မိုးေငြ႔ဆိုတာ...ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔ ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ့...း)

Thursday, 27 June 2013

အိပ္မက္ထဲေတာင္ထည့္ မမက္ခ်င္ဘူး....


ေမရဲ႔ မိုးစက္ပြင့္ေတြ တေဖ်ာက္ႏွစ္ေဖ်ာက္က်ေနတဲ႔ ေန႔လည္ခင္းတစ္ခုမွာ... “အစ္မ.. ဧည့္သည္ေရာက္ေနတယ္” ဆိုလို႔ ထြက္ေတြ႔ေတာ့ စတစ္ေကာ္လာ အျဖဴဆြတ္ဆြတ္ အက်ီၤနဲ႔ ေရႊဖလားေရာင္ပုဆိုး၀တ္ထားတဲ႔
ေမာင့္အရင္ ကုမၸဏီတုန္းက လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ပါ ...။ လက္ထဲမွာလည္း ဖိတ္စာေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ ဒီလူပ်ိဳၾကီး အစြန္ထုတ္ပြဲအတြက္ လာဖိတ္မွန္းသိလိုက္ပါတယ္...။ လူပံုစံကလည္း ခုပဲ ေစ့စပ္ပြဲကထလာသလို မဂၤလာပဲသြားေဆာင္ေတာ့မလို အဆင္အယင္နဲ႔မဟုတ္လား...။ ညေန အိမ္ေရာက္လို႔ ေမာင့္ကိုဖိတ္စာ ျပျပီး ျပန္ေျပာျပေတာ့ ဟုတ္တယ္ ဒီေကာင္က တစ္ခါတစ္ေလ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ စတိုလ္သိပ္ဖမ္းတတ္တာတဲ႔...။

က်မကေတာ့ျဖင့္ေလ ဖိတ္စာရတာ ၀မ္းသာလို႔ ရံုးက ကေလးမေတြေတာင္ ရယ္ၾကေသးတယ္...။ သူမ်ားေတြက ဖိတ္စာရရင္ ကုန္ေပါက္လို႔ျမင္ၾကေပမယ့္...က်မကေတာ့ က်မ ကိုယ္တိုင္ဒီဇိုင္းထုတ္ထားတဲ႔ အ၀တ္အစားေတြကိုေတာ့ ထုတ္၀တ္ရေခ်ရဲ႔လို႔ ၀မ္းသာမဆံုးျဖစ္ေနတာ ေမာင္က အဲမဂၤလာေဆာင္မသြားဘူး ဆုိုေတာ့ ကၽမရဲ႔ အိပ္မက္ေတြပဲျပိဳက်သြားေတာ့သလိုလို...ေမာင္ကလည္း လူမႈေရးဆိုတာရွိေသးတာပဲ သြားမွေကာင္းမွာေပါ့လို႔ ေမာင္သူတို႔နဲ႔မေတြ႔ခ်င္ရေအာင္ ဘာမ်ားအျပစ္လုပ္ခဲ႔မိလို႔လဲလို႔ ကၽမ မရြံမရဲ ေဇာတက တက္မိတယ္..။ ေမာင္က လူမႈေရးဆုိတာဘာလဲ အျပစ္လုပ္ထားတာမရွိလဲ ဒီလူေတြနဲ႔ ေတြ႔ခ်င္စိတ္မရွိရတာနဲ႔ ဘာဆိုင္လဲလို႔ ျပန္ျပီး ဘုေတာေတာပါတယ္...။ အဲမဂၤလာေဆာင္ကိုသြားရင္ ကိုယ္မျမင္ခ်င္ မေတြ႔ခ်င္ေတာ့တဲ႔ အရင္က လူေဟာင္းေတြနဲ႔ ျပန္ေတြ႔ရ ႏႈတ္ဆက္ရ ရယ္ျပရ ျပံဳးျပရတဲ႔ အလုပ္ကို မလုပ္ခ်င္ဘူးတဲ႔...။ က်မသိပါတယ္ ေမာင္က အဲလိုေနရာမ်ိဳးမွာ သိပ္ျပီး၀န္ေလး တတ္တယ္ဆိုတာ...။

ညဖက္ ေမာင့္ကို ေျခသလံုးႏွိပ္နယ္ေပးရင္း  ကုတင္ေျခရင္းက တီဗီမွာလာေနတဲ႔ American Idol မွာ Candice၊ Angie နဲ႔ Kree သံုးေယာက္ထဲက က်မၾကိဳက္တဲ႔ Angie အပယ္ခံလိုက္ရပါတယ္...ေ နာက္ဆံုးႏွႈတ္ဆက္သီခ်င္းက ငိုသံပါၾကီးနဲ႔ဆိုေတာ့ မ်က္ရည္မခိုင္တဲ႔ က်မကပါ မ်က္ရည္က်မိတယ္...။ ေမာင့္ကိုၾကည့္ေတာ့ အိ္ပ္ေမာက်ေနျပီ...။ မနက္က အေစာၾကီးထရတာရယ္ ညည ေဘာလံုးပြဲၾကည့္ေနတာေတြက ရက္ဆက္သြားေတာ့ မခံႏိုင္ေတာ့တာ ခါတိုင္းည က်မနဲ႔အတူၾကည့္ေနက် American Idol ကိုေတာင္မၾကည့္ႏိုင္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ပဲ...။ ေနာက္တစ္ပတ္ Grand Finale ကိုေစာင့္ၾကည့္ရမယ္ဆိုျပီး က်မလည္း တီဗီပိတ္မီးပိတ္ျပီး အိပ္ယာ၀င္လိုက္ေတာ့တယ္...။
ေမာင္ကေတာ့ အိပ္ေမာက်ေနလိုက္တာ...။ ေမာင့္ထြက္သက္ေႏြးေႏြးေလးေတြ က်မညာဖက္ပါးကိုတိုးတိုး လာထိတယ္...။ က်မကေတာ့ျဖင့္ Angie အတြက္စိတ္မေကာင္းျဖစ္လို႔ ၀မ္းနည္းစိတ္နဲ႔ ေန႔လည္တုန္းက ဖိတ္စာလာေပးတဲ႔ ေမာင့္လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေဟာင္းကိုသြားေတြးမိျပီး မ်က္စိကအိပ္မရဘဲ ေၾကာင္ေနရင္းနဲ႔ အေတြးေတြ အရင္ ေမာင္အလုပ္လုပ္တဲ႔ဆီေရာက္သြားခဲ႔တယ္...။ အဲဒီတုန္းက ေမာင္နဲ႔က်မ လက္မထပ္ရေသးဘူး...။

အဲဒီေန႔တုန္းက က်မေနတဲ႔တိုက္ကို ေခါင္းေလာင္းၾကိဳးလာဆြဲလို႔ ၀ရံတာထြက္ၾကည့္လို္က္ေတာ့...။ အေပၚကိုေမာ့ၾကည့္လာတဲ႔ ေမာင္...။ ေမာင္တစ္ေယာက္ထဲမဟုတ္ပါဘူး ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ပါေသး တယ္..။ ေမာင္က လက္ဟန္ေျခဟန္နဲ႔ က်မကို ေခါင္းဖီးခ်င္လို႔ ဘီးခဏခ်ေပးပါလားတဲ႔...။ ဟင္...ေမာင့္ဆံပင္ကျဖင့္ တုိကပ္ကပ္ကေလးကို ဘာကိစၥ အေရးတၾကီးဆံပင္ဖီးဖို႔မ်ား က်မဆီကို တကူးတကန္႔ ဘီးလာေတာင္းရသလဲလို႔ စိတ္ထဲေတာ့ ဇေ၀ဇ၀ါျဖစ္လိုက္တယ္...။ က်မ ခပ္က်ဲက်ဲဘီးတစ္ခု ယူျပီး ေအာက္ဆင္းသြားလိုက္တယ္..။ ေအာက္ေရာက္သြားေတာ့မွပဲ ဘီးက ေမာင့္အတြက္ မဟုတ္ဘဲ ေမာင္နဲ႔အတူပါလာတဲ႔ ေက်ာလည္ေလာက္ဆံပင္အရွည္ရွိတဲ႔ ေကာင္မေလးအတြက္ျဖစ္ေနတယ္။
ထင္ေတာ့ထင္သားပဲ...။ ဒါေပမယ့္ က်မက ေတာ္ေတာ္တံုးအ ပါတယ္..။ အဲဒီအခ်ိန္အထိ ေမာင္နဲ႔ ကုမၸဏီမတူတဲ႔ မိုးစက္ျဖဴဆိုတဲ႔ ေကာင္မေလးကို က်မက ေမာင္နဲ႔ နဲနဲကေလးမွကို မရိပ္မိေသးတာ..။ ရိုးရိုး အလုပ္တူလို႔ လမ္းေၾကာင္းတူလို႔ သြားလာၾကတယ္ပဲမွတ္ေနတာ...။

တစ္ခါ အဲေကာင္မေလး ေနမေကာင္းလို႔ေဆးရံုတက္ေတာ့ သြားၾကည့္မယ္ဆိုျပီး က်မကို ေခၚသြားခဲ႔ေသးတယ္...။ ဟိုေရာက္ေတာ့ က်မက ဧည့္သည္ထိုင္ခံုမွာ ေမာင္ကေတာ့ လူနာခုတင္နားမွာ... ေမ႔ေဆးျပယ္ခါစ လူနာမိန္းကေလးက ေမာင့္ကိုလဲေတြ႔ေရာ မ်က္လံုးေတြ အေရာင္ေတာက္လာလိုက္တာ... ေမာင့္ဆံပင္ကို ဒင္းက ရာရာစစ သပ္သင္ေပးေနေသးတယ္။ “ေမာင့္ အစ္မကို အားနာစရာ” တဲ႔...။ သူက က်မကို ေမာင့္အစ္မပါလို႔ သေဘာေပါက္ထားတာ တဲ႔လား...။ ေမာင္က သူ႔ကိုအဲလိုညာထားတာေပါ့ ဒါျဖင့္...။ က်မေလ အဲဒီျမင္ကြင္းေလးကို ေဒါသထြက္လိုက္သမွ ေနရာမွာတင္ ၾကမ္းပစ္လိုက္ခ်င္တာ....။ ဘယ္လိုမွ မရေတာ့ဘူး အျပန္လမ္းမွာ တစ္လမ္းလံုးေမာင့္နဲ႔ရန္ျဖစ္သြားၾကတာ...။ အဲတုန္းက က်မနဲ႔ေမာင္ ဘယ္လုိမွအဆင္မေျပၾကေတာ့ဘူး...။ ေမာင္သြားမယ့္လမ္းကို လိုက္မယ္ဆို ေမာင္ေပးမလိုက္ဘူး...။ အဲဒါအရွင္းၾကီးပဲ က်မ မၾကိဳက္တဲ႔ မိုးစက္ျဖဴဆိုတဲ႔ မိန္းကေလးပါေနလို႔ေပါ့...။

က်မေလ ေမာင္အဲလို ေနာက္ေကာင္မေလးဆီစိတ္ေရာက္ေနတဲ႔ကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ေတာ္ေတာ္ေလးကို စိတ္ဆင္းရဲခဲ႔ရတာ...။ က်မဘ၀မွာ ခံႏိုင္ရည္မရွိဆံုးစိတ္ခံစားမႈတစ္ခုပဲ...။ ခါတိုင္းက်မအားရင္ ေမာင့္ေနာက္လိုက္ေနက် အဲေန႕က်ေတာ့ ေမာင္ကမလိုက္ရဘူးဆိုလို႔ က်မ သကာၤမကင္းရွိတာနဲ႔ ေနာက္ကေနလိုက္ေခ်ာင္းတာ တကယ္ပဲ... ေမာင္တို႔သြားေနက ပရိုမိုးရွင္းသြားလုပ္တဲ႔ ေဆးခန္းထဲကေန ေမာင္နဲ႔အဲဒီေကာင္မေလးလက္ခ်င္းတြဲလို႔ ထြက္လာၾကတာျမင္ေတာ့

က်မ အျမင္အာရံုေတြ ရုတ္ခ်ည္း မူးေႏွာက္မဲေမွာင္သြားခဲ႔တယ္...။ ျပီးေတာ့ သူတို႔ကားငွားၾကတယ္ သူတို႔ေနာက္ကို က်မဆက္လိုက္ရမလား မလိုက္ရဘူးလား..က်မ မဆံုးျဖတ္ႏိုင္ခဲ႔ဘူး...။ က်မ အဲဒီေနရာမွာတင္ ေသဆံုးသြားခဲ႔တယ္ဆိုပါေတာ့...။ က်မဟာ ေမာင္ေနာက္တစ္ေယာက္ကို စိတ္ယိုင္သြားေလာက္ေအာင္ ေမာင့္ကိုမဆြဲေဆာင္ႏိုင္ေတာ့ဘူးလား...။ က်မ အဲဒီေကာင္မေလးေလာက္ မငယ္လို႔လား မေခ်ာလွေတာ့လို႔လား..။

အဲဒီကာလတေလွ်ာက္လံုးက်မစိတ္ဆင္းရဲရလြန္းလို႔ ေတာ္ေတာ္ေလးေတာင္အုိစာသြားတယ္လို႔ထင္ရတယ္ ..။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း မွန္ေတာင္မၾကည့္ခ်င္ေတာ့ဘူး..။ အပူသည္ရုပ္ေပါက္ေနတာကို မျမင္ခ်င္ေတာ့လို႔။ ဒီလိုနဲ႔ က်မမွာ တိုင္ပင္စရာသူငယ္ခ်င္းလည္းမရွိ တစ္ေယာက္တည္း က်ိတ္ခံစားရင္ တစ္ခုခုေတာ့ ဆံုးျဖတ္ဖို႔စဥ္းစားလိုက္တယ္...။ ဒီၾကားထဲ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ကေရာက္ေတာ့ ေမာင္နဲ႔ေကာ္ဖီဆိုင္ တစ္ဆိုင္မွာခ်ိန္းလိုက္တယ္...ညခုႏွစ္နာရီခြဲခ်ိန္းထားေပမယ့္ ေမာင္ေတာ္ေတာ္ေနာက္က်မွေရာက္
လာခဲ႔တာပါ..။ ေမာင့္ကိုေပးတဲ႔ ခ်စ္သူမ်ားေန႔လက္ေဆာင္တဲ႔ က်မေတာ္ေတာ္ညံ့ဖ်င္းတံုးအတာပါ ..။ ေဖျမင့္ရဲ႔ ၾကီးပြားတုိးတက္ဒသနစာအုပ္တစ္အုပ္တ႔ဲ...။ တကယ္ဆို အခ်စ္ကဗ်ာလွလွကေလးတစ္အုပ္ ဒါမွမဟုတ္ ခ်စ္သူမ်ားေန႔သီခ်င္းေတြစုစည္းထားတဲ႔ စီဒီတစ္ခ်ပ္မျဖစ္သင့္ဘူးလား..။ ေမာင္စာဖတ္ပ်င္းတာ သိလ်က္နဲ႔ ေမာင္သီခ်င္းေတြၾကိဳက္တတ္တယ္ဆိုတာသိသိၾကီးနဲ႔ က်မေပးလိုက္တဲ႔ လက္ေဆာင္က ေတာ္ေတာ္ ကေမာက္ကမႏိုင္ပါတယ္...။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေမာင္နဲ႔အဲေကာင္မေလးနဲ႔ က်မတို႔ သံုးေယာက္ဆံုေပးဖို႔ ေျပာေတာ့ ပထမ ေမာင္ကျငင္းေသးတယ္ မဆံုေပးႏိုင္ဘူး သူနဲ႔လည္း ဘာမွမပတ္သက္ၾကဘူးဆိုေတာ့ေလ...။ ေမာင္က်မကို ခုထိလိမ္ထားတုန္းကိုးး..။ က်မတို႔ ဆိုင္တစ္ခုမွာဆံုျဖစ္ပါတယ္...။ ေကာင္မေလးက အရင္လိုဆံပင္ပံုမဟုတ္ေတာ့ဘူး ေခတ္ဆန္ဆန္ပံုေလး ညွပ္ထားတာေတြ႔လိုက္ေတာ့ က်မသတင္းရထားတဲ႔ က်မတို႔ညွပ္ေနက်ဆိုင္ကို ေမာင္က အဲေကာင္မေလးကို ဆံပင္ေခၚသြားညွပ္တယ္ဆိုတာမွန္သြားျပီေပါ့...။ ညီမေလးဆံပင္ပံုေလး ေျပာင္းထားတာပဲ ဘယ္မွာသြားညွပ္တာလဲလို႔ စကားအစ္ၾကည့္ေတာ့..။ သူတို႔လမ္းထိပ္ကဆိုင္မွာ သြားညွပ္တာ ေခါင္းေလွ်ာ္တာၾကာသြားလို႔ဇက္ေတာင္နာေနတဲ႔အေၾကာင္း သူက လိမ္ဆင္လွလွေလးနဲ႔ေျပာသြားေသးတယ္..။

က်မတည့္ပဲေမးလိုက္ေတာ့တယ္ ေမာင္နဲ႔ကဘယ္လိုပတ္သက္တာလည္း ဘာေတြလည္းလို႔..။ ဘာမွမဟုတ္ဘူး သူငယ္ခ်င္းေတြ မိတ္ေဆြေတြပါပဲတဲ႔...။ သူက ဆက္ျပီးလိမ္ေနေသးတယ္..။ က်မကို ဘာမွမသိ ဘာမွမျမင္တဲ႔ ခပ္တံုးတံုးမိန္းမတစ္ေယာက္လို႔ သူတို႔က ေလွ်ာ့တြက္ထားခဲ႔ၾကတာလား...။ ဒါျဖင့္ ေမာင္နဲ႔က်မဘယ္လိုပတ္သက္တယ္ဆိုတာေရာသိလား..ေမာင္နဲ႔ေသခ်ာတကယ္ကင္းရွင္းတယ္ဆိုတာ ဘုရားမွာသစၥာဆိုရဲလားလို႔ က်မကေလးဆန္စြာေမးလိုက္တယ္...။ က်မအဲလိုေျပာေတာ့ ေမာင္က ခ်က္ခ်င္းထျပီး တားပါတယ္...အဓိပၸါယ္မရိွတာတဲ႔...။ ေမာင္ကသာ အဓိပၸါယ္မရွိတာ အဲကေလးမကေတာ့ သစၥာဆိုရဲပါသတဲ႔...။ ေမာင္က သူမဟုတ္တာလုပ္လို႔မိသြားလို႔ က်မကို စိတ္လဲဆိုးခ်င္ ဆိုးလဲမဆိုး၀ံ့ျဖစ္ျပီး အဲေနာက္ပိုင္း ေကာင္မေလးနဲ႔ အဆက္သြယ္ျပတ္သြားေတာ့တယ္.....။

ေနာက္တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေတာ့ ေမာင္လည္းအလုပ္သစ္ကိုေျပာင္းသြားခဲ႔ျပီေလ...။ ေမာင္အလုပ္သစ္ မေျပာင္းခင္ ကေလးမွာပဲ က်မတို႔လက္ထပ္လိုက္ၾကတယ္..။ ေလာကမွာ ေမာင့္အေပၚအနားလည္ႏိုင္ဆံုး  မိန္းမတစ္ေယာက္ ေမာင့္ဘ၀အတြက္ အသင့္ေလ်ာ္ဆံုးလက္တြဲေဖာ္ ေမာင့္အတြက္ရဲေဘာ္ရဲဖက္ တစ္ေယာက္အျဖစ္ က်မကို ေမာင္ေရြးခ်ယ္လိုက္ပါတယ္..။ က်မအတြက္ကေတာ့ ဘ၀အတြက္ မႈန္မႈန္ကေလးသာ အေရးပါတယ္လို႔ဆိုၾကတဲ႔ ခ်စ္စိတ္တစ္ခုတည္းနဲ႔တင္ ေမာင့္ကို ခြင့္လြတ္နားလည္ႏိုင္ခဲ႔တယ္...။

တဖက္ကိုလွည့္အိပ္ေနတဲ႔က်မေနာက္ေက်ာကို ေမာင့္လက္နဲ႔လာထိေတာ့မွပဲ နာရီကိုၾကည့္မိတယ္ မနက္ တစ္ခ်က္ခြဲရွိေနျပီ...။ အိပ္မေပ်ာ္ခင္ အိပ္မက္ထဲေတာင္ထည့္မမက္ခ်င္တဲ႔ အတိတ္ကအေၾကာင္းအရာမ်ိဳး ထပ္မမက္ပါရေစနဲ႔ေတာ့လို႔ ဆုေတာင္းမိေတာ့တယ္...။

သူတို႔ႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္းကို ဒီမွာ နဲ႔ ဒီမွာ ေရးဖူးခဲ႔ပါတယ္....။

မိုးေငြ႔

Monday, 24 June 2013

အီတလီခရုေခါက္ဆြဲသုပ္.....


က်န္းမာေရးနဲ႔ညီညႊတ္တဲ႔ အေရာင္စံုဟင္းသီးဟင္းရြက္ အသုပ္ေလးတစ္ပြဲကို ဘယ္လုိသုပ္လဲဆိုတာ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္..။ လုပ္ရတာေလးက လြယ္ကူလ်င္ျမန္လြန္းလို႔ပါ...။ အခ်ိန္ေပးရမွာက Pasta Shell လို႔ေခၚတဲ႔ အီတလီခရုေခါက္ဆြဲေလးျပဳတ္ရမယ့္အခ်ိန္ဆယ္မိနစ္ပါပဲ...။ ဆားနဲ႔ သံလြင္ဆီခတ္ထာတဲ႔ ေရဆူအိုးတစ္လံုးမွာ ခရုေခါက္ဆြဲေလး လက္ႏွစ္ဆုပ္စာေလာက္ ထည့္ျပဳတ္ေနခ်ိန္မွာ..။ က်န္တဲ႔ကိုယ္ထည့္ခ်င္တဲ႔အမယ္ေလးေတြကို အဆင္သင့္လုပ္ထားမယ္..။ မုန္လာဥနီေလးေတာင့္တံုးေလးေတြလွီးထားတာကို ေရေႏြးခဏေဖ်ာေပးထားရမယ္..။ အစိပ္ေလးေတြလွီးထားရမွာက ခရမ္းခ်ဥ္သီး တစ္လံုး သခြားသီး အူတိုင္ထုတ္ျပီးတစ္လံုး ငရုတ္ပြအစိမ္းေတာင့္တစ္ေတာင့္ သံလြင္ဆီနဲ႔ငရုတ္သီးႏွစ္နဲ႔ႏွပ္ထားတဲ႔ Feta cheese အတံုးေလးေတြကို ေခ်ထားမယ္...။ ဒါ့ျပင္ ကိုယ္ႏွစ္သက္ရာ အာလူးတို႔ ဆလပ္တို႔ ခရမ္းေရာင္ေဂၚဖီတို႔ကိုလည္း ထည့္လို႔ရပါေသးတယ္...။ ခရုေခါက္ဆြဲက်က္ရင္ ေရေအးေဆး စစ္ျပီး လွီးထားတာေလးေတြနဲ႔တစ္ဇလံုထဲေရာျပီး သံလြင္ဆီ(Feta cheese စိမ္ထားတဲ႔ ပုလင္းထဲက သံလြင္ဆီကိုပဲ ျပန္ယူသံုးပါတယ္) ငရုတ္ေကာင္း ဆား  ပန္းသီးရွာလကာရည္ေလး ထည့္ျပီး နယ္လိုက္ရံုပဲ...။ ၾကည့္ ဘယ္ေလာက္လြယ္ကူတဲ႔ အသုပ္ေလးလဲ..။


 ခရုေခါက္ဆြဲသီးစံုသုပ္နဲ႔ ၾကက္ဥကို ၾကက္သြန္ပင္+ၾကက္သြန္နီနဲ႔ေမႊေၾကာ္ထားတာ

မိုးေငြ႔


Thursday, 20 June 2013

အၾကည့္......


မီးေရာင္၀ါ၀ါေအာက္မွာ.... မ်က္ႏွာၾကည္ၾကည္ေလးနဲ႔ မ်က္ခံုးနက္နက္ေအာက္က မင္းအၾကည့္ေတြက ေသႏိုင္ေလာက္တယ္....။

ေယာက်ာ္းဆို ကိုယ္ကေတာ့ မ်က္ဆံအနက္ေရာင္ပိုင္ဆိုင္တဲ႔သူကိုပဲႏွစ္သက္တယ္...။ အညိဳေရာင္နဲ႔ စိမ္းျပာေရာင္ထက္ မ်က္ဆံအနက္ေရာင္က ပိုျပီးတည္ၾကည္အင္အားေကာင္းသလားလို႔...။

ပကတိၾကည္စင္သန္႔ရွင္းေနတဲ႔ မ်က္ႏွာေလးမွာ မင္းအၾကည့္ေတြက ၾကည္လင္လို႔ရယ္......။ မင္းကိုျမင္ေတြ႔ခြင့္ရဖို႔အတြက္ မင္းပံုေလးေတြကို တင္ထားေပးတဲ႔ မင္းသူငယ္ခ်င္းေတြကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔ေျပာေပးပါ....။ 

မင္းနဲ႔ကိုယ္ဟာ unfriend ဆိုေပမယ့္ မင္းကို မၾကာခဏေတာ့ သြားေခ်ာင္းၾကည့္ခြင့္ရပါေသးတယ္ အိန္ဂ်ယ္...။
 
ခုဆို... ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုး မီးခိုးေရာင္ ခပ္မိႈင္းမိႈင္းေတြ အုပ္ဆိုင္းလို႔... ကိုယ္သိပ္ႏွစ္သက္တဲ႔ အေရာင္ေအာက္မွာ မိုးေအးေအးနဲ႔ ကိုယ့္ခ်စ္တဲ႔မင္းနဲ႔အတူ ေကာ္ဖီေသာက္ခြင့္ရခ်င္ေသးတယ္....။

မိုးေအးေအးနဲ႔ ကိုယ္ဟိုးး...အရင္တုန္းကဖတ္ဖူးခဲ႔တဲ႔႔ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကို သတိရသြားတယ္...။ မင္းအေပၚထားတဲ႔ ကိုယ့္ခ်စ္ျခင္းေတြက ပိုင္ဆိုင္ရယူလိုျခင္း ဘာဆိုဘာမွမပါတဲ႔အျဖဴသက္သက္ပါ...။

ေ၀းသြားတဲ႔အခါ.... 
ပိုင္ဆိုင္လိုျခင္းကင္းမဲ့ေပမယ့္
အရာအားလံုးဆံုးရံႈးသြားတဲ့အခါ
ရင္ခြင္မွာလစ္ဟာသြားသလုိပဲ....

ေပးဆပ္ျခင္းနဲ႔ခ်စ္ခဲ႔ေပမယ့္
ရုတ္တရက္ အရံႈးေပးလုိက္ရတဲ့အခါ..
ႏွလံုးသားမွာ စည္းခ်က္မရိွေတာ့သလိုပဲ.....

မဆံုႏိုင္မွန္းလည္းသိေပမယ့္
တကယ္တမ္း ေ၀းရတဲ့အခါ
အိပ္မေပ်ာ္တဲ႔ ညေတြဟာ ပိုေမွာင္သြားသလိုပဲ..

ဒဏ္ရာဆိုတာ နာက်င္မွန္းသိခဲ့ေပမယ့္
ကိုယ္တုိင္ရင္ဆိုင္လိုက္ရတဲ့အခါ
အလြမ္းေတြဟာ သိပ္ခါးသြားသလိုပဲ....။     ။ (အမည္မသိကဗ်ာဆရာ)


မိုးေငြ႔

Tuesday, 18 June 2013

ငါးၾကင္းဆီျပန္+ပုစြန္ဆိတ္ကင္မြန္းခ်ဥ္ဟင္းရည္


ငါးကိုမ်ားေသာအားျဖင့္ အညိီွနံ႔ေၾကာက္ျပီး ေၾကာ္ျပီးမွ ခ်က္စားေလ့ရွိတယ္... ။ ခုတစ္ခါကေတာ့ ၀ယ္လာတဲ႔ငါးၾကင္းသားလတ္တယ္..  ေရာင္းတဲ႔အစ္မက ေသခ်ာဒိုက္ေစာ္မနံ႔တာကိုေရြးေပးလိုက္တာဆိုတာ့ ဒီတိုင္းေလးအစိမ္းတိုင္းခ်က္စားၾကည့္မယ္လို႔ စိတ္ကူးရသြားတယ္..။ ကိုယ္ခ်က္တဲ႔နည္းေလးေျပာျပမယ္..။
၀ယ္လာတဲ့ငါးၾကင္းတံုး(25က်ပ္သား) ကိုေရေသခ်ာစင္ေအာင္ေဆးျပီး ဆား နႏြင္းနယ္ထားမယ္...။ အႏွစ္အတြက္ ၾကက္သြန္နီဥအေသး ေလးလံုး ၾကက္သြန္ျဖဴ ငါးမႊာကိုေထာင္းထားမယ္... ခရမ္းခ်ဥ္သီး သံုးလံုး ပါးပါးလွီး ငရုတ္သီးစိမ္း(အနီ) သံုးေထာင့္ မက်ည္းသီး ကြမ္းသီးလံုးခန္႔ကိုေရေႏြးစိမ္ထား.. နံနံပင္နဲနဲ။ ဆီဟင္းခတ္ဇြန္းၾကီးႏွစ္ဇြန္းထည့္ျပီး ဆီဆူလာရင္ အႏွစ္ထည့္ေၾကာ္.. ၾကက္သြန္ေတြေမႊးျပီး ေရႊ၀ါေရာင္သန္းလာရင္ နႏြင္းလက္ဖက္ရည္ဇြန္းဖ်ားနဲ႔ ငရုတ္သီးအေရာင္မႈန္႔ လက္ဖက္ရည္ဇြန္းတစ္ဇြန္းထည့္ျပီးနဲနဲေမႊျပီးတာနဲ႔ ခရမ္းခ်ဥ္သီးထည့္္မယ္...။ ခရမ္းခ်ဥ္သီးလိတ္လာရင္ ငါးၾကင္းတံုးေတြထည့္ျပီး အသာအယာအိုးလုပ္ျပီးခ်က္မယ္ မီးနည္းနည္းေလွ်ာ့မယ္...။ အရသာမႈန္႔နဲ႔ အငံလိုေသးရင္ ငံျပာရည္ထည့္ျပီး မက်ည္းရည္ေလာင္း ဆီျပန္လာရင္ ငရုတ္သီးနဲ႔နံံနံံအုပ္လုိက္ရျပီ...။ ငါးသားေလးက က်စ္က်စ္နဲ႔ မက်ည္းႏွစ္ ခရမ္းခ်ဥ္သီးႏွစ္ေၾကာင့္ ခ်ဥ္ျပံဳးျပံဳးေလး ငါးမၾကိဳက္တဲ႔ ကိုယ္ေတာင္ အရမ္းၾကိဳက္တယ္...။ ဟိ...ကိုယ္ခ်က္တဲ႔ဟင္းကို ကြကိုယ္အားေပးေနတာ...။



ၾကက္သြန္နီပါးပါးလွီး အျဖဴေလးေထာင္းျပီး ဆီသတ္ ေမႊးလာရင္ ပုစြန္ဆိတ္ကေလးေတြ ထည့္ေၾကာ္..ကင္မြန္းခ်ဥ္ရြက္ထည့္ေၾကာ္...။ ကင္မြန္းခ်ဥ္ႏြမ္းလာရင္ လိုတဲ႔ေရေလးထည့္ ဆူလာရင္ အေပ့ါအငန္ျမည္းျပီးရင္ရျပီ..။ ငါးပိၾကိဳက္ရင္ နဲနဲထည့္လည္းပိုေကာင္းပါတယ္...။


အခ်ိဳပြဲအတြက္ ရယ္ဒီမိတ္အထုပ္ ေကာ္ဖီနဲ႔ အုန္းႏို႔ေက်ာက္ေက်ာကို အလႊာလိုက္ေလးလုပ္ထားတာ


မိုးေငြ႔

Friday, 14 June 2013

အျဖဴေရာင္ခ်စ္ျခင္းတရား.....





ကုိယ္ဆိုတဲ႔ မိန္းမဟာ….မင္းအတြက္ ဘာသာျပန္ရခက္ခဲတဲ႔ စာမ်က္ႏွာတစ္ခုတဲ႔လား အိန္ဂ်ယ္……။

ကိုယ့္စာေတြလာဖတ္ရင္း ကိုယ့္ကို သတိတရရွိလို႔ မင္းဖုန္းဆက္လာခဲ႔တာတဲ႔…။ 
“မမကေတာ့ဗ်ာ… ေတာ္ေတာ္ေနစိမ္႔ႏိုင္တယ္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ ဖုန္းကေလးတစ္ခ်က္ေတာင္ဆက္ေဖာ္မရဘူး” ကိုယ္ေလ အဲလိုေလးေျပာလိုက္တဲ႔ မင္းေလသံေလးကို စကၠန္႔ပိုင္းေလာက္ မတုန္႔ျပန္ဘဲ ျငိမ္ျငိမ္ကေလး နားေထာင္ေနရင္း… မင္းဆီက မျမင္ႏိုင္တဲ႔ အမွ်င္ပါးပါးေလးတစ္ခုကို ခံစားမိေနခဲ႔တယ္…။ ဟုတ္တယ္ မင္းေျပာမွပဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပိုျမင္လာတယ္…ကိုယ္ဟာ အတၱၾကီးတဲ႔မိန္းမ တစ္ဖက္သားရဲ႔ ခံစားမႈကို မငွဲ႔ကြက္ ကိုယ္ခ်င္းမစာတတ္တဲ႔သူတစ္ေယာက္ဆိုတာ…။ ျပီးေတာ့ မင္းကို တစ္ေယာက္တည္း အဆက္အသြယ္မလုပ္ မင္းေျပာတဲ႔ စကားကိုပဲ တေသြမသိမ္း နားေထာင္သလိုလုိနဲ႔ ဖုန္းမဆက္ဘဲ မင္းကိုပစ္ထားခဲ႔တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာေနခဲ႔သလဲ….။ ဒီေန႔နဲ႔ဆို ေျခာက္လျပည့္ဖို႔ေလးရက္ အလိုေတာင္ရွိျပီ…။ ျပန္ေတြးၾကည့္ျပီး မင္းအတြက္ ကိုယ္ေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားခဲ႔တယ္..။

ဖုန္းေျပာရင္းနဲ႔ ဘယ္ခ်ိန္ရွိေနျပီလဲတဲ႔… ။ ည ကိုးနာရီခြဲ… မင္းဆက္ေနက်အခ်ိန္ေလးပဲေလ…။ အခ်ိန္ကိုၾကည့္ျပီး မင္းကိုယ့္ကိုလာေတြ႔ဖို႔ တိတ္တိတ္ကေလးစဥ္းစားေနတာမဟုတ္လား…။ မင္းေျပာေတာ့ ကိုယ့္ကုိဘယ္ေတာ့မွမေတြ႔ေတာ့ပါဘူးဆို… ဖုန္းလည္းဘယ္ေတာ့မွမဆက္ေတာ့ဘူးဆို အိန္ဂ်ယ္…..။ မင္းႏွႈတ္က ေတြ႔ဆံုဖို႔ဖြင့္ေျပာလာခဲ႔ေပမယ့္ ကိုယ္မင္းနဲ႔ေတြ႔ဖို႔ကိုျငင္းခဲ႔လိုက္တယ္….။ မင္းကိုယ့္ကို ဟားတိုက္ရယ္ေမာခ်င္လည္းရယ္ပါ..။ အက္ေဆးထဲမွာေတာ့ ကိုယ္မင္းနဲ႔ တစ္ခါေလာက္ဆံုခ်င္ေသးတယ္လို႔ မၾကာခဏေၾကြးေၾကာ္ေနေပမယ့္လည္း တကယ့္လက္ေတြ႔မွာ ကိုယ္မင္းနဲ႔ထပ္မဆံုခ်င္ေတာ့ဘူး…။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ မင္းကို ကိုယ္ေနာက္ထပ္ စိတ္ဒဏ္ရာေတြမေပးခ်င္ေတာ့လို႔ပါ….။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္အျပင္မွာ ကိုယ္ဆိုတဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ဟာ စာေတြထဲကလို ဘယ္လိုမွ မင္းအတြက္ ႏူးညံ့ေျပျပစ္မွာ မဟုတ္လို႔ပါ…။

အျပင္မွာမဆံုေတြ႔ေပမယ့္ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ အျဖဴေရာင္ခ်စ္ျခင္းတရားတစ္ခု တည္ျမဲေနတုန္းဆိုတာ မင္းအသံကို ကိုယ္နားေထာင္ၾကည့္တာနဲ႔ သိလိုက္ရပါတယ္…။ အစစအရာအရာအတြက္ ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္ အိန္ဂ်ယ္… ကိုယ့္ကို သတိတရနဲ႔ ဖုန္းဆက္လာခဲ႔တဲ႔အတြက္ေရာေပါ့..။ 


မိုးေငြ႔

Wednesday, 12 June 2013

မီးဖိုေခ်ာင္သံုး...တုိလီမုတ္စမ်ား.....

 စပါ့ဂတီအတြက္နဲ႔ အခ်ိဳပြဲအတြက္ ဇြန္းခရင္း 
(အခ်ိဳပြဲအတြက္က ေတာ္၀င္စင္တာ Orange မွာ၀ယ္တာ)

Junction Square 1800တန္ ဆိုင္က၀ယ္ခဲ႔တာေလးေတြပါ....။ အဲကိုေရာက္တုိင္း သူ႔ဆိုင္ကို ၀င္ေမႊရတာေလာက္ေပ်ာ္တာမရွိဘူး...။ ဒါေတာင္ ဖိနပ္ထည့္တဲ႔ဗူးေလးဟုိတပတ္ကေတြ႔ခဲ႔တာ ခုထပ္သြားေတာ့မရွိေတာ့ဘူး...။ ေကာ္ဗူးအၾကည္ေရာင္နဲ႔ဆိုေတာ့ ကိုယ္ဘာဖိနပ္ ထည့္ထားလဲဆိုတာ ျမင္ေနရေတာ့ မရွာရေတာ့ဘူးေလ အဆင္ေျပတယ္ အဲဒါမ်ိဳး ဆယ္ဗူးေလာက္ ၀ယ္မယ္ၾကံထားတာ ခုေတာ့မရွိေတာ့ဘူး ဟင့္ဟင့္...။


ၾကက္သြန္ ဂ်င္းတို႔ သပယိုသီးခြံတို႔ကိုျခစ္ဖို႔ ဂ်စ္နဲ႔ စြန္ၾကိဳး 
 ဟိ.. စြန္လႊတ္ဖို႔ဟုတ္ဖူး ဟင္းခ်က္တဲ႔ေနရာမွာ တခါတေလ ခ်ီရတာမ်ိဳးရွိတတ္တယ္ အိုးထဲထည့္ေပါင္းရျပဳတ္ရအဆင္ေျပတဲ႔ ခ်ည္မို႔၀ယ္ထားတာ


ေကာ္နဲ႔လုပ္ထားတဲ႔အေအးခြက္နဲ႔ ရာဘာေယာက္ခ်ိဳ
ဖန္မဟုတ္ေတာ့ က်ကြဲရမွာမပူေတာ့ဘူး..အေအးပဲထည့္ေသာက္ေတာ့ ဘာအႏၱရယ္မွမရွိဘူး

ဆႏြင္းမကင္းတို႔ ေက်ာက္ေက်ာတို႔ကို ျဖတ္ရေကာ္ရတဲ႔ ေဂၚျပား အမႈန္႔စစ္တဲ႔ဇကာ ေယာက္ခ်ိဳ ၾကက္ဥေမႊတံ ဆီသုပ္ဘရွပ္ခ်္ ကိတ္မုန္႔ Fold လုပ္တဲ႔ ေကာ္ေယာက္မ

လက္သုပ္ပု၀ါ အသဲပံုေၾကြခြက္ မုန္႔တို႔ ၾကက္ဥေပါင္းတို႔ ဂ်ယ္လီတို႔ထည့္ဖို႔

အခ်ိဳပြဲအတြက္ ဖန္အၾကည္သား ပန္းကန္ျပား

စပါ့ဂတီထည့္ဖို႔ ခုမွသူ႔ပန္းကန္အမွန္ရေတာ့တယ္....

အိန္ဂ်ယ္ဆံမွ်င္ပါစတာ ဒိုးနတ္ျဖက္တဲ႔ကြင္း နဲ႔ စာရိုက္ရင္ လက္ဖေနာက္မညိဳေအာင္ခုဖို႔ အရိုးပံုလက္ခုေခၚမလား ေခါင္းဦးအေသးေလးလို႔ေခၚမလား တကယ္ေတာ့အဲဒါေခြးကေလးေတြေဆာ့တဲ႔အရုပ္ေလး ညွစ္လိုက္ရင္အသံျမည္တယ္

မိုးေငြ႔


Monday, 10 June 2013

မိုးထဲေလထဲ.....



မိုးထဲေလထဲ ထီးလဲမေဆာင္းပဲနဲ႔ မိန္းကေလးဘယ္သြားမလို႔လဲကြယ္.. ဦးထီးနဲ႔ေအးသီခိုင္(မီမီ၀င္းေဖ)သီခ်င္းေလးကို သတိရမိသြားတယ္ မိုးေတြေလေတြကိုျမင္ေတာ့ေလ.....။

ဒီေနရာေလးကို ဘယ္လိုဆြဲေဆာင္မႈအာရံုမ်ိဳးနဲ႔ ကိုုယ္ေရာက္ေနခဲ႔သလဲ ကိုယ္မသိခ်င္ေတာ့....။

ဟိုးးးး ကန္ေရျပင္အလည္က အစိမ္းရင့္ရင့္ကၽြန္းစုေလးေတြ မိုးသဲသဲေၾကာင့္ အစိ္မ္းေဖ်ာ့ေရာင္မံႈမိႈင္းလို႔ ခပ္ေရးေရးသာရွိေတာ့တယ္....။

တည္ျငိမ္တဲ႔ကန္ေရျပင္က်ယ္ၾကီးဟာ ကိုယ့္ကို ကိုယ္စားျပဳတယ္ဆိုရင္ ေရျပင္ၾကီးကို ေဘာင္ဘင္ရိုက္ခတ္သြားႏိုင္ေအာင္စြမ္းတဲ႔ မိုးစက္မုိုးေပါက္ရိုင္းေလးေတြက မင္းေပါ့ ဟုတ္လား အိ္န္ဂ်ယ္..။

အနက္ခံမွာ ေငြမွင္ေရာင္ႏွင္းဆီပြင့္ေတြနဲ႔ ဖဲထီးက ကိုယ့္ကုိယ္အေပၚပိုင္းကိုသာ မိုးလံုေစခဲ႔တာ...။ မိုးျပာေရာင္ဂ်င္းပင္ေတြက ဒူးနားေလာက္ထိစိုေနျပီ...။ ဒီေန႔မင္းသိပ္ၾကိဳက္တဲ႔ အျဖဴဆြတ္ဆြတ္ အက်ီၤေလး ကိုယ္၀တ္ထားတယ္....။

မိုးသည္းရတဲ႔ၾကား ေလေတြကလည္း ျပင္းလိုက္တာကြယ္.....။
ေလနဲ႔အတူပါလာတဲ႔ မိုးစက္မႈန္မႊားေတြက အညိွဳးနဲ႔မ်ားကိုယ့္မ်က္နွာဆီကို ခုန္ေပါက္လာၾကသလား...။

ေလွတစ္စင္းေတြ႔တယ္......။
မင္းဆီကို ကိုယ္ေလွာ္ခဲ႔ရမလား......။

ဟိုးး မႈန္မိႈင္းအံု႔ဆိုင္းေနတဲ႔ ေတာအုပ္ေတြၾကားမွာ မင္းရွိေနမလား...။ ကိုယ့္ကို ေကာ္ဖီပူပူတစ္ခြက္နဲ႔ မင္းေစာင့္ေနမလား...။

ကိုယ့္ႏွႈတ္ခမ္းတစ္စံုလည္း ျပာႏွမ္းသြားၾကျပီ...။
မိုးစက္ရိုင္းေလးေတြေၾကာင့္ တစ္ကုိယ္လံုးလည္း ခ်မ္းေအးခိုက္တုန္ေနေပမယ့္ ခံစားမႈေတြကေတာ့ လတ္ဆတ္ေႏြးေထြးဆဲပါ....။

မိုးေငြ႔

Friday, 7 June 2013

မွ်စ္ေၾကာ္.....


တစ္ေန႔က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ပိတ္ရက္ၾကီးမွာ ဖုန္းဆက္လာတယ္ မွ်စ္ကို ရခိုင္လို ဘယ္လိုခ်က္သလဲတဲ႔...။ ဒြတ္ခ... ကိုယ္မွ ရခိုင္ဟင္းမခ်က္တတ္တာ...။ ရွမ္းဟင္းဆို ဟုတ္တုတ္တုတ္ ဒါနဲ႔ ရွမ္းလိုေၾကာ္တဲ႔နည္းေလးေပးလိုက္တယ္...။ ရခိုင္လည္း ဒီနည္းအတိုင္းခပ္ဆင္ဆင္ပါပဲလို႔ထင္ပါတယ္ ငါးပိထည့္တာနဲ႔ ပဲပုပ္ထည့္တာပဲကြာသြားမယ္...။ ကိုယ္က မွ်စ္၀ယ္ရင္ ျခစ္ျပီးသားမွ်င္ျပီးသားမ၀ယ္ဘူး အေရာင္ဆိုးထားတာမ၀ယ္ဘူး။ အမွ်င္မလုပ္ရေသးတဲ႔မွ်စ္စို႔ႏုႏုေလးေတြကိုေရြး၀ယ္တယ္...။ အိမ္က်ရင္ တေရျပဳတ္ျပီးသြန္ပစ္တယ္...။ မွ်စ္အခ်ိန္မဟုတ္ရင္ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုးခံေအာင္ျပဳတ္ျပီးေဆးစိမ္ထား တာမ်ိဳးလည္း ရွိသတဲ႔...။ ျပဳတ္ျပီးရလာတဲ႔မွ်စ္ကို ေရေအးေဆးျပီးစစ္ထားမယ္...။ မွ်စ္ေၾကာ္ထဲထည့္ေထာင္းဖို႔ ၾကက္သြန္္နီအေနေတာ္တစ္ဥ ၾကက္သြန္ျဖဴငါးမႊာနဲ႔ ငရုတ္သီးစိမ္း(အစိမ္းေရာ အနီေရာ) စပ္စပ္ၾကိဳက္ရင္ ခုႏွစ္ေတာင့္ေလာက္ထည့္ေထာင္း...ကိုယ္ဘာသာကိုယ္ခရင္းနဲ႔မွ်င္ထားတဲ႔ မွ်စ္ထဲကို အႏွစ္ထည့္ျပီး ဆား+ဟင္းခတ္မႈန္႔ေလးထည့္နယ္ျပီးႏွပ္ထား...။ ရွမ္းလိုေၾကာ္ခ်င္ရင္ ပဲပုပ္မႈန္႔ေလး ထည့္နယ္ ရခိုင္လိုဆို ငါးပိထည့္နယ္ ဒါပဲကြာပါတယ္..။ နယ္ႏွပ္ထားတဲ႔ မွ်စ္ကို ဆီဟင္းခတ္ဇြန္း တစ္ဇြန္းထည့္ထားတဲ႔ ဒယ္ထဲေၾကာ္ပါေလ့...။ မွ်စ္ေျခာက္ျပီး အႏွစ္ေလးေတြေမႊးလာတဲ႔အထိ ေမႊေၾကာ္ေပးရင္ ရပါျပီ...။



မိုးေငြ႔


Tuesday, 4 June 2013

ငါးပုတ္သင္ပဲငပိခ်က္......




ကိုယ္က ေတာင္ေပၚသူဆိုေတာ့ ငါးတို႔ပုစြန္တို႔ရွားတဲ႔ေနရာမို႔ ငယ္ကတည္းက ငါးသိပ္မစားျဖစ္ဘူး...။ ငါးမၾကိဳက္တာလည္းပါပါတယ္...။ ငါးဆို ညွီတယ္ဆိုျပီးမစားဘူး အဲလုိေပါ့...။ ရြာမွာ ျမစ္ေခ်ာင္းကရတဲ႔ ငါးတန္လို ငါးၾကီးၾကီးမ်ိဳးေတာ့ မိုးက်ခ်ိန္ဆို လာလာေရာင္းတတ္တယ္..။ ကန္ငါးေတြကေတာ့ တီလားဗီးယားကေတာ့ေပါတယ္...။ အဲဒီမွာ ငါးခူနဲ႔တီလားဗီးယားအစားမ်ားၾကတယ္...။ ငါးသိပ္မၾကိဳက္လို႔ ကိုယ္တိုင္လည္း ငါးဟင္းကိုသိပ္မခ်က္ျဖစ္ခဲ႔ဘူး...။ ကိုယ္သိပ္မၾကိဳက္တဲ႔ငါးမွာ ငါးပုတ္သင္ကိုေတာ့ ကိုယ္ၾကိဳက္ေနမိတယ္...။ 

ငါးပုတ္သင္ရဲ႔အသားက ႏူးညံ့တယ္ ေခါင္းထဲမွာ ေက်ာက္ခဲလို ျဖဴျဖဴၾကည္ၾကည္ေလးေတြႏွစ္ခုပါတယ္...။ 
ေမာ္လျမိဳင္မွာေတာ့ ငါးျပတ္ဆိုျပီး မရမ္းသီးေျခာက္ေတြနဲ႔ ေရက်န္ေလးခ်က္စား တတ္ၾကတယ္ေျပာတယ္..။ ကိုယ္ကေတာ့ ငါးပုတ္သင္ကို ပဲငါးပိနဲ႔ခ်က္စားရတာၾကိဳက္တယ္...။ ငါးအသားေလးကအိျပီး ညွီနံ႔လဲမနံဘူး...။ ခုက ေမြးငါးေတြက ငါးစာေတြေကၽြးေတာ့ ဒိုက္ေစာ္ ငါးစာေစာ္နံတယ္ စားမေကာင္းဘူး...။ ဒါေၾကာင့္ငါးသိပ္မၾကိဳက္တဲ႔ကိုယ္ ငါးပိုျပီးမစားျဖစ္ေတာ့တာ...။ သူငယ္ခ်င္းေတြအိမ္ကခ်က္တဲ႔ ငါးဟင္းေတြေတာ့စားတတ္ေနတယ္...။ ငါးစင္ရိုင္းအိုးကပ္ ငါးဘဲျဖဴအိုးကပ္ သူတို႔ခ်က္တာ ရိုးရိုးေလးပဲ ၾကက္သြန္ႏွစ္ေလးနဲ႔ငရုတ္သီးေလးနဲ႔ပဲ တျခားဘာဟင္းခတ္အရြက္မွထည့္တာ မဟုတ္ဘူး..။ 

တကယ္ေတာ့ငါးစားတာ တျခားကုန္းတြင္းသားေတြထက္အမ်ားၾကီးေကာင္းပါတယ္...။ ငါးဆိုေပမယ့္ သဘာ၀အတိုင္းျမစ္ေခ်ာင္းက ဖမ္းလို႔ရတဲ႔ငါးဆို ပိုေကာင္းပါတယ္...။ ကဲ..စကားဦးသန္းေနတာရွည္ေနျပီ..။
ကိုယ္ခ်က္စားျဖစ္တဲ႔ ငါးပုတ္သင္ပဲငါးပိခ်က္ေလး ဘယ္လိုခ်က္သလဲေျပာျပမယ္...။ ငါးကို အေၾကးထိုး အူထုတ္ေသခ်ာသန္႔စင္ေဆးေက်ာျပီးရင္ ေရေျခာက္္ေအာင္ခဏစစ္ထားမယ္...။ ေရစစ္ျပီဆိုမွ ဆား နႏြင္းနယ္ျပီး ေရႊ၀ါေရာင္သန္းလာတဲ႔အထိ ဆီမ်ားမ်ားနဲ႔ေၾကာ္ထားမယ္...။ ကၽြတ္ေနေအာင္ေတာ့ မေၾကာ္ဘူး...။ ငါးအသားေလးေပ်ာ့အိေနတာမွပိုစားေကာင္းတာ..။ ငါးႏွပ္ဖို႔အစာပလာေလးေတြျပင္ဆင္မယ္...။

  • ၾကက္သြန္ျဖဴ ႏွစ္မႊာ ဓါးျပားရိုက္ထား
  • ၾကက္သြန္နီဥၾကီးတစ္လံုး ရွစ္စိပ္စိပ္ထား
  • ဂ်င္းလက္တစ္ဆစ္ အေခ်ာင္းေလးေတြလွီးထား
  • ခရမ္းခ်ဥ္သီးတစ္လံုး စိပ္ထား
  • ငရုတ္နီႏွစ္လံုး အေစာင္းလိုက္ေလးေတြလွီးထား
  • ပဲငါးပိ စားပြဲတင္ဇြန္းႏွစ္ဇြန္း
  • ပဲငံျပာရည္ၾကည္ လက္ဖက္ရည္ႏွစ္ဇြန္း
  • သၾကားနဲနဲ                   

ပဲဆီ သို႔မဟုတ္ ဟင္းရြက္ဆီ ဟင္းခတ္ဇြန္းၾကီးတစ္ဇြန္းထည့္ျပီး ဆီပူလာရင္ ၾကက္သြန္ျဖဴ နီ ဂ်င္း ငရုတ္နီ ခရမ္းခ်ဥ္သီးစတာေတြ ကိုအစဥ္လိုက္ထည့္ေၾကာ္မယ္...။ ေမႊးလာတဲ႔အထိေၾကာ္ျပီးတာနဲ႔ ပဲငါးပိ ပဲငံျပာရည္အၾကည္နဲ႔ သၾကားထည့္ေမႊျပီး ေရေႏြးေလးနဲနဲထည့္ ဆူလာရင္ ငါးေၾကာ္ေလးထည့္ ႏွစ္မိနစ္ေလာက္ႏွပ္ထားျပီးရင္ အုိးခ်လို႔ရပါျပီ...။ နံနံတို႔ ၾကက္သြန္မွိတ္တို႔ၾကိဳက္ရင္လည္း အိုးခ်ခါနီး အုပ္လို႔ရပါတယ္..။ ပဲငါးပိနံ႔ေလးေမႊးေနတဲ႔ ငါးပုတ္သင္ေလးကို တစ္ခါေလာက္ခ်က္စားၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္ လြယ္လည္းလြယ္တယ္ေလ...။

 မိုးေငြ႔


Monday, 3 June 2013

ညမိုးညိဳ(အလယ္)



 

ပူျပင္းတဲ႔ေနေရာင္ေအာက္ကို သူမ မထြက္ျဖစ္တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာျပီလဲ……။ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ အခန္းထဲပဲ တကုပ္ကုပ္နဲ႔ သီခ်င္းေတြေရးျဖစ္ေနတာ….။ မထြက္ျဖစ္တာကလည္း ကားလမ္းၾကပ္လြန္းအားၾကီးလို႔ ကားေမာင္းရမွာကို စိတ္မရွည္တာလည္းပါတယ္…။ ခုပဲၾကည့္ေလ ျမိဳ႔ထဲနဲ႔သိပ္မလွမ္းတဲ႔ သူမေနထိုင္ရာ ကြန္ဒို၀င္းကေနေမာင္းလာတာ ဆယ္မိနစ္ႏွင့္ေရာက္မယ့္ခရီးက နာရီ၀က္နီးနီးေမာင္းေနရတာေလ…။ ဒီၾကားထဲ ကိုယ္သြားမယ့္ေနရာ ကားပါကင္မရရင္လည္း ကားက တ၀ဲလည္လည္ျဖစ္ေနျပန္ေရာ … ေနကပူ ကားကမ်ားနဲ႔ ကားေမာင္းရတာ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းတယ္….။ သူမ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္းမေပၚမွာရွိတဲ႔ ကြန္ျပဴတာဆားဗစ္ဆိုင္ကေလးတစ္ခုကို လက္ေတာ့ပ္ေလး အပ္ဒိတ္လုပ္ဖို႔နဲ႔ အင္တီဗိုင္းရပ္စ္ထည့္ဖို႔ အတြက္ မျဖစ္မေနလာရလို႔သာ စိတ္ကိုရွည္ထားရတယ္…။ ျပီးေတာ့ စက္ကသံုးတာၾကာျပီဆိုေတာ့ ခဏခဏဟန္းခ်င္ေနျပီ….။

ေတာ္ေသးတယ္ ဆိုင္ေရွ႔တည့္တည့္ဘလက္ေဖာင္းမွာ ကားပါကင္ေလးလြတ္ေနလို႔….။ ပထမထပ္မွာရွိတဲ႔ ကြန္ျပဴတာေဒါက္တာ ဆိုတဲ႔ ဆားဗစ္ဆိုင္ေလးဆီကို သူမတက္သြားလိုက္တယ္..။ အညိဳေရာင္မွန္တံခါးေရွ႔မွာ ဖိနပ္ေတြ ေလးငါးေျခာက္ရံေလာက္ေတြ႔ရတယ္… ဧည့္သည္ေတြသိပ္မ်ားေနရင္ သူမ ထိုင္ေစာင့္ရဦးမယ္… အပ္လဲမထားခဲ႔ခ်င္ ေနာက္တေခါက္ျပန္လာယူဖို႔လဲမလုပ္ခ်င္ ခက္ပါတယ္…။ ဒီေတာ့ ၾကာရင္လည္းၾကာပါေစေတာ့ ထိုင္ေစာင့္ျပီးယူသြားဖို႔ပဲ သူမတခါတည္းစိတ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ေတာ့တယ္…။

မွန္တံခါးေလးတြန္း၀င္သြားလိုက္ေတာ့ ေလေအးစက္က စိမ္႔ခနဲစီးၾကိဳပါတယ္….။ ခုမွပဲေနလို႔ေကာင္း သြားေတာ့တယ္….။ ဒါေပမယ့္ ခုလိုပူလိုက္ေအးလိုက္နဲ႔ဆို သူမႏွာမႊန္တတ္ေနတာကိုေတာ့ သတိထားရေသးတယ္…။ အထဲမွာ စားပြဲခံုရွည္မွာ ကြန္ျပဴတာတစ္ေယာက္တစ္လံုးနဲ႔ ရွပ္အက်ၤီအျဖဴနဲ႔ေကာင္ေလးေတြ ေလးငါးေယာက္ေတြ႔ရတယ္..။ သူမ၀င္လာေတာ့ ေကာင္တာမွာထိုင္တဲ႔ ေကာင္ေလးက ထြက္လာျပီးေမးပါတယ္…။

“အစ္မ ဘာကူညီရမလဲခင္ဗ်ာ…”

“တို႔ လက္ေတာ့ပ္ေလးကို အင္တီဗိုင္းရပ္စ္ေလး အပ္ဒိတ္လုပ္ခ်င္တယ္ ျပီးေတာ့ စက္က ခဏခဏဟန္းေနလို႔ အဲဒါေလးစစ္ခ်င္တယ္ေမာင္ေလး…”

“ဟုတ္ကဲ႔… အစ္မ ပစၥည္းအပ္ခဲ႔မလား ေစာင့္ယူမလားဗ်”

“ေစာင့္ယူမယ္..”   ေကာင္ေလးက သူမလက္ထဲက စက္ကိုယူျပီး  ေစာေစာက စားပြဲခံုတန္းရွည္မွာရွိတဲ႔ ဆားဗစ္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကိုေပးလိုက္တယ္….။ 

ဧည့္သည္ထိုင္ခံုမွာ သူမလိုပဲ ထိုင္ေစာင့္တဲ႔ ဧည့္သည္ သံုးေယာက္ရွိတယ္…..။ သူမကို ေရခဲေရတစ္ခြက္လာတိုက္လို႔ ေနပူပူထဲကလာတာ ေရခဲေရေသာက္လို႔ကေတာ့ လည္ေခ်ာင္းေတြနာမွာေၾကာက္လို႔ မေသာက္ေတာ့ဘူး ျငင္းလိုက္ေတာ့တယ္…။ သူမေစာင့္ေနတုန္း… နံရံကပ္ဗီဒိုေတြထဲက ကြန္ျပဴတာအပိုပစၥည္းနဲ႔ အလွဆင္အရုပ္ေတြကို လိုက္ၾကည့္ေနလိုက္တယ္….။ ေမာက္စ္ပက္ေတြထည့္ထားတဲ႔ ဗီဒိုထဲက ၀မ္းလ်ားေမွာက္ေနတဲ႔ ခါးလ်ားခပ္ရွည္ရွည္ နားရြက္ဖားဖားနဲ႔ အညိဳေရာင္အသားမြမြအိအိေခြးရုပ္ကေလးကို သူမအရမ္းသေဘာက်သြားတယ္…။ လက္ေတာ့ပ္သံုးေနတဲ႔ သူမအတြက္အသံုးလည္း၀င္တဲ႔ လက္ဖေနာင့္ခုတဲ႔အရုပ္ကေလး….။ ေခြးရုပ္ေလးကိုျမင္ေတာ့မွ သူမကိုယ့္လက္ဖေနာင့္ကိုျပန္ၾကည့္မိေတာ့တယ္…။ သူမ်ားေတြလို လက္ေကာက္၀တ္ဖေနာင့္မွာ အညိဳအမည္းမထင္ေသးဘူးပဲ…။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အရုပ္ကေလးကိုေတာ့ ခ်စ္စရာေကာင္းလြန္းလို႔ သူမ၀ယ္လိုက္ေတာ့မယ္….။

ေကာင္တာက ေကာင္ေလးကို လွမ္းၾကည့္ျပီး…

“ေမာင္ေလး အစ္မကို ဒီေခြးရုပ္ကေလးတစ္ရုပ္ပါထည့္ေပးေနာ္… ဆားဗစ္စင္လုပ္မယ့္ ေဘာက္ခ်ာထဲထည့္တြက္လိုက္ ရတယ္…”
ေကာင္ေလးက ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္တယ္…….။

မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ပဲေစာင့္လိုက္ရတယ္….သူမေရွ႔ကို လက္ေတာ့ပ္ေလးေရာက္လာတယ္….။

“ရပါျပီခင္ဗ်…”

“ေက်းဇူး…”

ေခြးရုပ္ကေလးႏွင့္ လက္ေတာ့ကို ဆိုင္နာမည္ပါတဲ႔ရီဆိုင္ကယ္အိတ္ေလးကို လွမ္းယူရင္းေမာ့ၾကည့္ျဖစ္ေတာ့..။

“ဟင္…. ညီေစမင္း…”

သူက အခါတိုင္းလိုပါပဲ စတစ္ေကာ္လံ အျဖဴဆြတ္ဆြတ္ရွပ္လက္ရွည္ကို ကခ်င္ပုဆိုးေလးနဲ႔ တြဲ၀တ္ထားတယ္….။ 

“ဟုတ္ကဲ႔ ညမိုးညိဳ ၀င္လာကတည္းက ေတြ႔တယ္…တမင္ အံ့အားသင့္သြားေအာင္ ႏႈတ္မဆက္ေသးတာ”
 “ညီက ဒီမွာလုပ္ေနတာလား….”

“ဟုတ္တယ္ဗ်…. ဒီဆိုင္က ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းဆိုင္ေလ… ရန္ကုန္စေရာက္ကတည္းက ဒီမွာပဲ၀င္လုပ္ေနတာ…”

“ေအာ…. ေကာင္းပါေလ့… အိုေခ တို႔စက္အတြက္ ေဘာက္ခ်ာရွင္းမယ္ေနာ္…...”

သူမကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း လိုရင္းတိုရွင္း စကားစျဖတ္လိုက္တယ္…….။ သူမရဲ႔ မ်က္ႏွာရိပ္မ်က္ႏွာကဲကို သူနားလည္ေပးလိမ္႔မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္…။ လူမႈေရးေတြ ဘာေတြနဲ႔ စကားရွည္ရွည္လည္းမဆိုခ်င္ဘူးေလ….။ ဒါေတာင္ သူက ညမိုးညိဳဆိုျပီး စကားထဲထည့္ေျပာလို႔ ကြန္ျပဴတာကိုင္ေနတဲ႔ ေကာင္ေလးေတြက ေခါင္းေထာင္ျပီး လွမ္္းၾကည့္ၾကေသးတယ္…။ သူမ ဆားဗစ္ခေလးရွင္းျပီးျပန္ထြက္လာမယ္လုပ္ေတာ့ သူက သူမလက္ထဲက လက္ေတာ့ပ္အိတ္ကို လာဆြဲယူလိုက္တယ္…။ သူမလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့…. သူရင္ဘတ္နဲ႔တည့္တည့္တိုးမိသြားတယ္….။ သူမနဲ႔သူ တစ္ေပခြဲေလာက္အကြာမွာပဲ….။ သူ႔အရပ္က သူမထက္ေခါင္းတလံုးစာေလာက္ျမင့္ေနေတာ့ သူမနဲနဲေတာ့ေမာ့ၾကည့္ရတာေပါ့…။ သူ႔မ်က္ဆံနက္နက္ေတြက ေတြ႔ေနက်ထက္ ပိုျပီး ေတာက္ပေနသလားပဲ…။ ႏႈတ္ခမ္းညိဳညိဳတစ္စံုမွာ တြန္႔ေကြးသြားၾကေသးတယ္…။

“ကားေပၚထိလိုက္ပို႔ေပးမယ္…”

သူမက ျငင္းရမလား ဘာေျပာရမွန္းမသိျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ သူက သူ႔မ်က္ခံုးတစ္ဖက္ကို ဘယ္လိုလဲဆိုျပီး ပင့္လိုက္တယ္…။ သူမေမးကို ဆတ္ျပျပီး ခ်ာခနဲလွည့္ထြက္လာခဲ႔တယ္…။ သူက အိတ္ကေလးဆြဲျပီး လိုက္ဆင္းလာခဲ႔တယ္…။ သူမကားတံခါးကို ရီမုနဲ႔လွမ္းဖြင့္လိုက္တယ္…။ ျပီးေတာ့ သူ႔လက္ထဲက အိတ္ကိုဆြဲယူလိုက္ျပီး…။

“ေက်းဇူး…” လို႔သာေျပာလိုက္ေပမယ့္ သူမအသံက ေအးစက္စက္ ေတာင့္တင္းတင္းၾကီးထြက္လာခဲ႔တယ္…။

“ရပါတယ္… ဘာလို႔ မေျပာခ်င္တဲ႔စကားကို ဇြတ္အတင္းေျပာေနတာလဲ ခင္ဗ်ားက ဟန္မေဆာင္တတ္တာ အသိသာၾကီး…”

“ေဆာရီး ညီ…တို႔က အဲလို ဦးစားေပးတာကို မခံဖူးေတာ့ တမ်ိဳးျဖစ္ေနလို႔ပါ….သြားျပီေနာ္…”
ကားေပၚတက္ျပီး တံခါးဂ်ိန္းခနဲပိတ္လိုက္တဲ႔ ဘယ္လိုနားလည္ရမွန္းမသိေသာ ကၽြတ္ဆတ္ဆတ္သူမပံုစံကို သူနားလည္သလိုလိုရွိျပီး ျပံဳးမိသြားတယ္….။


@@@@@@@@@


ညေနစာကို ဘာခ်က္ရမွန္းမစဥ္းစားခ်င္တာနဲ႔ ေရခဲေသတၱာထဲမွာရွိတဲ႔ ေရာင္စံုအသီးေတြနဲ႔ သီးစံုၾကက္ဥ ထမင္းတစ္ပြဲေၾကာ္ထားတယ္…..။ ျပီးေတာ့ ေရမိုးခ်ိဳးျပီး ထမင္းေၾကာ္ေလးကို အခါးရည္ပူပူနဲ႔ ဇိမ္ေျပနေျပစားမယ္……။ ေရခ်ိဳးျပီး ထမင္းစားပြဲမွာ က်က်နနထိုင္ ဇြန္းခရင္းလဲစကိုင္ေရာ လူေခၚဘဲလ္က အသံျမည္လာတယ္…။ သူမအခန္းတံခါးကို ဖြားဖြားမရွိေတာ့တဲ႔ ေနာက္ပိုင္း ဘဲလ္လာတီးမယ့္သူမရွိတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာေနျပီလဲ… ။ အံ့အားသင့္စိတ္မဲ႔စြာ သူမ တံခါးရဲ႔မွန္ဘီလူးေပါက္ကေန ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္တယ္…။ “ညီေစမင္း”  သူမ ေနာက္ဆုတ္ျပီး တခဏစဥ္းစားလိုက္မိတယ္…။ ဘာအတြက္ သူက တံခါးလာေခၚရသလဲ…။ ျပီးေတာ့ တံခါးခ်ိတ္ကေလးကိုမျဖဳတ္ဘဲ ဖြင့္ျပီးၾကည့္လိုက္တယ္…။

“ညီ… ဘာကိစၥလဲ…”

တံခါးကို ခ်က္ခ်င္းမဖြင့္ေသးဘဲ အေပါက္က်ဥ္းက်ဥ္းကေလးကေန လွမ္းေျပာေနတဲ႔ သူမကို သူကလက္ေနာက္ပစ္ျပီး ျပံဳးေစ့ေစ့နဲ႔ ျပန္မေျဖဘဲ ၾကည့္ေနတယ္…။

“ေဟာေတာ္… တို႔ေမးတာမေျဖဘဲ ဘာေတြသေဘာက်ေနတာလဲ…”

“ခင္ဗ်ားက တကယ္ တံခါးမဖြင့္ဘဲ ကၽြန္ေတာ့္ကို အဲလိုပဲ ဧည့္ခံေတာ့မွာလား…”

“တို႔ အခန္းကို ဘယ္သူစိမ္းမွလက္မခံဘူး…မင္းကိုလည္း တို႔မွေသခ်ာမသိေသးတာေလ…ေျပာဘာကိစၥလဲ…”

“ဟုတ္ကဲ႔ပါခင္ဗ်ာ…. ကၽြန္ေတာ္က ခင္ဗ်ားအတြက္ အရုပ္လာေပးတာပါ…”

သူက အရုပ္ဆိုလို႔ သူမမ်က္ခံုးေလးပင့္ျပီး အံ့အားသင့္သြားရတယ္…။

“ဘာအရုပ္လဲ …”

“ခင္ဗ်ား ေန႔လည္တုန္းက ၀ယ္လာတဲ႔ အညိဳေရာင္ေခြးရုပ္ကေလးနဲ႔ဆင္တူ ေနာက္ထပ္တစ္ရုပ္ေလ အျဖဴေရာင္ေလး ခင္ဗ်ား အရုပ္ကိုၾကည့္ေနတုန္းက ကၽြန္ေတာ္ျမင္လိုက္တယ္ ဒီအရုပ္ကို ခင္ဗ်ားေတာ္ေတာ္ႏွစ္သက္တယ္ဆိုတာ ခင္ဗ်ားမ်က္လံုးေတြကေျပာေနၾကတယ္ေလ…”

ဒီေတာ့မွာ သူက ေနာက္မွာပစ္ထားတဲ႔လက္ထဲကေန အျဖဴေရာင္ဆြတ္ဆြတ္အရုပ္ကေလးကို သူမကိုျပလိုက္တယ္…။ အရုပ္ကေလးကိုၾကည့္ျပီး သူမေျပာဖို႔ ႏႈတ္ခမ္းျပင္တုန္းရွိေသး…။

“ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္ အျဖဴေရာင္ကအေပခံဘူးေလ… ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ား လက္ျဖဴျဖဴေတြနဲ႔ လိုက္မယ္ထင္လို႔ ယူလာခဲ႔တာ…”

ဒီတစ္ခါေတာ့ သူမက သူ႔စကားကို သေဘာက်သြားခဲ႔တယ္…။ သူမအသားျဖဴတာ… ေမေမ့ဆီက အေမြရထားတာေလလို႔ သူမၾကားေအာင္ စိတ္ထဲက လွမ္းၾကြားလိုက္ေသး…။

“အိုေခ…. ေက်းဇဴးအၾကီးၾကီးပါ… ဒီတခါေတာ့ တကယ္ေက်းဇူးတင္တာေနာ္…”

သူမက သံတံခါးၾကားထဲကေန သူ႔လက္ထဲက အရုပ္ကို ဆတ္ခနဲလွမ္းဆြဲယူလိုက္တယ္…။

“ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ေက်းဇူးျပန္တင္ပါတယ္ အရုပ္ကေလးကိုလက္ခံေပးတဲ႔အတြက္… ဧည့္သည္ကို ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ ဒါမွမဟုတ္ ညေနစာေလးေတာင္ဖတ္မေကၽြးေတာ့မယ့္ပံုေပါက္ေနလို႔ ခြင့္ျပဳပါဦးခင္ဗ်ာ…”

သူက ေျပာလဲေျပာရင္း ဓါတ္ေလွကားရွိတဲ႔ဖက္ထြက္သြားေတာ့တယ္….။ ဒီေတာ့မွာ သူမက တံခါးကိုဖြင့္ျပီး ေခါင္းေလးျပဴျပီး သူ႔ကိုလွမ္းေျပာလိုက္တယ္…။

“တို႔ကို မင္းနားလည္ေပးတဲ႔အတြက္ ေက်းဇူးထပ္တင္ပါတယ္ ညီ…”
“ ဟားး ဟားး ရပါတယ္ခင္ဗ်ာ…..”  သူက သူ႔ဆံပင္ေပ်ာ့ေပ်ာ့နက္နက္ေတြ ယိမ္းခါေနေအာင္ရယ္ျပီး ေနာက္လွည့္မၾကည့္ဘဲ ျပန္ေျပာတယ္….။ 


@@@@@@@@


ဒီညေတာ့ သူက သူမရဲ႔ လသာျပင္မွာေရာက္ႏွင့္ေနခဲ႔တယ္…….။ အုတ္လက္တန္းေပၚလက္ႏွစ္ဖက္တင္ရင္း စီးကရက္ကိုရိႈက္ဖြာေနေလရဲ႔….။ သူမကပါလာတဲ႔ ေကာ္ဖီမက္ခြက္ကို စားပြဲ၀ိုင္းေသးေပၚတင္လိုက္ျပီး သူမရဲ႔ ၾကိမ္ခံု၀ိုင္းထဲကို၀င္ထိုင္ရင္း ဂီတာကိုေဘးမွာခဏခ်ထားလိုက္တယ္….။ ေကာင္းကင္ကို မ်က္ႏွာအပ္လိုက္ေတာ့ ေကာင္းကင္က လျပည့္လေၾကာင့္ မိုးသားေတြက ခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ရွိျပီး တိမ္စိုင္တခ်ိဳ႔ ညိမ္႔ညိမ္႔ကေလး ေရြ႔လ်ားေနၾကတယ္….။ ၾကယ္ရံကေလးေတြက လေရာင္ေၾကာင့္ပဲမွိန္ေနၾကသလား…။ ပုန္းကြယ္ေနၾကလို႔လားမသိ သိပ္မေတြ႔ရဘူး….။ ေလေျပေအးေအးကို တခ်က္ရွဴရိႈက္ရင္း သူမေထာင္ထားတဲ႔ ဂီတာေလးကိုယူလိုက္တယ္….။ ကုိငွက္ရဲ႔ ခ်စ္တိုင္းလည္းမညား သီခ်င္းကို Blues ပံုစံကေလးနဲ႔ ဗားရွင္းေျပာင္းျပီး သူမခပ္တိုးတိုး ဆိုညည္းေတာ့.....  ေက်ာေပးျပီး စီးကရက္ဖြာေနတဲ႔ သူက သူမဖက္လွည့္လာျပီး ၾကမ္းျပင္မွာ ဒူးပိုက္ျပီး ထိုင္ခ်လိုက္တယ္…။ လက္ထဲက ေသာက္လက္စ စီးကရက္တုိေလးကို လက္တစ္ဖက္က ထိုးေခ်ျငိမ္းသတ္လိုက္တယ္…။ သူ႔မ်က္လံုးေတြက သူမဆီမွာ သူမရဲ႔ တီးခတ္မႈလက္ေခ်ာင္းေတြဆီမွာ မမွိတ္မသုန္ရွိေနၾကတယ္…။

သူမက ဂီတာလက္ကြက္ေတြကိုသာ ငံု႔ၾကည့္ျပီးသီဆိုေနတယ္….။ သူကလည္း သူမဆိုတဲ႔သီခ်င္းမွာ ေမ်ာျပီး ပိုက္ထားတဲ႔ ဒူးေပၚမ်က္ႏွာအပ္ျပီး သူမကို ၾကည့္ေနမိတယ္….။ သူ႔တစ္သက္မွာ ဒီေလာက္ တီးခတ္မႈေရာ သီဆိုမႈေကာင္းေသာ မိန္းမတစ္ေယာက္ကို ခုလို အရွင္လတ္လတ္မျမင္ဖူး မၾကည့္ဖူးခဲ႔ေပ..။ သူမကုိ သူ မခ်ီးက်ဴးဘဲ မေနႏိုင္ေတာ့….။ သီခ်င္းေလးဆံုးသြားေတာ့………။

“ညမိုးညိဳ…. ခင္ဗ်ားက တကယ့္ပါရမီရွင္ဘဲ… ထူးအိမ္သင္သာ မဆံုးေသးရင္ သူ႔သီခ်င္းကို ခုလို သိပ္လွတဲ႔ ဗားရွင္းေလးနဲ႔ဆိုတတ္တဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ရွိေနတယ္ဆိုတာ သိရင္ ေတာ္ေတာ္၀မ္းသာမွာဗ်…”

“ညီ…ၾကိဳက္လို႔လား….”

“ၾကိဳက္တာထက္ကိုပိုတာ…. ခုေန ခင္ဗ်ားကို concert ပြဲတစ္ခုမွာေပးဆိုရင္ ပရိတ္သတ္ေတြ တေမ့တေမ်ာ ျဖစ္ကုန္မွာ ေသခ်ာတယ္…”

“ဟာာ ဒါကေတာ့လြန္သြားျပီ တို႔က သီခ်င္းေရးတာကိုပဲၾကိဳက္တာ ဆိုတာက တခါတေလပဲကိုယ္ၾကိဳက္တဲ႔ သီခ်င္းေတြကို ဗားရွင္းေျပာင္းၾကည့္မိရင္းက ဆိုျဖစ္သြားတာမ်ိဳးပဲရွိတာ….. ဒီသီခ်င္းကို တို႔ဗားရွင္းေျပာင္းတီးထားတာ ၾကာျပီ… ဒါေပမယ့္ ဆိုၾကည့္တာကေတာ့ ခုပထမဦးဆံုးပဲ…. အရုပ္လက္ေဆာင္ေပးတဲ႔ ညီ႔ကို ေက်းဇူးဆပ္တဲ႔အေနနဲ႔ေလ…”

သူမအဲလိုေျပာလိုက္လို႔ သူခ်က္ခ်င္းထျပီး သူမနားက ခံုပုကေလးမွာလာထိုင္လိုက္တယ္…။

“ဗ်ာ…တကယ္ပဲ ခင္ဗ်ားက ဒီသီခ်င္းကို ပထမဦးဆံုး ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆိုျပတာလား… ဟဟ… ဒီလိုဆိုေတာ့လဲ ခင္ဗ်ားက သေဘာမေႏွာေကာင္းေနပါေရာ…”

သူ႔စကားကို သူမက သေဘာက်စြာ တခ်က္ရယ္ရင္း ဂီတာကို ေဘးခ်ထားလိုက္တယ္…။ သြားေလးေတြေပၚေအာင္ ရယ္လိုက္တဲ႔ သူမကို သူေငးၾကည့္မိသြားတယ္…။

“ဘာလဲ တို႔က အဲေလာက္ေတာင္ပဲ သေဘာဆိုးတဲ႔သူျဖစ္ေနျပီလား မင္းအတြက္..”

“အဲလိုလဲမဟုတ္ဘူးေလဗ်ာ…. ခင္ဗ်ားက အရမ္းကို သီးသီးသန္႔သန္႔ေနတဲ႔သူေလ… သူမ်ားေတြနဲ႔ေရာရ စကားေျပာရတာကို အန္မတန္၀န္ေလးတဲ႔ သူတစ္ေယာက္က ခုလို တခါမွမတီးမဆိုျပဖူးတဲ႔ သီခ်င္းကိုဆိုျပတဲ႔တြက္ အံ့အားသင့္၀မ္းသာသြားလို႔ပါ…”

“တို႔ဒီလိုသီးသန္႔ေနျဖစ္ေအာင္… တို႔ဘ၀က သူ႔အလိုလုိဖန္တီးေပးခဲ႔တာေလ… တေန႔ေန႔ေတာ့ တို႔အေၾကာင္းမင္းကို ေျပာျပပါ့မယ္…. အဲဒီအခါက်ရင္ တုိ႔ဘာေၾကာင့္ဒီလိုျဖစ္ေနသလဲဆိုတာ နားလည္လာလိမ္႔မယ္…”

“အိုေကပါ… ခင္ဗ်ားေျပာခ်င္တဲ႔ ေန႔ကို ကၽြန္ေတာ္ေမွ်ာ္ေနပါ့မယ္….”


မိုးေငြ႔