မိုးေငြ႔ဆိုတာ...ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔ ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ့...း)

Friday, 29 September 2017

အမုန္းမ်ားစြာအတြက္.....



ငါဟာ ရက္စက္တတ္သူပါ မင္း ခုေတာ့စိတ္နာသြားျပီး ေကာ်ခိုင္းထားခဲ႔ မင္းေလးမလြမ္းနဲ႔ေမ့ပစ္လိုက္ပါ ငါလွည့္စားခဲ႔သူၾကီး ခြင့္မလႊတ္လိုက္ပါနဲ႔ ငါဟာ စိမ္းကားခဲ႔ပါတယ္ မင္းေလးမုန္းတတ္ဖို႔ပါပဲ... အသည္းကြဲသြားလည္းပဲ ဒီမွာ ဟန္ေဆာင္ေနမယ္ မနာက်င္သလိုပါပဲ အမုန္းမ်ားအတြက္ပါကြယ္....

ဒီသီခ်င္းေလးလဲ ကၽြန္မေန႔စဥ္ပံုမွန္နားေထာင္ေနက် ကၽြန္မ iTune ထဲကတစ္ပုဒ္ပဲ...။ အမုန္းမ်ားစြာအတြက္က တကယ္ေတာ့ ေျမပဲယိုအဖြဲ႔ရဲ႔ သီးသန္႔အယ္လ္ဘမ္ထဲက သီခ်င္းမဟုတ္ဘူး...။ အဆိုေတာ္ေပါင္းစံုပါ၀င္တဲ႔ အမုန္းမ်ားစြာအတြက္ အယ္လ္ဘမ္ထဲက ေျမပဲယိုအဖြဲ႔ရဲ႔ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ပဲျဖစ္ပါတယ္...။ အဲဒီတုန္းက အခ်စ္မ်ားစြာအတြက္ အမုန္းမ်ားစြာအတြက္ အနမ္းမ်ားစြာအတြက္ ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းေတြက မိုင္ေဖးဘရိတ္သီခ်င္းေတြပါ...း) ဒီအမ္တီဗီထဲမွာ သရုပ္ေဆာင္တဲ႔ ေကာင္မေလးက ကၽြန္မနဲ႔ ညီမတစ္၀မ္းကြဲေတာ္ပါတယ္ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္ အကယ္ဒမီ ျမတ္ေကသီေအာင္ရဲ႔ ညီမအငယ္ဆံုးေလးပါ...။ ခုေတာ့ အိမ္ေထာင္က်ျပီး သားေလးနဲ႔သမီးေလးႏွစ္ေယာက္အေမအျဖစ္ နယူးေယာက္မွာ ေနထိုင္ေနပါတယ္...။ ဒီအမ္တီဗီက ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ၾကာေနျပီ ဆယ္ႏွစ္ေတာင္ေတာ္ေတာ္ ေက်ာ္ေနေလာက္ျပီထင္တယ္..။

မိုးေငြ႔

Monday, 25 September 2017

Earnings.....



Blogspot ရဲ႔ Blogger.com စာမ်က္ႏွာရဲ႔ဘယ္ဖက္ Roll မွာ Earnings ဆိုတာရွိတယ္...။ ကၽြန္မက စက္ပိုင္းဆိုင္ရာကလိရတာ သိပ္မကၽြမ္းက်င္ဘူး...။ သိပ္လည္းမစပ္စုျဖစ္ဘူး...။ စာေရးရင္ စာမ်က္ႏွာအသစ္ ယူရတဲ႔ Posts ဆိုတဲ႔ေခါင္းစဥ္နဲ႔ comment ေလာက္ပဲသြားၾကည့္ျဖစ္တာမ်ားတယ္...။ Setting ထဲေတာင္ ကိုယ့္ Page ရဲ႔ Theme ေလးေတြ အသစ္ေျပာင္းခ်င္မွ၀င္ၾကည့္တတ္တာ...။ ဒါကလည္း တစ္ႏွစ္မွာ တစ္ခါ ႏွစ္ခါေလာက္ရယ္...။ သူမ်ားဘေလာ့ဂ္ေတြ ၀င္လည္ေတာ့ ေဘးႏွစ္ဖက္ ဒါမွမဟုတ္ ေအာက္ေျခေတြမွာ ေၾကာ္ျငာေလးေတြ ေတြ႔ရတယ္..။ ဟင္းခ်က္ မုန္႔လုပ္တဲ႔ ဘေလာ့ဂ္ေတြမွာဆို မီးဖိုေခ်ာင္သံုးပစၥည္းေလးေတြ ေၾကာ္ျငာတတ္တယ္..။ မ်ားေသာအားျဖင့္ တယ္လီဖုန္း Sim card ကုမၸဏီေတြမ်ားတယ္...။ Telenor ဆို စာမ်က္ႏွာတိုင္းမွာ ေတြ႔ရတတ္တယ္..။ ဒါကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွအပ တျခားႏိုင္ငံရပ္ျခားက ဘေလာ့ဂါေတြရဲ႔ စာမ်က္ႏွာမွာပဲ ေတြ႔ရတာပါ...။ အဲဒါေတြ႔ရဖန္မ်ားေတာ့ တခါက ကၽြန္မ ညီမေလး၀မ္းကြဲတစ္ေယာက္ ကၽြန္မကိုေမးဖူးတယ္ ဘေလာ့ဂ္ေရးေနတာ ေၾကာ္ျငာမထည့္ဘူးလားတဲ႔ အဲဒါ၀င္ေငြရတယ္တဲ႔...။ အဲဒါကို သြားသတိရေတာ့မွာ Blogger.com မွာ Comment ေအာက္မွာရွိတဲ႔ Earnings ဆိုတဲ႔အထဲ ၀င္ၾကည့္ျဖစ္သြားခဲ႔တယ္..။ တကယ္တမ္း မွတ္ပံုတင္မယ္လုပ္ေတာ့ Country မွာ ကိုယ့္တိုင္းျပည္နာမည္က ပါမလာဘူး...။ တျခား...သူတို႔ေတြ စီစစ္စရာ ဘာညာသာရကာေတြ အမ်ားၾကီးေပါ့  ေနာက္ ဘဏ္အေကာင့္ေတြ ဘာေတြလည္း ေတာင္းဦးမယ္ထင္တယ္..။ အဲဒါထားပါေတာ့ ကိုယ့္ႏိုင္ငံနာမည္ရွာမရေတာ့ ကၽြန္မ ဟိုး...ကမၻာတစ္ဖက္ျခမ္းမွာေနေနတဲ႔...ကၽြန္မရဲ႔ ကဗ်ာဆရာကို အကူညီေတာင္းၾကည့္ပါတယ္..။ သူလည္းကူညီေပးမယ္ဆိုျပီး သူ႔ I phone နဲ႔လုပ္ေပးရွာပါတယ္..။ ကၽြန္မက ဒီဖက္မွာ Log out လုပ္မထားေတာ့ ဖုန္းထဲကို မက္ေဆ့ခ်္ေတြက၀င္လာပါေရာ ကၽြန္မ ေမးလ္ထဲလဲစာပို႔လိုပို႔ေပါ့..။ မင္းအေကာင့္ကို တျခားတစ္ေယာက္ခိုးဖြင့္ေနတယ္ေပါ့...။ Google က အဲဒါေတာ့ စိတ္ခ်ရတယ္...သူက တျခားအေကာင့္ဖြင့္ေနတဲ႔သူရဲ႔ ေနရာကအစ Google Map နဲ႔ အတိအက်ပို႔ေပးတာ...။ အဲဒါ သူတို႔က စိတ္မခ်လို႔ Log in ၀င္မရေအာင္တားထားေပးပါတယ္တဲ႔ ကဲ...။ အဲဒါနဲ႔ ေနာက္ေန႔ ကၽြန္မ..ကဗ်ာဆရာနဲ႔လိုင္းမွာေတြ႔ေတာ့ သူဖြင့္မရဘူးဆိုတာနဲ႔ ဒီဖက္မွာ Log out လုပ္ေပးလိုက္ေတာ့မွ သူ ဟုိဖက္ကေန ျပန္၀င္လို႔ရသြားတယ္...။ လိုအပ္တာေတြအားလံုး Form ကိုသူျဖည့္ေပးျပီးတင္ထားတယ္...။ သူတို႔စီစစ္ဦးမယ္ထင္တယ္ ဘာမွေတာ့ မထူးျခားေသးဘူး စာေတြဘာေတြမပို႔ေသးဘူးလို႔ စိတ္ထဲထင္တယ္လို႔ရွိေသး ဒီစာေရးရင္ ေမးလ္စစ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူတို႔ကပို႔ထားေနျပီ..။ မင္း ဘေလာ့ဂ္ကိုလက္ခံလို႔မရႏိုင္ေသးတာ စိတ္မေကာင္းပါဘူးတဲ႔ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ International language မဟုတ္လို႔လို႔ေျဖထားတာ ေတြ႔လိုက္တယ္...။ ေအးေလ ဟုတ္သားပဲ... ကမၻာမွာ ျမန္မာစာဖတ္တတ္တဲ႔သူက ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံက လူေတြအားလံုးေတာင္မွ မဖတ္တတ္တာေလ ဆိုျပီး သတိခ်ပ္မိေတာ့တယ္..။ ဒါနဲ႔ ေအာ္ ငါေတာ္ေတာ္အရူးထတာပဲလို႔ကိုယ့္ကိုယ္ကုိ မွတ္ခ်က္ခ်မိတယ္..။ ကၽြန္မရဲ႔ ကဗ်ာဆရာကိုေတာင္ ဆြယ္လိုက္မိေသးတယ္ ...။ ဒီမွာရွင့္ တစ္လတစ္ခါေၾကာ္ျငာခရခဲ႔ရင္ ခင္ဗ်ားေလး ဘဏ္အေကာင့္သံုးထားတဲ႔ အတြက္ေရာ ေဆာင္ရြက္ခအေနနဲ႔ ရသမွ်ေၾကာ္ျငာခကို တစ္၀က္တိတိေပးမယ္လို႔ ...း)

သူဘာျပန္ေျပာတယ္မွတ္လဲ...
“ဟ..ဟ..တစ္လကို တစ္ဆယ္ရရင္ကံေကာင္းတဲ႔...”  ကၽြန္မကို ေလွာင္ျပံဳးေလသံေလးနဲ႔...
“ဟင္ ...ဟုတ္လား ကိုယ္ကျဖင့္ ေၾကာ္ျငာခေလးမ်ားရရင္ ကဗ်ာဆရာျမန္မာျပည္ျပန္တဲ႔အခါ မိတ္ကပ္ေလး ႏႈတ္ခမ္းဆိုးေဆးေလးမ်ား မွာမလားလို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ၾကီးစြာနဲ႔” ဆိုေတာ့ ...
“ ဘာမိတ္ကပ္မွာခ်င္လို႔လဲ” တဲ႔....
“Rihanna ရဲ႔  Fenty ” ဆိုေတာ့...
“ၾကားေတာင္မၾကားဖူးဘူး” တဲ႔...
“ဘယ္ၾကားဖူးမလဲ ခုမွအသစ္ထြက္တာကို ျပီးေတာ့ျမန္မာျပည္ကိုမေရာက္ေသးေပမယ့္ Sephora ဆိုင္ခြဲေတြရွိတဲ႔ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာေတာ့ ၀ယ္လို႔ရေနျပီ...”လို႔ သူနားမလည္တာေတြကို ကၽြန္မက ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀း ရွင္းျပလိုက္ေသးတယ္...။ ျပီးခဲ႔တဲ႔ တစ္ေခါက္ BKK သြားေတာ့ Sephora မွာ cat eyes ဆြဲဖို႔ လိုင္နာရည္ေလး၀င္၀ယ္ေတာ့ member card ရထားခဲ႔တာမို႔ ကၽြန္မေမးလ္ကို သူတို႔က ဘာပစၥည္းအသစ္ထြက္ထြက္ စာပို႔ၾကတယ္..။ အဲဒါေၾကာင့္ Fenty ကိုသိေနတာ...။ Fenty beauty by Rihanna ရဲ႔ မိတ္ကပ္အသစ္ မိတ္ဆက္ပြဲမွာ RiRi ကိုယ္တိုင္ မိတ္ကပ္ေတြျခယ္ေပးေနတာ သူ႔ Instagram မွာေတြ႔လိုက္ေသးတယ္..။ သူက အသားညိဳေတာ့ သူ႔လိုညိဳျပာညက္မဒီေလးေတြ အဆင္ေျပေအာင္ အသားညိဳသူေတြအတြက္ကို Foundation makeup ေတြ အေရာင္အေသးစိပ္ စံုစံုလင္လင္ထုတ္ထားတာေတြ႔ ရတယ္...။


 


 ကၽြန္မအသားအရည္နဲ႔ဆို Tan 330 နဲ႔ကြက္စတိ




ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေၾကာ္ျငာခေလးမက္လိုက္တာ ေလာဘေလးတက္လိုက္တာေလးပဲအဖတ္တင္တယ္လို႔...။ ကိုယ္ေရးေနတာျဖင့္ ဘာမွမဟုတ္တဲ႔ ပါခ်ီပါခ်က္ေလးကို...။ ျပန္ေတြးျပီး အားငယ္...:( 

မိုးေငြ႔

Thursday, 21 September 2017

မိုးရာသီအလြမ္း(၁၅).....





ကိုယ္ဟာေလ...ခုခ်ိန္ထိ အျပင္သြားရင္ ထီးယူသြားဖို႔ပ်င္းတုန္းပဲသိလား...။

အဲဒီေန႔က အျပင္ထြက္ေတာ့ေနပူက်ဲေတာက္ေနတာပဲ လမ္းတစ္၀က္လဲေရာက္ေရာ ရုတ္ခ်ည္း မိုးက သဲၾကီးမဲၾကီးကိုရြာခ်လိုက္တာ..လမ္းေဘးပလက္ေဖာင္းေစ်းသည္ဆီမွာ မိုးခိုလိုက္ရတယ္...။ မိုးစက္ေတြတရေဟာက်ေနတာကိုျမင္ရလို႔ ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္တယ္ မင္းကိုလည္း လြမ္းတယ္ အိန္ဂ်ယ္..။

မိုးကိုၾကည့္ရတာ မေက်နပ္ခ်က္ေတြသိပ္မ်ားေနတဲ႔ လမ္းေပၚေလွ်ာက္သြားျပီးေအာ္ဟစ္က်ိန္ဆဲေနတဲ႔ ဂ်စ္စီတစ္ေယာက္နဲ႔ေတာင္တူေသးတယ္...။

တစ္ခါက ကိုယ္အိပ္မက္ဖူးခဲ႔တဲ႔ မိုးေရေတြစိုခၽြဲေနတဲ႔ မင္းမ်က္ႏွာၾကည္ၾကည္ေလးကို ျမင္ေယာင္မိသြားခဲ႔တယ္..။

ဂ်စ္စီမိုးပဲျဖစ္ျဖစ္... သိမ္ေမြ႔မိုးပဲျဖစ္ျဖစ္ မိုးေရထဲေလွ်ာက္သြားရင္းလည္း မင္းကိုလြမ္းရတာပဲ အိန္ဂ်ယ္....။


မိုးေငြ႔


Monday, 18 September 2017

အခ်စ္မ်ားစြာအတြက္.....



တကယ္ေတာ့ “အခ်စ္မ်ားစြာအတြက္”ဆိုတာ ကိုမ်ိဳးေကာ့်ရဲ႔ “ဘာကိုစေတးရမလဲ”သီခ်င္းကို ေျမပဲယုိအဖြဲ႔က သီခ်င္းထဲက စာသားတစ္ခုျဖစ္တဲ႔ အခ်စ္မ်ားစြာအတြက္ ကိုယူျပီး သူတို႔အယ္လ္ဘမ္ရဲ႔ ေခါင္းစီးအျဖစ္ ဗားရွင္းေျပာင္းဆိုထားတာပါ...။ ကၽြန္မကေတာ့ ကိုမ်ိဳးေ်က်ာ့ဆိုတဲ႔ ဗားရွင္းေရာ ေျမပဲယိုအဖြဲ႔ ျပန္ဆိုထားတဲ႔ ဗားရွင္းပါၾကိဳက္တယ္...။ ဒီသီခ်င္းေလးဟာ ကၽြန္မ ေန႔စဥ္ကားစီးရင္း နားေထာင္ေနက် ကၽြန္မ itune ထဲအျမဲရွိေနတဲ႔ သီခ်င္းေတြထဲက တစ္ပုဒ္ပါ..။


...အေ၀းဆိုတဲ႔စကားတစ္ခုျဖစ္ဖို႔ အေ၀းၾကီးဆိုတဲ႔ခရီးကိုေရာက္ဖို႔ ရွည္လ်ားလြန္းတဲ႔ လမ္းေတြ စေတးရတယ္
ဒီလိုပဲ စိမ္းလန္းတဲ႔ အရိပ္ေတြရွိဖို႔ သစ္ရြက္ေလးေတြမ်ားစြာက ေျပာင္းလဲတတ္တဲ႔ ေလာကထဲ စေတးရတယ္ အျမဲစိမ္းလန္းဖို႔....
ခံစားခ်က္ဆိုတဲ႔ စိတ္တစ္ခုသိဖို႔ ေတြ႔ေနတဲ႔ ဒီျမင္ကြင္းေလးတစ္ခုဟာ ကိုယ့္ရင္ထဲကို စိမ့္၀င္စေတးရတယ္... ဒီလိုပဲ ေလေျပၾကားေျပာတဲ႔စကားေတြ ကာရံမဲ႔ ဒီသီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္အျဖစ္ တစ္ေယာက္ထဲပဲ အခ်ိန္တိုင္း ခံစားခဲ႔ရတယ္ သူဘာ...မွမသိတယ္...

Chorus: ဘယ္လိုလဲ အိုး...ခ်စ္သူေလးရယ္...မႏိုးေသးခင္ အိပ္မက္ေလးထဲ... သိပ္္ခ်စ္လြန္းေတာ့လဲ အခ်စ္မ်ားစြာအတြက္ ဒီမွာ ကိုယ္ဘာစေတးရမလဲ ........
ဘယ္လိုလဲ အိုး ခ်စ္သူေလးရယ္ မင္းအျပံဳးေတြကိုယ္အေတြးထဲ သိပ္္ခ်စ္လြန္းေတာ့လဲ အခ်စ္မ်ားစြာအတြက္ ဒီမွာ ကိုယ္ဘာစေတးရမလဲ........

အမုန္းဆိုတဲ႔ စကားတစ္ခုျဖစ္ဖုိ႔ ရင္ထဲကခံစားခ်က္မ်ားစြာက နားက်ည္းခ်က္တစ္ခုအျဖစ္ စေတးရတယ္....
ဒီလိုပဲ အခ်စ္ဆိုတဲ႔အရာ အျမဲခိုင္ျမဲဖို႔ တုန္႔ျပန္ျခင္း သူ႔အျပံဳးေလးေတြက ကိုယ့္ရဲ႔ဘ၀ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အျဖစ္ စေတးရတယ္ အခ်ိန္ေတြ ကုန္ဆံုးခဲ႔ရတယ္....


ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ သီခ်င္းအသစ္မထြက္ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ေျမပဲယိုအဖြဲ႔ဟာ ဟိုတေလာက အယ္လ္ဘမ္အသစ္ ထြက္မယ္ၾကားတယ္..။ အဖြဲ႔၀င္ငါးေယာက္နဲ႔ဖြဲ႔ထားတဲ႔ ေျမပဲယိုအဖြဲ႔က ခုဆို လူေဟာင္းသံုးေယာက္နဲ႔ အဖဲြ႔၀င္အသစ္တစ္ေယာက္ျဖစ္သြားပါျပီ...။ ေက်ာ္သူစိုးကေတာ့ မပါေတာ့ဘူး...။ မင္းေမာ္ကြန္းကို ကၽြန္မ ရန္ကုန္ေက်ာင္းလာတက္စ ခုႏွစ္တန္းႏွစ္ကတည္းက ျမင္ဖူးတယ္ အဲတုန္းက သူကငါးတန္း ကေလးသရုပ္ေဆာင္ျဖစ္ေနျပီ....။ ကၽြန္မတို႔ ညေန 13လမ္းမွာ က်ဴရွင္သြားတက္ရင္  လမ္းထိပ္မွာ ေက်ာင္းကားနဲ႔ အျမဲေတြ႔တတ္တယ္..။ ဆံပင္ေကာက္ေကြး အသားျဖဴျဖဴနဲ႔ သရုပ္ေဆာင္လည္းေကာင္းတဲ႔ ကေလးတစ္ေယာက္..။ ခုေတာ့ သူက သားပ်ိဳ သမီးပ်ိဳ အေဖတစ္ေယာက္ေတာင္ျဖစ္လို႔...း) သူ႔ကိုိ ဗီဒီယိုေခတ္က “နတ္သမီးပံုျပင္” ဆိုတဲ႔ဇာတ္ကားေလးမွာကတည္းက အားေပးလာတာ သရုပ္ေဆာင္ပိုင္းေရာ သီခ်င္းဆိုတာေရာ ၾကိဳက္တယ္..။


မိုးေငြ႔

Wednesday, 13 September 2017

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အေၾကာင္း.....




ဆရာၾကီးဦးသာဓုရဲ႔ မိသားစု၀င္ေတြေရးတဲ႔ စာအုပ္ေတြထဲမွာ ဆရာဦးသုေမာင္ျပီးရင္ ကၽြန္မအၾကိဳက္ဆံုးက ဆရာမင္းလူစာအုပ္ေတြပဲ...။ ဆရာတို႔ ညီအစ္ကိုေတြရဲ႔ စကားေျပေရးဟန္ေတြက ရွင္းလင္းတယ္ ရိုးသားတယ္ ဇ၀နဥာဥ္ေလးေတြပါတယ္ဆိုေပမယ့္ လံုး၀အသံထြက္ရယ္လိုက္ရတယ္မဟုတ္ဘဲ ဖတ္ေနရင္းနဲ႔ ျပံဳးေပ်ာ္ၾကည္ႏူးေစတယ္...။ ခုကၽြန္မဖတ္ျပီးသြားတဲ႔ ဆရာမင္းလူရဲ႔ “သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အေၾကာင္း”ဆိုတဲ႔ စာအုပ္က အျပင္မွာ တကယ္ရွိတဲ႔ ဆရာ့ရဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အေၾကာင္းကို အထုပၸတၱိဆန္ဆန္မဟုတ္ဘဲ ၀တၳဳတစ္ပုဒ္ပံုစံမ်ိဳး ေရးထားတာပါ...။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႔ သရုပ္ကို ပီပီျပင္ျပင္နဲ႔ ရုပ္လံုးေပၚေအာင္ စာဖတ္သူကို ဆြဲေခၚသြားပါတယ္..။ ဒီစာအုပ္က City Mart မွာ ေရာင္းရအေကာင္းဆံုးထဲမွာပါပါတယ္..။

ကၽြန္မ ဘေလာ့ကို လာဖတ္တဲ႔သူေတြထဲမွာ ဒီစာအုပ္ကို ဖတ္ဖူးျပီးလည္းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္...။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ဒီတစ္အုပ္က ငါးၾကိမ္ေျမာက္ ရိုက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀တဲ႔ စာအုပ္ပါ..။ စာအုပ္မွာပါတဲ႔ အဓိကဇာတ္ေဆာင္ ဆရာမင္းလူရဲ႔သူငယ္ခ်င္းနာမည္က စိန္ေၾကာင္တဲ႔...။ စိန္ေၾကာင္က စီးပြားေရးကိုသာစိတ္၀င္စားျပီး မိန္းမကို ပံုႏွိပ္စက္တစ္လံုးေလာက္ေတာင္ စိတ္မ၀င္စားတဲ႔ သူတစ္ေယာက္ပါ...။ ေငြရဖို႔ကို ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဆိုတာပဲ အျမဲတမ္းေတြးေနတတ္တဲ႔ သူ...။ နယ္ကေနရန္ကုန္တက္လာျပီး ဆရာမင္းလူနဲ႔ စတိတ္ေက်ာင္းကတည္းက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္...။ ေက်ာင္းမွာကတည္းက ဘာလုပ္လုပ္ စီးပြားတြက္ တြက္တတ္ေနျပီ...။ စိန္ေၾကာင္တို႔မိသားစုက နယ္ကေနလယ္ေတြေရာင္းျပီး ရန္ကုန္မွာ ေျမတစ္ကြက္၀ယ္ တဲေဆာက္ ပါလာတဲ႔ ႏြားဆီက ႏြားႏို႔ညွစ္ေရာင္းတဲ႔ အလုပ္ကိုစလုပ္ခဲ႔တယ္...။ ႏြားႏို႔ပို႔ရင္း အဆင္ေျပေအာင္ စက္ဘီးတစ္စီး ဖန္တီးရယူပံု... ျမိဳ႔ထဲ ႏြားႏို႔ပို႔ရင္းကေန တျခားလုပ္ကြက္ေတြျမင္လာရင္းနဲ႔ ပံုႏွိပ္စက္ေလာက စကၠဴ မွင္ စတာေတြေကာက္ျပီး တျခားျမိဳ႔ေတြကို ပို႔တဲ႔အလုပ္ကေန စီးပြားေရးေလာကရဲ႔ ကလိန္ဂ်စ္က် ဖ်ံက် အျမတ္ၾကီးစား စတာေတြကို ေရလည္ေအာင္ကၽြမ္းက်င္ျပီးသကာလ ေနာက္ဆံုးမွာ မိန္းမကိုစိတ္မ၀င္စားတဲ႔ စိန္ေၾကာင္တစ္ေယာက္ သမီးေခ်ာေခ်ာေလးတစ္ေယာက္ရွိတဲ႔ မုဆိုးမတစ္ေယာက္နဲ႔ လက္ထပ္လိုက္တာနဲ႔ ဇာတ္သိမ္းထားပါတယ္...။ ဒီစာအုပ္မွာ စာေရးဆရာဟာ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူရဲ႔ စီးပြားေရးလုပ္ကြက္ေတြကို ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ျမင္သာေအာင္ စာဖတ္သူမျငီးေငြ႔ေအာင္ အေသးစိပ္ေရးသားထားပါတယ္...။

တကယ္ဆို စိတ္၀င္္စားစရာသိပ္မရိွတဲ႔႔ ရိုးရိုးရွင္းရွင္းအေၾကာင္းအရာကို အေျခခံျပီး ဖတ္လို႔ေကာင္းတဲ႔ ၀တၳဳစာအုပ္တစ္အုပ္ျဖစ္ေအာင္ေရးသားႏိုင္တဲ႔ ဆရာမင္းလူရဲ႔ ရိုးသားပြင့္လင္းမႈပါတဲ႔ အေရးအသားေတြကို ကၽြန္မသိပ္သေဘာက်တယ္...။ အားလံုးကိုဖတ္ေစခ်င္တယ္...း)  အခက္ခဲျဖစ္သူမ်ား online မွာရွာဖတ္လို႔ရမယ္ထင္တယ္...။ ကၽြန္မအတြက္ကေတာ့ စာကို စာအုပ္နဲ႔ကိုင္ဖတ္ရတာေလာက္ ပိုမက္ေမာ ပိုအရသာရွိတာမရွိဘူး..။ ကၽြန္မဆီမွာ ပို၀ယ္ထားမိတဲ႔ တစ္အုပ္ကို လိပ္စာမေပးၾကေတာ့ ပို႔မေပးႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္..။

မိုးေငြ႔


Thursday, 7 September 2017

စာမ်ိဳးစံုလင္.....



ဒီဖက္ႏွစ္မွာ ကၽြန္မ ဖတ္ျဖစ္ခဲ႔သမွ်စာအုပ္ေတြအတြက္ ခံစားမႈေတြျပန္မွ်ေ၀တဲ႔ ပိုစ္႔မေရးျဖစ္တာၾကာေပါ့...။ တကယ္ေတာ့ 2017 ဟာ ဆရာၾကီးဒဂုန္တာရာစာအုပ္ေတြကိုခ်ည္းပဲ ဖတ္မယ္လို႔အားခဲထားခဲ႔တာပါ..။ ဆရာၾကီးရဲ႔ စာအုပ္ေတြကိုလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၀ယ္စုျဖစ္ခဲ႔တယ္..။ ဒီၾကားထဲ စာအုပ္ေစ်းေရာင္းပြဲမွာ ကိုယ့္္ေဖးဘရိတ္စာေရးဆရာေတြရဲ႔ စာအုပ္ကိုေတြ႔ရင္ မ၀ယ္ဘဲမေနႏုိင္လို႔ ၀ယ္ထားျဖစ္ခဲ႔တာေတြက ဆယ့္သံုးေလးအုပ္ရွိေနျပီ..။ ဒီ2017 မွာ  အလုပ္တစ္ဖက္နဲ႔မအားတဲ႔ၾကားထဲကေန စာအုပ္ဖတ္ဖို႔အခ်ိန္ကိုေပးရ အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္ေျပးရ ဘေလာ့ကိုလည္း ပံုမွန္စာေလးေတြတင္ႏိုင္ဖို႔ ေရးရနဲ႔ တစ္ပတ္စာအိမ္အလုပ္ေတြကို သိမ္းက်ံဳးရနဲ႔ လံုးခ်ာလိုက္ေနတဲ႔ ႏွစ္ဆိုပါေတာ့..။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတဲ႔ အလုပ္နဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ရလို႔ ပင္ပန္းတယ္မထင္ပါဘူး..။ လူေရာစိတ္ေရာ အဟာရျပည့္၀တဲ႔ ေက်နပ္စရာဘ၀တစ္ခုပါ..။









ဒီႏွစ္ထဲမယ္ ကၽြန္မရဲ႔ ကိုယ္ပိုင္စာအုပ္ဖတ္နည္းဖတ္ဟန္ေလးကို စည္းကမ္းခ်ိဳးေဖာက္မိတယ္...။ ဆရာၾကီးဒဂုန္တာရာစာအုပ္ေတြကိုခ်ည္းပဲဖတ္မယ့္ႏွစ္လို႔ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္သတ္မွတ္ထားေပမယ့္ စာအုပ္အမ်ားဆံုး၀ယ္ျဖစ္တဲ႔ ႏွစ္လို႔လည္းေျပာခ်င္ပါတယ္..။ ဆရာၾကီးဒဂုန္တာရာရဲ႔ စာအုပ္ေတြအျပင္ ဆရာၾကီးေဇာ္ဂ်ီ ဆရာၾကီးမင္းသု၀ဏ္ ဆရာပါရဂူ ဆရာသုေမာင္ ဆရာမင္းလူ ဆရာလကာၤရည္ေက်ာ္ ဆရာမသန္းျမင့္ေအာင္ ဆရာေမာင္သာခ်ိဳ ဆရာမ မသီတာ(စမ္းေခ်ာင္း) စတဲ႔ ဆရာေတြရဲ႔ စာအုပ္ေတြကိုပါ ၀ယ္ဖတ္ျဖစ္ေနတယ္..။ ဆရာမင္းလူရဲ႔ “သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အေၾကာင္း” ဆိုတဲ႔ စာအုပ္ဆို ႏွစ္ခါျပန္ေတာင္၀ယ္မိသြားခဲ႔တယ္...။ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို မဲျပန္ေဖာက္ေပးမယ္ လိုခ်င္သူမ်ား ပထမဆံုးေကာ္မန္႔လာေပးတဲ႔သူကို စာတိုက္ကတဆင့္ပို႔ေပးပါ့မယ္လို႔...တကယ္ေျပာတာေနာ္ မေနာက္ဘူး...။ ပို႔ေပးရမယ့္ လိပ္စာအျပည့္အစံုကို coralnyo@gmail.com နဲ႔ပို႔လို႔ရပါတယ္...။ အဲဒီစာအုပ္ေလး အရမ္းေကာင္းတယ္ ကၽြန္မ ဖတ္လက္စေလးပဲရိွေသးတာ...။ ညအိပ္ယာ၀င္ခါနီးကို တစ္ခန္းတစ္ခန္းစီပဲ ဖတ္ျဖစ္ေနတယ္ တစ္အုပ္ခုထိမျပီးေသးဘူး...။

ဖတ္ျပီးသြားတဲ႔ စာအုပ္တစ္အုပ္ခ်င္းဆီကေနရလာတဲ႔ ကၽြန္မရဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ အသိအျမင္ ခံစားမႈရသေတြကို ခါတိုင္းလိုပဲ ေရးျပခ်င္ပါေသးတယ္..။  အတတ္ႏိုင္ဆံုး တစ္လတစ္ခါေရးႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားပါမယ္..။ ကုိယ့္ကိုယ္ကိုလည္း စာဖတ္ျဖစ္သြားေတာင္ motivate လုပ္ေနတာ ..း)

မိုးေငြ႔


Tuesday, 5 September 2017

Black Sugar.....


Black Sugar နား ျဖတ္သြားရင္း ဖ်တ္ခနဲရိုက္လိုက္တဲ႔ပံု


ကၽြန္မ ဘန္ေကာက္ေရာက္ေတာ့ တစ္ရက္မွာ စိတ္အထင္ Central world မွာလို႔ထင္တာပဲ Uniqilo မွာ စိတ္ၾကိဳက္၀င္ေမႊျပီးသကာလ ေနာက္တစ္ေနရာဆက္သြားၾကမယ္ဆိုေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာရင္း ေတြ႔လိုက္မိတဲ႔ ဖက္ရွင္ဆိုင္ေလး တစ္ဆိုင္ပါပဲ..။ နာမည္က Black Sugar တဲ႔...။ ကၽြန္မရဲ႔ Lucky color က အနက္ေရာင္..။ ဒါေၾကာင့္ Black sugar ကို ကၽြန္မပိုျပီးစိတ္၀င္စားသြားမိခဲ႔တယ္..။ မူလ သူက ဥေရာပတိုက္ ၾသစတီးယားႏိုင္ငံကထုတ္တဲ႔ ဖက္ရွင္ Brand....။ ဘန္ေကာက္မွာေတာ့ ဖက္ရွင္ ဒီဇုိင္နာဘယ္သူ ဘယ္၀ါဆိုတာေတာ့ ကၽြန္မ ကဃနဏမသိဘူး..။ ေအးေဆးက်မွ ရွာဖတ္ဦးမယ္ ခုေလာေလာဆယ္ သူတို႔ ဆိုဒ္ကို သြားရွာေတာ့ ေအာက္ကပံုေတြရလာတယ္..။




သူတို႔ဖက္ရွင္ ဒီဇုိင္းကို ကၽြန္မသိပ္သေဘာက်တာပဲ...။ အနက္ေတြကိုခ်ည္းသံုးထားျပီး Gothic ဆန္တယ္..။ ကၽြန္မက အ၀တ္စားဆို ဒီဇိုင္းစံု၀တ္တဲ႔သူ...။ ျမန္မာဆန္ဆန္၀တ္ရတာၾကိဳက္သလို တီရွပ္နဲ႔ ဂ်င္းေဘာင္းဘီတို႔ ခ်ည္သားေဘာင္းဘီနဲ႔ရွပ္တို႔လိုလည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ၀တ္ရတာၾကိဳက္တယ္...။ 





ကၽြန္မက အ၀တ္စားဒီဇိုင္းဆို သူမ်ားနဲ႔မတူတာ ၀တ္ရတာကိုၾကိဳက္တယ္ (ေလဒီဂါဂါးလိုေတာ့မဟုတ္ဘူးေပါ့)..။ ျမန္မာရင္ဖံုးဆိုရင္ ဘာမွအတြန္႔အတက္မပါတဲ႔ Plain ဒီဇုိင္းမ်ိဳးၾကိဳက္တယ္..။ ဒီပံုေတြထဲက ဘြားေတာ္ၾကီးေတြဆို ၀တ္ထားတာ သိပ္ဖက္ရွင္က်တာပဲ ..။ ကၽြန္မတို႔ႏိုင္ငံရဲ႔ မ်က္စိနဲ႔ဆိုရင္ေတာ့ အသက္အရြယ္နဲ႔မလိုက္တာ၀တ္တယ္လို႔ ေ၀ဖန္ကဲ႔ရဲ႔ရံႈ႔ခ်ၾကမွမလြဲပဲ...။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မကေတာ့ သူတို႔ကို သေဘာက်တယ္..။  တခါတေလ ဒီလိုအသက္ရြယ္မွာ ဒီလိုေလးလဲ ၀တ္လို႔စားလို႔ရပါလားလို႔ ကၽြန္မဒီတစ္ေခါက္ ဘန္ေကာက္ေရာက္လို႔ လမ္းမွာ အသက္ ငါးဆယ္ေက်ာ္ ေျခာက္ဆယ္အဖြားၾကီးေတြကိုေတြ႔ေတာ့ အံ့အားသင့္မိတယ္..။ သူတို႔ကို ေျခဆံုးေခါင္းဆံုးၾကည့္ေတာ့လည္း ၾကည့္ေကာင္းေနတယ္ အျမင္မရိုင္းဘူး ပိုလို႔ေတာင္ တက္ၾကြႏုပ်ိဳလန္းဆန္းေနတယ္လို႔ုျမင္တယ္..။ အဓိကက ကိုယ္နဲ႔လိုက္ဖက္မႈ ကိုယ္၀တ္ဆင္လိုက္တဲ႔ အ၀တ္အစားရဲ႔ဖက္ရွင္က်မႈ ကိုယ္ရဲ႔ ဖက္ရွင္ဥာဥ္ရွိမႈပါပဲ...။ ဒါဆိုရင္ ဒီပံုေတြထဲက ဘြားေတာ္ေတြလို အျမဲလန္းေနမွာ..။ ကိုယ့္အသက္အရြယ္နဲ႔ကိုယ္ အတိုအပ်က္ေတြ အဟိုက္ေတြ ၀တ္ရမယ္လို႔မဆိုလုိပါဘူး...။ ကိုယ္နဲ႔လိုက္ဖက္တင့္တယ္မယ့္ ဖက္ရွင္မ်ိဳးကို ဘယ္အရြယ္မဆို တီထြင္ဖန္တီးျပီး ဖက္ရွင္က်က် ၀တ္စားဆင္ယင္ႏိုင္ပါတယ္လို႔ ေျပာခ်င္တာပါ..။





ျမန္မာျပည္မွာ အသက္အရြယ္ေလးဆယ္ေက်ာ္ရင္ ပါတိတ္၀မ္းဆက္ေတြသိပ္၀တ္ၾကတယ္..။ ကၽြန္မက ပါတိတ္ဆို စိတ္ကိုမ၀င္စားတာ..။ ဒါေပမယ့္ ျပီးခဲ႔တဲ႔ အေခါက္ မေလးသြားေတာ့ MH ေလယာဥ္မယ္ေလးေတြ ၀တ္ထားတဲ႔ ပါတိတ္၀မ္းဆက္ေလးေတြလွလိုက္တာ..။ သပ္ရပ္ခ်ပ္ရပ္ေနတာပဲ...။ ဒီဇုိင္းနဲ႔ cutting ကစကားေျပာသြားတာ..။ ေၾသာ္ ပါတိတ္ကို  ဒါမ်ိဳးေလးခ်ဳပ္၀တ္လည္း လွတာပါပဲလားလို႔ အေတြး၀င္မိခဲ႔တယ္..။ ဖက္ရွင္တစ္ခုမွာ အရိုးရွင္းဆံုးဒီဇုိင္းဟာ အဆန္းဆံုးျဖစ္သြားတတ္တယ္..။ ကၽြန္မတို႔ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ ပါတိတ္ဆို အဆန္းထြင္ျပီး သိပ္ခ်ဳပ္တတ္ၾကတယ္...။ တကယ္တမ္း ရိုးရိုးေလးပဲခ်ဳပ္၀တ္ရင္ပိုၾကည့္ေကာင္းတယ္ ပါတိတ္အဆင္ေလးေတြကိုလည္းပိုေပၚေစတယ္ဆိုတာ အခ်ဳပ္သမားေတြသတိထားမိဟန္မတူဘူးထင္ပါရဲ႔...။ ပါတိတ္၀မ္းဆက္ကိုေတာ့ အသက္ငါးဆယ္ေက်ာ္မွ ခ်ဳပ္၀တ္မလားလို႔စဥ္းစားမိတယ္..း)  အသက္ေလးဆယ္မေက်ာ္ခင္ကေတာ့ ငါ အသက္ေလးဆယ္ေက်ာ္ရင္ ရင္ဖံုးနဲ႔လံုခ်ည္ပဲအျမဲ၀တ္မယ္လို႔ စိတ္ကူးခဲ႔ဖူးတယ္..။ ၀တ္လည္း၀တ္ျဖစ္ပါတယ္..။ ကၽြန္မက ရံုးတက္ရင္ ျမန္မာ၀တ္စံုအ၀တ္မ်ားတယ္...။ စေနလိုေန႔မ်ိဳးမွာသာ ကိုယ္ၾကိဳက္တာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္၀တ္ေလ့ရွိတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ပါတိတ္စေတြ ခ်ဳပ္၀တ္မယ္လို႔ေတာ့ စိတ္မကူးခဲ႔ဖူးဘူး..။ ဒီလိုစိတ္မကူးတာကလည္း ကၽြန္မက လူအမ်ား၀တ္တတ္စားတတ္တာေတြကို သိပ္ျပီးစိတ္မ၀င္စားလို႔ပဲ..။ လူအမ်ားသိပ္စိတ္မ၀င္စားတဲ႔ မ၀တ္တတ္တဲ႔ ဖက္ရွင္မ်ိဳးကိုပဲ ကၽြန္မက စိတ္၀င္စားတယ္..။  အစစအရာရာမွာပါပဲ ဖုန္းတို႔ အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းတို႔ကအစေပါ့..။








ဘန္ေကာက္မွာ ေရွာ့ပင္းေမာတိုင္း အနက္ေရာင္ေတြခ်ည္းေရာင္းတဲ႔ဆိုင္ေတြရွိတယ္..။ သူတို႔ဘုရင္ နတ္ရြာစံေတာ့ ၀မ္းနည္းတဲ႔အထိန္းအမွတ္အေနနဲ႔ တစ္ႏိုင္ငံလံုးအနက္ေတြခ်ည္း ႏွစ္ေပါက္တဲ႔အထိ ၀တ္ဆင္ၾကတာကိုး..။ တစ္ခ်ဳိ႔ဆို ခုခ်ိန္ထိ၀တ္တုန္း...။ အဲဒီအနက္ေရာင္ေတြခ်ည္းေရာင္းတဲ႔ဆိုင္မွာ ဒီဇိုင္းေတြက အစံု ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ႔ ကိုယ္နဲ႔လိုက္ဖက္မယ့္ပံုစံေတြမ်ိဳးစံု...။







Keep Old and Stay Cool တဲ႔ စာသားေလးသိပ္မိုက္တယ္..။ ဘယ္သူေျပာလည္း အသက္ၾကီးလာရင္ အဖြားၾကီးျဖစ္ရင္ အိုစာေနေအာင္ ၀တ္စားျပီးေနရမယ္လို႔..။ ဒီဘြားေတာ္ေတြပဲၾကည့္ၾကည့္... ဘယ္ေလာက္လန္းလဲ..။








သူတို႔ေတြကို ၾကည့္ျပီး ကၽြန္မအသက္ငါးဆယေ္က်ာ္ရင္ ပါတိတ္၀မ္းဆက္ခ်ဳပ္၀တ္မယ္လို႔ စဥ္းစားထားတာအျပင္ ဒါမ်ိဳးGothic ဒီဇိုင္းခပ္မိုက္မုိက္နဲ႔လည္း လန္းဦးမယ္လို႔စိတ္ကူးတယ္...ဟ..ဟ...။




ရန္ကုန္မွာ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ငါးႏွစ္ေလာက္က ပထမဆံုးအၾကိမ္စလုပ္တဲ႔ MFDG (Myanmar Fashion Designer Group) ဆိုတဲ႔ အၾကီးဆံုးဖက္ရွင္ပြဲၾကီးကို MCC Hall မွာ ၾကည့္ခဲ႔ဖူးတယ္..။ ျမန္မာျပည္မွရွိတဲ႔ ဖက္ရွင္ ဂုရုၾကီးေတြအစံုပါ၀င္တဲ႔ပြဲၾကီးေပါ့ ...။ အဲဒီတုန္းက ဒီလိုအနက္ေရာင္ခ်ည္သားေတြခ်ည္းသံုးထားတဲ႔ Gothic ဆန္ဆန္ ဒီဇိုင္မ်ိဳးနဲ႔ အမ်ိဳးသမီးဒီဇိုင္နာ တစ္ေယာက္ရဲ႔ လက္ရာကို ၾကည့္ခဲ႔ရဖူးတယ္..။ ဒီဇိုင္နာ ညိဳမာသန္႔...။ သူ႔ လက္ရာကို အဲကတည္းက သေဘာက်ခဲ႔ဖူးတယ္..။ သူ႔ဒီဇိုင္းေတြက ဆန္းသစ္တယ္ တီထြင္မႈရွိတယ္ ဘယ္အခါ၀တ္၀တ္ရိုးမသြားဘူး အျမဲတမ္း ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းေပၚမွာရွိတယ္...။




လြန္ခဲ႔တဲ႔ ေလးငါးႏွစ္ေလာက္က  Shayi ဖက္ရွင္ရဲ႔ ဒီဇိုင္နာ ဆန္းေဘာက္ရာရဲ႔ လက္ရာ ခ်ည္သားအနက္ေရာင္ အက်ီၤတစ္ထည္၀ယ္၀တ္ခဲ႔ဖူးတယ္...။ ခက္တာက သူ႔အနက္ေရာင္က ေရေလွ်ာ္ေလ အေရာင္ေတြ က်က်သြားေလျဖစ္ေနတယ္..။ ကၽြန္မတို႔ဆီမွာ အနက္ကို အေရာင္မြဲမသြားေအာင္လုပ္တဲ႔ နည္းပညာက ေတာ္ေတာ္လိုေသးတယ္..။ ဒီဇိုင္းဖန္တီးမႈအားေကာင္းတယ္ သူ႔လက္ရာကိုလည္း ကၽြန္မသေဘာက်တယ္..။ သူက ခ်ည္ထည္နဲ႔ဖ်င္ထည္ကို အဓိကထားခ်ဳပ္တယ္...။ ဟိုတစ္ခါက သူ႔ဆီက ႏွစ္စံု သံုးစံုေလာက္၀ယ္ဖူးေတာ့ Member card ေတာင္ရထားေသးတယ္..။




မိုးေငြ႔

Friday, 1 September 2017

မီနဲ႔ကိုကို.....



     မီ သင္တန္းဆင္းေတာ့ ညေနေမွာင္ရီစပ်ိဳးေနျပီ....။ ေဆာင္းဦးေပါက္မို႔ အခါတိုင္းရာသီေတြမွာ ျမင္ေနက် ပုစြန္ဆီေရာင္တိမ္တိုက္ေတြကို ရွာမေတြ႔ မွိန္ျပျပ မႈန္မိႈင္းမိႈင္း အလင္းေရာင္မွာ အိပ္တန္းတက္မယ့္ ငွက္ေတြ အုပ္လိုက္ပ်ံသန္းေနၾကတယ္...။ ေဟမာန္ရာသီရဲ႔ ညေနပိုင္းေလးမွာ ေအးစိမ္႔တဲ႔ ေျမာက္ျပန္ေလညွင္းတို႔က ေခၽြးစိမ္႔ေနတဲ႔ မီမ်က္ႏွာေလးကို ေအးခနဲ ခံစားမိေစတယ္...။  ေနာက္ေက်ာဖက္ဆီမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္ ကပ္ပါလာတယ္ဆိုတဲ႔ အသိေၾကာင့္ လွည့္ၾကည့္မိေတာ့... ႏိုင္ငံျခားကား လူသတ္ကားေတြထဲကလို Hoodie ဦးထုပ္ပါတဲ႔ အက်ီၤကို ဦးထုပ္ခပ္အုပ္အုပ္ေစာင္း အက်ၤီအိပ္ကပ္ထဲလက္ႏွိႈက္ျပီး ခပ္ေျဖးေျဖးေလွ်ာက္လာတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ကိုေတြ႔လိုက္တယ္...။ မီေျခလွမ္းေတြကို ခပ္သြက္သြက္ေလွ်ာက္မိတယ္..။ အေနာက္ဖက္က လုိက္လာတဲ႔ ေျခသံကလဲ ပိုျမန္လာတယ္လို႔ လွည့္မၾကည့္ဘဲ အာရံုရေနတယ္..။ မီ ေျခလွမ္းကို ရပ္ပစ္လိုက္တဲ႔အခ်ိန္မွာ လုိက္လာတဲ႔လူက မီရဲ႔ ဘယ္ဖက္လက္ေကာက္၀တ္ကိုအကိုင္ မီကလည္း သူ႔လက္ကိုျပန္လိမ္ဆြဲျပီး ကိုင္ေပါက္ပစ္လိုက္တယ္...။ မီ႔႔လႈပ္ရွားမႈက တကယ့္လွ်ပ္တစ္ျပက္ ..။ တကယ္ဆို သူ႔ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ မီနဲ႔က ေတာ္ေတာ္ကြာတာ ...။ သူက တကၽြတ္ကၽြတ္နဲ႔ျမည္တမ္းရင္း ေျမျပင္ေပၚမွာ ဖင္ထိုင္လ်က္...။

“အရင္လို လက္သြက္တုန္းပဲ ခ်ာတိတ္က...” လို႔ အသံထြက္လာေတာ့မွ မီ့ကို သိေနတ႔ဲ တစ္ေယာက္ေယာက္လို႔ တြက္လိုက္မိလို႔..အဲဒီလူရဲ႔ ဦးထုပ္ကို မီဆြဲလွန္ပစ္လိုက္တယ္.. ။

“ဟင္!!! ခင္ဗ်ားကလည္း လူကိုလန္႔ေအာင္သိပ္လုပ္တာပဲ... ခင္ဗ်ားလုပ္တာအေရးမၾကီးဘူး တကယ့္ခ်က္ေကာင္းေနရာကို လုပ္မိမွ အလကားေသေနဦးမယ္..”

“ဟက္ ဟက္...” သူက နာေနတဲ႔ၾကားက အသံထြက္ရယ္ျပီး သူမကိုလက္ကမ္းေပးတယ္..။ 

“မထူေပးပါဘူး ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ရေအာင္ထေလ..”

“မရေတာ့ဘူး ကေလးေလးေရ.. ကိုယ့္ခါးက်ိဳးသြားျပီလားမသိဘူး ဒုကၡပဲ”

မီ႔ ကို ကေလးေလးလို႔ သူအရင္လိုျပန္ေခၚမိသြားလို႔ မီးမွိန္မွိန္ၾကားက မီ႔မ်က္ႏွာကို သူ လွမ္းအကဲခတ္ လိုက္ေသး..။ ေက်ာ္ပိုးအိတ္တစ္လံုးနဲ႔ ေခၽြးေတြရႊဲစိုေနတဲ႔ မီ့မ်က္ႏွာေလးက အရင္လုိပဲ ကေလးမေလး တစ္ေယာက္အတိုင္း သူ႔အျမင္မွာေတာ့ မီ အသက္ၾကီးမလာသလိုပဲ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ငါးႏွစ္က အတိုင္းပဲ..။

“ဟာ...တကယ္ၾကီးလား...” ဆိုျပီး မီက ေက်ာပိုးအိတ္ၾကီးကိုပစ္ခ်ျပီး သူ႔ေဘးနားမွာ ငုတ္တုတ္ကေလး ထိုင္ခ်လိုက္တယ္..။ မီ သူ႔လက္ေမာင္းကိုကိုင္ထားျပီး သူ႔ခါးကို တို႔ၾကည့္ေနတယ္..။

“တကယ္နာေနတာလား ေဆာရီးေနာ္... အဲဒါပဲ ကိုကိုက အစေနာက္ကသန္တာကိုး ေတာ္ေသးတာေပါ့ ပိုမလုပ္လိုက္မိလို႔ ”

မီ လႊတ္ခနဲ သူ႔ကို ကိုကိုလို႔ေခၚမိသြားတာကို သူၾကိတ္သေဘာက်ေနမိတယ္..။

“ဒါနဲ႔ေနပါဦး ဒီေလာက္လက္သံေျပာင္ေနတာကိုေတာင္မွ လက္ေ၀ွ႔သင္တန္းကတက္ရေသးသလား”

“ဟာ ခင္ဗ်ားလည္းသိရက္သားနဲ႔ ဒီေခတ္က အားလံုးတတ္ထားမွ ျပန္ဖိုက္ႏိုင္မွေတာ္ခါက်တာ မုဒိမ္းမႈေတြက ေပါပါဘိသနဲ႔” 

မီ ဆံပင္ကို သူ လက္နဲ႔တစ္ခ်က္ဖြျပီး မတ္တပ္ထရပ္ ဖုန္ေတြသဲေတြခါလိုက္တယ္..။ 

“ဘာမွလည္းမျဖစ္ဘဲနဲ႔ သိသားပဲ သက္သက္လုပ္ေနတာ ကၽြန္ေတာ္ပစ္ခ်လိုက္ကတညး္က အက်မွာ ခင္ဗ်ားကိုယ္ေဖါ့လိုက္တာသိလိုက္သားပဲ”

“မသိဘူးကြာ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းကိုယ့္ကို နာက်င္ေအာင္လုပ္တဲ႔အတြက္ ညေနစာတစ္ခုုခုေတာ့လိုက္ေကၽြးရမယ္ ဗိုက္ဆာေနျပီကြ”

“ခင္ဗ်ားကလည္း... ဘယ္ကတည္းက ငတ္ျပတ္လာေနလဲမသိဘူး မေကၽြးႏိုင္ပါဘူး ေကၽြးမယ့္ေကၽြး ခင္ဗ်ားကေကၽြးရမွာ လူကိုလည္း လန္႔ေအာင္လုပ္ေသးတယ္”

မီက ေက်ာပိုးအိတ္ကို ေကာက္လြယ္ျပီး သူ႔ကို ျပန္ေျပာလိုက္တယ္...။ 

“ေအးပါကြာ... ကိုယ္ေကၽြးပါ့မယ္ လာ ဒီနားမွာ ကုိယ္တို႔အရင္တုန္းကစားေနက်  ေၾကးအိုးဆိုင္ ရွိေသးတယ္မဟုတ္လား”

သူကေျပာလည္းေျပာ မီပခံုးကိုလည္း ပိုင္းစိုးပိုင္နင္းအားရပါးရ ဖ်စ္ညစ္ဖက္ထားလိုက္ေသးတယ္..။ မီ သူ႔ကိုဘာမွမေျပာေသးဘဲ မ်က္လံုးအမူအယာနဲ႔ပဲျပလိုက္တယ္..။

“အိုေခ အိုေခ ကိုယ္ မင္းအသားကို မထိေတာ့ဘူး ဟုတ္ျပီလား...”

“ဟဟ ခင္ဗ်ားက သိပ္ရယ္ရတယ္ ခုထိ ကေလးဆန္တုန္း...”
“ေအာင္မာ ဘယ္သူက ကေလးဆန္ေနလဲ ...”




မီက အိတ္ကပ္ႏိႈက္ထားတဲ႔ သူ႔လက္ကိုခ်ိတ္လိုက္ေတာ့မွ သူေက်နပ္ျပီး မ်က္ႏွာျပံဳးခ်ိဳသြားေတာ့တယ္..။ တကယ္ေတာ့ မီတို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ငါးႏွစ္တုန္းက ေျခာက္လေလာက္ သမီးရည္းစားျဖစ္ခဲ႔ၾကဖူးတယ္...။ ဘာအေၾကာင္း ၾကီးၾကီးမားမားမွ မရွိဘဲ သူ ႏိုင္ငံျခားေက်ာင္းသြားတက္မယ္ဆိုတာနဲ႔ ဒီလိုပဲ လမ္းခြဲလိုက္ၾကတယ္...။   အဲဒီ မတိုင္ခင္တုန္းက သူက ဆိုးေပေတေနတဲ႔ ေကာင္ကေလးတစ္ေယာက္... ဆယ္တန္းေအာင္ခါစ...။ ေလးငါးတန္းကတည္းက တိုက္ကြန္ဒိုကို ရည္လည္ေအာင္ ကစားထားတဲ႔သူ...ခ်ိန္းပြဲေတြနဲ႔ တခ်ိန္လံုးဖိုက္တင္ပြဲေတြ ဆင္ႏႊဲခဲ႔တဲ႔သူ..။ မီ သူန႔ဲ႔စေတြ႔ေတာ့ တိုက္ကြန္ဒိုသင္တန္းမွာ အဲဒီတုန္းက သူကကိုးတန္း မီက ရွစ္တန္းရွိေသးတာ...။ တကၠသိုလ္စတက္ေတာ့ ေမဂ်ာမတူေပမယ့္ မီနဲ႔သူက မီတတိယႏွစ္ သူေနာက္ဆံုးႏွစ္ေရာက္မွ ရည္းစားေတြျဖစ္ၾကတာ...။ မီက အဂၤလိပ္စာနဲ႔ သူကဖေလာ္နဲ႔ဘြဲ႔ရခဲ႔ၾကတယ္...။ မီနာမည္က တကယ္ေတာ့ အဂၤလိပ္လို႔ “Me” တစ္လံုးတည္း...။

“ကဲ ကေလး ဘာစားမလဲ ေၾကးအုိးအရည္လား ဆီခ်က္လား”

ဆိုင္ေရာက္ေတာ့ သူက မီကို အဲသလိုေလး ဧည့္ခံပါတယ္..။ မီထိုင္ဖို႔ ခုံေတြဘာေတြေရႊ႔ေပးတတ္ေနတယ္..။ အဲဒါကေတာ့ သူ႔ရဲ႔ ေျပာင္းလဲမႈထဲကတစ္ခုဆိုပါေတာ့..။

“ေၾကးအိုးအရည္ အေရာပြဲေသးပဲစားမယ္...ခင္ဗ်ားကေရာ”

“ကိုယ္က ေၾကးအုိးဆီခ်က္ပြဲၾကီး ..ညီေလးေရ... ကိုယ္တို႔အတြက္ အဲဒါအရင္မွာေပးေနာ္”

စားပြဲထိုးေလးလွည့္ထြက္မသြားခင္ မီက “ေနဦး ေနဦး မက်ညး္ေဖ်ာ္ရည္တစ္ခြက္နဲ႔ အာလူးေထာင္း အဲဒါပါထပ္မွာမယ္”

“လူေကာင္ေလးေသးသေလာက္ စားႏိုင္တယ္ေနာ္..မထင္ရဘူး...”

မီအရပ္က သူနဲ႔ဆို ပခံုးေလာက္ရွိတာ သူ႔အရပ္က ၅ေပ ၁၁လက္မ....။

“ခင္ဗ်ားခုဘာေတြလုပ္ေနလဲ...”

“ကိုယ္ ေက်ာင္းျပီးကတည္းက ဟိုမွာရွိတဲ႔ ဒယ္ဒီတို႔အလုပ္မွာပဲ ၀င္လုပ္ေနတာ...ျပန္မေရာက္တာၾကာလို႔ ဒီကို ခဏျပန္လာတာဆိုပါေတာ့”

“ေၾသာ္....”  မီရဲ႔ ေၾသာ္ ဆိုတဲ႔ အာေမဋိတ္က နည္းနည္းေလးကန္စြာထြက္သြားခဲ႔တယ္...။ သူ ခဏပဲျပန္လာတယ္ဆိုတဲ႔ စကားေၾကာင့္လား မီ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္မခြဲျခားတတ္ခဲ႔..။

“ခင္ဗာ်း ဒီမွာဘယ္ေလာက္ၾကာမွာလဲ...” 
“မီက ႏွင္မလႊတ္မခ်င္းေပါ့ကြာ...”
“ေနာက္မေနနဲ႔ အတည္ေမးေနတာ”
“ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ပဲေနျဖစ္မယ္ ... ဒါနဲ႔ ကိုယ္ပုဂံသြားခ်င္တယ္ မီ ကိုယ့္ကို ဂိုက္လုပ္ေပးမလား..”

သူက မီ ခရီးသြားတစ္ေယာက္ဆိုတာ သိထားေတာ့ မီကို အပါေခၚၾကည့္ေနတာ...။ မီ ခရီးမထြက္ျဖစ္တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာျပီလဲ...။ ဆိုင္စဖြင့္ကတည္းကဆိုေတာ့...။ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ရွိေနျပီ..။

“ဆိုင္ရွိလို႔ဆိုျပီး မျငင္းပါနဲ႔ ကိုယ္ေရာက္တုန္းေရာက္ခိုက္ ျပီးေတာ့ မီနဲ႔ ေအးေအးေဆးေဆးစကားေတြေျပာခ်င္ေသးတယ္...”
“ကၽြန္ေတာ္ဆိုင္ဖြင့္တာ ဘယ္လိုသိလဲ”
“ကိုယ္ မီနဲ႔ေ၀းေနေပမယ့္ မီအေၾကာင္းကိုေတာ့ သိသင့္သေလာက္စံုစမ္းထားပါတယ္....ေဘာ္ဒါေတြအကူညီနဲ႔ေလ ျပီးေတာ့ မီ့ဆုိင္ရဲ႔ Website ကို ကိုယ္ like လုပ္ထားေတာ့ update သိေနပါတယ္.. မီ ရဲ႔ နာမည္ၾကီး Cheese cake ေတြကို ကိုယ္အျမဲေတြ႔ေနရတာပဲ..”

ငါးႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ ကြဲကြာ ခြဲခြာသြားၾကတဲ႔ ရည္းစားႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ ျပန္လည္ေတြ႔ဆံုပံုက ဘာမွ မထူးဆန္းသလို ခပ္ပါးပါး ေပါ့ေပါ့ေလးပါပဲ...။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္စားေသာက္ျပီးေတာ့ သူက မီကို လမ္းေလွ်ာက္ျပီး အိမ္ျပန္ပို႔တယ္..။ မီတို႔အိမ္က ဒီဆိုင္ကေနသိပ္မေ၀းေတာ့ဘူးေလ.....။

လမ္းေလွ်ာက္ရင္း မီပခံုးကို သူခပ္ဖြဖြဖက္ထားရင္း မီ႔အေၾကာင္းေလး နည္းနည္းပါးပါးစပ္စုေသးတယ္...။ ပရုတ္နံ႔သင္းတဲ႔ သူ႔ကုိယ္ေငြ႔ေႏြးေႏြးေလးကို မီတိတ္တခိုးေလးရိႈက္လိုက္ရင္း... မီအေတြးေတြ သူနဲ႔ရည္းစားျဖစ္စအခ်ိန္ကို ဖ်တ္ခနဲခဏေရာက္သြားတယ္...။

အဲဒီတုန္းက ကေမာက္ကမျဖစ္ခဲ႔တာေလးေတြက ခုျပန္ေတြးၾကည့္ေတာ့ ရယ္စရာဟာသေတြျဖစ္လို႔...။ အဲဒီေန႔ညေနက အိမ္ကို သူငယ္ခ်င္းေမြးေန႔ဆိုျပီး မီသူနဲ႔ခိုးေတြ႔တာ ဘယ္ေလာက္ေ၀းေ၀းမွတ္လို႔ မီတို႔နဲ႔တစ္လမ္းေက်ာ္က စားေသာက္ဆိုင္ေသးေသးေလးတစ္ခုမွာ...။ သူက ဘီယာေတြဘာေတြေသာက္ေပါ့ မီကေဘးကေနအျမည္းစား ေကာ့ေတးေသာက္... လစ္ရင္လစ္သလို သူ႔ဘီယာခြက္ကို တျမွံဳ႔ယူေသာက္... ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အရည္ေတြပဲေသာက္ျပီး အိမ္သာသြားခ်င္ေတာ့ အဲဆိုင္က အိမ္သာက ေယာက်ာၤးမိန္းမခြဲမထားဘူး အထဲ၀င္ရင္ လက္ေဆးကန္ရွိတယ္ ျပီးေတာ့မွ အိမ္သာကသပ္သပ္ထပ္ရွိတယ္..။ က်ဥ္းက်ဥး္ေလးပါပဲ..။ မီအိမ္သာထဲ၀င္ျပီး ဂ်က္ခ်လိုက္ေတာ့ သူကလက္ေဆးကန္နားမွာ ေစာင့္ေနတာ..။ ျပီးေတာ့ မီျပန္ထြက္မယ္လုပ္ေတာ့ အိမ္သာဂ်က္က ျပန္ဖြင့္လို႔မရေတာ့ဘူး..။ တကယ္တမ္း မီက ဂ်က္တံေဘးနားက အဖုသီးေလးကိုႏွိပ္ထားလို႔ ဂ်က္က်သြားတာ အဲဒါကို ျပန္မဖိေတာ့ တံခါးကမပြင့္တာ..။ အဲမွာ အိမ္သာထဲ မီတို႔ႏွစ္ေယာက္ ၀ရုန္းသုန္းကားကိုျဖစ္လို႔..။ ေတာ္ေသးတယ္ တျခားလူေတြ အိမ္သာလာမတက္ၾကလို႔..။  မီက ငိုမဲ႔မဲ႔သံေပါက္ေနေတာ့ သူက ၀ုန္းဆို အိမ္သာတံခါးေဘာင္ေပၚခုန္တက္ျပီး မီရွိတဲ႔ထဲကို၀င္လာေတာ့မလို႔ အဲခ်ိန္က်မွ တံခါးကပြင့္သြားတယ္..။ မီတ႔ိုအျဖစ္မွာ ရယ္ရငိုရျဖစ္သြားခဲ႔တယ္..။ ရည္းစားဘ၀မွာ ပန္းျခံသြားတာတို႔ဘာတို႔ ရုပ္ရွင္ၾကည့္တာတို႔မလုပ္ျဖစ္ဘဲ အဲလို ဆိုင္ေပါက္ေစ့ေတြမွာ လုိက္စားၾကတာ....။ မီတို႔ႏွစ္ေယာက္ပံုစံတူၾကတာက အစားေတြမွာေလ...း)





“ကေလး ခုတစ္ေယာက္တည္းလား ရည္းစားသစ္ေတြဘာေတြရေနျပီလား.....” တဲ႔..။

လေရာင္ရဲ႔ ေငြမွင္ရည္ေတြ စြန္းထင္ေနတဲ႔ သူ႔မ်က္ႏွာကို မီတစ္ခ်က္ေမာ့ၾကည့္ရင္း ၾကယ္ကေလးေတြလို ေတာက္ပေနတဲ႔ သူ႔မ်က္၀န္းကိုျမင္ေတာ့ မီ ျပံဳးလုိက္မိတယ္..။ သူတကယ္ သိခ်င္ေနတာလား... သိလ်က္သားနဲ႔ တမင္ေမးေနတာလား...။

“ခင္ဗ်ား ဘယ္လိုထင္လဲ....”

မီ အဲလိုေမးေတာ့ မီ့ပခံုးကိုဖက္ထားတဲ႔ သူ႔လက္၀ါးနဲ႔ မီ့ေခါင္းကို အုပ္လိုက္ျပီး သူ႔ပခံုးဖက္ကို ေစာင္းျပီးမီွေစလိုက္တယ္..။

“ကိုယ္မမွားဘူးဆိုရင္ ကေလး ကိုယ့္ကို ေစာင့္ေနတုန္းလို႔ ထင္တယ္...”

“ဟား ဟား... ခင္ဗ်ားက ကိုယ့္ဖက္ကို ယက္တတ္တဲ႔ လိပ္မ်ိဳးပဲ...”

ေျခာက္ကပ္ကပ္ရယ္လိုက္မိတဲ႔ မီအသံကို သူအဓိပၸါယ္ေဖာ္တတ္မွာပဲေလ မီသိပါတယ္...။

“အမွန္တိုင္းေျဖရရင္ ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားကို မေစာင့္ပါဘူး... ကၽြန္ေတာ့္ ဘ၀လမ္းေၾကာင္းအတြက္ လုပ္စရာရွိတာ လုပ္ေနတာပါ..”

“ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ကိုေတာ့ ကေလးက မမုန္းဘူးမဟုတ္လား..”

မီတို႔ႏွစ္ေယာက္လမ္းခြဲၾကတယ္ဆိုတာ မခ်စ္လို႔မွမဟုတ္ဘဲ... ေ၀းသြားခဲ႔ေပမယ့္ မီ သူ႔ကို ခုထိမေမ့ေသးပါဘူး..။ သူ႔ကုိ အခ်ိန္တိုင္းလြမ္းဆြတ္တမ္းတမေနေပမယ့္ တိုက္ဆိုင္မႈရွိတိုင္း မီ သူ႔ကို သတိရမိေနပါတယ္..။ျပီးေတာ့ မီတို႔က ငယ္ခ်စ္လည္းဟုတ္တယ္ အခ်စ္ဦးလည္းဟုတ္တယ္ေလ..။







မီတို႔ႏွစ္ေယာက္ လမ္းေလၽွ်ာက္ျပန္လာရင္း စကားစမျပတ္ေသးတာနဲ႔ အိမ္ေရွ႔ တမာပင္ေအာက္က ခံုတန္းေလးမွာ အတူထိုင္ရင္း စကားဆက္ၾကတယ္..။

“ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္သူ႔ကိုမွမမုန္းပါဘူး... ”
“ေကာင္းျပီ... ဒါဆို ကိုယ္တို႔ျပန္လက္တြဲၾကမယ္ မီဘယ္လိုသေဘာရလဲ...”

မီက တြဲေလာင္းခ်ထားတဲ႔ ေျခႏွစ္ဖက္ကိုလႊဲျပီး  ေက်ာပိုးအိတ္ၾကိဳဳးကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ တခ်က္ဆြဲခ်ရင္း သူ႔ကုိလွည့္ၾကည့္လိုက္တယ္...။ သူ မီ႔မ်က္၀န္းေတြကို ေသခ်ာလိုက္ဖတ္ေနတယ္...။ မီမ်က္၀န္းေတြဟာ ခုခ်ိန္မွာ တန္ေဆာင္မုန္းလရဲ႔ ေကာင္းကင္ေပၚမွာ ပစ္ေဖာက္လိုက္တဲ႔ မီးပန္းဖြားေတြလိုပဲေနမွာ...။

“ညက မလွဘူးလား..ဟင္..ကေလး... ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ဒီလိုလွတဲ႔ညေတြကို အတူမျဖတ္သန္းရတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာခဲ႔ျပီလဲ...”


@@@@@@@




မီတို႔ ပုဂံကို Express ကားနဲ႔ ခရီးအတူထြက္ခဲ႔ၾကတယ္..။ သူက ဟိုက သူပါလာတဲ႔ hoddies ေခါင္းစြပ္ဦးထုပ္အက်ီၤ သူနဲ႔ဆင္တူ မီ႔ကို တစ္ထည္ေပးတယ္..။ မီတို႔ အဲညက ကားစီးေတာ့ အက်ၤီဆင္တူ၀တ္ၾကတယ္..။ သူက အညိဳေရာင္ မီက ပန္းေဖ်ာ့ေရာင္ ခါးတိုေလး...။ လမ္းမွာ ညစာစားေသာက္ျပီး ကားေပၚမတက္ခင္ မီတို႔ ဆိုင္ေရ႔ွခဏလမ္းေလွ်ာက္ေတာ့ သူက စီးကရက္ ထုတ္ေသာက္တယ္..။

“ခင္ဗ်ားခုထိ စီးကရက္ေတြေသာက္တုန္းလား...”

“ေအးကြာ... ထုံးစံအတိုင္းေပါ့ ကိုယ္သူ႔ကို ျဖတ္လိုက္ေသာက္လုိက္ပါပဲ..” သူအဲလိုျပန္ေျဖေတာ့ မီ တခ်က္ျပံဳးလိုက္မိတယ္...။ မီတို႔စတိတ္ေက်ာင္းကတည္းက သူစီးကရက္ေတြေသာက္ေနတာ အဲတုန္းကလည္း ဒီလိုပဲ ေသာက္လိုက္ျဖတ္လိုက္နဲ႔ သူ႔ဟာသူ ခုထိ စိတ္မႏိုင္ျဖစ္တုန္း..။

ကားေပၚေနရာျပန္ယူၾကျပီး မီ အိတ္ထဲေဆာင္ထားတဲ႔ Chewing Gum ေလးသူ႔ကိုထုတ္ေပးလိုက္ေတာ့..။ သူပါးစပ္ထဲပစ္ထည့္၀ါးရင္း...။

“ဘာလဲ မီက ကုိယ့္စီးကရက္နံ႔ကိုမခံႏိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့ ခုမွ..” လို႔ သူစလိုက္လို႔ မီသူ႔လက္ေမာင္းကို ထုပစ္လိုက္တယ္..။ “ အား... လက္သန္ကလဲေျပာင္ပါ့..”





မီတို႔ ပုဂံေရာက္ေတာ့ အခန္းၾကိဳယူျပီးသားမို႔ အဆင္သင့္၀င္နားရံုပဲ..။ မနက္မိုးမလင္းခင္ေရာက္သြားေတာ့ ဟိုတယ္ေရာက္တာနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သား အထုပ္ေတြပစ္ခ်ျပီး ကုတင္ေပၚတန္းအိပ္ၾကတယ္..။ မီတို႔က ႏွစ္ေယာက္ခန္းကို twin ယူထားတယ္ ကုတင္တစ္ခုဆီ..။ သူ႔သိကၡာ မီ့အေပၚထားတဲ႔ သူ႔ရဲ႔ခ်စ္ခ်င္ၾကင္နာမႈ ယံုၾကည္မႈ အဲဒီႏွစ္ခုတည္းနဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုးနဲ႔ မီစေတးရဲပါတယ္..။

မီႏိုးေတာ့ သူက ေရမိုးခ်ဳိးျပီးေနျပီ...။ မီအိပ္တာကို သူက ဖုန္းၾကည့္ရင္း သူ႔ကုတင္ေပၚကေန ေစာင့္ၾကည့္ေနတာ...။ တကယ္ေတာ့ မီႏိုး္လာခဲ႔တာ သူ႔ဆီကရတဲ႔ ေရခ်ိဳးျပီးစ လတ္ဆတ္တဲ႔ Pear ဆပ္ျပာနံ႔ေလးေၾကာင့္...။

“ကေလးေလး မ်က္လံုးမဖြင့္ဘဲ ျပံဳးမေနနဲ႔ ထေတာ့ ေရမိုးခ်ိဳးျပီးတာနဲ႔ ကိုယ္တို႔ မနက္စာတစ္ခုခု ထြက္စားရေအာင္...ဒီဟိုတယ္ကမဟုတ္တဲ႔ ေဒသစာတစ္ခုုခုစားခ်င္တယ္ကြာ..”

“ဘယ္ခ်ိန္ရွိျပီလဲဟင္... မီ ငါးမိနစ္ေလာက္ထပ္အိပ္ခ်င္ေသးတယ္ရလား ကိုကို..”  မီက အိပ္ခ်င္မူးတူးေလသံနဲ႔ေမးရင္း တစ္ဖက္လွည့္အိပ္လိုက္ေသးတယ္..။

“ရွစ္နာရီထုိးေနျပီ ေတာ္ၾကာ ကိုးနာရီဆို ကိုယ္တို႔ကို ကားလာၾကိဳမွာ ဒီနီးနားေလးမွာ မနက္စာထြက္စားရေအာင္ ထပါေတာ့ကြာ ကေလးကို ကိုယ္လာေပြ႔ခ်ီခ်ရမလားေျပာ..”  သူ ကုတင္ေပၚက ဆင္းလိုက္သံၾကားလို႔ မီ ခ်က္ခ်င္း ေငါက္ခနဲထထိုင္ပစ္လိုက္တယ္..။

“အိုေက အိုေက မီခုပဲေရသြားခ်ိဳးေတာ့မယ္...”  ကုတင္ေပၚမ်က္လံုးမဖြင့္တဖြင့္နဲ႔ ငုတ္တုတ္ေလးထထိုင္ေနတဲ႔ မီ႔ပံုကိုၾကည့္ျပီး သူသေဘာက်စြာရယ္ေမာေနမိတယ္...။

မီတို႔ေရခ်ိဳးျပီး ဟိုတယ္အျပင္ထြက္ေတာ့ လမ္းထိပ္ဖက္မွာ အေၾကာ္တဲေလးေတြ႔တာနဲ႔ အေၾကာ္၀ယ္စားၾကတယ္..။ ေကာက္ညွင္းေပါင္းနဲ႔ ပဲျပဳတ္ေရာင္းတဲ႔အသည္ပါ ဆုိင္ကယ္နဲ႔ေရာက္လာေတာ့ ေကာက္ညွင္းေပါင္းနဲ႔အေၾကာ္စားၾကတယ္....။

“ကိုယ္ဒါမ်ိဳးမစားရတာေတာင္ ဘယ္ေလာက္ၾကာျပီလဲ ...”

“ေကာင္းတယ္မဟုတ္လား စားစား မီေကၽြးမယ္ဒီမနက္စာကို..”

မီက ငွက္ေပ်ာဖက္နဲ႔ထုပ္ေပးထားတဲ႔ ေကာက္ညွင္းေပါင္းကို မႏၱေလးပဲေၾကာ္နဲ႔ လက္နဲ႔အားပါးတရစားေနတဲ႔ သူ႔ကို လွမ္းၾကည့္ေတာ့ သူ့လက္ေကာက္၀တ္က လက္ပတ္ကေလးကို မီသတိထားမိသြားတယ္..။ မီတို႔ ရည္းစားျဖစ္စက မီ လက္ေဆာင္ေပးဖူးခဲ႔တဲ႔ ခ်ည္နဲ႔သေရကိုအလွဆင္ထားတဲ႔ အညိဳေရာင္ ဖန္စီလက္ပတ္ၾကိဳးေလး..သူခုထိသိမ္းထားတုန္း...။ မီခုစီးထားတဲ႔ ဖိနပ္ကလည္း တခ်ိန္က မီ့ကိုသူ၀ယ္ေပးခဲ႔ဖူးတဲ႔ဖိနပ္နဲ႔ဆင္တူ ျမန္မာသေရေျခညွပ္ဖိနပ္ေလး...။





ကိုးနာရီထုိုးေတာ့ မီတို႔တစ္ေန႔စာငွားထားတဲ႔ ကားေလးေရာက္လာေတာ့ သူတို႔အစီစဥ္အတိုင္း ဘုရားအစံုလိုက္ပို႔ေပးတယ္..။ သူက ဘုရားတစ္ခုေရာက္တိုင္း သူ႔ကင္မရာနဲ႔ မီ့ကို ဓါတ္ပံုေတြရိုက္ေပးတယ္..။ ရုပ္ေသးရုပ္ေတြ ယြန္းပစၥည္းေတြ ရႈေမွ်ာ္ခင္းပံုေတြ သူရိုက္တယ္..။ မီတို႔ႏွစ္ေယာက္တြဲပံုကိုေတာ့ ၾကံဳသလို တစ္ေယာက္ေယာက္ကို အကူညီေတာင္းျပီးရိုက္တယ္ ဒါမွမဟုတ္ ေနရာေကာင္းေကာင္းရွိရင္ timer ေပးျပီးခ်ိန္ျပီးရိုက္ၾကတယ္..။ ေန႔လည္စာကို ျမန္မာထမင္းဟင္းေကာင္းေကာင္းေရာင္းတဲ႔ဆိုင္ဆီ ကားသမားက လိုက္ပို႔ေပးတယ္..။ မီတို႔ စားေသာက္ရတာေရာ ဘုရားဖူးရတာေရာ အဆင္ေျပတယ္..။ ဘုရားေပၚက ဆင္းတိုင္း သူက မီ့လက္ကို ျမဲျမဲဆုတ္ကုိင္ထားျပီး “ခ်ာတိတ္ ဘာ...ဆုေတြေတာင္းလဲ” လို႔ေမးတတ္တယ္..။ မီကလည္း လူလည္က်ျပီး “မေျပာျပဘူး..”လို႔ သူ႔ကိုလွ်ာထုတ္ေျပာင္ျပျပီး အႏိုင္နဲ႔ပိုင္းတယ္..။


ဘုရားေပၚတက္ျပီး ပုဂံျမိဳ႔တစ္ခုလံုးရဲ႔ ရႈေမွ်ာ္ခင္းပံုေတြကို သူရိုက္ေနခ်ိန္ဆို မီက ေဘးနားကေန သူကင္မရာခ်ိန္တာ focus ယူတာကို လုိက္ၾကည့္တတ္တယ္..။ ကင္မရာကိုင္ထားတဲ႔ သူ႔လက္ေခ်ာင္းရွည္သြယ္သြယ္ေတြကို မီ..သိပ္...သေဘာက်တာပဲ...။ သူ႔လက္ဖ၀ါးေတြက နဲနဲၾကမ္းေပမယ့္ မီ့အတြက္ အျမဲတမ္းေႏြးေထြးျမဲျမန္တဲ႔ လက္တစ္စံုလို႔ မီခံစားမိတယ္..။ ဒါေၾကာင့္ မီဖုန္းေလးနဲ႔ ကင္မရာကိုင္ထားတဲ႔ သူ႔လက္ေခ်ာင္းရွည္သြယ္သြယ္ေလးေတြကို သူမသိေအာင္ ရိုက္ထားလိုက္တယ္...။

ေနာက္တစ္ရက္ မီတို႔ ပခုကၠဴဖက္ကမ္းကိုကူးျပီး ဘုရားစံုဖူးၾကတယ္..။ ပခုကၠဴျမိဳ႔က အေကာင္းဆံုးသနပ္ခါးေတြထြက္တဲ႔ေနရာ...။ သနပ္ခါးဆိုင္ကိုေရာက္ေတာ့ ေက်ာက္ျပင္ၾကီးၾကီးနဲ႔ သူကိုယ္တိုင္ သနပ္ခါးေသြးျပီး မီ႔ကို အားရပါးရလိမ္းေပးတယ္..။ ဘယ္ဆိုးလို႔လဲ သူက ပါးကြက္ေတြကို ဟိုဖက္ဒီဖက္ ညီေအာင္ကြက္ေပးတတ္ေသးတယ္..။ သူ႔လက္ေခာ်င္းရွည္သြယ္သြယ္နဲ႔ သနပ္ခါးရည္လူးျပီး မီ့ပါးေပၚေအးခနဲ တင္လိုက္ခ်ိန္ သူ႔လက္ေခ်ာင္းေတြဆီကတဆင့္ အခ်စ္ေတြ ယုယမႈေတြကို မီ သိမ္႔ခနဲ ခံစားလိုက္ရတယ္...။ လိမ္းျပီးေတာ့ သနပ္ခါးေျခာက္ေအာင္ဆိုျပီး သူက ဆိုင္ရွင္အေဒၚၾကီးဆီက ယပ္ေတာင္ခဏေတာင္းျပီး ခတ္ေပးေသးတယ္..။

“မွန္းစမ္း... သနပ္ခါးေလးက ဘယ္ေလာက္ေမႊးလဲလို႔” လို႔ေျပာျပီး သူက မီပါးနားကိုတိုးကပ္လာေတာ့ မီသူ႔ကို မ်က္လံုးျပဴးျပီး သတိထားဆိုတဲ႔ပံုနဲ႔ သူ႔ကိုလက္တီးဆုတ္ျပလိုက္တယ္...။

“ေအးပါကြာ... ကေလးက သိပ္ကပ္ေစးနဲတာပဲ..”

သူက မ်က္ႏွာငယ္ငယ္ေလးလုပ္ျပီး ေျပာေတာ့ မီက ပါးတစ္ဖက္ေဖါင္းျပီး လက္ညိွဳးနဲ႔တို႔ျပတယ္..။

“ႏွာေခါင္းနဲ႔ပဲေမႊးၾကည့္ရမယ္ေနာ္..” တဲ႔...။ မီကအဲလို သူ႔ကိုအလိုမလိုက္ခင္ နည္းနည္းက်ိန္း၀ါးျပရေသးတာ..။ မီဟာ လြယ္လြယ္ကူကူနဲ႔ရတဲ႔ တန္ဖိုးမရွိတဲ႔ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သူ႔ကို အခ်ိန္တိုင္း သတိေပးရမယ္ေလ...။

“ရက္စ္....” သူက မီ့ပါးကိုနမ္းေမႊးျပီး လက္တီးလက္ေမာင္းေထာင္လိုက္ေသးတယ္..။

“ကဲ အေဒၚေရ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သနပ္ခါး ငါးတံုး၀ယ္မယ္ဗ်ာ... ေစ်းေတာ့ နည္းနည္းေလွ်ာ့ေပး..” ဆိုျပီး ဆုိင္ရွင္အေဒၚၾကီးကို သူအားေပးေနတယ္..။  အဲဒီေနရာျပီးေတာ့ မီတို႔ ပခုကၠဴခ်ည္ထည္ ဖ်င္ထည္ေတြရွိတဲ႔ဆိုင္ကို ဆက္သြားၾကတယ္...။ ပခုကၠဴေစာင္ေတြ အဆင္စံု မီတို႔၀ယ္ၾကျပန္တယ္..။ မီ့ဆိုင္အတြက္ေရာ သူက ဟိုကိုျပန္ရင္ မိတ္ေဆြေတြကို လက္ေဆာင္ေပးဖို႔ စားပြဲခင္းေတြ လက္သုတ္ပု၀ါေတြ ၀ယ္တယ္...။

တကယ္ေတာ့ မီတို႔ႏွစ္ေယာက္ ခုလိုခရီးအတူသြားတာ ဒါပထမဆံုးအၾကိမ္ေတာ့မဟုတ္ေတာ့ဘူး...။ တကၠသိုလ္တုန္းက ေက်ာင္းကသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔စုျပီး က်ိဳက္ထီးရိုးတို႔ ေတာင္ၾကီးအင္းေလးတို႔ အတူသြားခဲ႔ဖူးေသးတယ္...။ အဲတုန္းကေတာ့ သူကငယ္တုန္းဆိုးသြမ္းတုန္းခ်ိန္မို႔ မီ႕ကို ခုလို ဂရုစိုက္ရေကာင္းမွန္းလည္း နားမလည္ခဲ႔ဘူးေပါ့...။ မီ႔ကိုဆို အႏိုင္က်င့္လို႕ေကာင္းတဲ႔အခ်ိန္ေပါ့ တစ္ခုခုစားခ်င္ရင္လည္း မီကလိုက္ေကၽြးရတယ္ မီ႔အေပၚသိပ္ဂ်ီက်တတ္တဲ႔ ေကာင္ဆိုးေလးေပါ့..။ အျပင္မွာခ်ိန္းပြဲေတြနဲ႔ ဒဏ္ရာေတြဖူးေရာင္ျပီးရလာရင္လည္း မီပဲ သူ႔ကို ၾကပ္ပူထိုးေပးရ ေဆးထည့္ေပးရ လုပ္ရတာ...။


@@@@@@@@@@@


 




မီတို႔ ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ျပီး ေလးငါးရက္ေနေတာ့ သူျပန္ရတယ္...။ ရန္ကုန္မွာ သူလည္း လုပ္စရာရွိတာလုပ္ေနတာနဲ႔ မီတို႔ ေတြ႔ဖို႔ေတာင္အခ်ိန္သိပ္မရွိဘူး...။ သူျပန္ေတာ့ မီ ေလယာဥ္ကြင္းလိုက္ပို႔ျဖစ္ပါတယ္...။ Check In ၀င္ခါနီးေတာ့ သူမီ႔ကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ေပြ႔ဖက္ျပီး ႏႈတ္ဆက္တယ္...။ သူ႔မ်က္၀န္းေတြဆီက အရည္ၾကည္ေတြလဲ႔လို႔ မီပါးျပင္ေပၚမွာလည္း မ်က္ရည္ေတြစီးလို႔..။ သူက မီကို သူ႔လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႔ မ်က္ရည္သုတ္ေပးခဲ႔တယ္...။

“ကိုယ္တို႔ အနည္းဆံုး ေနာက္သံုးႏွစ္က်ရင္ ျပန္ဆံုၾကမယ္..”တဲ႔....။

ျပီးေတာ့ မီလက္ထဲကို စာတစ္ေစာင္ထည့္ေပးသြားတယ္... အိမ္ေရာက္မွဖတ္ၾကည့္တဲ႔..။

~~~~~~~~~~~~

အရင္ဆံုး ကိုယ္တခဏျပန္ေရာက္တဲ႔ အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ကို ေႏြးေထြးစြာၾကိဳဆိုတဲ႔အတြက္
မင္းကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...

ဟိုအရင္ခ်ိန္ေတြတုန္းက အျပင္မွာ ရန္ျဖစ္ျပီး ကိုယ္ဒဏ္ရာရလာခဲ႔ရင္ မင္းလက္နဲ႔ ပလာစတာကပ္ေပးခဲ႔တဲ႔အခ်ိန္ မင္းရဲ႔ ေမတၱာကို ကိုယ္သိခဲ႔ရတယ္ဆိုတာ မင္းျငင္းလို႔မရဘူး... ....

ကိုယ္က ျမန္မာဝတ္စံုကို သေဘာက်တယ္ေျပာလို႔ ဘုရားသြားတဲ့ အခ်ိန္တိုင္း ျမန္မာဝတ္စံု အၿမဲဝတ္တာ ကိုယ္မွတ္မိတယ္ အဲဒါလည္း မင္း ျငင္းလို႕မရဘူး....

ကိုယ္နဲ႔ ဘယ္လိုပဲ စိတ္ဆိုးစိတ္ေကာက္ေနေပမယ့္ ကိုယ္အျပင္မွာတစ္ခုခုသြားစားခ်င္တယ္လို႔ မက္ေဆ့ခ်္ပို႔ရံုနဲ႔ ကိုယ္စားခ်င္တာ ၀ယ္ေကၽြးခဲ႔တဲ႔ မင္းရဲ႔ ေစတနာကိုလည္း ကိုယ္ဘယ္လိုမွ အသိမွတ္မျပဳလို႔မရခဲ႔ဘူး... ....

မတူညီတဲ႔အသိုင္းအ၀ိုင္း မတူညီတဲ႔ စိတ္ခံစားမႈေတြၾကားထဲကေန ကိုယ့္ကို (၆) လနီးပါး ပတ္သက္ဆက္ဆံေပးခဲ႔တဲ႔ မင္းရဲ႔ ျပတ္သားျပင္းထန္တဲ႔ စိတ္ကို ကိုယ္အံ့ၾသမိတယ္... ...

ကိုယ့္ကို ဘယ္တုန္းကမွ ဘယ္ေတာ့မွ ခ်စ္တယ္မေျပာခဲ့ေပမယ့္ ကိုယ္တို႔ လမ္းခြဲၾကမယ္လို႕ ကိုယ္ေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာ အသားၫွပ္ပါမုန္႔ကို ဟန္ပါပါစားေနေပမယ့္ ေကာ္ဖီကို ဟန္ပါပါေသာက္ေနေပမယ့္ မင္းႏုတ္ခမ္းေတြ တဆတ္ဆတ္ တုန္ေနခဲ့တာ ကိုယ္မွတ္မိေသးတယ္.....

ကိုယ့္တစ္ဘ၀လံုးမွာ မင္းနဲ႔ ပတ္သက္ခဲ႔တဲ႔ အမွတ္တရေတြက အမ်ားၾကီးရွိေနတယ္... ကိုယ္ဘယ္ေတာ့မွမေမ့မယ့္ အရာေတြ ျပီးေတာ့ ကိုယ္ေမ့ပစ္ခ်င္ေပမယ့္လည္း ေမ့လို႔မရတဲ႔အရာေတြ...

မင္းမယံုၾကည္ရင္ေတာင္ မင္းယံုၾကည္ရမယ့္ အရာတစ္ခုက မင္းအေပၚ ကိုယ္ထားခဲ႔တဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ အေပါစားဆန္မေနဘူးဆိုတာပဲ ......

ကိုယ့္လုပ္ရပ္ေတြ ကိုယ့္အျပဳအမူေတြ အမ်ားၾကီး မွားခဲ႔တယ္ ဆိုးခဲ႔တယ္လို႔ ကိုယ္၀န္ခံပါတယ္.....

ကိုယ္အာမခံႏိုင္တာတစ္ခုက အဲဒါေတြအားလံုးထဲမွာ မင္းကို ခ်စ္တဲ႔စိတ္ေတြေတာ့ ပါေနတယ္ဆိုတာပဲ.....

ကိုယ္မင္းကို အျမဲ သတိရေနတယ္ ခ်ာတိတ္.....ျပီးေတာ့..... ကိုယ္မင္းကို အျမဲသတိရေနမွာပါ...

ကိုယ့္ကိုခြင့္လႊတ္ပါ... ကိုယ့္ကို သတိရေနေပးပါ.....


မိုးေငြ႔