မိုးေငြ႔ဆိုတာ...ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔ ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ့...း)

Monday, 2 July 2018

မိုးရာသီတစ္ခုစာအလြမ္းမ်ား(၃).....



တိမ္ေတြမီးခိုးေရာင္သန္းတဲ႔ စေနေန႔…..



သူက ကၽြန္မကို ကေလးေလးတဲ႔….။ ကၽြန္မကသူ႔ကို ကိုကိုလို႔ေခၚတယ္…။ တကယ္တမ္းက ကၽြန္မထက္သူ ႏွစ္အမ်ားၾကီးငယ္တာပါ…။ တိတိက်က်ေျပာရရင္ ဓါတုကလ်ာနဲ႔ နတ္သွ်င္ေနာင္တို႔ ကြာျခားတဲ႔ အသက္အရြယ္မ်ိဳး...။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မကေတာ့ သူ႔အေပၚကေလးဆန္ ဂ်စ္က်ဆိုးတတ္ျပီး သူကေတာ့ လူၾကီးဆန္တဲ႔ကေလးေပါ့…။

ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ ေတြ႔ဆံုပံုက ရုပ္ရွင္ဆန္တယ္…။ ကၽြန္မဖိနပ္ေပါက္လို႔ သူ႔ဖိနပ္ေလးခၽြတ္ေပးျပီး ကူညီခဲ႔ရာက စခဲ႔တာပါ…။ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ခ်စ္သူျဖစ္သြားေတာ့လဲ မိုးရြာၾကီးထဲ ကၽြန္မကို သူအိမ္ျပန္လိုက္ပို႔တဲ႔ ညေနတစ္ခုမွာ ကၽြန္မစီးထားတဲ႔ သိုင္းၾကိဳးဖိနပ္အနီကေလး လမ္းေလွ်ာက္ေနရင္းနဲ႔ ျပတ္သြားခဲ့ျပန္တယ္...။ ဖိနပ္ဇာတ္လမ္းေလးနဲ႔ ဆံုေတြ႔ၾကတာဆိုေတာ့ ဖိနပ္ေလးကိုငံ႔ုၾကည့္ ကၽြန္မတို႔ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ျပန္ၾကည့္ျပီး ျပံဳးရယ္ လိုက္မိေသးတယ္..။ ျပီးေတာ့ သူစီးထားတဲ႔ ေအာကတၱီပါဖိနပ္ကို အတင္းခၽြတ္ေပးမယ္လုပ္ေနတယ္…။ ဖိနပ္ဆိုင္က ေရွ႔နားေလးမွာပဲမို႔ ကၽြန္မ ဖိနပ္ျပတ္ကိုပဲ ထိန္းစီးျပီး ဆက္ေလွ်ာက္သြားလိုက္ေတာ့တယ္….။ ျမန္မာျဖစ္ က်စ္ဆံျမီးသည္းၾကိဳးနဲ႔ ေျခညွပ္သေရဖိနပ္ေလး ကၽြန္မေရြးလိုက္တယ္…။ ဖိနပ္ဖိုးကိုသူရွင္းေပးလိုက္တယ္…။

အို…ကၽြန္မကို ဖိနပ္လက္ေဆာင္ မေပးေကာင္းဘူးလို႔ထင္တယ္ေနာ္…လို႔ ကၽြန္မေျပာေတာ့ သူကတစ္ခ်က္ရယ္ျပီး အဲလို အယူမသည္းစမ္းပါနဲ႔ ကေလးေလးရယ္တဲ႔…။

အမွန္ဆို သူကေကာ္ဖီနဲ႔မတည့္ဘူး ေကာ္ဖီေသာက္ျပီးတိုင္း ရင္တုန္တတ္တယ္…။
တခါတခါ ကၽြန္မေသာက္တတ္တဲ႔ ႏို႔မပါတဲ႔ ေကာ္ဖီျပင္းျပင္းေတြကို သူလိုက္ေသာက္ၾကည့္တယ္…တစ္ငံုႏွစ္ငံုပဲ ျပီးေတာ့ သူ ႏို႔တစ္ခြက္ေတာင္းျပီးေရာေသာက္ရပါေလေရာ…။

သူ ေသာက္တတ္တဲ႔ ပရုတ္ေအးပါတဲ႔ စီးကရက္ကို ကၽြန္မတစ္ခါေလာက္ ဖြာရိႈက္ၾကည့္ဖူးခဲ႔တယ္…။ လည္ေခ်ာင္းထဲ ရွိန္းျမျမနဲ႔ပူသြားတဲ႔အရသာ မီးခိုးေတြကို ျပန္မႈတ္ထုတ္ရတဲ႔ အရသာ ကၽြန္မၾကိဳက္ပါတယ္…။ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုး စာဖတ္၀ါသနာပါၾကတယ္…။

ကၽြန္မက စိတ္ထဲရွိတာကို ပြင့္လင္းစြာထုတ္မေျပာတတ္သူ စိတ္ထဲၾကိတ္ျပီး ခံစားတတ္သူ သိမ္းထားတတ္သူမ်ိဳး…။ သူက ကၽြန္မစိတ္ကို အလြတ္က်က္တတ္ေနသူ တစ္ခုခုဆို စိတ္ထဲအရမ္းၾကီးမႊန္းၾကပ္ေနေအာင္ သိမ္းမထားဘဲ သူ႔ကိုမဟုတ္ရင္ေတာင္ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ဖြင့္ေျပာပါလို႔ ကၽြန္မကို မၾကာခဏမွာတတ္တယ္…။ ကၽြန္မကေတာ့ ေခါင္းေၾကာမာစြာပဲ စိတ္ထဲရွိေနတဲ႔ အဖုအထစ္အၾကိတ္အခဲေတြကို ဘယ္သူ႔မွမေျပာျပဘဲ တစ္ေယာက္ထဲ စိတ္ဆင္းရဲခံျပီး ေနတတ္သူမ်ိဳး…။ ခက္တာက ကၽြန္မက သူ႔ေရွ႔မွာ မ်က္ရည္ေလးတစ္စက္ေတာင္က်မျပတတ္တဲ႔ ခပ္မာေက်ာေက်ာ မိန္းကေလးမ်ိဳး….။ တကယ္တမ္းက ကၽြန္မက စိတ္အရမ္းေပ်ာ့တဲ႔သူမ်ိဳးပါ…။ အဲလိုစိတ္ထဲက ေပ်ာ့ညံ့တာကို လူမသိသူမသိေအာင္ ဖံုးကြယ္ထားရင္းက ကၽြန္မဟာ အျပင္ပန္းသ႑ာန္ကၾကည့္ရင္ မာေက်ာတဲ႔ မိန္းကေလးလို႔ လူသိလာခဲ႔ရတာပဲ…။ တစ္ခါေလာက္ေတာ့ စိတ္ထဲေျဖေလ်ာ့ေပ့ါပါးသြားေအာင္ သူ႔ကိုတင္းၾကပ္စြာဖက္ထားျပီး အားပါတရငိုခ်ပစ္လိုက္ခ်င္ေသးတယ္လို႔ စိတ္ကူးမိတယ္…။ 


 



တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မတို႔ဆံုျဖစ္ခဲ႔ၾကတဲ႔ အခ်ိန္က တိုတိုကေလးရယ္…......။
တိမ္ေတြမီးခုိးေရာင္သန္းတဲ႔ စေနေန႔တစ္ခုမွာ ကၽြန္မသူ႔ကိုလမ္းခြဲႏႈတ္ဆက္ခဲ႔တယ္….။ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ထပ္ဆံုဖို႔မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့လို႔ပါ…..။ အဲအခ်ိ္န္တိုတိုကေလးအတြင္းမွာ ကၽြန္မ ကိုကို႔ကို “ခ်စ္တယ္”လို႔ တစ္ခါမွမေျပာခဲ႔ဖူးတာေသခ်ာတယ္…..။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ မလိုအပ္လို႔ပါ…။ ခ်စ္သူေတြျဖစ္ျပီး “ခ်စ္တယ္”လို႔မေျပာဖူးတာ အထူးဆန္းေတာ့ျဖစ္ေနၾကလိမ္႔မယ္…။ ကိုကိုက ကၽြန္မကို ခ်စ္လားလို႔ မၾကာခဏေမးတတ္ေပမယ့္…ကၽြန္မက သူ႔ကိုၾကိဳက္တယ္လို႔ပဲေျဖခဲ႔ဖူးတယ္…။ ဟုတ္တယ္ ကၽြန္မသူ႔ရဲ႔ စိတ္ေနသေဘာထားလြတ္လပ္မႈကိုၾကိဳက္တယ္။ ကၽြန္မထက္အရပ္ပိုရွည္တာကိုၾကိဳက္တယ္…။ ဘယ္သူ႔ကိုမွဂရုမစိုက္ဘဲ စကားကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာပစ္လိုက္တာကို ၾကိဳက္တယ္…။ ကၽြန္မကို အျမဲဂရုတစိုက္ရွိတတ္တာကို ၾကိဳက္တယ္….။ ကၽြန္မနဲ႔အတူ တြဲေလွ်ာက္တိုင္း ကၽြန္မလက္ကို တယုတယဆုတ္ကိုင္ထားတာကို ၾကိဳက္တယ္….။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မ သူ႔ကို ဘာလို႔ “ကိုကို႔ကို ကၽြန္မသိပ္ခ်စ္တာပဲလို႔” မေျပာႏိုင္ခဲ႔သလဲ...။ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ တားဆီးထားတဲ႔ အသက္အရြယ္ပိုင္းျခားမႈ တံတိုင္းၾကီးက မားမားမတ္မတ္...။

ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိဘူး ကၽြန္မကေတာ့ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ရုပ္ရွင္ဆန္ဆန္ဆံုေတြ႔ခဲ႔ရလို႔ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ရုပ္ရွင္တစ္ကားလိုပဲ စာတန္းထိုးျပီး ရပ္သြားမယ္လို႔ ၾကိဳသိေနခဲ႔တယ္…..။ တကယ္လည္း ကၽြန္မတို႔ရုပ္ရွင္ဆန္စြာနဲ႔ လမ္းခြဲႏႈတ္ဆက္ခဲ႔႔ရတယ္…..။ ခဏတျဖဳတ္ကေလးပဲ ကိုကို့ဘ၀ထဲကို ကၽြန္မေရာက္လာခဲ႔တယ္…။ ကၽြန္မမရွိေတာ့တဲ႔ဘ၀မွာ ကိုကိုေနေပ်ာ္မွာပါ…..။ 

ကၽြန္မကေတာ့ ဘယ္သူမွမရွိလဲ ေနသားတက်ရွိေနခဲ႔ျပီးသားပါ…။ ကၽြန္မအတြက္ အထူးတလည္ ျဖစ္မေနေတာ့ပါဘူး…။

ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ မိုးစက္ေတြေအာက္မွာ စတင္ဆံုေတြ႔ခဲ႔ၾကတယ္... ျပီးေတာ့ မိုးနဲ႔အတူ ၾကည္ႏူးရတဲ႔ ေန႔ရက္ေတြကို ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ႔ၾကတယ္...။ ရင္ထဲမွာ မိုးရြာေနခဲ႔ေပမယ့္ အျပင္ဖက္မွာေတာ့  မီးခိုးေရာင္တိမ္တိုက္ေတြ အုပ္ဆိုင္းေနတဲ႔ စေနေန႔ ေန႔လည္ခင္းၾကီးမွာ ႏႈတ္ဆက္ခြဲခြာခဲ႔ၾကတယ္...။

ကၽြန္မတို႔အတြက္ တိမ္ျပာျပာစေနေန႔ ျဖစ္မလာႏိုင္ခဲ႔တဲ့အတြက္ တကယ္စိတ္မေကာင္းမိပါဘူးကိုကို.…။

No comments: