Friday, 30 August 2013

မီးဖုိေခ်ာင္သံုးတိုလီမုတ္စမ်ား(၂)

 အာလူးနဲ႔တျခားအသီးမ်ားေခ်ဖို႔ နဲ႔ မုန္႔ေကာ္တဲ႔ ေဂၚျပား

 အေၾကာ္ေၾကာ္တဲ႔ ေယာင္းမမ်ား
 
ေၾကာ္ျပီးသားမုန္႔ေတြ အသားေတြကိုဆီစစ္တဲ႔ဇကာနဲ႔ ဖုတ္ျပီးသားမုန္႔ေတြအေအးခံတဲ႔ ဇကာ

ေရာင္စံုေကာ္ပန္းကန္ျပား၊ ပန္းကန္လံုးနဲ႔ ဇြန္းခရင္းဗူး

 စလံုးအျပန္လက္ေဆာင္ရထားတဲ႔ အုိုးေတြ

မုန္႔အုိးေလးလုပ္ဖုို႔ 

 ခ်ာပါတီ ေခါက္မုန္႔ Tortilla crepe စတဲ႔ ေခါက္မုန္႔ေပါင္းစံုလုပ္လို႔ရတယ္


ဒီပံုကစျပီး ေအာက္ကပံုေတြအကုန္လံုးက Food & Art  ဖဘကမလာတဲ႔ ပံုေလးေတြပါ

 

 
ၾကက္ဥကိုဒါမ်ိဳးေလးေတြေၾကာ္စားၾကည့္ရေအာင္



 















 


Happy Friday!!!!!!!!

Tuesday, 27 August 2013

အိတ္ေမွာက္ဖာသြန္ ႏွစ္ဆယ့္ခြန္.....


မေန႔က ေရေသာက္ဗိုက္ေမွာက္ႏွစ္ဆယ့္ေျခာက္...။
ဒီေန႔ေတာ့ အိတ္ေမွာက္ဖာသြန္ ႏွစ္ဆယ့္ခြန္... မမသက္ေ၀တဂ္ပို႔စ္ေလးလိုက္ေရးေနတာ ခုတေလာ...။ အရင္လို တေပ်ာ္တပါးနဲ႔ ဘေလာ့ဂါ မမ ညီမေတြ လိုက္ေရးတာသိပ္မေတြ႔ရလို႔ အားမရဘူး...။

ကဲကိုယ္ေန႔စဥ္လြယ္ပိုးေနတဲ႔ အိတ္ကေလးကို စျပီးေမွာက္ပါေတာ့မယ္...။ အိတ္ေတြကလည္း ဘာအိတ္လြယ္လြယ္ အိတ္ခ်ည္းပဲ အေလးခ်ိန္က ကီလို၀က္ေလာက္ရွိတယ္ဆိုတာ ဟုတ္မယ္...ေပါ့ေပါ့းပါးပါးအိတ္က်ေတာ့ ပစၥည္းထည့္ရင္ အိေပ်ာ့က်ေတာ့ အဆင္မေျပဘူး ေတာင့္တင္းတဲ႔ ပံုစံက်တဲ႔အိတ္နဲ႔မွ ထည့္ရပစၥည္းပိုဆန္႔တယ္ေလ...။

ပိုက္ဆံအိတ္(၁)... 
အဲဒီပိုက္ဆံအိတ္က ေတာ္ေတာ္ေဖာင္းကားေနတာ အထဲမွာဘာပါလဲ ဆိုေတာ့ ေစ်း၀ယ္တဲ႔ ေဘာက္ခ်ာေတြ ဆိုင္ေၾကာ္ျငာကပ္ျပားေတြ ဒီစေကာင့္ကပ္ေတြ ကားေမာင္းလိုင္စင္ကပ္ျပား လိုင္စင္ဓါတ္ပံုတခ်ိဳ႔နဲ႔ ပိုက္ဆံစကၠဴအနည္းငယ္ပါပါတယ္ ေဖာင္းေနတာကေတာ့ စကၠဴေဘာက္ခ်ာေတြေၾကာင့္ပါ...း)

ပိုက္ဆံအိတ္(၂)...
ပန္းဆီေရာင္ စီလီကြန္အေပ်ာ့သားနဲ႔ပိုက္ဆံအိတ္အေသးေလး ဟိုနားဒီနားသြားအၾကမ္းကိုင္ဖို႔။

ေသာ့တြဲ...(လြယ္အိတ္ထဲက အိတ္အေသးထဲမွာ)
အိတ္ေသာ့တြဲမွာ ေသာ့တံငါးေခ်ာင္းပါတယ္ ရံုးခန္းေသာ့ ႏွစ္ေခ်ာင္း အံဆြဲေသာ့တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ဗီဒိုေသာ့ ႏွစ္ေခ်ာင္း

အလွအပ...(လြယ္အိတ္ထဲက အိတ္အေသးထဲမွာ)
လက္တ၀ါးစာမရွိတဲ႔ မွန္ခ်ပ္၀ိုင္းေလး ေကာ္ကြာေနတလို႔ ကပ္ရဦးမယ္...။ ထိပ္မွာဖုေလးေတြပါတဲ႔ က်န္းမာေရးဘီးေလးတစ္ခု ...။ ေခါင္းသိပ္ရႈပ္လာရင္ အဲဒါေလးထုတ္ဖီးလိုက္ ေခါင္းကိုက္သက္သာတယ္..။ ဖဲျပားအနက္ေရာင္ ညွပ္ကလစ္ေလးတစ္ခု မဟူရာေက်ာက္တံုးနဲ႔ဖန္စီလက္စြပ္ေလးတစ္ခု(သူ႔တစ္ခုထဲလဲ အေလးစီးတာပဲ) အျပင္သြားလို႔၀တ္ျပီး ျပန္ခၽြတ္သိမ္းဖို႔ေမ့ေနလို႔ လြယ္အိတ္ထဲေသာင္တင္ေနတာေပါ့...။ မမသက္ေ၀ေပးထားတဲ႔ clinique ႏႈတ္ခမ္းဆိုးေဆး တစ္ေတာင့္..။ wet tissue တစ္ထုပ္...။

hand wash နဲ႔ hand cream...(လြယ္အိတ္ထဲက အိတ္အေသးထဲမွာ)
Magnolia ရနံံ႔ေလးနဲ႔ Marks&Spencer ကထုတ္တဲ႔လက္ေဆးခရမ္းဗူးေသးေလးတစ္ခု..။ L'occitane  hand cream တစ္ဗူး...။

ကြန္ပါဗူးေလး....
မၾကီးမငယ္နဲ႔ ကြန္ပါဗူးေလးေဆာင္ရတယ္လို႔မေျပာပါနဲ႔ လိုအပ္တယ္ေလ ေဘာလ္ပင္ေတြ စာေရးကိရိယာေလးေတြကို အလြယ္တကူရွာရလြယ္ေအာင္ တစ္စုတစ္စည္းထဲထည့္ထားတာ...။ အထဲမွာပါတာက ေဆာ့ပင္တစ္ေခ်ာင္း ေဘာ္လ္ပင္တစ္ေခ်ာင္း ကပ္ေၾကးတစ္လက္ လက္သည္းညွပ္အေသးေလးတစ္ခု ခဲဆံတစ္ဗူး စတက္ပလာအေသးေလးတစ္ခု သူ႔ထဲထည့္တဲ႔ ပင္ေလးကတစ္ဗူး ဘာမွခ်ိတ္မထားတဲ႔ ေသာ့တြဲအလြတ္ေလးတစ္ခု note pad ေသးေသးေလးတစ္ခု..။ ဒီတစ္ဗူးလည္းေလးတာပါပဲ...ဟင္းးး...။

မ်က္မွန္....
ခုက မိုးတြင္းမို႔ ေနကာမ်က္မွန္ဗူးမပါေတာ့တာ...။ မ်က္မွန္ဗူးေတြကလည္း ေနရာယူသား...။ ဗူးက အမာ ပံုစံခြက္နဲ႔ဆိုေတာ့ေလ...။ ကြန္ျပဴတာၾကည့္ရင္ မ်က္မွန္တပ္ရတယ္ေလ...စလင္ဒါပါတယ္ ..။

ဖုန္း+ thumb drive....(လြယ္အိတ္ထဲက အိတ္အေသးထဲမွာ)
ပန္းေရာင္ ဖုန္းပါးေလးတစ္ခုနဲ႔ ဖုန္းၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္း...။ thumb drive ကေတာ့ ကိုယ္အိမ္မွာေရးထားတဲ႔စာၾကမ္းေတြကိုထည့္သိမ္းတာေတြရယ္ ယူက်ဳက ေဒါင္းထားတဲ႔ သီခ်င္းေတြ ဟင္းခ်က္နည္းေလးေတြထည့္သိမ္းရာေနရာေပါ့...။

အိုင္ပက္...
ဟုတ္တယ္ သူအေလးဆံုးပဲ.....။ ဒါေပမယ့္ သူက အားလံုးကိုစုျပီးမွတ္ထားႏိုင္တဲ႔ စာအုပ္ေပါင္ေျမွာက္မ်ားစြာနဲ႔ ညီမွ်ေတာ့ ေလးေလးေပ့ေစေတာ့ေပါ့...။

ထီး...
ေနပူပူ မိုးရြာရြာ သူ႔ကိုအသံုးျပဳရမယ္ေလ....။ ထီးေဆာင္းဖို႔ပ်င္းတဲ႔ ကိုယ့္အတြက္ မိုးသည္းသည္းမဲမဲနဲ႔ ေနျပင္းျပင္းက်မွသာ သူ႔ကိုထုတ္သံုးပါတယ္...။

စံဇာဏီဘိုစာအုပ္....
ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး ႏွစ္တိုင္း၀ယ္ျပီးေဆာင္ျဖစ္တဲ႔ ေဗဒင္စာအုပ္ေလး...တစ္ခါတေလမွသာ
ထုတ္ဖတ္ျဖတ္တာ...။

သံုးထားျပီးတဲ႔ တစ္၀က္တစ္ပ်က္နဲ႔ တစ္ရွဴးတစ္ထုတ္ ...။ လံုးေထြးထားတဲ႔ တစ္ရွဴးတစ္ခုရယ္ ကားဆီေဘာက္ခ်ာတစ္ခ်ိဳ႔ထြက္လာတယ္...။ ကိုယ့္ကားဆီထည့္တာမဟုတ္ရပါ..။ ရံုးကိုစားရင္းတင္ဖို႔ ေဘာက္ခ်ာကိုထုတ္တြဲဖုိ႔ျဖစ္ပါတယ္...။

အိတ္ထဲကပစၥည္းေတြကၾကည့္ေတာ့ သိပ္မမ်ားဘူးထင္ေပ့ အေတာ္ေတာ့ေလးသား....။ အျမဲတမ္းေလးတဲ႔ အိတ္ကိုလြယ္လို႔လားမသိ တခါတေလ ထီးေမ့က်န္ခဲ႔ရင္ အိတ္ေလးေပါ့ေနရင္တခုခုလိုေနတယ္လို႔ခံစားရတတ္တယ္... အဲလို အဲလို...ပခံုးနာတာကေတာ့မေျပာနဲ႔ အိတ္လြယ္သူ အမ်ိဳးသမီးတိုင္း ဒီဒုကၡကမလြတ္ၾကဘူးဆုိတာ ေသခ်ာတယ္မဟုတ္လား...။

နာမည္တပ္ျပီးတဂ္တဂ္ မတဂ္တဂ္ ကိုယ္ကေတာ့ မမသက္ေ၀တဂ္လာသမွ်ပို႔စ္ေတြကို ေရးရတာ ေပ်ာ္လို႔ ခုခ်က္ခ်င္းပဲ မမသက္ေ၀ပို႔စ္ဖတ္ျပီးတာနဲ႔ စာမ်က္ႏွာသစ္ဖြင့္ျပီးခ်ေရးလိုက္ေတာ့တာ...း))

မိုးေငြ႔

Monday, 26 August 2013

သမုဒယ(အစ)



ဘ၀မွာ သူစိမ္းေယာက္်ားတစ္ေယာက္နဲ႔ ရင္းႏွီးကၽြမး္၀င္ပတ္သက္မႈမရွိခဲ႔တာ ဆယ့္ငါးႏွစ္ေက်ာ္ၾကာခဲ႔ျပီ။ လြန္ခဲ႔တဲ႔ဆယ့္ငါးႏွစ္တုန္းကပတ္သက္မႈဆိုတာ သူငယ္ခ်င္းလည္းျဖစ္ ရည္းစားလည္းျဖစ္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ေယာက်ၤား တစ္ေယာက္ပါ...။ ေနာက္ေတာ့ သူလဲ ႏိုင္ငံျခားထြက္သြား ဟိုမွာ အိမ္ေထာင္က်သြားေတာ့ ဇာတ္လမ္းက အဲမွာတင္ျပီးသြားခဲ႔တယ္...။

ကၽြန္မနဲ႔ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ကြာတဲ႔ အသက္အစိတ္အရြယ္ ကၽြန္မနေဘးက ေကာင္ေလး ...။ သူလဲ ကၽြန္မလိုပဲခံစားေနရမလား...။ ခရီးအတူသာထြက္လာရတာ စိတ္ထဲေတာ့တစ္မ်ိဳးပဲ.... ရိႈးတိုးရွန္႔တန္႔ပဲျဖစ္ေနမလား...။ ဒါမွမဟုတ္ ဒီဖက္သူတို႔ေခတ္ေတြမွာ ဒီလိုကိစၥမ်ိဳးဟာ ေလာကနိယာမတရားထဲက တစ္ခုလို႔ပဲ စိတ္ေပါ့ပါးစြာတြက္ထားမလားမေျပာတတ္....။ ကၽြန္မကေတာ့ သူစိမ္းေယာက်ားတစ္ေယာက္ အေရးေတြးပူမိေပမယ့္လည္း ဘာမွန္းမသိေသးတဲ႔ ကၽြန္မရင္ေသြးေလး အတြက္ေျပးျမင္မိျပန္ေတာ့လည္း က်န္တာအားလံုးဖြဲနဲ႔ဆန္ကြဲျဖစ္ျဖစ္ သြားတယ္...။

တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မရဲ႔ ရူးသြပ္မႈကို ဘယ္သူကမွ တားဆီးပိတ္ပင္မရေတာ့လို႔ ကၽြန္မကိုေျပာမရ ဆိုမရေတာ့လို ဒီခရီးကိုလႊတ္လိုက္ၾကတာပါ.....။ ကၽြန္မရဲ႔ လုပ္ရပ္ကိုမွန္တယ္လို႔ တစ္ေယာက္မွ မေထာက္ခံၾကေပမယ့္ ကၽြန္မကေတာ့ ကၽြန္မဆီေရာက္လာမယ့္ အနာဂတ္ရင္ေသြးကေလးကို ျမင္ေယာင္ျပီး ကိုယ့္ဘာသာတစ္ေယာက္တည္း ကုိယ့္ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ ခရီးဆက္ခဲ႔တယ္....။ ကၽြန္မဆံုးျဖတ္ခ်က္ဟာ အမွားတစ္ခုျဖစ္ေနရင္ေတာင္မွ  ဒီကေလးေလးအတြက္ ေလာကၾကီးထဲမွာ ဘာမဆို ကၽြန္မရင္ဆိုင္ႏိုင္တယ္......။

ကၽြန္မအစ္မတစ္၀မ္းကြဲကေျပာတယ္ “ဒါနဲ႔မ်ားေအ...ညည္းကလဲ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ယူလိုက္ေပါ့ အလြယ္ေလးကို”တဲ႔....။ ဟင့္အင္း ကၽြန္မက အိမ္ေထာင္ျပဳခ်င္တာမွမဟုတ္တာ ... ေယာက်ၤားတစ္ေယာက္ရဲ႔ ေ၀ယ်ာ၀ိစၥအေသးစိပ္ကို အခ်ိန္ကုန္ခံျပီး ကၽြန္မမလုပ္ေပးႏိုင္ဘူး...။ ကၽြန္မဘ၀ကို သူတို႔လက္ထဲ လက္တိုလက္ေတာင္းလုပ္ေပးဖို႔ပံုအပ္မထားႏိုင္ဘူး...။ ကဲကၽြန္မအေတြးအေခၚေတြဘယ္ေလာက္ ဂြက်လိုက္သလဲ ....။ ခက္တာက ေယာက်ာၤတစ္ေယာက္ဟာ မိန္းမတစ္ေယာက္အတြက္ သူ႔ဘ၀အတြက္ ကာကြယ္အုပ္မိုးေပးႏိုင္တဲ႔ အလံုျခံဳဆံုးေနရာတစ္ခုလို႔ ကၽြန္မလံုး၀လက္မခံႏိုင္တာပါပဲ...။ ေတြ႔ဖူးခဲ႔သမွ်ေတြကလဲ တကယ့္အာဂေတြ ျခံခုန္တတ္တဲ႔ သစၥာမရွိတဲ႔သူခ်ည္းဆိုေတာ့ ကၽြန္မအားလံုးကို ၀ါးလံုးနဲ႔ရမ္းတယ္ ထင္ခ်င္လဲထင္ပါ... မိန္းမ၀ါဒီတစ္ေယာက္လို႔လဲ စြပ္စြဲႏိုင္ပါတယ္....။

ဒါျဖင့္ ကၽြန္မရင္ေသြးေလးကို မိစံုဖစံုကေလးတစ္ေယာက္ဘ၀မျဖစ္ေအာင္လုပ္ေနတာလို႔ျမင္ၾကမယ္ ...။ ပတ္၀န္းက်င္က ကဲ႔ရဲ႔ရံႈ႔ခ်ၾကမယ္....။ အေဖမေဖာ္ႏိုင္တဲ႔ကေလးကိုေမြးတယ္လို႔ေျပာၾကဆိုၾကမယ္...။ ရတယ္ ၾကိဳက္သလိုေျပာပါ ကၽြန္မခံႏိုင္ရည္ရွိတယ္...။ ျဖစ္လာမယ့္ ျပသနာ အစစအရာရာကို ကၽြန္မခါးစည္းခံႏိုင္လုိ႔ ကၽြန္မဒီလမ္းကိုေရြးလိုက္တာ....။ ဒါေပမယ့္ ကေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္လာဖို႔ ရင္ေသြးကေလးျဖစ္လာဖို႔ဆိုတာ ကၽြန္မတစ္ေယာက္တည္းနဲ႔ေတာ့မရဘူးဆိုတာ သိတာေပါ့...။ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေတြကို ဒီကိစၥအျမဲေျပာေျပာတတ္တယ္ ...။ “ငါ ဆင္ဂယ္မားသားလုပ္ခ်င္တယ္” သူတို႔က အစကေတာ့ ကၽြန္မကို အေျပာင္အပ်က္ေျပာတယ္ပဲမွတ္ၾကတာ....။ ေနာက္တေျဖးေျဖးနဲ႔မွ ကၽြန္မကို စီးရီးယက္ျဖစ္မွန္း သူတို႔သိလိုက္ေတာ့ ကၽြန္မကို မျဖစ္ႏိုင္တာမလုပ္ခ်င္စမ္းပါနဲ႔လို႔ တားၾကတယ္...။

ကၽြန္မနဲ႔ အရမ္းရင္းႏွီးခ်စ္ခင္တဲ႔ ငယ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က သူ႔ေမာင္ေလးရဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႔ေပးပါတယ္....။ အဲဒီေကာင္ေလးက ညီအစ္ကိုသံုးေယာက္ထဲက အငယ္ဆံုးတဲ႔...။ သူ႔အစ္ကိုေတြကေတာ့ အိမ္ေထာင္က်ကုန္ျပီ...။ အသက္က ႏွစ္ဆယ့္ငါးႏွစ္ မ်ိဳးရိုးေကာင္းတယ္ ပညာတတ္တယ္ ဥာဏ္ေကာင္းတယ္ စိတ္ေကာင္းရွိတယ္ လိမၼာယဥ္ေက်းတယ္.... ေလာေလာဆယ္ ႏိုင္ငံျခားမွာ ေက်ာင္းတက္ျပီးခဏျပန္လာတာတဲ႔...။ သူတို႔ေျပာျပတဲ႔ အခ်က္အလက္အရေတာ့ စိတ္၀င္စားစရာပါ....။ ကၽြန္မေတြ႔ၾကည့္လိုက္တယ္...။ ကၽြန္မရဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ကိုေျပာျပထားေတာ့ သူသိျပီးသားတဲ႔...။

“တို႔ကို ဘယ္လိုမိန္းမမ်ိဳးလို႔ မင္းထင္လဲ?? ဘာေၾကာင့္ တို႔ျဖစ္ခ်င္တာကို ကူညီေပးဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္သလဲ??”

“ရိုးရိုးေလးပါ.... အစ္မကို ေလာကထဲရာက္လာမယ့္ လူသားတစ္ေယာက္အတြက္ ရာခိုင္ႏႈန္းျပည့္ မိခင္ေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္မယ္ဆိုတာ ယံုၾကည္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ကူညီလိုက္တာပါ...”

ကၽြန္မေမးတဲ႔ ေမးခြန္းႏွစ္ခုကို သူကအဲလိုေလး ေပါင္းေျဖသြားတယ္...။ မဆိုးပါဘူး...။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မတို႔ ၾကားမွာ သေဘာတူညီမႈေတြ ကတိက၀တ္ေတြလိုအပ္ေသးတယ္....။

ကၽြန္မတို႔ဆီမွာ တိုးတက္ေခတ္မွီတဲ႔ႏိုင္ငံေတြလို ဆင္ဂယ္မားသားျဖစ္ခ်င္တိုင္း Sperm Bank မွာကိုယ့္စိတ္ၾကိဳက္ မ်ိဳးဗီဇကို ေရြးခ်ယ္၀ယ္ယူလို႔မရပါဘူး....။ သူက သူ႔မ်ိဳးဗီဇကို ေစတနာသက္သက္နဲ႔လွဴမွာတဲ႔...။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ရဲ႔ သေဘာတူညီမႈ စာခ်ဳပ္ထဲမွာ ေငြေၾကးကိစၥမပါပါဘူး...။

အစကေတာ့ ဒီကိစၥကို ေမေမနဲ႔တိုင္ပင္မလို႔ပဲ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုမွသေဘာတူမွာ မဟုတ္တဲ႔အတြက္ ေနာက္ဆံုး....ကၽြန္မငရဲၾကီးခံျပီးေမေမ့ကို လိမ္ညာရေတာ့တာေပါ့....။ ကၽြန္မအလုပ္က ႏိုင္ငံျခားမွာ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ သင္တန္းသြားတက္ဖို႔လြတ္တယ္ဆိုျပီးေတာ့ေလ...။


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ကၽြန္မ..ဥာဏ္မင္းခဆိုတဲ႔ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ေတာင္ေပၚျမိဳ႕ကေလးတစ္ျမိဳ႔ကို baby making အတြက္ ခရီးအတူထြက္လာၾကတယ္....။ စိတ္ထဲမွာ ပ်ားရည္ဆမ္းခရီးတစ္ခုကို ကိုယ့္ခ်စ္သူနဲ႔အတူထြက္လာတာလို႔ သြင္းထားရမယ္လို႔ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းက ေသခ်ာမွာလိုက္ေသး...။ အင္းေလ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ တရားဥပေဒအရ ကၽြန္မနဲ႔သူက တရား၀င္လင္မယားအျဖစ္ စာရြက္ေပၚမွာ အသိသက္ေသေတြနဲ႔ လက္မွတ္ထုိးထားျပီးခဲ႔ျပီေလ....။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္တည္း ခ်ဳပ္ဆိုၾကတဲ႔ စာရြက္တစ္ခုေပၚမွာေတာ့ ကၽြန္မလိုခ်င္တဲ႔ ကတိအခ်က္အလက္ေတြ ထည့္ထားတယ္...သူကိုယ္တိုင္လဲ လက္ခံသေဘာတူလို႔ လက္မွတ္ထုိးထားပါတယ္...။ သူေက်ာင္းျပန္သြားမတက္ခင္ ေျခာက္လအတြင္းမွာ ကၽြန္မတို႔ ရင္ေသြးေလးတစ္ေယာက္ရဖို႔ၾကိဳးစားရမယ္....။ ကၽြန္မဆီမွာရင္ေသြးတကယ္ရျပီဆိုမွ သူနဲ႔ကၽြန္မကြာရွင္းစာခ်ဳပ္မွာ လက္မွတ္ျပန္ထုိးၾကမယ္....။ အဲဒီေနာက္ပိုင္း က်မနဲ႔လံုး၀ပတ္သက္မႈမရွိရ....။ ဒီေျခာက္လမွာေတာ့ သူနဲ႔ကၽြန္မ သိပ္ကိုခ်စ္ၾကတဲ႔ ခ်စ္သူလင္မယားေတြလိုေနရမွာေလ....။ တကယ္စိတ္ထဲမပါဘဲ အခ်စ္ကိုဖန္တီးယူရမွာ သိပ္ကို စြန္႔စားရာက်မွန္းလည္းသိပါတယ္...။

ကၽြန္မတို႔စီးလာတဲ႔ကားက ညေနစာကို ထမင္းဆိုင္တန္းမွာခဏရပ္နားဖို႔ေရာက္ေနျပီ....။ ခရီးသြားယာဥ္ေတြက တသီတတန္းၾကီး....ပါကင္မွာ အစီအရီရပ္လို႔...။ ခရီးသည္ေတြ အလွ်ိဳအလွ်ိဳကားေပၚကဆင္းၾကတယ္...။ ကၽြန္မတို႔က ေနာက္ဆံုးမွဆင္းတယ္...။ ကားေပၚကအဆင္း.... သူက အရင္ေအာက္ေရာက္ျပီး ကၽြန္မကိုလက္ကမ္းေပးေတာ့ ကၽြန္မေၾကာင္အမ္းအမ္းျဖစ္သြားရတယ္...။ ကၽြန္မသူ႔ကိုလွမ္းၾကည့္ေတာ့ သူက ပခံုးေလးတြ႔န္ျပီး လက္ကိုေရွ႔တိုးျပီး ကမ္းတယ္...။ အမ်ိဳးသမီးေတြကို ပထမဦးစားေပး lady first ဆိုတဲ႔ အေနာက္တိုင္းရ႔ဲေကာင္းတဲ႔ အမူအက်င့္ေလးတစ္ခု...။ ကၽြန္မသူ႔ရဲ႔ က်ယ္ျပန္႔တဲ႔ လက္ဖ၀ါးထဲကို လက္ျပန္ကမ္းေပးလိုက္တယ္...။ ထမင္းဆိုင္တန္းေလးထဲ၀င္သြားတဲ႔အထိ ကၽြန္မလက္ကို သူဆုတ္ကိုင္ထားဆဲ...။ ပထမ..... က်မ သူ႔လက္ဆီက ေႏြးေထြးမႈကိုခံစားလိုက္ရတယ္...ေနာက္ေတာ့ ဘာမွန္းခြဲျခားမရတဲ႔ အားအင္တစ္ခု ကၽြန္မခႏၶာကိုယ္ထဲကို စီး၀င္သြားတယ္....။ ေျခာက္ေပအရပ္ရွိတဲ႔ သူ႔ေဘးမွာ ကၽြန္မေခါင္းေလးက သူ႔ပခံုးနဲ႔တေျပးညီမွာ....။

“အစ္မ တြိဳင္းလက္အရင္သြားၾကမလား...”

“အင္း...ေကာင္းသားပဲ...တို႔လက္ေဆးခ်င္ေသးတယ္” ကၽြန္မအဲလိုေျပာလိုက္တာကို သူအဓိပၸါယ္ေကာက္လြဲ သြားပံုရပါတယ္...။ တြဲထားတဲ႔ ကၽြန္မလက္ဆီကို ခဏအၾကည့္ေရာက္ျပီး လႊတ္ေပးလိုက္တယ္...။ ကၽြန္မတို႔ ထမင္းဆိုင္ရဲ႔ အေနာက္ဖက္ကို၀င္သြားလိုက္တယ္...။ အေနာက္မွာခရီးသည္ေတြမ်ားလို႔ တန္းစီေနရေသးတယ္။ ကၽြန္မျပန္ထြက္လာေတာ့ အျပင္ဖက္မွာ သူရပ္ေစာင့္ေနတာေတြ႔လိုက္တယ္...။

ကၽြန္မတို႔ ညေနစာကို ျမန္မာစာပဲမွာစားလိုက္တယ္.....။ ကၽြန္မအၾကိဳက္ကိုပဲ သူလိုက္စားတာလား ဒါမွမဟုတ္ ကၽြန္မနဲ႔ပဲ အၾကိဳက္တူလို႔လားဆိုတာ သူကိုယ္တိုင္ပဲသိလိမ္႔မယ္...။ ကၽြန္မတို႔ ၾကက္ေၾကာ္ ခ်ဥ္ေဘာင္ေၾကာ္နဲ႔ ဟင္းခါးရယ္ အျခားအရံဟင္းေတြ အတို႔အျမႈပ္ေတြကေတာ့ သူတို႔လာခ်ေပးတာစားၾကတယ္...။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္မကိုဦးစားေပးျပီး ဟင္းေတြကိုခတ္ထည့္ေပးေသးတယ္... ကၽြန္မက သူ႔ထက္အသက္ပိုၾကီးလို႔ ဦးခ်တာလား...။ အို...ကၽြန္မ ဘာလို႔ အပိုေတြကို သိခ်င္ေနမလဲ...။ သူနဲ႔ကၽြန္မဆိုတာ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ အတူရွိမေနရေတာ့မယ့္ သူေတြဆိုတာ ကၽြန္မကိုယ္ကၽြန္မ အျမဲသတိေပးေနရမယ္ေလ...။ သံေယာဇဥ္ မတြယ္မိဖို႔ သူ႔အျပဳအမူေတြေပၚမွာ မသာယာမိေစဖို႔ေပ့ါ..။

ထမင္းစားျပီး ခရီးဆက္ဖို႔ ကားတာ၀န္က်သူက ထမင္းဆိုင္ထဲကခရီးသည္ေတြကို ကားနံပါတ္နဲ႔ လာမေခၚခင္ ကၽြန္မတို႔ ဆိုင္အျပင္ဖက္မွာ လမ္းေလွ်ာက္ရင္းစကားေျပာျဖစ္ၾကတယ္...။

“ဒါနဲ႔ မင္းက အိမ္ကိုဒီခရီးထြက္ဖို႔ ဘယ္လိုေျပာခဲ႔လဲ”

“ေက်ာင္းက စာတမ္းအတြက္ ခရီးထြက္ရမယ္ဆိုျပီးလစ္လာတာဗ်”

သူ႔အသံေလးရႊင္ပ်ေနတာကိုၾကားရရံုနဲ႔ ကၽြန္မေဘးက သူ႔ကိုလွည့္မၾကည့္ျဖစ္ေပမယ့္ သူ႔မ်က္ႏွာေလးျပံဳးေန လိမ္႔မယ္လို႔ ကၽြန္မခန႔္မွန္းမိလိုက္တယ္...။ သူက သူ႔အိတ္ထဲက chewing gem တစ္ခု ကၽြန္မကိုေပးတယ္....။

ေႏြဦးေလက ေအးလိုက္ပူလိုက္နဲ႔ တိုက္ခတ္ေနတယ္....။ ကၽြန္မတို႔ သြားေနမယ့္ ေတာင္ေပၚျမိဳ႔ေလးက ဒီရာသီနဲ႔ဆို သိပ္ေနလို႔ေကာင္းမွာ...ပူလဲမပူ ေအးလဲမေအးဘူးေလ...။ သူငယ္ခ်င္းက အဲဒီျမိဳ႔က သူ႔အိမ္ျခံမွာသြားေနဖို႔အထိကို ကူညီထားတာ...။

ညသန္းေခါင္ေက်ာ္ေတာ့ ကားေလေအးစက္ကပိုပိုေအးလာတယ္...။ ကၽြန္မကလဲေႏြဆိုျပီး အေႏြးထည္ကို အျပင္ထုတ္မထားမိဘူး...။ ပါလာတဲ႔ ခ်ည္ပု၀ါပါးေလးကိုပဲ ျခံဳထားလိုက္ေတာ့တယ္...။ ကၽြန္မက ျပဴတင္းေပါက္ဖက္မွာထိုင္တာ သူက လမ္းေလွ်ာက္တန္းဖက္မွာ...။ သူ႔ကိုလွည့္ၾကည့္ေတာ့ ဂ်ာကင္အပါးေလး၀တ္ျပီး လက္ပိုက္မ်က္စိမွိတ္ထားတယ္ ...။ သူအိပ္ေပ်ာ္ေနေရာေပါ့...။ ကၽြႏ္မနားက်ပ္ကို နားထဲထည့္ျပီး ျပဴတင္းေပါက္ဖက္လွည့္ျပီးမ်က္စိမွိတ္ထားလိုက္တယ္...။

ကၽြန္မေမွးခနဲအိပ္ေပ်ာ္သြားသလား.... ကိုယ္ေပၚကိုတခုခုလာထိတယ္ခံစားမိလို႔ မ်က္စိဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ သူက ကၽြန္မကို သူ႔ဂ်ာကင္နဲ႔လာျခံဳေပးေနတာ...။

“ရပါတယ္...မင္းခရဲ႔ မင္းပဲ၀တ္ထားလိုက္ပါ”

“အစ္မ အရမ္းခ်မ္းေနတာကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္ ျခံဳထားလိုက္ပါ ကၽြန္ေတာ္က ဒီအေအးေလာက္ေတာ့ ရတယ္ ေအးေဆးပဲ.... ကၽြန္ေတာ္ေက်ာင္းသြားတက္တဲ႔ျမိဳ႔ဆို ေရေတြဘာေတြေတာင္ခဲတာဗ်”

“တို႔တကိုယ္ေကာင္းမဆန္ခ်င္ပါဘူး....မင္းပဲျပန္၀တ္ထားလိုက္ပါ”

“ဟဟ အစ္မက အဲဒီစကားလံုးကိုနားလည္သားပဲ”

သူ႔စကားေတြက ကၽြန္မကို ေလွာင္သလိုလို ကၽြန္မကို သူဘာအဓိပၸါယ္နဲ႔ေျပာေနသလဲဆိုတာ ကၽြန္မသိတယ္....။ အေမွာင္ထဲမွာ ကၽြန္မသူ႔ကို ခပ္စူးစူးတစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္မိတယ္...။

“ကဲပါ.... သူမ်ားေတြအိပ္ကုန္ၾကျပီ ကၽြန္ေတာ့္ကို ရန္ေတြ႔ခ်င္ရင္ မိုးလင္းမွေတြ႔ေတာ့ ဒီလိုလုပ္ မွ်မွ်တတျဖစ္သြားေအာင္ အစ္မကတ၀က္ျခံဳ ကၽြန္ေတာ္လဲတစ္၀က္ျခံဳထားမယ္ အိုေကလား...”

ကၽြန္မစိတ္တုိတုိနဲ႔ သူ႔ကိုမ်က္ေစာင္းတခ်က္ထိုးျပီး ျပဴတင္းေပါက္ဖက္ျပန္လွည့္ေနလိုက္တယ္...။ အေႏြးထည္နဲ႔ကၽြန္မကိုလာျခံဳေပးျပီး သူခပ္တိုးတိုးရယ္လိုက္လို႔ သူ႔ရဲ႔ Chewing Gem သစ္သီးရန႔ံ ၀င္ေလထြက္ေလ ေႏြးေႏြးေလး ကၽြန္မပါးျပင္ကိုလာထိတယ္....။ ကၽြန္မအိပ္ေပ်ာ္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနခ်ိန္မွာပဲ သူ႔ဂ်ာကင္ဆီက Vick ပရုတ္ဆီနံ႔ရွိန္းျမျမေလးကိုရလိုက္ေသးတယ္....။ ကေလးပရုတ္ဆီေလးကို သံုးေနတတ္ေသးတဲ႔ သူ႔ကိုသေဘာက်မိသြားတယ္...။

မနက္မိုးလင္းကားဂိတ္ကိုဆိုက္ေတာ့ .... ကၽြန္မတို႔သြားရမယ့္ ေတာင္ေပၚျမိဳ႔ကေလးကို ကားတစ္ဆင့္ထပ္စီးရတယ္...။ သြားရမယ့္ျခံကို ခ်က္ခ်င္းအေရာက္သြားဖို႔  သီးသန္႔ကားတစ္စီးကိုပဲ ငွားလိုက္တယ္....။ ေတာင္ပတ္လမ္းအေကြ႔အေကာက္ေတြကို သူမ်ားေတြလို မမူးတတ္တာပဲ ေက်းဇူးတင္ရမယ္...။

သြားရမယ့္ျခံေရာက္ဖို႔ ထင္းရွဴးပင္ၾကီးၾကီးေတြကို အမ်ားၾကီးျဖတ္သြားရေသးတယ္....။ စေတာ္ဗယ္ရီစိုက္ခင္းေတြနဲ႔နီးတယ္လို႔ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္း ေျပာလိုက္ေသးတယ္။ ဆယ္မိနစ္ေလာက္္ေမာင္းျပီးေတာ့ ကၽြန္မတို႔သြားရမယ့္ ျခံကိုေရာက္ပါတယ္....။ ျခံေလးက အက်ယ္ၾကီးမဟုတ္ေပမယ့္ အေတာ္အသင့္ သစ္ပင္ပန္းပင္ေတြနဲ႔ တစ္ထပ္တိုက္ပုေလးနဲ႔ ေနခ်င့္စရာေလးပါ...။ ျခံရဲ႔ မ်က္ေစာင္းထိုးေလာက္မွာ ေရကန္ေလးရွိေသးတယ္...။ ကားေပၚကဆင္းျပီး လတ္ဆတ္တဲ႔ေလေတြကို တ၀ရွဴလိုက္တယ္....။ ရင္ထဲကိုေအးသြားတာပဲ....။

အသင့္ေစာင့္ေနတဲ႔ ျခံေစာင့္က အိမ္တံခါးလာဖြင့္ျပီး သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ေပးထားျပီးသားတဲ႔...။သူက သူ႔ေသတၱာေရာ ကၽြန္မေသတၱာပါခပ္သြက္သြက္ဆြဲျပီး အိမ္ထဲ၀င္သြားတယ္....။

“မင္းခ ကိုယ့္အထုပ္ထားခဲ႔ပါ .... အားနာစရာ...”

သူက အထုပ္ဆြဲရင္း ကၽြန္မကိုေနာက္လွည့္ၾကည့္ျပီး....

“ရပါတယ္ အစ္မကလဲ ....အစ္မသာ ဘယ္အခန္းမွာအိပ္မလဲ လာၾကည့္ဦး”

အိမ္ထဲ၀င္၀င္ျခင္း ဘယ္ဖက္မွာ ဧည့္ခန္းေလး ....ညာဖက္က စာအုပ္စင္ေတြနဲ႔ စာၾကည့္စားပြဲေလးတစ္ခု....။ အေနာက္ဖက္မွာ အိပ္ခန္းႏွစ္ခန္း ျပီးေတာ့ မိီးဖိုေခ်ာင္နဲ႔ ထမင္စားခန္း....။ ကၽြန္မ မာစတာဘတ္ရြန္းကိုပဲယူလိုက္တယ္...။ သူက အိတ္ေတြကို အခန္းထဲထည့္ျပီး တခါတည္းဗီဒိုေတြကိုဖြင့္ၾကည့္ျပီး ပါလာတဲ႔ အ၀တ္ေတြကိုစီထည့္ဖို႔ လုပ္ေနတယ္...။

“မင္းခ နားဦးေလ အဲဒါေတြက ခနမွလုပ္လဲရသားနဲ႔”

“တခါတည္းပဲလုပ္လိုက္မယ္ အစ္မ ကၽြန္ေတာ္က ေက်ာင္းအေဆာင္မွာေနကတည္းက အက်င့္ရေနျပီ”

“ဒါဆို တို႔တစ္ခုခုေသာက္စရာသြားရွာလိုက္ဦးမယ္”

အ၀တ္ေတြေခါက္ရင္း သူက ကၽြန္မကိုလွည့္ျပီး ေခါင္းညိတ္ျပတယ္....။ မီးဖိုေခ်ာင္ဖက္၀င္သြားေတာ့ ႏို႔စိမ္းေရာင္ ေရခဲေသတၱာေလးတစ္လံုးကိုေတြ႔လိုက္လို႔ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္တယ္..။ အထဲမွာ ႏြားႏို႔ႏွစ္ဗူး ၾကက္ဥေတြနဲ႔ သစ္သီးတခ်ိဳ႔ေတြ႔ရတယ္....။ မီးဖိုကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ လွ်ပ္စစ္မီဖိုေလးတစ္လံုးေတြ႔တယ္ ျပီးေတာ့ မိုက္ခရိုေ၀႔တစ္လံုး...။ ႔တစ္ဗူးထုတ္ျပီး ဖန္ခြက္ႏွစ္လံုးထဲငွဲ႔ထည့္လိုက္တယ္....ျပီး မုိင္ခရုိေ၀့ထဲ ႏွစ္မိနစ္ေလာက္္ လွည့္လိုက္တယ္....။

ႏြားႏို႔ေႏြးေႏြးေလးႏွစ္ခြက္နဲ႔ ကၽြန္မ ဧည့္ခန္းဖက္ထြက္လာေတာ့.... သူက တီရွပ္အျဖဴဆြတ္ဆြတ္ေလးနဲ႔ အနီနဲ႔အနက္ကြက္ သရီးကြာတားေဘာင္းဘီေလးလဲ၀တ္ျပီး သူ႔ အိုက္ပက္ေလးကိုကလိေနတယ္...။ တကယ့္လူငယ္တစ္ေယာက္ပီပီ လန္းဆန္းေနတယ္...။ ကၽြန္မကိုေတြ႔ေတာ့ သူ႔လက္ထဲက အိုက္ပက္ေလးကိုေဘးခ်ျပီး ခ်က္ခ်င္းထလာတယ္...။

“အစ္မကလဲ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေခၚလိုက္ေရာေပါ့ ...ဘာလို႔ႏွစ္ခြက္လံုးသယ္လာတာလဲ မေတာ္တဆေမွာက္က်မွျဖင့္ အပူေလာင္ကုန္မယ္”

“မင္းဆက္ဆံတာကလဲ တို႔ကိုမ်ားကေလးက်ေနတာပဲ...”

“မဟုတ္ပါဘူး ကၽြန္ေတာ္ကစိတ္ပူတတ္လို႔ေလ ေမေမက ငယ္ငယ္ကတည္းက အျမဲဆံုးမတတ္တာ လူအခ်င္းခ်င္း ကူညီရိုင္းပင္းဖို႔ ကိုယ္ခ်င္းစာနာတတ္ဖို႔ မုတိတာတရားပြားမ်ားတတ္ဖို႔”

“မင္းအေမက သိပ္ေတာ္တဲ႔ မိခင္တစ္ေယာက္ေပါ့....တစ္ခါေတာ့ျမင္ဖူးခ်င္ေသးတယ္..”

“ကၽြန္ေတာ့္အိုင္ပက္ထဲမွာရွိတယ္ေလ ျပမယ္ ခနေလး...”

သူ႔အိုင္ပက္ကို လက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႔ တို႔ထိျပီး ပံုေတြေရြးလိုက္တယ္ ...။ သူက ေယာက်ာ္းတန္မဲ႔ လက္ေခ်ာင္းရွည္ရွည္သြယ္သြယ္ေလးေတြကို ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္...။ အႏုပညာဆန္တဲ႔လက္ေတြ....။ ဒီလိုလက္ေခ်ာင္းပိုင္ရွင္ေတြက စိတ္ထားႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔တတ္ၾကတယ္လို႔ေတာ့ ၾကားဖူးတယ္...။ သူကေရာ....။

“ဒီမွာေလ အစ္မ ေရာ့ၾကည့္ၾကည့္”

အျဖဴေရာင္ရင္ဖံုး၀တ္ထားတဲ႔ သူ႔ေမေမဆိုသူ အမ်ိဳးသမီးက ... တကယ္ခန္႔ေခ်ာျပီး မ်က္၀န္းေတြက မိခင္တစ္ေယာက္ရဲ႔ အၾကင္နာရိပ္ေတြကိုျမင္ေနရတယ္....ေဘးနားက ဆယ့္ငါးႏွစ္အရြယ္ေကာင္ေလးက သူျဖစ္မယ္ထင္တယ္...။ ကၽြန္မစိတ္ထဲ ဒီအမ်ိဳးသမီးၾကီးကို ရင္းရင္းႏွီးႏွီးျမင္ဖူးေနသလိုလို ....ေနာက္ေကာင္ေလးကိုေရာပဲ...ဒါေပမယ့္ ဘယ္မွာျမင္ဖူးသိကၽြမ္းသလဲဆိုတာ စဥ္းစားမရျဖစ္ေနတယ္...။ သူ႕ကိုေတာ့မေမးၾကည့္မိေတာ့.....။

“ေဘးနားက မင္းခလား....”

“ဟုတ္တယ္ အစ္မ အဲဒါ က်ေနာ္ ဆယ္တန္းေအာင္ျပီး ႏိုင္ငံျခားကို ေက်ာင္းသြားတက္ခါနီး ေမေမနဲ႔ ေလဆိပ္မွာရိုက္ထားတာ”

ကၽြန္မခြင့္မေတာင္းမိဘဲ ေနာက္တစ္ပံုထပ္ၾကည့္ဖုိ႔ စခရင္ကို လက္နဲ႔ေရႊ႔မယ္လုပ္ေတာ့ သူကခ်က္ခ်င္းပဲ ကၽြန္မလက္ထဲက အိုက္ပက္ေလးကို ယူလိုက္တယ္...။

“ေနာက္မွေအးေဆးၾကည့္ေတာ့ေလ အစ္မ အခုႏြားႏို႔ေသာက္လိုက္ဦးေနာ္...ေရာ့” ဆိုျပီး ကၽြန္မကို ႏြားႏုိ႔ခြက္ အတင္းထိုးေပးတယ္...။

ကၽြန္မလဲ ေယာင္နနနဲ႔ သူေပးတဲ႔ ႏြားႏုိ႔ခြက္ေလးယူေသာက္ရင္း သူ႔မ်က္ႏွာကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ..ကၽြန္မကို မခ်ိဳမခ်ဥ္ပံုေလးနဲ႔ သူရယ္က်ဲက်ဲလုပ္ျပေနတယ္...။ သူ႔အိုင္ပက္ထဲက ကၽြန္မၾကည့္ဖို႔ မသင့္ေတာ္မယ့္ ပံုေတြမ်ားရွိေနလို႔လားလို႔ ေတြးမိျပီး ရယ္ခ်င္သြားတယ္...။

“အစ္မက ဘာရယ္တာလဲဗ်...”

“ဘာမွမဟုတ္ဘူး...ဘာမွမဟုတ္ဘူး...”

“ဟာဗ်ာ...” သူကရွက္သြားသလားဘာလားေတာ့မေျပာတတ္ သူ႔နားရြက္ႏွစ္ဖက္စလံုး သိသိသာသာ နီရဲသြားတာေတာ့ ေတြြ႔လိုက္တယ္...။ ျပီးေတာ့ သူ႔ရုပ္ကို ကၽြန္မရင္းရင္းႏွီးႏွီး တစ္ေနရာရာမွာ ျမင္ဖူးသလိုပဲလို႔ ခံစားလိုက္မိတယ္...။

ကၽြန္မ ကိုယ္လက္သန္႔ရွင္းျပီး တေရးအိပ္လိုက္တယ္...။ ကၽြန္မက အခန္းထဲမွာ အိပ္ေမာက်ေနခ်ိန္သူက အျပင္ဧည့္ခန္းမွာ ဂိမ္းေဆာ့ေနတယ္..။ ခရီးတေလွ်ာက္ ကားေပၚမွာ အိပ္မရခဲ႔လို႔ထင္ရဲ႔ အိပ္ေပ်ာ္သြားလိုက္တာ ညေနေလးနာရီမွပဲ ႏိုးေတာ့တယ္...။

ကၽြန္မႏိုးလာေတာ့ ျခံထဲထြက္ျပီး ေလေတြတ၀ၾကီးရွဴလိုက္တယ္...။ လတ္ဆတ္လိုက္တဲ႔ ေလေအးေတြ....။ ဒီလုိစိမ္းျမတဲ႔ ေလေတြ မရွဴရတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာေနျပီလဲ...။ သူ႔ကိုမေတြ႔မိလို႕႔ ကၽြန္မျခံတစ္ပတ္ပတ္ၾကည့္လိုက္တယ္..။ ေနာက္ေတာ့သူက မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ ညေနစာအတြက္ျပင္ဆင္ေနေလရဲ႔။

“မင္းခ ဘာေတြလုပ္ေနတာလဲ”

“ႏိုးလာျပီလားအစ္မ... အိပ္လို႔ေတာ္ေတာ္မွေကာင္းရဲ႔လား”

“အင္း...ကားေပၚမွာ အိပ္မရတာေတြစုျပီး အိပ္ေကာင္းလိုက္တာ တံုးခနဲပဲ ...”

သူက တကယ့္စားဖိုမွဴးၾကီးတစ္ေယာက္လို ကိုယ္မွာလဲ အျဖဴအနက္စင္းေလးနဲ႔ ဟင္းခ်က္၀တ္စံုကို ပတ္ထားေသးတယ္...။

ေရခဲေသတၱာထဲတံခါးကိုဖြင့္ျပီး ...“ေရာ့ အစ္မေရမခ်ိဳးခင္... လိေမၼာ္ရည္ေလးေသာက္လိုက္.. ခဏနားျပီးမွခ်ိဳး”

“ဟင္...ဘယ္ကရတာလဲ ..”

“ျခံထဲမွာစက္ဘီးေလးတစ္စီးေတြ႔တယ္ေလ...အဲဒါနဲ႔ ေစ်းထဲကေနသြား၀ယ္လာတာ လံုး၀အသီးစစ္စစ္ အရသာ ေသာက္ၾကည့္ သၾကားမပါဘူး ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ညွစ္ထားတာ”

“ေစ်းဘယ္လိုသြားရလဲ သိတယ္...”

“ဟုတ္...သိတာေပါ့ ငယ္ငယ္တုန္းက ဒီမွာ ေနဖူးေသးတယ္ေလ...”

“ေအာ္....”

ကၽြန္မကေတာ့ သူေျပာျပတာကိုနားေထာင္ရင္း သူ႔လက္ရာ လိေမၼာ္ရည္ေဖ်ာ္ရည္ကိုလည္းေသာက္ရင္းေပါ့...။

“သိပ္ေကာင္းတာပဲ မင္းခက ေတာ္တယ္.... ခုဘာခ်က္ဖို႔ျပင္ေနတာတုန္း တို႔လုပ္ပါ့မယ္... မင္းအိ္မ္ေရွ႔မွာ သြားထိုင္ေနပါ...”

“ရပါတယ္ အစ္မက ေဘးနားက နဲနဲကူေပးေပါ့... ခု ကိုက္လန္ရြက္ေတြအရမ္းႏုတာရခဲ႔တယ္ အဲဒါကိုေၾကာ္မယ္ ခရုဆီေလးနဲ႔... တိုဖူးျဖဴကို ဟင္းခ်ိဳခ်က္မယ္ေလ ၀က္ေက်ာရိုးနဲနဲ၀ယ္လာတယ္ အဲဒီအရိုးျပဳတ္ရည္ထဲကို တိုဖူးခပ္ျပီး တရုတ္နံနံေလးအုပ္လိုက္မယ္... ၾကက္သားကုန္းေဘာင္ေၾကာ္မယ္..”

“ေကာင္းလိုက္တဲ႔ဟင္းေတြ...မင္းက ဘယ္လိုခ်က္တတ္ေနလဲ ႏိုင္ငံျခားမွာ စားဖိုမွဴးသင္တန္း တက္ခဲ႔သလား”

“ဟာ...ကၽြန္ေတာ္က အာခီပါ... ဒါေတြက အိမ္မွာ ေမေမလုပ္တာကူရင္းတတ္တာ..”

ဒီညေနေတာ့ ကၽြန္မက စားဖိုမွဴးအကူတစ္ေယာက္ျဖစ္သြားတယ္...။ ကန္လန္ရြက္သင္ေပး...ၾကက္သြန္ျဖဴ ၾကက္သြန္နီ ဂ်င္းေတြခြာေပး လွီးေပးနဲ႔ သူခ်က္ဖို႔အဆင္သင့္ျဖစ္သြားတယ္...။ သူခ်က္ျပဳတ္ေၾကာ္ေလွာ္ေနတဲ႔ အခ်ိန္ ကၽြန္မေရသြားခ်ိဳးလိုက္တယ္....။ ကၽြန္မေရခ်ိဳးျပီးထြက္လာေတာ့ ကုတင္ေပၚမွာ ညအိပ္၀တ္စံုတစ္စံုတင္ထားတာေတြ႔လိုက္တယ္...။

“မင္းခ...မင္းခ ေရးမခ်ိဳးေသးဘူးလား...” ကၽြန္မ မီးဖိုဖက္ကို လွမ္းျပီးအသံေပးလိုက္တယ္....။

“အစ္မ ကၽြန္ေတာ္က အိမ္ေရွ႔မွာ... ခ်ိဳးမယ္ေလ အစ္မျပန္ထြက္လာတာကို ေစာင့္ေနတာ...”

“တို႔ကို ညအိပ္၀တ္စံုမင္းထုတ္ထားေပးတာလား...”

“ဟုတ္ကဲ႔ အစ္မထြက္လာရင္ အဆင္သင့္၀တ္ေအာင္လို႔ေလ...”

“ေနာက္ဆို မလုပ္ပါနဲ႔....တို႔ကိုယ္ဘာသာကိုယ္လုပ္ပါ့မယ္...”

“ရပါတယ္...အိမ္မွာ ေမေမ့ကိုလဲ လုပ္ေပးေနက်ေလ အက်င့္ရေနပါျပီ...”

ဟင္...ဘယ္လိုေကာင္ေလးလည္း ...သူက ေမေမ့သားလား...။ Mommy boy လား....။


သမုဒယ(အဆံုး)ဆက္ဖတ္ရန္.....

မိုးေငြ႔

Thursday, 22 August 2013

ဖိနပ္ေလးတစ္ရံ


ေခါင္းစဥ္က ဖိနပ္ေလးတစ္ရံဆိုျပီး ပံုေတြကေတာ့ တစ္ရံမကျဖစ္သြားတယ္....။ ဒီပို႔စ္က ကိုယ္နဲ႔မသိတဲ႔ ခြန္ျမလိႈင္ဆိုတဲ႔ ညီမေလးက မသက္ေ၀ကိုတဂ္ထားတဲ႔ပို႔စ္ကိုလိုက္ေရးတာပါ...။ ဖိနပ္ဆိုတဲ႔ ေခါင္္းစဥ္မို႔ ဖိနပ္ကို ခေရဇီသိပ္ျဖစ္တဲ႔ကုိယ္ ေရးခ်င္စိတ္ေတြျဖစ္သြားခဲ႔တယ္..။

ဖိနပ္ကို ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ၾကိဳက္ခဲ႔တယ္...။ ဘယ္လိုဖိနပ္မ်ိဳးၾကိဳက္လည္းဆို ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးကိုၾကိဳက္တယ္လို႔ေျဖရမွာပဲ...။ ဖိနပ္အသစ္စီးရင္ေျခေထာက္မနာအာင္ ကိုက္ျပီးမွစီးတာမ်ိဳး အရြယ္ေတာ္ေတာ္ေရာက္တဲ႔အထိလုပ္ခဲ႔ဖူးတယ္...။ တကယ္ပဲလား စိတ္ေၾကာင့္လားေတာ့မသိဘူး အဲလိုမ်ိဳးကိုက္ရင္ ေျခေထာက္တကယ္မနာဘူး ဖိနပ္မေပါက္ဘူး..။ ကုိယ္က အရပ္ပုတဲ႔ထဲမပါသလို အရပ္ရွည္တဲ႔သူတစ္ေယာက္မဟုတ္ေပမယ့္လည္း ေဒါက္ျမင့္ေတြစီးလိုက္ရင္ပဲ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ကလန္ကလားၾကီးျဖစ္ေနျပီလို႔ ထင္မိတယ္...။ ငယ္ငယ္တုန္းက အေဒၚေတြစီးတ႔ဲ ေဒါက္ဖိနပ္မ်ိဳးစံုကို စီးျပီးအျမဲေဆာ့ဖူးခဲ႔တယ္...။ အဲဒီေခတ္က ၾကိဳးသိုင္း ေဒါက္အခၽြန္ေလးေတြ ဘေလာက္တံုးနဲ႔ေဒါက္ေတြေခတ္စားတယ္...။ 

ဖိနပ္ဆို ၾကိဳးေတြမ်ားျပီး ရႈပ္ယွက္ခတ္ေနတာေတြနဲ႔ ပံုတံုးတံုးဖိနပ္ေတြကလြဲရင္ အားလံုးၾကိဳက္တယ္ ၀ယ္လည္း၀ယ္စီးျဖစ္တယ္..။ သူ႔ရာသီနဲ႔သူ ေနရာ အခ်ိန္ ေဒသနဲ႔လိုက္ျပီး ဖိနပ္ကိုေျပာင္းစီးရတာ ၾကိဳက္တယ္...။ ဒီမွာက လမ္းမေကာင္း ဘလက္ေဖာင္းမရွိ ေျမၾကီးအနိမ္႔ျမင့္မညီေတာ့ ပင္ဆယ္ဟီးလ္လို ေဒါက္မ်ိဳးေတာ့ စီးဖို႔မစဥ္းစားရဲပါဘူး...။ ဒါေၾကာင့္ ရုံုးသြားရံုးျပန္ဆို အပါးေလးေတြ အျမင့္စီးခ်င္ရင္ ေဒါက္တေျပးထဲခြာထူဖိနပ္မ်ိဳးေတြ ေလတီရွဴး အပါးေလးေတြပဲ စီးျဖစ္တာမ်ားတယ္...။ ေႏြရာသီလိုမ်ိဳးဆို ေဗဒါရိုးနဲ႔လုပ္ထားတဲ႔ ဖိနပ္မ်ိဳးစီးရတာ ၾကိဳက္တယ္...။ ပိတ္ရက္မွာ ဟုိဒီသြားရင္ ၾကိဳးမွ်င္မွ်င္ပါတဲ႔ အပါးကေလးေတြ ရွဴးေလးေတြလည္းစီးျဖစ္တယ္...။

ကိုယ္ကေတာ့ အိမ္မွာ ဖိနပ္အ၀ယ္မ်ားဆံုးစာရင္းမွာ ထိပ္ဆံုးကပါ...။ ခုလည္း ေရွာ့ပင္းေမာေတြေရာက္တုိုင္း ၀ယ္၀ယ္ မ၀ယ္၀ယ္ဖိနပ္ဆိုင္ကိုေတာ့ ရေအာင္၀င္ၾကည့္တယ္ စီးၾကည့္တယ္...။ ဖိနပ္နဲ႔ပတ္သက္ျပီး မွတ္မွတ္ရရဆိုလို႔ေျပာျပဦးမယ္...2007တုန္းက ကိုယ္စကာၤပူ မေလးသြားလည္ေတာ့ genting highland ကိုလည္းေရာက္ခဲ႔တယ္...။ အဲမွာ ကစားကြင္းမွာ ကစားျပီး ညဖက္ ညစာစား ဆိုင္ေလးေတြေလွ်ာက္ၾကည့္ေတာ့ Vancci ဖိနပ္ဆိုင္ေလးထဲ ၀င္ျဖစ္သြားခဲ႔တယ္...။ အဲဆိုင္က မိန္းကေလးဖိနပ္ေတြေရာင္းတယ္ဆိုေပမယ့္ အေရာင္း၀န္ထမ္း အားလံုးက ေယာက္်ားေလးေတြပါ...။ အရမ္းလည္းစိတ္ရွည္ၾကပါတယ္...။ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ႔ ဖိနပ္ကိုလက္ညိွဳးထိုး ဆိုဒ္နံပါတ္ေျပာ ျပီးတာနဲ႔ အလယ္တန္းမွာ ရွိတဲ႔ ဆိုဖာထို္င္ခုံမွာ ထုိင္ေစာင့္ရုံပဲ...သူတို႔က ေယာက္်ားေလးေတြဆုိေပမယ့္ ဘာမွအယူမရွိဘူး ဖိနပ္ကို သူတို႔ကိုယ္တိုင္စီးေပးတယ္ ၾကိဳးခ်ည္ေပးတယ္ အဲေလာက္ထိစိတ္ရွည္ျပီး ၀ယ္သူစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ၀န္ေဆာင္မႈေပးတတ္ ၾကတာပါ...။ အဲဒီဖိနပ္တံဆိပ္နဲ႔ဆိုင္ ျပည္လမ္းေတာ္၀င္စင္တာမွာရွိပါတယ္...။ အေရာင္း၀န္ထမ္းေတြက မိန္းကေလးေတြပါ...။ ကိုယ္ခုနကေျပာခဲ႔သလို မေလးက အေရာင္း၀န္ထမ္းေကာင္ေလးေတြနဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ပါဘူး...။ ဖိနပ္စီးေပးဖို႔ေနေနသာသာ ဆိုဒ္ေမးရင္ ဟိုဟာမရွိ ဒီဟာမရွိ... ေစ်းေမးရင္လည္း ကိုယ္ကမ၀ယ္ႏိုင္သလိုလို ဒီကေတာ့ ဘယ္ေလာက္ေဒၚလာရွိပါတယ္ဆိုတာ အရင္လာတာ...။ ဒီက အေရာင္း၀န္ထမ္းေတြ အမ်ားၾကီးလိုေသးတယ္ ၀ယ္သူကို အထင္အျမင္ေသးတဲ႔ အျပဳအမူေျပာအဆိုေလးေတြ လံုး၀မလုပ္မိေစဖို႔ အင္တာဗ်ဴးွမွာကတည္းက ေသေသခ်ာခ်ာစီစစ္ သင့္ပါတယ္...။

လူတစ္ေယာက္ရဲ႔ တကိုယ္ေရသန္႔ရွင္းမႈကို သူ႔ရဲ႔ေျခေထာက္မွာၾကည့္ရတယ္တဲ႔...။ ကိုယ္ကေတာ့ ေခါင္းငံု႔ျပီး လမ္းေလွ်ာက္တတ္သူမဟုတ္ေပမယ့္...လူတစ္ေယာက္ကိုစေတြ႔ရင္ေတာ့ သူ႔ေျခေထာက္ေလးေတြကိုအရင္ သတိထားျပီးၾကည့္တတ္တာ အက်င့္ပါေနျပီ...။ ေျခေထာက္ေလးမလွေပမယ့္ သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္းၾကည္ၾကည္လင္လင္နဲ႔ဆို ကတၱီပါအပါးေလးစီးထားရင္ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ၾကည့္ေကာင္းေနပါျပီ...။


 ဒီရွဴးအပါးေလးကို အရမ္းၾကိဳက္တာပဲ...။ ကိုယ့္ရဲ႔ ေဖးဘရိတ္ကာလာအညိဳေရာင္ကိုလည္း ၾကိဳက္သလို စီးရတာလဲ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းပါးလြင့္လို႔ ေျခေထာက္ကိုလည္းမနာေစဘူး..။ လွည္းတန္းစိန္ေဂဟာက Shoe Gallery မွာ၀ယ္ခဲ႔တာ...ခုေတာ့မရွိေတာ့ဘူး အတြင္းဖက္ အေရခြံေတြကြာကုန္လို႔ လႊင့္ပစ္လုိက္ရျပီ..။ ႏွေျမာထွာ ေနာက္တစ္ရံစီးခ်င္လို႔ ျပန္သြားရွာတာ ဆိုဒ္မရွိေတာ့ဘူး..။ ကိုယ္က 39 40 စီးတာ...။
 


ဒီတစ္ရံက ယိုးဒယားဖိနပ္ေလး..အေနာက္ဇစ္နဲ႔....။ ၾကိဳးေလးယွက္ထားတဲ႔ပံုကို ၾကိဳက္တာ ေဒါက္ကမခံဘူး လမ္းၾကမ္းေတာ့ ႏွစ္ခါေလာက္ပဲ စီးရတယ္ ေအာက္ေျခေတြ အကုန္စားကုန္တယ္ ...။ ဒါေၾကာင့္ဖိနပ္ကို ေစ်းၾကီးျပီး တံဆိပ္ေကာင္းတာ ခိုင္တာမ်ိဳးပဲ၀ယ္တာေကာင္းတယ္...။

 မီးဖိုေခ်ာင္စီးရာဘာဖိနပ္ေလးေတြ




 ဒီ flip flop အပြင့္ေလးကိုလည္းသိပ္ၾကိဳက္တာပဲ..။ ရာဘာအသားေလးက သိပ္အမာၾကီးမဟုတ္ေတာ့ စီးလို႔ေကာင္းတယ္...။ Junction Square က၀ယ္ထားတာ ႏွစ္ႏွစ္ရွိျပီ ခုထိဘာမွမျဖစ္ေသးဘူး...။ ကိုယ္အဲလို ကမ္းေျခေသာင္ျပင္မွာစီးရတဲ႔ ဖိနပ္အပါးမ်ိဳးေတြ သိပ္ၾကိဳက္တယ္..။


Red Shoe ဆိုတဲ႔ ကိုရီးယားကားေလးၾကည့္ဖူးၾကလား...။ ဒီဖိနပ္နီနီကေလးကိုၾကည့္ျပီး သတိရသြားလို႔...။ စလံုးကျပန္လာတဲ႔ အေဒၚေပးတဲ႔ ဖိနပ္ေလးပါ စီးလို႔အရမ္းေကာင္းတယ္...တစ္ခါပို႔စ္တင္ထားဖူးပါတယ္...။


 ျမန္မာ့လက္မႈ ေဗဒါရိုးဖိနပ္...။ ေရခဏခဏထိရင္ ေဗဒါမွ်င္ေလးေတြပါးသြားတတ္ပါတယ္...။ ဖုန္ေတြမ်ားတဲ႔ေနရာမွာလမ္းေလွ်ာက္ဖို႔မသင့္ပါဘူး ဖိနပ္ခဏကေလးနဲ႔ေပတူးကုန္မယ္...။ ဒါေပမယ့္လည္းစီးလို႔ အရမ္းေကာင္းပါတယ္...။

ခုေလာေလာဆယ္စီးျဖစ္ေနတဲ႔ မိုးစီးဖိနပ္ေလးပါရွင္


စာနည္းနည္းနဲ႔ ပံုေတြမ်ားသြားတယ္...။ မူရင္းတဂ္ပိုင္ရွင္ကေတာ့ ဘယ္လိုရည္ရြယ္ခ်က္မ်ိဳးနဲ႔ ေရးေစခ်င္တယ္မသိေပမယ့္ ကိုယ္ေရးလိုက္တဲ႔ တဂ္ပို႔စ္ကေတာ့ ဖိနပ္ကေလးေတြကို တန္းစီးျပလိုက္တဲ႔ ပို႔စ္ျဖစ္ေနတယ္ကြယ္ သီးခံေပးၾကပါ...။ ဖိနပ္ေတြကိုႏွစ္သက္ျမတ္ႏိုးသူ ဘေလာ့မိတ္ေဆြေမာင္ႏွမတုိင္း ဒီတဂ္ပို႔စ္ေလးကို ေရးေပးၾကပါလို႔...း)

မိုးေငြ႔

Wednesday, 21 August 2013

တေစၦၾကီးကန္ေတာ့ပြဲမွဟင္းပြဲမ်ား


တကယ္က ကုိယ္ဟာတရုတ္လူမ်ိဳးမဟုတ္ပါဘဲ တစ္ႏွစ္မွာ အေခါက္ေပါင္းမ်ားစြာ ကန္ေတာ႔ရတဲ႔ ဟင္းပြဲေတြကို ပါ၀င္ကူညီခ်က္ျပဳတ္ေပးရတာကေတာ့ ကိုယ့္အေဒၚရဲ႔ ေယာက္်ား ကိုယ့္ဦးေလးက ဖူက်န္႔တရုတ္လူမ်ိဳးျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ...။ အခုလဲ ခ်ိေကပြမ္(ခ်ီးရြဲ႔ပန္႔)လို႔ေခၚတဲ႔ တေစၦၾကီးကန္ေတာ႔ပြဲအတြက္ ခ်က္ျပဳတ္ဖို႔ အေဒၚက စလံုးေရာက္ေနတာနဲ႔ သြားလုပ္ေပးရတာပါ...။ စလံုးမွာလည္း အိမ္တိုင္း ေရွာ့ပင္းေမာတိိုင္း အၾကီးအက်ယ္လုပ္ၾကတယ္လို႔ ၾကားဖူးပါတယ္..။ ဒီေန႔ 21ရက္ေန႔ Aug က ကန္ေတာ့ရတဲ႔ ေနာက္ဆံုးေန႔လို႔ေျပာပါတယ္...။ အဓိကက ေကာက္ညွင္းထုပ္ ျပာရည္ထုပ္ေတြ ထည့္ကန္ေတာ့ရတယ္ ...။ ေထရ၀ါဒတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သူတို႔ရဲ႔ကိုးကြယ္မႈကို ကုိယ္ေသခ်ာနားမလည္ပါဘူး...။ အေဒၚက ကူညီခ်က္ေပးဆိုလို႔ ေအာက္ကဟင္းပြဲရွစ္မ်ိဳးကို ဒီမနက္အိမ္က ခပ္ေစာေစာထသြားျပီးခ်က္ေပးခဲ႔ပါတယ္...။


 ပုစြန္က်ားပဲၾကာဇံေပါင္း

ေျမအိုးဟင္းလ်ာတစ္မ်ိဳးပါ...။ ေျမအိုးမရွိလို႔ေၾကြပန္းကန္ျပားေအာက္ေျခမွာ နံနံျမစ္ နဲ႔ ၾကက္သြန္ျဖဴသံုးမႊာ အျပားရိုက္ျပီး ခင္းပါတယ္...။ ပဲၾကာဇံလက္တစ္ဆုပ္စာကိုေရေအးစိမ္ထားတာကို ခရုဆီ ပဲငံျပာရည္အေႏွာက္ ၾကက္သားမႈန္႔ ႏွမ္းဆီေမႊးထည့္နယ္ျပီး ထပ္ခင္းပါတယ္ အဲအေပၚမွာမွ ပုစြန္ၾကားေလးေတြကို အ၀ိုင္းေလးေတြစီထည့္ပါတယ္..။ ပုစြန္က်ားကိုလည္းအရသာ၀င္ေအာင္ ခရုဆီနဲ႔ၾကက္သားမႈန္႔ေလးနယ္ထားပါတယ္...။ အဲဒါကို အလူမီနီယံေလးနဲ႔အုပ္ျပီး ေပါင္းအိုးမွာ မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ေပါင္းေပးပါတယ္...။ ေပါင္းအိုးကခ်ျပီးရင္ ဆားနဲ႔ဆီအနယ္ငယ္ခပ္ထားတဲ႔ ေရဆူအိုးထဲ ထိုင္၀မ္မုန္ညင္း(baby bok choi)ကို အပင္လိုက္ႏွစ္ပိုင္းပိုင္းျပီးေဖ်ာပါတယ္...။ ရလာတဲ႔မုန္႔ညင္းကို အေဂရာင္ေလးစိမ္းေအာင္ ေရေအးခဏစိမ္ျပီး ပုစြန္ေဘးပတ္ပတ္လည္မွာေခြထည့္လိုက္ပါတယ္...။ ထီးမႈိသံုးခုကို ခပ္ပါးပါးလွီးျပီး ၾကက္သြန္ျဖဴနဲ႔ဆီသတ္ ပဲငံျပာရည္အၾကည္ေလးနဲ႔ ေရေႏြးနဲဲဲနဲထည့္ ခဏလာက္ေမႊေၾကာ္ျပီးတာနဲ႔ ပုစြန္ေပၚကိုေလာင္းထည့္လိုက္ရင္ရပါျပီ...။ နံနံျမစ္ေလးနဲ႔ႏွမ္းဆီနံ႔ေလးေမႊးေနတဲ႔ ပုစြန္ပဲၾကာဇံဟင္းေလးဟာ ထုိင္းဟင္းပြဲေတြထဲက တစ္ခုပါ..။

 ၾကာစြယ္၀က္သားလံုးေၾကာ္

ဒီဟင္းကို စု(စိတ္၏ေစရာ)ဆီက ၾကာစြယ္၀က္သားေပါင္းနည္းေလးကိုသြားယူထားတာပါ...။ ၾကာစြယ္ကို ခပ္ေသးေသးႏုတ္ႏုတ္ပဲစင္းစင္း ဒါမွမဟုတ္ စက္နဲ႔ မညက္တညက္ကေလးပဲၾကိတ္ၾကိတ္ ၾကိဳက္သလိုလုပ္ထားပါ..။ ကိုယ္ကေတာ့ ၾကယ္စြယ္တစ္ခုကို ျမန္ေအာင္လို႔ စက္နဲ႔ၾကိတ္လိုက္ပါတယ္... ။ ၀က္ခြာသား(နံရိုးနားကပ္တဲ႔ အဆီအသားကို ခြာထားတဲ႔အသား) ေလးဆယ္သားကို ႏုတ္ႏုတ္စင္းထား ပါတယ္...။ က်န္တာေတာ့ အသားလံုးေၾကာ္တဲ႔နည္းအတိုင္းပါပဲ ဘဲဥႏွစ္လံုး ၾကက္သြန္ျဖဴငါးမႊာ ဂ်င္းတစ္တက္ ၾကက္သြန္နီသံုးလံုးကို အားလံုးႏုတ္ႏုတ္စင္းျပီး အရသာမႈန္႔ ဆား ငရုတ္ေကာင္း သၾကားနဲ႔ နယ္ထားလိုက္ပါတယ္ ျပီးရင္ ေရခဲေသတၱာထဲ နာရီ၀က္ႏွပ္ထား..။ ဆီမ်ားမ်ားဒယ္ထဲကို ဇြန္းေလးနဲ႔ ခပ္ၾကီးၾကီး အလံုးအေနအထားခပ္ျပီး ဆီအိုးထဲေရႊနီေရာင္သန္းလာတဲ႔အထိ ေၾကာ္ေပးပါ...။ ငရုတ္ေကာင္းနံ႔ ေမႊးပ်ံ႔ျပီး အျပင္ကမြ အတြင္းသားခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ ၾကာစြယ္အသားလံုးေၾကာ္ေလးရပါျပီ...။ သူနဲ႔တြဲစားဖို႔အခ်ဥ္ရည္ကို ႏွမ္း ငရုတ္သီးစိမ္း ၾကက္သြန္ျဖဴကိုေထာင္း ဂ်င္းကိုခပ္ပါးပါးအေခ်ာင္းကေလးေတြလွီွးျပီး သၾကား ပဲငံျပာရည္အၾကည္ သံပုရာရည္ထည့္ေမႊ အေရာင္ေလးလွခ်င္ရင္ ငရုတ္သီးေၾကာ္တစ္ဇြန္းခပ္ထည့္ျပီး ေမႊလိုက္ရင္ ဂ်င္း ႏွမ္းနဲ႔ သံပုရာနံ႔ေလးေမႊးေနတဲ႔ ခ်ဥ္ငံစပ္အခ်ဥ္ရည္ေလးရျပီ..။


 ဘဲေပါင္းက်န္မဆိုင္

ဘဲေပါင္းခ်က္နည္းေလးကလြယ္ျပီး လူတိုင္းသိျပီးသားမို႔ ရွင္းမျပေတာ့ပါဘူးေနာ္...။ တကယ္ေတာ့ဒီဟင္းခြက္က အဲအိမ္က ဟင္းခ်က္အစ္မခ်က္တဲ႔ဟင္းမို႔  ကုိယ္ကိုယ္တိုင္ခ်က္တာ မဟုတ္တာေၾကာင့္မို႔လည္း Recipe ေလးကိုမေရးေပးေတာ့ တာပါ...။

 ၀က္နံရိုးမုန္လာဥဟင္းခ်ိဳ

 ရိုးစင္းတဲ႔ ဟင္းတစ္ပြဲပါပဲ...။ ၀က္နံရိုးကိုအနံံ႔ေပ်ာက္ေအာင္ ေရဆူအိုးမွာ ခဏထည့္ျပီး တေရသြန္ပစ္ပါတယ္...။ ဒယ္ပူပူမွာ သၾကား စားပြဲဇြန္းတစ္ဇြန္ကို အပူေပး သၾကားညိဳလာရင္ ၀က္နံရိုးကို ေျခာက္ေအာင္လွိမ္႔ရပါတယ္...။ နံရိုးေလးေမႊးျပီးေျခာက္လာမွ အရိုးျပဳတ္ရည္ထဲထည့္ျပဳတ္ နံရိုးႏူးရင္ မုန္လာဥနီ ဥျဖဴလွွီးထားတာကိုထည့္ အေပါ့အငံျမည္း ၾကက္သြန္ျမိတ္ရိုးေလး သံုးေလးခုေလာက္ပစ္ထည့္လိုက္..။ ဒါဆို ခ်ိဳေမႊးေနတဲ႔ ဟင္းခ်ိဳေလးတစ္ခြက္ကို ငရုတ္ေကာင္းေလးျဖဴးျပီး ပူပူေလးေသာက္လို႔ရျပီေပါ့...။ မုန္လာဥနီက ေအာက္ေရာက္ေနလို႔ ပံုမွာမေပၚဘူး...။ ဥနီကို တစ္လက္မအထူပိုင္းျပီးထည့္ထားပါတယ္...။ ဟိုတယ္ၾကီးေတြမွာ အရိုးျပဳတ္ရည္အုိးထဲ ဥျဖဴ ဥနီေတြကို ဟင္းအရည္ခ်ိဳေအာင္လုိ႔ အျမဲထည့္ျပဳတ္ေလ့ရွိတယ္လို႔ၾကားဖူးတယ္...။


 တီလားဗီးယားငါးေၾကာ္ ၾကြပ္ၾကြပ္ေလး

 ၾကက္သားဂ်ံဳေခါက္ဆြဲေၾကာ္

ေရေျပာင္းဖူး+ဂ်ဴးဖူး+ႏွစ္တစ္ရာသီး အစိမ္းေၾကာ္

မိုးတြင္းမွာမွ ရွိတတ္တဲ႔ ေရေျပာင္းဖူးကို ခပ္ပါးပါးအေခ်ာင္းေလးေတြလွီးျပီး ဂ်ဴးဖူးေလးနဲ႔ ႏွစ္တစ္ရာသီးနဲ႔ေၾကာ္ထားတာပါ...။ ႏွစ္တစ္ရာသီးက တရုတ္နယ္စပ္ကေန၀င္တာပါ...။ သံေစ်းမွာ အစိပ္သားတစ္ေထာင္နဲ႔ ၀ယ္လို႔ရပါတယ္...။ အခြံမာကိုထုျပီးမွအထဲကအေစ့ကို ျပဳတ္ျပီး လုိရာဟင္းပြဲမွာ ထည့္သံုးလု႔ိရပါတယ္...။ ေၾကာ္နည္းေလးက လြယ္လု႔ိမေျပာျပေတာ့ဘူးေနာ္...။

 ေငြႏွင္းမိႈသႏွပ္

ေငြႏွင္းမိႈ တစိပ္သားႏွစ္ေထာင္ အရင္းေလးေတြကို ဓါးနဲ႔လွီးထုတ္ ေရစင္စင္ေဆးျပီး တခုခ်င္းဆီခြာထား...။ ဆား+ဆီထည့္ထားတဲ႔ ေရဆူအိုးထဲ ငါးမိနစ္ေလာက္ထည့္ျပဳတ္ျပီး ဇကာမွာစစ္ထား...။ ဥနီအမွ်င္လက္တစ္ဆုပ္စာကိုလည္း ထိုနည္းအတိုင္းေရေႏြးေဖ်ာထား...။ ရွာလကာရည္သံုးဇြန္း သၾကားသံုးဇြန္းကိုေဖ်ာ္ျပီး မိႈထဲကိုေလာင္းထည့္ပါ ႏွမ္းဆီေမႊးလက္ဖက္ရည္ဇြန္းတစ္ဇြန္းနဲ႔ ဆားအနယ္ငယ္ ၾကက္သြန္ျဖဴဆီခ်က္ေလးထည့္ျပီး ခပ္ဖြဖြေလးနယ္ေပးလိုက္ ႏွမ္းမဲေလးျဖဴလိုက္ အိုေကျပီ...။

မိုးေငြ႔



Monday, 19 August 2013

မိုးရာသီမွာ ေလွ်ာက္စားျဖစ္တာေလးေတြ....

 
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစ်းေဘးနားက FMI ေနရာမွာ အခု Parkson shopping mall ျဖစ္သြားျပီ ဒါက ေအာက္ထပ္က Bar Boon Cafe... စားစရာေသာက္စရာမွန္သမွ် ေဒၚလာနဲ႔တြက္တယ္...။ အဲဒီေန႔ကမွာတာ ကက္ပယ္စီႏိုအေအး နဲ႔ မိုခါးအပူ မုန္႔ေတြက ဘမ္းမုန္႔နဲ႔ ဘေရာင္နီကိတ္..ဆယ့္သံုးေဒၚလာက်တယ္။

Bar Boon ရဲ႔အတြင္းဖက္

အျပင္ဖက္ေတာ့လူအထိုင္မ်ားၾကတယ္ ညေနဖက္ဆို ဆိုင္အျပည့္ပဲ... ဟိုတစ္ဖက္ကဆိုင္က စကာၤပူေခါက္ဆြဲဆိုင္ သူလည္းလူ၀င္တာပဲ ႏိုင္ငံျခားသားအမ်ားဆံုးေပါ့ စေကာ့ေစ်းမွာေစ်း၀ယ္ျပီး အဲဆိုင္ေတြမွာထိုင္စားျဖစ္ၾကတာ အဆင္ေျပေနတာေပါ့..။ ေဘးနားက ေဇာ္ဂ်ီဆိုင္ေတာ့ အေရာင္းက်သြားမလားပဲ လူသိပ္မ၀င္ေတာ့ဘူး...။

အျပင္ဖက္ထုိင္စရာေနရာနဲ႔ ေကာ္ဖီစက္


ခ်င္းမိုင္အစားအစာလို႔ေျပာတယ္ ရွမ္းျပည္မွာေမြးေတာ့ ရွမ္းစာနဲ႔နီးစပ္တ႔ဲ ခ်င္းမိုင္စာေတြကိုသိပ္ၾကိဳက္တယ္ ရွင္ေစာပုလမ္းထိပ္ဖက္က စီးတီးမတ္နဲ႔နီးပါတယ္... ဆိုင္နာမည္ခပ္ဆန္းဆန္းပဲ ေမ႔သြားလို႔ မေရးေပးေတာ့တာ...။ ဆူကာညႊန္႔ေၾကာ္ ခ်င္းမိုင္၀က္အူေခ်ာင္း (နဲနဲအစပ္ပါတယ္) ၀ါးဗူးေလးနဲ႔က ေကာက္ညွင္းေပါင္းပါ..။ ၀ါမ၀င္ခင္ ပိတ္ရက္ေတြတုန္းက မိသားစုလိုက္သြားစားၾကတာ...။ အသားလံုးပဲၾကာဇံဟင္းခ်ိဳနဲ႔ဆို ဟင္းက ေလးပြဲ နာနတ္သီးထမင္းေၾကာ္တစ္ပြဲနဲ႔ ေကာက္ညွင္းသံုးပြဲ အေအးႏွစ္ခြက္ကို စုစုေပါင္းသံုးေသာင္းငါးေထာင္က်တယ္...။ ဟူးးး ေစ်းၾကီးတယ္ကြယ္...။ အၾကိဳက္ဆံုးက ၀က္အူေခ်ာင္း..။ သံုးေသာင္းခြဲဆို အိမ္မွာ ခ်က္စားရင္ ေတာ္ေတာ္ရတာ...။ အခုက ဆိုင္အသစ္ကိုလာျမည္းတာမိ်ဳး ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ႔အစားမို႔လည္း စားရတာ တန္တယ္ပဲဆိုပါေတာ့...။

ငွက္ေပ်ာဖူးသုပ္ အရသာက ခ်ိဳစပ္... ေတာ္ေတာ္ေတာ့စပ္တယ္ ငါးပိပါတယ္...

ငါးပိေထာင္းတို႔စရာအစံု

အားလံုးျပီးေတာ့ သာကူအုန္းႏို႔အခ်ိဳပြဲေလး


သက္သတ္လြတ္စားတယ္ဆိုလို႔ အျပစ္တင္မေစာပါနဲ႔ တစ္ပတ္မွာ စေနနဲ႔တနဂၤေႏြကိုခြင့္ယူထားတယ္ ဟိဟိ...။ ဥပုသ္နဲ႔ ေမြးေန႔ကိုေတာ့မွန္ေအာင္စားျဖစ္ပါတယ္...။ ဒါက ေျမနီကုန္းစီးတီးမတ္က love boat မွာ အသားလံုးကင္နဲ႔ အသားကင္ေကြ႔သယိုခ်ဥ္စပ္..။



ဒါက အိမ္မွာလုပ္စားျဖစ္တဲ႔ေဟာ့ေပါ့ အသားမစံုေပမယ့္ အသီးအရြက္ေတာ့ ကိုယ္စိတ္ၾကိဳက္ထည့္စားတယ္ မႈိအရမ္းၾကိဳက္တယ္...။ ေငြႏွင္းမႈိကို ခရုဆီနဲ႔ႏွမ္းဆီနဲ႔ေၾကာ္ထားတာ ဂြတ္မွဂြတ္ပဲ...။ လမ္းငါးဆယ္ထိပ္က ကုလားမဘရာေၾကာ္အရမ္းေကာင္းလို႔ ၀ယ္စားတာ စမူဆာေရာပဲ....။ အနီျပားနဲ႔က စကာၤပူအသားျပားေၾကာ္ထားတာ...။

 နာနတ္ေတာလမ္းက ေရႊေကာင္းေဟာ့ေပါ့....။ အိမ္မွာလုပ္စားတာပိုတန္တယ္ မ်ားမ်ားလည္းစားရတယ္..


ေရႊပဲရြက္ေတာ့အၾကိဳက္ပဲ မွ်စ္ကႏုဖတ္ေနေရာ...ဟိုဖက္က ၀က္ဆီဥေၾကာ္..။ အိမ္မွာ ညီမေလးက ၀က္သားမစားေတာ့ ၀က္သားကိုမခ်က္ျဖစ္ဘူး ဒီေတာ့ မစားျဖစ္တာလည္းၾကာျပီ...။ အခုသက္သတ္လြတ္ဆိုတာ့ ပိုေ၀းေနတာေပါ့....။


47လမ္းထိပ္က Chewing Junior ဆိုင္က Mango Smoothie သူလည္း ေစ်းၾကီးတယ္ ေျပာရမွာပဲ တစ္ခြက္ကို 2200/- သံုးေလးေယာက္သြားရင္ မုန္႔နဲ႔အေအးပဲေသာက္ တစ္ေသာင္းေက်ာ္ အသာေလးက်တယ္..။ ေၾသာ္....ျမန္မာျပည္ ျမန္မာျပည္..ကုန္ေစ်းႏွဳန္းေတြက်တယ္ဆိုတာကိုမရွိဘူးေနာ္...။

မိုးေငြ႔