.<br />You're beautiful.</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br />You're beautiful, it's true.</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br />I saw your face in a crowded place,</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br />And I don't know what to do,</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);">'Cause I'll never be with you.</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br /><br />Yeah, she caught my eye,</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br />As we walked on by.</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br />She could see from my face that I was,</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br />Fucking high,</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br />And I don't think that I'll see her again,</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br />But we shared a moment<br />that will last till the end.</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br /><br />You're beautiful.<br />You're beautiful.</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br />You're beautiful, it's true.</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);">I saw your face in a crowded place,</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br />And I don't know what to do,</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);">'Cause<br />I'll never be with you.</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br /><br />You're beautiful.<br />You're beautiful.</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br />You're beautiful, it's true.</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br />There must be an angel with a smile on her face,</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br />When she thought up that I should be with you.</span> <span style="color: rgb(153, 153, 0);"><br />But it's time to face the truth,</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);">I will never be with you.<br /></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;" id="formatbar_Buttons"><span class="down" style="display: block;" id="formatbar_CreateLink" title="Link"><img src="img/blank.gif" alt="Link" class="gl_link" border="0" /></span></span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 0);">မွတ္ခ်က္။ ။ <span style="color: rgb(153, 153, 0);">James Blunt</span> ရဲ႔ </span><a style="color: rgb(153, 153, 0);" href="https://www.youtube.com/watch?v=YjUaWiy_QXc">“You're Beautiful”</a><span style="color: rgb(255, 204, 0);"> သီခ်င္းကိုနားေထာင္ျပီး ဒီစာေလးကို စိတ္ကူးေရးသားျဖစ္ပါတယ္....။ ေကာ္နက္ရွင္ေၾကာင့္ သီခ်င္းရဲ႔ ဗီဒီယိုဖိုင္ေလးကို မတင္ေပးေတာ့ဘူး လင့္ေလးပဲခ်ိပ္ေပးလိုက္ပါတယ္....။</span><br style="color: rgb(255, 204, 0);"><br style="color: rgb(255, 204, 0);"><br style="color: rgb(255, 204, 0);"><span style="color: rgb(153, 153, 0);">ေမတၱာအားျဖင့္</span><br style="color: rgb(153, 153, 0);"><span style="color: rgb(153, 153, 0);">မိုးေငြ႔</span><br style="color: rgb(153, 153, 0);"></div><span style="color: rgb(153, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-1313318798220495602?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-8690581431784855822012-02-05T23:45:00.002-05:002012-02-06T05:58:22.016-05:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-Ge9gmFi5Yr4/TyYk5qwz17I/AAAAAAAADqA/UibJZPZ4j34/s1600/nzznD.u.cs.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Ge9gmFi5Yr4/TyYk5qwz17I/AAAAAAAADqA/UibJZPZ4j34/s320/nzznD.u.cs.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703286551261468594" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ရင္ထဲက နွင္းဆီ</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ေနျခည္မရ ေလေၿပမက်လည္း</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ကိုယ္႔ရင္ထဲက အၾကင္နာေတြနဲ ႔</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />လန္းဆန္းလို႕</span><span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />နွင္းဆီအလွမွာ ယစ္မူး</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />တကိုယ္တည္း ၾကည္နူးမိတယ္</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ၿမဴမႈန္ေတြအံု႔ဆိုင္း</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> အလြမ္းေငြ႔ေတြ ေ၀တိုင္း</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />မ်က္ရည္၀ိုင္းလို႔</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />နွင္းဆီအလွ မႈန္ျပျပကို</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ခပ္ေဆြးေဆြးေလး ေငးၿဖစ္တယ္။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />တစ္ေယာက္တည္း ေန႔ ညေတြမွာ</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> နွင္းဆီရနံ႔ေတြက</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"> လူးလြန္ ႔လွဳပ္ရွား</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ကိုယ္႔အနား ေမႊးပ်ံ႔ေနခဲ႔တယ္</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ေက်းဇူးပါ နွင္းဆီ</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ကိုယ္႔ေန ရက္ေတြအတြက္</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />သင္းပ်႕ံတဲ႕ ရနံ႕ေတြနဲ ႔</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> အိပ္မက္ေတြ မက္ခြင္႕ရတဲ႕အတြက္ေပါ႔။ ။<span style="color: rgb(255, 153, 255);">(ကၽြန္မ၏ကဗ်ာဆရာ)<br /><br /><br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-869058143178485582?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-37297827592708531982012-02-04T03:56:00.000-05:002012-02-04T03:57:52.191-05:00<div style="text-align: right;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-OgvPPoVJTrA/TyEU4M2PQMI/AAAAAAAADpE/9lsLj5RDBjs/s1600/b49b868f37afa4a3f5e740455c93849c8ac35806.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 110px; height: 110px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-OgvPPoVJTrA/TyEU4M2PQMI/AAAAAAAADpE/9lsLj5RDBjs/s320/b49b868f37afa4a3f5e740455c93849c8ac35806.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701861558981705922" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 204, 204);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> </span></span><span style="color: rgb(255, 204, 204);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);">●<br /></span></span><span style="color: rgb(255, 204, 204);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);">•<br />•<br />·<br />˙<br />˙<br /></span></span><span style="color: rgb(255, 204, 204);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);">♥<br />♥<br />♥</span> </span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> </span></span><span style="color: rgb(255, 204, 204);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);"> ♥<br />♥<br />♥<br />♥<br /></span></span><span style="color: rgb(255, 204, 204);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);">·<br />˙<br />˙<br />·<br />•<br />•<br />●<br /></span></span><br /></div><a href="http://2.bp.blogspot.com/-8BfuUZFoPPU/TyEU4B9GSdI/AAAAAAAADpM/lt-5rLdI3WI/s1600/f0bedcc90208a1499b3de5e3bb0c0ceee1b76eae.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 110px; height: 110px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-8BfuUZFoPPU/TyEU4B9GSdI/AAAAAAAADpM/lt-5rLdI3WI/s320/f0bedcc90208a1499b3de5e3bb0c0ceee1b76eae.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701861556057688530" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">အသံတစ္ခုကိုၾကားလိုက္တယ္......။</span> <span style="color: rgb(255, 204, 204);"><br />ဟင့္အင္း မဟုတ္ဘူး....အဲဒီအသံကိုမၾကားခင္ကတည္းက သူဆိုတာ ေသခ်ာေနခဲ႔တာပါ....။ ဟုတ္တယ္....ႏွလံုးသားက သူ႔အလိုလိုေအာ္တိုသိေနတာေလးက ခ်စ္စရာပါ..။</span> <span style="color: rgb(255, 204, 204);">အသံလိႈင္းေလးရဲ႔ ဟိုဘက္ဒီဘက္ အစြန္းႏွစ္ခုမွာ အနီရဲရဲအသဲႏွလံုးေလးတစ္ခုနဲ႔ ပန္းႏုေရာင္အသဲႏွလံုးေလးတစ္ခုခ်ိပ္ဆြဲထားတယ္.....။ ၾကိဳးမွ်င္ေလးကတစ္ဆင့္ အလြမ္းေတြက ကူးလူးေခါက္ျပန္သြားေနၾကတယ္.......။ <span style="color: rgb(255, 102, 102);"><br />♫ ♥●••·˙˙·••●♥♫ ♫ ♥●••·˙˙·••●♥♫</span> ေဟာဒီလိုေလးေပါ့...။<br />တခ်ိန္ထဲမွာပဲ ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုး ေႏြးေထြးျပီး ရွိန္းတိန္းတိန္းေလးျဖစ္သြားတယ္...။<br />ႏွလံုးခုန္ႏႈန္းရဲ႔ အပူဓါတ္ကတဆင့္ ကူးစက္လာပံုရပါတယ္...။</span> <span style="color: rgb(255, 204, 204);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);"><br /><br />“ကိုယ္မရွိလို႔ ပ်င္းေနျပီလား”</span>တဲ႔......။<br />အမွန္ေျပာရရင္ တေန႔တေန႔ သူ႔ေျခရာေတြရွိရာဆီသြားလိုက္ မီးလင္းမေနတဲ႔ အိမ္ကေလးကို လွမ္းၾကည့္လိုက္နဲ႔ ေန႔ရက္ေတြက ဟာတာတာျဖစ္ေနခဲ႔တာ....။ တခါတေလေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႔ ငုတ္တုတ္ထိုင္လို႔.....။<br />ကိုယ့္ဘ၀ရဲ႔ အဓိပၸါယ္တခ်ိဳ႔ကို သူသိသိသာသာ ယူသြားခဲ႔လိမ္႔မယ္လို႔ေတာင္ ထင္မထားမိဘူး...။ ခုလဲ ေကာ္ဖီပူပူတစ္ခြက္ကိုၾကည့္ရင္း သတိရလြမ္းဆြတ္မိသြားလို႔ ေကာ္ဖီကိုမေသာက္ေသးဘဲ(အမွန္ေတာ့ပူေနေသးလို႔)<br />ခံစားခ်က္ေလးေတြကို</span> <span style="color: rgb(255, 204, 204);">ေရးခ်ေနလိုက္မိတယ္.......။<br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 204);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);">ကိုယ့္ဆီကိုဘယ္ေတာ့ျပန္လာမလဲ.....။ </span><br />ဒီေမးခြန္းကိုခက္ခဲမွန္းကိုယ္နားလည္ပါတယ္......။ ျပန္ေျဖဖို႔မလိုပါဘူး...။ ျပန္ေျဖဖို႔မဟုတ္ပါဘူး...။</span> <span style="color: rgb(255, 204, 204);">သူမရွိလည္း သူ႔ရဲ႔ ဥယ်ာဥ္ျခံဆီကို အလည္ခဏခဏသြားလို႔ရသားပဲ......။ ပန္းကေလးေတြ လိပ္ျပာကေလးေတြနဲ႔ အလြမ္းေျဖလို႔ရသားပဲ.....။ ျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ သူကမွပိုသနားဖို႔ေကာင္းပါတယ္.... ကိုယ့္ကိုအလြမ္းေျဖစရာ ေနရာေတြမရွိ.......လူမသိသူမသိ တိတ္တဆိတ္ ရင္ဘတ္ထဲသိုသိပ္သိမ္းဆည္းရင္း...ေန႔ရက္ေတြကို ျဖတ္ေက်ာ္ေနရမွာ....။</span> <span style="color: rgb(255, 102, 102);"><br /><br />မိုးေငြ႔</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-3729782759270853198?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-284990443915616502012-02-03T05:39:00.001-05:002012-02-03T05:39:43.562-05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-oich8cGGEM4/Tyq0wKX1T1I/AAAAAAAADqM/QIHTS2cBbXg/s1600/Butterflys-9-flourescent-snow-night.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 205px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-oich8cGGEM4/Tyq0wKX1T1I/AAAAAAAADqM/QIHTS2cBbXg/s320/Butterflys-9-flourescent-snow-night.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5704570617529192274" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 153, 255);">နွင္းေလေျပေသြး</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ခပ္ေအးေအးမွာ</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ခ်မ္းခိုက္တုန္လို႕</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">အိပ္ေမာက်သူ</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">လွပ်ိဳျပဴအား</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ရင္ေငြ႕မ်ားျဖင္႔</span> <br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ေႏြးေစသား။ ။</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> <span style="color: rgb(255, 153, 255);">(ကၽြန္မ၏ကဗ်ာဆရာ)<br /><br /><br /><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-28499044391561650?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-85755967036241704692012-02-01T22:20:00.000-05:002012-02-01T22:21:27.255-05:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-xB0Nghbjufs/TyJAwtOpaeI/AAAAAAAADpc/piKNC7zP2Ew/s1600/IMG_4776.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-xB0Nghbjufs/TyJAwtOpaeI/AAAAAAAADpc/piKNC7zP2Ew/s320/IMG_4776.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5702191283723397602" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">အဲဒီတုန္းက ျမဴေတြမႈန္၀ါး၀ါးနဲ႔ ညေနခင္းေလးမွာ ဘုရားဖူးရင္း အဲဒီဘုရားေရွ႕က အုတ္ခုံတန္းေလးမွာ ထိုင္ခဲ႔ဖူးတယ္.......။ မီးခုိးေရာင္မွိန္မွိန္ေအာက္ကျမိဳ႔ကေလးကို ေငးၾကည့္ခဲ႔မိတယ္....။ နာရီစင္ကိုေငးၾကည့္ခဲ႔မိတယ္...။ လမ္းမေပၚမွာ ဆိုင္ကယ္ေတြနဲ႔ရႈပ္ရွက္ခတ္ေနတာကို ေငးၾကည့္ခဲ႔မိတယ္...။ ခဏေလးပါပဲ....။ ဘယ္လိုထင္ခဲ႔မလဲေနာ္....။ အဲဒီျမိဳ႕ကေလးက လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ဆံုေတြ႔ပတ္သက္လိမ့္မယ္လို႔....။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">ညေနဆည္းဆာခ်ိန္ေလးရဲ႕ ျမင္ကြင္းက လြမ္းေဆြးခ်င္စရာေလးပါ....။</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">အေ၀းေျပးလမ္းကလဲ မီးခိုးေရာင္ လမ္းတေလွ်ာက္ေတြ႔ရတဲ႔ အပင္ေတြကအစ ညေနအေရာင္ေလးေၾကာင့္မီးခုိးေရာင္ခပ္ရင့္ရင့္ေတြျဖစ္ကုန္တယ္....။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">ျမန္မာျပည္ရဲ႔ အထင္ကရျမစ္တစ္စင္းကိုျဖတ္ေက်ာ္ျပီးမွ ေရာက္တဲ႔ျမိဳ႔ကေလး....။</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">ျမိဳ႔ကေလးက ေသးငယ္ေပမယ့္ လူေတြစည္ကားလို႔ အသီးအႏွံေတြလည္းေပါတယ္ေျပာတယ္....။ ခရီးသြားဟန္လႊဲ ခဏေလးပဲျဖတ္သြားရတာမို႔ ျမိဳ႕ကေလးကို ႏွ႔ံႏံွ႔စပ္စပ္မေလ့လာခဲ႔ရဘူး......။ ျမိဳ႕ကေလးရဲ႔ အဓိကစီးပြားေရးက စိုက္ပ်ိဳးေရးလို႔ေတာ့ အၾကမ္းမ်ဥ္းသိရတယ္...။ ဒါျဖင့္ သူၾကိဳက္တတ္တဲ႔ ပန္းကေလးေတြေကာစိုက္ၾကသလား.......။ ဒီေဒသမွာ ဘာပန္းေတြထြက္သလဲ သိခ်င္မိတယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">စိတ္ကူးထဲမွာေတာ့ ေတာင္ေစာင္းအနိမ္႔အျမင့္ေလးေတြမွာ ေရာင္စံုပန္းခင္းေလးေတြကိုျမင္မိတယ္...။ ဒါေပမယ့္ ရွမ္းျပည္လိုေအးတဲ႔ ေနရာမ်ိဳးမွာပဲ ဒီလိုျမင္ကြင္းမ်ိဳးရွိမယ္ထင္တယ္...။ ဒီျမိဳ႕ကေလးရဲ႔ ရာသီဥတုက နဲနဲ ပူအိုက္စြတ္စိုတဲ႔ အထဲပါလိမ္႔မယ္ထင္တယ္ မိုးေလ၀သ သတင္းထဲမွာ အပူခ်ိန္ေတြကိုၾကည့္ရသေလာက္ေပါ့..။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">္ခ်စ္သူကို လြမ္းလို႔ ခဏကေလးေရာက္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ ခ်စ္သူရဲ႕ျမိဳ႕ကို ျပန္မွန္းဆၾကည့္မိတာပါ.....။</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">ျမိဳ႕ကေလးအေၾကာင္းကို ေသေသခ်ာခ်ာမသိေပမယ့္ အလင္းေရာင္ေအာက္မွာလဲ သိပ္လွတဲ႔ျမိဳ႕ကေလးတစ္ျမိဳ႕ျဖစ္လိမ္႔မယ္လို႔ထင္ပါတယ္.....။</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 102);">မိုးေငြ႔</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-8575596703624170469?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-50820996412590849882012-01-30T22:51:00.002-05:002012-01-30T23:01:02.069-05:00<div style="text-align: justify;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-yqB4-tFToM4/TuCKLK2k-xI/AAAAAAAADiU/PiR3WHAJAgs/s1600/9ct-gold-pendant-with-key-and-lock.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-yqB4-tFToM4/TuCKLK2k-xI/AAAAAAAADiU/PiR3WHAJAgs/s320/9ct-gold-pendant-with-key-and-lock.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683694654238030610" border="0" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">လမ္းကေလးက ခုလိုေဆာင္းရာသီမွာ သစ္ရြက္ေၾကြေတြျပန္႔က်ဲလို႔...... ။ မနက္ခင္းပိုင္းမွာဆို သစ္ရြက္မီးရိႈ႔နံ႔နဲ႔</span><span style="color: rgb(51, 102, 255);">အတူ ေစ်းသည္ေတြ အလုပ္သြားလာသူေတြ လူးလားေခါက္ျပန္ျဖတ္ေလွ်ာက္ၾကတယ္.....။ လမ္းကေလးက က်ဥ္းက်ဥ္းေလးေပမယ့္ ေအးခ်မ္းတယ္ ျမက္ရိုင္းပင္တခ်ိဳ႔နဲ႔ လူေတြနင္းေျချခင္းကို စိတ္ရွည္စြာ သစၥာရွိစြာ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ခံယူဆဲ ခံယူျမဲပါပဲ.....။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဒီလမ္းေလးမွာ ေလွ်ာက္ၾကတဲ႔သူတိုင္း တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ မသိၾကေပမယ့္ မ်က္မွန္းတန္းမိေတာ့ရွိၾကတယ္........။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">တစ္ရက္ေတာ့ လမ္းမွာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က က်မေနာက္ကိုအေျပးလိုက္လာျပီး ......။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ဒီေသာ့တံေခ်ာင္းေလးက အစ္မေသာ့လားဗ်”</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">တဲ႔......</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဒီလမ္းေလးမွာ ဒီရပ္ကြက္ကလူေတြအမ်ားၾကီးထဲကမွ ေသာ့ပိုင္ရွင္ဟာ က်မျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ သူဘာေၾကာင့္မ်ားေသခ်ာေနပါလိမ္႔....။ နည္းနည္းေတာ့ထူးဆန္းေနတယ္...။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">က်မက သူ႔ကိုျပဴးေၾကာင္ၾကည့္ေနေတာ့.....။</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ ေအာ္ ဒီလုိပါ တေလာက ဟိုစိန္ပန္းပင္ေလးမွာ အစ္မေသာ့ေပ်ာက္ေၾကျငာစာရြက္ေလး လက္ေရးေလးနဲ႔ ကပ္ထားတာတစ္ရက္ေတြ႔လိုက္လို႔ အဲဒီစာရြက္ကို က်ေနာ္ပဲခြာယူထားလိုက္တယ္”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ဟင္....”</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဟုတ္သားပဲ .....က်မစကၠဴတစ္ခုမွာ ေရးျခစ္ျပီး ကပ္ထားမိတာ.....။ ဒါေပမယ့္ ဆက္သြယ္ရမယ့္ လိပ္စာ ဖုန္းနံပါတ္ေတြထည့္မထားပါဘူး....။ ေအာ္.... က်မကပ္ေနတဲ႔အခ်ိန္ကို သူေတြ႔သြားတာျဖစ္လိမ္႔မယ္....။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ ဒီလိုပါ အစ္မစာရြက္ကပ္ျပီးထြက္သြားေတာ့ က်ေနာ္သြားဖတ္ၾကည့္လိုက္တယ္ အဲဒီမတိုင္ခင္ကတည္းက က်ေနာ့္လက္ထဲကို ေသာ့ေလးက ေရာက္ႏွင့္ေနတာဗ်..... က်ေေနာ္ေကာက္ရထားတာ နဲနဲေတာ့ၾကာျပီ ဘယ္သူ႔ေသာ့ေခ်ာင္းမွန္းမသိလို႔ သိမ္းထားတာ”</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဒီေတာ့မွ ေကာင္ေလးက သူ႔အိတ္ထဲက ေသာ့ေခ်ာင္းေလးကို ထုတ္လာတယ္.....။ ေၾကးေရာင္ခပ္မွိန္မွိန္ျဖစ္ေနျပီျဖစ္တဲ႔ ေသာ့တံရွည္ရွည္ေလး........။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ<br />ေသာ့ခတ္သိမ္းဆည္းထားတဲ႔ေသတၱာေလးတစ္ခု......။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ေသာ့ေလးေပ်ာက္ေနတာနဲ႔ဖြင့္မၾကည့္တာၾကာျပီ။ အမွန္ေတာ့ ေသာ့စပိတ္လိုက္တဲ႔ေန႔ကတည္းက တခါမွဖြင့္မၾကည့္ျဖစ္ေတာ့တာပါ...။</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ေက်းဇူးေနာ္....တို႔ဘယ္လုိေက်းဇူးဆပ္ရမလဲ..... အမွန္းတိုင္း၀န္ခံရရင္ တို႔အတြက္ အေရးၾကီးတဲ႔ ေသာ့တစ္ေခ်ာင္းပါ....ခုလိုေကာက္သိမ္းထားေပးတဲ႔သူရွိမွန္းေတာင္ မေမွ်ာ္လင့္မိဘူး.... ဘယ္ေတာ့မွျပန္မေတြ႔ႏိုင္ေတာ့ဘူးလို႔ေတာင္ထင္ထားခဲ႔တာ”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ရပါတယ္ဗ် ေက်းဇူးဆပ္စရာမလိုပါဘူး က်ေနာ္တို႔က တစ္ရပ္ကြက္ထဲသားေတြပဲ”</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">အဲဒီဆံပင္ေကာက္ေကာက္ေကြးေကြး လြယ္အိတ္အမဲအၾကီးၾကီးတကားကားနဲ႔ေကာင္ေလးကို က်မေန႔တုိင္း အလုပ္သြားျပန္ေတြ႔ေနက်ပါ.......။ ပိန္ပိန္ပါးပါး ဆံပင္ရွည္ဖါးဖါးပြေယာင္းေယာင္း မ်က္မွန္ေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔ က်မကိုလည္း သူသတိထားမိမွာပါ......။ သူဘာအလုပ္လုပ္လည္းက်မ မသိသလို က်မအလုပ္ကိုလည္းသူသိမယ္မထင္ဘူး...........။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ဒီလ မဂၢဇင္းမွာပါလာတဲ႔ အစ္မအက္ေဆးေလး က်ေနာ္ဖတ္ရတယ္... ေက်းဇူးဆပ္ခ်င္ရင္ အဲဒီစာအုပ္ေလးလက္ေဆာင္ေပးရင္ရပါျပီ”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ဟမ္........” <span style="color: rgb(51, 102, 255);">က်မတအံ့တၾသနဲ႔ မ်က္မွန္ေလးပင့္ၾကည့္ေတာ့ ေကာင္ေလး ေခါင္းေလးလွန္ျပီး ဟက္ဟက္ပက္ပက္ရယ္လိုက္တယ္......။ သူ႔အျပံဳးေလးေတြက ပ်ိဳမွ်စ္လိုက္တာ.....။</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“အံ့ၾသသြားလား......အစ္မ ကုမၸဏီတစ္ခုမွာအလုပ္လုပ္တယ္ စာလဲေရးတယ္ အဲဒါက်ေနာ္သိေနတယ္ေလ”</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ေကာင္ေလးက သူ႔လြယ္အိတ္သိုင္းၾကိဳးကိုလက္ႏွစ္ဖက္ဆြဲျပီး ပခံုးေပၚျပင္လြယ္ရင္းေျပာတယ္....။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ေသာ့ေခ်ာင္းေလးကို အိတ္ထဲထည့္သိမ္းရင္း....</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“အိုေက... မင္းကို တို႔ေနာက္ေန႔စာအုပ္ယူခဲ႔ေပးမယ္... ျပီးေတာ့တစ္ခုခုလိုက္ေကၽြးမယ္....”</span><span style="color: rgb(255, 153, 255);"><br /><br />“</span><span style="color: rgb(255, 153, 255);">အျပင္မွာေတာ့ မစားခ်င္ဘူး အစ္မလက္ရာတစ္ခုခုခ်က္ေကၽြးမလား”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ဟမ္...”</span> <br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဒုတိယအၾကိမ္ က်မရဲ႔ အံ့အားသင့္မႈ...။ က်မ ပါးစပ္အေဟာင္းသားမ်ားျဖစ္သြားမလားပဲ...။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“မအံ့ၾသပါနဲ႔ အမကိုယ္တိုင္ အခ်က္အျပဳတ္ကၽြမ္းက်င္တယ္ဆိုတာ အမ အင္တာဗ်ဴးမွာ ဖတ္ဖူးထားတယ္ေလ”</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">က်မ မ်က္မွန္ကို လက္ညိဳးနဲ႔ပင့္တင္ရင္း ျပံဳးစစေလးျဖစ္သြားမိတယ္....။ က်မကို လူသိမ်ားေနျပီလား....။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“အိုေက အိုေက ဒီပိတ္ရက္ကို တို႔တစ္ခုခုခ်က္ေကၽြးပါ့မယ္....”</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ေကာင္ေလးပခံုးေပၚက လြယ္အိတ္က ေလးလံေနပံု....။ ဘာေတြမ်ားထည့္ထားလို႔ ေလးလံျပီးၾကီးေနပါလိမ္႔...။ က်မနဲနဲစပ္စုခ်င္စိတ္ေပါက္သြားတယ္.....။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“မင္းကဘာအလုပ္လုပ္လဲ... အျမဲတမ္းအဲဒီအိတ္ၾကီးၾကီးလြယ္တာေတြ႔လို႔”</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">က်မေျပာမွ သူက သူ႔လြယ္ထားတဲ႔ အိတ္ကိုငံု႔ၾကည့္ရင္း တစ္ခ်က္ျပံဳးလိုက္တယ္...။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“က်ေနာ္က အေပ်ာ္တမ္းဓါတ္ပံုရိုက္တယ္.... ပံုမွန္အလုပ္မယ္မယ္ရရမရွိပါဘူး....အခ်ိန္ပိုင္းအေနနဲ႔ သတင္းဓါတ္ပံုေတြရိုက္ေပးပါတယ္ ဂ်ာနယ္တိုက္ေတြကုိ”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ေအာ္...ေအာ္.. အိုေက ေနာက္မွဆံုၾကတာေပါ့... တို႔အိမ္မွာ ခ်ိန္းထားတဲ႔ ဧည့္သည္ရွိလို႔”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ဟုတ္...အမ... တာ့တာ”</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">က်မတို႔ ႏႈတ္ဆက္ရင္း လမ္းခြဲလိုက္ၾကတယ္....။</span><br /><br /><br /><br /></div></div><div style="text-align: justify;"> <div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 153, 255);">****************************</span><br /></div><br /></div><div><br /></div></div><div style="text-align: justify;"><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">အခန္းမီးေရာင္မွိန္မွိန္ေအာက္မွာ ယြန္းေသတၱာေလးက ႏြမ္းလ်လ်.....။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေသာ့ခတ္သိမ္းဆည္းခံထားရတဲ႔ အတိတ္ေဟာင္းေတြကို က်မျပန္ဖြင့္ၾကည့္သင့္သလား.......။ အဲဒီေသာ့ေပ်ာက္ကတည္းက ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ေသာ့ေကာက္ရသူဟာ မိန္းကေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ ေယာက်ာၤေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ ခ်စ္တဲ႔သူနဲ႔ တစ္သက္လံုးေပ်ာ္ရႊင္စြာေပါင္းရပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးလိုက္တယ္....။ က်မဆီကို အဲဒီေသာ့ျပန္ေရာက္လာလိမ္႔မယ္လို႔ မေမွ်ာ္လင့္ထားဘူး....။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">အဲဒီေန႔ကစိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ စာရြက္လြတ္မွာ ေကာက္ျခစ္ေရးျပီး ကပ္ထားမိတာ....။ ေသာ့တံေလးကို ေကာက္ရထားရင္ေတာင္ က်မဆီကို ျပန္လာေပးႏိုင္ဖို႔ က်မဘာအဆက္အသြယ္မွ မထားခဲ႔ဘူး....။ ခုလို က်မဆီဆိုက္ဆိုက္ျမိဳက္ျမိဳက္ျပန္ေရာက္လာေတာ့ က်မရဲ႔ ဆုေတာင္းေတြကဘယ္လိုျဖစ္သြားမလဲ.....။ အိုကြယ္...ထားလိုက္ပါ...က်မအေတြးမမ်ားခ်င္ေတာ့ဘူး...။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ယြန္းေသတၱာေလးကို က်မမဖြင့္ၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး.....။ ခုေတာ့သူ႔ေသတၱာ သူ႔ေသာ့ေခ်ာင္းေလးနဲ႔ အျပည့္အစံုျဖစ္ေနျပီပဲ...။ ဒီေလာက္ဆို ေက်နပ္စရာေကာင္းပါျပီ...။ လူတိုင္း လူတိုင္းအတိတ္ဆိုတာရွိၾကေပမယ့္ က်မတို႔သြားရမွာက ေကာင္းမြန္မယ့္ အနာဂတ္ဆီကိုေလ....။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);"><br /><br />စာၾကည့္စားပြဲေပၚက လက္ေတာ့ေလးကိုဖြင့္ရင္း.. ေနာက္ေန႔လုပ္ရမယ့္အလုပ္ေတြကို ေသခ်ာတန္းစီမွတ္လိုက္တယ္.......။ စိတ္ကူးနဲနဲရသြားတာနဲ႔ စာတစ္ပုဒ္ခ်ေရးျဖစ္တယ္.......။ က်မရဲ႔ အိပ္ခ်ိန္က ၾကည့္လိုက္ရင္ အျမဲတမ္းနာရီလက္တံေတြက ဆယ့္ႏွစ္နားနီးရင္နီး မဟုတ္ရင္ ေက်ာ္ေနတတ္တယ္....။ အဲဒီအခ်ိန္မတိုင္ခင္ က်မအိပ္ယာမ၀င္တတ္ေတာ့ဘူး... အက်င့္ျဖစ္သြားျပီ....။ တိတ္ဆိတ္တဲ႔ညအခ်ိန္က ပိုျပီးစာေရးလို႔ေကာင္းတယ္ေလ...။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">စာေရးရင္း အေတြးထဲ ဆံပင္ေကာက္ေကာက္ေကြးေကြးနဲ႔ ေကာင္ေလး၀င္လာတယ္.....။ ကိုယ္သိပ္မသိေသးေပမယ့္ သူ႔အေၾကာင္းေလးနဲနဲ စာထဲထည့္ေရးမိတယ္.....။ ေဆာရီးပါ...ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္က အရာ၀တၳဳ လူသူအားလံုးကို ကိုယ္ကုန္ၾကမ္းအျဖစ္အသံုးျပဳတာဟာ.... ကိုယ့္စာရသေျမာက္ဖို႔သက္သက္ မဟုတ္ပါဘူး.....။ ကိုယ့္စကားလံုးေတြလွပဖို႔ အကာအရံထည့္တာ မဟုတ္ပါဘူး...။ တကယ့္အျပင္ပတ္၀န္းက်င္က အျဖစ္အပ်က္တခိ်ဳ႔နဲ႔ ကိုယ့္စိတ္ကူးတို႔ေပါင္းစပ္ထားတဲ႔...... အဟာရတစ္ခြက္သာျဖစ္ပါတယ္...။</span><br /><br /><br /></div><div style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: justify;"><div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 153, 255);">************************</span><br /></div><br /></div><br /></div><div style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: justify;"><br />ဒီေန႔.... ဟိုေကာင္ေလး ထမင္းလာစားမယ္ဆိုလို႔.... မနက္ကတည္းက ေစ်းေစာေစာသြားျပီး ဟင္းေလးသံုးေလးခြက္ေလာက္ခ်က္လိုက္တယ္......။ သူဘာအသားေတြေရွာင္လဲ မေမးမိလိုက္ဘူး....။ ၾကက္ ပုဇြန္ ငါး ေတာ့ေရွာင္မယ္မထင္လို႔ အဲဒါေတြေရြးခ်က္လိုက္တယ္......။ ၾကက္သားကို တစ္ေကာင္လံုးခါတိုင္းဆီျပန္ခ်က္တဲ႔ အႏွစ္ထဲ စပါးလင္ေလးပါေထာင္းထည့္တယ္.......။ ကင္မြန္ခ်ဥ္ဟင္းကုိ ပုဇြန္ေျခာက္ေလးနဲနဲခတ္တယ္......။ ကကတစ္ေပါက္ေလးေတြကို ေၾကာ္ျပီးၾကက္သြန္နီကြင္းေလးနဲ႔ပဲငါးပိနဲ႔ ျပန္ႏွပ္တယ္....။ ပန္းမုန္လာကို ဘဲဥနဲ႔ေၾကာ္.....။ ငါးပိေထာင္းတို႔စရာ.....။ ဒါေလာက္ဆို သူထမင္းျမိန္ေလာက္ပါျပီ....။<br /><br />က်မထမင္းဟင္းအဆင္သင့္ျဖစ္တဲ႔အခ်ိန္မွာပဲ သူေရာက္လာတယ္.....။ အခ်ိန္အဆေတာ္ပါ့... စားလို႔ရမယ့္ခ်ိန္ကြက္တိကို ေရာက္လာတာ....။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“အစ္မေရ.... က်ေနာ္ေရာက္ျပီဗ်...”</span><br /><br />အိမ္အ၀င္၀ကေနသူကစီးေျပာပါတယ္....။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ထမင္းဟင္းေတြအဆင္သင့္ပါပဲရွင္.....”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“က်ေနာ္အတြက္နဲ႔ အစ္မေတာ့ပင္ပန္းသြားျပီ....... အားလဲနာတယ္ ဒါေပမယ့္ အားလဲမနာဘူး.... က်ေနာ္က အစ္မလက္ရာကို အင္တာဗ်ဴးမွာဖတ္ရကတည္းက စားခ်င္ေနတာ အမွန္ေျပာတာ”....</span><br /><br />သူ႔စကားေၾကာင့္ က်မေရာသူေရာ ႏွစ္ေယာက္စလံုးျပိဳင္တူ ရယ္လိုက္မိၾကတယ္....။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ကဲပါ.....ခုပဲစားရေတာ့မွာပါ....လာတစ္ခါတည္း ထမင္းစာပြဲမွာထိုင္လိုက္ေတာ့ တို႔..အေမာေျပေရခပ္ေပးမယ္”<br /><br /></span> <span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ဟုတ္အစ္မ..ရပါတယ္ အလုပ္ရႈပ္ကုန္ျပီ”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ရတယ္ ရတယ္...ေမာင္ေလးလက္ေလးေဆးလိုက္မလား ဇြန္းခရင္းနဲ႔စားမယ္ဆိုလဲ ရတယ္...”</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“အစ္မဟင္းေတြက လက္နဲေလြးမွ ပိုျမိန္မွာဗ် ”</span><br /><br />ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာေလးက ပါးစပ္ကလဲေျပာရင္း လက္ေဆးေဘစင္ဆီေရာက္သြားျပီ....သြက္ပံု...။<br /><br /><br />က်မတို႔ထမင္းလက္ဆံုအတူစားရင္း သူ႔အလုပ္ကိုယ့္အလုပ္ေၾကာင္း ေျပာျဖစ္ၾကတယ္.....။ ထမင္းစားျပီးေတာ့ အခ်ိဳတည္းဖို႔ ဇီးထန္းညက္နဲ႔ေရေႏြးၾကမ္း....။ က်မကို ျမန္မာဆန္ဆန္စားေသာက္လို႔ သူကသေဘာက်ေနေလရဲ႔...။ တကယ္ေတာ့ က်မကအစားစာေတြကို အစံုၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူပါ...။ တျခားတုိင္းျပည္က ေဒသအစားစာေတြကိုလည္း စားဖူးသည္ရွိေအာင္ ဆိုင္ေတြမွာ အကုန္လိုက္စားတယ္...။ ေပ့ါရႊတ္ရႊတ္ ျဖဴဖတ္ျဖဴေရာ္အစားစာကလြဲလို႔ အကုန္ၾကိဳက္တယ္...အစားမေရြးဘူး....။ ျပီးေတာ့ ႏိုင္ငံတကာဟင္းခ်က္နည္းေတြကိုလဲ ေလ့လာဖတ္ရႈတယ္ ...အခ်ိန္ရွိရင္ ရွိသလိုလက္ေတြ႔စမ္းသပ္တယ္....။<br /><br />က်မ ပန္းကန္ေဆးေနတုန္း သူက က်မစာအုပ္စင္ကို စိတ္၀င္တစားၾကည့္ရႈေနပါတယ္....။ က်မရဲ႔ ဓါတ္ပံုအမ္ဘမ္ေတြၾကည့္ျပီး တျပံဳးျပံဳးနဲ႔လည္းရွိေသး...။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“အစ္မက ေမာ္ဒယ္လုပ္ရမွာဗ်...”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ေနာက္ေနလား..ဟင္... ဒီလုိပုလင္းဖင္မ်က္မွန္နဲ႔ ဆံပင္္ဖြာလန္က်ဲနဲ႔”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ဟ ဟ အစ္မကလဲကိုယ့္ကိုယ္အားေပးလိုက္တာ.... အဲေလာက္လဲမဟုတ္ပါဘူး အစ္မက ကိုယ့္အလွကိုဖြက္ထားတာကိုးး... က်ေနာ္ အစ္မဓါတ္ပံုေတြကိုေသခ်ာၾကည့္ျပီးျပီ မ်က္ကပ္မွန္ေလးတပ္လုိက္ ဆံပင္နဲနဲပါးပါးပံုသြင္းလိုက္ မိတ္ကပ္ေတြခ်ယ္လိုက္ဗ်ာ....မီလန္ကေမာ္ဒယ္လ္ေတြကိုလံုး၀မီတယ္...”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ဘုရားေရ.... ရွင္က က်ဳပ္ကိုအဲေလာက္ေတာင္မွန္းလိုက္တယ္....မလုပ္ပါနဲ႔ စူပါေမာ္ဒယ္ေတြထမင္းငတ္ ကုန္မယ္”</span><br /><br /><br />က်မစကားေၾကာင့္ သူအားပါတရရယ္ေမာလိုက္တယ္....။ ဒုတိယအၾကိမ္ ပ်ိဳမွ်စ္တဲ႔ အျပံဳးေတြကို က်မေငးေမာမိသြားတယ္...။<br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“က်ေနာ္တကယ္ေျပာတာအစ္မ .... အစ္မအားရင္ က်ေနာ္ေအာက္ဒိုး အစမ္းလိုက္ရိုက္ေပးၾကည့္မယ္...”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“မလုပ္ပါနဲ႔... တို႔က အိုက္တင္မလုပ္တတ္ဘူး...ျပီးေတာ့လူျမင္ကြင္းမွာ တို႔အဲလိုမေနတတ္ပါဘူးး ”</span><br /><br /><br />က်မနဲ႔ ဒုတိယၾကိမ္သာဆံုဖူးေပမယ့္သူ႔ၾကည့္ရတာ က်မကိုမစိမ္းဘဲ သူနဲ႔အရင္တုန္းကတည္းက ခင္မင္ရင္းႏွီးလာတဲ႔ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းလိုပဲ....။ လာမယ့္လက်ရင္ သူ႔ဓါတ္ပံုျပပြဲရွိလို႔ က်မကိုဖိတ္တဲ႔အေၾကာင္းေျပာရင္း သူႏႈတ္ဆက္ျပန္သြားပါတယ္......။ က်မ သူ႔လက္ရာေလးကို သြားၾကည့္ျဖစ္မွာပါ.....။ အနည္းဆံုးကုန္ၾကမ္းေတာ့ရတာေပါ့လို႔ ေတြးရင္းျပံဳးမိသြားတယ္...။ က်မတို႔လို႔စာေရးသူေတြ ျမင္ျမင္သမွ်စာထဲထည့္ထည့္ေရးေနတာ အန္မတန္မွ စြန္႔စားရာေရာက္ပါတယ္...။ ဒါေၾကာင့္ တခ်ိဳ႔စာအုပ္ေတြမွာဆို စာေရးသူနဲ႔စာကိုမေရာေထြးေစဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံရေသးတယ္....။<br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 153, 255);">*******************************</span><br /></div><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><br /><br /></span> </div><div style="text-align: justify;"> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ရံုးလြယ္အိတ္ကတစ္ဖက္... စာအုပ္အိတ္ကတစ္ဖက္နဲ႔ ...ေနပူက်ဲေတာက္ထဲကေန သူဓါတ္ပံုျပပြဲရွိတဲ႔ ဟိုတယ္ဆီလမ္းေလွ်ာက္သြားရတာ......။ ရံုးနဲ႔ကသိပ္မေ၀းလို႔ လမ္းပဲေလွ်ာက္လိုက္တာ...။ ထီးကိုင္ရမွာပ်င္းတဲ႔ သူမို႔လဲ ေနပူလဲ ပူပူေပါ့...အဲလိုေပတာေလ...။ ဒီေန႔က ရံုးေန႔တစ္၀က္မို႔ အဆင္လဲေျပသြားတယ္....။ သူ႔ျပပြဲက မနက္ဆယ့္တစ္ကေန ညေနသံုးနာရီထိဆိုေတာ့...။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဟိုတယ္ထဲေရာက္ေတာ့ rest room ကိုအရင္ေျပးလိုက္တယ္...။ လူက ရုပ္မေပါက္ေတာ့ဘူး...ေခၽြးေတြသန္ေတြန႔ဲ နဲနဲပါးပါးေတာ့ရႊိဳင္းရမယ္ေလ....။ အနက္ေရာင္ေဘာင္ၾကီးၾကီး မ်က္မွန္ကို ခဏခၽြတ္ျပီး အိတ္ထဲက wet tissue တစ္ရြက္ကိုထုတ္ျပီး မ်က္ႏွာကိုရွင္းသြားေအာင္သုတ္ပစ္လိုက္တယ္....။ ပြေယာင္းေယာင္းဆံပင္ေတြကို သိမ္းျပီး ခပ္ရွင္းရွင္းရိုးရိုးေလးပဲထံုးလိုက္တယ္...။ ဒီေန႔ စေနမို႔ယူနီေဖါင္းမ၀တ္ရေတာ့ ခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့အစ အနက္ခံ ပြင့္ရိုက္ ပန္းခရမ္းေရာင္အဆင္ေလးကို ၀မ္းဆက္၀တ္ထားတယ္...။ က်မဒီေန႔နဲနဲပဲမ်ားလာတယ္...။ အဲ...မ်က္မွန္ကေတာ့ အလွပ်က္မစိုးလို႔ဆိုျပီး ခၽြတ္ထားလို႔မျဖစ္...။ သူမပါရင္ က်မဘာမွမျမင္လို႔ အရွက္ကြဲလိမ့္မယ္...။ ဖိနပ္ကေတာ့ အပါးေလးပဲစီးျဖစ္တယ္ အရပ္ကရွည္ျပီးသား ေဒါက္ထပ္စီးရင္ ကလန္ကလားျဖစ္ေနသလားလို႔ ခံစားမိတယ္ ျပီးေတာ့ အလုပ္ဆင္းရင္း ကားဂိတ္နဲ႔ကနဲနဲလွမး္တာမို႔ ေဒါက္ဖိနပ္စီးျပီး ရိႈးထုတ္ရဖုိ႔က ပိုပိုေ၀းသြားေတာ့တယ္...။</span> <br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">rest room ကထြက္လာျပီး reception မွာ ျခင္းေတာင္းကိုအပ္ထားလိုက္တယ္....။ ျပခန္းမရွိရာဆီကို စက္ေလွကားစီးတက္ရေသးတယ္...။ အေပၚေရာက္ေတာ့ လူနဲနဲစီေနျပီ...။ အျပင္ခန္းမအ၀မွာ ေကာ္ဖီနဲ႔ ဆမ္း၀ွစ္ခ်္ ေကာက္ခ္ေတးေတြနဲ႔ ဧည့္ခံတယ္....။ တခ်ိဳ႔ေတြ ေကာ္ဖီခြက္ေလးကိုင္ျပီး ခန္းမထဲ၀င္သြားတာေတြ႔ရတယ္...။ ေလာေလာဆယ္ ဗိုက္ဆာေပမယ့္ ဓါတ္ပံုေတြကို အရင္ၾကည့္ဖို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္...။ ခန္းမထဲကက်ယ္ေတာ့ လူမ်ားေပမယ့္ နံရံေလးဖက္ေလးလံမွာခ်ိပ္ဆြဲထားတဲ႔ ပံုေတြဆီျပန္႔က်ဲေနလို႔ သိပ္ျပီး က်ပ္တယ္မထင္ရပါဘူး...။ သူ႔ကို ေ၀့၀ဲရွာၾကည့္လိုက္တယ္... မေတြ႔ဘူး...။ သူ႔ပံုစံကရွာရလြယ္ပါတယ္...ဒီအခန္းထဲမရွိလို႔ျဖစ္ပါလိမ္႔မယ္...။ ပံုေတြကိုညာဘက္ကေနစျပီး ၾကည့္လိုက္တယ္...။ အညိဳေရာင္သစ္သားေဘာင္ေတြခတ္ထားတ႔ဲ ဓါတ္ပံုေတြက ဆိုဒ္စံု အေရာင္စံု....။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">က်မစၾကည့္တဲ႔ပံုက ပထမဆံုးပံုပါပဲ...နံပါတ္ေတြအစဥ္လိုက္တပ္ထားတာကိုးး...။ အဲဒီပထမဆံုးပံုနံပါတ္တစ္ေလးကို က်မျမင္ဖူးေနပါတယ္....။ ဓါတ္ပံုေဘာင္ေအာက္မွာ <span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ခ်စ္သူလမ္းၾကား”</span>လို႔ ေရးထားတယ္...။ ဒါ... က်မတို႔ရပ္ကြက္ထဲကေန လမ္းမၾကီးဆီကို ျဖတ္လမ္းသြားရတဲ႔ လမ္းကေလး......။ သူနဲ႔က်မဆံုျဖစ္ခဲ႔တဲ႔လမ္းကေလးေပါ့ ဟုတ္တယ္....။ အလဲ႔....ဓါတ္ပံုကိုနာမည္ေလးေပးထားတာေလးကို က်မသေဘာက်သြားလို႔ ျပံဳးမိသြားတယ္...။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“အစ္မေရာက္ေနျပီလားးး”</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">က်မေနာက္ေက်ာဆီက အသံေၾကာင့္ လွည့္ၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ သူ....။ အနက္ေရာင္ရွပ္အက်ီၤနဲ႔အနက္ေရာင္ဘက္ကီေဘာင္းဘီ၀တ္ထားတယ္...။ ဆံပင္ေတြကို စုစည္းခ်ည္ထားတယ္။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">က်မကိုသူက ေတာက္ပတဲ႔အၾကည့္နဲ႔ အံ့အားသင့္သလိုပံုမ်ိဳးၾကည့္တယ္...။ က်မပံုစံေျပာင္းေနလို႔လား...။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“အစ္မ ဒီေန႔သိပ္လွတယ္.... အဲလိုပံုမ်ိဳးနဲ႔ က်ေနာ္တစ္ခါမွမျမင္ဖူးဘူး”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ ဟ ဟ... အိုေက အိုေက ဒီပြဲျပီးရင္ တို႔ေကာ္ဖီလိုက္တိုက္မယ္”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ဟုတ္ ေအးေဆးၾကည့္ပါဦး က်ေနာ္ တျခားဧည့္သည္ေတြသြား ဧည့္ခံလိုက္ပါဦးမယ္”</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">က်မသူ႔ကိုေခါင္းညိတ္ျပရင္း ပံုေတြကိုဆက္ၾကည့္ေနလုိက္တယ္...။ သူရိုက္တဲ႔ ပံုေတြက သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ပံုေတြမ်ားတယ္...။ လူပံုေတြ တိရိစာၧန္ပံုေတြသိပ္မပါဘူး....။ ပန္းပံုေတြ သစ္ရြက္သစ္ခက္ေတြ တိုက္တာအေဆာက္အဦေတြ ေၾကာ္ျငာဘုတ္ေတြ ေမာေတြထဲက အလွေတြ ဓါတ္ေလွကားေတြ တိမ္ပံုေတြ ။ က်မကိုပိုျပီးစိတ္၀င္စားေစတာက ပံုေတြတိုင္းရဲ႔ေအာက္မွာ စာတန္းေလးေတြပါပဲ စာသားေလးေတြက အဓိပၸါယ္ရွိရွိေလးေတြ..။ ဒီတိုင္းပံုခ်ည္းအလြတ္ျပထားတာထက္ပိုျပီး ေလးနက္အသက္၀င္သြားတယ္..။ ပံုတိုင္းမွာ ခံစားမႈေတြေပ်ာ္၀င္ေနတယ္ ပံုတစ္ပံုကိုၾကည့္ရတာ စာအုပ္တစ္အုပ္ကိုဖတ္လိုက္ရသလို ရသမ်ိဳးရတယ္...။ သူ႔ပံုေတြကိုၾကည့္ရင္း ဘ၀ကိုရိုးစင္းစြာျဖတ္သန္းေနတဲ႔ အူတူတူလူငယ္ေလးဆီမွာ ဒီလို အိုင္ဒီယာေကာင္းေလးေတြရွိေနတာ မယံုႏိုင္စရာပဲလို႔ ေတြးလိုက္မိတယ္....။ အႏုပညာေမွာ္၀င္သြားရင္ မထင္မွတ္ထားတဲ႔သူ မထင္မွတ္ထားတဲ႔အရာေတြဟာလဲ လူေတြသတိျပဳ အသိမွတ္ျပဳသြားတဲ႔အထိ ထင္ထင္ရွားရွား ထြက္ေပၚလာရတာပဲလို႔ ေလးေလးနက္နက္ေတြးမိသြားတယ္...။ တဆက္တည္း ဒီလူငယ္ေလးကို က်မစိတ္ထဲ ခ်ီးက်ဴးမိသြားတယ္....။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္သူ႔ပြဲေလးေအာင္ျမင္မွာပါ..။ ပံုေတြအားလံုးၾကည့္ျပီးေတာ့ က်မအျပင္ဖက္က ေကာ္ဖီေလးတစ္ခြက္သြားေသာက္လိုက္တယ္...။ သူကေတာ့ ဂ်ယ္နယ္ဇင္းသမားေတြ ဗ်ဴးခံေနတာနဲ႔ အလုပ္ရႈပ္ေနတယ္...။ က်မျပန္ေတာ့မယ္....။ သူ႔ကိုႏႈတ္ဆက္ဖို႔ကလည္း လူေတြကရႈပ္ေနတယ္...။ က်မဒီတုိင္းပဲ ျပန္သြားလိုက္တာေကာင္းပါတယ္....။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ညေနသံုးနာရီမွာ ေနက က်ဲက်ဲေတာက္ပူဆဲ....။ နဲနဲလည္းေစာေနေသးလို႔ က်မ လမ္းသံုးဆယ္ထဲ စာအုပ္ေတြ၀င္ေမႊလိုက္တယ္.....။ က်မသိပ္မဖတ္ျဖစ္ေသးတဲ႔ ဆရာမခင္ခင္ထူးရဲ႔ ၀တၳဳတုိေတြ ဆရာၾကီးနႏၵာသိန္းဇံရဲ႔ စာအုပ္ေတြ ႏိုင္ငံျခားမဂၢဇင္းစာအုပ္တခ်ိဳ႔ေတြ၀ယ္ျဖစ္တယ္......။ ျပီးေတာ့ လမ္းသံုးဆယ္ဂိတ္ကေနကားစီး တရုတ္တန္းဖက္ခဏ၀င္ျပီး ဟင္းသီးဟင္းရြတ္လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေတြေရြး၀ယ္တယ္... ဒီညေနေတာ့ အိမ္မွာရွိတဲ႔ ၀က္ေပါင္ေျခာက္ေလးကို သီးရြက္စံုဆလပ္လုပ္စားမယ္...။ </span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ကားစီးတာနဲ႔ အိမ္ျပန္ေတာ့ ညေနေတာ္ေတာ္ေစာင္းေနျပီ လမ္းကေလးကုိေရာက္ေတာ့ သူပြဲမွာျပသြားတဲ႔ “ခ်စ္သူလမ္းၾကား”ကို ျပန္ျမင္မိတယ္...။ ဘာေၾကာင့္ သူအဲလို နာမည္ေပးျဖစ္သြားသလဲလို႔ သိခ်င္သြားမိတယ္။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ညေန ေနညိဳညိဳအေရာင္နဲ႔ ဒီလမ္းကေလးက အျမဲၾကည့္လု႔ိလွေနတာ က်မ အျမင္မွာ ဘယ္ေတာ့မွရိုးမသြားတာ။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">တေန႔ေန႔တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ဒီျမက္ရိုင္းပင္ေတြကိုသာ လူေတြသန္႔ရွင္း ခုတ္လဲလိုက္ၾကရင္ လမ္းကေလးဟာ သူ႔သဘာ၀အတိုင္း ပီျပင္ႏိုင္ေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး..။ ေသခ်ာတယ္...။ ဘာမွမဟုတ္ လမ္းကေလးကုိျဖတ္ေလွ်ာက္ရင္း က်မအေတြးေတြက ဟိုးး အေ၀းထိေရာက္ကုန္တယ္...။ ျဖစ္မလာေသးတဲ႔ လမ္းကေလးရဲ႔ အနာဂတ္ကို ၾကိဳတင္ႏွေျမာတသလို႔ ရင္ထဲ အလြမ္းေတြတရိပ္ရိပ္တက္လာရတယ္....။</span><br /><br /><br /></div> <div style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 153, 255);">********************************</span><br /></div><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><br /><br /></span> </div><div style="text-align: justify;"> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">သူ႔ဓါတ္ပံုျပပြဲေလးျပီးသြားကတည္းက က်မနဲ႔သူ မဆံုျဖစ္တာေတာ္ေတာ္ေလးၾကာသြားတယ္...။ အလုပ္သြားအလုပ္ျပန္လည္း မေတြ႔ျဖစ္ဘူး.....။ ဒီလိုပါပဲ စိတ္ထဲရွိတယ္ရယ္လုိ႔မဟုတ္....။ အလုပ္သြားျပန္ ေတြ႔ေနက်မေတြ႔ရေတာ့ တမ်ိဳးေလးျဖစ္ေနမိတယ္...။ အရင္ကေတာ့ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္မသိလို႔ထားေတာ့...။ ခုေတာ့ က်မတို႔က ခင္မင္တဲ႔မိတ္ေဆြေတြျဖစ္သြားျပီ...။ ဒီေတာ့ က်မပုိျပီး သတိထားမိတာ သတိရမိတာပါ.....။ သူအလုပ္ေတြရႈပ္ေနလို႔ ဒါမွမဟုတ္ ခရီးသြားေနလို႔ျဖစ္မွာပါ....။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">တေလာက က်မအိမ္နားမွာ အင္တာနက္ဆိုင္အသစ္တဆိုင္လာဖြင့္ပါတယ္......။ ဒါနဲ႔လိုင္း၀ယ္လို႔ရတယ္ဆိုတာနဲ႔ က်မေတာ္ေတာ္အားတက္သြားတာ... အခါတိုင္းလို အိမ္မွာ ကိုယ့္လက္ေတာ့နဲ႔ကိုယ္ရိုက္ျပီးသိမ္း ရံုးေရာက္မွတင္ခ်င္တာတင္စရာမလိုေတာ့....။ တခါတည္း အိမ္မွာလိုင္းရထားေတာ့ တစ္ညလံုးဖြင့္ျပီး ေရးပါေလ့ပဲ.....။ လိုင္းရကတည္းက က်မမွာ ေမ်ာက္အုန္းသီးရသလိုျဖစ္ေတာ့တယ္...။ ခါတိုင္းညထက္ အိပ္ယာ၀င္ခ်ိန္ကပိုေနာက္က်လာတယ္....။ စာလည္းေရး သူမ်ားဆီလည္း စာလိုက္လည္ဖတ္နဲ႔ေပါ့...။ တခါတေလ ေရးစရာအာရံုမရရင္ ပန္းခ်ီေလးေတြေလွ်ာက္ဆြဲ ဟုတ္ေနေတာ့တာ.....။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔အြန္လိုင္းမွာ စကားေလးဘာေလး ေျပာေပါ့....။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">တစ္ည.... က်မဆီကိုစာတစ္ေစာင္၀င္လာတယ္....။ သိပ္ေတာ့မအံ့ၾသမိပါဘူး....။ လိပ္စာက သူ႔နာမည္နဲ႔ဆိုေတာ့ သူပဲဆိုတာတန္းသိလိုက္တယ္...။ က်မေမးလ္လိပ္စာကိုဘယ္လိုရလဲဆိုတာလဲေမးၾကည့္စရာမွမလိုတာ....။ သူေပ်ာက္သြားတာ သူက်မနဲ႔မဆံုျဖစ္ေတာ့တာ တစ္လေက်ာ္ေက်ာ္ရွိသြားျပီ......။ သူ ခရီးသြားေနရလို႔ပါတဲ႔.....။ သူ႔ကုမၸဏီတစ္ခုက စပြန္ဆာေပးျပီး ခ်င္းမိုင္ဘက္မွာျပပြဲသြားလုပ္ရတာတဲ႔.....။ က်မမွန္းတာမွန္သြားျပီေပါ့...။ သူ႔ျပပြဲေလးရဲ႔ ေအာင္ျမင္မႈေၾကာင့္ သူခုလိုထိခရီးေရာက္သြားတာ....။ ျပပြဲျပီးကတည္းက အဲဒီကိစၥေတြနဲ႔ရႈပ္ေနလို႔ က်မနဲ႔မဆံုျဖစ္တာပါတဲ႔......။ ခ်င္းမိုင္ျမိဳ႔က ပန္းေတြကိုျမင္ေတာ့ က်မကိုသတိရသြားေသးတယ္ဆိုပဲ.....။ ရယ္ေတာ့ ရယ္ခ်င္မိသြားတယ္ က်မလိုမိန္းကေလးမ်ိဳးက သိပ္လွတဲ႔ပန္းတစ္ပြင့္နဲ႔ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ဖုိ႔ရာ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ေတာင္မ၀့ံပါဘူး.....။ ပန္းေလးေတြက အဆင္းလွတယ္ ရနံ႔ေမႊးပ်ံ႔တယ္ ဆြဲေဆာင္မႈရိွတယ္...။ က်မရဲ႔ physical ပိုင္းဆိုင္ရာနဲ႔ဆို ပန္းတစ္ပြင့္နဲ႔က ဘာမွမဆိုင္ဘူးလို႔ထင္တယ္....။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ျပီးေတာ့ သိပ္လွတဲ႔ ပန္းခင္းပံုေတြကို အမ်ားၾကီးပဲ ပို႔ေပးထားတယ္.....။ ေက်းဇဴးတင္ပါတယ္......။ က်မလိုအရုပ္ဆိုးဆိုး ေပေတေတ စာေရးသူတစ္ေယာက္ကိုမ်ား အလွအပေတြကိုခံစားရိုက္ယူတဲ႔ ဓါတ္ပံုဆရာတစ္ေယာက္က ဒီေလာက္ေတာင္ခင္ခင္မင္မင္ရွိရသလားလို႔...။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">က်မ ဂ်ီေတာ့ကို သူ invited လုပ္လာလို႔ က်မလက္ခံလိုက္ကတည္းက က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္ အြန္လိုင္းမွာ စကားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေျပာျဖစ္ၾကတယ္....။ ညတိုင္းလိုလိုပဲ.... က်မစာေရးရင္း သူနဲ႔လည္းစကားေျပာရင္း အလုပ္ႏွစ္ခုကိုျပိဳင္တူလုပ္တတ္လာတယ္....။ တခါတခါသူက အားနာလို႔ စာေရးျပီးမွလာေျပာပါဆိုေပမယ့္ က်မစာေရးအျပီးကိုသာသူေစာင့္မယ္ဆို မိုးစင္စင္လင္းသြားလိမ္႔မယ္....။ သူနဲ႔စကားေျပာရင္း စာေရးရတာ အိုင္ဒီယာအသစ္ေတြေတာ့တုိးတယ္.....။ အဟဲ...ကုန္ၾကမ္းယူျပန္ျပီလို႔ေတာ့ မေျပာပါနဲ႔.... အက်င့္ျဖစ္ေနလို႔ပါ...။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">က်မတို႔အျပင္မွာ အလုပ္ကိုယ္စီမို႔ သိပ္မေတြ႔ျဖစ္ၾကပါဘူး.... အြန္လိုင္းမွာသာ ေန႔တိုင္းဆံုျဖစ္ေပမယ့္လည္း။ သူကခုဆို နာမည္ရစ ဓါတ္ပံုဆရာေပါက္စနျဖစ္ေနျပီ....။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">တစ္ေန႔က်မကို ေအာက္ဒိုးဓါတ္ပံုရိုက္ခ်င္တယ္ခ်ည္း ဇြတ္ေျပာေနလို႔ က်မလည္းအေတြ႔အၾကံဳသစ္ရတယ္ဆုိျပီး လက္ခံလိုက္တယ္....။ သူက မိတ္ကပ္ဆရာဘာညာေတြနဲ႔တခါတည္းခ်ိတ္ထားျပီးက်မကို စိတ္ၾကိဳက္ျပင္ဆင္ပါေတာ့တယ္...။ တခါမွဒီလုိမျပင္ဆင္ဖူးေတာ့ ေနရထုိင္ရခက္ေနတယ္...။ မ်က္ႏွာကိုသဘာ၀က်က် ခပ္ပါးပါးေလးပဲ လိမ္းေပးေပမို႔ေတာ္ေတာ့တယ္...။ အျဖဴေရာင္ခ်ည္ဂါ၀န္ လြင့္လြင့္ကေလးကို၀တ္ရတာ.......။ အင္းယားကန္စပ္က ျမက္ရိုင္းပင္ရွည္ေတြနားသြားရိုက္တာ...။ လူသိပ္မရွိေတာ့ သူေျပာတဲ႔ အိုက္တင္ေတြကိုလုပ္ရတာ သိပ္ျပီးစိတ္မအိုက္ေတာ့ဘူး....။ ညေန ေန၀င္ခ်ိန္ကို အရိပ္ပံုရိုက္တာ သိပ္လွတယ္..။ ကိုယ့္ရုပ္လည္းေသခ်ာမျမင္ရေတာ့ ပိုေကာင္းသြားတယ္...။ က်မကအဲလို သဘာ၀က်က်ပံုေတြကို ၾကိဳက္တာ....။</span> <br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဓါတ္ပံုရိုက္ျပီး သူက ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ တစ္ခုခုသြားစားမယ္ဆိုတာနဲ႔ အိမ္မျပန္ျဖစ္ေသးဘဲ.... ညေနသူနဲ႔ပဲ ဒင္နာလိုက္တယ္....။ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးက အသစ္ကေလးပါ...လာဖြင့္တာသိပ္မၾကာေသးဘူး....။ အိမ္ကေလးကအျဖဴေရာင္ေတြခ်ည္း အတြင္းအျပင္ဆင္ကအစ စားပြဲထုိင္ခံုေတြအဆံုးအျဖဴေရာင္ေတြ သံုးထားတယ္.....။ အေနာက္တိုင္းက လက္ဖက္ရည္ၾကမ္းမ်ိဳးစံုရတယ္ ကိတ္ေတြရတယ္....။ ဒီဆိုင္ကေၾကာ္ျငာျမင္ကတည္းကလာစားဦးမွလို႔စိတ္ကူးထားတာ....။ ေဒါင့္ အခန္းက်ဥ္းေလးေနရာကို က်မတို႔ေရြးထုိင္လိုက္တယ္......။ က်မက ႏွင္းဆီဖူးလက္ဖက္ေျခာက္ခတ္တဲ႔ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္းတစ္အိုး မွာတယ္.... ဘလူးဗယ္ရီတာ့တစ္ခုမွာတယ္...။ သူကေကာ္ဖီနဲ႔ ေခ်ာကလက္ကိတ္ မွာတယ္......။ ေတးဂီတသံစဥ္ညိမ့္ညိမ့္ေညာင္းေညာင္းနဲ႔ အေျခေနေလးက ရိုမန္တစ္သိပ္ျဖစ္တာပဲ.....။ က်မကေတာ့ က်မေရးတဲ႔စာထဲက ဇာတ္ေကာင္တခ်ိဳ႔ကိုေတာင္ေျပးသတိရလိုက္မိေသး.....။</span> <br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“မ ကခုလိုေလးျပင္ဆင္တာ သိပ္လွတာပဲ ဘာလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရုပ္ဆိုးေအာင္လုပ္ထားသလဲ”</span> <br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဘုရားေရ.....က်မက ကိုယ့္ကိုယ္ကိုရုပ္ဆိုးေအာင္လုပ္တယ္ သူေျပာမွသာသတိထားမိတာပါ...။ တစ္သက္လံုးမွ ဒီလိုေနလာတာၾကာေပါ့...။</span> <br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“တို႔ဒီလိုပဲ ေနတတ္ ၀တ္တတ္စားတတ္တာေလ”</span> <span style="color: rgb(255, 153, 255);">“မရဘူး ဒီေန႔ကစျပီး မ ရဲ႔ ဒီဇုိင္နာ က်ေနာ္ျဖစ္သြားျပီ က်ေနာ္ေျပာတဲ႔အတိုင္းပဲ ၀တ္စားရမယ္”</span> <br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">က်မသူ႔ကို မ်က္ေစာင္းတခ်က္ထိုးမိသြားတယ္......။</span> <br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ေတြ႔လား အဲလိုခ်စ္စရာအမူအရာေတြရွိရက္နဲ႔ ဖံုးဖိထားတယ္”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ေဟာေတာ္.....ဘာမွမလုပ္ရဲသေလာက္ပါပဲ ကဲပါ ဒီ၀ိုင္းကိုတို႔ရွင္းပါ့မယ္ သိပ္မေျမွာက္ေတာ့နဲ႔ ထိုင္ခံုနဲ႔လူနဲ႔ခပ္လြတ္လြတ္ျဖစ္ေနျပီ”</span> <span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ျပီးေတာ့ က်ေနာ္ မ ကို အေရးၾကီးေျပာစရာစကားရွိတယ္”</span> <br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ သူ႔စကားအဆံုးမွာ ဘယ္ဘက္ရင္အံုက ဒိန္းခနဲခုန္သြားတယ္....။ ေမြးရာပါ က်မတို႔ မိန္းမသဘာ၀ ေယာက္က်ားတစ္ေယာက္ကခ်စ္ခြင့္ပန္ေတာ့မွာကို ၾကိဳတင္သိတဲ႔လကၡဏာေပါ့....။ က်မ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္းခြက္ကိုေကာက္ကိုင္ျပီး တက်ိဳက္ေသာက္လိုက္တယ္....။ အေႏြးဓါတ္ေတြ၀င္သြားေပမယ့္ ရင္ကေတာ့ ခုန္ျမဲခုန္ဆဲ...။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“မ........”</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဟာ.....ဆက္မေျပာနဲ႔ေတာ့ က်မ ခံႏိုင္ရည္မရွိေတာ့လို႔ပါ....။ ႏႈတ္ကထြက္မလာတဲ႔ ရင္ထဲကစကား...။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“က်ေနာ္ .... မ ကိုခ်စ္တယ္....... က်ေနာ့္ကိုလက္ထပ္ခြင့္ျပဳပါ”</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဘုရား....သူ႔ရည္းစားစကားက တူးအင္၀မ္းၾကီးပါလား.....။ တခါတည္း လက္ထပ္ခြင့္ပါေတာင္းတယ္.......။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">က်မဘ၀မွာ ဒီလိုစကားမ်ိဳးကို နားေထာင္ခဲ႔ဖူးပါတယ္....ရင္ခုန္ခဲ႔ဖူးပါတယ္.......။ ဒါေပမယ့္....ခုလိုမ်ိဳးလက္ထပ္ခြင့္ေတာ့ ခုမွေတာင္းခံရဖူးတာပါ....။ ခုလို ရည္းစားစကားေျပာခံရရင္ က်မ၀တၳဳထဲက ဇာတ္ေကာင္ေတြဘယ္လိုေနၾကလဲ ဘယ္လိုတုန္႔ျပန္ၾကလဲဆိုျပီး ေခါင္းပူပူနဲ႔အေျပးအလႊားစဥ္းစားေနမိေသးတယ္....(ရွင္တို႔မရယ္ၾကပါနဲ႔ေလ)...။ အရုပ္ဆိုး ေဂၚမစံြ မွန္ေၾကာင္စာေရးဆရာမကို ဘယ္လိုစိတ္ကူးမ်ိဳးနဲ႔မ်ား ဒီလုိစကားလာေျပာတာလိမ့္လို႔လည္း ေတြးမိျပီး ရယ္ခ်င္မိေသးတယ္.....။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“မ...တစ္ခုခုျပန္ေျပာေလဗ်ာ.. စာအုပ္ထဲကလို သံုးႏွစ္သံုးမိုးစဥ္းစားမယ္လို႔ေတာ့မေျပာနဲ႔ေနာ္”</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">က်မဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္းကိုခ်ည္း လိမ့္ေသာက္ေနမိတာ...။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ေျပာမွျပီးမယ့္စကားမို႔ ၾကိဳးစားျပီးေျပာခ်ပစ္လိုက္တယ္....။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“မင္းနဲ႔တို႔ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးထင္တယ္....... တို႔ကတစ္ေကာင္ၾကြက္ အရုပ္ဆိုးဆိုး တခ်ိန္လံုးစိတ္ကူးယဥ္ျပီး စာေရးေနတတ္တဲ႔သူ...ျပီးေတာ့အဓိကအခ်က္က မင္းနဲ႔တို႔ အသက္သိပ္ကြာတယ္.......အဲဒါနဲ႔တင္ မင္းတို႔ကို ရည္းစားစကားေတာင္မေျပာသင့္ဘူး.....”</span> <br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ဗ်ာ......”</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">က်မရဲ႔တုန္႔ျပန္စကားေတြက သူေမွ်ာ္လင့္မထားဘူးထင္ရဲ႔ ဗ်ာခနဲျဖစ္သြားတယ္....။</span> <br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“တို႔ေျပာတာနည္းလမ္းက်ပါတယ္...... မင္းနဲ႔တို႔က အသက္ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ကြာေနတာ ဘယ္လိုမွေတာင္ စဥ္းစားလို႔မရဘူး..... ႏွစ္ဦးသေဘာနဲ႔ခ်စ္ခင္ၾကတယ္ဆိုဦး...တကယ္လက္ေတြ႔မွာ ဘ၀ႏွစ္ခုအတူေပါင္းဖို႔ဆိုတာ ဒီလူႏွစ္ေယာက္တည္းေပါင္းရတာမဟုတ္ဘူး ဟုိဖက္ဒီဖက္အသိုင္း၀ိုင္းႏွစ္ခုေပါင္းၾကရမွာ.....”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ဟာာ မ ကလဲ.... အဲလိုအေတြးမ်ားခဲ႔လို႔ထင္တယ္ ခုထိအိမ္ေထာင္မျပဳတာ....”</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ၾကည့္စမ္း သူကပဲ က်မကို အဲလိုေျပာရတယ္လို႔......။ </span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဒါဟာ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႔ အားနည္းခ်က္မဟုတ္ဘူး....။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">က်မရဲ႔ခံယူခ်က္ကေတာ့ ဘ၀ကိုလြတ္လြတ္လပ္လပ္ပ်ံသန္းခ်င္လို႔ အဲဒီတစ္ခုပဲ....။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ျပီးေတာ့က်မျဖစ္ခ်င္တာ လုပ္ခ်င္တာကို စိတ္ၾကိဳက္လြတ္လြတ္လပ္လပ္လုပ္ခြင့္ရွိခ်င္တယ္....။ အိမ္ေထာင္သည္ျဖစ္သြားရင္ ဒါေတြအားလံုးကိုက်မစြန္႔လြတ္လိုက္ရမွာ....တမဟုန္ခ်င္းပဲ....။</span><br /><br /></div><div style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“မင္း...တို႔ကို ၾကိဳက္သလိုေ၀ဖန္ႏိုင္တယ္..... အခ်စ္ကိုတို႔ပံုစံမ်ိဳးစံုနဲ႔ ဆံုဖူးတယ္.......ဒါေပမယ့္တို႔ကအခ်စ္နဲ႔လက္ေတြ႔ဘ၀ကို</span> <span style="color: rgb(255, 153, 255);">မတည္ေဆာက္ခဲ႔ဘူး....။ အခ်စ္ကိုခံစားဖူးသြားျပီဆို ဘ၀ကျပီးျပည့္စံုေနပါျပီ... အဲဒါတို႔က ကိုယ့္ကိုယ္ကိုခ်စ္လို႔ အတၱၾကီးလို႔ပဲ....တို႔လိုပံုစံမ်ိဳးနဲ႔မင္းနဲ႔က ဘယ္လိုမွမျဖစ္ပါဘူး.... စိတ္ေလွ်ာ့လိုက္ပါ....မင္း...တို႔အတြက္နဲ႔ စိတ္ဆင္းရဲရလိမ္႔မယ္.....”</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ဘာဆက္ေျပာရမွန္းေတာင္မသိေတာ့ဘူး....”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">သူကေခါင္းကုတ္ရင္းေတာ္ေတာ္ေလးအၾကံအိုက္သြားပံုရပါတယ္။</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ဘာမွ စိတ္ဓါတ္က်မေနနဲ႔ တို႔မဟုတ္လည္း ခုဆို မင္းက ဓါတ္ပံုဆရာေပါက္စနျဖစ္ေနျပီ တေန႔ေန႔ေတာ့ မင္းစိတ္ၾကိဳက္မင္းရဲ႔ ဘ၀အေဖာ္ ေမာ္ဒယ္လွလွေလးတစ္ေယာက္ေတာ့ အသာေလးရမွာပါ..”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ဒုကၡပါပဲ.... က်ေနာ္က တစ္ေယာက္တည္းကိုပဲခ်စ္ခ်င္တာ”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“မင္းဘ၀မွာ ရည္းစားမထားခဲ႔ဖူးဘူးလား ဒီအသက္ရြယ္ထိ......”</span> <span style="color: rgb(255, 153, 255);">“ထားဖူးပါတယ္....အားလံုးက က်ေနာ့္ကို ထားသြားတာခ်ည္းပဲ”</span> <br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">သူ႔အေျဖေၾကာင့္ က်မ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ရယ္ေမာမိသြားတယ္.......။ က်မရယ္တာကိုၾကည့္ျပီး သူကရွက္သြားေသးတယ္....။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">“မင္းက အဲဒီအထားခံရတဲ႔ကံပါလာပံုရတယ္.....တို႔ကိုလဲ တို႔မထားသြားခင္ မင္းေစာေစာကေျပာတဲ႔ ရည္းစားစကားကို ယုတ္သိမ္းသြားလိုက္ေတာ့ ဟုတ္ျပီလား...”</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">က်မအဲလိုလဲေျပာျပီးေရာ သူေခါင္းငိုက္စိုက္က်သြားေတာ့တာ....။ စိတ္မေကာင္းပါဘူး ေကာင္ေလးရယ္........။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">က်မသူ႔ကိုအျပီးအျပတ္ျငင္းလိုက္တယ္ဆိုတာ ကိုယ့္စိတ္ကိုသိေနလို႔.......ကိုယ့္ႏွလံုးသားကိုနားလည္ေနလို႔ပါ...။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">အဲေန႔ကစျပီးသူနဲ႔က်မ အြန္လိုင္းမွာေတာင္ သိပ္မဆံုျဖစ္ၾကေတာ့တာပါ....။ သူမီးလင္းေနရင္ေတာင္ က်မကို အရင္ကလိုစကားလာမေျပာေတာ့.....။ အဲလိုက်ေတာ့လည္း လြမ္းမိသားပဲ အရင္အခ်ိန္ေတြကို...။</span> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">တကယ္တမ္း အမွန္ကို၀န္ခံရရင္ သူဟာ က်မရဲ႔ပိတ္ေနတဲ႔ ႏွလံုးသားတံခါးကိုဖြင့္ဖို႔ ေသာ့တစ္ေခ်ာင္းကို ကံအားေလ်ာ္စြာ ေကာက္ရတဲ႔သူပါ......။ ဒါေပမယ့္လည္း က်မဖြင့္ခြင့္မျပဳလိုက္ပါဘူး......။ က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔အသက္အရြယ္ကြာဟမႈကစကားေျပာေနလို႔ပါ.......။ အျဖစ္သင့္ဆံုးကိုပဲ က်မဆံုးျဖတ္လိုက္တာပါ.... ။ ရည္ရွည္မွာ တစ္ေယာက္မွမနာက်င္ရေအာင္ပါ......။ က်မတို႔က ျဖစ္သင့္ျဖစ္ထိုက္တာကိုပဲ ေရြးခ်ယ္လုပ္ရမယ့္အရြယ္မဟုတ္ပါလား....။ ဒီအတြက္ က်မႏွလံုးသားေတြမနာက်င္ပါဘူး......။ လုပ္သင့္လိုက္ထုိက္တာကိုေရြးခ်ယ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကတာဟာ အနာဂတ္မွာ စိတ္ခ်မး္သာရမွာပါ.....။ ေက်းဇဴးျပဳျပီးေတာ့ ဒီလိုေလးေတြးေပးပါ.......ေလာကမွာ က်မတစ္ေယာက္တည္း သူခ်စ္ရမယ့္မိန္းမ မဟုတ္ဘူးဆိုတာေလ...။ အခ်ိန္တစ္ခုပဲလိုတာပါ.....။ အခ်ိန္ကပဲအရာရာကိုကုစားသြားလိမ့္မယ္......။ ျပီးေတာ့ အဲဒီခ်ိန္မွာ သူ သိပ္ခ်စ္ရတဲ႔ မိန္းကေလးေပၚမလာေတာ့ဘူးလို႔ ဘယ္သူေျပာႏိုင္မလဲ.......။</span><br /></div><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><br /></span> <span style="color: rgb(255, 153, 255);">မုိးေငြ႔<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-5082099641259084988?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-22631732222890524662012-01-29T21:52:00.001-05:002012-01-29T21:52:59.017-05:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-1-JfELteNRY/Tw5SlDdWD4I/AAAAAAAADnY/LrbgRLKUhpE/s1600/6a00e553bb2af6883300e554265a0d8834-320wi.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 219px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-1-JfELteNRY/Tw5SlDdWD4I/AAAAAAAADnY/LrbgRLKUhpE/s320/6a00e553bb2af6883300e554265a0d8834-320wi.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696581375207280514" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><br />ညက တိတ္ဆိတ္ညိမ္သက္လို႕</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> အလြမ္းတခ်ိဳ႕က ဆူညံ</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ေခ်ာင္းဟန္႕သံေတြၾကားက</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> တိတ္တဆိတ္ယိုက်</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> အိပ္ရမွာေတာင္</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> နွေမ်ာတယ္။</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ကဗ်ာေတြထဲကလြမ္း</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> အိပ္မက္မက္တဲ႕အခန္းေတာင္</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> အလြမ္းေတြလ်ွံက်</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ကိုယ္႕ညေတြ အလြမ္းေတြခခဲ႕တယ္။</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> မလြမ္းနဲ႔လို႕ အမိန္႔ေပး</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ကိုယ္႔အိပ္ရာဝင္ေတးေတြ</span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">မခ်ိဳျမလို႕<br />ကိုယ္</span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ငိုခ်မိလိမ္႔မယ္။</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ဒီတည လြမ္း</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ေနာက္တညလဲ</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> အလြမ္းေတြနဲ႕</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ဆက္နမ္းျဖစ္လိမ္႔မယ္။</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> အလြမ္းေတြကိုမွ</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> မတြယ္တာရင္</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ၾကင္နာသူကို</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ဖယ္ခြာသလိုျဖစ္ေနမွာေပါ႕</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> အလြမ္းေတြကိုပုိက္ေထြး</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ၾကင္နာသူကို</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> စိုက္ေငးေနခ်င္တယ္။</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ကိုယ္႔အလြမ္းည</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> တညအတြက္</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ၾကင္နာသူရဲ႕အိပ္မက္ထဲ</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ကိုယ္႔အရိပ္ေတြ</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ရစ္ဝဲခြင္႔ျပဳပါ။</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ၾကင္နာသူအိပ္မက္</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> အလြမ္းေတြနဲ႕</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> လတ္ဆတ္ပါေစ။<span style="color: rgb(255, 153, 255);">(ကၽြန္မ၏ကဗ်ာဆရာ)<br /><br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-2263173222289052466?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-88037153686060068622012-01-27T02:30:00.001-05:002012-01-27T02:38:59.245-05:00<div style="text-align: justify;"><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">သိပ္မၾကာခင္ကပဲ ဖဘရဲ႔ ေက်းဇဴးေၾကာင့္ ငယ္တုန္းက သိပ္ခင္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ ျပန္ေတြ႔ခဲ႔တယ္..။ ေခါင္ေခါင့္ရဲ႔ေကာ္မန္႔တစ္ခုမွာသူ႔ကိုျပန္ေတြ႔ခဲ႔တာ...။</span><br style="color: rgb(102, 204, 204);"><br style="color: rgb(102, 204, 204);"><span style="color: rgb(102, 204, 204);">ငယ္သူငယ္ခ်င္းဆုိေပမယ့္ သူ႔ကိုက်မဆယ္တန္းေအာင္ျပီး ဆရာလူထုဦးစိန္၀င္းရဲ႔ အဂၤလိပ္စာသင္တန္းမွာေတြ႔ျပီး ခင္ခဲ႔တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းပါ....။ အဲဒီသင္တန္းမွာ သူက က်မထက္စီနီယာက်ပါတယ္... အသက္ကေတာ့ က်မထက္ႏွစ္ႏွစ္ငယ္ပါတယ္...။ က်မတို႔ သင္တန္းမွာ ေက်ာင္းစအပ္တာနဲ႔ ဆရာၾကီးက အဂၤလိပ္နာမည္ေပးတတ္တယ္...။ က်မရဲ႔ ျမန္မာနာမည္ထဲမွာ သႏၱာပါလို႔ ဆရာၾကီးက <span style="color: rgb(255, 204, 255);">Coral</span> ဆိုျပီးေပးခဲ႔တယ္...။ သူ႔နာမည္ကပ်ိဳးယု၀သုန္ ဆရာၾကီးေပးတဲ႔ နာမည္က <span style="color: rgb(255, 204, 255);">Mona Lisa</span> တဲ႔.....။ က်မသူငယ္ခ်င္းက နာမည္နဲ႔လိုက္ဖက္ေအာင္ လွပေက်ာ့ရွင္း မိန္းမဆန္တဲ႔ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ပါ......။ သူ႔နာမည္ေလးအေၾကာင္းကို </span><a style="color: rgb(255, 204, 255);" href="http://coralnyo.blogspot.com/2009/08/blog-post_8133.html">ဒီမွာ</a><span style="color: rgb(102, 204, 204);"> ေရးဖူးပါတယ္....။</span><br style="color: rgb(102, 204, 204);"><br style="color: rgb(102, 204, 204);"><span style="color: rgb(102, 204, 204);">ဖဘမွာ သူ႔နာမည္ကိုေတြ႔ေတာ့ သူပဲလို႔ေသခ်ာေအာင္ သြားၾကည့္ေတာ့ဟုတ္တယ္ အဲဒါနဲ႔ က်မသူ႕႔ကို အက္ဖရန္းလုပ္လိုက္တယ္.....။ က်မတို႔ျပန္ေတြ႔ျဖစ္ၾကတာ၀မ္းသာစရာပါ...။ တိတိက်က်မမွတ္မိေတာ့ေပမယ့္ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္တုန္းက သူအဂၤလန္ကိုထြက္သြားခဲ႔တယ္...။ ခုက်မျပန္ေတြ႔ေတာ႔သူ ေအာ္ဇီကိုေရာက္ေနတာတဲ႔..။ က်မတို႔စကားေျပာျဖစ္ၾကတယ္...။ ျပီးခဲ႔တဲ႔လတုန္းက ျမန္မာျပည္ကိုသူေရာက္ေနေပမယ့္ က်မတို႔ မဆံုလိုက္ရဘူး.... သူဒီမွာၾကာဦးမယ္ဆိုလို႔ ေအးေဆးမွေတြ႔ၾကမယ္ဆိုျပီး ခုေတြ႔မယ္ေျပာေတာ့ သူက ေအာ္ဇီကိုျပန္ေရာက္သြားျပီတဲ႔.....။</span><br style="color: rgb(102, 204, 204);"><br style="color: rgb(102, 204, 204);"><span style="color: rgb(102, 204, 204);">စာေပ၀ါသနာတူမို႔ က်မတို႔ငယ္ငယ္တုန္းကသင္တန္းမွာစုျပီး ကဗ်ာစာအုပ္ေတြထုတ္ၾကတယ္...။ သူက ကဗ်ာေရးေကာင္းတယ္ ၀တၳဳေတြေရးတာေကာင္းတယ္... သူ႔စာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား စာမ်က္ႏွာေပၚမွာေတြ႔ရတယ္.....။ ခုေတာ့ <a style="color: rgb(255, 204, 255);" href="http://pyoyuwathone.blogspot.com/">မမ၀သုန္ႏွင့္အျပာေရာင္ေတာင္တန္းမ်ား</a> ဆိုတ႔ဲဘေလာ့ေလးတစ္ခု လုပ္ထားတာ မၾကာေသးပါဘူး....။ သူ႔စာေတြကို က်မအားရင္ အားသလိုသြားသြားဖတ္ေနတယ္.....။ ကၽြန္မထက္ စာေရးအမ်ားၾကီးေကာင္းတဲ႔ ကၽြန္မထက္အမ်ားၾကီး ဆရာက်တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေလးပါ.....။ ခု...သူက ဆရာမပ်ိဳးယု၀သုန္ျဖစ္ေနပါျပီ....။ သူေရးတဲ႔ စာေတြက က်မအၾကိဳက္ေတြမ်ားတယ္....။ </span><a style="color: rgb(255, 204, 255);" href="http://pyoyuwathone.blogspot.com/2011/09/blog-post.html">“အျပာေရာင္ေတာင္တန္းမ်ားသို႔ လြမ္းခ်င္း”</a><span style="color: rgb(102, 204, 204);">ကို အၾကိဳက္ဆံုးပဲ...။ သြားဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္တယ္... က်မသူငယ္ခ်င္း စာေရးဘယ္ေလာက္ေကာင္းလဲဆိုတာ ၾကြားခ်င္လို႔ပါ....။</span><br style="color: rgb(102, 204, 204);"><br style="color: rgb(102, 204, 204);"><span style="color: rgb(102, 204, 204);">က်မတို႔ အဂၤလိပ္စာသင္တန္းတက္တုန္းက အေၾကာင္းေလးကို ပို႔စ္ေလးေရးျဖစ္ဦးမွာပါ......။ က်မရဲ႔ ငယ္ဘ၀အေၾကာင္းေတြေရးျဖစ္တဲ႔ တစ္ခါတုန္းကတို႔ရြာမွာလည္းေတာ္ေတာ္ေလးစံုစံုလင္လင္ေရးျဖစ္ျပီးေနျပီ...။ တစ္ခါတုန္းကတကၠသိုလ္ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ က်မေရးပါ့မယ္.....။</span><br style="color: rgb(102, 204, 204);"></div><br style="color: rgb(102, 204, 204);"><br style="color: rgb(102, 204, 204);"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">မိုးေငြ႔<br /><br /><br style="color: rgb(102, 204, 204);"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-8803715368606006862?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-46877431089074532222012-01-26T01:09:00.004-05:002012-01-26T01:39:34.367-05:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-0AHwDgCBfAw/TyD0HdmBG-I/AAAAAAAADo4/Upnj48vgcGs/s1600/8756814-illustration-of-a-random-tree-filled-with-heart-shaped-leaves.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 276px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-0AHwDgCBfAw/TyD0HdmBG-I/AAAAAAAADo4/Upnj48vgcGs/s320/8756814-illustration-of-a-random-tree-filled-with-heart-shaped-leaves.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701825537291394018" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 255);"><span dir="ltr" id=":1as">အ လြ မ္ း ေ တြ ထုုု ပ္ ပို း</span><br /><span dir="ltr" id=":1as"> ရ င္ ခုုု န္ သံ တ စ္ ခ်ိ ဳ ႕ နဲဲဲဲဲ ႕</span><br /><span dir="ltr" id=":1as"> စို က္ ပ်ိ ဳ း ခဲ႔ တဲ႕ အ ပ င္</span><br /><span dir="ltr" id=":1as"> ႏြ ယ္္္ မ်ွ င္္ ေ တြြြ ေ တ ာ င္</span><br /><span dir="ltr" id=":1as"> အ ထ ပ္္္္ ထ ပ္ ရ စ္ ပ တ္ ေ န ၿပီ</span><br /><span dir="ltr" id=":1as"> တ က ယ္ ဆို</span><br /><span dir="ltr" id=":1as"> အဲ ဒီ အ ပ င္ မွ ာ</span><br /><span dir="ltr" id=":1as"> အကိုင္ း အ ခ တ္ ေ တြ</span><br /><span dir="ltr" id=":1as"> ေဝ ျဖ ာ ေ န တ ာ</span><br /><span dir="ltr" id=":1as"> အ ၾက င္ န ာ ေ တြ ေ ပါ ႕</span><br /><span dir="ltr" id=":1as"> ခ်ိ ဳ ျမ တဲ႕ အ ခ် စ္ ေ တြ က</span><br /><span dir="ltr" id=":1as"> ရ င္႕ မွ ည္႕ လြ န္ း လို႕</span><br /><span dir="ltr" id=":1as"> သူ႕ အ ေ ရွ႕ မွ ာ</span><br /><span dir="ltr" id=":1as"> ေ ၾကြ မ က် ရံု တ မ ယ္ ပါ ပဲ။</span><br /><span dir="ltr" id=":1as"> အိ ပ္ မ က္ ထဲ ပဲ</span><br /><span dir="ltr" id=":1as"> အ ခါ ခါ ေခြၽ ခ်</span><br /><span dir="ltr" id=":1as"> အ ပင္ ေ လ း က</span><br /><span dir="ltr" id=":1as"> ပို လွ မ ယ္ ထ င္ တ ယ္။</span><br /><span dir="ltr" id=":1as"> အ ျပ င္ မွ ာ ေ ခြၽ မ ခ် ရဲ</span><br /><span dir="ltr" id=":1as"> ကို ယ္ အ က် နာ မွာ စို း တ ယ္ ေ လ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);" dir="ltr" id=":1as">(ကၽြန္မ၏ကဗ်ာဆရာ)<br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-4687743108907453222?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-2786719518650983732012-01-25T02:12:00.002-05:002012-01-25T02:51:53.862-05:00<div style="text-align: justify;"><br /><br />ေခ်ာင္းစပ္ေလးမွာ ေမးတင္ထားတဲ႔ တက္ကဲမိုး၀ါးေျခတံရွည္အိမ္ေလးထဲမွာ.... အဖြားလံုတို႔ သားအမိႏွစ္ေယာက္တည္းေနပါတယ္....။ ေျခတံရွည္အိမ္ေလးေပၚတက္ဖို႔ ၀ါးလံုးေလွကားရင္းနဲ႔ သိပ္မနီးမေ၀းမွာ လံုးပတ္ၾကီးၾကီး ခပ္ျမင့္ျမင့္ လက္ပံပင္ၾကီးရွိတယ္....။ ေႏြဦးဆို အပင္ေပၚေမာ့ၾကည့္လိုက္ လက္ပံပြင့္ဆုပ္ေတြ နီရဲေနတာမ်ား.....။ အိမ္ေအာက္ေျခပတ္ပတ္လည္က ေျမျပင္သလင္းေတြက ေျမနီေျမ၀ါမို႔ မာက်စ္ျပီး အဖြားလံုးသမီးက ျခံစည္းရံုးပင္ရိုးေတြနဲ႔လုပ္ထားတဲ႔ တံျမက္စည္းၾကမ္းနဲ႔လွဲက်င္းထားတာ အမိႈက္တစ ခဲတလံုးမရွိေအာင္ ေျပာင္ေနေရာ......။<br /><br />အဖြားလံုကို က်မက ရွမ္းလို “မယ္ေထာက္လံု”လို႔ေခၚတယ္ ...။ မယ္ေထာက္ဆိုတာ ရွမ္းလို အဖြားလို႔ အဓိပၸါယ္ရတယ္....။ ေက်ာင္းအားရက္ သို႔မဟုတ္ ေက်ာင္းအားခ်ိန္ေတြဆို အဖြားလံုအိမ္ကို သြားသြားလည္တတ္တယ္....။ အဖြားလံုက ကြမ္းစားတယ္ သြားေတြဆို ကြမ္းစားလြန္းလို႔ မဲေနျပီ....။ အဖြားလံုကြမ္းယာတာကို ထိုင္ၾကည့္ရတာ သိပ္စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းတယ္....။ ကေလးဆိုေတာ့ဘာရယ္မဟုတ္ အိုးပုတ္ကစားသလိုပဲ စိတ္ထဲခံစားျပီး ၾကည့္ေနတာ.....။ အဖြားလံုက ကြမ္းအစ္ၾကီးကို အေရွ႔ခ် ကြမ္းရြက္ကို လက္၀ါးမွာျဖန္႔ ထံုးထည့္ ရွားေစးက်ေတာ့ က်မတို႔ ခုကြမ္းယာဆိုင္ေတြမွာလို အရည္နဲ႔ဟုတ္ဘူး...။ က်မတို႔အိမ္မွာေရာင္းတယ္ ရွားေစးေတြကို အလံုးေလးေတြလုပ္ထားတာ... အဖြားလံုးက ရွားေစးကိုအစိပ္ေသးေသးညွပ္ထားတာထည့္ ကြမ္းသီးညွပ္ထားတာထည့္ျပီး ပါးစပ္ထဲထည့္၀ါးလိုက္တယ္...။ ကြမ္းေတြ၀ါးျပီးလို႔ ကုန္ျပီဆို အမွ်င္ေလးေတြလုပ္ထားတဲ႔ ေဆးရြက္ၾကီးကို လက္မနဲ႔ လက္ညိႈးမွာညွပ္ျပီး သြားေတြကိုတိုက္ေနေတာ့တာ...။ အဲဒါဘာအတြက္အဲလိုလုပ္တယ္ က်မနားမလည္ခဲ႔ဘူး....။ အဖြားလံုသြားေတြကေတာ့ မဲေျပာင္လုိ႔ရယ္.....။<br /><br />အဖြားလံုမွာ သမီးႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္.......။ သမီးအၾကီးက သူ႔အိမ္ေထာင္နဲ႔ သူ႔သားသမီးေတြနဲ႔ ေနတာေတာ့ အဖြားလံုတို႔နဲ႔ အိမ္၀ိုင္းတစ္၀ိုင္တည္းပဲ...။ သမီးအငယ္ကေတာ့ အိမ္ေထာင္မရွိ အဖြားလံုနဲ႔အတူေနတယ္...အဲဒီအေဒၚက(အဖြားလံုသမီးငယ္) လူၾကီးေတြေျပာေတာ့ နဲနဲ က်ပ္မျပည့္ဘူးတဲ႔...။ ဒါေပမယ့္ သိပ္မဆိုးပါဘူး.... အဖြားလံုကိုေတာ့ ေသခ်ာျပဳစုေစာင့္ေရွာက္တတ္ပါတယ္.....။ အဖြားလံုတို႔သားအမိက က်မတို႔အိမ္ေရွ႔က ကုကၠိဳပင္ၾကီးေအာက္မွာ တဲေလးထိုးျပီး ေကာက္ညင္းေပါင္း ပလာတူးငါးေၾကာ္ ၾကက္ေၾကာ္ ငါးဒုကၡ မွ်စ္ဒုကၡေတြကို က်ိဳင္းတံု တာခ်ီလိတ္အသြားအျပန္ကားေတြက ခရီးသည္ေတြကို အဓိကေရာင္းၾကရပါတယ္.......။ မနက္ေစာေစာေစ်းခင္းတယ္ ေန႔လည္ တစ္နာရီ ႏွစ္နာရီဆိုသိမ္းျပီ....။ ေကာက္ညွင္းေပါင္းကို ဖက္နဲ႔ ေလးေတာင့္စပ္စပ္ပံုေသခ်ာထုပ္ျပီးစီထားတယ္...။ ငါးေၾကာ္ ၾကက္ေၾကာ္ ေတြကိုေတာ့ ေၾကြရည္သုပ္လင္ဗန္းၾကီးထဲထည့္ျပီးေရာင္းၾကတယ္....။<br /><br />အဖြားလံုရဲ႔ မီးဖုိေခ်ာင္နဲ႔ ရွမ္းဟင္းေလးေတြအေၾကာင္းနဲနဲေျပာျပခ်င္တယ္......။ အဖြားလံုတို႔မီးဖိုက သစ္သားလံုးအျခမ္းေတြကို ေလးေဒါင့္စပ္စပ္ အကာအရံလုပ္ထားျပီး ေျမနီေတြကိုျဖန္႔ခင္း အဲဒီေပၚမွာမွ အုပ္ခဲေတြနဲ႔ သံုးေျမွာက္ဆိုင္ဖိုခေနာက္လုပ္ျပီး ထင္းမီးဖိုနဲ႔ ဟင္းခ်က္ၾကတာ.......။ ထင္းမီးခိုးေတြေၾကာင့္ မီးဖိုမ်က္ႏွာက်က္နဲ႔ ၀ါးထရံေတြမွာ ၾကပ္ခိုးေတြအျပည့္ေပါ့....။ မီးဖိုထုတ္တန္းေတြေပၚမွာပဲ ၾကက္သြန္ျဖဴနီေတြကို အစည္းလိုက္ခ်ိပ္ဆြဲထားေသးတယ္.....။ အိမ္ၾကီးခင္းက ၀ါးကပ္နဲ႔ဆိုေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ က်ိဳးကိ်ဳးကၽြတ္ကၽြတ္နဲ႔ေပါ့..။ အဖြားလံုတို႔က မနက္ ေန႔လည္ ညစာကို ထမင္းသိပ္မစားၾကဘူး ထမင္းအစား ေကာက္ညွင္းေပါင္းကိုပဲ ဟင္းနဲ႔စားၾကတယ္္.......။ မနက္အာရံုမတက္ခင္ကတည္းက မီးေမႊးျပီး ညကစိမ္ထားတဲ႔ ေကာက္ညွင္းကို ၀ါးေပါင္းအိုး ေပါင္းေခ်ာင္ထဲထည့္ျပီး အရင္ေပါင္းတယ္......။ ျပာပူေအာက္ထဲကို ၾကက္သြန္ျဖဴ ၾကက္သြန္နီဥေတြထည့္ထား ငရုတ္သီးစိမ္းေတာင့္ၾကီးေတြကို သီတံနဲ႔ စီျပီးသီလိုက္တယ္ မီးသိပ္မျပင္းတဲ႔ ေနရာမွာ ကင္လိုက္တယ္....။ အဲဒီကင္ထားတဲ႔ သံုးမ်ိဳးကို သစ္သားဆံုထဲထည့္ေထာင္း ဆားအခ်ိဳမႈန္႔ခတ္ ပန္းထဲထည့္ခါနီး နံနံပင္ေလးပါထည့္ေထာင္းလိုက္တယ္.....။ အဲဒါ ရွမ္းငရုတ္သီးစိမ္းေထာင္း....။ ငါးကေလးေတြကို ေရေသခ်ာေဆးျပီး ဆား နႏြင္း ငရုတ္သီး နံနံပင္ စပါးလင္ထည့္နယ္ျပီး ဖက္ရြက္နဲ႔ေသခ်ာထုပ္ အေစာက ျပာပူေအာက္မွာ အုန္းလိုက္တယ္.....။ က်က္သြားရင္ ငါးအုန္းထုပ္ေလးေတြျဖစ္သြားျပီ....။ ေကာက္ညွင္းရေတာ့ အဲဒီငါးအုန္းနဲ႔ ငရုတ္သီးေထာင္းနဲ႔ စားၾကတယ္....။ တခါတေလ အရြက္ေပါင္းစံုခတ္ထားတဲ႔ ဟင္းရည္ (ပဲပုပ္ကိုမီးကင္ျပီး ေထာင္းထည့္ထားတယ္) လည္းပါတတ္တယ္....။ က်မကေတာ့ အဖြားလံုဆီသြားရင္ အျမဲတမ္းထမင္းစားျပီးမွျပန္တတ္တယ္........။<br /><br /><br />မုန္ညင္းေပၚခ်ိန္ဆို မုန္ညင္းစိမ္းေတြကို မက်ည္းရည္ ခရမ္းခ်ဥ္သီးႏိုင္းခ်င္းနဲ႔ မုန္ညင္းေစာလုပ္စားၾကတယ္....။ မုန္ညင္းေစာေလးခပ္စားလိုက္ ငရုတ္သီးေျခာက္မီးကင္ တစ္ကိုက္ကိုက္လိုက္ ေကာက္ညွင္းတစ္လုတ္ ထည့္လိုက္နဲ႔ ခ်ဥ္ခ်ဥ္စပ္စပ္ေလးစားၾကတယ္....။ က်မမွတ္မိသေလာက္ေတာ့ အဖြားလံုတို႔အိမ္မွာခ်က္တဲ႔ ဟင္းက မ်ားေသာအားျဖင့္ ငါးကေလးအုန္းနဲ႔ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြမ်ားတယ္ ၾကက္ ၀က္ သိပ္မခ်က္ဘူး....။ ရြာအလွဴမွာမွ ၾကက္သား ၀က္သားဟင္းကို အ၀စားၾကရတာေလ...။ အဲ...၀က္သားရရင္ေတာ့ ဒီလိုေလးလုပ္စားတတ္ၾကတယ္....။ ၀က္သားအသားခ်ည္းပဲျဖစ္ျဖစ္ အဆီအသားအေခါက္တြဲလ်က္ အသားပဲျဖစ္ျဖစ္ ခပ္ပါးပါးေလးလွီး ဂ်င္းေထာင္းျပီး အရည္ညွစ္ထည့္ ဆား အခ်ိဳမႈန္႔နဲ႔နယ္ ခဏႏွပ္ထားျပီး မီးေျဖးေျဖးနဲ႔ ဇကာေပၚမွာကင္ပါတယ္...။ ကင္ျပီးရလာတဲ႔အသားကိုမွ ျပန္ေပါင္းျပီး ေကာက္ညွင္းနဲ႔စားၾကတာ...။ အသားေလးက ႏူးညံ့ျပီး မီးကင္ထားတဲ႔ အန႔ံေလးသင္းလို႔ေပါ့...။ အဲလိုေလးစားၾကတယ္...။<br /><br />တကယ္ေတာ့ အဖြားလံုတို႔က ဆင္းရဲတယ္.... တစ္ေန႔လုပ္တစ္ေန႔စားေတြ....။ မနက္ေစ်းေရာင္းျပီးရင္ ေန႔ခင္းဖက္ က်မတို႔အိမ္က ကုန္ဆံုဆိုင္မွာ ဆား အခ်ိဳမႈန္႔ နႏြင္းမႈန္႔ လက္ဖက္ေျခာက္ေတြ ကူထုပ္ေပးတယ္ မီးတို႔ကူတယ္.....။ အိမ္က အဖြားက ေညာင္းလို႔ႏွိပ္ေပးပါဆို အဖြားလံုပဲ ...။ အဖြားေျပာေတာ့ အဖြားလံုက လက္ေပါက္တယ္တဲ႔....အႏွိပ္ကၽြမ္းက်င္တာေပါ့......။ က်မတို႔ ဗီဒိီယိုရံုျပျပီးရင္ ၾကည့္သူေတြစားသြားတဲ႔ ေနၾကာေစ့ခြံေတြ အမိႈက္ေတြကို အဖြားလံုက လွဲက်င္းေပးတယ္....။ အဲဒီအခါ အဖြားလံုကို က်မတို႔အဖြားက စားစရာေတြ လံုခ်ည္အက်ီၤေတြ မုန္႔ဖုိးေတြေပးေပးလိုက္တယ္......။ အဖြားလံုတို႔က ဂုန္ရွမ္းလူမ်ိဳးေတြ အဖြားလံုတို႔လူမ်ိဳးက ခြဲျခားရတာလြယ္တဲ႔ ဂုန္ရွမ္းအဖြားၾကီးေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဆံထံုးကို ခပ္ျမင့္ျမင့္နဲ႔ တေစာင္းထံုးၾကတယ္.....။ အဲဒီဆံထံုးကိုၾကည့္တာနဲ႔ လူမ်ိဳးကိုခြဲျခားလို႔ရတယ္...။ ေနာက္ျပီး သူတို႔ေျပာတဲ႔ ရွမ္းေလသံက တစ္မ်ိဳးေလ....။ နားေထာင္လို႔ေကာင္းတယ္....။<br /><br />အဖြားလံုက ၀ါတြင္းဆို သံုးလကို ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ၀တ္ျဖဴစင္ၾကယ္နဲ႔သြားျပီး သီတင္းဥပုသ္ယူတယ္ တရားသြားထုိင္တယ္...။ ေက်ာင္းမွာ တစ္ညအိပ္တယ္ေပါ့...။ အဲလိုေန႔မ်ိဳးဆို အိမ္က အိမ္သားေတြက 12နာရီမေက်ာ္ခင္ ထမင္းဟင္းေတြကို ၾကိမ္ဗန္းၾကီးထဲထည့္ျပီး ဥပုသ္ေစာင့္တဲ႔အဖိုးအဖြားေတြကို သြားေကၽြးၾကတယ္...။ ေရွ႔ပို႔စ္ေတြမွာတုန္းက ေရးဖူးပါတယ္ ခဏခဏ....။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းထဲက ဘုရားရွိခိုးခန္းမေဆာင္ထဲမွာပဲ အဖိုးအဖြားေတြက တန္းစီအိပ္ရတယ္.....။ အဖြားလံုကုိ က်မ ရန္ကုန္ေက်ာင္းသြားတက္ေတာ့ မေတြ႔ျဖစ္ေတာ့ဘူး...။ အဖြားလံုဆီကိုေတာ့ လူၾကံဳရွိရင္ စားစရာေတြ ျမန္မာမင္းသား မင္းသမီးေတြပံုပါတဲ႔ ျပကၡဒိန္ေတြ၀ယ္ပို႔ေပးတတ္တယ္...။ အဖြားက အဲဒီျပကၡဒိန္စာရြက္ေတြကို သူ႔အိမ္ခန္း၀ါးထရံေလမတိုးေအာင္ ကပ္ကပ္ထားတာ...။ ေဆာင္းဆို ေလေအးေတြတိုးေတာ့ အိပ္မရဘူးေပါ့...။<br /><br />ေဆာင္းမနက္ခင္းေတြမွာဆို က်မတို႔အိမ္ေရွ႔က ကုကၠိဳရြက္ေၾကြေတြကို တံျမက္စည္းစုလွဲ မီးရိႈ႔ေနတတ္တဲ႔ သိုးေမႊးအေႏြးထည္ခပ္ႏြမ္းႏြမ္း ေျခစြပ္ေတြ၀တ္ထားျပီး ေခါင္းေပါင္းထားတတ္တဲ႔ အဖြားလံုကိုေတြ႔ရတတ္တယ္..။ ေစ်းေရာင္းရင္းနဲ႔လည္း က်မ ေမာင္ေလးေတြကို အားရင္အားသလို လာထိန္းတတ္ေသးတယ္...။ က်မဆယ္တန္းေျဖျပီး ျပန္ေတာ့ အဖြားလံုေတာ္ေတာ္ေနမေကာင္းျဖစ္ေနျပီ....။ အသဲလား ေက်ာက္ကပ္လားေတာ့မသိဘူး မ်က္ႏွာေတြကအန္းေနတာ....။ အဲလို အေပၚပိုင္းေယာင္ျပီး ေျခေထာက္ထိေရာက္သြားရင္ အသက္ပါ ပါသြားေရာလို႔ လူၾကီးေတြကေျပာၾကတယ္......။ တကယ္လဲ အဖြားလံုသိပ္မေနလိုက္ရဘူး သံုးေလးရက္မွာပဲ ဆံုးသြားရွာတယ္......။ <br /><br />အသုဘခ်ေတာ့ တာေလသခ်ိၤဳင္းက အရင္ေနရာမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး ...။ အရင္က ရြာထိပ္ေရာက္ရင္ ဘယ္ဘက္ခ်ိဳးတာနဲ႔ တာေလေတာင္ကုန္ေစတီ မိုင္းျဖတ္ က်ိဳင္းတံုအေ၀းေျပးလမ္းနဲ႔ ေခ်ာင္းစပ္ၾကားက ေတာအုပ္ေလးထဲမွာပါ....။ ခုေတာ့ နဲနဲထပ္သြားရင္ နတ္ေပါင္းစံု ျမန္မာမင္းၾကီးမင္းေလး မယ္ေတာ္ေတြကအစ တရုတ္အန္းကံုးေတြအဆံုးရွိတဲ႔ နတ္နန္းေရာက္ရင္ ညာဘက္ကိုေတာအုပ္ထဲကို ခ်ိဳး၀င္သြားတဲ႔ေျမလမ္းကေလး...သခ်ိဳၤင္းအသစ္က အဲဒီထဲကိုေတာ္ေတာ္ေလး ၀င္ရတယ္...။ အဖြားလံုအသုဘကိုလုိက္ပို႔ေတာ့ မိုးတြင္းၾကီး ေျမလမ္းေတြကလဲ ဒူးေလာက္ရႊံ့ေတြထူေနတယ္ က်မတို႔ ေထာလာဂ်ီနဲ႔သြားၾကရတာ...။ က်မငယ္ေလးကတည္းက အဖြားတစ္ေယာက္လိုခ်စ္ခဲ႔ရတဲ႔ အဖြားလံုရဲ႔ ေနာက္ဆံုးခရီးကို ကိုယ္တိုင္လိုက္ပို႔ရတဲ႔အတြက္ အဲဒီတုန္းကထက္ အခုျပန္ေတြးၾကည့္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ေက်နပ္မိတယ္...။ အ၀တ္ျဖဴပတ္ထားတဲ႔ အဖြားလံုခႏၶာကို ထင္းပံုေပၚတင္လိုက္ၾကတယ္ မီးရိႈ႔သျဂိဳလ္ေတာ့ က်မဆက္မၾကည့္ေတာ့ဘူး ျပန္လာလိုက္တယ္...(ရွမ္းျပည္မွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဂူသြင္းၾကတာမ်ားတယ္)....။ အဖြားလံု ေကာင္းမြန္ရာ ဘံုဘ၀ကိုေရာက္ရွိပါေစလို႔ ထပ္ျပီးဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္.......။<br /></div><br />ခုတေလာ ကိုယ့္ေမြးရပ္ေျမအေၾကာင္းေလးေရးဖို႔စိတ္ကူးပိုရေနတယ္...။ အသက္ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္မတိုင္ခင္က အေၾကာင္းအရာေလးေတြကို ခုေလာက္ထိ memory ေလးရေနတာကိုပဲေက်းဇဴးတင္ရမယ္....။<br /><br /><br />မိုးေငြ႔<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-278671951865098373?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-48440411932174544152012-01-24T00:32:00.002-05:002012-01-24T02:29:36.221-05:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/--cJUyEgA3aM/Tx4zt7pOe7I/AAAAAAAADog/y5R6h9Q4ZNA/s1600/crying_emo-1486.jpeg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/--cJUyEgA3aM/Tx4zt7pOe7I/AAAAAAAADog/y5R6h9Q4ZNA/s320/crying_emo-1486.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701051042495364018" border="0" /></a><br /><br /><p style="color: rgb(153, 153, 255);">တစ္ခုခုဆို စိတ္က<br />ခံစားတတ္လြယ္လြန္းတာ ခက္တယ္<br />စကားေလး တစ္ခြန္း<br />အျပဳအမူေလး တစ္ခု<br />ဘာရယ္မဟုတ္ပါပဲ<br />အႀကိမ္ႀကိမ္ခံစား<br />ကိုယ္႔စိတ္နဲ႔ကိုယ္<br />မွားေနတာမ်ားလား<br />တေသာ႔ေသာ႔<br />ေလညွင္းေလးကိုလည္း<br />နူးညံ႕စြာခံစားတတ္သလို<br />တေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔<br />ေနဝန္းႀကီးကိုလည္း<br />ဝမ္းနည္းစြာခံစားတတ္ျပန္တယ္<br />ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္နူးတဲ႔<br />ခံစားမႈေတြရွိသလို<br />ဝမ္းနည္းေၾကကြဲရတဲ႔<br />ခံစားမႈနိယာမ<br />သိခဲ႔တာလဲၾကာေပါ႕<br />ေဟာဒီရင္ခြင္ႀကီးကပဲ<br />ေဖာ႔ဖေရာင္းလို<br />ေပ်ာ႔ေပ်ာင္းလို႕လားမသိ<br />ဆစ္ကနဲဆို နာက်င္<br />ထစ္ကနဲဆို ဝမ္းနည္း<br />အဲဒီအေတြးေတြထဲ<br />တေဝ႔ေဝ႔ တဝဲဝဲပါပဲ<br />အငိုလြယ္ေတာ႔<br />အရိႈက္ခက္တယ္တဲ႕</p> <p style="color: rgb(153, 153, 255);">ဟင္႔အင္း ႕႕႕႕႕႕႕႕႕႕</p><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ကိုယ္ကေတာ႔</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ငိုလိုက္တိုင္း</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ရိႈက္ျဖစ္ေနၿပီ</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ဝမ္းနည္းမႈေတြက</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> အံု႕ဆိုင္းမိႈင္းညိဳ႕ေတာ႔</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> မ်က္ရည္ေတြလည္း ၿပိဳၿပီေပါ႕</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ခံစားမႈ ပိုတယ္ပဲေျပာေျပာ</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> မ်က္ရည္ လြယ္တယ္ပဲဆိုဆို</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> အဲဒီလို ေန႔ရက္မ်ိဳးကိုေတာ႔</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> မလိုခ်င္ခဲ႔ပါဘူး</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ေတာင္းဆု တစ္ခုသာ</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ရမယ္ဆိုရင္ေလ</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> နွလံုးသားေက်ာက္ၾကမ္း</span><br style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> မ်က္ရည္တို႕ ခမ္းပါရေစ။<span style="color: rgb(255, 153, 255);">(ကၽြန္မ၏ကဗ်ာဆရာ)<br /><br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-4844041193217454415?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-16391671525290288022012-01-23T02:56:00.005-05:002012-01-23T22:42:18.365-05:00<div style="text-align: justify;"><br />ေ၀လီ၀လင္းရွိေသးေပမယ့္ ေစ်းတန္းထဲမွာ ေတာသည္ေတြကတန္းစီ ငွက္ေပ်ာဖက္စိမ္းေတြနဲ႔ ခင္းျပီး ခူးဆြတ္လာၾကတဲ႔ အသီးအရြက္လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေတြကို ခင္းက်င္းေနၾကျပီ....။ ပိန္းၾကာရြက္ထဲမွာ အျဖဴေရာင္ အ၀ါေရာင္ငါးေပါက္ကေလးေတြ .... မဲမဲခၽြန္ခၽြန္နဲ႔ေခြေနတဲ႔ ခရုေလးေတြ.... ေက်ာ္စံေကးေတြကလဲ ေျခလက္ကားယားေတြ အတြဲလိုက္ေလး.....။ ေဟာ ...ဟုိဖက္အသည္က်ေတာ့ ဖက္ရြက္ေလးေပၚမွာ ဘာအရြက္ေတြမွန္းမသိ အစံုေရာေႏွာထားတာ တစ္ပံုကိုငါးက်ပ္တဲ႔...ဟင္းရည္ခ်က္ေသာက္ရင္ အလြန္ခ်ိဳဆိုပဲ....။<br /><br />ဒီဘက္ကေခါင္းေပါင္းနဲ႔အေဒၚၾကီးက ၀ါးက်ည္ေတာက္ေတြကို ငွက္ေပ်ာဖက္နဲ႔စို႔ျပီး တန္းစီထားတယ္...။ အင္ဖက္ရြက္ထဲမွာက အျဖဴေရာင္ဥေသးေသးေလးေတြ ခါခ်ဥ္ဥတဲ႔....။ ဒါျဖင့္ က်ည္ေတာက္ထဲက ဘာလဲဆိုေတာ့ ၀ါးပိုးေကာင္ေတြပါတဲ႔...။ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ရင္ လႈပ္ရြရြနဲ႔ အသဲယားစရာပါ...။ အဲဒီေကာင္ေတြကို ေရေဆး ဆီထဲဒီတိုင္းပစ္ထည့္ေၾကာ္ရတာ ငရဲမ်ားပါတယ္...။ ဒါေပမယ့္လဲ သူမ်ားေၾကာ္ေၾကြးတာစားဖူးတယ္ ဆိမ္႔ေနေရာပဲ....။ ခါခ်ဥ္ဥေတြက်ေတာ့ ၾကက္ဥနဲ႔ေခါက္ျပီးေၾကာ္စားရသတဲ႔..။<br /><br />ဇလံုထဲေရနဲ႔စိမ္္ထားတဲ႔ အစိမ္းေရာင္ေခ်ာက်ိက်ိေတြက ေရတံခြန္ေက်ာက္ေတြၾကားကယူလာတဲ႔ ေရညိွေတြ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ဒီတိုင္းေလး ခရမ္းခ်ဥ္သီးနဲ႔ ပဲပုပ္မႈန္႔နဲ႔သုပ္စားၾကတယ္ အရည္ရႊဲရႊဲနဲ႔ပဲ....။ ၀ဥေတြကို တိုဖူးလိုအတံုးလိုက္လုပ္ေရာင္းတယ္....။ ပိန္းႏွဲသီးေပၚခ်ိန္ဆို ပိႏၷဲႏုေလးေတြကို ၀က္သားနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ သက္သတ္လြတ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဟင္းရည္ခ်က္ေသာက္ၾကတယ္...။ အနီအညိဳႏုရင့္နဲ႔ အေရာင္ေလးေျပာင္လက္လက္နဲ႔ အရြက္ေလးက ေညာင္ခ်ဥ္ရြက္တဲ႔...။ အႏုေလးေတြကိုသင္ျပီး ေပါင္းရတယ္..။ အရြက္ေလးႏဴးလာရင္ ႏုတ္ႏုတ္စင္းျပီး ပဲပုပ္မႈန္႔နဲ႔ၾကက္သြန္ျဖဴဆီသတ္ျပီးေၾကာ္စားၾကတယ္...။ ဒါမွမဟုတ္လဲ ၀က္ရိုးနဲ႔ အေရေသာက္ေလး မီးေျမ့ေျမ့တေနကုန္တည္ထားရင္ မွ်စ္ခ်ဥ္ဟင္းလိုပဲ သိပ္ေကာင္းတယ္...။ ၀က္လက္ေအးေရာင္းတဲ႔အသည္ကလဲ ဗန္းထဲက ၀က္လက္ေအးကို ေၾကြခြက္ထဲထည့္ျပီး တစ္ခြက္ကိုတစ္ရာနဲ႔ေရာင္းတယ္ ငွက္ေပ်ာဖက္နဲ႔ထည့္ျပီး ၀ါးတုတ္ေခ်ာင္းေလးနဲ႔ထိုးညွပ္ေပးတယ္...။ ၀က္လက္ေအးကိုေဆာင္းတြင္းမွာပဲလုပ္ေရာင္းၾကတာ... သူက ၀က္လက္ကို စပါးလင္ နႏြင္း ငရုတ္သီး ဂ်င္းနဲ႔ျပဳတ္ျပီး... ႏူးလာရင္ ေက်ာက္ေက်ာလိုပဲ ဗန္းထဲေလာင္းထည့္အေအးခံ မနက္ဆိုရင္ခဲသြားျပီ အဲဒီအသားခဲေတြကို ေကာက္ညင္းေပါင္းနဲ႔စားၾကတယ္...။<br /><br />ေနာက္တမ်ိဳးက လက္ပံပြင့္အေျခာက္ေတြ ရွမ္းေခါက္ဆြဲထဲ ေရေႏြးေဖ်ာထည့္ စားေကာင္း၏။ ဒီဘက္ရွမ္းေတြက ရွမ္းေခါက္ဆြဲထဲကို အရြက္ေတြစံုစိေနေအာင္ထည့္စားတတ္ၾကတယ္....။ ေရႊပဲရြက္ ပဲပင္ေပါက္ လက္ပံပြင့္ေျခာက္ ေဂၚဖီပါးပါးလွီး နံနံပင္ ၾကက္သြန္မွိတ္ ရွမ္းနံနံအျပင္ ေရပူစမ္းထဲမွာ အစည္းလိုက္ေလးျပဳတ္ျပီး လာေရာင္းတဲ႔ မွ်စ္ႏုႏုေလးေတြကိုပါ အမွ်င္လိုက္ဆိတ္ထည့္ျပီးစားတတ္ၾကတယ္...။ ရွမ္းေခါက္ဆြဲပန္းကန္ၾကည့္လိုက္ရင္ အစိမ္းေရာင္ေတြေ၀ဆာလို႔ စားခ်င္စရာ...။ ရွမ္းမုန္႔အခ်ိဳပြဲေတြထဲမွာ ေကာက္ညင္းကင္လည္းစားေကာင္းတယ္ ငွက္ေပ်ာဖက္ကို ကန္ေတာ့ပံုလုပ္ ေကာက္ညင္းကို သၾကားအုန္းႏို႔နဲ႔ဆားနဲနဲထည့္ျပီး ကန္တေတာ့ထဲထည့္ ၀ါးတုတ္တံေလးနဲ႔ထိုးျပီး မီးနဲနဲနဲ႔ကင္ရတာ ဖက္နံ႔ေလးေမႊးျပီး စားလို႔သိပ္ေကာင္းတယ္ ဒီမွာေတာ့ ဘိတ္အစားစာေတြမွာ ခပ္ဆင္ဆင္ေကာက္ညင္းကင္မ်ိဳးေတြ႔ဖူးတယ္....။ ေနာက္ ေရာင္စံုဆန္ေက်ာက္ေက်ာေတြ အနီအစိမ္းအျဖဴသံုးထပ္ပါတယ္...။ အညိဳေရာင္ဆန္ေက်ာက္ေက်ာမုန္႔ (မုန္႔ကၽြဲသဲလိုမ်ိဳး)၊ ငွက္ေပ်ာသီးေကာက္ညင္း၊ ေရႊထမင္း (ေရႊထမင္းက်ေတာ့ ေကာက္ညင္းေပါင္းလိုပဲ ၾကံသကာေၾကာင့္အညိဳေရာင္ေလး ျဖစ္သြားတာပဲကြာတယ္ အုန္းသီးဖတ္ေလးျဖဴးစားရတယ္) ရန္ကုန္မွာလို႔ အတံုးေလးေတြမဟုတ္ဘူး...။<br /><br />အခ်ဥ္ေရာင္းတဲ႔အတန္းမွာဆိုရင္ နာမည္အၾကီးဆံုးက အမဲေက်ာကိုအခ်ဥ္တည္ထားတာပဲ အေက်ာေတြက ၾကည္ၾကည္ေလးေတြနဲ႔ ႏွစ္လက္မအရွည္ေလးေတြတံုးထားတယ္ ငရုတ္သီးၾကမ္းနဲ႔အခ်ဥ္တည္ထားတာ စားေကာင္းတယ္...။ ေနာက္ ကတက္ခ်ဥ္ရြက္ဆို ႏုဖတ္ေနတာမ်ား အိမ္ေရာက္ရင္ ေရနဲနဲေဆး ရိတ္ရိတ္လွီးျပီး ၾကက္သြန္ျဖဴဓါးျပားရိုက္ထည့္ ၾကက္သြန္နီးပါးပါးလွီးထည့္ ပီနံငရုတ္သီးေျခာက္ကိုမီးကင္ျပီး ခ်ိဳးထည့္ ဆားအခ်ိဳမႈန္႔ေလးထည့္နယ္ျပီး နံနံပင္ေလးျဖဴးလိုက္ ေအာင္မေလးဗ်ာ...ေဆြမ်ိဳးေမ့ပဲ...။ ေရးရင္ သေရက်တယ္ တကယ္ပါ...။ ေကာက္ညွင္းဆန္ကိုအခ်ဥ္ေဖါက္ထားတာ ကေစာ္ေခၚတယ္... စားဖူးၾကမွာပါ...။ ငယ္တုန္းကေတာ့ လူၾကီးေတြက မ်ားမ်ားမစားရဘူး မူးတတ္တယ္ေျပာတယ္...။ အင္းေပါ့ သူက ဆန္အရက္နီးနီးျဖစ္ေနတာကိုးး...။ အဲဒါေလးကို သၾကားေလးထည့္ျပီးေသာက္တာ အရသာကခ်ဥ္စုတ္စုတ္နဲ႔ ...။ ဆီတုိဖူးအတံုးေလးေတြက ငရုတ္သီးေရာင္ေလးေတြတင္ထားေတာ့ ရဲရဲေလးေတြ ၀ါးေတာင္းေလးေဒါင့္ထဲ ဖက္ခံျပီးစီထည့္ထားတာ... ဆီတိုဖူးသည္ဆို နႏြင္းမႈန္႔နဲ႔ အေရာင္တင္ငရုတ္သီးမႈန္႔တြဲေရာင္းေလ့ရွိတယ္....။<br /><br />စစ္တပ္ထဲကအေဒၚၾကီးေတြလာေရာင္းေလ့ရွိတဲ႔ ပဲကပ္ေၾကာ္.. မုန္႔လံုးၾကီးေၾကာ္ ဘိန္းမုန္႔.... မုန္႔လက္ေကာက္...။ မုန္႔လံုးၾကီးဆို အထဲမွာဌာပနာထားတဲ႔ အုန္းသီးကခ်ိဳေမႊးေနေရာပဲ.. ေကာက္ညင္းဆန္ကေကာင္းေတာ့ ဗယ္ရီးဂြတ္ေပါ့ဗ်ာ....။ အဲဒီကဘိန္းမုန္႔ကို ခုထိရန္ကုန္မွာ မေတြ႔ေသးဘူး ...။ ဒီမွာက ဘိန္းမုန္႔ဆို အခ်ပ္ေသးေသးေလးေတြ ..။ ငယ္တုန္းက စားဖူးတာ သူတို႔က ဘန္းလိုက္လုပ္ျပီး ကပ္ေၾကးနဲ႔ျဖတ္ျဖတ္ေရာင္းတာ....။ ဘိုစာထဲကဆို ဟန္းနီးကိတ္နဲ႔ခပ္ဆင္ဆင္ရယ္....။ ဒါေၾကာင့္တခါတေလ ငယ္တုန္းကဘိန္းမုန္႔အလြမ္းေျပေလး ပ်ားရည္ကိတ္ေလးကို၀ယ္၀ယ္စားျဖစ္တယ္.....။ မုန္႔ေလေပြကိုလည္းလြမ္းတယ္ ... ပူပူေႏြးေႏြးဆံုထဲကထြက္လာတဲ႔ ေခါပုတ္ကိုလဲလြမ္းတယ္....။<br /><br />ဒီေစ်းထဲမွာ က်မအၾကိဳက္ဆံုးက တုိဖူးဦးေႏွာက္အခ်ိဳပြဲေလးပဲ...။ ပဲပိစပ္ကုိ ၾကိတ္ျပီးလုပ္ထားတာ စားခါနီးဇြန္းေလးနဲ႔ခတ္ျပီး ၾကံသကာကိုဂ်င္းနဲ႔ၾကိဳထားတာကိုဆမ္း အုန္းႏို႔ဆမး္ အိုးး ဂြတ္မွဂြတ္ပဲ....။ အုပ္က်င္းရြာထဲက အေဒၚတစ္ေယာက္ေရာင္းတဲ႔ ပဲတုိဖူးသုပ္ကိုလည္းသိပ္ၾကိဳက္တာပဲ....။ မုန္႔ဟင္းခါးဆို ေဒၚေအးျမင့္ဆိုင္က မုန္႔ဟင္းခါးၾကိဳက္တယ္...။ ငါးရွားေပမယ့္ တခါတေလ ငါးမပါပဲ စပါးလင္ေမႊးေမႊး ငွက္ေပ်ာအူႏုႏု ပဲရည္ေလးနဲ႔လဲသိပ္ေကာင္းတယ္.....။<br /><br />ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ခုေရးထားတဲ႔ အစားအစာေတြကို ပံုေလးေတြနဲ႔တင္ခ်င္ပါတယ္....။ တကယ္တမ္းကိုယ္စားခဲ႔ဖူးတဲ႔ အဲဒီအစားစာေတြဟာ ခုေနျပန္သြားရင္ေတာင္မွ ေစ်းထဲမွာ အဲလိုေတြသဘာ၀က်က်ေလး စံုလင္ေအာင္ေတြ႔ႏုိင္ဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး.....။ လူေတြဟာ တေန႔တျခား သဘာ၀အစားေသာက္ေတြနဲ႔ ေ၀းေ၀းသြားတယ္ အလြယ္တကူ ရယ္ဒီမိတ္ကို အားေပးလာၾကတယ္....။ ရယ္ဒီမိတ္ဆိုတာ တာရွည္ခံေဆးေတြ ဓါတုေဆး၀ါးေတြထည့္သံုးထားေတာ့ က်န္းမာေရးအတြက္တယ္ျပီး မေကာင္းလွပါဘူး....။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ စားစရာမုန္႔ပဲသေရစားေတြကိုေတာင္ သဘာ၀ငွက္ေပ်ာဖက္ေလးနဲ႔ပဲ ထည့္ေရာင္းေစခ်င္ပါတယ္...။ ပလတ္စတစ္အိတ္ေတြ ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္ေတြအစား ဖက္ေတြ စကၠဴေတြကို ျပန္သံုးေစခ်င္ပါတယ္...။<br /><br />ဒီပို႔စ္ကိုစေရးေတာ့ က်မငယ္ငယ္တုန္းက အဖြားတစ္ေယာက္လုိခ်စ္ခင္ရတဲ႔ အဖြားလံုရဲ႔ မီးဖုိေခ်ာင္အေၾကာင္းကိုေရးမလို႔ပါပဲ ေရးရင္းနဲ႔ ေစ်းထဲကအစားအစာေတြက ကိုယ့္ကိုဆြဲေဆာင္လိုက္တယ္....။<br />အဖြားလံုအေၾကာင္းကို ေနာက္တစ္ပို႔စ္က်မွေရးမယ္ကြယ္...။<br /></div><br /><br />မိုးေငြ႔<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-1639167152529028802?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-58089019797551982612012-01-20T01:33:00.003-05:002012-01-21T11:17:53.056-05:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-6_22IGztarA/TwMh09I40OI/AAAAAAAADm0/lxc5pDvvbtQ/s1600/sweet_girls_illustration_on_romance_novel_cover_b964.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 278px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-6_22IGztarA/TwMh09I40OI/AAAAAAAADm0/lxc5pDvvbtQ/s320/sweet_girls_illustration_on_romance_novel_cover_b964.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5693431547575193826" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ကို ယ္႕ ည ေ တြ ဟ ာ</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ခ် စ္ သူ ပ က္ ျဖ န္ း တဲ႕</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />နွ င္ း ဆီ ပြ င္႕ ဖ တ္ ေ တြ</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);">ပ်ံ ႕ က် ဲ လို႕<br />ထံု သ င္ း</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);">ေ မႊ း ပ် ံ႕ ေ န ခ ဲ႕ ၿပ ီ။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ည န က္ ေ လ</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);">ေ မႊ း ပ်ံ ႕ ေ လ န ဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">နွ င္ း ဆီ ရ နံ ႕ ေ တ ြၾက ာ း</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ကို ယ ္႔ ရ င္ ခု န္ သ ံေ တြ</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ၾက ာ း ေ န ရ တ ယ္။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />အ ခ်ိ န္ တို င ္း မွ ာ</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ခ် စ္ သူ ႕ ပံု လႊ ာ ေ လ း က</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">အ ျမ င္ အ ာ ရံု မွ ာ က ပ္ ညိွ လို႔</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ကို ယ္႕ အ န ာ း မွ ာ</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />သူ အ ၿမဲ ရွိ ေ န ၿပီ</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ဒီ တ ည လ ည္ း</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ခ် စ္ သူ ျဖ န္ း ပ က္ တဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">နွ င္ း ဆီ ပြ င္႕ ဖ တ္ ေ တြ ၾက ာ း</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />အိ ပ္ စ က္ လို႕ အိ ပ္ မ က္</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ကို ယ္႕ ရဲ႕ ည ေ တြြြ မွ ာ</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ခ် စ္ သူ သ ည္ သ ာ</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />အိ ပ္ မ က္ န တ္ သ မီ း ပါ။<span style="color: rgb(255, 153, 255);">(ကၽြန္မ၏ကဗ်ာဆရာ)<br /><br /><br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-5808901979755198261?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-47686428179545175882012-01-19T01:45:00.001-05:002012-01-19T01:46:40.483-05:00မအိမ္သူရဲ႔ ငခ်ိပ္ေခါပုပ္ကိုၾကည့္ျပီး.... ငယ္ငယ္တုန္းက ငခ်ိပ္ေပါင္းကိုသတိရသြားတယ္........။<br /><br />အဲဒီတုန္းက မနက္မနက္ဆို ေတာင္းေလးကိုထမ္းပိုးနဲ႔ထမ္းျပီး ေကာက္ညွင္းေပါင္း ငခ်ိပ္ေပါင္း ေရႊထမင္းေတြကို လာလာေရာင္းတဲ႔ အေဒၚၾကီးတစ္ေယာက္ရွိတယ္....။ ေန႔တုိင္းလိုလို သူ႔ဆီက ေခါက္ဆြဲနဲ႔စားဖို႔ ေကာက္ညွင္းေပါင္း၀ယ္တယ္...။ ငခ်ိပ္ေပါင္းဆို အုန္းသီးဖတ္မ်ားမ်ား သၾကားေလးျဖဴးေပးတယ္...အရမ္းစားေကာင္းတာ.........။ အိမ္မွာ ဘုရားဆြမ္းကို ငခ်ိပ္ေပါင္းကပ္တဲ႔ေန႔ဆို ဆယ့္ႏွစ္နာရီမထိုးခင္ အိမ္ေပၚတက္တဲ႔ေလွကားမွာ သူငယ္ခ်င္းနန္းေဖါင္းနဲ႔အတူေစာင့္ေနၾကျပီ....။ ဆယ့္ႏွစ္ေဒါင္ခနဲထုိးတာနဲ႔....ဘုရားဆြမ္းေတာ္စြန္႔..... ငခ်ိပ္ေပါင္းေတြယူျပီး ဟိုး အေပၚဆံုးထပ္ ဖလက္ေပၚထိတက္ျပီးသြားစားၾကတယ္........။<br /><br />နန္းေဖါင္းနဲ႔က်မက က်မရန္ကုန္ကိုေက်ာင္းသြားတက္ခါနီးအထိ အတူတြဲၾကတဲ႔ အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းေတြ.....။ အိုးပုပ္ေဆာ့လဲအတူတူ.... ေခ်ာင္းထဲေရသြားကူးလဲအတူတူ..... ေက်ာင္း၀င္းထဲမွာသြားကစားလဲအတူတူ ငါးသြားဖမ္းလဲအတူတူ... ၾကာကန္ထဲက ကၽြဲေခါင္းသီးသြားခူးေတာ့လဲအတူတူပဲ......။ ေတာ္ေတာ္ကစားမက္တဲ႔ ကေလးမေလးႏွစ္ေယာက္ေပါ့.....။ (က်မတို႔ကို အမႊာေတြလားလို႔ေတာင္ရြဲ႔ေျပာၾကတယ္ မခြဲအတူအျမဲရွိလို႔ေလ) တခါတေလ နန္းေဖါင္းတို႔အဘိုးရဲ႔ မက္မန္းျခံထဲကိုတေနကုန္သြားကစားတတ္ေသးတာ......။ အိမ္ကေနပဲပုပ္မႈန္႔နဲ႔ငရုတ္သီး ဆားအခ်ိဳမႈန္႔ေတြယူသြားျပီး မက္မန္းသီးအေၾကြေတြေကာက္ ငါးကန္အစပ္မွာေဆာက္ထားတဲ႔ တဲအိမ္ေလးမွာ ဇိမ္ေျပနေျပနဲ႔ စားၾကတယ္.....။ ေမာလာရင္တေရးအိပ္ၾကေသး.....။<br /><br />ရြာထိပ္ ေရအားလွ်ပ္စစ္စက္ရံုအေပၚဘက္က ေတာင္ေစာင္းမွာ ေလွကားထစ္ပံုစိုက္ထားတဲ႔ နာနတ္သီးခင္းကိုလဲ အသီးသြားခူးၾကတယ္.....။ ေရအားလွ်ပ္စစ္အတြက္ ေရအရင္းျမစ္အစျဖစ္တဲ႔ ေတာင္က်ေရတံခြန္ဆီလဲ သြားလိုသြားၾကတယ္....။ လူၾကီးေတြသိရင္ေတာ္ေတာ္စိတ္ပူၾကမွာ...။အဲလို ေလွ်ာက္ေလွ်ာက္သြားတတ္ၾကတယ္..။ <br /><br /><br />က်မတို႔က အိုးပုပ္ကစားတာေတာင္မွ တခါတေလ တကယ့္မုန္႔ေတြနဲ႔ကစားၾကတာ....။ ယိုးဒယားဖါလူဒါေတြ၀ယ္လာ တုိဖူးေတြ၀ယ္လာျပီး မီးဖိုေခ်ာင္ထဲက ပန္းကန္ေတြခြက္ေတြ ဇြန္းေတြယူျပီးကစားၾကတာ....။ နန္းေဖါင္းက ဖါလူဒါေရာင္းရင္ မီးမီးက တုိဖူးေရာင္းတယ္ ျပီးေတာ့ တစ္ေယာက္မုန္႔တစ္ေယာက္၀ယ္စားၾကတယ္.......။ ေပ်ာ္စရာေနာ္........။ ဥပုသ္ေန႔ေရာက္ရင္လဲ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတယ္...။ နန္းေဖါင္းတို႔အဖိုးနဲ႔အဖြားက ဥပုသ္ေစာင့္သြားရင္ ေန႔လည္ဥပုသ္သည္ေတြစားဖို႔ နန္းေဖါင္းတို႔အေမက ရွမ္းထမင္းဟင္းအစံုခ်က္ျပီးပို႔ရတယ္......။ မီးမီးတို႔ႏွစ္ေယာက္က စားျပီးသားထမင္းဟင္း ဗန္းေတြကိုသြားသိမ္းရတာ.....။ အဲခါက်ရင္ အဖိုးအဖြားေတြစားလို႔မကုန္တဲ႔ ဟင္းအက်န္ေတြကို ႏွစ္ေယာက္သားဆက္ဆြဲလိုက္ၾကတာ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ.....။ တကယ္ဂြတ္တယ္...။ ရွမ္းေတြက ထမင္းအစားေကာက္ညွင္းနဲ႔ဟင္းနဲ႔စားတာေလ...။ ငယ္ကတည္းက ေကာက္ညွင္းစားလာလို႔ထင္တယ္ ခုခ်ိန္ထိ ေကာက္ညွင္းကို ဘယ္ခ်ိန္စားစား ဗိုက္ကယ္တယ္ ရင္ျပည့္တယ္ဆိုတာမရွိဘူး........။<br /><br /><br />နန္းေဖါင္းကိုသတိရတယ္....သူနဲ႔မေတြ႔ရတာ ဆယ္ႏွစ္နီးပါးရွိျပီထင္တယ္.....။ ေနာက္ဆံုးေတြ႔လိုက္တာ ၂၀၀၂ ၂၀၀၃ ေလာက္ကထင္တယ္.....အခုဘန္ေကာက္ ပရတူနမ္းမွာေစ်းေရာင္းေနတယ္လို႔ၾကားတယ္...။ အဆက္သြယ္လဲမရွိေတာ့ဘူး......။ က်မတို႔ ေရစက္မကုန္ေသးရင္ တစ္ေန႔ေန႔ေတာ့ ျပန္ဆံုၾကဦးမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္....။ <br /><br />မိုးေငြ႔<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-4768642817954517588?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-55791626452306558292012-01-18T01:30:00.001-05:002012-01-18T01:48:06.255-05:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-eRMdV1dxx6g/TxAJYP3_yCI/AAAAAAAADn8/J2K_C6rslQQ/s1600/166394_1670038762074_1570500618_1484129_8168928_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 250px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-eRMdV1dxx6g/TxAJYP3_yCI/AAAAAAAADn8/J2K_C6rslQQ/s320/166394_1670038762074_1570500618_1484129_8168928_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697063840806586402" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ညက တျဖည္းျဖည္းနက္လာတယ္</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ေလညင္းေတြတိုက္ခက္</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ၾကယ္စင္ေတြလင္းလက္လာတယ္</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ဒီဇင္ဘာရဲ႕ည<br />နွင္းစက္ေတြေခြၽခ်လို႕</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />သူ႕ အနားခစား ဝပ္တြားၾကတယ္</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />နွင္းစက္တို႕ ေအးစက္</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />အေနခက္တဲ႔ လွကလ်ာ</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />သန္းေခါင္ယံ ညအခါမွာ</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ကိုယ္သီကံုးေသာ<br />ကဗ်ာကို</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ေခါင္းအံုးလို႕ ေမွးစက္</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ကိုယ္႕အၾကင္နာေတြ</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ၿခံဳလႊမ္းၿပီး</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ကိုယ္ေခ်ာ႔တဲ႔ေတး</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ခပ္ေႏြးေႏြးနဲ႕ အိပ္စက္လို႕ </span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />အိပ္မက္ ေလးေတြလွပါေစ။ ။ <span style="color: rgb(255, 153, 255);">(ကၽြန္မ၏ကဗ်ာဆရာ)<br /><br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-5579162645230655829?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-41862258569974502562012-01-17T02:54:00.001-05:002012-01-17T02:57:52.973-05:00<span style="color: rgb(255, 153, 102);"><br /><br />သူ.....ကိုယ့္ရဲ႔ညေတြကို.......</span><span style="color: rgb(255, 153, 102);">ရွင္သန္ႏိုးၾကားေစတာၾကာခဲ႔ျပီ..</span><span style="color: rgb(255, 153, 102);">..။</span><br style="color: rgb(255, 153, 102);"><div style="color: rgb(255, 204, 153);" id=":b8"><br />သူဟာ ေကာ္ဖီခါးခါးတစ္ခြက္နဲ႔တူတယ္...<wbr>....။ အေငြ႔တေထာင္းေထာင္းထေနတဲ႔<br />ေကာ္ဖီတစ္ခြက္....။ သူေျပာေတာ့ အလြမ္းေငြ႔ေတြတဲ႔...။ ကိုယ့္ကို<wbr>ယ္ကုိ လြမ္းတတ္ျပီထင္ခဲ႔တာ.....ခုေတာ့ ကိုယ့္ထက္လြမ္းတတ္တဲ႔သူကို ရွာေတြ႔သြားျပီ......။<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Mo7J9KrBZWA/TxOxzTgPj8I/AAAAAAAADoU/1_1ynlSE2v4/s1600/SC20111217-055342-1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 178px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Mo7J9KrBZWA/TxOxzTgPj8I/AAAAAAAADoU/1_1ynlSE2v4/s320/SC20111217-055342-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698093448520765378" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 153, 102);">ကၽြန္မ၏ကဗ်ာဆရာလက္ရာ</span><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><br />သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ........ကိုယ့္<wbr>ရဲ႔ညေတြဆီကေန...ေကာ္ဖီခါးခါးတစ္<wbr>ခြက္အၾကာၾကီးေပ်ာက္ကြယ္သြားဦး<wbr>မတဲ႔....။<br />အဲခါက်....သူေျပာတဲ႔ အလြမ္းေငြ႔ေတြ ကိုယ့္နားေ၀ေနမွာေသခ်ာတယ္..။<br />ေကာ္ဖီခါးခါးတစ္ခြက္ကို အေငြ႔ေတြပ်ံ ေအးစက္သြားသည္အထိ ကိုယ္ေစာင့္ၾကည့္ေနမိလိမ့္မယ္..<wbr>....။ အလြမ္းေငြ႔ေတြက မ်က္၀န္းအိမ္မွာေငြ႔ရည္ဖြဲ႔...<wbr>အလြမ္းမိုးအျဖစ္ရြာခ်လာလိမ့္မယ္<wbr>.....။<br /><br /><br />သူ႔လက္ရာဟင္းတစ္ခြက္ခ်က္ေပးခဲ႔<wbr>တဲ႔ည.....။ တခါတခါ မအူမလည္ပံုဖမ္း<br />ဒံုးေ၀းတတ္တဲ႔ သူနဲ႔စကားေျပာခဲ႔ၾကတဲ႔ည.....။ ကိုယ္ထုတ္တဲ႔ေမးခြန္းေတြနဲ႔ သူစာေမးပြဲမေျဖႏိုင္ခဲ႔တဲ႔ည...။<br />ခ်ိဳျမိန္တဲ႔ပန္းသီးအတူစားခဲ႔ၾ<wbr>ကတဲ႔ညေတြ.....။ လမင္းၾကီးကိုတစ္ေနရာဆီျပိဳင္တူၾကည့္ခဲ႔ၾကတဲ႔<wbr>ည......။<br />တိမ္စိုင္ေတြအတူခိုစီးခဲ႔ၾကတဲ႔<wbr>ည........။ အလြမ္းကဗ်ာေတြအတူရြတ္ဆိုခဲ႔ၾကတဲ<wbr>႔ည.....။<br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 102);">ကိုယ့္ရဲ႔ညေတြမ်ားစြာကို သူအသက္သြင္း.... အမွတ္တရ</span> <span style="color: rgb(255, 153, 102);">မွန္ေဘာင္ခတ္ထားေပးခဲ႔တယ္...။ မၾကာခင္မွာ သူေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မလား.... ။</span> <span style="color: rgb(255, 153, 102);">အျပီးသတ္ႏႈတ္ဆက္ခဲ႔ပါမယ္လို႔ မေျပာလိုက္ပါနဲ႔.......။ ကိုယ့္ညေတြ</span><br style="color: rgb(255, 153, 102);"><span style="color: rgb(255, 153, 102);"> မလွမပေသဆံုးကုန္လိမ့္မယ္.......</span><wbr style="color: rgb(255, 153, 102);"><span style="color: rgb(255, 153, 102);">.။<br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">မိုးေငြ႔<br /><br /><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-4186225856997450256?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-57453655941726457902012-01-15T23:15:00.003-05:002012-01-15T23:48:52.216-05:00<div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-oLVc40k_BbM/TuwUJCLW3XI/AAAAAAAADjc/45TA7KrvEZA/s1600/SC20111217-055342-1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 178px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-oLVc40k_BbM/TuwUJCLW3XI/AAAAAAAADjc/45TA7KrvEZA/s320/SC20111217-055342-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686942574897978738" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 153, 255);">ကၽြန္မ၏ကဗ်ာဆရာလက္ရာ</span><br /><br /></div><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">သူေပးတဲ႔ေရၾကည္တစ္ခြက္ကို</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"> <br />တရႈိက္မတ္မတ္ေသာက္သံုး</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"> <br />ဝင္းလက္တဲ႔<br />သူ႕အၿပံဳးေတြေၾကာင္႔</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"> <br />ကိုယ္႔ေန႔သစ္ေတြ<br />လွပလာခဲ႔တယ္</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">သူေျပာဖူးတဲ႔</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);">အလြမ္းေတြအေၾကာင္း</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ေကာ္ဖီခါးခါးေတြအေၾကာင္း</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ကာရံလွလွေလးေတြအေၾကာင္း</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ခ်ိဳၿမိန္တဲ႔ပန္းသီးတစ္လံုးအေၾကာင္း</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">«««««««««အို»»»»»»»»»»</span></span><span style="color: rgb(255, 153, 255);"> </span><span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />အရာအားလံုးကကိုယ္႕အတြက္</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />နူးညံ႕လွပလြန္းပါေပတယ္</span><br /><p style="color: rgb(153, 153, 255);">တခါတခါ သူေမးတတ္တဲ႕<br /> ေမးခြန္းခက္ခက္ေတြေၾကာင္႔<br /> <wbr>အိပ္မက္ေတြမွာေတာင္<br /> ထြက္ေပါက္ မဲ႕ကုန္တယ္<br /> <wbr>တခါတခါလည္း သူဆိုး<br /> <wbr>ခပ္ရိုးရိုးေလးပါပဲ<br /> ----------ဒီလိုနဲ႕---------<br /> <wbr>ေန႔ရက္ေတြကိုေရွ႕ဆက္<br /> <wbr>စြဲမက္လို႕ တြယ္တာ<br /> <wbr>အၾကင္နာ ေတြလည္း<br /> <wbr>ေဝျဖာခဲ႔တယ္<br /> <wbr>ခဏေလးကိုေတာင္<br /> <wbr>လြမ္းတတ္တဲ႔ ကိုယ္<br /> <wbr>ထို ေန႕ရက္ေတြ<br /> <wbr>ပိုလာမွာကိုေတြးရင္း<br /> <wbr>အလြမ္းေငြ႕ေတြအံု႕ဆိုင္း<br /> <wbr>မ်က္ရည္ေတြေတာင္<br /> <wbr>ဝိုင္း တတ္ေနၿပီ<br /> <wbr>တကယ္ဆုိ ကိုယ္က<br /> <wbr>သူ႕ ညေတြအတြက္<br /> ေကာ္ဖီခါးခါးတစ္ခြက္အျဖစ္<br /> အေငြ႕တေထာင္းေထာင္းထေနခ်င္တာ။ ။<span style="color: rgb(255, 153, 255);">(ကၽြန္မ၏ကဗ်ာဆရာ)<br /></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-5745365594172645790?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-76594751490040828072012-01-13T04:21:00.004-05:002012-01-13T04:56:18.081-05:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-BlDf9TxTXyM/Tw_7rN5mCFI/AAAAAAAADnw/kLSaYnmvzVU/s1600/girl-reading-window-24702522461.jpeg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 242px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-BlDf9TxTXyM/Tw_7rN5mCFI/AAAAAAAADnw/kLSaYnmvzVU/s320/girl-reading-window-24702522461.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697048773531142226" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(255, 153, 102);">ု</span><span style="color: rgb(255, 153, 255);"><br style="color: rgb(255, 153, 102);"><span style="color: rgb(255, 153, 102);">မ်က္လံုးေလးမွိတ္ျပီး ေႏြးေထြးစြာ အိပ္စက္လိုက္ပါ........အလြမ္းကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္တိုးတိုးကေလး ကိုယ္ရြတ္ဆိုျပမယ္.......။ ရင္ဘတ္နဲ႔နားေထာင္ၾကည့္ပါ....ကာရံေတြလွပေနတာကို ေတြ႔ရလိမ္႔မယ္....။</span><br /><br /></span></span> <span style="color: rgb(255, 204, 153);">အိပ္မက္ေလးလွပါေစ ....အိပ္ေရးလဲ၀ပါေစ....။ မနက္ခင္းေနျခည္ေႏြးေႏြးမွာ ....ေလေျပညွင္းေလးနဲ႔အတူတိုးေ၀ွ႔ျပီး ကိုယ္လာေရာက္ႏႈိးလွည့္မယ္.....။</span><span style="color: rgb(255, 204, 153);"> </span><span style="color: rgb(255, 204, 153);"><br /><br />သာယာတဲ႔ႏႈတ္ဆက္သံနဲ႔အတူ.... ႏိုးထျခင္းကို ေရၾကည္ခ်မ္းျမတစ္ခြက္နဲ႔ျမည္းစမ္းလိုက္ပါ.........။ ဒီလိုဆို ရင္ထဲ ေအးခ်မ္းလို႔ သန္႔စင္သြားလိမ့္မယ္....။</span><span style="color: rgb(255, 204, 153);"><br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 153);"> </span><span style="color: rgb(255, 204, 153);"><br />ကိုယ္တို႔ မၾကာမၾကာဆံုၾကမယ္ေလ.... ေက်းငွက္ေလးေတြတြန္ျမည္ၾကရင္.....သစ္ပင္သစ္ရြက္ေတြကိုေလတိုးၾကရင္...</span><span style="color: rgb(255, 204, 153);"> </span><span style="color: rgb(255, 204, 153);">ျမက္ခင္းစိမ္းေတြဦးေမာ့ၾကရင္.... လိပ္ျပာငယ္ေလးေတြ ပ်ံ၀ဲၾကရင္..... ႏွင္းဆီပန္းခင္းတစ္ခုလံုးေမႊးပ်ံ႔ခ်ိန္က်ရင္ေလ.......။</span><span style="color: rgb(255, 204, 153);"> </span><span style="color: rgb(255, 204, 153);"><br /><br />ဦးတည္ရာမဲ႔ ေဆာင္းေလေအးေတြ ေ၀ွ႔ရမ္းတိုက္ခတ္လိုက္သလိုပဲ...... မီးခိုးေရာင္ေတြကိုျမင္ရတုိင္း ကိုယ္တို႔ပိုပုိေ၀းသြားၾကတယ္လို႔ မယူဆပါနဲ႔....။ စၾကၤာေလးေတြလည္ေနတာကိုၾကည့္ရင္းလည္း ကိုယ္တို႔မေ၀းၾကပါဘူး....။ မ်ားျပားလွတဲ႔ ေလာကရဲ႔ အရႈပ္အေထြးမ်ားၾကားမွာ မနားမေနေျပးလႊားလႈပ္ရွားရုန္းကန္ရလို႔.....ေပ်ာက္ေပ်ာက္သြားတတ္တဲ႔ အစိမ္းေရာင္ပန္းသီးေလးတစ္လံုးပါ.....။ ဒါေပမယ့္ ပန္းသီးေလးက သူ႔အတြက္ေတာ့ အျမဲခ်ိဳျမပါတယ္.....။</span><span style="color: rgb(255, 204, 153);"> </span><span style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 153);">အလြမ္းေတြကို ရင္ထဲထိုးသိပ္သိမ္းမထားခ်င္ပါဘူး.....။ ဒါေၾကာင့္ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္အျဖစ္ဖန္ဆင္းလိုက္မယ္...။ ျပီးေတာ့ သူ႔ဆီကို အေရာက္ပို႔ေပးလိုက္မယ္.....။</span><br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 153, 102);">ကိုယ္ရြတ္ဆိုျပမယ့္ အလြမ္းကဗ်ာေလးကို မ်က္လံုးေလးမွိတ္ျပီး ေသခ်ာနားေထာင္ၾကည့္ပါ...... ကိုယ္...ကိုယ္တိုင္ ေရးဖြဲ႔သီကံုးထားတဲ႔ အဲဒီအလြမ္းကဗ်ာေလးထဲမွာ ဘယ္လိုအရာမ်ိဳးေတြ ေပ်ာ္၀င္စီးဆင္းေနမလဲဆိုတာေလ.... ။</span><br style="color: rgb(255, 153, 102);"><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 153);">မိုးေငြ႔</span><br style="color: rgb(255, 204, 153);"><br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-7659475149004082807?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-53274311705844112642012-01-11T00:28:00.001-05:002012-01-11T00:32:38.655-05:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-6B7xBtIMC1E/Tw0c8TKtFDI/AAAAAAAADnM/X9wPEujqH6A/s1600/sad_man.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 318px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-6B7xBtIMC1E/Tw0c8TKtFDI/AAAAAAAADnM/X9wPEujqH6A/s320/sad_man.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696240925956445234" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);"><br /><br />ရင္ထဲ အသည္းထဲက</span> <span style="color: rgb(102, 102, 204);"> <br />အၿပီးအပိုင္ ထုတ္လိုက္ရင္</span> <span style="color: rgb(102, 102, 204);"> <br />မလြမ္းေတာ႔ဘူးတဲ႕</span> <span style="color: rgb(102, 102, 204);"> <br />ဟင္႔အင္း</span> <span style="color: rgb(102, 102, 204);"> <br />ကိုယ္</span> <span style="color: rgb(102, 102, 204);"> ဆက္လြမ္းခ်င္ေသးတယ္</span> <span style="color: rgb(102, 102, 204);"> <br />အဲဒီ အလြမ္းေတြေၾကာင္႕</span> <span style="color: rgb(102, 102, 204);"> <br />ေဟာဒီ ရင္ဘတ္ႀကီး</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);"> ေၾကမြသြားပါေစေပါ႕</span> <span style="color: rgb(102, 102, 204);"><br />ဆံုႏိုင္ခြင့္မရွိလဲ </span> <span style="color: rgb(102, 102, 204);"> <br />ရင္ထဲမွာရွိေနမွေတာ႔</span> <span style="color: rgb(102, 102, 204);"> <br />အဲဒါေတြ လိုေသးလို႕လား</span> <span style="color: rgb(102, 102, 204);"><br />ေဝ႔ဝဲလာတဲ႔<br />မ်က္ရည္ေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္</span> <span style="color: rgb(102, 102, 204);"> <br />သိမ္းထုပ္ထားတဲ႔ အလြမ္းေတြနဲ႕</span> <span style="color: rgb(102, 102, 204);"> <br />ဆက္လြမ္းမယ္</span> <span style="color: rgb(102, 102, 204);"> <br />အလြမ္းေပၚ အလြမ္းဆင္႔</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);"> အလြမ္းေတြ ရင္႔သြားပါေစ</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 204);"> တိတ္တိတ္ေလးပဲ လြမ္းသြားမယ္။</span><span style="color: rgb(255, 153, 255);">(က်မ၏ကဗ်ာဆရာ)<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-5327431170584411264?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-8988245803331718272012-01-10T00:48:00.001-05:002012-01-10T01:26:16.684-05:00<div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-RO0brekwB3Y/TvBYrVXMm2I/AAAAAAAADk8/FTEUb4Q-DAk/s1600/DSC00115.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-RO0brekwB3Y/TvBYrVXMm2I/AAAAAAAADk8/FTEUb4Q-DAk/s320/DSC00115.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688143830860995426" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">စိမ္းလန္းစိုေျပမွာ picnic သြားထြက္တာ</span><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-aoPwoLYVm2c/TvBYBp2uPNI/AAAAAAAADkw/-5Shc1dA4TE/s1600/DSC00104.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-aoPwoLYVm2c/TvBYBp2uPNI/AAAAAAAADkw/-5Shc1dA4TE/s320/DSC00104.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688143114807426258" border="0" /></a></div><div style="text-align: center; color: rgb(0, 153, 0);">ဗူးသံုးဗူးကေရေႏြးၾကမ္း၊ ေကာ္ဖီ၊ ေရသန္႔<br />ေဘဘီလိေမၼာ္သီး ...နဲ႔ မက္မွန္ထဲမွာ မီးမီးပံုပါသြားတယ္<br />ကြာ...... မကြန္လို ၀မ္းလ်ားေမွာက္လိုက္ဖုိ႔ေမ့သြားတယ္ း)<br /><br /></div><a style="color: rgb(0, 153, 0);" href="http://4.bp.blogspot.com/-37eqDNd-17g/TvBXW1P28iI/AAAAAAAADkk/fxR-VBkIlYg/s1600/DSC00103.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-37eqDNd-17g/TvBXW1P28iI/AAAAAAAADkk/fxR-VBkIlYg/s320/DSC00103.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688142379131269666" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-1HcxjY5fev0/TvBWnM7H-dI/AAAAAAAADkY/pEl_DZV2GvM/s1600/DSC00102.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-1HcxjY5fev0/TvBWnM7H-dI/AAAAAAAADkY/pEl_DZV2GvM/s320/DSC00102.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688141560853035474" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အဖိုးၾကီးသုပ္ အဖြားၾကီးသုပ္</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-3NRT8WwWTi8/TvBVp1ovVuI/AAAAAAAADkM/S6veRME6LNI/s1600/DSC00101.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-3NRT8WwWTi8/TvBVp1ovVuI/AAAAAAAADkM/S6veRME6LNI/s320/DSC00101.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688140506629887714" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ပါစတာရွဲလ္ေလးေတြကုိ ေခါက္ဆြဲအတြန္႔ေတြနဲ႔ ပုဇြန္နဲ႔ ေၾကာ္ထားတာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အေပၚမွာ ခ်ီတာခ်ိစ္ျပီး မုိင္ခရုိေ၀့ထဲလွည့္လိုက္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အေနာက္နဲ႔အေရွ႔တိုင္းစတိုလ္ကိုေရာသမေမႊထားတာ</span><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-6g_CO4GqDCU/TtMFSmKq1MI/AAAAAAAADgo/Jd2HCNBKt70/s1600/DSC00090.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-6g_CO4GqDCU/TtMFSmKq1MI/AAAAAAAADgo/Jd2HCNBKt70/s320/DSC00090.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679889372085408962" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အမွတ္တရ” အင္းေလးဆိုင္က ငါးထမင္းနယ္</span><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-yozZrFFUjJU/TtMFScDgupI/AAAAAAAADgc/wA4BEFXzofM/s1600/DSC00089.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-yozZrFFUjJU/TtMFScDgupI/AAAAAAAADgc/wA4BEFXzofM/s320/DSC00089.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679889369371032210" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မုန္ညင္းစိမ္းနဲ႔၀က္နံရိုးဟင္းရည္ဆမ္းထားတဲ႔ ထမင္း</span><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-A-k6wG75BLo/TtMFSn5LAkI/AAAAAAAADgw/jsV6_kPtWdc/s1600/DSC00092.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-A-k6wG75BLo/TtMFSn5LAkI/AAAAAAAADgw/jsV6_kPtWdc/s320/DSC00092.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679889372548891202" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဒါက ေထာပတ္သီးမစားဖူးဘူးလို႔ေျပာတဲ႔ ျဖိဳးအတြက္</span><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-898824580333171827?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-35907999551936439292012-01-08T23:01:00.002-05:002012-01-08T23:24:23.421-05:00ဟုတ္ပါ့ ပစ္ပစ္ေရ....2012 ရဲ႕ ပထမဆံုး tag post ေလးပါပဲ.....<br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">အိပ္ယာကနိုးနိုးခ်င္းအရင္ဆံုးဘာလုပ္သလဲ</span><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span>ႏိႈးစက္ထျမည္တဲ႔ မနက္ရွစ္နာရီႏိုးႏိုးခ်င္း ေဆးေသာက္တယ္.....<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">မနက္စာကို ဘယ္လိုအစားအစာ စားရတာႀကိဳက္ပါသလဲ</span><br /> ဘိတ္မုန္႔ဟင္းခါးနဲ႔ ထမင္းနဲ႔စားရတာၾကိဳက္တယ္...ဒါမွမဟုတ္ လက္ဖက္ရည္နဲ႔ အီၾကာေကြး....<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">ေလာေလာဆယ္ေန႕တိုင္္းစားျဖစ္ေနတဲ့ မနက္စာ...</span> <span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span><br />ထမင္းၾကမ္းနဲ႔ဟင္း......<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">ေန႕လည္စာကို ဘယ္လိုေနရာမ်ိဳးမွာစားရတာႀကိဳက္ပါသလဲ</span><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);"></span>ျဖစ္ႏိုင္ရင္အိမ္မွာေပါ့.... အလုပ္သြားေတာ့ရံုးမွာခ်က္စားၾကတယ္....<br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">အခုလက္ရွိအစားခ်င္ဆံုးဟင္းကိုေျပာျပပါ</span> <span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span><br />ရွမ္း၀က္လက္ေအးဟင္းနဲ႔ ေကာက္ညွင္းေပါင္းပူပူေလး....<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">အလုပ္မွာေကာ္ဖီ ဘယ္နွစ္ခြက္ ေသာက္ပါသလဲ</span><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span>မိုးေငြ႔ၾကိဳက္တ႔ဲ ေကာ္ဖီခါးခါးတခြက္....(မေသာက္ျဖစ္တာမ်ားပါတယ္)<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">ညေနစာကိုဘယ္မွာစားတတ္ပါလဲ</span> <span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span><br />အိမ္မွာပဲအစားမ်ားပါတယ္ တခါတေလတရုတ္တန္းက ဆူရွီ၀ယ္စားတယ္.....<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">ညေနစာစားရင္းနဲ႕ အမ်ားဆံုးစဥ္းစားျဖစ္တတ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာ</span> <span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span><br />ဒီညအင္တာနက္လိုင္းေကာင္းပါ့မလား ဘာစာေရးရင္ေကာင္းမလဲ ဆိုတာပါ<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">အလုပ္ဆင္းတဲ့အခ်ိန္မွာခံစားခ်က္..</span> <span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span><br />ပထမဆံုးခံစားမိတာက တေန႕ေတာ့ျပီးသြားျပီဆိုတာပါ<br /> ဒုတိယခံစားမိတာက ပင္ပန္းတယ္ဆိုတာပါ<br /> တတိယခံစားမိတာက ဘဝရဲ႕အလုပ္ လုပ္ရမဲ့ေန႕ရက္ေတြကထဲက တရက္ေတာ့ေလ်ာ့သြားျပီလို႕<br />(ပစ္ပစ္နဲ႔တူတူပဲ)<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">အိမ္ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္းဘာအရင္လုပ္တတ္သလဲ</span> <span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span><br />လြယ္အိတ္ကိုခုံေပၚပစ္တင္ျပီး ညေနစာဘာခ်က္လဲလို႔ ေနာက္ေဖးေျပးျပီး အုပ္ေဆာင္းအရင္ဆံုးဖြင့္ၾကည့္တယ္....။ အိမ္ကခ်က္တဲ႔ဟင္းဆို ငရုတ္သီးေထာင္းနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ၾကက္ဥေၾကာ္နဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္စားျမိန္တယ္....<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">ဒုတိယလုပ္မိတာေလး..</span> <span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span><br />နက္ျဖန္ရံုးတက္ရင္၀တ္ဖို႔ ၀တ္စံုကိုမီးပူတိုက္တယ္.....<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">ညမအိပ္ခင္ေကာ္ဖီေသာက္တတ္ပါသလား..</span> <span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span><br />ေသာက္တတ္တယ္တခါတေလမွပါ....အရမ္းေသာက္ခ်င္တဲ႔အခါမ်ိဳးမွ ပံုမွန္ေတာ့ ႏို႔တစ္ခြက္အျမဲေသာက္တယ္...<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">ညအိပ္ယာထဲဝင္ဝင္ျခင္းအခ်ိန္ဘာအရင္ဆံုးလုပ္ပါသလဲ...</span> <span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span><br />ကိုယ့္ရဲ႔ Mp4 နားထဲထည့္ သီခ်င္းေလးနဲ႔အိပ္စက္တယ္..<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">အိပ္မေပ်ာ္တဲ့ညေတြမွာ ဘာလုပ္သလဲ</span> <span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span><br />သီခ်င္းပဲနားေထာင္ျဖစ္တယ္ ....တခါတေလ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ထေသာက္တယ္ စာေရးျဖစ္တယ္ဒါပါပဲ...။<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">တအားစိတ္ဓါတ္က်လာတဲ့အခါမ်ိဳး စိတ္အားငယ္တဲ့အခါမ်ိဳးေတြမွာ ဘာလုပ္တတ္သလဲ</span><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span>ငိုပလိုက္တယ္.... အစားေတြအမ်ားၾကီးစားပလိုက္တယ္....ဟင္းေတြခ်က္တယ္......ေရွာ့ပင္ေတြထြက္ပလိုက္တယ္<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">အျပင္သြားတဲ့အခါ အျမဲတမ္းသတိထားျပီးယူတတ္တဲ့ပစၥည္း</span> <span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span><br />အိမ္ေသာ့...ဖုန္း...ပိုက္ဆံအိတ္...ေနကာမ်က္မွန္<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">မိသားစုဝင္ေတြထဲမွာ အခ်စ္ရဆံုးေသာလူ</span> <span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span><br />ကိုယ့္ကိုယ္ကို အခ်စ္ဆံုး ျပီးမွအေမကိုခ်စ္တယ္.....။ ေတာ္ေတာ္အသက္ၾကီးတဲ႔အထိတစ္ဦးတည္းေသာသမီးျဖစ္ခ်င္ခဲ႔တယ္...။<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">သူစိမ္းေတြအထဲမွာ မိမိအယံုၾကည္ရဆံုးသူ</span> <span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span><br />မရွိေသးဘူးခုထိ...<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">အလုပ္ထဲမွာကိုယ္အခင္ဆံုးသူ</span> <span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span><br />အားလံုးကိုခင္ပါတယ္.......<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">ကိုယ္မွာရွိတဲ့ပစၥည္းေတြထဲကအႀကိဳက္ဆံုးပစၥည္းေလးတခု..</span><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span>ၾကိဳက္တာေတြက သိပ္မ်ားေနတယ္ကြယ္.... <br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">လက္ေဆာင္ရထားတဲ့အထဲကအႀကိဳက္ဆံုးပစၥည္းေလးတခု</span> <span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span><br />ေသာ့ခ်ိတ္ကေလးတစ္ခုပါ ခုထိေတာ့ လက္ထဲမေရာက္ေသးဘူး အဲဒီလက္ေဆာင္ေလးက....<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">ကိုယ့္ပတ္သက္ဖူးတဲ့သူေတြထဲမွာကိုယ့္ကို နားလည္ခြင့္လႊတ္ေပးနိုင္ဆံုးသူ</span> <span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span><br />ကိုယ့္ရဲ႔ခ်စ္သူ...ထင္တာပဲ ....(ဘယ္တစ္ေယာက္လဲမသိဘူး ေမးၾကည့္ဦးမယ္ ကိုၾကီးေအာင္သာငယ္ ညီမပီသေအာင္လို႔ပါ)<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 204, 204);">အခုေလာေလာဆယ္အျဖစ္ခ်င္ဆံုးဆႏၵ</span> <span style="color: rgb(102, 204, 204);"> </span><br />ကိုယ့္ေမြးေန႔မတိုင္ခင္ ကိတ္မုန္႔လွလွေလးတစ္လံုးေလာက္လုပ္တတ္ခ်င္တယ္(ခုထိသင္တန္းမတက္ရေသး) ....<br /><br /><br />ကဲ ဂ်ယ္လီပစ္ပစ္ေလးေရ.... သာမီးတဂ္လိုက္တဲ႔ တစ္ေန႔တာကို မမေရးေပးလိုက္ပီေနာ္.....။ ေက်နပ္အားရလိမ္႔မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္.....။ တျခားဘေလာ့ဂါေတြကိုဆက္မတဂ္ေတာ့ပါဘူး က်မတဂ္ရင္ မေအာင္ျမင္တတ္လို႔ပါ... ဟ ဟ ကိုယ့္အရည္ခ်င္းကိုယ္သိေနတယ္.....။<br /><br /><br />ေမတၱာအားျဖင့္<br />မိုးေငြ႕<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-3590799955193643929?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-71719576098668389262012-01-06T09:38:00.002-05:002012-01-06T09:42:44.246-05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-H2g9d9ocPXk/TuCHYqXYReI/AAAAAAAADiI/MfbIPvuMwHA/s1600/1293680649_470x353_childhood-painting-sleeping-girl.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-H2g9d9ocPXk/TuCHYqXYReI/AAAAAAAADiI/MfbIPvuMwHA/s320/1293680649_470x353_childhood-painting-sleeping-girl.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683691587500525026" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">တကယ္ေတာ့....ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက သယ္ပိုးေထြးပိုက္ထားမွန္းမသိတဲ႔ သူေပးခဲ႔တဲ႔အလြမ္းေတြက ကိုယ့္ဆီမွာ ျပည့္သိပ္ေနခဲ႔ျပီးသားပါ......။</span> <span style="color: rgb(255, 204, 153);"><br /><br />ကိုယ္ကလဲ အလြမ္းကိုမွ ခုန္မင္ႏွစ္သက္တတ္သူေလ.....။ အလြမ္းပင္လယ္ထဲမွာမွ ေမြ႔ေလ်ာ္တတ္သူေလ....။ ကိုယ္က ကိုယ့္အလြမ္းေတြကို စာဖြဲ႔တတ္သလို သူက သူ႔အလြမ္းေတြကို ကဗ်ာဖြဲ႔သူ.....။ ကိုယ္တို႔က ရင္ခုန္သံခ်င္းနီးစပ္ျပီးသားသူေတြ ခံစားမႈခ်င္းယွက္ႏြယ္ျပီးသားသူေတြ........။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">ျပန္ခါနီးက်ေျပာေနာ္ တစ္ခုထည့္ေပးလိုက္မယ္တဲ႔....။ ကိုယ့္ကို သူဘာပဲေပးေပး..... သူေပးမယ့္အရာအားလံုးကို အမွတ္တရေလး သိမ္းထားခ်င္တယ္.....။</span> <span style="color: rgb(255, 204, 153);">ကိုယ္ျပန္ခါနီးကိုယ့္ကို လက္ဖ၀ါးျဖန္႔ခိုင္းတယ္....။<br /><br />ေရာ့ ယူသြား.....အလြမ္းေတြတဲ႔....။ ေသခ်ာသယ္သြား မဖိတ္မလွ်ံေစနဲ႔တဲ႔.......။ စိတ္ခ်ပါ အလြမ္းေတြလွ်ံမက်ေအာင္ ကိုယ့္ဘယ္ဖက္အိပ္ကပ္ေလးနဲ႔သယ္သြားပါ့မယ္....။</span> <span style="color: rgb(255, 204, 153);">ေခါင္းေတြအရမ္းကိုက္ေနတယ္.....။<br /><br />ဒီညကိုယ္မလာျဖစ္ေတာ့ဘူးကြယ္......။ ေဆးေသာက္ျပီးအနားယူမယ္...ေစာေစာအိပ္ေတာ့မယ္....။ ျပီးေတာ့ ဘယ္ဘက္အိပ္ကပ္ထဲက သူေပးခဲ႔တဲ႔အလြမ္းေတြကို ခပ္ဖြဖြ ေထြးေပြ႔ရင္း အိပ္ယာထဲမွာ တိတ္တိတ္ကေလး သူ႔ကုိလြမ္းေနရဦးမယ္....။<br /><br />ကိုယ့္ကို အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ ေႏြးေထြးေပးပါ...... ပ်ံ႔လႊင့္ေနတဲ႔ အေတြးေတြကိုစုစည္းေပးပါ........ သူအနားမွာ ကဗ်ာလာရြတ္ဆိုျပ သလိုခံစားမႈမ်ိဳးနဲ႔ ကိုယ္အိပ္ေပ်ာ္သြားခ်င္တယ္.....။</span> <span style="color: rgb(255, 204, 153);"><br /><br />အလြမ္းေတြကို အိပ္ကပ္ထဲထည့္ထားရင္း.... ကိုယ္အိပ္ေပ်ာ္သြားပါရေစ........။</span> <span style="color: rgb(255, 153, 102);"><br /><br /><br />မိုးေငြ႔<br /><br />ကၽြန္မရဲ႔ကဗ်ာဆရာေရးစပ္တဲ႔ “ခပ္ေႏြးေႏြးေလးလြမ္းၾကမယ္”ဆိုတဲ႔ ကဗ်ာေလးနဲ႔ အခ်ိန္တခ်ိန္တည္းမတိုင္ပင္ဘဲ အတူေရးျဖစ္သြားတဲ႔ အက္ေဆးေလးတစ္ပုဒ္ပါ....။<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-7171957609866838926?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-86443447777858919182012-01-05T01:15:00.001-05:002012-01-05T01:28:26.107-05:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-PPfZ636tjuM/TwMrCCXm4zI/AAAAAAAADnA/Z_f4VvvwdI4/s1600/red_rose_heart-4794.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-PPfZ636tjuM/TwMrCCXm4zI/AAAAAAAADnA/Z_f4VvvwdI4/s320/red_rose_heart-4794.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5693441667922060082" border="0" /></a><br /><p><br /></p><p style="color: rgb(153, 153, 255);">တစ္ခါတစ္ခါ ေျဖးေျဖးညိမ္႔ညိမ္႕ေလး<br />တစ္ခါတစ္ေလလည္း ပ်င္းျပရွတ<br /> အဲဒီအလြမ္းေတြေအာက္မွာ<br /> ကိုယ္တို႕. ယစ္မူးခဲ႔ၾကတယ္</p> <p style="color: rgb(153, 153, 255);"> တစ္ေန႕တာလြမ္း တစ္ညတာလြမ္း<br />ခနတာလည္းလြမ္းတာပါပဲ<br />ဲ<br />အလြမ္းေတြကို ပန္းေတြလိုသီလို႕<br />စိတ္ကူးေတြနဲ႔ ဆံႏြယ္ထက္မွာ<br /> ပန္ဆင္ေပးမိတယ္<br /> အလြမ္းေတြကို ေဝလို႕</p> <p style="color: rgb(153, 153, 255);"> လြမ္းလြန္းလို႕ေတာ႔<br /> မ်က္ရည္ေတြမက်လိုက္နဲ႕<br />အလြမ္းေတြ က်ဲကုန္လိမ္႔မယ္</p> <p style="color: rgb(153, 153, 255);"> နုတ္းခမ္းနွစ္လႊာဖြင္႔ဟ<br /> အၿပံဳးစစနဲ႕လြမ္းလိုက္ပါ</p> <p style="color: rgb(153, 153, 255);"> လြမ္းတတ္သူအဖို႕<br />ေဟာဒီတစ္ညကိုျဖတ္ေက်ာ္ဖို႕<br /> လက္ေဆာင္ေပးလိုက္မယ္</p> <p style="color: rgb(153, 153, 255);"> မ်က္လံုးမွိတ္ၿပီး<br /> လက္ဖဝါးေလးျဖန္႔လိုက္ပါ<br /> လ်ွံမက်ေစနဲ႕ </p> <span style="color: rgb(153, 153, 255);">ေရာ႕</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> *** အလြမ္း***</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ဘယ္ဘက္အိပ္ကပ္ထဲ</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ထည္႕သိမ္းခဲ႕ရင္ေတာ႕</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ေသြးခုန္လိုက္တိုင္း</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ခပ္ေႏြးေႏြးေလး လြမ္းရတာေပါ႕</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ကိုယ္တို႕ ခပ္ေႏြးေႏြးေလး</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> လြမ္းၾကမယ္္္္ေလ</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ** ခ ပ္ ေ ႏြ း ေ ႏြး ေ လ း**</span><span style="color: rgb(255, 153, 255);">(ကၽြန္မ၏ကဗ်ာဆရာ)<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-8644344777785891918?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-44453661151298458892012-01-02T09:41:00.007-05:002012-01-02T10:57:17.246-05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-1_XsdF8aXXU/TwHPYP59AgI/AAAAAAAADmo/4t4FbgIyRm8/s1600/young-man-writing-b-w-by-gavin-ross-240x3001.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-1_XsdF8aXXU/TwHPYP59AgI/AAAAAAAADmo/4t4FbgIyRm8/s320/young-man-writing-b-w-by-gavin-ross-240x3001.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5693059419466433026" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 153, 102);"><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">စာေတြ.... ကဗ်ာေတြ ရူးသြပ္ခဲ႔ဖူးေပမယ့္ ကိုယ့္ဘ၀မွာ ကိုယ္ပိုင္ ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ရွိလာလိမ့္မယ္လို႔ တခါမွမေတြးခဲ႔ဖူးဘူး.......။ ေပ်ာ္လိုက္တာ....း) ခုေခတ္ပိုင္း ေမာဒယ္လ္ေတြ မင္းသမီးေတြ ကိုယ္ပိုင္ဒီဇိုင္နာေတြထားၾကသလိုေပ့ါ..... ကိုယ္လဲ အားက်မခံ ကိုယ္ပိုင္ကဗ်ာဆရာထားတယ္...။</span><br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 153);">ကိုယ့္ခံစားမႈတိုင္း ကုိယ့္လႈပ္ရွားမႈတိုင္းဟာ သူ႔ရဲ႔ ကဗ်ာေတြျဖစ္ျဖစ္လို႔သြားတယ္......။ ကိုယ့္ရဲ႔ ၀မ္းနည္းမႈ ကိုယ့္ရဲ႔ မ်က္ရည္စက္ေတြဟာလည္း ကိုယ့္ရဲ႔ ကဗ်ာဆရာက ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲပစ္ႏိုင္ခဲ႔တယ္....။ အလြမ္းေတြလည္း ကဗ်ာျဖစ္ကုန္တယ္....။ က်မကဗ်ာဆရာရဲ႔ကိုယ္ပိုင္ဥယ်ာဥ္ေလးထဲမွာ အလြမ္းကဗ်ာပန္းခင္းေတြလည္း ေ၀ေနခဲ႔ဖူးတယ္......။</span> <span style="color: rgb(255, 204, 153);"><br /><br />ကိုယ္တို႔စဆံုျဖစ္တုန္းက ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႔ကေတာက္ကဆျဖစ္ရင္းနဲ႔ပါ........။ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အတြက္ စတင္ဆံုးဆည္းတဲ႔သူတစ္ေယာက္ ကိုယ့္ဘ၀ထဲကို ႏူးညံ့ညင္သာစြာ ခ်င္းနင္း၀င္ေရာက္လာလိမ့္မယ္လို႔ ဘယ္လိုထင္ထားမိမလဲ....။</span> <span style="color: rgb(255, 204, 153);"><br /><br />ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် သူေရးစပ္တဲ႔ ကဗ်ာေလးတြဟာ ႏူးည့ံသိမ္ေမြ႔လို႔ လူတကာစိတ္၀င္စားေလ့ရွိတယ္.....။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ကဗ်ာထဲေပ်ာ္၀င္ခံစားသြားတာကိုယ့္အျပစ္မဟုတ္ပါဘူးေနာ္...။ ကိုယ္တို႔ဆံုျဖစ္ၾကတဲ႔အခ်ိန္ဆို သူနဲ႔ကိုယ္ ကဗ်ာေတြစာေတြအျပန္အလွန္ဖလွယ္ၾကတယ္.......။ တခါတေလ ေရးတဲ႔အခ်ိန္ေတြေတာင္တူတဲ႔အျပင္ အေၾကာင္းအရာ စကားလံုးကအစ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္တူေနတတ္ေသးတယ္.......။ ဒါဟာ...တကယ္ေတာ့ ၀ါသနာတူ ရင္ခုန္သံခ်င္းတူ ခံစားခ်က္ခ်င္းတူလို႔ျဖစ္လာတာပါ....။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);">ကိုယ့္ရဲ႔ ကဗ်ာဆရာဟာ တစ္သက္လံုး ကိုယ့္အတြက္ ကဗ်ာဆရာျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလားလို႔ တခါတခါအေတြးေခါင္မိတယ္။... တကယ္ေတာ့ အဲဒီအေတြးဟာ အျဖဴေရာင္အတၱပါ....။ ေလာကမွာ ပိုင္ဆိုင္မႈဆိုတာ ဘာမွမရွိပါဘူး........။ ပိုင္ဆိုင္မႈဆိုတာ သတ္မွတ္ခ်က္သက္သက္ပါ........။ ဘယ္ခ်ိန္ဘယ္ခါမွာ ကိုယ့္နားက ေပ်ာက္ကြယ္သြားမလဲမသိေပမယ့္.....ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ရထားတဲ႔အတြက္ ၾကည္ႏူးပီတိျဖစ္ေနမိေတာ့တယ္......။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 153);"><span style="color: rgb(255, 153, 102);">မိုးေငြ႔<br /><br /><br /><br /></span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-4445366115129845889?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-33300789949309754342011-12-31T01:38:00.002-05:002011-12-31T01:54:28.681-05:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-94n7OvOyiU8/Tv6iDDMuSCI/AAAAAAAADmc/uC6pRjY3rug/s1600/SC20111231-134245-1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-94n7OvOyiU8/Tv6iDDMuSCI/AAAAAAAADmc/uC6pRjY3rug/s320/SC20111231-134245-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5692165152324864034" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ၾကယ္ကေလးေတြ ျပိဳးျပိဳးျပက္ျပက္ လင္းလင္းလက္လက္နဲ႔ ညက ရိုးစင္းစြာလွပလို႔ေနတယ္....။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><br />သူ႔ကို သူတို႔က၀ွက္ထားလိုက္...... ကိုယ့္ကို၀ွက္ထားလိုက္နဲ႔.... ေတြ႔ဆံုခြင့္ေလး တုိေတာင္းတဲ႔ၾကားက...... ရင့္မွည့္တဲ႔ အပင္ကေနသူေခၽြခ်ေပးတဲ႔ ခ်ိဳျမတဲ႔ သစ္သီးေလးကို စားသံုးခြင့္ရလိုက္တယ္......။ အဲဒီခ်ိန္မွာ သူ႔မ်က္ႏွာကို ေလနီၾကမ္းေတြျဖတ္တိုက္ခံလိုက္ရသတဲ႔......။ ခ်ိဳျမတဲ႔သစ္သီးေၾကာင့္လဲကိုယ့္ပါးျပင္မွာ မက္မြန္သီးေလးေတြျဖစ္ကုန္တယ္....။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><br />ညကတိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ရွိလြန္းလို႔.... ကိုယ့္အသက္ရွဴသံကိုယျ္ပန္ၾကားေနရတယ္.....လည္တိုင္မွာဆြတ္ဖ်န္းထားတဲ႔ Gucci Envy Me ရနံ႔ေလးကလည္း ေသြးေၾကာေလးေတြတစ္ခ်က္ခုန္လိုက္တိုင္း ခုန္လိုက္တိုင္း ေမႊးပ်ံ႔ထြက္လာၾကတယ္....။ ဘယ္ဖက္အိတ္ကပ္ေလးဆီက သံစဥ္တစ္ခု ယိမ္းယိမ္းႏြ႔ဲႏဲြဲ႔နဲ႔ခပ္တိုးတိုးကေလးၾကားေနရတယ္...။ ကိုယ့္ဘ၀အတြက္ ရုိမန္႔တစ္ျဖစ္လြန္းတဲ႔ ညေလးတစ္ညပါပဲ.....။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><br />မျမင္ရေပမယ့္ သူလဲ ကိုယ့္လိုပဲ ပါးျပင္ရိွန္းျမျမနဲ႔..... သူကိုယ္တိုင္ရဲ႔ႏွလံုးသားဗံုသံေတြကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး ျပန္နားေထာင္ေနမိမွာေသခ်ာပါပဲ......။ ႏႈတ္ခမ္းမွာ အျပံဳးေတြကိုခ်ိပ္ဆြဲထားလို႔ .... ကိုယ့္အလာကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနတတ္မွာေပ့ါ.....။ အျမဲတမ္းစိတ္ရွည္ႏုိင္ပါေစ.....။ ကိုယ့္ကိုသည္းခံခြင့္လြတ္ႏိုင္တဲ႔သူ ကမၻာေပၚမွာမရွိေသးဘူးေလ.....။ အဲလို ကိုယ္ကဆိုးတယ္....။</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ေရာ့..... ........</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);">ဧ၀ ေပးသြားတဲ႔ အစိမ္းေရာင္ပန္းသီးေလး တစ္၀က္ဆီစားၾကမယ္ေလ.....။ ပန္းသီးကရတဲ႔ဓါတ္ေတြ အေသြးထဲ အသားထဲ ေပ်ာ္၀င္စီးဆင္းသြားလိမ္႔မယ္.....။ ၾကည္ႏူးမႈေတြ ေ၀ျဖာလို႔ ၾကက္သီးေမႊးညင္းေလးေတြထသြားတယ္..။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><br />ခုကစျပီး ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ ပတ္သက္မႈကဘာလဲ........။ ရင္ခုန္သံထပ္တူညီမွ်တဲ႔ သူေတြေပါ့ ဟုတ္လား....။ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္နားလည္မႈေပးႏိုင္တဲ႔......ရင္ဘတ္ထဲကစကားလံုးေတြကို လွလွပပစီျခယ္ ခင္းက်င္းျပမယ့္သူေတြေပါ့...။</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><br />ကိုယ္တို႔အတူစားသံုးမယ့္ သစ္သီးေလးေတြက အရသာခ်ိဳျမျမ ထာ၀ရအတြက္ေပါ့ ဟုတ္လား........။ </span><br /><br /><br /> <br /><div style="text-align: left;"> <span style="font-style: italic; color: rgb(255, 153, 255);">ပန္းသီးတစ္လံုးရဲ႔ ဒိုင္ယာရီ</span><br /><br /> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ရင္ခုန္သံေတြနဲ႔.........ရင္း</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"> <br />စစ္ပဲြ.....တစ္ရာ.....ခင္းၿပီး</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"> <br />အသီးကေလး.......ခ်ိဳျမျမ</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"> <br />သူ႕အတြက္ ေခြၽခ်ခဲ႕တယ္</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"> <br />လိုအပ္ရင္....... ထုတ္စား</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"> <br />ဘယ္ဘက္....အိပ္ကပ္ထဲ</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ထည္႕.....<br />သိမ္းထားေပးပါ</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"> <br />သူ႔အတြက္.............ခ်ိဳျမ</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"> ထာဝရေပါ႕</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"> </span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"> <br />ေပးနိုင္တာ......တခုတည္း</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"> <br />အနိႈင္းမဲ႔ပါ..................</span></div><p style="color: rgb(153, 153, 255); text-align: left;"><wbr>..<br /> အတိုင္းအထြာေတြခ်န္ထား<br /> က်န္တာေတြြြ...မစၪ္းစားနဲ႕ <wbr> <br /> ခ်န္မသြားပါဘူး..........ယံုုုု<br /> သူ႕...အတြက္.........ပံုလို႕<br /> ေပးခဲ႕ၿပီပဲ...................<wbr>.<br /> <wbr> <br /> ကိုယ္.........ေတာင္႔တတာ<br /> သူေၾကြးမယ္႔ ပန္းသီးရယ္ပါ<br /> အလို................မက်လို႕<br /> ငိုျပပါဆို...........ငိုျပပါ႔<wbr>မယ္<br /> တခါတေလသူေျပာေျပာတဲ႕<br /> ကေလး..ဆိုးေလး....ကိုယ္<br /> <wbr> <br /> သူေျပာတဲ႔.........ထိုတစ္ည<br /> မီး...ေရာင္စံု.........အလွမွာ<br /> တူနွစ္ကိုယ္ ၾကည္ကာနူးလို႕<br /> မက္မြန္သီးမ်ားစီကာတြဲတယ္<br /> သူေၾကြးမယ္႕ ပန္းသီးကိုစား<br /> သူ႕.....အနား.......ခစားလို႕<br /> ေပ်ာ္ရႊင္ရမယ္႕.........ထိုည<br /> ကိုယ႔္အိပ္မက္ေတြ....လွေန<br /> ေတာ႔မွာ.......................<br /> <wbr><br /> သူ႕ အနားေလး....ကပ္ထိုင္<br /> သူ႕ လက္ဖဝါးေလး..ကိုင္ၿပီး<br /> ေႏြးေထြးမႈေတြနဲ႕...ေပြ႕ဖက္<br /> သူ႕အိပ္မက္ေတြ လွေစမယ္<br /> <wbr> <br /> စိတ္ကူး.....ေန႕ရက္ေတြက<br /> သူနဲ႕က်မွွွ...........အရာရာ<br /> လွပ...............ေနခဲ႔တယ္<br /> ဘာပဲဲဲ.............ျဖစ္ျဖစ္ေပါ<wbr>႕<br /> သူေကြၽးမယ္႔ အသီးတစ္လံုး<br /> ထာဝရ... စားသံုးခြင္႔ ရရင္ပဲ<br /> ျပည္႕စံု...လံုေလာက္...ပါၿပီီီ<br /> <wbr> <br /> လွည္႕စားကာ.........ခ်န္ထား<br /> အေဝးကိုထြက္သြားရင္ေတာင္<br /> ဟန္ေဆာင္ရင္း ၿပံဳးေနပါ႕မယ္<br /> သူေပးခဲ႕မယ္႕..အသီးတစ္လံုး<br /> ခ်ိဳျမေမႊးေနအံုးမယ္႕ အထိေပါ႕......။(ကၽြန္မ၏ကဗ်ာဆရာ)</p><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255); font-style: italic;">အားလံုးရဲ႔ ႏွစ္သစ္အၾကိဳညေလး လွပပါေစ</span><span style="color: rgb(255, 153, 255);">........</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">မိုးေငြ႔<br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-3330078994930975434?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-52045421552661945302011-12-27T21:59:00.003-05:002011-12-28T01:08:56.833-05:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_ksrkWY5-PZY/TAPZhDE6DXI/AAAAAAAABTA/llwjlzpKY0A/s1600/Lotus.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_ksrkWY5-PZY/TAPZhDE6DXI/AAAAAAAABTA/llwjlzpKY0A/s400/Lotus.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5477460733597453682" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: center;"><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: center;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(102, 51, 255);">ိ<br /></span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">ဆရာေလးကိုၾကည္ႏိုင္သည္ (ဦးတြတ္ပီကာတြန္းထဲမွ ေက်ာင္းဆရာေလးကိုၾကည္ႏိုင္မဟုတ္ပါ နာမည္ဆင္တူျခင္းသာျဖစ္ေၾကာင္း)တစ္ခါမွမေရာက္ဖူးေသာ ေဒသသို႔ ခရီးထြက္လာရင္း ရင္ထဲထိတ္လန္႔တၾကားေတာ့ရွိေနသည္...။ အေၾကာင္းမွာ ဂ်စ္ကားကေလးႏွင့္ ေတာင္ေပၚခရီးလမ္း၏ အေကြ႔ အေကာက္ အခ်ိဳင့္အ၀ွမ္းမ်ားကို ၾကည့္၍ စိတ္ထဲ မရိုးမရြျဖစ္ေနမိသည္...။ ေဆာင္းလအကုန္ ေႏြဦးေပမယ့္ ရွမ္းျပည္ဘက္ေအးခ်က္ကေတာ့ ဂ်ာကင္ထူထူပင္ မႏိုင္ခ်င္ေတာ့ျပီ...။ ကားထဲတြင္ ဆရာေလးကိုၾကည္ႏိုင္ႏွင့္အတူ ခရီးသည္ ေလးေယာက္လိုက္ပါလာေသးသည္...။ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာ ဆြယ္တာအျပာေရာင္ေလးႏွင့္အမ်ိဳးသမီးေလး မ်က္လံုးမိွတ္ထားျပီး ႏႈတ္မွလႈပ္ရြလႈပ္ရြႏွင့္ ဘုရားစာရြတ္ေနပံုေထာက္သည္...။ သူ႔ထက္လည္း အသက္ငယ္မည္ ။ ေနာက္ ရင္ခြင္မွာ ခ်ည္ေစာင္နွင့္ကေလးငယ္ကို ပိုးလြယ္ထားေသာ အသက္သံုးဆယ္၀န္းက်င္ ခ်ည္၀တ္စံုအမဲေရာင္ႏွင့္ ပအိုး၀္အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္လို႔ေတာ့ သူထင္သည္......။ သူ႔ေဘးနားမွာေတာ့ အမဲ၀တ္စံုႏွင့္ တဘက္ကိုေခါင္းေပါင္းထားေသာ အသက္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္အရြယ္အဘိုးတစ္ေယာက္ အေရွ့ခန္းမွာေတာ့ ကားေမာင္းတဲ႔ ဒရိုက္ဘာတစ္ေယာက္သာရွိသည္...။ သူတို႔ေတြကေတာ့ ဒီခရီးလမ္းကို ဘာမွပင္မမႈဘဲ ငိုက္မ်ဥ္းလို႔ေတာင္ လိုက္ပါလာၾကသည္...။</span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">ေတာင္ေပၚသို႔ ေရာက္လာေလေလ ႏွင္းေငြ႔ေတြ မ်က္ႏွာကို လာလာဟတ္သည့္ ေအးခနဲ စူးခနဲ ဒဏ္ကို ခံစားေနရသည္...။ ေျမကမ္းပါး နံရံအေကြ႔တစ္ခါ ေကြ႔လိုက္တိုင္း ေကြ႔လိုက္တိုင္း ကားဘီးမ်ား ေခ်ာက္ႏႈတ္ခမ္းနားေရာက္ေရာက္သြားသလား ထင္ေယာင္မိကာ ကားတန္းလက္ကိုင္ကို က်စ္က်စ္ဆုတ္ကိုင္ထားမိသည္...။ ပတ္၀န္းက်င္ကို သတိမထားမိေအာင္ သူအျခားေၾကာင္း ေလွ်ာက္ေတြးၾကည့္မိသည္...။ သူ႔ရဲ႔ ပထမဦးဆံုး ေက်ာင္းဆရာအလုပ္ကို ေ၀းလံေခါင္သီလွတဲ႔ ရြာကေလးတစ္ရြာမွာ တာ၀န္က်တာမို႔.... ဘယ္လိုအခက္ခဲေတြမ်ားရွိေနမလဲ.... ေက်ာင္းသားေလးေတြကေရာ လိမ္မာပါရဲ႔လား... ရြာခံေတြကေရာ သူ႔ကိုလႈိက္လႈိက္လွဲလဲွရွိပါ့မလား ဘာသာစကားအခက္ခဲ စသျဖင့္ ေတြးေနလိုက္သည္...။ ရြာေလးတစ္ရြာေရာက္တာ့ ကားဆရာက ထမင္းစားနားမည္ဆိုေတာ့...အလြယ္တကူပဲ ၀ယ္စားႏုိင္သည္ထင္ျပီး သူ႔မွာ စားစရာပါမလာခဲ႔...။ သူ႔အိတ္ထဲမွာ ေရဗူးတစ္ဗူး၊ စီးကရက္တစ္ဗူးႏွင့္မီးျခစ္တစ္ခု မွတ္စုစာအုပ္တစ္အုပ္ ေဘာလ္ပင္နဲ႔ ပိုက္ဆံအိတ္တစ္လံုး...။</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 255);">တက္ကယ္တဲေလးတစ္ခုမွာ နားၾကျပီး ထမင္းထုတ္ပါသူေတြကေတာ့စားေနၾကျပီ သူတစ္ေယာက္တည္း ေယာင္လည္လည္ဘာလုပ္ရမွန္္းမသိလု႔ိ စီးကရက္ တစ္လိပ္ထုတ္ဖြာလိုက္သည္...။ သူ႔ေဘးကအဘုိးၾကီးနဲ႔ ကေလးနဲ႔ ပအိုး၀္မက သားအဖျဖစ္မည္။ သူတို႔က အင္ဖက္နဲ႔ထုတ္လာတဲ႔ ေတာင္ယာထမင္းဂ်က္ခဲၾကီးကို အေကာက္အေကြးေတြပါတဲ႔ အရြက္ကိုႏွပ္ထားတာထင္ရဲ႔ အဲဒီဟင္းနဲ႔ ျမိန္ယွက္စြာစားေနၾကသည္...။ သူ႔ေရွ႔က မိန္ကေလးကလည္း သူ႔လိုပဲ စားစရာမပါလို႔လားမသိ ဘာမွစားတာမေတြ႔ရ....။ သူလဲ စီးကရက္ခ်ည္းလွိမ္႔ဖြာေနတာ ႏွစ္လိပ္ကုန္သြားသည္...။<br /><br /></span> <div style="text-align: center; color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ရွင့္ ဆီမွာ စားစရာပါမလာဘူးထင္တယ္...ေရာ့...က်မေဆာင္ထားတဲ႔ ပဲေပါင္မုန္႔ေလးစားလိုက္”</span><br /><br /></div> <span style="color: rgb(204, 204, 255);">ထမင္းစားေနတဲ႔ သားအဖႏွစ္ေယာက္ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္ စီးကရက္ဖြာလိုက္နဲ႔ သူ႔ကိုၾကည့္ျပီး ေကာင္မေလးက သနားသြားတယ္ဟန္တူပါသည္...။<br /><br /></span> <div style="text-align: center; color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ရပါတယ္ ခင္ဗ် ... ညီမေလးပဲစားပါ”</span><br /></div><span style="color: rgb(204, 204, 255);"><br /></span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">ေကာင္မေလးၾကည့္ရတာ အသားျဖဴႏွစ္ႏွစ္ ပါးမို႔မို႔ကေလး ရွမ္းစစ္စစ္ မဟုတ္ဘဲ အျခားေသြးေႏွာထားမည္ထင္သည္...။ မ်က္ခံုးမ်က္လံုးမည္းနက္နက္ကေလးမ်ားက မ်က္ႏွာမွာ ထင္းထင္းပပေလးျဖစ္ေနသည္...။ စကားေျပာသံကေတာ့ ျမန္မာသံပီပီသသေလးပါပဲ....။<br /><br /></span> <div style="text-align: center; color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“စားပါရွင္ အားမနာပါနဲ႔ ရွင္ဗိုက္ေတာ္ေတာ္ဆာေနတာ က်မသိပါတယ္”</span><br /></div><span style="color: rgb(204, 204, 255);"><br /></span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">ေကာင္မေလး အဲဒီလိုေျပာလိုက္ေတာ့ သူ...လက္ထဲက စီးကရက္တိုကို နင္းေခ်ရင္း ရွက္ရွက္ႏွင့္သ႔ူ ဂုတ္ပိုးကဆံပင္ကို ပြတ္သပ္လိုက္သည္...။ သူ ဟိုသားအဖကိုခဏ ခဏသြားသြားၾကည့္ေနတာ ေကာင္မေလးျမင္သြားပံုရသည္...။<br /><br /></span> <div style="text-align: center; color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဒါဆို တစ္ခုေတာ့ စားလိုက္မယ္ေနာ္”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ယူပါ က်မမွာ သံုးေလးခုေလာက္ပါပါတယ္ ျပီးေတာ့ ဓါတ္ဗူးထဲမွာ ေဖ်ာ္ျပီးသားေကာ္ဖီပါေသးတယ္.. က်မက ဒီလိုလမ္းမွာ အန္မွာစိုးလို႔ အဆာေျပရံုေလးပဲစားတာ”</span><br /></div><span style="color: rgb(204, 204, 255);"><br /></span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">ေကာင္မေလးက ေျပာလဲေျပာရင္း သူ႔ျခင္းေတာင္းထဲက ဓါတ္ဗူးကိုထုတ္ျပီး မတ္ခြက္ထဲ ထည့္ေနျပီ...။ သူလည္းမျငင္းေတာ့ဘဲ “ေက်းဇူး” ဟုတစ္ခြန္းေျပာကာ ေကာ္ဖီခြက္ကို လွမ္းယူလိုက္သည္..။ ဒီလိုနဲ႔ ေကာင္မေလးကို သူအရမ္းသိခ်င္တာေလး ေမးလိုက္ေတာ့တယ္.... ေစာေစာက အဘုိးအိုသားအဖစားေနတဲ႔ အေကာက္ေကာက္ေတြပါတဲ႔အရြက္ေလး အဲဒီအရြက္ကို သူသိခ်င္ေနမိသည္...။ အဲဒါ ဍအင္ေကာက္ရြက္လို႔ ေခၚပါသတဲ႔...။ ဍလိုပဲ တြန္႔လိမ္ေကာက္ေကြးေနလို႔ေနမွာပါ...။</span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">သူနဲ႔ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ မမိတ္ဆက္မိေသးခင္မွာပဲ ကားဆရာက ကားထြက္မယ္ေအာ္ေခၚေတာ့ ကားေပၚတက္အျမန္ တက္သြားၾကရျပီ...။ အခ်ိန္က ေန႔လည္ တစ္နာရီရွိျပီ...။ ရာသီဥတုက အုံ႔အံု႔မိႈင္းမိႈင္းနဲ႔ လြမ္းေမာဖြယ္ကေလး...။ ကားထြက္ေတာ့မွ သူ ေကာင္မေလးကို တစ္ခါ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းထပ္ေျပာလိုက္သည္...။<br /><br /></span> <div style="text-align: center; color: rgb(255, 204, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ေန႔လည္စာအတြက္ ေက်းဇူးတင္တယ္ေနာ္ ညီမေလး”</span><span style="color: rgb(255, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 204, 255);"><br /><br />“ရပါတယ္ရွင့္ ခရီးသြားအခ်င္းခ်င္းေတြပဲ”</span><br /></div><span style="color: rgb(204, 204, 255);"><br /></span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">သူ နဲ႔ ေကာင္မေလး အဲဒီေလာက္ပဲ စကားေျပာျဖစ္ၾကသည္...။ ေကာင္မေလးက MP4 ေလးထုတ္ကာ နားထဲထည့္လိုက္ေတာ့ သူေမးခ်င္တာေတြ ဆက္မေမးျဖစ္ေတာ့....။ ဂ်စ္ကားေလးက ေတာင္ပတ္လမ္းကို ရုန္းကာရုန္းကာတက္ေနရသည္....။ သူထိုင္တဲ႔ ဘက္က ေခ်ာက္လက္ျခမ္း ... အေကြ႔တစ္ခုေရာက္လွ်င္ေတာ့ ေက်ာထဲဆိမ္႔ခနဲ ခံစားရသည္...။ သူမ်ားေတြလိုလဲမငိုက္ႏိုင္....ဘယ္ခ်ိန္မွာမ်ား သူတာ၀န္က်မယ့္ ရြာကိုေရာက္ပါမလဲ ဟုသာ...တထင့္ထင့္ႏွင့္ အျမန္သာေရာက္ခ်င္ေတာ့သည္...။</span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">ညသံုးနာရီေလာက္ေတာ့ လမ္းက အဆင္းလမ္းလမ္းခ်ည္းျဖစ္ေနျပီ... ဘုရားေရ...ခုခ်ိန္မွာ ကားဘရိတ္မမိလို႔ကေတာ့ မေတြးရဲေတာ့ေပ...။ ေတာင္ဆင္းလမ္းကို တစ္ႏွာရီခြဲတိတိေမာင္းျပီး သူတာ၀န္က်ရာ ၀မ္ေက်ာင္ရြာကိုေရာက္ပါျပီ....။ ကားဆရာကလွည့္ေျပာသည္....။<br /><br /></span> <div style="text-align: center; color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဆရာေလးသြားမယ့္ရြာကို ဟိုးမွာ လွမ္းျမင္ေနရျပီဗ်” တဲ႔...</span><br /></div><span style="color: rgb(204, 204, 255);"><br /></span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">သူ႔မ်က္လံုးေတြ အေရာက္ေတာက္သြားသည္...။ ၀မ္ေက်ာင္ရြာဆိုတာ ေတာင္ေျခရြာေလးပဲျဖစ္သည္....။ ေဘးပတ္ပတ္လည္မွာ စိမ္းညိဳ႔ေနတဲ႔ ေတာင္တန္းေတြနဲ႔ အိမ္ေျခတစ္ရာခန္႔သာရွိတဲ႔ ရြာစုကေလးသာျဖစ္သည္....။ ကားထဲပါလာသူ ခရီးသည္အားလံုးလဲ ဒီရြာကပဲေပါ့...။ ေကာင္မေလးကေရာ...။ သူၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေကာင္မေလးက MP4 ကိုျဖဳတ္သိမ္းေနျပီ...။</span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">ကားဆရာက သူ႔ကို ရြာသူၾကီးအိမ္ေရွ႔ထိလုိက္ပို႔ေပးသည္...။ ကားထဲမွာ သူနဲ႔ ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္သာက်န္ေတာ့သည္...။ ပအိုး၀္သားအဖႏွစ္ေယာက္က ရြာအ၀င္ကတည္းက ဆင္းက်န္ခဲ႔ျပီ...။ သူမျမင္ဖူးတဲ႔ သူၾကီးဦးစိုင္းဆမ္ဆိုတာ ရွမ္းေဘာင္းဘီႏွင့္ တဘက္ေခါင္းေပါင္းထားေသာ ေဆးတံခဲထားသည့္ အသက္ငါးဆယ္အရြယ္လူၾကီးျဖစ္လိမ္႔မည္... ေဘးနားက ေက်ာင္းအုပ္ဆရာၾကီး ဦးဘုန္းျမ ဆရာၾကီးကိုေတာ့ သူေတာင္ၾကီးမွာ တစ္ခါဆံုဖူးလို႔ မွတ္မိေနပါသည္...။ ဆရာၾကီးရဲ႔ေဘးနားက ရိုးရိုးေပမယ့္ ခပ္ေခ်ာေခ်ာအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး...။ သူအိတ္ေတြသယ္လာေတာ့ ေကာင္မေလးကလဲ သူ႔ေနာက္ကို လိုက္လာေနသည္...။ သူ အံ့ၾသဟန္လွည့္ၾကည့္ေတာ့ ေကာင္မေလးက ခပ္ေအးေအးပင္ျပံဳးျပေနသည္..။<br /><br /></span> <div style="text-align: center; color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဘယ္လိုလဲဗ်....ဆရာေလး ကိုၾကည္ႏိုင္ ခရီးပန္းလာျပီလား”</span><br /><br /></div> <span style="color: rgb(204, 204, 255);">ဆရာၾကီးက သူ႔ကိုဦးစြာႏႈတ္ဆက္စကားဆိုပါသည္...။<br /><br /></span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဟုတ္ကဲ႔....ဒီလိုခရီးလမ္းမ်ိဳး က်ေနာ့္တစ္သက္သာမွာ ဒါပထမဦးဆံုးၾကံဳရတာပဲ ရင္တထိတ္ထိတ္ေတာ့ရွိတယ္... ဆရာၾကီးတို႔မိသားစုေနေကာင္းၾကတယ္မဟုတ္လားခင္ဗ်”</span><br /><br /></span> <div style="text-align: left; color: rgb(204, 204, 255);">ဆရာၾကီးက သူနဲ႔ သူၾကီး ကိုမိတ္ဆက္ေပးျပီး.... ေကာင္မေလးရွိရာဆီလွမ္းေမးလိုက္သည္...။ ေကာင္မေလးက ေစာေစာက ခပ္ေခ်ာေခ်ာအမ်ိဳးသမီးေဘးမွာ ထိုင္လ်က္ရွိသည္။<br /><br /></div> <div style="text-align: center; color: rgb(102, 51, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“သမီးကေရာ လမ္းမွာ ဆရာေလးလိုအပ္တာ ကူညီေပးရဲ႔လား”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ကူညီပါတယ္ ေဖၾကီးရဲ႔ ... သမီးေပါင္မုန္႔နဲေကာ္ဖီတိုက္လိုက္ပါတယ္”</span><br /></div><span style="color: rgb(204, 204, 255);"><br /></span> <div style="text-align: justify; color: rgb(204, 204, 255);">သူတို႔က သားအဖေတြ...။ ဒါဆို ေကာင္မေလးက ဆရာၾကီးသမီးေပါ့ သူ႕ကိုလဲ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ဒီရြာမွာတာ၀န္က်မယ့္ ေက်ာင္းဆရာဆိုတာကိုလဲ ၾကိဳသိထားျပီးသားေပါ့..။<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“မိတ္ဆက္ေပးဦးမယ္ ဒါဆရာ့ရဲ႔ တစ္ဦးတည္းေသာသမီး ျမသဲညွာတဲ႔ ဟုိဘက္က ဆရာ့ဇနီး ေဒၚျဖဴစင္သန္႔ပါ”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဟုတ္ကဲ႔...ေတြ႕ရတာ၀မ္းသာပါတယ္ခင္ဗ်... ညီမေလးက လမ္းမွာ က်ေနာ့္ကို ဘာမွေျပာမထားေတာ့ မသိလိုက္ဘူး ဆရာၾကီးသမီးမွန္း”</span><br /><br /><br /></div></div><div style="text-align: center; color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(102, 51, 255);">~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~</span><br /></div><span style="color: rgb(204, 204, 255);"><br /><br /></span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">သူ႔ကို ေက်ာင္း၀င္းထဲက အေဆာင္မွာပဲ ေနရာခ်ေပးထားသည္...။ ဆရာၾကီးတို႔အိမ္ႏွင့္ တစ္အိမ္ေက်ာ္မွာျဖစ္သည္...။ သူ႔လိုပဲ စာသင္ဖို႔ေရာက္လာမည့္ လုပ္အားေပးဆရာေတြ အစိုးရကခန္႔အပ္တဲ႔ ဆရာေတြေနဖို႔ ေဆာက္ထားတဲ႔ ၀န္ထမ္းတန္းလ်ားေပါ့...။ ဆရာၾကီးက ေက်ာင္းအုပ္အရာမွ ပင္စင္ယူျပီး သူ႔၏ ဇာတိရြာေလးျဖစ္သည့္ ဒီရြာေလးမွာ တတ္ႏိုင္သေလာက္ေစတနာနဲ႔ စာျပေပးေနသူျဖစ္သည္...။</span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">ေက်ာင္းပိတ္ရက္သံုးလမွာ... သူေရာက္လာျခင္းမို႔ ...သူ႔အလုပ္မွာ စာအုပ္ေတြဖတ္မည္....။ လူဦးေရသိပ္မမ်ားတဲ႔ ဒီရြာကေလးကို သူ႔ေလ့လာမည္ ကေလးေတြနဲ႔လည္း သူေက်ာင္းမဖြင့္ခင္ ဗဟုသုတရစရာေလးမ်ား မၾကာခဏေခၚ၍ သင္ၾကားေပးခ်င္သည္... စသည့္ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ သူ ဒီရြာကေလးကို သံုးလေစာျပီးေရာက္လာခဲ႔ျခင္းျဖစ္သည္...။ ဒီအတြက္သူ႕ကို အကူညီေပးဖို႔ ဆရာၾကီးသမီး ျမသဲညွာသည္သာလွ်င္ အသင့္ေတာ္ဆံုးဟု သူေရြးမိလိုက္သည္...။ ဟုိက ကူညီမည္ မကူညီမည္ မသိေသး...။ သူကေတာ့ စိတ္ကူးထဲ ျမသဲညွာကို သူသိခ်င္တာ အကုန္ေျပာျပႏုိင္မည့္သူဟု အတတ္ယံုၾကည္ထားသည္...။<br /><br /></span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 255);">တကယ္လည္း ရန္ကုန္တြင္ သူနာျပဳသင္တကၠသိုလ္ ဒုတိယႏွစ္ေျဖျပီး ျပန္ေရာက္လာသူကေလး ျမသဲညွာသည္ သူထင္တာထက္ပင္ သူသိခ်င္တာမ်ားကို မထိန္မခ်န္ေျဖေပးေလသည္..။ ရြာမွ ကေလးမ်ားကို စုေပးသည္...။ သူက ပါလာေသာ ပံုျပင္စာအုပ္မ်ား ကစားနည္းမ်ားျဖင့္ ကေလးေတြကို ေပ်ာ္ေအာင္သင္ၾကားကာ ေက်ာင္းမဖြင့္မီ ရင္းႏွီးမႈယူရသည္...။ ဒါသူရြာကိုေရာက္ျပီး တတိယရက္မွာျဖစ္သည္...။ ေလးရက္ေျမာက္မွာေတာ့ ေက်ာင္း၀င္းထိတ္က ထမင္းဆိုင္ကေလးႏွင့္ သူ႕ကို မိတ္ဆက္ထားေပးပါသည္...။ ေနာက္ဆိုလဲ သူ႔စားေရးေသာက္ေရးအတြက္ အဆင္ေျပေစဖို႔ဟု ျမသဲညွာကေျပာပါသည္...။ ဆိုင္ကေလးသည္ သပ္ရပ္သန္႔ရွင္းျပီး သဘာ၀က်က်သစ္စားပြဲခံုႏွင့္ ၀ါးလံုးၾကီးၾကီးျဖင့္ စားသံုးသူထိုင္ရင္ ခံုတန္းရွည္ေလးလုပ္ထားသည္...။ အဲဒီဆိုင္က အစ္မေတြႏွင့္ ျမသဲညွာသူ႔ကိုမိတ္ဆက္ေပးပါသည္။ သူတို႔က မုဆိုးမအေမႏွင့္ ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္တည္းေနၾကသည္...။ ေဒၚနန္းသန္းေအး သမီး အၾကီးက အစ္မ၀ုိခမ္း အငယ္က အစ္မမိုခမ္း ...။ အၾကီးျဖစ္သည့္ နန္း၀ိုခမ္းကေတာ့ ထမင္းဟင္းခ်က္ေရာင္းပါသည္...။ အငယ္မိုခမ္းကေတာ့ ေျခတံရွည္အိမ္ေအာက္ထပ္မွာ ယက္ကန္းယက္သည္....။ ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္စလံုး အၾကီးက အသက္၄၂ အငယ္က ၃၈ ႏွစ္ အပ်ိဳဟိုင္းၾကီးေတြျဖစ္ျပီး အေမမုဆိုးမကုိ ရွာေဖြေကၽြးေမြးသူမ်ားလည္း ျဖစ္သည္..။ ျမသဲညွာဆိုရင္ အစ္မမိုခမ္းယက္လုပ္ေသာ အဆင္ဆန္းခ်ည္ထည္မ်ားကို ျမိဳ႔တက္ျပီး ရင္ဖံုးအက်ီၤေလးမ်ား၀မ္းဆက္လိုက္ ခ်ဳပ္၀တ္တတ္သည္...။ နန္း၀ိုခမ္းကေတာ့ ရွမ္းဟင္းအျပင္ ျမန္မာထမင္းဟင္းကိုလည္း ေကာင္းမြန္စြာခ်က္တတ္တာမို႔ ဆိုင္မွာ စားသံုးသူ အျမဲစည္ကားလ်က္ရွိသည္..။</span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">ျမသဲညွာ မိတ္ဆက္ေပး၍သူ ထိုထမင္းဆိုင္တြင္ သူစားျဖစ္သြားသည္...။ တခါတေလ ျမသဲညွာတို႔အိမ္မွာ သူၾကီးအိမ္မွာ ရြာထဲက ေက်ာင္းသားမိဘေတြ ထမင္းဖိတ္ေကၽြးတဲ႔အခါကလႊဲရင္ေပါ့..။ အစ္မေတြကလည္း သူကို ခင္ၾကသည္...။ ကေလးေတြကို စည္းရံုးတတ္ စာသင္ခ်င္စိတ္ေပါက္ေအာင္ ဆြယ္တတ္သူ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ေက်ာင္းဆရာေလးမို႔လည္း ေလးစားအားက်ၾကသည္...။</span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">သူအႏွစ္သက္ဆံုးေနရာကေတာ့ ေက်ာင္း၀င္းအေနာက္ဘက္က ၾကာကန္ၾကီးပင္ျဖစ္သည္...။ ပထမဆံုးျမသဲညွာက သူ႕ကိုဒီလိုေျပာပါသည္...။<br /><br /><br /></span> <div style="text-align: center; color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဆရာ့ကို ဒီရြာရဲ႔ အလွဆံုးေနရာ ျမသဲ ေခၚသြားမယ္ ဆရာအဲဒီကိုေရာက္ရင္ အံ့အားသင့္သြားေစရမယ္”</span><br /><br /><br /></div> <span style="color: rgb(204, 204, 255);">ျမသဲညွာ ဒီလိုဆိုထားေတာ့ သူသြားခ်င္စိတ္မရိုးမရြျဖစ္မိသည္...။တကယ္ပင္ နတ္ဘံုနန္းထင္ရေလာက္ေအာင္ လွပါသည္...။ စိမ္းစိုေနေသာ ေတာတန္းေနာက္ခံ ေတာင္ေတြပတ္လည္၀ိုင္းမွာ လွပတဲ႔ ၾကာျဖဴပြင့္ေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတဲ႔ ေရကန္ၾကီးက စာအုပ္ထဲ ဖတ္ဖူးတဲ႔ နတ္ေရကန္အလား ထင္မွတ္မွားမိပါသည္..။ ပိုျပီး ထူးဆန္းသည္က အဲဒီကန္ၾကီးထဲမွာ ကၽြဲေခါင္းသီးေတြသီးေနတာပဲ...။ ကၽြဲေခါင္းသီးကို စားသာစားဖူးတာ ဒီလို ေရကန္ထဲ စိုက္ရတဲ႔ အပင္မ်ိဳးမွန္း သူမသိခဲ႔...။ ျမသဲညွာက ေလွတစ္စင္းယူျပီး သူ႔ကိုေလွေပၚအတက္ခိုင္းသည္..။ ေရမကူးတတ္တဲ႔ သူ႔အဖို႔ နည္းနည္းေတာ့ေၾကာက္ေနမိသည္...။<br /><br /><br /></span> <div style="text-align: center; color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဆရာကလဲ ရဲရဲတက္ပါ ေရထဲျပဳတ္က်ရင္ ျမသဲဆယ္ပါ့မယ္ မပူနဲ႔”</span><br /></div><span style="color: rgb(204, 204, 255);"><br /><br /></span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">သူလည္း ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ ယိုင္နဲ႔နဲ႔ေလွေပၚတက္ထိုင္လိုက္သည္...။ ျမသဲညွာက တစ္ဘက္အစြန္းမွာ ေလွာ္တက္ျဖင့္ စေလွာ္ပါသည္...။ ေရထဲမွာ ကၽြဲေခါင္းသီးမ်ားကိုလည္း မ၀ံ့မရဲျဖင့္ ခူးခူးစားရတာလည္း အရသာရွိလွသည္...။ ကၽြဲေခါင္းသီးကုိျပဳတ္ျပီးသားသာ စားခဲ႔ဖူးေသာသူ႔အတြက္ ခုလို လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ အစိမ္းစားၾကည့္ေတာ့လည္း ခ်ိဳေသာအရသာ အရည္ရႊမ္းရႊမ္းႏွင့္မို႔ စား၍သိပ္ေကာင္းပါသည္..။ ကန္လည္မွာ သူကၽြဲေခါင္းသီးစားသည့္အခါမွာ ျမသဲညွာက ၾကာပန္းျဖဴ အပြင့္ၾကီးၾကီးတစ္ပြင့္ကို အရိုးတံပါေအာင္ခူးျပီး ၾကာရိုးကိုအဆစ္ေလးမ်ားခ်ိဳးကာ ၾကာပန္းဆြဲကံုးလုပ္ေလသည္...။<br /><br /><br /></span> <div style="text-align: center; color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဆရာ ဒီမွာၾကည့္လွလား ျမသဲရဲ႔ဆြဲၾကိဳးေလး”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ျမသဲကေတာ္လိုက္တာ ၾကာဆစ္ဆြဲၾကိဳးေတြလည္းလုပ္တတ္တယ္”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“လုပ္တတ္တာေပါ့ ဒါေတြက ျမသဲတို႔ငယ္ငယ္ကတည္းက ကစားေနက်ေလ ဒီကၾကာပန္းေတြခူးျပီး ဆရာ႔ကို ရြာထိပ္က ေတာင္ေပၚေစတီေခၚသြားဖူးမယ္”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“အိုေက”</span><br /></div><span style="color: rgb(204, 204, 255);"><br /></span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">သူလည္း ကန္ထဲက ကၽြဲေခါင္းသီးေတြတစ္၀စား ျမသဲညွာလည္း ၾကာပန္းပြင့္ေတြ တေပြ႔တပိုက္ႏွင့္ ကန္စပ္ကို ျပန္ကပ္ဖို႔ ေလွာ္လုိက္သည္...။<br /><br /></span> <div style="text-align: center; color: rgb(255, 204, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဆရာေသခ်ာဆင္းေနာ္ ေလွအဆင္း ျမင္းအတက္တဲ႔ သတိထားဦး”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ေက်းဇူး ျမသဲ”</span><br /></div><span style="color: rgb(204, 204, 255);"><br /></span> <div style="text-align: justify; color: rgb(204, 204, 255);">သူေက်းဇူးဟုေျပာရင္း ကန္ေဘာက္ေပၚအတက္ ဟန္ခ်က္ပ်က္သြားတာ ကံေကာင္းေပလို႔ တစ္ေယာက္ေယာက္လွမ္းမဆြဲလိုက္ရင္ ေရထဲျပဳတ္က်မွာေသခ်ာသည္...။ သူ႔ကိုဖမ္းကိုင္ေပးလိုက္တာက နန္းမုိခမ္းပါ...။<br /><br /><div style="text-align: center; color: rgb(255, 204, 255);">“သတိထား ဆရာေလး...ကန္ေဘာက္ကရႊံေတြက ေခ်ာ္တတ္တယ္”<br /></div><br /><div style="text-align: center; color: rgb(255, 204, 255);">“ဟာာ...အစ္မ ေက်းဇူးပဲဗ်ာ... အစ္မသာလွမ္းမဆြဲရင္ က်ေနာ္ေတာ့ မေတြးရဲဘူး”<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“အစ္မမိုခမ္း ဘယ္သြားမလို႔လဲ...ျမသဲတို႔နဲ႔လိုက္ခဲ႔ပါလား ေတာင္ေပၚေစတီသြားမလို႔”</span><br /><br /></div><br />အပိ်ဳၾကီးနန္းမိုခမ္းကို ၾကည့္လုိက္ေတာ့ သူယက္ထားတဲ႔ အနက္ေရာင္အခံမွာ ေရာင္စံုကန္႔လန္႔စင္းေလးေတြပါတဲ႔ ခ်ည္ထည္ကို ၀မ္းဆက္၀တ္ထားျပီး ေက်ာ့ေက်ာ့ေမာ့ေမာ့ေလး ျပင္ထားသည္...။<br /><br /><div style="text-align: center; color: rgb(255, 204, 255);">“အေတာ္ပဲ အစ္မလဲ ဒီေန႔ေမြးေန႔ဘုရားသြားဖူးမလို႔ ၾကာပန္းလာခူးတာ”<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဒါဆို ခူးမေနနဲ႔ေတာ့ ျမသဲခူးထားတာ အမ်ားၾကီး... ဒါျဖင့္ အတူတူသြားၾကတာေပါ့ေနာ္”</span><br /><br /></div><br />ေတာင္ေျခေရာက္ဖုိ႔ စက္ဘီးနင္း၍သြားရသည္.... အစ္မိုခမ္းကရြာမွာေနျပီး စက္ဘီးမနင္းတတ္..။ ဒါေၾကာင့္စက္ဘီးနင္းတတ္သည့္ ေျမလတ္သားျဖစ္သည့္ သူပဲ တင္နင္းလုိက္ရသည္...။ ျမသဲညွာက တစ္စီးသပ္သပ္နင္းသြားသည္...။ စက္ဘီးေရွ႔ျခင္းထဲမွာလည္း ၾကာပန္းမ်ားျပည့္လို႔....။ လည္ပင္းမွာလည္း ၾကာပန္းကံုးဆြဲထားေသး...။ သူစက္ဘီးနင္းရင္း ျမသဲညွာကို လွမ္းၾကည့္ကာ တစ္ခ်က္ျပံဳးလုိက္သည္...။ သူျပံဳးလုိက္တာကိုပင္ သိပ္လ်င္သည့္ ျမသဲညွာ ျမင္ျဖစ္ေအာင္ျမင္သြားသည္...။<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဆရာ ျမသဲကိုၾကည့္ျပီးဘာလို႔ျပံဳးတာလဲ ”</span><br /><br /></div><br />ျမသဲညွာသည္ ေမးလည္းေမးရင္း ေလအရွိန္ျဖင့္ ပြေယာင္းေနေသာ ဆံႏြယ္ေခြေလးမ်ားကို လက္တစ္ဘက္ျဖင့္ သပ္လိုက္သည္....။<br /><br /><br /><div style="text-align: center; color: rgb(255, 204, 255);">“ ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး ျမသဲၾကည့္ရတာ ကေလးေလးတစ္ေယာက္လိုပဲ လြပ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္ေနလို႔ပါ”<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဆရာကလည္း ဒီလိုပံုစံမ်ိဳးက ရြာမွာပဲ ေနလို႔ရတာ ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္သြားရင္ ေက်ာင္းစာနဲ႔ပဲ လူကလံုးခ်ာလိုက္ေနတာ”</span><br /></div><br /><br /></div><span style="color: rgb(204, 204, 255);">ဒီေန႔နဲ႔ဆိုရင္ သူဒီရြာကိုေရာက္တာ သံုးပတ္ရွိသြားျပီ.... ျမသဲညွာေက်းဇူးေၾကာင့္လည္း ေနရာအႏွံ႔သူေရာက္ဖူးျပီး သြားျပီ..။ ေတာင္ေပၚတက္ဖုိ႔ ပါလာခဲ႔သည့္ စက္ဘီးေတြကို ေတာင္ေျခ ေရအားလွ်ပ္စစ္ရံုးက ဦးေလးေတြဆီမွာ ခဏအပ္ထားခဲ႔သည္္...။ ေတာင္ေပၚတက္ဖို႔ ေျမၾကီးေလွကားထစ္ေတြ လုပ္ထားသည္...။ ျမသဲကေတာ့ ငယ္ရြယ္သူပီပီ အရင္ဆံုးေျပးတက္သြားသည္...။ လက္ထဲမွာလဲ ၾကာပန္းေတြႏွင့္...။ အစ္မမိိုခမ္းကေတာ့ ခပ္မွန္မွန္ပင္တက္လာသည္...။ ဆရာေလးကိုၾကည္ႏိုင္သည္ အစ္မကို အားနာသည္ႏွင့္ ခပ္ေျဖးေျဖးသာ အေဖာ္လုပ္ရင္းတက္လာခဲ႔သည္...။<br /><br /></span> <div style="text-align: center; color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဆရာ အစ္မကို္ ေစာင့္ေခၚခဲ႔ေနာ္ ျမသဲေတာ့ သြားႏွင့္ျပီ”</span><br /></div><span style="color: rgb(204, 204, 255);"><br /></span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">ျမသဲသည္ ေအာက္ဘက္ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ က်န္ရစ္ေနခဲ႔ေသာ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို လွမ္းေအာ္ေျပာျပီး ဆက္၍ တက္သြားေခ်ျပီ...။<br /><br /></span> <div style="text-align: center; color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“အစ္မ ရလားဗ်... ”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ရပါတယ္ ဆရာေလး အစ္ခပ္မွန္မွန္ပဲတက္မယ္ ႏို႔မိုဆိုရင္ ေမာလို႔ အစ္မကို မေစာင့္ပါနဲ႔ တက္သြားႏွင့္ပါ”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ရပါတယ္ အစ္မ က်ေနာ့္ကို အားမနာပါနဲ႔... သိပ္မလိုေတာ့ပါဘူး ေရာက္ေတာ့မွာပဲ ဟိုးး မွာ ေစတီျဖဴျဖဴေလးကိုေတာင္ျမင္ေနရျပီ”</span><br /><br /><br /></div> <span style="color: rgb(204, 204, 255);">သူနဲ႔ အစ္မမိုခမ္းေတာင္ေပၚေရာက္ေတာ့... ျမသဲက ရင္ျပင္မွာ တံျမက္စည္းလွဲေနျပီ....။<br /><br /><br /></span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ညီမေလး ပန္းေတြေရာ...အစ္မ ဘုရားပန္းအိုးလဲထားလိုက္မယ္ ညီမေလးက တံျမည္းစည္းဆက္လွဲလိုက္”</span><br /><br /><br /></span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">အစ္မမိုခမ္း ဘုရားပန္းလဲေနတုန္း သူ ေဂၚျပားသြားယူကာ ျမသဲလွဲထားေသာ အမိႈက္မ်ားကိုကူက်ံဳး ေပးလိုက္သည္...။ အားလံုးျပီးေတာ့ ကိုယ္စီဘုရား၀တ္ျပဳၾကသည္...။ ျမသဲက ၾကာသပေတးေဒါင့္ အစ္မမိုခမ္းက ေသာၾကာေဒါင့္ သူကေတာ့စေနေဒါင့္မွာ....။ သူဘုရားရွိခိုးျပီး ေတာင္ေပၚကေန.. ရြာစုကေလးရဲ႔ရႈခင္းကို လက္ပိုက္ကာၾကည့္ေနလိုက္သည္...။ သိပ္ကိုသာယာလွပတဲ႔ ညေနခင္းဆည္းဆာအလွပါပဲ....။ ေလကလည္း ေအး</span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">စိမ္႔ကာ ပိုက္ထားေသာလက္ၾကားထဲလည္း တိုးေ၀ွ႔၀င္ပါသည္...။ မိန္းကေလးႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ ဘုရား၀တ္ျပဳလို႔မျပီးၾကေသး...။ ေနအ၀င္...လအထြက္ ျမင္ကြင္းေလးကို ခုလိုေတာင္ေပၚကေနၾကည့္ရတာ တကယ့္ကို ရင္သပ္ရႈေမာစရာပင္...။ သူ႔တစ္သက္မွာ ဒီလိုျမင္ကြင္းမ်ိဳးကို ပထမဆံုးအၾကိမ္ ျမင္ဖူးျခင္းပင္.......။<br /></span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">စိမ့္ေနသည္...။</span><br /><br /><div style="text-align: center; color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဆရာ ေအးေနျပီလား အေႏြးထည္လဲပါမလာဘူး”</span><br /><br /><br /></div> <span style="color: rgb(204, 204, 255);">ျမသဲသည္သူ႔ကိုသာေျပာေနျပီး သူမကိုယ္တိုင္လည္း လက္တိုႏွင့္ပင္....။ လည္မွာပတ္ထားတဲ႔ အျဖဴေရာင္ပု၀ါေလးက ေလအတိုက္မွာ လႊင့္၀ဲလို႔.... ေနညိဳညိဳသန္းတဲ႔ အေရာင္နဲ႔ ျမသဲရဲ႔ ဆင္စြယ္ေရာင္မ်က္ႏွာ အလွမွာ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္လိုပဲ ရႈမဆံုးေတာ့ျပီ...။ သူတခဏ ေငးေမာမိသြားသည္...။<br /><br /><br /></span> <div style="text-align: center; color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ျမသဲကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဒီရြာကိုေရာက္ကတည္းက အစစအရာရာမွာ ျမသဲကပဲ အင္တုိက္အားတိုက္ကူညီခဲ႔တဲ႔အတြက္”</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ရပါတယ္ဆရာရဲ႔”</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ေဟ႔ တို႔လဲ ကူညီပါတယ္ေနာ္”</span><br /><br /></div> <span style="color: rgb(204, 204, 255);">သူ႔တို႔ႏွစ္ေယာက္စကားေျပာေနသည္ကို အစ္မိုခမ္း အေနာက္မွာေရာက္ေနတာမသိလိုက္ၾက...။<br /><br /><br /></span> <div style="text-align: center; color: rgb(204, 204, 255);">“ေအာ္...ဟုတ္အစ္မ အစ္မတို႔မိသားစုလဲ အပါ၀င္ေပါ့ဗ်ာ က်ေနာ့္ရဲ႔စားေရးေသာက္ေရး မပူရေအာင္...အစ္မတို႔ကိုလည္း က်ေနာ္ တကယ္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..”<br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“အိုကြယ္... တို႔ဆီမွာ ဒါေတြမလိုပါဘူး... အားလံုးကဒီလိုပဲ ကိုယ့္မိသားစုေမာင္ႏွမသားခ်င္းလိုေနေနၾကတာ..</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">ဆရာေလး တစ္သက္လံုးေနမယ္ဆိုလည္း အစ္မတို႔က ေကၽြးထားပါတယ္”</span><br /><br /><br /></div> <span style="color: rgb(204, 204, 255);">အစ္မမိုးခမ္း အဲလိုၾကီးေျပာလိုက္သည္ကို ျမသဲက လက္ကေလးအုပ္ကာ ရယ္ခ်င္မိသြားသည္္။ ဆရာကိုၾကည္ႏိုင္ကလည္း လွမ္းျမင္ျဖစ္ေအာင္ ျမင္လိုက္ေသးသည္...။ သူတို႔ ေတာင္ေပၚကဆင္းေတာ့ ညေနေတာ္ေတာ္ေစာင္းေနျပီ....။ ညစာကို အစ္မမိုခမ္းက အတင္းေခၚတာနဲ႔ အစ္မ၀ိုခမ္း၏လက္ရာ ငါးက်ည္းၾကပ္တိုက္ဟင္းႏွင့္စားၾကသည္...။ ျမသဲ မၾကိဳက္ဆံုးဟင္းမို႔ ေရေႏြးပဲေသာက္ေနလိုက္သည္....။ သူကေတာ့ ငါးက်ည္းၾကပ္တိုက္ကို ခရမ္းခ်ဥ္သီးႏွင့္ခပ္ရႊဲရႊဲခ်က္ထားေသာဟင္းႏွင့္ ျမိန္ေရယွက္ေရစားပါသည္..။ အပိ်ဳၾကီးညီအစ္မႏွစ္ေယာက္ကလည္း လုိေလေသးမရွိဧည့္ခံပါသည္...။<br /><br /><br /></span> <div style="text-align: center; color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(102, 51, 255);">~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br /><br /></span> <div style="text-align: justify;">သၾကၤန္မတို္္င္ခင္ ျမသဲတို႔ ၀မ္ေက်ာင္ရြာက စုေပါင္းရွင္ေလာင္းပြဲကို အၾကီးအက်ယ္လုပ္ၾကသည္...။ ထံုးစံအတိုင္း ျမသဲညွာႏွင့္အေပါင္းအသင္းတစ္စုက ကြမ္းေတာင္ကိုင္ရပါသည္...။ ဆရာကိုၾကည္ႏိုင္အတြက္ေတာ့ မၾကံဳဖူးေသးသည့္ ရွမ္းျပည္ကရြာဓေလ့ပါပဲ....။ ျမသဲတို႔နဲ႔လိုက္ကူလုပ္ရင္း ရွင္ေလာင္းပြဲေလး စည္စည္းကားကားနဲ႔ ေပ်ာ္စရာလည္းေကာင္းပါသည္..။ အစ္မ၀ိုခမ္းတို႔ ညီအစ္မကေတာ့ အလွဴအတြက္ စားအိုးၾကီးမ်ားကို တာ၀န္ယူခ်က္ျပဳတ္ရသည္....။ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြမွာေတာ့ ရွင္ေလာင္းေလးေတြကို ျမင္းစီးျပီး လွည့္ပါသည္...။ ရွမ္းျပည္မွာေတာ့ ဒီလိုမဟုတ္ပါ... ရွင္ေလာင္းကေလးမ်ားကို ရြာမွ ကာလသားမ်ားက ကုတ္ေပၚတင္ကာ ဗံုေမာင္းမ်ားတီး၍ ကခုန္ၾကပါသည္....။ ၾကာလာေတာ့ ရွင္ေလာင္းေလးေတြခင္ဗ်ာ ေပါင္ၾကားနာျပီး ငိုၾကပါေလေရာ....။<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ျမသဲ... ဟိုမွာ ရွင္ေလာင္းေလးတစ္ပါး ငိုေနျပီ...ဘာလို႔လဲ”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဟာ...ဆရာကလဲ မျမင္ဘူးလား ဟိုမွာ သူတို႔ကို ကုတ္ပိုးမွာခြထိုင္ခိုင္းထားျပီး ဒီေလာက္ ကခုန္ေနမွာေတာ့ ကေလးေတြလဲ ဘယ္ခံႏွုိ္င္ေတာ့မလဲ ေပါင္ၾကားနာလို႔ေလ ငိုကုန္ၾကျပီ”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ ေအာ္ အဲလိုလား အဟားး ဟားးး ”</span><br /><br /><div style="text-align: justify;">သူအဲလိ္ု ေပါ့ပါးစြာရယ္လိုက္ေတာ့ ဆရာတစ္ေယာက္ႏွင့္မတူေတာ့ဘဲ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးေသာ လူငယ္တစ္ေယာက္ဟု ျမသဲ ၾကက္သြန္လွီးေနရင္းမွ ေငးေမာကာေတြးမိျပီး ျပံဳးလိုက္သည္..။ နက္ျဖန္ရွင္ေလာင္းလွည့္ၾကျပီး ဖိတ္ထားေသာတျခားရြာမွ ဧည့္သည္မ်ားႏွင့္ ရြာလံုးကၽြတ္စားဖို႔အတြက္ ျမသဲတို႔ အပ်ိဳအဖြဲ႔ေတြကလဲ လိုက္ပါကူညီခ်က္ျပဳတ္ၾကရသည္...။<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ ဒါနဲ႔ ျမသဲ သူတို႔က ကေလးငိုေနလဲ အကမရပ္ပါလား”</span><br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><div style="text-align: justify;">ကေလးေတြငုိေနၾကေပမယ့္ ဗံုေမာင္းနဲ႔ ကခုန္ျမဴးတူးေနၾကေသာ ကိုကာလသားမ်ားကို ဆရာေလးသည္ အံ့အားသင့္လ်က္ ျမသဲကိုလွည့္ျပီးေမးျပန္သည္...။<br /><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ေအာ္...ဆရာကလည္း ရွင္ေလာင္းေလးေတြရဲ႔မိဘေတြက ကာလသားေတြေတာင္းတာကိုေပးမွ သူတို႔က ကေလးေတြကို ေအာက္ခ်ေပးမွာေလ”</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ေဟာဗ်ာ...အဲလိုၾကီးလား ကေလးေတြသနားစရာေနာ္”</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဒါေတာ့ အေပ်ာ္ေပါ့ ဆရာရယ္ ဓေလ့ထံုးတမ္းတစ္ခုေပါ့”</span><br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><br />ဆရာေလးက ပလာေခ်ာင္ေၾကာ္အတြက္ သစ္သားဆံုၾကီးထဲမွာပုဇြန္ေျခာက္ေထာင္းရင္း ေခါင္းတညိတ္ညိတ္နဲ႔ ရွင္ေလာင္းေလးေတြကိုလွမ္းလွမ္းၾကည့္ေနပါသည္...။<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဒါနဲ႔ ျမသဲ ဒီသစ္သားဆံုၾကီးေတြက ခုလိုအလွဴမွာသံုးဖို႔လုပ္ထားၾကတာလား”</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဟုတ္ကဲ႔ အဲဒီအတြက္လဲ သံုးပါတယ္ တကယ္ေတာ့ ဒီဆံုေတြက ေဆာင္းတြင္းေရာက္ရင္ေခါပုတ္ေထာင္းဖို႔ လုပ္ထားတဲ႔ဆံုသီးသန္႔ပါ”</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ေတာ္ေတာ္ေတာ့ေထာင္းယူရမယ္ေနာ္ဗ်... ေကာက္ညွင္းကစီးစီးနဲ႔”</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဟုတ္တယ္ဆရာ...အဲဒီေခါပုတ္ေထာင္းျပီး ပူပူေႏြးေႏြးကို ဆရာမစားဖူးလို႔ သိပ္ေကာင္းတာ ေဆာင္းေရာက္ရင္ ဆရာေတြ႔ရပါလိမ္႔မယ္”</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ျမသဲတို႔ ရွမ္းဓေလ့ကေတာ့ က်ေနာ့္အတြက္ အထူးအဆန္းေတြခ်ည္းပဲ”</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဆရာအမ်ားၾကီးထပ္ၾကံဳရဦးမွာ သၾကၤန္က်ရင္လည္းေပ်ာ္ဖုိ႔သိပ္ေကာင္းတာ ျမသဲကရန္ကုန္ျပန္ရမွာဆိုေတာ့ ဆရာ့ကို သၾကၤန္ဓေလ့အေၾကာင္းေလး ေျပာျပႏိုင္ေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး.... ဒါေပမယ့္ မပူပါနဲ႔ အမမိုခမ္းတို႔ရွိတာပဲ ဆရာသိခ်င္တာ သူတို႔ကိုအကုန္ေမးလို႔ရတယ္ ျပီးေတာ့ ေဖၾကီးတို႔ ေမၾကီးတုိ႔ကိုလဲ ေမးႏိုင္တာပဲ ေနာ့္”</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္တယ္ဗ်... ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္က ျမသဲရွင္းျပတာေလးကိုပုိနားေထာင္ခ်င္ေနမိတာ”</span><br /><br /><br /><div style="text-align: left;">ဆရာေလး အဲလိုေျပာေတာ့ ျမသဲ သူ႔ကိုတစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ အၾကည့္ခ်င္းဆံုမိသြားသည္....။ ျမသဲ မ်က္လႊာမခ်ဘဲ သူ႔ကို ျပန္စုိက္ၾကည့္ေနမိသည္...။<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ေအာ္... ဒီလိုေလဗ်ာ...ျမသဲက က်ေနာ္ဒီရြာေရာက္ကတည္းက ေနရာအႏွ႔ံလိုက္ပို႔ျပီးရွင္းျပေနက်ဆိုေတာ့ ျမသဲရွင္းျပတာကို နားယဥ္ေနျပီေလ... အဲဒါေျပာတာပါ”</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ ဆရာကလည္း ျမသဲလဲ ဘာမွမေျပာပါဘူး”</span><br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><div style="text-align: justify;">ျမသဲသူရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖစ္ျပီး ျပန္ေျဖရွင္းေနတာကို သေဘာက်စြာျပံဳးရယ္လိုက္မိသည္...။ သူက သူရွက္လွ်င္လုပ္ေနက် ကုတ္ပိုးမွဆံပင္ကို ပြတ္သတ္ေနလိုက္သည္...။<br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;">~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><div style="text-align: justify;">အလွဴျပီးျပီး သံုးရက္မွာပဲ ျမသဲရန္ကုန္သို႔ျပန္ရန္ျပင္ဆင္ရေတာ့သည္...။ ညတုန္းက အမမိုခမ္းတို႔က ျမသဲျပန္ခါနီးမို႔ အိမ္မွာ ထမင္းခ်က္ေကၽြးၾကေသးသည္...။ ျပီးေတာ့ ျမသဲအတြက္ အမမိုခမ္းက သူေနာက္ဆံုးယက္လုပ္ထားတဲ႔ ခ်ည္ထည္ ေဒါနစိမ္းေရာင္တစ္စံုလက္ေဆာင္ ေပးလိုက္ေသးသည္...။ ဒီအပ်ိဳၾကီးေတြက ဒီလုိပဲ ျမသဲကို သံေယာဇဥ္ရွိၾကသည္....။ ျမသဲကို ညီမတစ္ေယာက္လိုခ်စ္ခင္ၾကပါသည္...။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">ျမသဲက အထုပ္ေတြႏွင့္ အိမ္ေရွ႔မွာေစာင့္ေနရံု....။ ထံုးစံအတုိင္း ေဒါဂ်စ္ကားက အိမ္ေရွ႔ထိလာေခၚေပးမည္...။ ဆရာေလးလည္း ေစာေစာစီးစီးေရာက္ေနပါသည္...။ ျမသဲအေမက မနက္စာကို ေကာက္ညွင္းေပါင္းပူပူေလးႏွင့္ ၀က္လက္ေအးဟင္းလုပ္ထားေပးသည္...။ မနက္စာကို ျမသဲတို႔မိသားစုႏွင့္အတူ သူစားလုိက္ပါသည္...။<br /><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဆရာရန္ကုန္မွာ လိုတဲ႔စာအုပ္ေတြရွိရင္ လွမ္းမွာေနာ္ ျမသဲ လူၾကံဳရွိရင္တစ္ခါတည္းပို႔ေပးမယ္ အားမနာနဲ႔”</span><br /><br /><br /><div style="text-align: justify;">ျမသဲကေတာ့ အျမဲလန္းဆန္းတက္ၾကြ ရႊန္းရႊန္းေ၀ေနသေလာက္... ဆရာကိုၾကည္ႏိုင္ကေတာ့ မ်က္ႏွာသိပ္မေကာင္း ....။ ဟန္ေဆာင္မေကာင္းလိုက္တာဟု ျမသဲ သူ႔ကိုၾကည့္ရင္း မွတ္ခ်က္ခ်လိုက္မိသည္..။ ခဏေနေတာ့ ဂ်စ္ကားေရာက္လာပါသည္...။ ေဖၾကီးနဲ႔ေမၾကီးကို ျမသဲကန္ေတာ့ေနတုန္း ျမသဲအထုပ္ေတြကို သူကူျပီးကားေပၚတင္ေပးလိုက္သည္...။ ကားေပၚတက္ခါနီး သူကမွာေနေသးသည္ ။<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“က်န္းမာေရးဂရုစိုက္ေနာ္ျမသဲ က်ေနာ္ စာေရးလိုက္ပါဦးမယ္”</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဟုတ္ကဲ႔ ဆရာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္... ဆရာ့ကိုေတာ့စိတ္ခ်ပါတယ္ ဒီတစ္ရြာလံုးက၀ိုင္းေစာင့္ေရွာက္ၾကမွာဆိုေတာ့ ပူစရာမလိုေတာ့ဘူး”</span><br /><br /><br /></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div> <div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(204, 204, 255);">ျမသဲရန္ကုန္ျပန္သြားေတာ့ သူ႔စိတ္ထဲ ဟာတာတာျဖစ္က်န္ရစ္သည္...။ အခါတိုင္းလို ေဘးနားက စကားတတြတ္တြတ္ေျပာဆို မေရာက္ဖူးတဲ႔ ေနရာေတြလိုက္ျပ သူနားမလည္တဲ႔ ရိုးရာဓေလ့ေတြကို မေမာႏိုင္မပန္းႏိုင္ရွင္းျပနဲ႔ ျမသဲကို သူလြမ္းျပီး သံေယာဇဥ္ျဖစ္က်န္ရစ္ခဲ႔မွန္း... အနားမွာ မရွိိေတာ့မွ ပိုပိုသိသာလာသည္...။ ထို႔ေၾကာင့္ သူစာတစ္ေစာင္ေရးပါသည္...။ ျမသဲ ဒီရြာကိုျပန္လာဖို႔ ျမသဲကိုျပန္ေတြ႔ဖို႔ တစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကာဦးမည္...။ ေနာက္ႏွစ္ ဒီလိ္ုခ်ိန္ေလာက္မွသာ ျမသဲကိုသူ ျပန္ေတြ႔ႏိုင္မည္...။</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 255);">ဒီလိုနဲ႔ သူကေလးေတြကို စာျပရင္း ျမသဲႏွင့္ တစ္လတစ္ခါစာအျပန္အလွန္ေရးျဖစ္ၾကသည္...။ စာထဲတြင္ ရြာကအေျခအေန ျမိဳ႔ကအျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ဖလွယ္ျဖစ္ၾကသည္....။ ေနာက္ သူနဲ႔ျမသဲ ကဗ်ာအေၾကာင္းမ်ားေျပာျဖစ္ၾကသည္...။ သူက သူေက်ာင္းဆရာအလုပ္အျပင္ သူ႔ကိုယ္ပိုင္၀ါသနာက ကဗ်ာေရးျခင္းျဖစ္သည္...။ ျမသဲကေတာ့ သူမ်ားေရးေသာကဗ်ာမ်ားကို အဖတ္မ်ားသူျဖစ္ျပီး ကဗ်ာကိုေတာ့ လက္ေတြ႔မေရးျဖစ္ေသးပါ...။ စာေရးတိုင္းေတာ့ သူ႔ကဗ်ာတိုမ်ားကို ျမသဲကအျမဲဖတ္ရစျမဲပင္ျဖစ္သည္....။ သူ ျမသဲႏွင့္ ေျခာက္လၾကာမွ် စာအျပန္အလွန္ေရးျပီးသကာလမွာ ျမသဲကိုသူ႔ရင္တြင္းခံစားခ်က္မ်ားကို ကဗ်ာေလးမ်ားျဖင့္ အရိ္ပ္အျမြက္ျပကာေရးတတ္လာပါသည္...။ ျမသဲကေတာ့ “ဆရာ့ကဗ်ာေလးေတြက သိပ္....ဖတ္လို႔ေကာင္းတာပဲ... ဆရာကခ်စ္တတ္လို႔ အခ်စ္ကဗ်ာေလးေတြေရးတာလား”စသျဖင့္ ရႊန္းရႊန္းေ၀ေအာင္ သူ႔ကို ေမးကာ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္တတ္ပါသည္...။ ေနာက္ေတာ့ သူေ၀့မေနေတာ့ဘဲ ျမသဲကို ဖြင့္ဟ၀န္ခံသည့္ စာတစ္ေစာင္ေရးလိုက္ေတာ့... သူေမွ်ာ္လင့္ထားသည့္အတိုင္း ျမသဲ မအံ့ၾသပါဘူး...။ ျမသဲ ဆရာ့ကိုေလ့လာပါရေစဦး ဟုစာျပန္လာေသာအခါ သူ႔အတြက္ အေျဖတစ္၀က္ရလိုက္သလို ၀မ္းေျမာက္၀မး္သာရိွသြားပါသည္...။</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 255);">ထိုခ်ိန္မွစ၍ သူစာေရးေသာအခါတြင္ “သို႔..... ခ်စ္ေသာျမသဲညွာ” ဟူ၍အစခ်ီတတ္လာပါသည္...။ ျမသဲက သူ႔ကို ေနာက္ႏွစ္ ရြာျပန္လာလွ်င္ အေျဖေပးမည္ဟုစာျပန္လိုက္သည္...။ သူ႔ကိုျမသဲက စာျပန္ေရးေတာ့ “အစ္ကိုဆရာ”ဟုေရးတတ္ပါသည္...။ ကေလးေတြကိုစာသင္ျပရင္း ျမသဲ ျပန္အလာကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ရတာ သူ႔အတြက္ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေညာင္းလွပါသည္...။</span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"><br /><br /><br />သူ႔မွာေတာ့ ျမသဲညွာျပန္အလာကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ရင္း... ျမသဲျပန္လာခါနီး တစ္လအလိုမွာပဲ သူ႔ဘ၀အတြက္ သူဘယ္တုန္းကမွ ေမွ်ာ္လင့္မထားသည့္ ျပန္ျပင္မရႏိုင္ေတာ့သည့္ အေျပာင္းအလဲ တစ္ခုက သူ႔ကို အစိမ္းလိုက္ ၀ါးမ်ိဳပစ္လိုက္သည္...။ သူတစ္သက္မွာ ဒီလို အျဖစ္မိ်ဳးေလာကမွာရွိေနသည္ဟုပင္ မသိရွိခဲ႔ဖူးပါ....။ ဒီလိုေရွးဆန္တဲ႔ အယူအဆေတြ ကမၻာေလာမွာရိွေနေသးတာ သူ႔အတြက္ မယံုႏိုင္စရာပါပဲ...။ သူေလ့လာသိရိွသမွ် ဓေလ့ထံုးတမ္းထဲမွာေတာ့ သူ႔ဘ၀ကို တစ္ဆစ္ခ်ိဳး ဂၽြန္းထိုးေမွာက္ခံုျဖစ္ေအာင္ ေျပာင္းလဲပစ္လိုက္ေစတာပါပဲ...။ </span> <span style="color: rgb(204, 204, 255);">ျမသဲကို သူျပန္လာရင္ သူဘယ္လိုရင္ဆိုင္ရမလဲ.... ျမသဲကို ဘယ္လို ခံႏုိင္ရည္မ်ိဳးနဲ႔ သူစာေရးအေၾကာင္းၾကားရမလဲ သူရင္ေတြဗေလာင္ဆူေနျပီ...။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ မတတ္ႏိုင္ေတာ့ ျမသဲကို သူအသိေပးရမည္...။ သူခ်စ္ေသာျမသဲကိုေတာ့ သူပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာျပမွျဖစ္မည္...။</span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 102, 204);"><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">သို႔.....</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">ခ်စ္ေသာ....ျမသဲညွာ</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 255);">အစ္ကိုေတာ့ လငပုတ္ဖမ္းခံလိုက္ရျပီ.......။</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 255);">ဟု....အစခ်ီ၍ သူေရးလိုက္ေတာ့ ပထမစာေၾကာင္းကိုစဖတ္လိုက္ရတာႏွင့္ ျမသဲခ်က္ခ်င္း သေဘာေပါက္သြားသည္...။ ျမသဲ သူ႔ကိုေျပာျပခဲ႔ေသာ ရြာ၏ ဓေလ့ထံုးစံထဲမွာ အဲဒီလငပုတ္ဖမ္းးသည့္ အေၾကာင္းေလး က်န္သြားသည္....။ ဒီလိုပါ...။ ျမသဲတို႔ရြာမွာ ရွမ္းျပည္က ရြာေတြအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ယံုၾကည္လိုက္နာၾကသည္..။ အပ်ိဳအိမ္မွာ လူပ်ိဳလွည့္သြားသည့္အခါ လငပုတ္ဖမ္းသည္ႏွင့္ၾကံခဲ႔ရင္ ရြာလူၾကီးေတြက အဲဒီလူပ်ိဳနဲ႔ အပ်ိဳကိုခ်က္ခ်င္း ေပးစားပါသည္...။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ဆရာေလးကိုၾကည္ႏိုင္ အမမိုခမ္းနဲ႔ ျမသဲ ပို႔ေပးတဲ႔ လက္ဖက္သုတ္ကို အတူထိုင္စားေနတဲ႔ အခ်ိန္ ည၈နာရီေက်ာ္ေလာက္မွာ လၾကတ္ပါေလေရာ.... ။ ဒီေတာ့ ဆရာေလး လငပုတ္ဖမ္းခံလိုက္ရျခင္းျဖစ္သည္..။</span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"><br /><br /><br />ရြာလူၾကီးေတြနဲ႔ အမမိုခမ္းအေမ ေဒၚနန္းသန္းေအးတို႔က မဂၤလာပြဲအတြက္ စီစဥ္ၾကသည္...။ ဆရာေလးခင္ဗ်ာ ကမၻာေလာကထဲကေန ခုခ်က္ခ်င္းေပ်ာက္ကြယ္သြားခ်င္စိတ္ေပါက္သြားသည္...။ သူ႔မွာ ထြက္ေပါက္မရွိ... ။ မိဘေတြကိုလွမ္းအေၾကာင္းၾကားဖို႔ပင္ စိတ္မပါႏိုင္...။ စဥ္းစားၾကည့္ဦးေလ....။ သူ႔ထက္ အသက္ဆယ့္သံုးႏွစ္ေလာက္ၾကီးသည့္ မိန္းမႏွင့္သူ လက္ထပ္ရေတာ့မည္...။ ရြာကလူေတြ အုပ္အုပ္ကၽြတ္ကၽြတ္ျဖစ္ကုန္ၾကသည္....။ သူ႔ကို သနားစရာ သတၱ၀ါေလးအျဖစ္ ၀ိုင္းၾကည့္တာခံရသည္...။ တိုးတိုးတစ္မိ်ဳး က်ယ္က်ယ္္ႏွင့္တစ္ဖံုေျပာၾကေသးသည္...။ “သနားစရာတို႔ဆရာေလးအျဖစ္ ရမယ့္ရေတာ့ အေမအရြယ္ေလာက္မိန္းမရလိုက္တယ္.... အပ်ိဳၾကီးတို႔ကေတာ့ စြံသြားတာေပါ့ကြာ”တဲ႔....။<br /><br /><br /></span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">သူ႔အတြက္ ျမသဲ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိရံုမွတပါး တျခားဘာမွမတတ္ႏိုင္ေတာ့ပါ...။ ျမသဲခံစားမႈကို ခ်ဳပ္တည္းႏိုင္ပါသည္...။ သူဒီလိုျဖစ္သြားတာကို သိသိခ်င္း ကဗ်ာသိပ္ခ်စ္တတ္သည့္ သူ႔အတြက္ ျမသဲ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေရးခ်င္စိတ္ေပါက္သြားသည္...။ ျမသဲကုိခ်စ္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ သူ႔အတြက္ ကဗ်ာခ်စ္တဲ႔ သူ႔အတြက္ ... ျမသဲ၏ ရင္းတြင္းျဖစ္အမွတ္တရကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကို ေရးျပီးပို႔လိုက္သည္...။ ဒီကဗ်ာေလးဟာ ျမသဲဘ၀မွာ ပထမဦးဆံုးအၾကိမ္နဲ႔ ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ေရးျဖစ္ျခင္းလည္းျဖစ္သည္....။ သူ႔အျဖစ္ေလးကို ခံစားျပီးေရးျဖစ္ခဲ့သည့္ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္လည္းျဖစ္သည္...။</span><br /></div><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">မ်ဥ္း</span><br /><div style="text-align: left;"><br /></div> <span style="color: rgb(204, 102, 204);">ညကသိပ္ေမွာင္လြန္းတယ္<br />ေအးစိမ္႔စိမ္႔နဲ႔<br />ေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ႔ျပီးသားအရာတစ္ခုကို<br />အံ့အားသင့္တဲ႔စိတ္နဲ႔<br />ငါ....ေခၽြးေတြပ်ံခဲ႔............။</span> <span style="color: rgb(204, 102, 204);"><br /><br />အသက္ရွဴသံေတြျပင္းလြန္းတယ္<br />အိုက္စပ္စပ္နဲ႔</span> <span style="color: rgb(204, 102, 204);"><br />တစ္စံုတစ္ခုကြယ္ေပ်ာက္သြားေတာ့မယ္ဆုိတာ<br />သိသိလ်က္နဲ႔</span> <span style="color: rgb(204, 102, 204);"><br />ငါ....ႏွေျမာတသေနမိခဲ႔........။</span> <span style="color: rgb(204, 102, 204);"><br /><br />ရင္ခုန္သံေတြျမန္လြန္းတယ္<br />ညိဳလဲ႔လဲ႔နဲ႔<br />ငါ့နားက ၾကယ္တစ္ပြင့္ ဟိုးး....အေ၀းကို<br />ထြက္ခြာသြားေတာ့မယ္ဆိုတာ ေသခ်ာသြားခ်ိန္<br />ဆို႔.....နင့္.....ေၾက.....ကြဲရံုသာ ငါတတ္ႏိုင္ေတာ့တယ္...။</span> <span style="color: rgb(204, 102, 204);"><br /><br />ဒီလိုနဲ႔....အညိဳေရာင္ၾကယ္ကေလး<br />တေျဖးေျဖး....ေ၀း...ေ၀း....ေ၀း....သြားတာကို<br />ငါတစ္ညလံုးမအိပ္ဘဲ ထို္င္ၾကည့္ခဲ႔တယ္.....<br />ၾကယ္ကေလး.....<br />အေ၀းကိုေျပးေနတဲ႔ အလင္းတန္းက<br />ေကာင္းကင္ယံမွာ<br />နင္နဲ႔ငါ့ၾကား..............<br />မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းလိုျခားခဲ႔ျပီ....။</span><div style="text-align: left;"><br /></div></div></div> </div></div></div></div></div></div></div></div></div><div style="text-align: center; color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(204, 102, 204);">ေအာ္....ခုေတာ့လဲ ငါတို႔ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">ကဗ်ာေလးနဲ႔ေတာင္</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">စကားေျပာပိုင္ခြင့္မရွိေတာ့ဘူးတဲ႔လား....။ ။</span><br /><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(102, 51, 255);">ျမသဲဆီက အေျဖရဖို႔သူေစာင့္ဆိုင္းလိုက္ရေသာတစ္ႏွစ္ ျမသဲျပန္ေရာက္လာခ်ိန္သည္ ျမသဲမဟုတ္ေသာ တျခားသူူႏွင့္သူ လက္ထပ္လိုက္ရေသာပြဲကို က်င္းပရမည့္ အခ်ိန္ျဖစ္လိမ္႔မည္ဟု အိပ္မက္ပင္မမက္၀ံ့ခဲ႔ပါ..။ ကမၻာေလာကၾကီး၏ ဆန္းၾကယ္လွေသာအလွည့္အေျပာင္းကို သူလွလွပပ ခံလိုက္ရျပီ....။ ျမသဲျပန္လာဖုိ႔အစီစဥ္မရွိပါ...။ သို႔ေပမယ့္ အမမိုခမ္းက သူ႔မဂၤလာပြဲေလးကို ညီမေလး မရရေအာင္လာတက္ရမည္ဟု စာျဖစ္တတန္ လူၾကံဳျဖစ္တစ္မိ်ဳး လွမး္ေခၚတာေၾကာင့္ ျမသဲျပန္ေရာက္လာပါသည္...။ ျမသဲ ဆရာ့လက္ထပ္ပြဲကို တက္ဖို႔အင္အားအျပည့္ရိွပါသည္</span></span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(102, 51, 255);">။ <br /><br /></span>အမမိုခမ္းလက္ေဆာင္ေပးခဲ႔ေသာ ေဒါနစိမ္းေရာင္ရွမ္း၀တ္စံုရင္ဖံုး၀မ္းဆက္ကို ျမသဲ၀တ္ဆင္ပါသည္...။ သတိုးသားႏွင့္ သတိုးသမီးကေတာ့ ရွမ္း၀တ္စံုအျပည့္ႏွင့္ အမမိုခမ္းကလည္း လွပက်က္သေရရိွေနေလသည္..။ ဆရာကိုၾကည္ႏိုင္ကေတာ့ မျပံဳးႏိုင္ မ်က္ႏွာခပ္ညိဳညိဳႏွင့္...။</span><br /><br /><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(204, 204, 255);"><span style="color: rgb(255, 204, 255);">“ဆရာ.... ျပံဳးျပံဳးေလးေနပါ...ေတာ္ၾကာဧည့္သည္ေတြလာရင္ အဲလိုေနမေနနဲ႔ဦး”</span><br /><br /></div><span style="color: rgb(204, 204, 255);"><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(204, 204, 255);">သူကေတာ့ ျမသဲကို ခ်ီးက်ဴးမိသည္....။<br /><br />ျမသဲ တကယ္ ဘာမွမခံစားရဘူးဟု သူထင္လဲ ျမသဲအတြက္ေရာ သူ႔အတြက္ပါပိုေကာင္းပါသည္...။ ျမသဲညွာ...ဆိုတာ ကိုယ့္အသဲႏွလံုး ကုိယ္႔ခံစားခ်က္ကို တာ၀န္ယူႏိုင္စြမ္းတဲ႔</span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ပါ....။ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္အတြက္နဲ႔ ကိုယ့္ဘ၀ကို မစားႏိုင္မအိပ္ႏိုင္ အဓိပၸါယ္မရွိတာေတြကို စိတ္ကူးယဥ္ ရူႏွမ္းမေနခ်င္တဲ႔သူပါ...။ လက္ေတြ႔ဘ၀ကိုပဲ ဘယ္လိုလွပေအာင္</span><span style="color: rgb(204, 204, 255);"> </span><span style="color: rgb(204, 204, 255);">ဖန္တီးမလဲဘဲ စိတ္ကူးေနသည့္ သူတစ္ေယာက္ပါ...။ ဒီအတြက္ ဆရာကံေကာင္းပါတယ္...။ ဆရာ့အတြက္နဲ႔ ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ စိတ္ဆင္းရဲ ကုိယ္ဆင္းရဲျဖစ္မက်န္ရစ္ခဲ႔ပါဘူး......။ ဆရာနဲ႔ အမတို႔ ဘ၀ သာယာခ်မ္းေျမ႔ပါေစလို႔ပဲ ျမသဲ ဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္....။</span><br /></div><span style="color: rgb(102, 51, 255);"><br /><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">က်မစာကိုလာဖတ္သူ ညီမတစ္ေယာက္ရဲ႔ ခံစားခ်က္ကို ေရးဖြဲ႔ထားတဲ႔ “မ်ဥ္း”ဆိုတဲ႔ ကဗ်ာေလးကိုအေျခခံျပီး စိတ္ကူးေရးသားျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ၀တၳဳရွည္ေလးတစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါတယ္...။ ခါတိုင္းလို အပိုင္းေတြခြဲျပီးေရးဖို႔ စာဖတ္သူေတြအတြက္ တစ္ပိုင္းတစ္ပ်က္နဲ႔ ဇာတ္လမ္းေလး အရသာပ်က္မွာစုိးတာေၾကာင့္ တစ္ပုဒ္လံုးကိုပဲ အျပီးေရးတင္လုိက္ပါတယ္...။ နဲနဲေတာ့ရွည္သြားတယ္....။ သီးခံျပီးဖတ္ေပးတဲ႔အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္....။ ေခါင္းစဥ္ေလးကိုေတာ့ “Dear John” ဆိုတဲ႔ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားနာမည္ကို သေဘာက်ျပီး “ခ်စ္ေသာ...ျမသဲညွာ”လို႔ေပးထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္....။<br /><br /><br /></span></span> </div></div><span style="color: rgb(102, 51, 255);"><span style="color: rgb(204, 204, 255);">မိုးေငြ႔</span><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-5204542155266194530?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-30716784287673602362011-12-25T08:36:00.002-05:002011-12-27T04:52:12.098-05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-qe4URDVUOXk/TvFa1uOXkgI/AAAAAAAADlI/03FoTe0t5Pg/s1600/SnowFlake_Dark_Night_by_SchneiderStudios.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-qe4URDVUOXk/TvFa1uOXkgI/AAAAAAAADlI/03FoTe0t5Pg/s320/SnowFlake_Dark_Night_by_SchneiderStudios.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688427683333509634" border="0" /></a><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span><span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><br />ကုိယ္႔ရဲ႕ ညေတြက ေမွာင္လြန္းတယ္ ...</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />အလြမ္းေငြ႔ေတြက ေအးစက္စက္ႏိုင္လြန္းတယ္ ...</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />ကုိယ္ေယာင္ေဖ်ာက္သူကုိ ရွာေဖြရလြန္းလို႔လဲ ေမာပန္းလွျပီ ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ဒီဇင္ဘာရဲ႕ ႏွင္းစက္ေတြၾကား</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />အလင္းျမဴမႈန္တစ္ပြင္႔စာမွ ေ၀းကြာေနရလား ခ်စ္သူ</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ဖူးပြင္႔အံက်လာတဲ႔ ႏွလံုးသား ဗံုသံေတြ</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);">စည္းခ်က္က်နေစဖို႔<br />ကုိယ္႔မ်က္ရည္ေတြ ေခ်ာင္းစီးေပးရမွာလား ...</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />အလြမ္းနဲ႔ေရးတဲ႔ ဇာတ္ထုပ္တခုက</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ဒီဇင္ဘာမွာ မဖိတ္ေခၚပဲ ေရာက္လာတယ္ .. (သူ႔လို႔ ကုိယ႔္လိုေပါ႔)</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><br />ႏွင္းသားနန္းေတာ္ေအာက္ ပန္းမေၾကြလည္း ေကာက္ၾကစို႔ ခ်စ္သူ ...</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ျဖဴစင္ၾကြရြေနတဲ႔ အလင္းျဖာျဖာ အပြင္႔ေတြ</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);">ရင္ထဲမွာ အဆုတ္လိုက္ပါပဲ ...</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);">တျဖည္းျဖည္းေၾကြမလို႔နဲ႔ ေ၀ွ႔ကာ၀င္တိုက္ခတ္</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);">ႏွလံုးသား တစ္ခန္းရပ္တံ႕သြားရတယ္ ...</span> <span style="color: rgb(153, 153, 255);">ကုိယ္ေယာင္ေဖ်ာက္သူကေတာ႔ ေ၀းျမဲေ၀းဆဲ ...။</span><span style="color: rgb(255, 153, 255);">(ညလင္းအိမ္)</span></span></span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(255, 153, 255);"><br /></span></span><span style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(255, 153, 255);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);">မွတ္ခ်က္ ။ ။ </span>က်မရဲ႔ နစ္မွာ</span></span><span style="color: rgb(255, 153, 255);"> “ကုိယ္႔ရဲ႕ ညေတြက ေမွာင္လြန္းတယ္ ...</span> <span style="color: rgb(255, 153, 255);"> အလြမ္းေငြ႔ေတြက ေအးစက္စက္ႏိုင္လြန္းတယ္....</span><span style="color: rgb(255, 153, 255);">ကုိယ္ေယာင္ေဖ်ာက္သူကုိ ရွာေဖြရလြန္းလို႔လဲ ေမာပန္းလွျပီ”လို႔ေရးထားတာကို က်မရဲ႔ ေမာင္ေလး အသဲကြဲကဗ်ာဆရာ ညလင္းအိမ္က ခုလို ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အျဖစ္ဖန္တီးေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္...။ ေက်းဇူးပါ ေမာင္တူး ...။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-3071678428767360236?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-39064573598462251432011-12-23T22:19:00.003-05:002011-12-24T01:54:41.031-05:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-TPFZT6v7U1k/TvVDlEyq3MI/AAAAAAAADl4/19awraoIJFs/s1600/images.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 259px; height: 194px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-TPFZT6v7U1k/TvVDlEyq3MI/AAAAAAAADl4/19awraoIJFs/s320/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689528008472976578" border="0"></a><br /><font style="color: rgb(0, 204, 204);"><br />ဒီဇင္ဘာဆိုတာ ႏွင္းပြင့္ေတြလိႈင္ေ၀တဲ႔ ေဆာင္းလတစ္လတဲ႔လား.....။</font> <font style="color: rgb(0, 204, 204);"><br /><br />ငယ္ငယ္တုန္းက နယ္မွာ အတန္းထဲက သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႔က တိုင္းရင္းသူ ေခရစ္ယာန္ဘာသာေတြဆိုေတာ့</font> <font style="color: rgb(0, 204, 204);">ခရစၥမတ္ဆို သူတို႔ရြာမွာ ထမင္းဖိတ္ေကၽြးၾကတယ္....။ ေခါပုတ္ပူပူေႏြးေႏြးေတြေထာင္းေကၽြးၾကတယ္...။ ညဘက္ဆို ကိုယ္တို႔ရြာဘက္ Carol Singing လာဆိုၾကတယ္....။ သီခ်င္းလာဆိုတဲ႔သူေတြကို ေကာ္ဖီ မုန္႔ သၾကားလံုးစတာေတြနဲ႔ ဧည့္ခံၾကတယ္...။ ေပ်ာ္စရာေလးပဲ....။ ခရစ္ယာန္မဟုတ္ေပမယ့္ ခရစၥမတ္နဲ႔ေတာ့ ငယ္ကတည္းက သိပ္မစိမ္းခဲ႔ဘူး...။</font><br /><br /><font style="color: rgb(0, 204, 204);">ဒီဇင္ဘာဟာ ပြဲေတာ္ေတြန႔ဲ ႏွင္းပြင့္ဇာပု၀ါေအာက္မွာ အျမဲလွပေနတတ္တယ္....ဘယ္အခ်ိန္မဆိုဘဲ...။ ျပီးေတာ့ ေနာက္တစ္ႏွစ္ကူးဖို႔ ႏႈတ္ဆက္ပြဲေလးေတြတေပ်ာ္တပါး က်င္းပၾကတယ္....။ ခ်မ္းေအးျပီး လူတိုင္းကို ေပ်ာ္ရြႊင္ၾကည္ႏူးမႈေတြ သယ္ေဆာင္လာေပးတတ္တဲ႔ ဒီဇင္ဘာကို မႏွစ္ျမိဳ႔တဲ႔သူ မရွိသေလာက္ရွားမယ္လို႔ ကိုယ္ထင္ပါတယ္...။</font> <font style="color: rgb(0, 204, 204);"><br /><br />အေအးကဲတဲ႔ ရွမ္းျပည္မွာေနဖူးသူမို႔....တခါတခါေဆာင္းကုိ ကုိယ္ေၾကာက္မိတယ္...။ သိပ္ေအးခဲလာရင္ အဆစ္ေတြကိုက္တတ္တဲ႔အခါ.... ေမြးရာပါႏွာေခါင္းေပါက္တစ္ဖက္က်ဥ္းတဲ႔သူမို႔ အဲလို အရိုးထဲထိေအးခိုက္တဲ႔ခ်ိန္မွာ ညည ႏွာေခါင္းပိတ္ျပီး အိပ္မရလို႔ ထထထိုင္ေနခဲ႔ရတဲ႔အခါက်ရင္ေပါ့...။</font> <font style="color: rgb(0, 204, 204);"><br /><br />ရန္ကုန္ေရာက္လာေတာ့ ဒီဇင္ဘာနဲ႔ ကိုယ္နဲနဲစိမ္းသြားတယ္..........ေတာ္ေတာ္ၾကာတဲ႔ အထိပါပဲ...။</font> <font style="color: rgb(0, 204, 204);"><br /><br />ကိုယ့္ဘ၀မွာ မွတ္မွတ္ရရ ဒီဇင္ဘာကေတာ့ ကိုယ္တကၠသိုလ္ဒုတိယႏွစ္တက္တုန္းကေပါ့...။</font> <font style="color: rgb(0, 204, 204);">မနက္ေစာေစာစီးစီးတက္ၾကြစြာ ႏွင္းအေအးဒဏ္ကို အန္တုလို႔ ကိုယ့္ေမဂ်ာကမဟုတ္ဘဲ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္၀င္းထဲက ေဘာလံုးကြင္းတစ္ခုဆီကို ေမဂ်ာအလိုက္ျပိဳင္ပြဲေလးတစ္ခုအတြက္ အားေပးဖို႔ ေရာက္သြားခဲ႔ဖူးတယ္...။ ကိုယ္အားေပးခ်င္တဲ႔သူက ကိုယ့္ထက္ဂ်ဴနီယာက်တဲ႔ ပထ၀ီေမဂ်ာက အသားညိဳညိဳနဲ႔ ေကာင္ေလးကိုပါ...။ အဲဒီေန႔က ပထ၀ီနဲ႔ ရုကၡေဗဒ ေမဂ်ာတို႔ကန္တဲ႔ပြဲ...။ ကိုယ့္နဲ႔သိတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႔က ကိုယ့္ေမဂ်ာမဟုတ္ဘဲ ဘယ္သူ႔ကိုလာအားေပးသလဲဆိုျပီး စပ္စုၾကတယ္....။</font> <font style="color: rgb(0, 204, 204);"><br /><br />ေနာက္ေတာ့ အဲဒီအသားညိဳညိဳေကာင္ေလးနဲ႔ ကိုယ္တို႔အဖြဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္သြားၾကတယ္...။ သူက ခရစ္ယာန္ဆိုေတာ့ ခရစၥမတ္ဆို သူ႔အိမ္မွာ ဆုေတာင္းပြဲလုပ္ ထမင္းဖိတ္ေကၽြး သူ X'mas Carol သြားဆိုရင္လိုက္ဖူးတယ္...။ အဲဒီက်မွာ ဒီဇင္ဘာနဲ႔ ခရစၥမတ္ ကိုယ္နဲ႔ ျပန္နီးလာခဲ႔တယ္...။ ရန္ကုန္ရဲ႔ ေဆာင္းက အေအးေပ့ါတတ္လို႔ ကိုယ့္အတြက္ေနလို႔ေကာင္းတယ္...။ RC3မွာ ခရစ္ယာန္သူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္ရွိတယ္...။ သူတို႔ အားလံုးအဆိုေကာင္းၾကတယ္....။ တစ္ေယာက္ကအဆိုကၽြမ္းက်င္တယ္ ...တစ္ေယာက္က ဂီတာတီးေကာင္းတယ္ ေနာက္တစ္ေယာက္က ပီယာႏိုရတယ္....။ အဲတုန္းကအခ်ိန္ကို ခုျပန္ေတြးၾကည့္ေတာ့ လြမ္းစရာပါပဲ...။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ရွည္ေတြနဲ႔ ေက်ာင္းျပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ သိပ္အဆက္အသြယ္မရွိေတာ့ဘူး...။ ခရစၥမတ္လဲ ကိုယ္နဲ႔ ထပ္ေ၀းသြားျပန္တယ္....။</font><br /><br /><font style="color: rgb(0, 204, 204);">ခု ကိုယ္ေနတဲ႔ ရပ္ကြက္မွာ ကခ်င္ေတြ ခ်င္းေတြမ်ားတယ္...။ ကခ်င္ဘုရားေက်ာင္း ခ်င္းႏွစ္ျခင္းဘုရားေက်ာင္းေတြရွိေတာ့ ခုလို ဒီဇင္ဘာလမွာ ညည သီခ်င္းဆိုတဲ႔အဖြ႔ဲေတြက တစ္ဖြဲ႔ျပီးတစ္ဖြဲ႔ပါပဲ...။</font> <font style="color: rgb(0, 204, 204);">သူတို႔ေတြ “Marry Christmas” လို႔ေအာ္သံၾကားရင္.... ဟိုးးး လြန္ခဲ႔တဲ႔ အတိတ္ဆီက ဒီဇင္ဘာကိုေရာက္ေရာက္သြားသလိုပဲ....။ ကိုယ္တို႔အခန္းေဘးက မိသားစုလဲ RC ပဲ ခရစၥမတ္ဆို ကိုယ္တို႔ကို ႏွစ္တိုင္း ထမင္းဖိတ္ေကၽြးေလ့ရွိၾကတယ္....။</font> <font style="color: rgb(0, 204, 204);"><br /><br />ကိုယ့္ဘ၀မွာ ဒီဇင္ဘာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔ အမွတ္တရေတြအမ်ားၾကီးရွိခဲ႔ဖူးပါတယ္...။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ဒီဇင္ဘာရဲ႔ ျမဴႏွင္းေငြ႔ေတြၾကားမွာ “ဧ၀” ကေပးတဲ႔ အစိမ္းေရာင္ပန္းသီးေလးတစ္လံုး ကိုယ္လက္ေဆာင္ရထားတယ္...။ အဲဒီပန္းသီးေလးကို ကိုယ္ကိုက္စားသင့္သလား စဥ္းစားေနတယ္....။</font> <font style="color: rgb(255, 204, 204);"><br /><br />ခ်စ္ခင္စြာတဂ္လာေပးေသာ ညီမေလးရို႔စ္နဲ႔ ကန္ဒီတို႔ကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္....။ ဒီတဂ္ပို႔စ္ကို ဘေလာ့ဂါအစ္ကိုအစ္မ ေမာင္ငယ္ညီမငယ္ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေရးျပီးတင္ေနၾကတာေတြ႔ရပါတယ္..။ ခုလို အားလံုးရဲ႔ ရင္ထဲက ဒီဇင္ဘာကို လွပစြာ ဖြင့္ဆိုခင္းက်င္းျပသထားတာကိုေတြ႔ရလို႔လဲ ဒီတဂ္ပို႔စ္ေလးကို စတင္တဂ္လာတဲ႔ညီမရို႔စ္ကိုထပ္ျပီးေက်းဇဴးတင္မိပါတယ္...။ ရို႔စ္ရဲ႔ေမးခြန္းေတြကို မေျဖဘဲ ကိုယ္သန္ရာအေရးေလးနဲ႔ပဲေရးလိုက္တာမို႔ ေက်နပ္ႏွစ္သိပ္လိမ္႔မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္...။</font><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><font style="color: rgb(0, 204, 204);" face="&quot;" size="4">စာလာဖတ္သူအားလံုးနဲ႔ ဘေလာ့ေမာင္ႏွမအားလံုး</font><font style=";" face="&quot;" size="5"><font style="color: rgb(0, 204, 204);"> </font><font style="color: rgb(102, 204, 204);"><font style="color: rgb(0, 204, 204);" size="4"><br /></font><b><i>Merry Christmas &amp; Happy New Year.....</i></b></font></font></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><font style=";" face="&quot;" size="5"><font style="color: rgb(102, 204, 204);"><b><i><br /></i></b></font></font></p><font style=";" face="&quot;" size="5"></font></div> <font style="color: rgb(255, 204, 204);">ေမတၱာအားျဖင့္</font><font style="color: rgb(255, 204, 204);"> </font><font style="color: rgb(255, 204, 204);"><br />မိုးေငြ႔<br /><br /><br /></font><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-3906457359846225143?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-73202537052621006692011-12-21T04:40:00.004-05:002011-12-21T04:58:00.747-05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-IJ65Wja2qe8/TvGr2Wv_6xI/AAAAAAAADlU/TiqyPAVFXf8/s1600/Black%2Band%2BWhite.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 212px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-IJ65Wja2qe8/TvGr2Wv_6xI/AAAAAAAADlU/TiqyPAVFXf8/s320/Black%2Band%2BWhite.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688516754653834002" border="0"></a><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><br /></font><font style="color: rgb(153, 153, 255);">သူငယ္ခ်င္း.....</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">အဲဒီညေနက မိုးသည္းေတြ စီးမလာေပမယ့္</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">ညစ္ညမ္းေလေျပေတြတိုက္လုိ႔</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">မင္းဆံႏြယ္ ေတြေဖးမ မိုးစက္ေတြေအာက္</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">စိုစြတ္စြာ လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">မင္းက တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ့ ရနံ႔ကို</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">အလြမ္းေငြ႔ေငြ႔နဲ႔ရႈသြင္းလို႔ လြင့္ပါးေနေလရဲ႔..။</font><br /><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">သူငယ္ခ်င္း......</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">အဲဒီညေနက</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">မင္းပါးျပင္ထက္တြဲခိုေနတဲ့ မ်က္ရည္စက္ကို</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">သတၱေလာက မရိပ္မိေအာင္ ၀မ္းနည္းစြာ ခံယူခဲ့လို႔</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">သနားမႈျမစ္ရိုင္းေတြ ငါ့ရင္ခြင္ထဲ ေျပးဆင္းၾကသတဲ့...။</font><br /><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">သူငယ္ခ်င္း...</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">မိုးစက္ခင္းတဲ့ ညေနက ဂရုဏာကိုပ်ိဴး</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">အခ်စ္ကိုပန္းအျဖစ္ပြင့္ေစသလို</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">တို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားက စည္းေဘာင္ေတြကို</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">တိုးတိတ္ဆိတ္စြာရိုက္ခ်ိဳး ၀မ္းထဲမွာမ်ိဳထားမိ..။</font><br /><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">သူငယ္ခ်င္း....</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">မိုးစက္တို႔ အိပ္စက္ကုန္ျပီကြယ္</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">မင္းမက္ခ်င္တဲ့ အိပ္မက္မွာ "လ" မသာခဲ့လည္း</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">မင္းရဲ့ညေတြ အတြက္ အလင္းရြာခ်ေပးဖို႔</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">"လ" တစ္စင္း ငါ့ရင္ခြင္ဒိုင္ယာရီမွာ</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">လွ်ိဳ႔၀ွက္စြာ ေတာက္ပေနတာ</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">ငါလို႔ မင္းလက္ခံ ေတာင့္တတဲ့တစ္ေန႔</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">ဒီကမၻာကို ဖက္ရႈံ႔နမ္းမယ့္သူဟာ</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">ဘယ္ေနရာ ဘယ္ေဒသကလည္းလို႔</font><br /><font style="color: rgb(153, 153, 255);">လိုက္ေမးေနစရာ မလုိေတာ့ပါဘူး.......။</font><font style="color: rgb(102, 0, 204);"><font style="color: rgb(153, 153, 255);"> ။</font><font style="color: rgb(204, 0, 0);"> </font></font><font style="color: rgb(204, 102, 204);">( အေငြ႔ )</font><font style="color: rgb(204, 102, 204);"><br /><br /><br /></font><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-7320253705262100669?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-2897219653587190272011-12-19T10:39:00.004-05:002011-12-19T22:17:36.793-05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="color: rgb(204, 102, 204);" href="http://1.bp.blogspot.com/-2yocQIahIUI/Tb4i92x9K9I/AAAAAAAACis/OdSB8SNtxm8/s1600/bird1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 302px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-2yocQIahIUI/Tb4i92x9K9I/AAAAAAAACis/OdSB8SNtxm8/s400/bird1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5601953432567884754" border="0" /></a> <p class="MsoHeader" style="text-align: justify; color: rgb(153, 153, 255);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></p><p class="MsoHeader" style="color: rgb(153, 153, 255); text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အား….ေခါင္းေတြကိုက္လိုက္တာ….မခံမရပ္ႏိုင္ေအာင္ပါပဲ….။ မခံႏိုင္တာေတာင္ အိပ္စက္အနားယူဖို႔ မစဥ္းစစားဘဲ စာေရးဖို႔ စာဖတ္ဖို႔ပဲ စိတ္ေစာေနမိတယ္….။ ေသတၱာဖြင့္ ဟိုစာအုပ္ရွာ ဒီစာအုပ္ရွာနဲ႔ ကိုယ္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ႔ အက္ေဆးတခ်ိဳ႔ကို ေရြးခ်ယ္ယူဖတ္လိုက္တယ္…။ နားထင္ဆီက ေသြးေၾကာမွ်င္ေတြက ေစာင့္ေစာင့္ျပီးထိုးေနတယ္…။ အဲဒီခ်ိန္မွာ သူ႔ကို ခ်က္ခ်င္း သတိရလြမ္းဆြတ္သြားတယ္…။ ခုလို ကိုယ္ေခါင္းကိုက္ေနခ်ိန္ သူကိုယ့္နားထင္ကို ညင္သာစြာ ႏိွပ္ေပးမွာ ေသခ်ာတယ္…။ ဒီေနရာမွာေသခ်ာတယ္ ဆိုတာ ကိုယ့္အတြက္ လက္ေတြ႔မဆန္လွပါဘူး…။ ကိုုယ္နဲ႔သူ စကားေျပာတဲ႔အခါမ်ိဳး ကိုယ့္လက္ေခ်ာင္းေတြေညာင္းညာရင္ သူႏိွပ္ေပးေနက်….ကိုယ္ေခါင္းကိုက္ရင္လဲ သူႏွိပ္ေပးေနက်ေလ….။ ေလေအးစက္ေတြက သိပ္ေအးလြန္းတဲ႔အခါ သူဟာ ကိုယ့္အတြက္ေႏြးေထြးေစတဲ႔ ျခံဳေစာင္တစ္ထည္လဲျဖစ္ေသးတယ္…။ ကိုယ့္ကိုအေအးနဲ႔အတည့္မွန္းသိလ်က္နဲ႔လဲ ဘာေၾကာင့္ အက်ီၤလက္ရွည္၀တ္မထားလဲ ဘာလို႔ ေဘာင္းဘီတိုေလးနဲ႔ပဲေနေနလဲ စသျဖင့္ ျပစ္တင္ေျပာဆိုျခင္းမရွိဘဲ ကိုယ့္ကုိ အျမဲတမ္း ေႏြးေထြးလိႈက္လွဲတဲ႔ စကားမ်ိဳးကိုသာ ဆိုေလ့ရိွတယ္…။</span></p><p class="MsoHeader" style="color: rgb(153, 153, 255); text-align: justify;"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(153, 153, 255);"> </div><p class="MsoHeader" style="color: rgb(153, 153, 255); text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(153, 153, 255);"> </div><p class="MsoHeader" style="color: rgb(153, 153, 255); text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">တကယ္ဆို ကိုယ့္ကမၻာထဲကို သူေရာက္လာခဲ႔တာ သိပ္မၾကာေသးပါဘူး…။ ျပီးခဲ႔တဲ႔ ကိုယ့္ေမြးေန႔မတိုင္ခင္ တစ္လအလိုေလာက္ကပါ…။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ ေတြ႔ဆံုမႈက ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္အတိုင္းေလးပါပဲ…။ ဘာမွေတာ့ အထူးအဆန္းမဟုတ္ဘူး…။ သမာရိုးက်ဆန္ပါတယ္…။ သာယာၾကည္လင္တဲ႔ မိုးေကာင္ကင္ျပာျပာေအာက္မွာ… သဲေသာင္ျပင္နဲ႔ စည္းခ်က္ရုိက္ေနတဲ႔ ေရလိႈင္းေဖြးေဖြးေတြထဲမွာ…. ခ်ိဳျမျမ ရွိန္းတိန္းတိန္းရွိလွတဲ႔ အုန္းသီးႏုႏုထဲမွာ….သာယာျငိမ္႔ေညာင္းတဲ႔ ဂီတသံစဥ္မ်ားၾကားမွာ…နက္ျပာေရာင္ေကာင္းကင္ေနာက္ခံနဲ႔ မီးရွႈးမီပန္းေတြၾကားမွာ ယုန္ျဖဴကေလးေတြ ေျပးေဆာ့ကစားေနတဲ႔ ျမက္ခင္းျပင္ေပၚမွာ ကိုယ္တို႔ရဲ႔ ဆံုေတြ႔မႈေတြ စတင္အသက္၀င္ခဲ႔တယ္….။</span></p><p class="MsoHeader" style="color: rgb(153, 153, 255); text-align: justify;"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(153, 153, 255);"> </div><p class="MsoHeader" style="color: rgb(153, 153, 255); text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဂဏန္းတြက္စက္ေပၚမွာေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ်ရွိေနတဲ႔ ကုိယ့္ဘ၀နဲ႔ ကြန္ပ်ဴတာကီးဘုတ္ေပၚမွာ အျမဲရွိေနတဲ႔ သူ႔ဘ၀…။ ကိုယ္တို႔ တစ္ေယာက္အေၾကာင္းတစ္ေယာက္ ခေရေစ့တြင္းက် မသိၾကေပမယ့္..တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္နားလည္ႏိုင္ၾကတယ္…။ ဆိုးတူေကာင္းဖက္ ရဲေဘာ္ရဲဖက္လို တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ မက္ေမာတြယ္တာလာၾကတယ္..။ ဘ၀မွာ အလုိအပ္ဆံုးအေဖာ္ သူဟာ…..ကိုယ့္အတြက္ ကိုယ္ဟာ သူ႔အတြက္ျဖစ္လာတယ္….။ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ၀မ္းနည္းစရာေတြကို မွ်ေ၀ခံစားတတ္လာတယ္…။ တစ္ခါတစ္ခါ ႏွစ္ေယာက္ထပ္တူညီမွ်တဲ႔အခါ သူခံစားခ်က္ ကိုယ့္ခံစားခ်က္တစ္သားတည္းျဖစ္သြားခ်ိန္မွာ ဘ၀ဟာ လိုအပ္ခ်က္ကင္းမဲ႔စြာ ျပီးျပည့္စံုသြားတယ္လို႔ေတာင္ ထင္ရတယ္…။ ကိုယ္ကေတာ့ သူနဲ႔ ကိုယ့္ၾကားမွာ ရွိတဲ႔ ခ်စ္ခင္တြယ္တာမႈကို အျဖဴေရာင္ၾကိဳးမွ်င္တစ္ခုလို႔ သတ္မွတ္ထားတယ္…။ </span></p><p class="MsoHeader" style="color: rgb(153, 153, 255); text-align: justify;"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(153, 153, 255);"> </div><p class="MsoHeader" style="color: rgb(153, 153, 255); text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(153, 153, 255);"> </div><p class="MsoHeader" style="color: rgb(153, 153, 255); text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);">သူက ဘုရားသခင္ကိုခ်စ္တယ္…. ကဗ်ာေတြကိုခ်စ္တယ္…ျပီးေတာ့ ကိုယ္ေရးတဲ႔ အက္ေဆးလွလွေလးေတြကိုခ်စ္တယ္…။ ကုိယ္ကေတာ့ သူညည္းဆိုတတ္တဲ႔ သီးခ်င္းသံစဥ္ေတြကို ႏွစ္သက္စြဲလန္းတယ္…။ ကေလးတစ္ေယာက္လိုျဖဴစင္တဲ႔ သူ႔အျပံဳးေတြကိုမက္ေမာတယ္…။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ မတူညီခ်က္ကေတာ့ သူက အျဖဴေရာင္ႏွင္းမႈန္ေတြကိုခ်စ္ျပီး… ကိုယ္ကေတာ့ ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္တဲ႔အခါမွာ မ်က္ႏွာကိုလာထိမွန္မယ့္ မိုးစက္မိုးေပါက္ေတြကိုခ်စ္တယ္…။ အင္းေလ လူတိုင္းကေတာ့ျဖင့္ အၾကိဳက္ခ်င္းအကုန္တူဖို႔ဆိုတာမွ မျဖစ္ႏိုင္တာပဲ…။ ဒီလိုပဲ ကြဲလြဲမႈေတာ့ ရွိၾကတာေပါ့…။ ဒါေၾကာင့္မို႔ထင္ပါတယ္…သူၾကိဳက္တတ္တဲ႔ အေရာင္ေတြက ႏွင္းပြင့္ေတြလို ေဖြးဆြတ္တဲ႔ အေရာင္မ်ိဳးျဖစ္တယ္….။ ေန႔တစ္ေန႔ ကုန္ဆံုးခ်ိန္ေရာက္တိုင္း ကိုယ္အျမဲလြမ္းဆြတ္ေနတတ္တာက ညအိပ္ယာ ၀င္ခါနီး သူနဲ႔ ကိုယ္ႏႈတ္ဆက္တတ္တာ…Fly Kiss တဲ႔ အာဘြားတဲ႔…။ အေ၀းကမို႔ ဒါမ်ိဳးႏႈတ္ဆက္၀ံ့တာပါဗ်ာတဲ႔…။ အိုးး…ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့…။ အနားမွာဆို က်ေနာ့္ကို ခင္ဗ်ားေခါင္းေခါက္ရင္ ဘယ့္ႏွယ့္လုပ္မလဲတဲ႔…။<br /></span></span></p><p class="MsoHeader" style="color: rgb(153, 153, 255); text-align: justify;"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(153, 153, 255);"> <span style="color: rgb(153, 153, 255);font-family:Zawgyi-One;" ><span style="color: rgb(204, 102, 204);">အျဖဴေရာင္ေတြခ်ည္း အုပ္မိုးလႊမ္းျခံဳထားတဲ႔ ကိုယ္တို႔ၾကားမွာ သိုးမည္းတစ္ေကာင္လည္းမပါ၀င္ဘူး…။ မိုးခါးေရကို မက္ေမာေသာက္သံုးသူေတြလည္းမပါ၀င္ဘူး…။ ကိုယ္တို႔ကို ျပစ္တင္ကဲ႔ရဲ႔မယ့္ မ်က္လံုးေတြလဲ မပါ၀င္ဘူး…။ မနာလို၀န္တုိမႈေတြနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနမယ့္သူလဲမပါ၀င္ဘူး….။ အိန္ဂ်ယ္ရဲ႔ အေတာင္ပံခတ္သံေအာက္မွာ ကိုယ္တို႔ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အျမဲအတူရွိေနၾကမယ္ေနာ္…။ ရြက္ေဟာင္းေတြေၾကြ ရြက္သစ္ေတြေ၀လို႔ မိုးေတြေဖြးေဖြးရြာသြန္း ႏွင္းထုေတြ မႈန္မိႈင္း ရာသီစက္၀ိုင္းေတြ အလီလီေျပာင္းလဲတိုင္း ကိုယ္တို႔အျမဲအတူရွိေနၾကမယ္ေနာ္…။ကမ္းစပ္ကေန ေန၀င္ခ်ိန္ကို အတူထိုင္ၾကည့္ၾကမယ္ေလ…။ တံတားေဘာင္ေပၚကေန တိမ္ေတြ သ႑ာန္အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းလဲေရြ႔လ်ားေနတာကို ေစာင့္ၾကည့္ၾကမယ္ေလ…။ ေတာင္က်ေရရဲ႔ နရီရိုက္သံကို အတူနားေထာင္ၾကမယ္…။ ငွက္ျဖဴေတြပ်ံသန္းရာေနာက္ ကိုယ္တို႔ လိုက္ၾကမယ္ေလ…ဟုတ္လား….။</span></span><br /><br /><br /></div><span style="font-family:Zawgyi-One;"> <span style="color: rgb(204, 102, 204);"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);">မိုးေငြ႔ </span><br /> <br /><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-289721965358719027?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-83082920779434801672011-12-16T11:14:00.004-05:002011-12-16T23:24:32.901-05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-7YX9hDU-mS4/TuwOkqwbFAI/AAAAAAAADjQ/AroduPlzigY/s1600/angel%2Billustration-2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 246px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-7YX9hDU-mS4/TuwOkqwbFAI/AAAAAAAADjQ/AroduPlzigY/s320/angel%2Billustration-2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686936452577563650" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: justify; color: rgb(153, 153, 255);"> <span style="color: rgb(153, 153, 255);">ရာသီဥတုက မႈန္မိႈင္းေအးစက္လို႔..... ေနရာတိုင္း မီးခိုးေရာင္ ႏွင္းျမဴခိုးေတြထေနတယ္...။ ကိုယ့္ေဘးပတ္ပတ္လည္မွာေတာ့ တံျမက္စည္းပင္ရွည္ေတြက ကိုယ့္အရပ္နဲ႔ရြယ္တူ... တခ်ိဳ႔အပင္ေတြက ကိုယ္ထက္ေတာင္ရွည္ေနပါေသးတယ္...။ ေလေအး တစ္ခ်က္ေ၀့လိုက္တိုင္း...ႏွင္းစက္မႈန္ေလးေတြက ကုိယ့္ပါးျပင္ကို စူးခနဲလာထိမွန္ၾကတယ္...။ ဒီလိုအေရာင္...ဒီလိုေအးစိမ္႔မႈ... ဒီလိုေနရာေလးကို ေရာက္လာတာ...ဟိုးးး ငယ္စဥ္တုန္းက အခ်ိန္ကို ျပန္ျပီး အမွတ္ရေစတယ္..။ အဲဒီတုန္းက ေဆာင္းရာသီ ႏွင္းေတြပိန္းပိတ္ေနေအာင္က်တုန္းက... ဒီလိုမီးခိုးေရာင္မွိန္မိွန္ေတြနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္တူလွတယ္...။</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ဂါ၀န္ဖါးဖါးနဲ႔ အေႏြးထည္ခပ္ပါးပါးတစ္ထည္တည္း... ေခါင္းကိုေတာ့ ပု၀ါျခံဳထားရင္း... ေျခလွမ္းေတြ ေရွ႔ဆက္သြား ေနၾကတယ္..။ လမ္းတေလွ်ာက္ ႏွင္းမႈန္ေလးေတြနဲ႔ တံျမက္စည္းပင္အဖ်ားေတြက ေလတိုက္တိုင္း ကိုယ့္ကိုလာျပီး ကလူက်ီစယ္ေနၾကတယ္...။ တံျမက္စည္းပြင့္ေတြမွာ အေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့နဲ႔ ပန္းေသြးေရာင္ေလးပါေနသလိုပဲ...။ ဒါေပမယ့္လည္း ပန္းေရာင္ေတာ့မဟုတ္ဘူး...။ ေငြမွင္ေရာင္ေလးမွာ ပန္းေဖ်ာ့ေရာင္ေလးေရာစပ္ထားတဲ႔ အေရာင္မ်ိဳး...။ ကိုယ္အဲဒီအေရာင္မ်ိဳးကို သိပ္ၾကိဳက္တာ...။ ခု...ကိုယ္၀တ္ထားတဲ႔ ခ်ည္ဂါ၀န္အေရာင္ေလးနဲ႔ မသိမ္းမယိမ္းပဲ...။ ေကာင္းကင္ကိုေမာ့ၾကည့္ေတာ့ ႏွင္းေတြအရမ္းက်ေနလို႔လား တိမ္ေတြကိုလည္း မျမင္ရပါဘူး...။ တခါတခါ... ႏွင္းပြင့္ကေလးေတြ လင္းခနဲ လက္ခနဲ အေရာင္ေတြကိုေတာ့ ျမင္ေနရသလိုလို...။ ကိုယ္စီးထားတဲ႔ ပိတ္ဖိနပ္ေလးန႔ဲ ဂါ၀န္အနားစေတြက ႏွင္းေတြနဲ႔စိုထိုင္းစျပဳေနျပီ...။ အင္းေလ.... ဒီေနရာကိုေရာက္ဖို႔ ကိုယ္ဘယ္တုန္းကတည္းက ခရီးႏွင္ခဲ႔သလဲ??? ဟင့္အင္း.... ကိုယ္မမွတ္မိေတာ့ဘူး....။ ျပီးေတာ့ ... ကိုယ္အခု...ဘယ္ကိုသြားေနသလဲ????</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ေဟာ....ေရွ႔နားမွာေရစီးသံေတြ တေ၀ါေ၀ါၾကားေနရတယ္...။ ဂါ၀န္ေလးမျပီး အေျပးတစ္ပိုင္း ကိုယ္သြားလိုက္တယ္...။ ေခ်ာက္ကမ္းပါးၾကီးရဲ႔ ဟိုးးး ေအာက္ဘက္မွာ ေရေတြစီးေနလိုက္တာ ေဖြးလက္လို႔...။ ေစာေစာကအသံၾကားရံုနဲ႔တင္ ေရစီး ဘယ္ေလာက္သန္မလဲဆိုတာ ခန္႔မွန္းမိတယ္...။ ခု...တကယ္ျမင္ရခ်ိန္မွာ ပိုျပီးေတာ့ေတာင္ေသခ်ာသြားတယ္...။ ဒါေခ်ာင္းတစ္ခုလား....။ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး....။ ေပသံုးဆယ္ အက်ယ္ေလာက္သာ ရွိေပမယ့္ ဒီလိုေရစီးမ်ိဳးနဲ႔ ျမစ္တစ္ဆင္းပဲျဖစ္မွာပါ...။ တစ္ဘက္ကမ္းကို လွမ္းၾကည့္ေတာ့ လူတစ္ရပ္စာနီးပါး ျမင့္ေနတဲ႔ ျမက္ပင္ရွည္ေတြက စိမ္းစိုလို႔....။ အဲဒီၾကားထဲ ဘာပန္းမွန္းမသိတဲ႔ အ၀ါေရာင္အပြင့္ေသးေသးေတြ ၾကိဳၾကားၾကိဳၾကား ပြင့္ေနၾကတယ္...။ ခုမွ...ကိုယ္သတိထားၾကည့္မိတယ္...။ ေရခဲျမစ္ရဲ႔ ဟိုမွာဘက္ကမ္း မ်က္စိတဆံုးက ျမက္ပင္စိမ္းစိမ္းနဲ႔ အ၀ါေရာင္ပန္းပြင့္ေတြခ်ည္းပဲ...။ ကိုယ္ရပ္ေနတဲ႔ ဒီဘက္ကမ္းမွာေတာ့ ေငြမွင္ေရာင္ေဖ်ာ့ေလးေတြ လႈပ္ရမ္းေနတဲ႔ တံျမက္စည္းပင္ေတြခ်ည္းရယ္.....။ အစိမ္းေရာင္မ်ဥ္းနဲ႔ ေငြမွင္ေရာင္မ်ဥ္းႏွစ္ေၾကာင္းၾကားမွာ စီးဆင္းေနတဲ႔ ေရေဖြးေဖြးေတြ.....။</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ေလၾကမ္း တစ္ခ်က္တိုးလိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ့္ေခါင္းေပၚက...ျခံဳပု၀ါ အျဖဴေရာင္ေလး.... ေလနဲ႔အတူ လြင့္သြားတယ္....။ ကိုယ္လိုက္ဖမ္းဖို႔မမီွေတာ့ဘူး....။ သူက ေလအရွိန္နဲ႔ တစ္ဘက္ကမ္းက ျမက္ပင္ရွည္ေတြဆီ လြင့္သြားေနတယ္....။ ပု၀ါေလးကို ကိုယ္မမွိတ္မတုန္ လိုက္ၾကည့္တဲ႔ခ်ိန္မွာပဲ... ပု၀ါအျဖဴေလးက .... ျမက္ပင္စိမ္းေတြၾကားထဲက ဘယ္ခ်ိန္ကထြက္ေပၚလာမွန္းမသိတဲ႔ အျဖဴေရာင္အရာ၀တၳဳ တစ္ခုေပၚကို အုပ္မိုးက်သြားတယ္....။ မဟုတ္ဘူး.... ပု၀ါေလးက ဖမ္းဆုပ္ခံလိုက္ရတာပါ...။ လွႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ အျဖဴေရာင္ဟာ အရာ၀တၳဳတစ္ခုမဟုတ္ဘဲ ... သက္ရွိလူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတာပါ....။ ကိုယ္က လိုက္ၾကည့္လိုက္ ျမဴခိုးတိုက္ေတြက ကိုယ့္ျမင္ကြင္းကို ကြယ္သြားလိုက္နဲ႔....။ အျဖဴေရာင္ကေတာ့ ကိုယ့္ပု၀ါေလးကို ဆုပ္ကိုင္ထားရင္း ခပ္စိမ္းစိမ္းျပန္လွမ္းၾကည့္ေနတယ္လို႔ ေသခ်ာမျမင္ရေပမယ့္ ကိုယ္ခံစားမိေနတယ္....။ ခဏၾကာေတာ့.... ျမင္ကြင္းေတြျပန္လည္ ၾကည္လင္လာတယ္...။ အိုးးး သူ.... သူက ကိုယ့္ရဲ႔ ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ႔ အိန္ဂ်ယ္ေလးပဲ....။ ဟုတ္ျပီ.... ကို္ုယ္မွတ္မိျပီ...။ ဒီခရီးကိုထြက္လာခဲ႔တယ္ဆိုတာ ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ႔ အိန္ဂ်ယ္ကို ရွာပံုေတာ္ထြက္လာခဲ႔တာပဲ...။ ကုိယ္တစ္ခ်က္ျပံဳးျပျပီး.... သူ႔ကို လက္ေ၀ွ႔ရမ္းျပလိုက္တယ္.....။ ကိုယ့္အျပံဳးေတြေဖ်ာ့ေတာ့ေနမလားပဲ...။ ဒါေပမယ့္ သူခံစားသိရွိႏိုင္မွာပါ....။</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);font-size:100%;" >သူကေတာ့ ကိုယ့္ကိုမသိတဲ႔ သူတစ္ေယာက္လို ခပ္စိမ္းစိမ္း ၾကည့္ျမဲၾကည့္ေနဆဲပါပဲ....။ ကိုယ္....လက္ဖ၀ါးႏွစ္ဘက္ကို အုပ္ျပီး... “<span style="color: rgb(255, 153, 255);font-size:130%;" >အိန္ဂ်ယ္....ေရ</span>”လို႔ ေအာ္ေခၚလိုက္တယ္...။ ကိုယ့္အသံေတြလည္ေခ်ာင္းထဲကေနေတာင္ ထြက္မလာၾကဘူး...။ ထိတ္လန္႔တၾကားနဲ႔ ကိုယ့္ႏႈတ္ခမ္းေပၚလက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႔ အုပ္မိတယ္...။ ဘုရားေရ.... ကိုယ့္အသံေတြဘယ္ေပ်ာက္ ကုန္ျပီလဲ...။ ကိုယ္ထပ္ျပီး ၾကိဳးစားေခၚၾကည့္တယ္....။ ႏိုးးး.. အသံေတြက ထြက္မလာျပန္ဘူး...။ ပါးျပင္ေပၚမွာ ေႏြးခနဲ မ်က္ရည္ေတြ စီးက်လာတယ္...။ ကိုယ္လွမ္းၾကည့္ေနဆဲမွာပဲ အိန္ဂ်ယ္က ကိုယ့္ပု၀ါအျဖဴေလးနဲ႔အတူ ျမက္ပင္ရွည္ေတြၾကားထဲကေနကြယ္ေပ်ာက္သြားတယ္...။ ဟုိဘက္ကမ္းကို ကိုယ္ဘယ္လိုကူးသြားရမလဲ တံတားမ်ားရွိမလားလို႔ အေမာတေကာနဲ႔ လိုက္ရွာၾကည့္တယ္...။ ဟင့္အင္းး...ဘာတံတားမွမရွိဘူး... ဘာႏြယ္ၾကိဳးမွ်င္မွလဲ မေတြ႔ရဘူး...။ အသက္ရွဴလဲ ၾကပ္လာျပီ...။ အာေခါင္ေတြလဲေျခာက္လာျပီး....။ ျပီးေနာက္ ေလာကၾကီးတစ္ခုလံုးအေမွာင္ထုေတြဖံုးလႊမ္းသြားခဲ႔ျပီ...။</span><br /><br /><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(204, 102, 204);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> </span><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:85%;" ><span style="color: rgb(153, 153, 255);"><span style="color: rgb(255, 153, 255);">မွတ္ခ်က္။ ။ ဒီအက္ေဆးေလးအတြက္ မပန္(ပန္ဒိုရာ)ကုိ ပန္းခ်ီေလးဆြဲေပးဖို႔ ပူဆာထားတာၾကာျပီ...။ အစ္မက မအားတာနဲ႔ခုမွပဲဆြဲေပးျဖစ္တာ...။ ႏွစ္ပတ္လည္ျပန္တင္ပို႔စ္အတြက္ ဒီအက္ေဆးေလးကိုတင္ဖို႔အလွည့္က်လာေတာ့ မပန္ဆီကပံုမရမခ်င္းမတင္ေသးဘူးလို႔ စိတ္ထဲေျပာေနမိျပီး ေမးလ္စစ္လိုက္ေတာ့ တိုက္တုိက္ဆိုင္ဆိုင္ အစ္မဆီကေမးလ္၀င္လာေတာ့ တစ္ခါတည္းတင္ဖို႔အဆင္ေျပသြားတယ္....။ ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္မပန္..။</span></span></span></span></span></span></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">မိုးေငြ႔</span><br /></div><span style="color: rgb(204, 102, 204);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br /><br /></span></span></span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-8308292077943480167?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-29727552423811520622011-12-15T10:59:00.000-05:002011-12-15T11:03:49.332-05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-3suHXL4tgBk/TWNUxLP2SGI/AAAAAAAACRs/DHGR3WobG6Y/s1600/hands.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 275px; height: 183px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-3suHXL4tgBk/TWNUxLP2SGI/AAAAAAAACRs/DHGR3WobG6Y/s400/hands.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5576393967424391266" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);"><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ၾကယ္ေရာင္ ျပိဳးျပိဳးျပက္ျပက္လက္တဲ႔ အဲဒီညက ကိုယ္ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေရးခ်င္ေနမိတယ္..။ ဒါေပမယ့္ စကားလံုးေတြကို ကိုယ့္ရင္ဘတ္ထဲက ပ်ံသန္းခြင့္မျပဳႏုိင္ေသးဘူး..။</span><br /><br /></span><span style="color: rgb(204, 102, 204);">ေလဟာနယ္ေသးေသးထဲမွာ ကိုယ္လႊင့္ေမ်ာျပီး မ်က္စိကိုစံုမွိတ္ထားတယ္...။ ဂီတာသံသဲ႔သဲ႔ေလးကိုေတာ့ ၾကားခြင့္ရေနတယ္...။ ျပီးေတာ့ ကိုယ္သိပ္ၾကိဳက္တဲ႔ သီခ်င္းသံတိုးတိုးေလးထြက္ေပၚလာခဲ႔တယ္...။ တုိးတိုးေလးမွ တကယ့္တိုးတိုးေလး....။ ဒါေပမယ့္ ၾကည္လင္ျပတ္သားေနလို႔ သီခ်င္းရဲ႔ သံစဥ္ကိုေရာ...စကားလံုးေတြကိုပါ ပီပီျပင္ျပင္ျမင္ေနရတယ္...။ ေနာက္..... လြတ္လပ္ေပ်ာ္ျမဴးတဲ႔ စရိုက္နဲ႔ သက္ရွိလူသားကေလးတစ္ေယာက္....။ သူ႔အျပံဳးေတြက ၾကည္လင္လို႔ ကိုယ့္ဆီကို ဦးတည္လာေနတယ္...။ သူ႕မ်က္လံုးေတြက ၾကယ္ပြင့္ေတြလို လင္းလက္လို႔ ကိုယ့္ကို စိုက္ၾကည့္ေနၾကတယ္...။ သူ႕အသံေတြက ခ်ိဳျမ၀ါညက္လို႔ ကိုယ့္အာရံုကို ဆြဲယူငင္ေနတယ္...။ သူ႔လက္ဖ်ားေလး ကိုယ့္လက္ေခ်ာင္းေတြဆီ လာတို႔ထိေနတယ္...။ ေစာေစာက စာေတြေရးရလြန္းလို႔ ေညာင္းကိုက္ေနတဲ႔ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြက ခုေတာ့ တမဟုတ္ခ်င္း ေ၀ဒနာေတြ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကသလိုပါပဲ...။ ဒါဆို သူဟာ... စြမ္းအားတစ္ခုကို ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ႔ သာမန္မဟုတ္တဲ႔ လူတစ္ေယာက္ပဲျဖစ္မယ္....။ ေဟာ.......သူ႔လက္ေတြ ကိုယ့္ဆီကေနရုတ္သိမ္းသြားၾကျပီ.... သူ႔အရိပ္ေတြ တေျဖးေျဖး ေ၀း...ေ၀း....ေ၀းသြားျပီ...။ သီခ်င္းသံစဥ္ေတြလဲ ေမွးမွိန္ေပ်ာက္ဆံုးသြားကုန္ျပီ.......။ အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာမွာ အေမွာင္အတိျပီးလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္ မျမင္ရေတာ့ဘူး...။ ေလာကၾကီးမတရားဘူးးး..။ ဘာေၾကာင့္.....ကိုယ့္အခြင့္အေရးေတြကို အေမွာင္ခ်ပစ္သလဲ...။ ဒီေလာက္ေလးေတာ့ ကိုယ့္မွာခံစားခြင္ ့ရွိပါတယ္...။</span> <span style="color: rgb(102, 0, 204);"><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ဟူးးးး........ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ေရးဆြဲခဲ႔စိတၱဇပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္မွာ....စုတ္ခ်က္ၾကမ္းလဲ ဒီလက္နဲ႔ပဲ... ညင္ညင္သာသာ ေဆးစက္ခ်လဲ ဒီလက္နဲ႔ပါပဲေလ......ဘာေၾကာင့္ ေလာကၾကီးကို အျပစ္တင္ေနမလဲ......။</span><br /><br /><br /></span><span style="color: rgb(204, 102, 204);">မိုးေငြ႔</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-2972755242381152062?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-60444927860522389792011-12-14T03:03:00.003-05:002011-12-14T03:14:03.557-05:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_ksrkWY5-PZY/S0ascB33xvI/AAAAAAAAA3I/GQlHVQHLrtI/s1600-h/little+mm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 292px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_ksrkWY5-PZY/S0ascB33xvI/AAAAAAAAA3I/GQlHVQHLrtI/s400/little+mm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5424212398753433330" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">က်မကိုေမြးေတာ့ ေမေမတို႔ေမာင္ႏွမေတြအတြက္ တူမဦးေလးျဖစ္ခဲ႔သလို ဖိုးဖိုး ဖြားဖြားတို႔အတြက္လဲ ေျမးအဦးဆံုးေလးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္...။ ေျမးဦးတို႔ထံုးစံအတိုင္း တစ္အိမ္လံုး၀ိုင္းခ်စ္တာ ခံခဲ႔ရတာေပါ့..။ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ သမီးကေလးမို႔ (ဟီး..ဟီး လိပ္မ်ိဳးမဟုတ္ေၾကာင္း ဓါတ္ပံုကိုသာ ရႈၾကပါကုန္) ေဖေဖက ခ်စ္စႏုိးနဲ႔ “မီးမီး”လို႔ ေခၚတြင္ေစခဲ႔ပါတယ္..။ ေမေမဆိုရင္ က်မကို ေမြးျပီး သိပ္ေတာင္မထိန္းရဘူး လို႔ေျပာပါတယ္...။ ေမေမ႔ညီမအငယ္ဆံုးေတြျဖစ္ၾကတဲ႔ အမႊာအေဒၚႏွစ္ေယာက္က က်မနဲ႔ ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္တိတိ ကြာပါတယ္...။ က်မကိုေမြးေတာ့ အိမ္မွာေမြးတာပါ....။ အဲဒီေန႔က အေဒၚအမႊာႏွစ္ေယာက္ စာေမးပြဲေျဖမယ့္ေန႔...။ ေက်ာင္းေရာက္ျပီးတာေတာင္ ကေလးေလးကို စာေမးပြဲခန္းမ၀င္ခင္ အိမ္ကိုေျပးလာၾကည့္ၾကေသးသတဲ႔...။<br /><br />အဲ...မီးမီးရဲ႔ ရွဴရွဴးေပါက္ခ်ထား...အီအီးပါထားတဲ႔ အႏွီးေတြကအစ..... လုျပီးေလွ်ာ္ျပန္ပါေသးတယ္တဲ႔ဗ်...။ ညဘက္ ႏို႔ဗူးထေဖ်ာ္ေတာ့လဲ သူတို႔ပါပဲ....။ ဒီေတာ့ “မီးမီး”ေမြးဖြားလာျခင္းဟာ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ ေဆာ့စရာအရုပ္ကေလး ရသြားသလိုပါပဲ...။ ေန႔ ည လုျပီးေတာ့ေတာင္ ထိန္းေပးခဲ႔ၾကတယ္...။</span><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> </span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ဒီေတာ့ ငယ္ငယ္က အဲဒီအေဒၚေတြက ဘယ္သြားသြား မီးမီးမပါတဲ႔ ေနရာမရွိသေလာက္ေပါ့...။<br /><br />တစ္ခါက အဘိုးဆန္စက္ရွိတဲ႔ ေျမနီေတာင္ကုန္းေလးတစ္ခုမွာ မီးမီးကို စက္ဘီးနဲ႔တင္နင္းတာ စက္ဘီးလဲက်လို႔ လက္ကိုင္နဲ႔ မီးမီးရင္ဘတ္ေစာင့္မိတာ... မ်က္ျဖဴလန္ျပီး အသက္ရႈမရေတာ့လို႔ ႏွစ္ေယာက္သား ကေလးကိုခ်ီျပီးလႈပ္ခါရမ္းလိုက္တာ ငိုသံထြက္လာေတာ့မွပဲ စိတ္ေအးရေတာ့တယ္တဲ႔...။ ၾကည့္ဦး ေတာ္ေသးတာေပါ့ သူတို႔က အသက္ပါကယ္တတ္ခဲ႔ေသးတယ္...။ ႏို႔မို႔ဆို ခု“မီးမီး”ဆိုတာ “မိုးေငြ႔”လဲ ဘယ္ျဖစ္လာႏိုင္ေတာ့မလဲေနာ္...။<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">က်မကိုေမြးေပးတဲ႔ နပ္စ္ေမေမကရွမ္္းအမ်ိဳးသမီးပါ။ ဆရာမေဒၚနန္းေဖါင္းတဲ႔...သူ႔အမ်ိဳးသားကေတာ့ က်မ ေက်ာင္းေနတဲ႔အရြယ္မွာ က်မရဲ႔ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာၾကီးျဖစ္တဲ႔ ဆရာၾကီးဦးဆယ္ျမဴရယ္ပါပဲ...။ ဆရာၾကီးကလားဟူလူမ်ိဳးပါ....။ သူတို႔မွာ သမီးသံုးေရာက္ရွိတယ္...။ တစ္အိမ္လံုးက်မကို ခ်စ္ၾကတယ္...။ က်မနာမည္ မီးမီးကိုေတာင္ သူတို႔က လားဟူလို “အားမီ”လို႔ေခၚၾကတာ ခုခ်ိန္ထိပါပဲ...။<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 153, 255);"> </span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">မီးမီးဆိုတဲ႔ နာမည္က သမီးေမြးထားတဲ႔အိမ္တိုင္းလိုလို မွည့္ေခၚတတ္ၾကတဲ႔ နာမည္ပါ...။ မိဘေတြရဲ႔ ေမတၱာအရိပ္အေငြ႔ကို အဲဒီနာမည္မွာ ထင္ထင္ရွားရွားေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္...။ ေဟာ..ႏိုင္းႏိုင္းစေနလဲ မီးမီးပါပဲဗ်ာ...။ ဒီနာမည္ေလးက သိပ္ကို ခ်စ္စရာေကာင္းပါတယ္...(ကိုယ့္နာမည္မို႔ေျပာတာဟုတ္ဖူးေနာ္)..။ အဂၤလိပ္လို ဆြိတီတို႔ ဟန္နီတို႔လိုနာမည္မ်ိဳးေပါ့...။ </span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ခုခ်ိန္ အလုပ္လုပ္တဲ႔ အထိလည္း အဲဒီနာမည္ကိုသံုးေနဆဲပါပဲ...။ နာမည္အရင္းထက္ ေဖေဖေပးခဲ႔တဲ႔ အဲဒီငယ္နာမည္ အိမ္ေခၚနာမည္ေလးကိုပဲ ႏွစ္သက္သေဘာက်မိေတာ့တယ္....။</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">မိိုးေငြ႔<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/399458957698901580-6044492786052238979?l=coralnyo.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေငြ႔......http://www.blogger.com/profile/11725226354515068945noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-399458957698901580.post-56091761614562962132011-12-13T00:28:00.000-05:002011-12-13T00:33:56.112-05:00<div style="text-align: left; color: rgb(153, 153, 255);"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />အဲဒီေန႔က က်မတို႔ရြာကတိုက္နယ္ေဆးရံု၀င္းထဲမွာ ေနတဲ႔ ေဆးရံုအကူ ေဒၚခမ္းအင္အိမ္မွာ ၀ိန္းလန္းရြာက စိတ္ေ၀ဒနာရွင္အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ ေဆးကုဖို႔ေရာက္ေနတယ္ၾကားလို႔ က်မတို႔ကေလးေတြတစ္သိုက္ စပ္စုျပီး သြားၾကည့္ၾကတယ္...။ ၀ိန္းလန္းရြာကဆိုေတာ့ လိရွမ္းလူမ်ိဳးေတြျဖစ္တဲ႔အေလွ်ာက္ ရွမ္းမေလးေတြက သိပ္လွၾကတယ္လို႔ လူၾကီးေတြေျပာတာၾကားဖူးတယ္...။ အဲဒီရြာက လမုန္းမယ္ေတြမ်ားတယ္တဲ႔...။ ျပီးေတာ့ သူတို႔အသားအေရက တျခားရွမ္းမေလးေတြလို ျဖဴျပီးပန္းေသြးေရာင္ သမ္းေနတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ...။ အသားက ၀င္းမြတ္ျပီး ၀ါ၀ါကေလးနဲ႔ ျဖဴၾကတယ္...။ အဲဒီမွာ တာ၀န္က်တဲ႔ စစ္ဗိုလ္ေတြဆို မၾကိဳက္ဘဲ မရွိၾကဘူးတဲ႔....။</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">ေဆးလာကုတဲ႔ အမ်ိဳးသမီးက အသက္ ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ေက်ာ္ဘဲရွိဦးမယ္....။ ေဒၚခမ္းအင္ဆိုတာ ေဆးရံုအကူလဲလုပ္သလို သူ႔အိမ္မွာ နတ္ရုပ္ေပါင္းစံုလဲ ကိုးကြယ္ထားတဲ႔ နတ္၀င္သည္လဲျဖစ္တယ္...။ ဒီေတာ့ သူဆီဘယ္သူ ညႊန္းလိုက္တယ္မသိဘူး...စိတ္ေ၀ဒနာရွင္အမ်ိဳးသမီးေလးကို သူတို႔က အပမွီတယ္လို႔ ယူဆျပီး လာကုပံုရပါတယ္...။ က်မတို႔ကေလးေတြ သြားၾကည့္တဲ႔အခ်ိန္မွာ ေဒၚခမ္းအင္က ပဲေတာင့္ရွည္ေၾကာ္နဲ႔ ထမင္းခြံေကၽြးေနတယ္...။ အမ်ိိဳးသမီးကလဲ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ စားေနပါတယ္...။ စိတ္ေ၀ဒနာသည္ တစ္ေယာက္ဆိုေပမယ့္ မသိသာဘူူး သာမန္လူပံုအတိုင္းပါပဲ...။</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">အဲလိုဘာမွမဟုတ္ သြားစပ္စုျပီးၾကည့္လိုက္တာ ညေနေတာ္ေတာ္မိုးခ်ဳပ္မွ အိမ္ျပန္လာလို႔ ေဖေဖၾကက္ေမြးနဲ႔ရိုက္တာခံခဲ႔ရတယ္ေလ...။ ေဖေဖက က်မကိုဆိုသိပ္ခ်စ္တာ... ။ ခုလိုတစ္ခါမွေတာင္ ရိုက္ဖူးတာမဟုတ္ဖူး...။ ဆူတာေလာက္ပဲရွိခဲ႔တာ...။ အဲဒီေန႔က ေဖေဖ ေမေမနဲ႔စကားမ်ားထားလို႔ က်မကို မဲလိုက္တာျဖစ္ႏိုင္တယ္...။ ခုခ်ိန္မွာသာ ေဖေဖအသက္ရွင္ေနေသးရင္ က်မေမးၾကည့္ခ်င္ပါတယ္...။ ေမေမက က်မကိုေမြးျပီး ေျခာက္ႏွစ္ေနမွ ေမာင္ေလးကိုေမြးတာဆိုေတာ့ ေျခာက္ႏွစ္လံုးလံုး က်မက တစ္ဦးတည္းေသာ သမီးနဲ႔ တစ္အိမ္သားလံုးရဲ႔ ဂရုစိုက္မႈ ခ်စ္ခင္မႈကိုခံခဲ႔ရတာေပါ့...။</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);">က်မအရြယ္ေရာက္စမွတ္မိသေ