Tuesday, 30 April 2013

ေကာင္မေလးရဲ႔ Holiday.....



ခုတေလာ...နားေထာင္ျဖစ္ေနတဲ႔ ဟဲေလးရဲ႔ “ဒယ္ဒီဟဲေလး” အမ္ဘမ္ထဲက သီခ်င္းေလးပါ.....။ 
ယူက်ဳကေန ခ်စ္စရာကာတြန္းပံုေလးေတြနဲ႔လုပ္ထားတာကို ဆြဲယူထားတာပါ....။ သီခ်င္းေလးထဲမွာ ေကာင္ေလးနဲ႔ေကာင္မေလးက အျပင္မွာ တခါမွမဆံုဖူးေသးတဲ႔ သူေတြ အြန္လိုင္းသူငယ္ခ်င္းေတြေပါ့...။ အားလပ္ရက္ေလးတစ္ရက္မွာ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးမွာ ေတြ႔ခ်င္တဲ႔အေၾကာင္းေလးကို ခ်စ္စဖြယ္ေလးေရးဖြ႔ဲထားတာ... ။ ဟဲေလးနဲ႔အတူ  အစၥဏီ ဒီယံ ဥာဏ္လင္းေအာင္ တို႔က featuring ဆိုေပးထားတဲ႔ လူငယ္ၾကိဳက္ အခ်စ္သီခ်င္းေအးေအးေလးပါ ...း)

ဒီေန႔လကုန္ရက္ဆိုေတာ့ .. ေပ်ာ္ရႊင္ေသာေန႔ ေကာင္းေသာေန႔ကေလးျဖစ္ပါေစလို႔...။ 
ဒါနဲ႔ နက္ဖန္ပိတ္တယ္ေနာ္... အိမ္မွာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ ေကာင္းေကာင္းအနားယူႏိုင္ၾကပါေစလို႔လဲ ထပ္ျပီးဆုေတာင္းေပး လိုက္ပါတယ္။

မိုးေငြ႔ 

Saturday, 27 April 2013

လြင့္ေမ်ာပန္းတစ္ပြင့္ရဲ႔ ရာဇ၀င္.....




ကိုယ္ဟာ…ပန္းကေလးတစ္ပြင့္ဆိုၾကပါစို႔….။                                             
စမ္းေရစီးမွာ ဆယ္သူမဲ႔ေမ်ာခ်င္တိုင္းေမ်ာေနတဲ႔ ပန္းကေလးတစ္ပြင့္ေပါ့…..။ တစ္ခါတစ္ေလ…ကမ္းကပ္ခ်င္ကပ္မယ္ ေရစီးနဲ႔အတူ ထပ္ျပီးေမ်ာခ်င္ေမ်ာေနဦးမယ္ေပါ့..။
တစ္ေန႔ေန႔တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ က်ယ္ေျပာလွတဲ႔ ကိုယ္ခ်စ္ေသာ ပင္လယ္ျပာျပာထဲကိုေရာက္ရႏိုးႏုိးေပါ့ေလ……။
တခါတရံ ပူျပင္းတဲ႔ေနေရာင္ေအာက္…....                                                                               တခါတရံမိုးသက္ေလျပင္းေအာက္…......                                                                                          
တခါတရံ ေအးစက္ေမွာင္မိုက္ေသာညေအာက္…………… 
တခါတရံ တိတ္ဆိတ္တဲ႔ ျပာလဲ႔လဲ႔လေရာင္ေအာက္…......

မင္းကေတာ့ ဘယ္ဆီမွာ…လြင့္၀ဲလို႔…ေနသလဲ ကိုယ္မသိႏိုင္ပါဘူး…….။
ေန႔စဥ္ဘ၀အေမာထဲ အားတင္းလို႔ ရုန္းကန္ေနရသလား……….. ?                                  စိတ္ပ်က္စရာေတြကို တခုခုနဲ႔အစားထုိးျပီး ေမ႔ေလ်ာ့ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရသလား……?                   တခါတခါ အေ၀းတေနရာက မင္းကို တိတ္ဆိတ္စြာလြမ္းေနတတ္ေသာ မိန္းမတစ္ေယာက္ကို စကၠန္႔ပိုင္းကေလးျဖစ္ျဖစ္ မင္းသတိရေနတတ္သလား………….?

ကန္ေရျပင္တစ္ခုလို မင္းရဲ႔ အျဖဴေရာင္စကားလံုးေတြျဖန္႔က်ဲထားရာ ေနရာကို အၾကာၾကီးေငးေမာၾကည့္ေနမိတယ္……။
သံစဥ္ေတြက ဆူညံတိုးတိတ္စြာ တိုး၀င္လာၾကျပန္တယ္…..။
နာက်င္မႈအစုအေ၀းတစ္ခုကို ရင္၀ယ္ပိုက္လို႔ ေမ်ာလြင့္ေနရတာ… 
တကယ္ေတာ့ ထြက္ေပါက္တစ္ခုလည္း မဟုတ္ခဲ႔ပါဘူး….။ 

မိုးေငြ႔

Thursday, 25 April 2013

နင္ေပ်ာ္ရင္ျပီးတာပဲ.....


နင္ ေပ်ာ္ေနတယ္ဆိုတာ
ငါ  နင့္မ်က္ႏွာကိုမျမင္ရေပမယ့္
ခံစားသိေနတယ္......။

နင္ေပ်ာ္ေတာ့ ငါလည္းေပ်ာ္တယ္..
နင့္ဆီိကို တခါတရံမွ ေရာက္လာတတ္တဲ႔
ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြကို... မွ်ေ၀ယူရမွာေတာင္
နင့္အတြက္ ငါကႏွေျမာေပးေနတာ....။

ဘာလို႔...နင့္ဆီကို စိတ္ညစ္စရာေတြက
အေတာင္ပံတပ္ျပီး ခဏခဏေရာက္လာရသလဲ...
ဒါမွမဟုတ္ နင္ကိုက စိတ္ညစ္တတ္လြန္းသူလား...။

နင့္မွာ ေႏြးေထြးတဲ႔ ရင္ခြင္တစ္စံုရွိတယ္...
နင့္ကို ကာကြယ္အုပ္မိုးေပးမယ့္ လက္တစ္စံုရွိတယ္...
အဲလို ခ်စ္ခင္ၾကင္နာတဲ႔ သူတစ္ေယာက္ပိုင္ဆိုင္ထားတာ...
ကဲ ဒါဆိုဘာလိုေသးလဲ......။

နင္စိတ္ညစ္တဲ႔အခါတိုင္း
နင့္ကိုခ်စ္တဲ႔ သူတစ္ေယာက္
နင့္ကိုအားေပးတတ္တဲ႔ သူတစ္ေယာက္
နင့္ကိုႏွစ္သိမ္႔ေပးတတ္တဲ႔ သူတစ္ေယာက္
အျမဲရွိေနတယ္ဆိုတာ အမွတ္ရေပးပါ.....။ (မိုးေငြ႔)

သူငယ္ခ်င္းေလးတစ္ေယာက္အတြက္...အမွတ္တရေရးေပးေသာ မတတ္တေခါက္ကဗ်ာေလးပါ...း)


Tuesday, 23 April 2013

သၾကၤန္တြင္းတုန္းက စားျဖစ္တာေလးေတြ.....


ဘဲဥစတူး

သၾကၤန္တြင္းမွာ သူမ်ားအိမ္သြားေနေတာ့မွ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပိုသိလာရတယ္...။ သူမ်ားခ်က္တဲ႔ဟင္းကိုပဲ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္မစားႏိုင္ဘူးဆိုတာေလ...။ အေဒၚတို႔မိသားစုလိုက္ ခရီးသြားေနေတာ့ အိမ္သြားေစာင့္ေပးရတာ...။ အိမ္အကူေတြ စားဖိုမွဴးေတြနဲ႔ ဇိမ္က်က်ေနရပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ တေန႔တေန႔ သူတို႔ရဲ႔ ပံုစံခြက္ထဲက အစားအေသာက္ေတြနဲ႔ ျငီးေငြ႔လာခဲ႔တယ္...။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ေန႔ေသာ ညေနခင္းမွာ သူတို႔ရဲ႔ ဆီပ်ံဟင္း အတို႔အျမႈပ္ေတြကို မစားခ်င္ေတာ့တဲ႔သကာလ... ဒီဘဲဥစတူးဟင္းေလးကို ခ်က္ျဖစ္သြားတယ္ဆိုပါေတာ့...။ ခ်က္နည္းေလးက လြယ္လြန္လြန္းလို႔....။ ဘဲဥကို မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္္ က်က္တဲ႔အထိျပဳတ္ထား...။ ေနာက္အိုးအလြတ္တစ္ခုမွာ ေရ သံုးခြက္ ပဲငံျပာရည္အေႏွာက္ ထမင္းစားဇြန္းႏွစ္ဇြန္း ဆားနဲနဲ ၾကက္သားမႈန္႔တစ္ဇြန္း ငရုတ္ေကာင္းေစ့ရွစ္ေစ့ေလာက္ သၾကား နဲ႔ နာနတ္ပြင့္ ႏွစ္ပြင့္ကို ေဖ်ာ္ထားလိုက္တယ္။ ဘဲဥၾကက္ရင္ ေရေအးခဏစိမ္ျပီး ခြာလိုက္မယ္...။ ခြာျပီးသားဘဲဥကို အေစာက ပဲငံျပာရည္နဲ႔အစာပလားမ်ား ေဖ်ာ္ထားတဲ႔အိုးထဲ နာရီ၀က္ေလာက္ မီးေျမ႔ေျမ႔ေလးနဲ႔တည္ထား...။ စားခါနီးက် အစိပ္ေလးေတြစိပ္ျပီး ကိုယ္ႏွစ္သက္ရာ အသီးအရြက္ေတြနဲ႔အလွဆင္ျပီး ငရုတ္ဆီေလးနဲ႔တို႔စားလို႔ရပါျပီ...။

ဒါက... အိမ္ေရွ႔ဆိုင္က ဘိတ္မုန္႔ဟင္းခါး၀ယ္သြားတာ ခ်ိဳင့္ကေလးခ်စ္စရာေနာ္... ထိုင္းကုန္စည္ျပပြဲတုန္းက ၀ယ္ထားတာ အထဲက စတီးအံနဲ႔

 မုန္႔ဟင္းခါး ဆီထမင္း(သူမ်ားအိမ္က လာေ၀သြားတာ) ၾကက္ဥေၾကာ္ အမဲေျခာက္ေၾကာ္


 ဆီထမင္း ၾကက္သြန္နီဆီခ်က္နဲ႔ ပုစြန္ေျခာက္ေထာင္းေလးဆမ္းထားတာနဲ႔ လက္ဖက္ရည္ အိမ္ေဖ်ာ္

 ၾကာဇံေၾကာ္နဲ႔ လက္ဖက္ရည္

 ေန႔လည္ေန႔ခင္း အားေနေတာ့ အြန္လိုင္းေပၚမွာတေနကုန္တေနခမ္းေပါ့... ထမင္းမစားခ်င္ဘူး ရာသီဥတုကလဲ ျပင္းတယ္... ဟင္းႏုႏြယ္ရြက္ကို ပဲၾကာဇံနဲ႔ ဥနီနဲ႔သုပ္ထားတာေလးရယ္ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္းတစ္ခြက္ရယ္
 
ညက်ေတာ့ ပုစြန္ေျခာက္ႏိုင္ႏုိင္ ပဲဆီရႊဲရႊဲ လက္ဖက္သုပ္ပန္းကန္ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္းေလးနဲ႔ ခင္ႏွင္းယုရဲ႔ မဂၢဇင္း၀တၳုရွည္စာအုပ္ေလးနဲ႔ႏွပ္တယ္...


သၾကၤန္ဆိုေတာ့ အနည္းဆံုးမုန္႔လံုးေရေပၚေတာ့လုပ္ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္


မိုးေငြ႔


Friday, 19 April 2013

ျပန္လွည့္မၾကည့္ဘူး.....


အိုင္ရင္းဇင္မာျမင့္ရဲ႔ ယိမ္းလိုက္ ဆိုတဲ႔စီးရီးကို နားေထာင္ျဖစ္တယ္ ဒီတစ္ပုဒ္ကိုၾကိဳက္လို႔ တင္ေပးလိုက္တာပါ...။ ျပီးေတာ့ ဒီသီခ်င္းေလးကိုခံစားရင္း အက္ေဆးတိုးေလးတစ္ပုဒ္ ခ်ေရးျဖစ္သြားတယ္..။ မာယာပံုျပင္တဲ႔ အက္ေဆးေလးက....


ကိုယ့္မွာ မိုးစက္မိုးေပါက္ေတြၾကား … ကိုယ့္ကို ညိဳ႔ငင္ဖမ္းစားထားတတ္တဲ႔ ပံုေျပာဆရာ တစ္ေယာက္ရိွတယ္….။ ကိုယ္သူ႔ကို မျမင္ဖူးပါဘူး….။ ဒါေပမယ့္ တိုးတိတ္ညင္းသာလြန္းတဲ႔ သူ႔အသံေတြဟာ… ညေနခင္းေလေျပေဖ်ာေဖ်ာ့ၾကားမွာ ကိုယ့္ကို ဆြဲေဆာင္ထားတတ္စျမဲပဲ….။ သစ္ရြက္ေလတိုးသံေတြ ေရစီးသံေတြ မိုးသံေတြကို ေက်ာ္လြန္ျပီး ေရာက္လာတတ္တဲ႔ သူ႔အသံေတြကို တစ္ေန႔မၾကားရဘဲ မေနႏိုင္ခဲ႔ဘူး…..။ သူဟာ  ကိုယ့္ကို မရိုးအီႏိုင္ေအာင္ ပံုျပင္ေတြကို တစ္ေန႔တစ္မ်ိဳးေျပာျပတယ္….။ အခ်ိန္ၾကာလာေတာ့ ပံုျပင္ဆရာကို ကိုယ္ျမင္ဖူးခ်င္ခဲ႔တယ္…..။ လွ်ိဳ႔၀ွက္လြန္းတဲ႔သူတစ္ေယာက္မွာ မာယာတခ်ိဳ႔ေပ်ာ္၀င္ေနလိမ္႔မယ္လို႔ ကိုယ္မထင္ခဲ႔ဘူး…….။


ဒီလိုပဲ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း ပံုေျပာဆရာက သူ႔၀တၱရားအတိုင္း မျပတ္ပံုေျပာျပေလ့ရွိသလို… ကိုယ္ကလည္း ပံုေျပာဆရာေရာက္လာတတ္တဲ႔အခ်ိန္ကို ေမွ်ာ္ေနတတ္ေတာ့တာ….။ ကိုယ္သူ႔ကို ျမင္ဖူးခ်င္လို႔ ျမင္ေတြ႔ခြင့္ရပါရေစလို႔ဖြင့္ဟမိတဲ႔အခါ ပံုျပင္ဆရာဟာ… စကားလံုးလွလွေလးေတြနဲ႔ ေရွာင္တိမ္းေကြ႔ပတ္ စျမဲပဲ…။ 


အခ်ိန္ေတြ တစ္ရက္ျပီးတစ္ရက္တစ္လျပီးတစ္လ ကုန္ဆံုးလာေပမယ့္… ကိုယ္ကို႕ ပံုျပင္ဆရာကေတာ့ မျငီးမေငြ႔ စိတ္၀တ္စားစရာေကာင္းတဲ႔ ပံုျပင္ေတြကို မထပ္ေအာင္ေျပာျပျမဲပဲ…။ တကယ္ေတာ့…..ကိုယ္သိလာခဲ႔တဲ႔ တခ်ိန္မွာေတာ့…. ပံုျပင္ဆရာေျပာခဲ႔သမွ်ဟာ… လွည့္စားမႈသက္သက္တဲ႔…..။ ကိုယ့္မွာေတာ့ခံစားလိုက္ရတာ….။ သူဟာ ပံုေျပာေကာင္းတဲ႔သူပီပီ…. မာယာေတြနဲ႔ျပည့္ႏွက္ေနသူ….။ စိုေျပစိမ္းလန္းခဲ႔ဖူးတဲ႔ ကိုယ့္ေန႔ရက္ေတြ သူ႔ေၾကာင့္ ရုတ္ခ်ည္း ညိဳးေရာ္ေသြ႔ေျခာက္ကုန္တယ္….။

သူ႔ပံုျပင္ေတြမွာ ညႊတ္ႏူးေနတတ္တဲ႔ ကိုယ့္ႏွလံုးသားလည္း ေၾကမြၾကမ္းရွကုန္လို႔…။ ပံုျပင္ဆရာရဲ႔ မာယာေတြနဲ႔ ျပဳစားျခင္းကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ျမင္လိုက္ရတဲ႔ တဒဂၤအခ်ိန္ေတြဟာ ကိုယ့္အတြက္ငရဲခန္းလိုပဲ ပူေလာင္လြန္းလို႔ပါ….။


ပံုျပင္ဆရာဟာ ကိုယ့္ဘ၀ထဲကို ခ်င္းနင္း၀င္ေရာက္လာခ်ိန္ညင္သာသေလာက္….ထြက္သြားေတာ့ ကိုယ့္ကို နာက်င္မႈေတြ… နာက်ည္းမႈေတြနဲ႔သာ ထားသြားခဲ႔တယ္…..။ ဘာအတြက္ ေရာက္လာခဲ႔သလဲ။ ကိုယ့္ကို အရုပ္တစ္ရုပ္လို ကစားဖုိ႔သက္သက္လား….။ ကစားလို႔၀သြားလို႔ ေခ်ာင္ထိုးလိုက္တဲ႔ သေဘာလား….။ ေသခ်ာတိက်မႈ ဘာတစ္ခုမွမရွိတဲ႔ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ… ခုလို စိမ္းကားျပတ္သားစြာထြက္သြားေတာ့လည္း ကိုယ့္မွာ ဘာမွေတာင္းဆိုပိုင္ခြင့္မရွိခဲ႔ပါဘူး…။ မာယာေတြၾကား စေတးခဲ႔ရတဲ႔ ကိုယ့္အခ်စ္ေတြသာ… ကိုယ့္ဘ၀အတြက္ မာယာပံုျပင္တစ္ပုဒ္ျဖစ္ခဲ႔ရျပီ။



ေပ်ာ္ရႊင္ျငိမ္းခ်မ္းေသာ ေသာၾကာေန႔ေလးျဖစ္ပါေစ

မိုးေငြ႔



Monday, 15 April 2013

ညမိုးညိဳ.....(အစ)




“ေရာ့…..”

သူမေရွ႔ကိုေရာက္လာတာက အျဖဴဆြတ္ဆြတ္ပု၀ါတစ္ထည္….ျပီးေတာ့ အဲဒီေမႊးပြပု၀ါေလးကိုကိုင္ထားတဲ႔ လက္….။ အေၾကာစိမ္းစိမ္းေတြခက္ျဖာထိုးေထာင္ေနတဲ႔ ေမႊးညွင္းႏုႏုေတြနဲ႔ အညိဳေရာင္အသားအေရ ပိုင္ရွင္ရဲ႔ လက္ဖမိုး….။ သူမ မ်က္ႏွာနဲ႔ ပု၀ါေလးက ေတာ္ေတာ္နီးကပ္လြန္းလို႔သာ ျမင္ကြင္း၀ိုး၀ါးၾကားက သူမေသခ်ာျမင္လိုက္ရတာပါ…။ ပု၀ါကိုယူျပီး သူမပါးျပင္ေပၚကစိုစြတ္ေနတဲ႔ မ်က္ရည္တခ်ိဳ႔ကို ခပ္ဖြဖြသုတ္ေနခ်ိန္မွာ… ပု၀ါပိုင္ရွင္က ခြင့္မေတာင္းေတာ့ဘဲ သူမေရွ႔က ခံုပုေလးကိုဆြဲထိုင္လိုက္တယ္…။

ခပ္တိုးတိုးတစ္ခ်က္ သူမရိႈက္လိုက္ရင္း သူ႔ကိုခုမွၾကည့္မိတယ္….။ အသားညိဳညိဳ မ်က္ခံုးထူထူ မ်က္လံုးအေရာင္ေတြက သိပ္အေတာက္ပၾကီးမဟုတ္ေပမယ့္ မ်က္ေတာင္နက္နက္တို႔ေၾကာင့္ အင္အားေကာင္းတဲ႔ မ်က္၀န္းတစ္စံုလို႔ ထင္သေယာင္ေယာင္ရွိေစတယ္…။ ႏွာတံစင္းစင္း မ်က္ႏွာက် ေတာင့္က်က်နဲ႔ ေသသပ္ပိရိတဲ႔ မထူမပါးႏႈတ္ခမ္းတစ္စံုက စီးကရက္ဒဏ္ေၾကာင့္အညိဳရင့္ေရာင္ သန္းေနၾကတယ္….။ သူ႔ဆီကရေနတဲ႔ စီးကရက္အန႔ံေၾကာင့္လည္း သူမက သ႔ူႏႈတ္ခမ္းကို စီးကရက္ဒဏ္သင့္ထားတာလို႔ မွတ္ခ်က္ခ်မိတာပါ..။ အသက္အရြယ္ထက္ ရုပ္ရည္ကေလးနဲနဲပိုရင့္ေနေပမယ့္ သူမထက္ေတာ့…..သူ အသက္ေတာ္ေတာ္လည္း ငယ္ဦးမွာပါ…။ ပုခံုးနီးနီးရွည္လ်ားေပ်ာ့ေပ်ာင္းတဲ႔ စတပ္ပံုစံဆံပင္နက္နက္ေတြက ငယ္ရြယ္တဲ႔လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႔  ဂုဏ္ကုိေပၚလြင္ေစေနပါတယ္…။

စကၠန္႔အနည္းငယ္ သူမသူ႔ကိုၾကည့္ေနခ်ိန္မွာ သူကလည္း သူမကိုၾကည့္ေနပါတယ္….။ သူမ မ်က္၀န္းတစ္၀ိုက္စိုစြတ္ေနေတာ့မွာပဲလို႔ စိတ္ထဲၾကိတ္ျပီး ရွက္သြားမိေပမယ့္လည္း မရွက္ေတာ့ပါဘူး.. သူေပးတဲ႔ပု၀ါနဲ႔ေတာင္သုတ္ျပီးမွပဲကိုး….။ ဒါေပမယ့္ သူကေတာ့ သူမရဲ႔ ရွက္ရိပ္ေတြကိုမ်ားဖမ္းမိသြားမလား မသိ..။

“ခင္ဗ်ား သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ေရးတာ အဲဒီေလာက္ပဲခံစားျပီးေရးသလားဗ်ာ… ဒါေၾကာင့္မုိ႔ထင္တယ္ ခင္ဗ်ားက လူငယ္ၾကိဳက္ သီခ်င္းေရးဆရာမျဖစ္ေနတာ…”

သူ႔စကားေၾကာင့္ သူမ မ်က္လံုးေတြ အံ႔အားသင့္မႈတခ်ိဳ႔နဲ႔အေရာင္ေတာက္သြားရတယ္…။ သူမႏႈတ္ခမ္းကေလး ခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့အျပံဳးတစ္ခုနဲ႔ သူ႔ရဲ႔ မွတ္ခ်က္ခ်မႈတစ္ခုကို ျပန္တုန္႔ျပန္ဖို႔ျပင္ေနဆဲမွာပဲ….။

“ခင္ဗ်ားက ျပံဳးအလွပိုင္ရွင္လည္းဟုတ္တာပဲ….”

ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ဆီက ခုလိုတည့္ၾကီး ခ်ီးမြန္းတဲ႔စကားကို ၾကားေနက်မဟုတ္လို႔ သူမဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိ ဆက္ျပီးသာျပံဳးေနမိေတာ့တယ္…။ ပိုျပီးထူးဆန္းတာက သူမကို ေတးေရးဆရာမ ညမိုးညိဳအျဖစ္ အျပင္မွာသိတဲ႔သူသိပ္နည္းပါတယ္….။ သူမေရးတဲ႔ သီခ်င္းေတြ ေအာင္ျမင္ေပမယ့္ လူငယ္အဆိုေတာ္တက္သစ္စေလးေတြကို ေရးေပးတယ္ အေရအတြက္နည္းတယ္ ဒါေပမယ့္ တစ္ပုဒ္တစ္ပုဒ္ဆိုသလို လူငယ္ေတြနားထဲစြဲတဲ႔ အခ်စ္သီခ်င္းခ်ိဳခ်ိဳေတြေၾကာင့္ သူမအေၾကာင္းေတြ စာနယ္ဇင္းေတြမွာ မဂၢဇင္းေတြမွာပါတတ္တယ္ သူမရုပ္ကိုေတာ့ တစ္ခါမွမေဖာ္ျပခဲ႔ဖူးပါ….။ 

“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္…. ပု၀ါကို တို႔ျပန္ေလွ်ာ္ျပီးမွေပးေတာ့မယ္ေနာ္.. ဒီဆိုင္မွာလာထိုင္ေနက်မဟုတ္လား”

“ရပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ဒီတိုင္းပဲျပန္ယူပါ့မယ္ မေလွ်ာ္ပါနဲ႔…”

“ဟာ မဟုတ္တာ…အားနာစရာ တို႔မ်က္ရည္ေတြသုတ္ထားတာ..”

“ကၽြန္ေတာ္ခင္ဗ်ားမ်က္ရည္ကို သိမ္းထားခ်င္လို႔ပါ….”

“ရွင္….” သူမ မ်က္လံုးေတြအ၀ိုင္းသားျဖစ္သြားမလား…. သူကေတာ့ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ပါပဲ သူမကို ၾကည့္ျပီးေျပာတယ္…။

“ေအာ္…နာမည္ၾကီး သီခ်င္းေရးဆရာမရဲ႔ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္စပ္ေနတုန္း ရင္းထားတဲ႔ မ်က္ရည္ကိုသုတ္ထားတဲ႔ ပု၀ါေလဗ်ာ တန္ဖုိးၾကီးတယ္…”

“ဟာ….မင္းကလည္း တို႔ကို အဲေလာက္ၾကီးမခ်ီးက်ဴးပါနဲ႔ တုိ႔မေနတတ္ေတာ့ဘူး….”

“ဟဟ…ခင္ဗ်ား ရွက္သြားတာ ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္ခါျမင္လိုက္ရျပီ…. ကဲပါဗ်ာ ခင္ဗ်ားကို မေႏွာက္ယွက္ေတာ့ပါဘူး… သီခ်င္းေရးေနတာမဟုတ္လား…. ကၽြန္ေတာ္ခင္ဗ်ား ဒီဆိုင္ထဲစ၀င္လာကတည္းက ၾကည့္ေနမိတာ ခင္ဗ်ားေတးေရးဆရာမ ညမိုးညိဳလို႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေျပာလို႔သိလိုက္တာ… ခင္ဗ်ားက စာေရးရင္ ခဲတံပဲသံုးတာလား…”

ၾကည့္စမ္း သူမရဲ႔ လႈပ္ရွားမႈေတြကို အစအဆံုး တေနရာကထိုင္ၾကည့္ေနတဲ႔ သူတစ္ေယာက္ ရွိေနလိမ္႔မယ္လို႔ ဘယ္တုန္းကမွမေတြးဖူးခဲ႔…။ 

“တကယ္ေတာ့ တို႔က ဒီလိုေနရာမ်ိဳးမွာ သီခ်င္းေရးေလ့မရွိပါဘူး….ခုက မိုးေအးေအးနဲ႔ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႔ လက္ဖက္ရည္ဆင္းေသာက္တာ… မိုးရြာတာၾကည့္ရင္း အေတြးရလာလို႔ ခ်ေရးေနမိတာပါ… အင္း ခဲတံသံုးတာကေတာ့ ၾကိဳက္လို႔… ခဲတံနဲ႔ဆို ေရးရတာပိုျပီးသက္၀င္တယ္လို႔ခံစားမိလို႔….”

“ဒီလိုလား… ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ကိုလည္းမွတ္ထားပါ… ညီေစမင္း… ခင္ဗ်ားရဲ႔ သီခ်င္းေတြကို နားေထာင္ျဖစ္ေနတဲ႔ ပရိတ္သတ္တစ္ေယာက္ထဲကေပါ့…ေတြ႔ရတာ၀မ္းသာပါတယ္…”

“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္….ေနာက္လည္းတို႔ကို လမ္းမွာေတြ႔ေခၚႏိုင္ပါတယ္… ညီေစမင္း… နာမည္ေလးလွတယ္..”

“အိုေခ…စီယူးေနာ္… ညမိုးညိဳ…… နာမည္ေလးလွတယ္….”

သူက  သူမေျပာသလိုေလသံမ်ိဳးနဲ႔ေျပာျပီး ျပံဳးျပႏႈတ္ဆက္သြားတယ္….။ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းတစ္ဖက္တစ္ခ်က္က ျပံဳးလိုက္ရင္ထြက္လာတဲ႔အခ်ိဳင့္ေသးေသးေလးႏွစ္ခုကို အမွတ္မထင္သူမျမင္လိုက္မိေသးတယ္….။ သူထသြားေတာ့မွ အရပ္ေတာ္ေတာ္ရွည္တဲ႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ဆိုတာသိလိုက္တယ္…။ ခုေခတ္လူငယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဂ်င္းေဘာင္းဘီတို႔ ရိုက္ဒါတို႔၀တ္ေနခ်ိန္မွာ ကြက္စိပ္နက္ျပာေရာင္ပုဆိုးနဲ႔ ရွပ္ျဖဴျဖဴကို၀တ္ထားတဲ႔ သူ႔ကို သူမပိုသေဘာက်မိသြားခဲ႔တယ္…..။ 



@@@@@@@


ညီေစမင္းဆိုတဲ႔ ေကာင္ေလးကို သူမဒုတိယအၾကိမ္ဆံုမိတာက နာမည္ၾကီးအဆိုေတာ္တစ္ေယာက္ရဲ႔ တစ္ကုိယ္ေတာ္လိုက္ဖ္ရိႈးပြဲမွာပါ….။ ပိုျပီး အံ့ၾသဖို႔ေကာင္းတာက…သူ႔ခံုနံပါတ္နဲ႔ သူမနဲ႔က ကပ္လ်က္ေလ…။ တကယ္ေတာ့ ဒီရိႈးပြဲလက္မွတ္က သူမေမတၱာလက္ေဆာင္ရခဲ႔တာပါ….သူကေရာ….။ သူမက အရင္ေရာက္နင့္ေနျပီး… သူကေနာက္မွေရာက္လာခဲ႔တာ…ပထမေတာ့ အေမွာင္က်ေနလို႔ သူ႔မွန္းလည္း သူမ မသိေသး….။ မေတာ္တဆ ထိုင္ခံုလက္တန္းေပၚတင္ထားတဲ႔ သူမလက္ကိုထိမိေတာ့မွ သိလိုက္တာ…။ သူမက အဲလိုပဲ ပတ္၀န္းက်င္ေလ့လာမႈနည္းတယ္… ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ တစ္ေယာက္တည္းလို႔ ထင္ေနတတ္တာက ေခါက္ရိုးက်ိဳးေနျပီ…။ 

“ေဆာရီးေနာ္….”  အဲဒီခ်ိန္ထိ သူ႔အသံကိုေတာင္မွသူမသတိမထားမိေသး…. သူကသာ စျပီး သူမမွန္း
သိလိုက္တာ…။

“ဟာ…ညမိုးညိဳ…”

“ေအာ္……”

သူက သူမေဘးကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္ျပီး  

“တစ္ေယာက္ထဲလား….”

“ဟုတ္တယ္….”

“ကၽြန္ေတာ္က အစ္ကိုတစ္ေယာက္ဆီကလက္မွတ္ႏွစ္ေစာင္ရလို႔ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔လာၾကည့္တာ….
ဒီအဆိုေတာ္ကို ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္ကတည္းကရူးသြပ္တာ… သူ႔သီခ်င္းအားလံုးကိုၾကိဳက္တယ္…”

“ဟုတ္လား… တို႔လည္းသူ႔သီခ်င္းေတြၾကိဳက္တယ္ သူ႔ဆိုဟန္ဆိုေပါက္ေတြကိုလည္းၾကိဳက္လို႔ေလ…”

တကယ္ဆို သူ႔အသက္အရြယ္နဲ႔ လူငယ္အဆိုေတာ္ေတြကို ႏွစ္သက္ရူးသြပ္ဖုိ႔ အခြင့္အေရးအမ်ားၾကီးရွိေပမယ့္ သူ႔အရြယ္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ကြာဟေနတဲ႔ တစ္ေခတ္တစ္ခါက အဆိုေတာ္ၾကီးကိုၾကိဳက္တတ္တယ္ဆိုတာ ရွားပါးတဲ႔ လူငယ္လို႔ေတာင္ေျပာလို႔ရတယ္…..။

သီခ်င္းစဆိုေတာ့ သူနဲ႔သူမ စကားစျပတ္သြားၾကတယ္…..။ သီခ်င္းထဲကိုပဲ အာရံုစူးစိုက္ စီးေမ်ာေနၾကတယ္…။ စုစုေပါင္းသီခ်င္းအပုဒ္ႏွစ္ဆယ္ဆိုမယ္လို႔ေၾကျငာထားေပမယ့္ တကယ္တမ္း ပရိတ္သတ္ေတြရဲ႔ ေတာင္းဆိုမႈေၾကာင့္ အပုဒ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္သြားတယ္…။ အဆိုေတာ္ၾကီးက သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ဆိုခါနီးမွာ အခုလိုစကားေျပာရင္း သူဆိုမယ့္ သီခ်င္းအသစ္တစ္ပုဒ္ကို မိတ္ဆက္ပါတယ္….။

“ခုကၽြန္ေတာ္ဆိုမယ့္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ဟာ…. တစ္ခါမွမဆိုဖူးေသးတဲ႔ အသစ္စက္စက္သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ပါ…. ဒီသီခ်င္းကို ကၽြန္ေတာ္ယူက်ဳကေနသိလိုက္ရတာပါ….ေတးေရးဆရာမ ညမိုးညိဳရဲ႔ “ေမ”ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းေလးပါဗ်ာ..။ ယူက်ဳမွာ သူကိုယ္တိုင္ ဂီတာတီးျပီး ဆိုထားတဲ႔ အဲဒီသီခ်င္းေလကို ႏွစ္သက္လြန္းလို႔ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ဆီကေန ဒီည “ေမ”ကိုဆိုခြင့္ရဖုိ႔ ခြင့္ေတာင္းထားတာပါ….“ေမ”ဆိုတာ မိခင္တစ္ေယာက္ကို ကိုယ္စားျပဳတာပါ… မိခင္ေမတၱာကိုေမြးကတည္းက ဘာမွန္းမသိလိုက္ရတဲ႔ သားသမီးေတြရဲ႔ ေမတၱာငတ္မြတ္မႈကို ဂရုဏာသက္စဖြယ္ စကားလံုးေလးေတြနဲ႔ လွလွပါ့ပါ့ေရးထားတဲ႔ သီခ်င္ေလးတစ္ပုဒ္ပါ… နားဆင္ၾကည့္ပါခင္ဗ်ာ…”

အဆိုေတာ္ကိုယ္တိုင္ အဲလိုမိတ္ဆက္ေနခ်ိန္မွာ သူက သူမကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္ အဆိုေတာ္ၾကီးကိုၾကည့္လိုက္နဲ႔ အံ့အားသင့္ဟန္ျပဳလ်က္…သူမကို ကြန္ဂရက္က်ဴေရးရွင္းဆိုျပီး လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ေသးတယ္….။ သူမဘယ္မွာထိုင္ေနပါတယ္လို႔ စင္ေပၚကေနမေၾကျငာလို႔သာ သူမသက္ျပင္းေလးခ်၀ံ႔ေတာ့တယ္…။

အင္ထရိုစ၀င္လိုက္တဲ႔ ပီယာႏိုအသံနဲ႔တင္…တစ္ရံုလံုးမွာရွိတဲ႔ ပရိတ္သတ္ေတြက တိတ္ဆိတ္ျငိမ္က်သြားေတာ့တာ…။ သီခ်င္းအစအဆံုးကို piano only နဲ႔တီးခတ္ထားတာ…..။ သီခ်င္းတစ္၀က္မေရာက္ခင္မွာပဲ သူမ မ်က္ရည္တို႔မထိန္းႏိုင္ေတာ့ေအာင္ ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္ က်လာေတာ့တာ…။ သူက သူမကိုလွည့္မၾကည့္ဘဲ သူမလက္ထဲကို စကၠဴလက္ကိုင္ပု၀ါထုပ္ေလး ထည့္ေပးလိုက္တယ္…။ သီခ်င္းမျပီးခင္မွာပဲ သူမ သူ႔ကိုမႏႈတ္ဆက္ဘဲေနရာကေန ထျပန္သြားတယ္……။
အထဲမွာ လူေငြ႔ေတြနဲ႔မြန္းက်ပ္မႈေၾကာင့္ သူမအသက္ရွဴမရခ်င္ေတာ့လို႔ပါ…..။ သူမရပ္ထားတဲ႔ ကားပါကင္က ကားဆီေရာက္ေတာ့မွ…ကားကိုမွီရပ္ရင္း အသက္ကုိတ၀ၾကီးရွဴေနလိုက္တယ္….။ တကယ္ဆို သူမဒီပြဲကိုလာၾကည့္ဖုိ႔စိတ္ကူးမရွိပါဘူး…..။ ကိုယ္တိုင္ေရးထားတဲ႔ ဒီသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို ဘယ္သူ႔မွမေရာင္းခဲ႔ဘဲ ကုိယ့္ဘာသာဆိုျပီး ယူက်ဳမွာတင္ထားတာ…ဒါေတာင္မွသူမရုပ္မပါဘဲ ဂီတာတီးကြက္ေလးကိုပဲ ရိုက္ျပထားတာပါ…။ ဟူးးး သူမသက္ျပင္းေမာကိုပဲ သြင္သြင္ခ်ေနမိေတာ့တယ္ ရင္ထဲမွာလဲနာက်င္မြန္းက်ပ္လို႔…။ ေမ႔ပစ္ဖို႔ၾကိဳးစားတိုင္း ပိုပိုသတိရမိလာတတ္တဲ႔ အတိတ္အေၾကာင္းေတြက ခါးသီးမႈေတြ….။

“ညမိုးညိဳ….ခင္ဗ်ားအဆင္ေျပရဲ႔လား…..”

ဘယ္ခ်ိန္ကသူေရာက္ေနမွန္းသတိမထားမိေလာက္ေအာင္ သူမစိတ္ေတြေထြျပားေနတာ….။

“ရပါတယ္ အထဲမွာ ျငီးစီစီနဲ႔မို႔ အျပင္မွာေလထြက္ရွဴေနတာ…တေအာင့္ေနရင္တို႔ျပန္ေတာ့မယ္…”

“ခင္ဗ်ားတကယ္ျဖစ္ရဲ႔လား… တစ္ေယာက္တည္းကားေမာင္းျပန္လို႔မျဖစ္ရင္ ကၽြန္ေတာ္လိုက္ေမာင္းေပးပါ့မယ္”

“ရတယ္ ရတယ္ တို႔က ျဖစ္ေနက်ပါ အက်င့္ရေနပါျပီ…” သူမက အတင္းလက္ကာျပီး သူ႔ကိုျငင္းတယ္..။

“ဒုကၡပါပဲ… ကၽြန္ေတာ္က ခင္ဗ်ားကိုစိတ္ပူလို႔ဗ်… ေတာ္ၾကာ ကားေမာင္းရင္းလမ္းမွာတစ္ခုခုျဖစ္မွာစိုးလို႔…”

“ေဆာရီးေနာ္…တို႔ကမင္းနဲ႔တစ္ခါပဲေတြ႔ဖူးတာ မင္းအေၾကာင္းလဲတို႔ေသခ်ာမသိဘူး… တို႔တစ္ေယာက္တည္းျပန္တာက ပိုအႏၱရာယ္ကင္းပါတယ္..”

ဒီေတာ့မွ သူက သူ႔နဖူးသူရိုက္လိုက္ေတာ့တယ္….“ေဟာဗ်ာ….ခင္ဗ်ားက ကၽြန္ေတာ့္ကိုမယံုၾကည္ ျဖစ္ေနတာကိုး….. စိတ္ခ် ခင္ဗ်ားဘာမွမျဖစ္ေစရဘူး ကၽြန္ေတာ္ခင္ဗ်ားကို အိမ္အထိကားလိုက္ေမာင္းေပးမယ္.. ျပီးေတာ့ ခင္ဗ်ားပံုစံၾကည့္ရတာလဲ ေနသိပ္မေကာင္းခ်င္သလိုပဲ..”
ဘယ္လိုမွရိုက္ထုတ္လို႔မရေတာ့မယ့္သူပံုစံကိုၾကည့္ရင္း သူမအရံဳႈးေပးလိုက္ပါေတာ့တယ္……။ ၾကည့္ေလ…စတိတ္ရိႈးလာၾကည့္တဲ႔ ေခတ္လူငယ္တစ္ေယာက္က ခုလို ပုဆိုးနဲ႔ရုပ္အျဖဴနဲ႔တဲ႔…။

“ေရာ့…ေသာ့”

သူက ႏႈတ္ခမ္းေဒါင့္က အခ်ိဳင့္ကေလးေတြေပၚေအာင္ ျပံဳးလိုက္ျပီး သူမကမ္းေပးတဲ႔ေသာ့ကို ယူလိုက္ေတာ့တယ္..။ ျပီးေတာ့သူမထိုင္မယ့္ဘက္က တံခါးကိုအရင္ဖြင့္ျပီး သူမကိုအရင္ထိုင္ေစပါတယ္….။ အဲဒီညက သူမေနတဲ႔ ကြန္တိုေအာက္ထိသူကားေမာင္းလိုက္ပို႔ေပးခဲ႔တယ္…။ တလမ္းလံုးသူမ စိတ္မၾကည္လို႔ စကားသိပ္မေျပာျဖစ္ခဲ႔ သူလည္း အလိုက္တသိနဲ႔ တိတ္တဆိတ္ကားေမာင္းလုိပို႔ေပးခဲ႔ပါတယ္…။ 


@@@@@@@@


ညကသိပ္လွေနခဲ႔တယ္……။ 

ေလညွင္းတသဲြ႔သြ႔ဲကလဲ ညအလွကိုလူးလူးလြန္႔လြန္႔ကေလး ေဖးမေပးေနျပန္တယ္…။ ၾကယ္မႈန္မႊားေတြၾကားမွာ ဆန္းသစ္စလျခမ္းေကြးေလးက ခပ္ပါးပါးနဲ႔ မပီမျပင္ မခို႔တရို႔ေလး…..။ ဒီေနရာေလးက သူမ အတြက္ ေကာင္းဆံုးစိတ္ေရာကိုယ္ပါ အနားရတဲ႔ေနရာကေလးျဖစ္တဲ႔အျပင္… သူမ သီခ်င္းသံစဥ္ေတြကိုရွာရာ သူမရဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ ဘံုေလးျဖစ္ေသးတယ္..။ ေက်ာမီွပါတဲ႔ ၾကိမ္ခံု၀ိုင္း၀ိုင္းထဲမွာ သူမခႏၶာကိုယ္ကေလးကို ႏွစ္ျမႈပ္ထားရင္း ေကာင္းကင္ၾကီးကို တ၀ၾကီးေမာ့ၾကည့္ေနရတာ အရသာရွိလိုက္တာ….။ ေလာကၾကီးထဲမွာ သူမရယ္ ၾကယ္ကေလးေတြရယ္ လျခမ္းေကြးေလးရယ္ပဲရွိတာ…ဘယ္ေလာက္စိတ္ခ်မ္းသာစရာေကာင္းလိုက္သလဲ……။ 

ေဘးနားက စားပြဲခံု၀ိုင္းကေလးေပၚမွာ ဖြင့္လ်က္သားစာအုပ္တစ္အုပ္နဲ႔ ခဲတံတစ္ေခ်ာင္း ေအးစက္ေနျပီျဖစ္တဲ႔ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္…။ ၾကယ္ေတြနဲ႔သူမသီခ်င္းဆိုခ်င္စိတ္ေပါက္လာလို႔ စားပြဲကေလးကိုမီွထားတဲ႔ သူမရဲ႔လက္ဆြဲေတာ္ ဂီတာကိုေကာက္ကိုင္ျပီး ၾကိဳးေတြကို ခတ္ေနမိတယ္…..။ 

“ၾကယ္ေတြစံုျပီလား….. ………”

ထူးအိမ္သင္သီခ်င္းကို သူမခပ္တိုးတုိးကေလး တစ္ပိုဒ္တီးျပီး ဆိုလိုက္တယ္…..။ အေနာက္ဖက္ လက္ခုပ္တီးသံၾကားရလို႔ သူမ စိတ္အေႏွာက္ယွက္ျဖစ္စြာ ကၽြတ္ခနဲစုတ္သတ္လိုက္ရင္း လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့…

“ညနဲ႔ခင္ဗ်ားနဲ႔အတူ ကၽြန္ေတာ္လဲပါ၀င္ခြင့္ရခ်င္တယ္ ျဖစ္မလား ညမိုးညိဳ……”

“မင္းက ဘယ္လိုလုပ္ဒီကိုေရာက္ေနတာလဲ တို႔ေနာက္ကိုမ်ား တမင္လိုက္ေနတာလား….”

ခုတခါေတာ့ သူက ကာကီေရာင္ခ်ည္သားေဘာင္းဘီတိုနဲ႔ တီရွပ္အျဖဴဆြတ္ဆြတ္ေလး၀တ္ထားတယ္….။ ခါတိုင္းျမင္ဖူးတာထက္ပိုျပီး ႏုပ်ိဳလတ္ဆတ္တဲ႔လူငယ္သ႑ာန္ပီျပင္ေနတယ္…။ 

“ဟာ မဟုတ္ရပါဘူးဗ်ာ…. ဒီလသာျပင္က ကၽြန္ေတာ္ေဆးလိပ္ေသာက္တဲ႔ေနရာပါဗ်ာ…. ခင္ဗ်ားက ဒီေနရာေလးကို ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းပိုင္တယ္မွတ္ေနတာကိုး…”

“ဘယ္လို….မင္းဆိုလိုတာက….” သူမက ဂီတာကိုေဘးခ်လိုက္ရင္း ထိုင္ရာက မတ္တပ္ထရပ္လိုက္ရင္း ကြန္ဂရစ္ေဘာင္ေလးကို တံေတာင္ႏွစ္ဖက္ေထာက္ျပီး ေက်ာမွီလိုက္တယ္…။

“ဟုတ္တယ္ေလ… ဒီကြန္ဒိုမွာေနတဲ႔သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဒီေနရာေလးကို အခ်ိန္မေရြးပိုင္တာပဲေလ မဟုတ္လား…”

“ေနစမ္းပါဦး… ” သူမဆက္ေျပာမယ္လုပ္ေတာ့ သူက လက္ကာျပရင္း စကားကိုဆက္တယ္..။

“ကၽြန္ေတာ္ ကြန္ဒိုရဲ႔ ခုႏွစ္ထပ္က အခန္းမွာေနေနတာ တစ္လခြဲရွိျပီဗ်…ခင္ဗ်ားက ပတ္၀န္းက်င္ေလ့လာမႈနည္းတာကိုးး ဘယ္သိပါ့မလဲ…”

“ ဒါဆို တို႔နဲ႔လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာဆံုကတည္းက မင္းကဒီမွာေရာက္ေနျပီးသားေပါ့…”

“ရက္စ္…. ကဲပါ ထားပါေတာ့ ခုေတာ့ သေဘာေပါက္ျပီမဟုတ္လား….”

သူက ေျပာရင္း သူမေကာ္ဖီခြက္ကိုယူျပီး ေဒါင့္တေနရာက အမိႈက္ပံုးထဲကိုသြားသြန္ပစ္လိုက္တယ္…။ သူ႔လုပ္ရပ္ကျမန္ဆန္လြန္းလို႔ သူမဘာမွေျပာခ်ိန္မရလိုက္…။

“ခင္ဗ်ား….ေကာ္ဖီေအးေနတာကုိ ေကာ္ဖီပူပူေလးျပန္ထည့္ေပးမလို႔ ”
ဒီေတာ့မွ သူ႔လက္ထဲက သတၱဳေရာင္ဗူးရွည္ရွည္ေလးက ေကာ္ဖီဓါတ္ဗူးေလးမွန္းသေဘာေပါက္လိုက္တယ္…။ သူက သူ႔ရဲ႔ေသာက္လက္စ စီးကရက္ကို ႏႈတ္ခမ္းမွာေတ႔ထားရင္း သူမရဲ႔ အညိဳရင့္ေရာင္ ပန္းကန္လံုးပံုစံ ေကာ္ဖီခြက္၀ိုင္း၀ိုင္းၾကီးၾကီးထဲကို သူ႔ဓါတ္ဗူးေလးထဲက ေကာ္ဖီေတြထည့္လိုက္တာ တစ္ခြက္ကြက္တိပဲ တစ္ဗူးက…။

“ တို႔ကို ညအိပ္မေပ်ာ္ေအာင္လုပ္ေနတာမ်ားလား….”

“ခင္ဗ်ားညတိုင္းေသာက္ေနက်မဟုတ္လား…. က်င့္သားရေရာေပါ့…”တဲ႔.. သူက အပိုင္ကိုေျပာေတာ့တာ…။

“ေက်းဇူး….ညီ… မင္းကိုယ္တိုင္ႏွပ္ထားတဲ႔ ေကာ္ဖီလား ေမႊးေနတာပဲ….တို႔က ေကာ္ဖီမစ္ေတာ့မေသာက္ဘူး ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ႏွပ္ေသာက္တာကိုေတာ့ အေသၾကိဳက္တယ္…”

ခြက္ကေလးကိုကိုင္ေျမွာက္အႏွံ႔ေလးကိုေမြႊးၾကည့္ေနတဲ႔ သူမပံုစံကို သူတခဏေငးေမာျဖစ္သြား ေသးတယ္… သူမလည္းမရိပ္မိေအာင္…ေလထဲမွာသူမႈတ္ထုတ္လိုက္တဲ႔ စီးကရက္မီးခိုးေငြ႔ေတြၾကားထဲကေပါ့…။

(အဆံုးပိုင္းေမွ်ာ္)

မိုးေငြ႔

 

Wednesday, 10 April 2013

ေလွကားထစ္ေလး.....



 

တကယ္ဆို ဒီေနရာေလးကို ကိုယ္မေရြးခ်ယ္လိုက္သင့္ဘူး….။ 


အစီစဥ္မရွိဘဲ သီခ်င္း အရမ္းဆိုခ်င္ေနတဲ႔ ညီမတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ အဲဒီေနရာကို ေရာက္သြားခဲ႔ၾကတယ္…။

အေပၚထပ္ကုိတက္ဖို႔ေလွကားရွိတဲ႔ အေပါက္၀ေရာက္ေတာ့ အေပၚထပ္က ေကာင္ေလးနဲ႔ေကာင္မေလး စံုတြဲရယ္ သူတို႔ေနာက္က ေနာက္ထပ္ ေကာင္ေလးေတြ ေကာင္မေလးေတြ ေလငါးေယာက္ပဲ ဆင္းလာၾကတယ္…။ ေလွကားထစ္ကေလးအတိုင္း တက္လာလိုက္တာ စိတ္ထဲတစ္ခုခုအာရံုရသလိုလုိမို႔ ကိုယ့္နားကျဖတ္ျပီးဆင္းသြားတဲ႔ ေကာင္ေလးကို ျဖတ္ခနဲျပန္လွည့္ၾကည့္မိသြားတယ္ … ။ အနက္ေရာင္ေအာ္တာရွပ္၀တ္ထားတဲ႔ အဲဒီေကာင္ေလးေနာက္ေက်ာက မင္းနဲ႔ေတာ္ေတာ္တူတာ ဆံပင္ပံုစံကအစေလ…။ 


ဒါေပမယ့္မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး… မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး..။ ကိုယ္စိတ္စြဲသြားတာပါပဲျဖစ္မွာပါ…..။ 


မင္းနဲ႔အတူ သီခ်င္းလာဆိုတုန္းက ဒီေလွကားထစ္ေလးကေန ကိုယ္တို႔တြဲထားတဲ႔ လက္ဖ၀ါးကိုယ္ဆီမွာ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ အားေပးမႈေတြအျပည့္နဲ႔  အတူတက္လာ ခဲ႔ဖူးၾကတယ္…..။ လူကေျခလွမ္းေရွ႔ဆက္ေနေပမယ့္ စိတ္က အဲဒီေလွကားအေကြ႔ကေလးနား က်န္ရစ္ခဲ႔တယ္……။ အေပၚထပ္ေရာက္ေတာ့ မင္းနဲ႔အတူသီခ်င္းဆိုတဲ႔ အခန္းကိုမေပးပါေစနဲ႔လို႔ ၾကိတ္ဆုေတာင္းတာျပည့္သြားခဲ႔တယ္….။ မဟုတ္ရင္ မင္းေပါက္ကြဲျပီး သီခ်င္းဆိုေနတဲ႔ ဟန္ကို ကိုယ္သတိတရရွိေနမိေတာ့မွာ….။ ဒါေပမယ့္လည္းေလ…… ဘယ္တုန္းကမ်ား မင္းရဲ႔လႊမ္းမိုးမႈေအာက္က လြတ္ဖူးလို႔လဲ…။


ေနာက္ဆို မင္းနဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ အမွတ္တရရွိတဲ႔ ေနရာေတြကို ကိုယ္မေရြးခ်ယ္ေတာ့ဘူး အိန္ဂ်ယ္…..။

သူမ်ားေတြသီခ်င္းဆိုေနေပမယ့္ ကိုယ္ကေတာ့ မင္းကိုပဲသတိရေနလို႔ ဘာသီခ်င္းတစ္ပုဒ္မွ မဆိုႏိုင္ခဲ႔ပါဘူး….။ ဒါေပမယ့္ မင္းမၾကိဳက္ႏွစ္သက္ဘူးဆိုတဲ႔ အိန္ဂ်ယ္ဆိုတဲ႔နာမည္ကိုေတာ့ စိတ္ထဲ အၾကိမ္ၾကိမ္ရြတ္ဆိုေနမိေတာ့တယ္….။


မင္းေရာ….. ကိုယ္နဲ႔မေတြ႔ေတာ့တဲ႔ေနာက္ပိုင္း မင္းခ်န္ရစ္ထားခဲ႔တဲ႔ သံစဥ္ခ်ိဳခ်ိဳေတြရွိတဲ႔  ဒီေနရာေလးကို ျပန္ေရာက္ျဖစ္ေသးလား….....? 


အျပန္ ဆင္းလာေတာ့လဲ ေလွကားထစ္ေလးက ကိုယ့္ကို ေႏြးေထြးမႈတစ္ခ်ိဳ႔နဲ႔ ရစ္ပတ္ျခံဳသိုင္းေပးလိုက္သလို ခံစားမႈမ်ိဳးေလးရလိုက္ေသးတယ္…. မင္းမပါဘဲနဲ႔ေလသိလား… အိန္ဂ်ယ္…။


အိမ္အျပန္ကားစီးလာတဲ႔ လမ္းတေလွ်ာက္ ေယာင္ျပီး အိတ္ထဲက ဖုန္းကို ကိုင္ကိုင္ၾကည့္ေနခဲ႔မိတယ္… မင္းမ်ား မက္ေဆ့ခ်္ပို႔လာမလားလို႔ေလ….။ 

အိမ္အျပန္လမ္းက ခမ္းေျခာက္လို႔… တိမ္ေတြဘယ္လိုေရြ႔ေနၾကသလဲ… ၾကယ္ကေလးေတြျပံဳးျပေနၾကသလား… လမင္းၾကီးေရာသာရဲ႔လားလို႔ မသိရေလာက္ေအာင္ ေကာင္းကင္ရဲ႔အုပ္မိုးမႈေတြ ကင္းမဲ႔ေနခဲ႔တယ္…..။


ကိုယ့္စိတ္ရဲ႔ႏိွပ္စက္မႈေၾကာင့္လည္း နာက်င္ခါးသီးမႈေတြက တစ္ကိုယ္လံုးကိုေလးလံေစခဲ႔ျပန္ျပီ…..။

မိုးေငြ႔