မိုးေငြ႔ဆိုတာ...ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔ ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ့...း)

Wednesday, 8 August 2018

မိုးရာသီတစ္ခုစာအလြမ္းမ်ား(၄).....




ကိုကိုေပးခဲ႔ေသာလက္ေဆာင္


အဲဒီေန႔လည္ခင္းတုန္းက ေကာ္ဖီဆိုင္မွာ ကၽြန္မငိုခ်လိုက္ျပီး မ်က္ရည္ေတြဘာေတြသုတ္ျပီးေတာ့ ကိုကိုက စကားတစ္ခြန္းစေျပာတယ္....။

“ကိုယ္တို႔ ေျခာက္လေလာက္ မေတြ႔ဘဲေနၾကရေအာင္” တဲ႔.....။

ကၽြန္မက အငိုတိတ္စကေလးတစ္ေယာက္လို မ်က္ရည္စေတြကို စကၠဴ လက္ကိုင္ပု၀ါနဲ႔ တို႔သုတ္ရင္း... သူ႔ကိုေမာ့ၾကည့္ေတာ့.... သူက ေခါင္းတစ္ခ်က္ဆတ္ျပျပီး “ရတယ္မဟုတ္လား ကေလးေနႏိုင္တယ္မဟုတ္လား”..တဲ႔။

“အဲေျခာက္လမွာ ကိုကိုကဘာလုပ္မွာမို႔႔လဲ.....” လို႔ ရိႈက္သံတစ္၀က္နဲ႔ ကၽြန္မ ေဇာတက တက္ၾကည့္လိုက္ေသးတယ္...။

သူဘာမွမေျပာဘဲ ကၽြန္မကိုပဲစိုက္ၾကည့္ေနတယ္.....။ ေနာက္ေတာ့မွ “ကေလးေျပာသလိုပဲ အားလံုးကို စာရင္းရွင္းဖို႔ေလ အဲအတြက္ ကိုယ္အခ်ိန္ယူတာ” လို႔ ကိုကိုက ခါတိုင္းကိုကို မဟုတ္သလုိပဲ မရြ႔ံမရဲနဲ႔ ခပ္တိုးတိုးေျပာတယ္...(ေျပာတယ္ဆိုတာထက္ ၀န္ခံလိုက္တာ)...။ ကၽြန္မကေတာ့ သူ၀န္ခံလိုက္္တဲ႔ သူ႔အေၾကာင္းကို လက္မခံခ်င္လို႔ မယံုၾကည္ခ်င္လို႔ ၀မ္းနည္းျပီးေတာ့ေတာင္ ငိုလိုက္ရေသးတာ...။
ေကာ္ဖီဆိုင္ကေနျပီး ကၽြန္မတို႔ ျမိဳ႔ထဲ ေျခဦးတည္ရာကို ေလွ်ာက္သြားေသးတယ္... ။ 

ကၽြန္မပခံုးကုိသိုင္းဖက္ရင္းက ကိုကိုက ကၽြန္မပါးကို မနာေအာင္လက္နဲ႔ ခပ္ဆဆကေလး ရိုက္လိုက္တယ္...။ “ခုနက ကေလးစကားေတြက ကိုယ့္ကို သိပ္ေစာ္ကားရာက်လြန္းတယ္ အဲဒါသိလား” တဲ႔...။ ကိုကို႔မွာ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ရဲ႔ မာနရွိေနေသးသားပဲဆိုျပီး ကၽြန္မလစ္ခနဲ ၾကိတ္ျပီး ၀မ္းသာလုိက္ေသးတယ္....။

ကၽြန္မတို႔ ပန္းဆိုးတန္းက အင္း၀စာအုပ္တိုက္၀င္တယ္ သူကၽြန္မကိုေပးဖတ္ခ်င္တယ္ဆိုတ႔ဲ စာအုပ္က ပထမ ဒုတိယ တတိယ သံုးအုပ္တြဲ... အင္း၀မွာမရလို႔ ...စာေပေလာကထပ္၀င္ၾကတယ္ ...အဲမွာ စာအုပ္ကို သံုးအုပ္လံုးရတယ္...။

ကၽြန္မတို႔ ကန္ေတာ္ၾကီးထဲမွာ ထမင္းေၾကာ္ထိုင္စားရင္း ကၽြန္မအတင္းပူဆာလို႔ စာအုပ္သံုးအုပ္လံုးမွာ ကိုကိုက သူ႔လက္မွတ္ ရႈပ္ရႈပ္ေထြးေထြးကို ထိုးေပးခဲ႔တယ္...။

ညေနအိမ္ျပန္ေတာ့ ကိုကိုက ေဘးနားကေန ဘာမွမေျပာဘဲ ခပ္ဆိတ္ဆိတ္လိုက္လာရင္းက.....ကၽြန္မကပဲ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားက တိတ္ဆိတ္မႈကို စတင္ျဖိဳခြင္းလိုက္တယ္...။

“ဒီညေန ကိုကိုနဲ႔ေတြ႔ရမွာ ေနာက္ဆံုးပဲေနာ္....” ရယ္လို႔...
ကိုကိုက အေ၀းကိုလွမ္းေမွ်ာ္ျပီး ကၽြန္မပခံုးသားကို တစ္ခ်က္ဖ်စ္လိုက္တယ္...။
အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ လက္ထဲပါလာတဲ႔ ကိုကိုေပးတဲ႔စာအုပ္သံုးအုပ္ကို အိတ္ထဲကထုတ္လိုက္တယ္...။ ကၽြန္မနဲ႔ ကိုကို ဆံုေတြ႔ခဲ႔တဲ႔ အခ်ိန္တိုကေလးမွာ ကိုကို႔ဆီက ကၽြန္မ လက္ေဆာင္သံုးမ်ိဳးရခဲ႔တယ္....။ က်စ္ဆံျမည္းၾကိဳးေလးနဲ႔ သေရဖိနပ္တစ္ရံ.... မိုးျပာေရာင္ေတာက္ေတာက္ တီရွပ္တစ္ထည္(ကိုကိုဆီမွာက ကၽြန္မနဲ႔အဆင္တူ အနက္ေရာင္တစ္ထည္ရွိတယ္) ျပီးေတာ့ခု၀ယ္ေပးလိုက္တဲ႔ စာအုပ္သံုးအုပ္....။
ကၽြန္မအဲပစၥည္းကေလးေတြကို ၾကည့္ေနတုန္းမွာပဲ ဖုန္းမက္ေဆ့ေလး၀င္လာခဲ႔တယ္...။

“ကိုယ္တို႔ ေနာက္ထပ္ေျခာက္လထိမေတြ႔ၾကေတာ့ဘူးေနာ္...ကိုယ္တို႔တကယ္ေနႏိုင္လိမ္႔မယ္လို႔ ကေလးထင္လား” တဲ႔...။

မိုးရြာထဲမွာ ဖိနပ္ပ်က္သြားခဲ႔လို႔ ကိုကို၀ယ္ေပးခဲ႔တဲ႔ ဒီက်စ္ဆံျမည္းဖိနပ္ကေလး ကၽြန္မအျမဲစီးျဖစ္ေနမွာပါကိုကို... ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ဖိနပ္ေပးရင္ကြဲကြာတတ္တယ္ဆိုတဲ႔ အယူကို ကၽြန္မယံုၾကည္လိုက္လို႔ပဲ...။ တီရွပ္ေလးကိုေတာ့ ကၽြန္မဘယ္ေတာ့မွ ၀တ္ျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး ရုန္႔ရင္းဆန္လြန္းလွတဲ႔ ကိုကို႔ေထြးေပြ႔မႈကို အျမဲသတိရ မေနေစခ်င္လို႔...။ ကိုကို႔ လက္မွတ္ကေလးပါတဲ႔ ဒီစာအုပ္သံုးအုပ္ကိုလဲ စာၾကည့္တိုက္တစ္ခုခုမွာ လွဴလိုက္ပါရေစ... ။ 

လက္ေဆာင္သံုးမ်ိဳးေရွ႔မွာ ကၽြန္မခ်မွတ္ခဲ႔တဲ႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ခုေလာက္ဆို ကိုကိုသိျပီးေရာေပါ့....။ ကိုကိုေျပာတဲ႔ ေနာက္ေျခာက္လဆိုတာ ခနကေလးေပမယ့္ ကၽြန္မ ကိုကိုနဲ႔ ျပန္မဆံုခ်င္ေတာ့ပါဘူး...။
ကိုကိုေျပာသလိုပဲ တစ္ပတ္ ႏွစ္ပတ္ေလာက္အခ်ိန္ယူလိုက္ရင္ ကိုကို႔ကို ကၽြန္မ ေမ့ေပ်ာက္သြားလိမ္႔မွာပါ..။
လမ္းေလွ်ာက္တိုင္း ကၽြန္မစီးထားတဲ႔ ကိုကို၀ယ္ေပးခဲ႔တဲ႔ ဖိနပ္ကို ငံု႔မၾကည့္ခဲ႔မိရင္ေပါ့....။

“အရာအားလံုးအဆင္ေျပသြားတဲ႔အခါ ကေလးဆီကို ကုိယ္ျပန္လာခဲ႔မယ္ ေစာင့္ေနေနာ္...
ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ကေလးေလး ကိုကို မင္းကို အျမဲသတိရေနမွာပါ...” 
အဲဒါ..ကိုကို႔ရဲ႔ ေနာက္ဆံုး မုသားလွလွေလးေပါ့။


မိုးေငြ႔


No comments: