မိုးေငြ႔ဆိုတာ...ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔ ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ့...း)

Wednesday, 16 January 2013

ေဆာင္းရနံ႔.....





ေဆာင္းမနက္ခင္းရဲ႔ ေနျခည္ႏုႏုေအာက္မွာ ပန္းေတြ … ပန္းေတြ လွလိုက္တာ… အေရာင္စံုအေသြးစံု အပြင့္အခက္ေတြနဲ႔ လွခ်င္တိုင္းလွေနၾကတယ္…..။ ပန္းေတြအမ်ားစုက ရွမ္းျပည္ကေန သယ္လာေရာင္းၾကတာ… တခ်ိဳ႔ေတြက တိုက္ၾကီး ေမွာ္ဘီ ပဲခူး စတဲ႔ျမိဳ႔ေတြက ျခံထြက္ေတြကို ခူးယူလာေရာင္းၾကတယ္…။ ႏွင္းဆီပြင့္ၾကီးေတြမ်ား အပြင့္ၾကီးကို စြံကားေနတာပဲ အပြင့္ေလးကို ဇကာေလးနဲ႔စြပ္ထားလိုက္ေသးတယ္…။ ဘာအနံ႔မွမရွိတဲ႔  တရုတ္ျပည္ကလာတဲ႔ႏွင္းဆီ… တစ္ပြင့္ကိုသံုးရာက်ပ္တဲ႔…။ အရိုးတုတ္တုတ္ခိုင္ခိုင္နဲ႔ သံုးေလးရက္ အသာေလးခံတယ္…။ ေဆာင္းရာသီမွာပန္းေတြက အမ်ိဳးပိုစံုျပီးေရာက္လာၾကတယ္…။ စကၠဴပန္းလို႔အတြန္႔ေလးနဲ႔ အပြင့္ေသးေသးႏုတ္ႏုတ္ အရိုးပြပြၾကီးၾကီးေတြနဲ႔ အေရာင္ကႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္ ခရမ္းျပာေရာင္နဲ႔ ပန္းႏုေရာင္ ဘာပန္းေခၚသလဲေတာ့မသိဘူး…ဒါလဲ တရုတ္ကလာတာေနမယ္…။ ပန္းအစစ္ေပမယ့္ ပန္းေျခာက္နဲ႔ပိုတူေနတယ္…အရိုင္းစည္းတစ္စည္းကို ေလးေထာင္က်ပ္တဲ႔…။ အျဖဴေရာင္အပြင့္ေသးေသးေလးေတြနဲ႔က စိန္မႈန္ပန္းတဲ႔ နာမည္ေလးနဲ႔လိုက္ေအာင္ ပန္းစည္းေလးကၾကည့္လိုက္ရင္ စိန္မႈန္ေလးေတြလိုပဲလက္ေနတယ္… အပြင့္ျဖဴျဖဴေသးေသးေတြၾကားမွာ ခရမ္းေရာင္အပြင့္ေသးေသးေတြက ၾကိဳၾကားၾကိဳၾကားပြင့္ေနၾကတယ္….။ 

ဒီလိုပြင့္လင္းရာသီမွာ ပြဲလမ္းသဘင္ေတြကလဲမ်ားသလို အလွဴမဂၤလာပြဲေတြလည္းမ်ားေတာ့ ပန္းေစ်းကြက္ကပိုေကာင္းေနတာေပါ့…။ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ႔ ပန္းအမ်ိဳးအစား အေရာင္ေတြကို စိတ္ၾကိဳက္ေရြးခ်ယ္သံုးလို႔ရတယ္ေလ…။ ဂႏၶာမာပန္းေတြကလည္း အပြင့္အရြယ္စံု အေရာင္ေသြးစံု။ ကာေနရွင္းဆိုလဲ ေရာင္စံု… လီလီ လက္ထပ္ပန္း…ေျမျမိဳ႔ပန္း ေဒစီပန္း…သစၥာပန္း…အို..အစံုအစံုပါပဲ…။

ဟုိအရင္ ငယ္စဥ္တုန္းက ေတာင္ေပၚေဒသမွာေနခဲ႔ဖူးေတာ့ ေဆာင္းရာသီရဲ႔ ခ်မ္းခိုက္တုန္ေအးမႈကို ညမအိပ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အန္တုခဲ႔ရဖူးတယ္…။ ျပီးေတာ့ ေမြးရာပါ ႏွာေခါင္းေပါက္တစ္ဖက္ကပံုမွန္ထက္ေသးေနလို႔ အသက္ရွဴရတာ ပိုအားစိုက္ရတယ္… ႏွာေခါင္းနဲ႔မလံုေလာက္တဲ႔အခါ ပါးစပ္နဲ႔ပါရွဴရတဲ႔ အခါမ်ိဳးရွိခဲ႔တယ္…။ အထူးသျဖင့္ ေဆာင္းရာသီလိုအခ်ိန္မ်ိဳး ႏွင္းေတြပိန္းပိတ္ေနေအာင္က် ေနေရာင္ကိုေတာင္ တေနလံုးေနမွမျမင္ရတဲ႔ ေန႔မ်ိဳးကို ျဖတ္သန္းရတဲ႔အခါမ်ိဳးဆို ညအိပ္ယာ၀င္ဖို႔ေတာင္ေၾကာက္ခဲ႔ဖူးတယ္…။ ေအးလြန္းလို႔ ႏွာေစးတယ္ ႏွာေစးေတာ့ ႏွာေခါင္းပိတ္ေရာ... ဒီေတာ့ အသက္ရွဴလို႔မရေတာ့ဘူး… ေခါင္းအံုးကို ျမင့္ျမင့္ခုအိပ္ရတယ္…ညသန္ေခါင္း အိပ္ေမာက်ေတာ့မယ္ဆို အသက္ရွဴမရလို႔ ထထိုင္ေနရတဲ႔ညမ်ိဳးေတြကို ျဖတ္သန္းခဲ႔ရေတာ့ ေဆာင္းရာသီကို ကိုယ္ေၾကာက္တတ္လာခဲ႔တယ္…။ ကိုယ္အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ ေတာင္ေပၚေဒသကိုစြန္႔ခြာျပီး မွ်တတ႔ဲရာသီဥတုရွိတဲ႔ ေျမျပန္႔အရပ္ကိုလာေနရေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႔ ညမအိပ္ရေတာ့တဲ႔ ႏွာေခါင္းပိတ္တဲ႔ ဒုကၡေတာ္ေတာ္ေလးကိုေ၀းသြားတယ္….။ ဒီရာသီဥတုေလးနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ေတာ္ေတာ္အစဥ္ေျပေနတယ္… ဒီေန႔အခ်ိန္ထိဆိုပါေတာ့..။ ေဆာင္းရာသီကို သေဘာက်မိတာက ခုလိုပန္းပြင့္ကေလးေတြ ၾကြားၾကြားနဲ႔ဖူးပြင့္ခြင့္ရွိတာတခုထဲကိုပါပဲ…။ ေအးတာကိုေတာ့ ကိုယ္ကေၾကာက္ေနမိတာေလ….။


အေရာင္စံုလွပၾကြရြေနတဲ႔ ပန္းစည္းေသးငယ္အသြယ္သြယ္ကို ၾကည့္ရင္း… လြန္ခဲ႔ေသာ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္တုန္းက ေဆာင္းနံနက္ခင္းေတြကို သတိရမိသြားတယ္….။ ကိုယ္ေနခဲ႔ဖူးတဲ႔ ေတာင္ေပၚေဒသျမိဳ႔ကေလးက တကယ္ေတာ့ ေတာင္ေတြပတ္လည္၀ိုင္းေနတဲ႔ ခ်ိဳင့္၀ွမ္းေဒသေလးပါ…။ အဲဒီေဒသမွာ ေတာင္ေပၚေဒသမွာရွိတတ္တဲ႔ ခ်ယ္ရီပန္းတို႔လိုပန္းမ်ိဳးေတြ မပြင့္ပါဘူး…။ ကိုယ္မွတ္မိသေလာက္ေတာ့ စိန္ပန္းနီ စိန္ပန္းျပာပင္ေတြကေတာ့ ကိုယ္တို႔ရဲ႔ အလယ္တန္းေက်ာင္း၀င္းထဲမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိတယ္…။ ေနာက္… ကိုယ္မေမြးခင္ကတည္းက ရွိေနခဲ႔တဲ႔ လမ္းမရဲ႔ ဟိုဖက္ဒီဖက္မွာ စီတန္းေနတဲ႔ လံုးပတ္ၾကီးၾကီး ကုကၠိဳပင္ၾကီးေတြ…အဲဒီကုကိၠဳပင္ၾကီးမွာ သဘာ၀အေလွ်ာက္ကပ္ျပီးေပါက္တဲ႔ အ၀ါေရာင္ ခရမ္းေရာင္ သစ္ခြပန္းေတြ တြဲေလာင္းေလးေတြ ပြင့္လို႔ရယ္…  ။ အဲဒီေဒသမွာ ေဆာင္းတြင္းဖက္ဘာပန္းေတြပြင့္သလဲ ကိုယ္ေသခ်ာမမွတ္ေတာ့…။ ျပီးေတာ့ ပန္းပင္ေတြ ပန္းပြင့္ေတြကို စီးပြားျဖတ္စိုက္ပ်ိဳးသူေတြလဲမရွိၾကဘူး…။ 

ကိုယ္မွတ္မိတာေတာ့ ကိုယ္တို႔အိမ္ေနာက္ေဖး ေရတြင္းနားမွာ… ႏွင္းဆီပင္ေတြရွိတယ္… ျပီးေတာ့ ေဇာ္စိမ္းပန္းပင္ေတြ ဒီေလာက္ပဲ…။ ေၾသာ္….ျပီးေတာ့ အရြက္ဖားဖားနဲ႔ ပိန္းရြက္ပင္ေတြ ဟုတ္တယ္ ဒါေလာက္ပဲ…။ ေစ်းထဲမွာ ဘုရားပန္းအိုးထိုးဖို႔ ပန္းမရတဲ႔ေန႔မ်ိဳးမွာဆို အဖြားက ေဇာ္စိမ္းပန္းေတြကိုပဲ ခူးျဖတ္ျပီး ကပ္ေလ့ရွိတယ္…။ အဲဒီပန္းက ေရမွန္မွန္လဲေပးရင္ တစ္ပတ္ဆယ္ရက္မကခံတယ္တဲ႔…။ ႏွင္းဆီပန္းပင္ေတြက ပိုးက်တယ္…။ ကိုယ္က ပိုးေကာင္ေလးေတြကိုေၾကာက္တတ္ေတာ့… အဲအပင္နားကိုမကပ္ေတာ့…။ မွတ္မွတ္ရရ ၂၀၀၀ခုႏွစ္တုန္းက ဗယ္လင္တိုင္းေန႔ကို ပန္းစည္းရဖူးတယ္…ေတာ္ေတာ္လည္းလွတဲ႔ ပန္းစည္းေလးပါ…။ ပန္းစည္းေလးကိုေျဖ ပန္းအိုးထိုးမယ္လုပ္ေတာ့…လားလား… ပိုးေကာင္ၾကီးက တုတ္တုန္ခဲခဲၾကီးနဲ႔ ရိုးတံမွာကပ္ေနတာစိမ္းေနတာပဲ…အဲလို…အဲလို…ေၾကာက္တယ္ဆို ပိုၾကံဳရတတ္တယ္…။

 မနက္ေစာေစာ ေစ်းသြားတဲ႔လမ္းေတာက္ေလွ်ာက္ လမ္းေဘးျခံဳပင္မွာ အေလ့က်ေပါက္တတ္တဲ႔ ေတာစံပါယ္ပန္းေတြကိုေတာ့ ငယ္တုန္းက ေစ်းသြားတိုင္း ခူးခူးတတ္တယ္…လက္ဖ၀ါးထဲ အျပည့္အလွ်ံရတ႔ဲအထိ ခူးသြားတယ္… ေစ်းထဲေရာက္ေတာ့ ေစ်းသည္အေဒၚၾကီးေတြဆီက ႏွီးတစ္ခုေတာင္းျပီး အမွ်င္ေသးေတာင္ခြာယူ ခူးလာခဲ႔တဲ႔ ေတာစံပါယ္ပန္းေလးေတြကိုသီလိုက္တယ္….။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဘုရားပူေဇာ္တယ္…။ အဲဒီပန္းေလးကိုေတာ့ခ်စ္တယ္…။ ရိုးစင္းတဲ႔ဘ၀နဲ႔ လံုး၀အျဖဴသက္သက္ ဘာပကာသနမွာမပါတဲ႔ပန္းကေလး…။ သူ႔ကိုဘယ္သူကမွ ပြဲလမ္းသဘင္မွာသံုးဖို႔တကူးတကန္႔လာျပီး မခူးယူၾကဘူး….။ သူ႔ဘ၀ေလးကတျခားပန္းေတြနဲ႔စာရင္ ပိုျပီးလြတ္လပ္တယ္…။ အပင္မွာဖူးတယ္ ငံုတယ္ ပြင့္တယ္ ေ၀တယ္…အခ်ိန္တန္ေတာ့ေၾကြတယ္…။ ျပန္ေတြးမိရင္း လြမ္းမိပါတယ္ေလ….။ ကိုယ္ေတာစံပါယ္ေလးကို ျမင္ခြင့္မရတာ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္လာခဲ႔ျပီ…။ ခုဆို ရာသီေတြေျပာင္း ႏွစ္လေတြေဟာင္းသြားေတာ့ ေတာစံပါယ္ေလးေပါက္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ ျခံဳပင္ေလးေတြလည္း မရွိေလာက္ေတာ့ပါဘူး…။ လမ္းေတြလည္း အရင္လိုဖုန္တလံုးလံုးနဲ႔ေျမလမ္း ခဲလမ္းမဟုတ္ေတာ့… ကတၱရာေစးေတြမဲနက္ေနတဲ႔ လမ္းမၾကီးေဘးက ေတာစံပယ္ျခံဳပင္ေလးလည္း လူေတြခုတ္ထြင္ရွင္းလင္းတဲ႔အထဲပါသြားေရာေပါ့…..။

ဒီမနက္တရုတ္တန္းေစ်းက ေတြ႔ခဲ႔တဲ႔ပန္းေရာင္စံုေတြေၾကာင့္ ကေလးဘ၀တုန္းက ေဆာင္းမနက္ခင္းဆီကုိေခၚေဆာင္သြားခဲ႔တဲ႔ အေတြးစေတြကို စာတပုဒ္ေရးလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္….။

မိုးေငြ႔

8 comments:

မယ္ကိုး said...

လြမ္းစရာေလး။ ေဆာင္းရနံ႔မဲ႔သူျဖစ္ေနတာ ၾကာခဲ႔ပါၿပီ။

မိုးနတ္ၾကယ္စင္ said...

မမရဲ႕ ရင္တြင္းခံစားခ်က္ေလးနဲ႔ ေသသပ္လွပတဲ႔
အေရးေလးကို သေဘာက်မိတယ္...မုိးနတ္ကေတာ႔
ပန္းသိပ္မခ်စ္တတ္ေပမဲ႔ ပန္းေလးေတြျမင္ရင္
သေဘာက်မိတယ္..ဘာပဲေျပာေျပာ မိန္းကေလးဆိုတာ
က ပန္းမၾကိဳက္တာေတာ႔ ခပ္ရွားရွားပဲမလား...:)
ႏွာေခါင္းပိတ္တယ္ဆုိေတာ႔ အေအးကိုေၾကာက္တာ
မဆန္းပါဘူးမရယ္...ဟုိရက္က မုိးနတ္လဲ ငယ္ငယ္
ကတည္းက ခုခ်ိန္ထိတခါမွကို မျဖစ္ဘူးပဲနဲ႔.သီတင္းကၽြတ္ရက္ေလာက္ကတည္း
ကစျပီး အေအးမိလိုက္တာ ေႏြကုိ မတမ္းတစဖူး
ေႏြျမန္ျမန္ေရာက္ရင္ ေကာင္းမွာပဲလုိ႔တမ္းတမိတယ္
ခုေတာ႔ ေပ်ာက္သြားလို႔ ကိုယ္ခ်င္းစာမိတယ္...
အျမဲမဟုတ္တာေတာင္ မုိးနတ္ေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္ရ
လုိ႔...ငယ္ငယ္ကတည္းက အျမဲျဖစ္တတ္တယ္ဆုိ
တဲ႔ မကိုကိုယ္ခ်င္းစာနားလည္မိပါတယ္....:)
ေကာင္းေသာညပါမ...
ခ်စ္တဲ႔....မုိးနတ္

စံပယ္ခ်ိဳ said...

မီးမီးေနတဲ႔ဖူးတဲ႔ အဲဒီ
ေတာင္ေတြပတ္လည္၀ိုင္းေနတဲ႔ ခ်ိဳင့္၀ွမ္းေဒသေလးကုိ
မ်က္စိထဲျမင္ၾကည္႔လုိ႔ရမိတယ္
စိန္ပန္းျပာဆုိလုိ႔ေတာင္ၾကီးကုိရုတ္တရက္သတိရလုိက္တာ
ဂ်က္တုိ႔ငယ္ငယ္က အထက္တန္းထိ ေနခဲ႔တဲ႔ေနရာအိမ္ရွ႕
မွာစိန္ပန္းျပာပင္ၾကီးရွိတယ္ေလ ပြင္႔တဲ႔အခ်ိန္ျပီးလုိ႔
ပန္းေတြေၾကြရင္အရမ္းလွတာပဲ ေျမနီလမ္းကုိအျပာေရာင္ဖုန္း
လုိက္တာေလ..
ဒါေလးဖတ္ျပီး မီးမီးကုိ ေဆာင္းမနက္ခင္းဆီေခၚေဆာင္
သြားသလုိဂ်က္ကုိလဲဒီပုိစ္႔ေလးက ထပ္တူေခၚေဆာင္သြားခဲ႔ပါတယ္လုိ႔။

Candy said...

ကန္ဒီလည္း စံပယ္ပန္းအရမ္းႀကိဳက္တာ... ခေရလည္း ႀကိဳက္တယ္ :D

ညိမ္းႏိုင္ said...

ရာသီစာပို႕စ္ေလးဆိုပါေတာ့ေလ.....၊အဲ့လိုပို႕စ္မ်ဳိးေလး
ေတြလည္း ဖတ္ေကာင္းေအာင္ေရးတတ္တာပါပဲလားဗ်...၊
ေတာစံပယ္ေလးေတြကိုေတာင္လြမ္းသြားမိရဲ႕.....။

May Khin said...

ပန္းရနံ.တစ္သင္းသင္းနဲ.ဒီေဆာင္းမနက္ခင္းေလးမွာ
အလည္ေရာက္ခဲ.ပါတယ္ကြယ္။
ခင္တဲ.အန္တီေလးေမခင္

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္ said...

ေယာက်ာ္းေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေပမယ့္ ပန္းပင္ေတြ
ပင္းပြင့္ေတြကို အရမ္းျမတ္ႏိုးတယ္ အထူးသျဖင့္ စံပယ္ေပါ့ ။

san htun said...

ေဆာင္းမနက္ခင္းေတြထဲက ခေရပန္း၊ စံပယ္ပန္း၊ ကံ့ေကာ္ပန္း၊ စိန္ပန္းၿပာ၊ ပိေတာက္..ၿမန္မာၿပည္က ပန္းေတြ လြမ္းမိပါရဲ ့