မိုးေငြ႔ဆိုတာ...ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔ ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ့...း)

Wednesday, 27 June 2012

မိုးထဲ.....



ဇြန္လရဲ႔ မိုးသက္ေလမွာ စကားပန္းေတြက ထံုအီေမႊးပ်ံ႔လို႔…။
ေကာင္းကင္ၾကီးတစ္ခုလံုးလဲ ခဲသားေရာင္တိမ္အုပ္ေတြနဲ႔ျပည့္ႏွက္လို႔...။

မင္းကိုလွမ္းၾကည့္ေတာ့ လက္ထဲမွာ စကားပန္းေတြနဲ႔...ဂ်င္းေဘာင္းဘီအနက္နဲ႔တြဲ၀တ္ထားတဲ႔ ပါးလြလြအျဖဴေရာင္ရွပ္အက်ီၤက ေလတလြင့္လြင့္နဲ႔...။ စကားပန္းဟာ ကမၻာေပၚမွာ ရနံ႔အေမႊးဆံုးပန္းထဲမွာ ပါ၀င္တယ္လို႔ ကိုယ္ၾကားဖူးတယ္…။ တစ္ပင္လံုး အပြင့္ေတြခ်ည္းပြင့္ျပီး အရြက္မရွိသေလာက္နည္းတဲ႔ ရုိးတံက်ဲက်ဲ အကိုင္းေတြမွာ ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴျပန္႔ၾကဲေနၾကတယ္….။ ကိုယ့္ကို မင္းျပံဳးျပလိုက္တဲ႔ အဓိပၸါယ္ကို ကိုယ္ၾကိဳးစားဖြင့္ၾကည့္ေနတုန္း... နားထဲမွာေရစီးသံ တေ၀ါေ၀ါကိုၾကားေနရတယ္....။

ကိုယ္သိျပီ....။
ကိုယ္တုိ႔ စမ္းေခ်ာင္းနေဘးမွာ အတူသြားထိုင္ၾကမယ္...။

လြင္ျပင္က်ယ္ၾကီးတစ္ခုကို တခဏေလးျဖတ္ေလွ်ာက္ျပီးခ်ိန္မွာေတာ့.... ဟိုးးး ေခ်ာက္ကမ္းပါးနက္ထဲမွာ စီးဆင္းေနတဲ႔ စမ္းေခ်ာင္းကိုေရာက္ျပီ....။ စမ္းေခ်ာင္းလို႔သာေျပာတယ္ တကယ္ေတာ့ အဲဒါက ေရခဲျမစ္တစ္ခုတ႔ဲ...။ ေရစီးသံေတြက ပိုပိုက်ယ္လာတယ္.....။ ျမက္ခင္းေတြေပၚ ကိုယ္တို႔ ထိုင္ခ်လိုက္တယ္...ဟိုးး ေအာက္ထဲကိုငံု႔ၾကည့္ေတာ့ အရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႔စီးဆင္းေနတဲ႔ ေရေတြက ေဖြးလို႔ရယ္...။

ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရွိတဲ႔ဖက္က တံျမက္စည္းပင္ရွည္နဲ႔ ဟိုဖက္ကမ္းက ျမက္ပင္ရွည္ေတြဟာ ေလအသြဲ႔မွာ ဘယ္ညာယိမ္းလို႔ ကခုန္ေနသလိုလို…။ မိုးရိပ္မိုးေငြ႔ေၾကာင့္ ရာသီဥတုဟာ ရုတ္တရက္ေအးစိမ့္လာတယ္..။ မင္းနဲ႔ကိုယ့္အၾကားျငိမ္သက္မႈက ျမစ္ဆီကေရစီးသံ ဖားေအာ္သံနဲ႔ ဟိုးး အေ၀းကေျပးလာတဲ႔ မိုးရဲ႔အသံကိုေတာင္ ေရာျပီးၾကားေနရတယ္..။ မိုးရြာေတာ့မယ္…။


တံျမက္စည္းပင္ေတြကို ကိုယ္လက္နဲ႔စုျပီး ျမက္ရိုင္းပင္ရွည္ရွည္တစ္ပင္နဲ႔ စည္းလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ မင္းလက္ထဲက စကားပန္းတစ္ပြင့္ကို စည္းထားတဲ႔ ျမက္ပင္ၾကားထဲထုိးလိုက္တယ္..။ ဘယ္ေလာက္လွလည္း ၾကည့္စမ္း.. ဒီလိုပန္းစည္းမ်ိဳး ကမၻာေပၚမွာ ဘယ္မွာမွ၀ယ္လို႔မရတဲ႔ ပန္းစည္း...။

လွတယ္ မဟုတ္လား အိန္ဂ်ယ္.......း)

ဟိုဖက္ကမ္းကို လွမ္းျပီးေငးေမာေနတဲ႔ မင္းကုို ကိုယ္လက္ညိဳးေလးနဲ႔ပခံုးကိုတို႔ျပီး ေမးေငါ့ျပေတာ့ မင္းကသေဘာက်ျပီး ကိုယ့္နားသယ္စပ္က ဆံႏြယ္ၾကားထဲကို စကားပန္းတစ္ပြင့္ထိုးပန္ေပးလိုက္တယ္...။
ျပီးေတာ့ စကားပန္းတစ္ပြင့္ကို ေကာက္ယူျပီး ၾကိဳးတံတားဆီကိုေလွ်ာက္သြားလိုက္တယ္.........။ ဒီဖက္နဲ႔ ဟိုဖက္ကူးဖို႔ အရင္တုန္းက ၾကိဳးတံတားေလးမရွိဘူး....။ ေပႏွစ္ဆယ္ေလာက္ပဲ ရွိတဲ႔ ၾကိဳးတံတားေလးကိုျဖတ္သြားျပီး ဟိုဖက္ကမ္း ကိုယ္တို႔ထုိင္ေနတဲ႔ ေနရာနဲ႔တည့္တည့္မွာ မင္းကထိုင္ခ်လိုက္တယ္။... ျပီးေတာ့ ျမက္ပင္ရွည္နဲ႔ အ၀ါေရာင္ပန္းပြင့္ေသးေသးေလးေတြကို လက္နဲ႔စုစည္းလိုက္တယ္ စကားပန္းေလးကို အလည္မွာထိုးစိုက္လိုက္တယ္...။ ကိုယ့္ကို မင္းက လက္ကိုင္ပု၀ါအျဖဴေလး ေ၀့ရင္း ပန္းစည္းေလးကိုျပတယ္.....။ ကိုယ္လက္မႏွစ္ဖက္ေထာင္ျပလိုက္တယ္...။
ေလေတြနဲ႔အတူ မုိးစက္မိုးပြင့္ေတြလြင့္က်လာတယ္.......။ ဒီႏွစ္မိုးက ေတာ္ေတာ္ေနာက္က်မွေရာက္လာခဲ႔တာ…။ ကိုယ္ရွိတဲ႔ ဖက္ကို မင္းျပန္ေရာက္ေတာ့ မုိးေရစက္ေတြေၾကာင့္ မင္းဆံပင္ေတြနဲနဲစိုေနျပီ.....။ မိုးက်ေနပံုေလးက ကဗ်ာဆန္လိုက္တာ... မိုးစက္ေသးေသးေလးေတြ ဖြဲဖြဲေလးရြာခ်ေနတာ.....။ ဒါေၾကာင့္ လူကို စိုရႊဲသြားေစတာမ်ိဳးလဲ မျဖစ္ဘူး...။

ကိုယ္တို႔ဒီေနရာေလးကို မေရာက္ျဖစ္တာၾကာျပီေနာ္ အိန္ဂ်ယ္...။
မင္းက သီခ်င္းတိုးတုိးကေလးညည္းျပတယ္....။ ကိုယ္ကဒူးႏွစ္ဖက္ကိုလက္နဲ႔ပိုက္ျပီး ယွက္ထားတဲ႔လက္ႏွစ္ဖက္မွာ မ်က္ႏွာတစ္ျခမ္းအပ္ သီခ်င္းေလးဆိုညည္းျပတဲ႔ မင္းမ်က္ႏွာကိုၾကည့္တယ္...။

ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုး မီးခုိုးေရာင္ေတြအုပ္ဆိုင္းလို႔...။ မိုးဖြဲဖြဲေတြစုျပီး ကိုယ့္မ်က္ႏွာေပၚမွာ မိုးစက္ေတြျဖစ္ျပီးစီးက်လာတဲ႔ မုိးေရေတြကို မင္းက လက္ညိဳးေလးေကြးျပီး သပ္ခ်ေပးေနတယ္..။
မိုးေရထဲမွာ မင္းကိုယ့္ကို ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ေျပာျပေသးတယ္......။ မင္းပံုေျပာတာ ကိုယ္တခါမွနားမေထာင္ဖူးဘူး…။ မင္းက သီခ်င္းဆိုေကာင္းသလို စကားေျပာေတာ့လဲ ပ်ိဳမ်စ္ႏုနယ္ျပီး ေတာ္ေတာ္ႏူးညံ့၀ါညက္တယ္…။ မင္းမ်က္လံုးေတြကလည္း ေကာင္းကင္ေပၚကက်လာတဲ႔ မုိးစက္ေတြလိုပဲ လင္းလင္းလက္လက္နဲ႔.....။
ပံုျပင္ေျပာေနတဲ႔ မင္းအသံထဲမွာ အခ်စ္ကို ကိုယ္ခံစားမိလိုက္ရလို႔ အံ့ၾသသြားမိတယ္...ျပီးေတာ့ ရမ္းေရာ္မွန္းဆမႈေတြ လြမ္းဆြတ္ေအာက္ေမ႔မႈေတြပါ၀င္ေနတယ္...။ အဲဒီကတည္းက မင္းပံုျပင္ေလးဟာ အလြမ္းနဲ႔ဇာတ္သိမ္းလိမ္႔မယ္လို႔ ကိုယ္သိျပီးသား.....။

ပံုျပင္ကေလးျပီးဆံုးသြားျပီ....။ မင္းပါးျပင္ကို ကိုယ္လက္၀ါးနဲ႔အုပ္ၾကည့္ေတာ့ ေအးစက္ေနတယ္.....။
ကိုယ္တို႔ျပန္ၾကရေအာင္ အိန္ဂ်ယ္.....။

ျပီးရင္ ... ေအးစက္ေနတဲ႔မင္းရဲ႕ႏွလံုးသားေလးေရာ မင္းခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုးပါေႏြးေထြးသြားေအာင္ ကိုယ္ေကာ္ဖီပူပူေလးတစ္ခြက္ေဖ်ာ္တိုက္မယ္.......း)

မိုးေငြ႔

Saturday, 23 June 2012

ပ်င္းလို႔.....


ေဟာဗ်ာ.....မိုးက်ေနပါ့လား....။ မိုးရာသီမွာ ထီးမကိုင္တတ္ေသာအက်င့္က ေဖ်ာက္မရ...။ အိမ္ေပၚမွဆင္းခဲ႔ရာ ေအာက္ေရာက္မွ မိုးျမင္လို႔ ထီးေဆာင္းရမယ္မွန္းသူသတိရသည္...။ ကဲ..မိုးတြင္းမိုးရြာတာ အဆန္းမွတ္လို႔ ရြာေပ့ေစဆိုျပီး ေပကပ္ကပ္နဲ႔ထြက္လာလိုက္သည္....။
ရာသီဥတုမွာ ေအးစက္စက္ စိုစိစိ....။
ေျမေအာက္မီးၾကိဳးမ်ားျမႈပ္ရန္ ေျမာင္းမ်ားကိုလမ္းတေလွ်ာက္ေဖာ္ထားျခင္းေၾကာင့္ ေျမနီဗြက္မ်ား
မွာ ေနရာအႏွံ႔ ရဲပေရာင္းခတ္လ်က္...။

အျဖစ္အပ်က္ကား... အင္တာနက္ဆိုင္တစ္ဆိုင္ထဲတြင္ ျဖစ္၏...။ (ကညိမ္းေရ..ေညးအသံုးအႏႈန္းေတြခနယူသံုးမကြယ္....း))
အကၽြႏု္ပ္ႏွင့္ ထာ၀ရပိတ္သတ္တစ္ဦး ခ်က္ရြန္း၌ အေျခအတင္အၾကိတ္အနယ္စကားေျပာၾကပံုကား......။


ပိတ္သတ္ၾကီး: မုိးေအးေအးနဲ႔ ကဗ်ာစပ္ေနတာလား

အကၽြႏ္ုပ္: ဟမ္.... ဘယ္တုန္းက ကဗ်ာေရးတတ္လို႔တုန္းကြယ္

ပိတ္သတ္ၾကီး: မသိပါဘူး..မုိေအးေအးနဲ႔ အိမ္မွာႏွပ္ျပီး(ေကာင္းကင္)ကင္းေကာင္ျဖစ္ေနပီလားလုိ႔ :P

အကၽြႏ္ုပ္: ဟီးးး အိမ္မွာလိုင္းမရေတာ့ဘူးေလ ဆိုင္မွာပါခုက

ပိတ္သတ္ၾကီး: အြန္

အကၽြႏ္ုပ္: သူမ်ားဇာတ္လိုက္ကို မနာလိုမျဖစ္ပါနဲ႔

ပိတ္သတ္ၾကီး: အခုအိမ္မွာမဟုတ္ဘူးလား

အကၽြႏ္ုပ္: ဟုတ္ဘူး

ပိတ္သတ္ၾကီး: မျဖစ္ပါဘူး

အကၽြႏ္ုပ္: အိုင္စရင္းမ္မွာ

ပိတ္သတ္ၾကီး: ေၾသာ္ အဲဒီမွာ Net One ဆုိပီးမမိဘူးလား အဲဒီလုိင္းေကာင္းတယ္ အမတို႔လမ္းဟုိဘက္ထိမိတယ္ေျပာတာပဲ

အကၽြႏ္ုပ္: မိတယ္ ႏွစ္တံုးထဲ အဲဆိုင္ကေကာင္ေလးက ႏွစ္တံုးဆို မသံုးနဲ႔အမတဲ႔ ေျပာတယ္

ပိတ္သတ္ၾကီး: ပုိမိေအာင္လုိ႔ Blue way တစ္ခု၀ယ္လုိက္ ေလးတုံးေလာက္မိလိမ့္မယ္

အကၽြႏ္ုပ္: ဖုန္းနဲ႔သံုးရင္ေကာ...

ပိတ္သတ္ၾကီး: ဖုန္းနဲ႔ေတာ့ အဲဒါခံသုံးရင္အဆင္မေျပေလာက္ဘူးထင္တယ္ တစ္ခါမွသုံးဖူးေတာ့

အကၽြႏ္ုပ္: မသိဘူး ဖုန္းနဲ႔ကသက္သာတယ္ေျပာလို႔

ပိတ္သတ္ၾကီး: ဖုန္းနဲ႔က ပုိကုန္မွာေပါ့

အကၽြႏ္ုပ္: တစ္မိနစ္ကိုေလးဆယ္ဆို......ေျပာရဦးမယ္ ဟိုေန႔တုန္းက -------မွာ ေကာင္ေလးနဲ႔စကားေလးေျပာမိပါတယ္ ျပသနာရွာခံလိုက္ရတာ...ဟိဟိ သြားမေမးနဲ႔ဦး ညည္းအမဖုန္းနံပါတ္ကိုေတာင္းသြားေသးတယ္ သာမီးကေတာ့မေပးဘူးေလ...

ပိတ္သတ္ၾကီး: သူေျပာပါတယ္ေပးလုိက္လုိ႔ သူ႔ကုိလဲေျပာလုိက္တယ္

အကၽြႏ္ုပ္: အဟိ... အဲဒါဘာလို႔ေျပာလဲ ဘယ္သူမွလဲဆက္တာမဟုတ္ဘဲနဲ႔ အဲလိုပဲ သူတို႔ေတာင္းေနတာပဲ ဆက္တာလဲမဟုတ္ဘူး

ပိတ္သတ္ၾကီး: ေတာင္းတုိင္းေပးစရာလား

အကၽြႏ္ုပ္: လက္ထဲမွာကိုင္ထားတာကို မေပးဘူးလို႔ေျပာလို႔ရမလား လူမႈေရးရွိေသးတယ္ေလ သာမီးကေတာ့ အိပ္ထဲထည့္ထားတာ သူမေတြ႔လို႔ ေတာ္ေသးတယ္ ဟိ

ပိတ္သတ္ၾကီး: စိတ္ဆုိးခ်င္လဲဆုိးစရာပဲေလအခါခါႏုတ္ဆက္လုိ႔ကုိမပီးေတာ့ဘူးေလ

အကၽြႏ္ုပ္: သူတို႔က်ေတာ့ ေကာင္မေလးေတြနဲ႔ေတြ႔ရင္လဲ အဲလိုပဲ ရပ္ျပီးအၾကာၾကီးေျပာတာပဲ

အကၽြႏ္ုပ္: အဟဟ..မနာလိုျဖစ္လိုက္ၾကတာ ဒါကေတာ့မတတ္ႏိုင္ဘူး ဒီႏွစ္က တို႔အရမ္းအရမ္းကိုစံြမယ္တဲ႔ ခ်စ္ေမႊးကလဲေမးေစ့ေအာက္မွာေပါက္ေနေသးတယ္ေလ...

ပိတ္သတ္ၾကီး: မ်က္စိလား

အကၽြႏ္ုပ္: ေရာ္.....ခက္ျပီ ဒိလိုပါပဲ လူခ်စ္လူခင္ေပါမ်ားေတာ့လဲ

ပိတ္သတ္ၾကီး: ထင္လုိ႔ပါ

အကၽြႏ္ုပ္: ထင္တာမဟုတ္ဘူး လက္ေတြ႔ပါ အမယ္တင္ထားတဲ႔စာသားကတယ္မိုက္ပါလား ၾကိဳးေတြရႈပ္ေနရင္လာကူျဖတ္ေပးရမား ခ်ည္ထားတာေတြကို...

ပိတ္သတ္ၾကီး: တစ္ခ်က္ထဲျပတ္သြားမယ္ဆုိရင္ေတာ့လာျဖတ္ေပးေလ

အကၽြႏ္ုပ္: တိန္... တို႔အဲေလာက္မစြမ္းေသးဘူးထင္တယ္

ပိတ္သတ္ၾကီး: ထင္လုိ႔ပါ အစြမ္းေတြကလွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ေနတာ

အကၽြႏ္ုပ္: ဟယ္...ဂယ္ၾကီးေျပာတာ... အြမ္...ဘယ္မွာေတာက္လို႔တုန္း

ပိတ္သတ္ၾကီး: း)

အကၽြႏ္ုပ္: မျပံဳးပါနဲ႔ တို႔က အီေနာစန္႔ေလးပါကြယ္ မယံုဘူးလား

ပိတ္သတ္ၾကီး: ယုံရမွာလား

အကၽြႏ္ုပ္: အင္းေလ... ဟဟ...အတည္မွတ္ေနဦးမယ္ ပ်င္းလို႔ ေပါက္ကရေေတြေလွ်ာက္ေျပာေနတာ တကယ္ေတာ့ သာမီးက အခ်စ္ေတြကုန္ခမ္းေနလို႔ ကုန္ၾကမ္းမရမကရွာျပီး စာေရးေနရသူပါကြယ္...

ပိတ္သတ္ၾကီး: ႀကဳိးစားပါဟယ္... :P

အကၽြႏ္ုပ္: ဘာကိုၾကိဳးစားေနတာလဲ

ပိတ္သတ္ၾကီး: မွားလုိ႔ ႀကဳိးစားစရာမွမလုိတာ ဒီေလာက္စြံေနတာကုိ ကုန္ၾကမ္းေတြက ေပါ..ေပါ့ ဟုတ္တယ္မလား

အကၽြႏ္ုပ္: ေအာ္ကဲ...ေလွ်ာက္ေျပာေနတာပါဆို....ခ်စ္ခင္သူမရွိလို႔ ငိုမဲ႔မဲ႔ဘ၀မွာပါကြယ္

ပိတ္သတ္ၾကီး: ဟုတ္လား

အကၽြႏ္ုပ္: အင္းပါ....ဆို

ပိတ္သတ္ၾကီး: ဒီက ငိုဖုိ႔ကုိလဲထားပါအုံး

အကၽြႏ္ုပ္: ဘာလိဳ႔ငိုမတုန္း ဘူဘာလုပ္လဲညည္းကို

ပိတ္သတ္ၾကီး: ဘူမွဘာမွမလုပ္ပါဘူး ခ်စ္မယ့္သူမရွိလုိ႔ ဒီကလူငုိဖုိ႔လဲထားပါအုံးလုိ႔ေျပာတာ

အကၽြႏ္ုပ္: ဟြန္းးး သူက ခ်စ္မယ့္သူမားမားၾကီးရွိေနတာကိုမ်ား အမွန္တိုင္း၀န္ခံရရင္ ကိုယ္ကိုခ်စ္တဲ႔သူေတြကမ်ားေနတာ ကိုယ္ကတစ္ေယာက္မွျပန္မခ်စ္တာခက္တယ္...ဟင္းးး

ပိတ္သတ္ၾကီး: ေျပာကာမွ... း)

အကၽြႏ္ုပ္: ဟီးးး တကယ္ အဲဒါ အတည္အတည္ လူေတြကခက္ပါတယ္ သူမ်ားခ်စ္ေတာ့ျပန္မခ်စ္ခ်င္ သူမ်ားမခ်စ္တာကိုမွခ်စ္ခ်င္ အဲလိုျဖစ္ေနတာ

ပိတ္သတ္ၾကီး: အဲဒါ လူ ပဲေလ လူအမ်ားစုရဲ့ သေဘာတရားကအဲလုိပဲ

အကၽြႏ္ုပ္: အဟီးးး ဘာေတြေျပာမိကုန္ပီလဲမသိဘူး လူမွားကုန္ျပီ

ပိတ္သတ္ၾကီး: မွားကုန္လဲျပန္ေျပာလုိက္အုံး..ဟုိဘက္ကလူကုိ

အကၽြႏ္ုပ္: အဟီးးး ေဆာတီးေနာ္ ေနာက္တာပါ...ခ်ိပ္ခ်ိဳးနဲ႔ ဘူနဲ႔မွမေျပာဘူး

ပိတ္သတ္ၾကီး: မဆုိးပါဘူး..စိတ္ဆုိးတယ္ဆုိတာ လူညံ့ေတြရဲ့အလုပ္ :)

အကၽြႏ္ုပ္: အဲ..အဲစကားၾကားဖူးသလိုပဲ

ပိတ္သတ္ၾကီး: ဟုတ္လား...

အကၽြႏ္ုပ္: ေအးဟာ... အသက္ကၾကီးလာျပီဆိုေတာ့ အတိတ္ေတြခပ္ေမ့ေမ့ရယ္

ပိတ္သတ္ၾကီး: အသက္ဘယ္ေလာက္ရွိပီလဲ

အကၽြႏ္ုပ္: ဆယ္နာရီထုိးေတာ့မယ္ မျပန္ေသးဘူးလား အိမ္ကစိတ္ပူေနေတာ့မယ္.. ဘယ္ေလာက္လို႔ထင္လဲ

ပိတ္သတ္ၾကီး: အင္း ျပန္ေသးဘူး ေဒါင္းလုတ္ဆြဲေနတာ

အကၽြႏ္ုပ္: ေလးဆယ္...

ပိတ္သတ္ၾကီး:ဒါဆို မုိးမုိးသီခ်င္းဆုိလုိ႔ရေတာ့မွာေပါ့

အကၽြႏ္ုပ္: အင္း ဆိုေလရတယ္ ေအာ္...ငါအသက္ၾကီးပီပဲ..... ခုထိကဲေကာင္းတုန္း မျဖစ္သင့္ေတာ့ဘူး ဘလေတြ ဖဘေတြ အကုန္ပိတ္ပစ္မွနဲ႔တူတယ္

ပိတ္သတ္ၾကီး: ေျခာက္ေသြ႔သြားမွာေပါ့

အကၽြႏ္ုပ္: ညည္းၾကိဳက္တာယူထားဦးေနာ္ စိတ္ေပါက္တဲ႔တစ္ေန႔ ဘလပိတ္လိုက္ရင္ကဗ်ာေတြမရဘဲေနမယ္ လူေတြေျပာမွာေပါ့ ဒီအဖြားၾကီးအသက္မွအားမနာကဲေနတယ္ဆို မေကာင္းဘူးေလ

ပိတ္သတ္ၾကီး: .ေနာက္ေန႔ update ထပ္ယူထားလုိက္ပါ့မယ္

အကၽြႏ္ုပ္: ဟိဟိ...ယံုတယ္ေတာ့

ပိတ္သတ္ၾကီး: မယုံပါဘူး တမင္ေျပာေနတာ မုိးႀကီးလား ပိတ္ပစ္မွာ ဒီေလာက္စာေတြ..ဇာတ္လမ္းေတြကုိ ရူးသြပ္တာ

အကၽြႏ္ုပ္: ဟြန္႔ သူမ်ားစကားကိုလိုက္ေျပာေနတယ္.... အမယ ္ ကိုယ့္အေမအရြယ္ကိုမ်ား မိုးၾကီးတဲ႔ ငရဲၾကီးမယ္ အဲ လိုေခၚရဘ့ူး အိမ္က အမ မသင္ထားဘူးလား

ပိတ္သတ္ၾကီး: ၀ါအရေခၚတာမဟုတ္ဘူး..ေဘာ္ဒါအကန္႔အေနနဲ႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးေခၚတာ.. အၿမဲမေခၚပါဘူး

အကၽြႏ္ုပ္:ဟဟ ေအးပါ ေဘာ္ေဘာ္ရယ္... ေနာက္ႏွစ္က်ရင္စာေရးတဲ႔စတိုင္လ္ေျပာင္းရင္ေကာင္းမလားလို႔ ဒါဒါေတြပဲေရးေနတာ ပ်င္းဖို႔ေကာင္းလာျပီ...

ပိတ္သတ္ၾကီး: အသိေနာက္က်လုိက္တာ :P အမွန္တုိင္းေ၀ဖန္ရမွာ အားနာလုိ႔ အဲဒီ ေကာင္းကင္အေၾကာင္းဖတ္ရတာ ေတာ္ေတာ္အီလာပီ စိတ္ဆုိးခ်င္လဲဆိုးပါ

အကၽြႏ္ုပ္: သိပါတယ္ ေ၀ဖန္ေနတာပါပဲ ဒါေၾကာင့္ဒီေန႔တင္တဲ႔ဟာကို“ေကာင္းကင္”လို႔ေတာင္ထည့္မေရးထားဘူး ၀ွက္ပစ္လိုက္တာ သူဖတ္ရင္ေတာ့သိတာေပါ့

ပိတ္သတ္ၾကီး: ေမာထွာ...

အကၽြႏ္ုပ္: ဒါေပမယ့္ ေကာင္းကင္ဆိုတဲ႔စကားလံုးကိုေတာ့ အရမ္းခ်စ္တယ္....... ဘယ္ေတာ့မွာရိုးအီမသြားဘူး ...ေရေသာက္မလား

ပိတ္သတ္ၾကီး: စကားလုံးကုိခ်စ္ရင္ အဲဒီစကားလုံးနဲ႔ ခုိင္းႏႈိင္းရေလာက္ေအာင္ အဲဒီလူက ညီမွ်ရဲ့လား

အကၽြႏ္ုပ္: လူကအေရးမၾကီးပါဘူး ကိုယ့္အတြက္စာပဲအေရးၾကီးတာ စကားလံုးပဲအေရးၾကီးတာ ေကာင္းကင္ဆိုတာ တကယ္အျပင္မွာရွိေပမယ့္ လူကိုရည္ရြယ္ျပီးေရးတာမဟုတ္ဘူး စကားလံဳးကိုပဲတိုင္တည္ေရးတာ သေဘာေပါက္လား အဲဒီစကားလံုးနဲ႔ညီမွ်တဲ႔ေယာက္က်ားကမၻာမွာရွိမွမရွိဘဲ ကိုယ္အရူးမွမဟုတ္တာ

ပိတ္သတ္ၾကီး: ဟင္းးး မေျပာတတ္ေတာ့ဘူး အမက ကြ်န္ေတာ့္ထက္၀ါႀကီးတာပဲ အားလုံးပုိသိမွာေပါ့

အကၽြႏ္ုပ္: ၀ါၾကီးတိုင္းအထင္မၾကီးနဲ႔ ကိုယ္ကကိုယ့္စာကိုပဲရူးသြပ္ေတာ့ ေတြ႔သမွ်လူဆြဲထည့္ေနတာ ဟဟ တေလာကေတာင္အေျပာခံရေသးတယ္ေတြ႔တယ္မလား ကိုယ္ဇာတ္ေကာင္ေတြကို ဘယ္တစ္ေယာက္ကိုခ်စ္ေနတာလဲတဲ႔...

ပိတ္သတ္ၾကီး: ႏွစ္ေယာက္စလုံးလုိ႔ေျပာလုိက္ း)

အကၽြႏ္ုပ္: အင္းေနာ္ အဲလိုေျပာလိုက္ရမွာ တကယ္ေတာ့ ကြကိုယ္ပဲခ်စ္တာ ဘူမွမသိ ဟိဟိ

ပိတ္သတ္ၾကီး: ဟဟ အေနာ္ သိပါဒယ္

အကၽြႏ္ုပ္: ေအးေလ ေအးေလ ေျပာျပလိုက္ပါ

ပိတ္သတ္ၾကီး: မေျပာပါဘူး ကုိယ္လဲေပ်ာ္..သူမ်ားလဲေပ်ာ္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ေကာင္းပါတယ္ ဂြမ္းသြားတဲ့လူေတြကေတာ့ သနားပါတယ္

အကၽြႏ္ုပ္: ဒါမယ့္ကိုယ္ေရးသမွ်ဇာတ္လမ္းက အလြံမ္းဇာတ္ေတြခ်ည္းကို ဘယ္လိုေပ်ာ္မလဲ ခုခ်ိန္ထိေတာ့မဂြမ္းၾကေသးပါဘူး ဆြဲထားတုန္းပါ ဟိ

ပိတ္သတ္ၾကီး: ဇာတ္ကားသစ္ၾကည့္ရေတာ့မယ္ဆုိတဲ့သေဘာေပါ့ေနာ္

အကၽြႏ္ုပ္: ဟိဟိ မလုပ္ခ်င္ပါဘူး သနားတယ္ ဟင္းးး ေမာတယ္... သူမ်ားကိုေမာေအာင္လုပ္ဖုိ႔ ကိုယ္ကအရင္ေမာရတယ္ ဒါသဘာ၀တရားပါပဲ

ပိတ္သတ္ၾကီး: း)

အကၽြႏ္ုပ္: ကိုယ္သာစာကိုစတိုင္လ္ေျပာင္းေရးရင္ စာဖတ္သူေတြေျပာမွာပဲေနာ္ တခ်ိဳ႔က ေကာင္းကင္စီးရီးတြဲကိုပဲဖတ္ခ်င္ၾကတာကရွိေသးတယ္

ပိတ္သတ္ၾကီး: အေျပာင္းအလဲဆုိတာကလဲရွိမွေကာင္းတာ

အကၽြႏ္ုပ္: ပန္ေသးဘူးလား နီကီမီနာခ်္...

ပိတ္သတ္ၾကီး: ပန္ေသးဘူး

အကၽြႏ္ုပ္: ေအး အဲဒီနီကီမီနာ့ခ်္သီခ်င္းေတြေဒါင္းလုတ္ၾကည့္ ညည္းနဲ႔ေတာ္ေတာ္တူတာေအ အိမ္ကစိတ္ပူမယ္... သာမီးကေတာ့ စိတ္ပူမယ့္သူမရွိ ဟင့္ သနားစရာပါ ဒါေပမယ့္ ဟိုေကာင္ေလးကေတာ့ အမျပန္ရင္ေျမာင္းထဲျပဳတ္က်မစိုးလို႔တဲ႔ လာေစာင့္ေခၚမတဲ႔ေလ...ကဲခက္ျပီ

ပိတ္သတ္ၾကီး: လာေခၚခုိင္းလုိက္ေလ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ရတာေပါ့

အကၽြႏ္ုပ္: ဇာတ္လမ္းကေရးလက္စျဖစ္ေနတာပဲေလ..လာပါေစ... ျပီးမွ သူ႔ေျမာင္းထဲမသိမသာတြန္းခ်ပစ္ခဲ႔မယ္

ပိတ္သတ္ၾကီး: ေနပါအုန္း..

ကၽြႏ္ုပ္: ေနပါတယ္ ပန္ေသးဘူး

ပိတ္သတ္ၾကီး: ေျမာင္းေဖာက္ေနမွန္းသူကဘယ္လုိသိတာလဲ

အကၽြႏ္ုပ္: ဘယ္သဴ႔ကိုုေျပာတာလဲ မ်ားေနလို႔

ပိတ္သတ္ၾကီး: ဟုိေကာင္ေလးဆုိ

အကၽြႏ္ုပ္: ေအာ္...ဒါကေတာ့ နဲနဲသနားခံေျပာထားတာေပါ့ မမကေလ အိမ္ကေနလာရတာ ေျမာင္းအၾကီးၾကီးးးးကိုေက်ာ္လာရတာ ဗြက္ေတြကလဲထူမွထူ ခုစီးေနတဲ႔မိုးစီးဖိနပ္ေလးကလဲ ပန္းႏုေရာင္ေလး ေျမာင္းေပၚကခင္းထားတဲ႔ ပ်ဥ္ခ်ပ္ကလဲယိုင္နဲ႔နဲ႔နဲ႔ ဘာညာကိြကြေဖါေရွာေပါ့ ဟိဟိ

ပိတ္သတ္ၾကီး: ဘယ္သူမွမရွိလုိ႔ အေနာ္နဲ႔ေျပာေနတာမဟုတ္ဘူးလား

အကၽြႏ္ုပ္: အဟီးးး.... တစ္ေယာက္ေတာ့ရွိလည္... ေဟာ ေျပာရင္းဆိုရင္ ေရာက္လာပီ ေတပါေတာ့ တကယ္ၾကီးလာတယ္ အထင္ၾကီးမေနနဲ႔ဦး အေပ်ာ္ေလွ်ာက္ေျပာေနတာ တို႔က မင္းထင္သလိုမစံြပါဘူးကြယ္....ဟိဟိ ရူးမ်ားသြားသလားထင္ေနမယ္

ပိတ္သတ္ၾကီး: ပ်င္းေနတယ္လုိ႔ေတာ့ထင္သားပဲ အိမ္ေရွ႕၀ရန္တာမွာ မတ္တပ္ရပ္ေနတာကုိေတြ႔လုိက္ကထဲက

အကၽြႏ္ုပ္: ဟာ အဲဒါက အသည္းနဲ႔ဂ်ကားေျပာေနတာ ပ်င္းလို႔ထြက္တာမဟုတ္

ပိတ္သတ္ၾကီး: ေအာ္ မဲမဲႀကီးဆုိေတာ့မျမင္လုိက္ဘူးသဲသဲကြဲကြဲ

အကၽြႏ္ုပ္: မင္းက ဘယ္နားကျမင္တာတုန္း

ပိတ္သတ္ၾကီး: ကားလမ္းကူးေတာ့

အကၽြႏ္ုပ္: ေအာ္... ဒိီညလိုေျပာတဲ႔ ေနာက္တီးေနာက္ေတာက္ဇာတ္မ်ိဳးေရးဦးမွပါ

ပိတ္သတ္ၾကီး: ဇာတ္ေတြဒီေလာက္မ်ားေနတာ ဒီလုိအေၾကာင္းေလးကုိေရးအုံးမလုိ႔လား

အကၽြႏ္ုပ္: ဖတ္ရတာအီေနျပီဆို တခါတေလ အေျပာင္အပ်က္ေလးေပါ့ ကိုယ့္ကို ကုန္ၾကမ္းယူတယ္ေျပာဦးမယ္

ပိတ္သတ္ၾကီး: မေျပာပါဘူး သိပီးသားပဲကုိ

အကၽြႏ္ုပ္: အဟီးးး... သာမီးကိုအလြတ္မ်ားရေနသလား

ပိတ္သတ္ၾကီး: ရေနပီ း) ျပန္ေသးဘူးလား

အကၽြႏ္ုပ္: ျပန္ေသးဘူး ဟိုတေကာင့္သားကအနားမွာ ရွိေနတယ္ သူက လိုက္ပို႔ခ်င္ေနတာ မျဖစ္ဘူး ကိုယ္လွ်ာရွည္မိတာပါ

ပိတ္သတ္ၾကီး: အေနာ္အိပ္ေတာ့မယ္ ဇာတ္လမ္းပီးသြားပီ အိပ္ဖုိ႔ေခၚေနပီ

အကၽြႏ္ုပ္: အင္း အိပ္ေတာ့ အိမ္ကပဲေျပာေနတာကိုမ်ား ေကာင္စုတ္မေလး

ပိတ္သတ္ၾကီး: အိမ္မွာ အခု း) တာ့တာ ဂြတ္ႏုိက္

အကၽြႏ္ုပ္: အင္းပါ သာမီးက ဒီမွာဒြတ္ခေရာက္ေနျပီ

ပိတ္သတ္ၾကီး: ျပန္ေတာ့ေလ မုိးခ်ဳပ္ေနပီကုိ

အကၽြႏ္ုပ္: သူကလိုက္ပို႔မွာတဲ႔ ....ေျမာင္းထဲက်မစိုးလို႔တဲ႔ အဲေကာင္စုတ္ကေလးကတေမာင့္

ပိတ္သတ္ၾကီး: ဟင္းးးးး ဒါပဲ ပိတ္လုိက္ေတာ့မယ္


မွတ္ခ်က္။ ။ တခါတေလ အပ်င္းေျပေလးေလွ်ာက္ေရးၾကည့္တာပါ....။ အဟုတ္ေတာ့မမွတ္လိုက္နဲ႔ လုပ္ဇာတ္မ်ားသာျဖစ္ေၾကာင္း......း))

မိုးေငြ႔


Thursday, 21 June 2012

ေလလြင့္သူ.....




တခါတေလ က်မစဥ္းစားၾကည့္မိတယ္..... ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္ဟာ ကိုယ့္ကို ျမတ္ျမတ္ႏုိးႏိုးနဲ႔တိတ္တခိုး ခ်စ္ေနတဲ႔မိန္းမတစ္ေယာက္ ရွိေနတယ္ သူ႔ဘာသာသူတစ္ေယာက္တည္းၾကိတ္ျပီး ခ်စ္ေနတာမ်ိဳး ဖြင့္လဲမေျပာဘူးေရွ႔လဲမတုိးဘူး ဒါေပမယ့္သူဘယ္လိုခ်စ္ေၾကာင္း ျမတ္ႏိုးေၾကာင္းကိုေတာ့ စာေတြနဲ႔တဖြဲ႔တႏြဲ႔ေရးေရးေနတတ္တဲ႔သူ တစ္ေယာက္ရွိေနတယ္ သိလဲသိေနတယ္ဆိုရင္ အဲဒီေယာက်ာၤးေလးတစ္ေယာက္ဟာ သူကျပန္မခ်စ္ႏိုင္ သည့္တိုင္ေအာင္ ေလာကမွာ သူ႔ကိုခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးေနတဲ႔သူ ရွိေနပါလားဆိုတဲ႔ အသိစိတ္ကေလးနဲ႔ ပီတိၾကည္ႏူးမႈေလးကို ခံစားေနရလိမ္႔မယ္လို႔ က်မထင္တယ္...။ ျပီးေတာ့ အဲဒီမိန္းမတစ္ေယာက္ကသူ႔ကို ဘာအဆိပ္မွျဖစ္ေစတဲ႔သူမဟုတ္ဘူးေလ......။ ဟဟ... ဒါကက်မအေတြးအေခၚသက္သက္ပါေလ....။ တစ္ဘက္သားက အဲလိုျဖစ္ခ်င္မွျဖစ္မွာေပါ့........။

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမွာ တုန္႔ျပန္မႈဆိုတဲ႔ မွန္တစ္ခ်ပ္ရွိတယ္လို႔ ယံုၾကည္ေပမယ့္... က်မကေတာ့လူတစ္မ်ိဳး က်မကပဲေပးခ်င္တာ သူ႔ဆီကဘာတုန္႔ျပန္မႈမွမလိုခ်င္ဘူး......။ ကုိယ့္ကုိယ္ကိုေပးဆပ္သူသက္သက္ လို႔ေတာ့မသတ္မွတ္ပါဘူး...။ တကယ္ေတာ့ အတၱၾကီးသူတစ္ေယာက္လို႔ေျပာရင္ ပိုမွန္ေနဦးမယ္....။ အေပးအယူမရွိ ေလာကနိယာမကို ဆန္႔က်င္သူလဲျဖစ္ေသးတယ္ေလ...။ ျပီးေတာ့ ေခါင္းေက်ာမာသူ တစ္ေယာက္...။

ဒီေန႔ က်မသူ႔ကိုလွမ္းျမင္လိုက္တယ္....။ ျမင္လ်က္သားနဲ႔ႏႈတ္မဆက္ဘဲ ဘယ္ေကာင္းပါ့မလဲ...။ က်မ ခဏစဥ္းစားလိုက္ေသးတယ္ ႏႈတ္ဆက္သင့္ မႏႈတ္ဆက္သင့္ေပါ့...။ က်မအတြက္ေၾကာင့္နဲ႔သူ စိတ္အေႏွာက္ယွက္ျဖစ္သြားမွာလဲစိုးရိမ္မိေသးတယ္.....။ ဒါေပမယ့္ က်မႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္ သူ႔ဆီကတုန္႔ျပန္မႈတစ္ခုခုကို က်မသိခ်င္ေနလို႔ပါ...။ သူမွားျပီး ကုိယ္ေယာင္ထင္ျပမိတာပါတဲ႔....။ က်မလဲႏႈတ္ဆက္ရံုသက္သက္ပါလို႔ စကားခံျပီးေျပာျပီးသားပါ...။ ဟုတ္ကဲ႔လို႔ေျပာျပီး သူခ်က္ခ်င္းပဲ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္...။ က်မရင္ထဲဆစ္ခနဲနာက်င္သြားတယ္... မ်က္ရည္ေတြေ၀့၀ဲ တက္လာတယ္...။ သူနဲ႔ပတ္သက္ျပီးက်မခံႏိုင္ရည္နည္းလြန္းေနေသးတယ္......။ ေအးစက္တဲ႔သူ႔ဆီက အမူအက်င့္ကေလးကို က်မလိုခ်င္လိုက္တာ...။ က်မရဲ႔ အျဖဴေရာင္ေလးက အေရာင္မ်ားေျပာင္းသြားျပီလား....။ အျဖဴေရာင္ကေန အစိမ္းေရာင္ျဖစ္သြားျပီလား.....။ အျဖဴဆိုတာ စြန္းထင္းလြယ္တဲ႔အေရာင္မွန္းက်မသိပါတယ္။

ေနာက္ေတာ့ က်မကို သူစကားေတြလာေျပာေနတယ္......ခနကေလးပါပဲ သူအားေနတုန္းအခ်ိန္ကေလး တခဏကေလးက သူ႔အတြက္ဘာမွမဟုတ္ေပမယ့္ က်မအတြက္ေတာ့ အဖိုးထိုက္လွတဲ႔အခ်ိန္ကေလးပါ... သူနဲ႔စကားေျပာရတဲ႔ အခိုက္အတန္႔ေလးကို လက္နဲ႔ဆုတ္ကိုင္သိမ္းဆည္းထားလို႔ရမယ္ဆိုရင္ က်မသိမ္းထားခ်င္ပါတယ္..။ သူျပန္သြားေတာ့ ေက်းဇူးပါ ေကာင္းေသာညေနခင္းေလးပါလို႔ ႏွႈတ္ဆက္လိုက္တယ္...။ သူကေတာ့ ရိုးရိုးတန္းတန္း ေက်းဇူးတင္တယ္လို႔ထင္မွာပဲ....။ တကယ္ေတာ့ က်မဆီကို ရံဖန္ရံခါမွ်သာ ေရာက္လာတတ္တဲ႔အတြက္ က်မဆိုတာ သူ႔အသိဥာဏ္ထဲရွိေနတဲ႔အတြက္ ေက်းဇူးတင္မိျခင္းပါ။

ရာသီဥတုရဲ႔အေရာင္အဆင္းပံ့ပိုးမႈနဲ႔ ရင္ထဲကခံစားမႈေတြက တစ္သားထဲက်သြားတယ္....။ စိတ္နဲ႔လူက မၾကာခဏလြင့္လြင့္သြားတယ္....။ ၀န္ခံပါတယ္....က်မ သူနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ကိုယ့္စိတ္ကို မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ေသးတာ က်မေတာ္ေတာ္ညံ့ေနပါေသးတယ္...။ ဒါေပမယ့္ က်မခံစားခ်က္ေတြကို သူ႔ဆီမွာ ဘယ္တုန္းကမွ မေပါက္ကြဲခဲ႔ဖူးဘူး...။ က်မႏွလံုးသားက ျဖစ္ေပၚလာတဲ႔သူနဲ႔ပတ္သက္သမွ်ခံစားခ်က္ေတြကို စကားလံုးေတြအျဖစ္နဲ႔ပဲ က်မေျပာင္းလဲပစ္ခဲ႔တာပါ...။

တကယ္ဆို....က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္က...ဘာမွလဲမဟုတ္ၾကပါဘူး...။ သို႔ေပမယ့္လဲ သူကက်မအတြက္ေရာ သူ႔အေၾကာင္းကိုစိတ္၀င္စားတဲ႔သူေတြအတြက္ေတာ့ ဇာတ္လိုက္တစ္ေယာက္ေလ....။ က်မတို႔ သီခ်င္းအတူဆိုၾကတယ္ ေကာ္ဖီအတူေသာက္ၾကတယ္ ၾကယ္ေတြအတူၾကည့္ၾကတယ္ စကားေတြအမ်ားၾကီးေျပာၾကတယ္ စိတ္ကူးထဲမွာေပါ့....။ က်မအိပ္မက္ေတြဆက္ မမက္ခ်င္ေတာ့ဘူး ။ အိပ္မက္တစ္ခုကႏိုးထလာရင္ လန္းဆန္းေနမလား ႏြမ္းနယ္မေနမလား.. က်မ မခန္႔မွန္းတတ္ဘူး ...။ တဆိတ္ေလာက္ ေက်းဇူးျပဳျပီး ...အိပ္မက္ထဲကရုန္းထြက္ေနတဲ႔ က်မကို အိပ္မက္ဆီခဏခဏေခၚမသြားပါနဲ႔....။ က်မ အိပ္မက္ထဲ လမ္းေလွ်ာက္ရတာ ေမာလွျပီ...။


ေခါင္မိုးေပၚက မိုးတေဖ်ာက္ေဖ်ာက္က်သံေလးနဲ႔ espresso ေကာ္ဖီရနံ႔ေမႊးျမျမ(က်မဒီေကာ္ဖီကို ပံုမွန္ေသာက္ေလ့မရွိပါဘူး) တို႔ရဲ႔ဆြဲေဆာင္ျခင္းကို ခံယူရင္း... စကားလံုးေတြကို ဟာမိုနီလိုက္ၾကည့္မိတယ္......။ ရင္ထဲကထြက္က်လာခဲ႔တဲ႔ သံစဥ္ေတြက က်မစိတ္ေတြနဲ႔အတူ ေလလြင့္ေနခဲ႔ျပီ.......။


မိုးေငြ႔

Tuesday, 19 June 2012

ကုသိုလ္အငွားယူၾကသူေတြ.....

အမွန္တကယ္ေတာ့ က်မတို႔က လုပ္အားသက္သက္ကူညီေပးသူေတြပါ…….။ အငွားကုသိုလ္ယူသူေတြပါ။ က်မတို႔ရံုးကေဘာ့စ္အတြက္ ပဲခူးေက်ာက္တန္းရြာမွာရွိတဲ႔ ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္းတိုက္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးစာသင္ေက်ာင္းမွာ စာသင္ေဆာင္ႏွစ္ေဆာင္ေဆာက္ဖို႔ ေငြသြားလွဴဒါန္းေပးျခင္းပါ…..။ သေဌးက ႏိုင္ငံျခားသြားေနေတာ့ကိုယ္တိုင္မသြားႏိုင္ေသးတာနဲ႔ က်မတို႔ကိုေစလႊတ္ျခင္းပါ…။ သၾကၤန္ရံုးပိတ္ရက္စပိတ္တဲ႔ ဧျပီလ ၁၁ ရက္ေန႔မွာ က်မတို႔သြားခဲ႔ၾကတာ…….။ အဲဒီေက်ာင္းကိုလုပ္အားေပးသြားမယ့္ သူေတြကို ကားအၾကိဳအပို႔ လုပ္ေပးပါတယ္…..။ ကေလးအေယာက္ေလးရာရွိတယ္ဆိုလို႔ ေပါင္မုန္႔ေလးတစ္ေယာက္တစ္လံုး ေကၽြးခ်င္တယ္ဆိုျပီး အိုေကေပါင္မုန္႔အလုံးေလးရာ ငါးဆယ္၀ယ္သြားေသးတယ္…။

အဲဒီကိုသြားဖုိ႔ ေျမနီကုန္းမွာစုရပ္လုပ္ထားပါတယ္ …။ ကင္းလက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေရွ႔ကားလမ္းတဖက္ျခမ္းမွာပါ…။ လိုက္ပါမယ့္သူေတြက ကင္းမွာ မနက္ရွစ္နာရီအေရာက္စုၾကရတယ္….။ က်မတို႔ကိုေတာ့ ကားလိုက္ေမာင္းေပးတဲ႔ အစ္ကိုက ရံုးမွာလာေခၚေပးပါတယ္…။ အဲဒီအစ္ကိုက ပရဟိတအလုပ္ကို စြမ္းစြမ္းတမံလုပ္ေနတဲ႔သူတစ္ေယာက္…။ က်မတို႔သြားလွဴမယ့္ စာသင္ခန္းေဆာင္ႏွစ္ေဆာင္ေဆာက္ဖို႔ ေျမၾကီးေနရာကို အဲအစ္ကိုၾကီးက သူ႔အသက္ေလးဆယ္ျပည့္ေမြးေန႔တုန္းက လွဴထားတာ….။ စမ္းေခ်ာင္းျမိဳ႔နယ္က လူငယ္ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လိုက္လာၾကတယ္…. ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား အရြယ္ေလးေတြ သၾကၤန္ရက္အတြင္း ေ၀ယ်ာ၀ိစၥလုပ္အားေပးသြားမလို႔တဲ႔…။ သိပ္ေကာင္းတဲ႔ အလုပ္ပါ….။ ခုေခတ္လူငယ္ေလးေတြစိတ္မွာ အဲလိုလုပ္အားေပးခ်င္ ကူညီခ်င္စိတ္ကေလးေတြရွိေနတာကိုက အားရစရာေလးပါ…။ က်မတို႔စီးတဲ႔ကားထဲမွာ အားလံုးစုစုေပါင္း ဆယ့္ငါးေယာက္ ကားေလးက မီနီဘတ္နက္ျပာေရာင္ကေလးပါ… ေလေအးစက္ကေလးဖြင့္ထားေပးတာလဲ ေအးစိမ္႔လို႔…။ အစက ရံုးကညီမက အမိုးပြင့္ကားနဲ႔လာေခၚမယ္ေျပာတာ ဟိုကိုေရာက္ရင္ေတာ့ ေမ်ာက္ျဖဴျဖစ္ျပီလို႔ေျပာတယ္ ..။

ဟုတ္တယ္ ေက်ာက္တန္းရြာကို၀င္လာတဲ႔လမ္းတေလွ်ာက္ကေျမနီလမ္း ဖုန္ေတြတေထာင္းေထာင္းထလို႔….။ ရြာအ၀င္က်မွာ ဆရာေတာ္အလွဴခံထားတဲ႕ေငြန႔ဲ ကြန္ကရစ္လမ္းခင္းထားတယ္……။ အဲ တစ္မိုင္ကို သိန္းရွစ္ရာက်သတဲ႔….။ ကားက လမ္းမွ ၀င္ၾကိဳရတဲ႔သူေတြနဲ႔မို႔ ကိုးခြဲဆယ္နာရီမွ ရန္ကုန္ကစထြက္ျဖစ္တယ္ ..။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ဆယ့္တစ္ခြဲ ဆယ့္ႏွစ္ေလာက္ျဖစ္ေနျပီ…။ ပစၥည္းေတြခ် အေမာခဏေျဖ ဆရာေတာ္ကို၀င္ေလွ်ာက္ျပီးေတာ့ ေန႔လည္စာကို ထမင္းစားေဆာင္မွာသြားစားၾကရတယ္…။ ထမင္းစားျပီးေတာ့မွာ ဆရာေတာ္ေနတဲ႔အေဆာင္မွာ ၀တၳဳကပ္ဖုိ႔လုပ္ၾကတယ္…။ ဆရာေတာ္ကိုလာဖူးတဲ႔ ဧည့္သည္တခ်ိဳ႔ေတြလည္းပါတယ္…။

က်မတို႔ စာသင္ေက်ာင္းႏွစ္ေဆာင္အတြက္ ေငြက်ပ္သိန္းေျခာက္ဆယ္ကပ္ျပီး ဆရာေတာ္ဆီက တရားနာၾကားၾကရတယ္….။ သၾကၤန္တြင္း တရားလာထိုင္တဲ႔ ေယာဂီေတြလဲရွိတယ္……။



ျပီးေတာ့မွ ရြာအ၀င္မွာတုန္းကေတြ႔ခဲ႔တဲ႔ တျဂိဳဟ္စက္အတြက္ ထင္းစိုက္ဖို႔ ၀ယ္ထားတဲ႔ သစ္ေတာစိုက္ခင္းကို က်မတို႔ကိုလိုက္ပို႔တဲ႔ အစ္ကိုကို ဆရာေတာ္က လိုက္ျပခိုင္းပါတယ္….။ ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ သစ္ေတာေတြကို ႏွေျမာလို႔ရယ္ အဲဒီထဲက ေရွးေဟာင္းအုတ္ခြက္ဘုရားအဆူးငါးရာေက်ာ္ကို တူးေဖာ္ရရွိထားတာရယ္ေၾကာင့္ ထင္းစိုက္မလုပ္ေတာ့ဘဲ ရုကၡေဗဒဥယ်ာဥ္ တျဖင့္လဲ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းအနားယူ တရားထိုင္လို႔ရေအာင္ အေဆာင္ေလးေတြ တစ္လံုးစႏွစ္လံုးစေဆာက္ထားတာကိုေတြ႔ရတယ္…..။ ေျခာက္ဧကေလာက္က်ယ္တဲ႔ အဲဒီဥယ်ာဥ္ထဲမွာ အပင္ေပါင္းစံုပါပဲ အပင္ေတြျပဳန္းတီးမွာစိုးလို႔ ဆရာေတာ္က အေဆာင္ေတြကို ထပ္မေဆာက္ေေတာ့ဘူးလို႔လဲေျပာတယ္….။ ေဆာက္လက္စရႊြံအိမ္တစ္လံုးနဲ႔ တဲတစ္ခုထဲမွာ ဓမၼအဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႔ ကမ့္သေဘာမ်ိဳးနဲ႔ေရာက္ေနတာေတြ႔ရတယ္…….။ မန္းက တရားျပေပးတဲ႔ ဆရာေတာ္တစ္ပါးကိုလဲ ဖူးခဲ႔ရတယ္..။

ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္မို႔လို႔ ကေလးေတြေက်ာင္းပိတ္ထားပါတယ္ ...။ အစကေတာ့ ကေလးေတြကို မိဘမဲ႔ကေလးေတြလို႔ထင္တာ ေနာက္ေတာ့မွ ရြာထဲက ေက်ာင္းစရိတ္မတတ္ႏိုင္တဲ႔ ကေလးေတြကိုသင္ေပးတာတဲ႔...။ အဲဒါနဲ႔ပါသြားတဲ႔ ေပါင္မုန္႔ေတြကို ဒီတုိင္းပဲထားခဲ႔လိုက္တယ္...။ ေက်ာင္းမွာရွိတဲ႔ ဦးဇင္းေတြ ေယာဂီေတြ ဥပုသ္သီလလာယူတဲ႔သူေတြ ေ၀ယ်ာ၀ိစၥလာလုပ္တဲ႔သူေတြစားရတာေပါ့....။


ယာယီစာသင္ေဆာင္မွျမင္ရတဲ႔ ကၽြန္မတို႔သေဌးလွဴတဲ႔ ေက်ာင္းစာသင္ေဆာင္ႏွစ္ေဆာင္ေဆာက္ဖို႔ေျမေနရာ


အမိုးပြင့္သဘာ၀ေျမျပင္စာသန္းခန္းေလး


တက္ကယ္မိုးစာသင္ေဆာင္


စာသင္ေဆာင္နေဘးက ဗူးစင္

၀ါးးး ဟားး ဗူသီးေၾကာ္လုပ္စားလိုက္ရ...ေနာ္


ထမင္းစားေဆာင္

အမ်ိဳးသားေယာဂီေဆာင္

အုတ္နဲ႔ေဆာက္ထားတဲ႔ တစ္ခုတည္းေသာစာသင္ေဆာင္


ရုကၡေဗဒဥယ်ာဥ္ထဲက ၀ါတြင္းသံုးလ ဆရာေတာ္ဦးပေညာဘာသ သီတင္းသံုးေနထုိင္တဲ႔အေဆာင္ေလး


မႏၱေလးကလာတဲ႔ ဓမၼအဖြဲ႔တစ္ခု

ၾကက္တညင္သံုးေကာင္ သစ္ပင္ေတြနဲ႔ကြယ္ေနတယ္

မရမ္းသီးေတြမွည့္ေနျပီ

ေန႔လည္ခင္း လက္ဖက္ရည္ၾကီး၀ိုင္းေလး

တူးေဖာ္ရရွိခဲ႔တဲ႔ အုတ္ခြက္ဘုရား အပိုင္းအစေတြ

ေက်ာက္တန္းတစ္ရြာလံုးအတြက္ ေသာက္သံုးေရကန္ ေႏြဆိုေတာ့ ခန္းေနတယ္


မိုးေငြ႔


Monday, 18 June 2012

My Lunch Box.....


ရံုးကထမင္းဟင္းကိုအီလာလို႔ အေျပာင္းအလဲေလးျဖစ္ေအာင္ စိတ္လဲပါေနလို႔ထမင္းဗူးေလးထည့္ခဲ႔တာ...။ ထမင္းေၾကာ္ ဘာထမင္းေၾကာ္လဲေတာ့မသိ မီးမီးၾကိဳက္သလိုေၾကာ္ထားသည့္ထမင္းေၾကာ္ေပါ့....။ ထမင္းကို ပဲငံျပာရည္အေနာက္နဲ႔နယ္ထားတယ္....။ ၾကက္သြန္ျဖဴကိုဆီသတ္ ၀က္သားေလးစင္းထားတာ နဲနဲထည့္ေၾကာ္တယ္ ... ငရုတ္ပြ ဥနီထည့္ေၾကာ္တယ္ ၾကက္ဥတစ္လံုးေဖါက္ထည့္တယ္...ထမင္းထည့္ျပီး ၾကက္သားမႈန္႔ထည့္ေမႊတယ္...။ ရခါနီးက် ငရုတ္ေကာင္းေလးျဖဴးလုိက္ပါတယ္....။


ထမင္းေၾကာ္နဲ႔စားဖို႔ ၾကက္သြန္ခ်ဥ္


ေယာကၹဆိုတာရိုက္ပြဲ ခယ္မဆိုတာလုိက္ပြဲ... ဟိဟိ ထမင္းေၾကာ္လိုက္ပြဲပါ


ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစ်းက၀ယ္ခဲ႔တ႔ဲ ကညြတ္ကိုေၾကာ္ျပီးေကာ္ရည္ဆမ္းထားတာ


Wednesday, 13 June 2012

မုိးရာသီအလြမ္း.....

ဂူဂယ္လ္မွယူသည္

ေစာင့္ရတဲ႔ရက္ေတြက ရွည္ရွည္လာတယ္...
လမိုက္ညေတြက မ်ားမ်ားလာတယ္...
အလြမ္းေတြက ခါးခါးလာတယ္.....။

ေကာင္းကင္မွာ ကိုယ့္ကိုႏွစ္သိမ္႔ဖို႔ ၾကယ္ကေလးေတြ တစ္လံုးတစ္ေလေတာင္ ရွာမေတြ႔ဘူး...။ ကိုယ့္မ်က္ရည္ေတြကို မိုးစက္က အေဖာ္ျပဳလို႔....ဟိုးးး အေ၀းကို လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ေတာ့ အေမွာင္ထုေတြက ထူထူထဲထဲ.. တိတ္ဆိတ္မႈေတြကေျခာက္လွန္႔..ညဥ့္ေအာ္သံေတြေတာင္ ေပ်ာက္ဆံုးေနၾကတယ္...။

အိန္ဂ်ယ္ေရ....... မင္းဘယ္မွာ ပုန္းေနလဲ...ကိုယ့္မွာ မင္းလိုကိုယ္ေယာင္ေဖ်ာက္သူကိုျမင္ႏိုင္စြမ္းတဲ႔ တန္ခိုးပိုင္ဆိုင္ခ်င္လိုက္တာ...။ မိုးေပါက္တစ္စက္ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႔ အေဖာ္ျပဳ ... အလြမ္းေတြကိုေဖ်ာ္ေသာက္ၾကည့္မိတယ္...ေကာ္ဖီခါးခါးထက္ အလြမ္းေတြက ပိုခါးတယ္..။

ကိုယ္ ငိုေနတာသိလား.... မိုးတိမ္ေတြလဲ ငိုေနတယ္....။ ကိုယ္ကေတာ့ မင္းကိုလြမ္းလို႔....။ မိုးတိမ္ေတြကေတာ့ ပင္လယ္ကိုလြမ္းလို႔တဲ႔....။

အလြမ္းရဲ႔ျဖစ္တည္မႈအစဟာ....ေ၀းလြင့္ျခင္းလား....။ နီးနီးေလးေပမယ့္လည္း လူတခ်ိဳ႔ကလြမ္းတတ္ၾကတယ္တဲ႔.....။ အေ၀းဆံုးကိုေရာက္ေနလည္း လြမ္းခ်င္မွလြမ္းတယ္တဲ႔...။ မင္းနဲ႔ ကိုယ္ကက်ေတာ့ေရာ....။

မင္းနဲ႔ကိုယ္က နီးနီးကေလးလဲ မဟုတ္ အေ၀းၾကီးမွာလည္းမဟုတ္ၾကဘဲနဲ႔ လြမ္းရတယ္......။

မိုးစက္ေတြက ေအးစိမ္႔ေနတာပဲ အိန္ဂ်ယ္........။ သူတို႔က ကုိယ့္အတြက္အလြမ္းေျဖေလးေတြေပါ့...။

မိုးေငြ႔

Sunday, 10 June 2012

စပါ့ဂတီပင္စိမ္းယိုးဒယားေၾကာ္


မီးမီးရဲ႔ မနက္စာေလးပါ စားၾကပါဦး


ဟိုတေလာက လုပ္စားျဖစ္တဲ႔ စပါ့ဂတီေလးပိုေနေသးတာနဲ႔ ယိုးဒယားလိုပင္စိမ္းရြက္နဲ႔ေၾကာ္စားၾကည့္မယ္ စိတ္ကူးရသြားတယ္...။ က်မသြားထိုင္ေနက် Black Canyon ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးမွာ အဲဒါမ်ိဳးေရာင္းတယ္....။ မနက္ေစာေစာမထခ်င္တာနဲ႔ ညကတည္းက စပါ့ဂတီေခါက္ဆြဲကိုျပဳတ္ျပီး ေရခဲေသတၱာထဲထည့္သိမ္းထားတယ္။

လိုအပ္တာေလးေတြကေတာ့

၁)စပါဂတီေခါက္ဆြဲ(သံုးေယာက္စာ)
၂)၀က္သားၾကိတ္ျပီးသား100ဂရမ္
၃)ငရုတ္ပြႏွစ္လံုး အေစ့ထုတ္အေျမွာင္းလိုက္လီွးထား
၄)ငရုတ္သီးအနီ ငါးေတာင့္ အေစာင္းလိုက္လွီးထား
၅)မုန္လာဥနီတစ္၀က္ အေခ်ာင္းလိုက္လီွးထား
၆)ပင္စိမ္းရြက္တစ္စည္းေျခြျပီးေရေဆးထား
ရ)ၾကက္သြန္နီတစ္လုံးနဲ႔ၾကက္သြန္ျဖဴသံုးမႊာ ေသးေသးစင္းထား
၈)ပဲငံျပာရည္အၾကည္တစ္ဇြန္း
၉)ၾကက္သားမႈန္႔တစ္ဇြန္း
၁၀)ဆီသံုးဇြန္း

ဒယ္ထဲကိုဆီထည့္ျပီး ဆီပူလာရင္ ၾကက္သြန္ျဖဴနီကိုေမႊးေအာင္ေၾကာ္မယ္ ၀က္သားထည့္မယ္ ႏွစ္မိနစ္ေလာက္ေမႊျပီးရင္ ငရုတ္သီးအနီေရာင္ ငရုတ္ပြ ဥနီ တခါတည္းဆက္ထည့္ျပီး ေမႊေပးပါ။ ပဲငံျပာရည္အၾကည္ထည့္ ပင္စိမ္းရြက္အုပ္ စပါ့ဂတီေခါက္ဆြဲထည့္ ၾကက္သားမႈန္႔ထည့္ျပီး ေနာက္ႏွစ္မိန္စေလာက္ေမႊေပးျပီးရင္ အိုးခ်လို႔ရပါျပီ....။ ပင္စိမ္းနံ႔ေမႊးေမႊး ငရုတ္သီးစပ္စပ္ေလးနဲ႔ စပါ့ဂတီေခါက္ဆြဲေၾကာ္ေလးကို က်မက မနက္စာအျဖစ္ ေကာ္ဖီပူပူေလးနဲ႔ တြဲထားပါတယ္...။ ငရုတ္သီးေလးစပ္ရင္ ေကာ္ဖီေလးေသာက္လိုက္နဲ႔ ဗယ္ရီးဂြတ္ပဲဗ်ာ....။


Friday, 8 June 2012

Sky.....




အုံ႔ဆိုင္းမိႈင္းညိဳေနတဲ႔ မိုးေကာင္းကင္ၾကီးေအာက္မွာ.....တိတ္ဆိတ္ေၾကကြဲစြာေနရစ္ခဲ႔ရေတာ့မွာလား....။

မင္းဟာ ကိုယ့္ရဲ႔ ေကာင္းကင္တစ္ခုပါ အိန္ဂ်ယ္....။
ရာသီအလီလီမွာ အေရာင္ေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းလဲေနတဲ႔ တိမ္စိုင္ေတြနဲ႔အလွဆင္ထားတဲ႔ ေကာင္းကင္ေပါ့..။

အိန္ဂ်ယ္ေရ....ေကာင္းကင္ကေန အေတာင္ျဖန္႔က်က္ဆင္းမလာပါနဲ႔...ခုလိုရာသီမ်ိဳးမွာ မိုးစက္ေတြသီျပီး ခုိဆင္းခဲ႔ပါ.. ကိုယ္ေမွ်ာ္ၾကည့္ေနပါ့မယ္......။

မိုးသက္ေလကင္းတဲ႔အခါ ျပာလြင္တဲ႔ေကာင္းကင္...တခါတေလ လိေမၼာ္ေရာင္ေတာက္တဲ႔ တိမ္ေတြေၾကာင့္ အေရာင္အဆင္းေတြေျပာင္းလဲတဲ႔ေကာင္းကင္....ကိုယ္ကေတာ့ မီးခုိးေရာင္ေတြမိႈင္းညိဳ႔ေနတတ္တဲ႔ မုိးရာသီရဲ႔ ေကာင္းကင္ကို ပိုႏွစ္သက္မိတယ္.......။ အဲခါမ်ိဳးမွာ ေကာင္းကင္ၾကီးကို ေမာ့ၾကည့္ရတာ ကိုယ့္ရဲ႔စိတ္၀ိညာဥ္ေတြကို သိမ္းႏႈတ္ယူငင္သြားသလိုလဲ ခံစားရတတ္တယ္....။ အဲဒါမေကာင္းဘူးေလ နာက်င္ရတယ္.....။ ဒါေပမယ့္ အိန္ဂ်ယ္ ကိုယ္အဲဒီေ၀ဒနာေတြနဲ႔အသားက်ေနတတ္ခဲ႔ျပီ......။

ငယ္စဥ္တုန္းက ျမက္ခင္းျပင္က်ယ္ၾကီးမွာ ပက္လက္အိပ္ျပီး ေကာင္းကင္ၾကီးကို အၾကာၾကီးခဏခဏၾကည့္ခဲ႔ဖူးတယ္....။ အဲဒီတုန္းကတည္းက ေကာင္းကင္ကို ခ်စ္တတ္ခဲ႔တယ္ဆိုတာ ကိုယ္ခုမွရိပ္မိလာတယ္....။

ဒါေပမယ့္ အဲတုန္းက ေကာင္းကင္ရဲ႔ ျဖဴဆြတ္တဲ႔အေတာင္ပံတစ္စံုရဲ႔စြမ္းအားကိုယ္မသိခဲ႔ဘူး.... လင္းလက္တဲ႔ မ်က္၀န္းတစ္စံုရဲ႔ စြမ္းအားကို ကိုယ္မျမင္တတ္ခဲ႔ဘူး..... ျဖဴစင္တဲ႔ အျပံဳးတစ္ပြင့္ကို ကိုယ္မၾကည့္တတ္ခဲ႔ဘူး...သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ေကာင္းတဲ႔ အသံကို နားမေထာင္တတ္ခဲ႔ဘူး....။

တကယ္ေတာ့ အဲဒီအရာေတြအားလံုးဟာ ကိုယ့္ရဲ႔ အိန္ဂ်ယ္ျဖစ္လာမယ့္မင္းအတြက္ ေကာင္္းကင္ကေပးခဲ႔ဖူးတဲ႔ အတိတ္နိမိတ္လက္ေဆာင္ေတြပါပဲ....။

....God Bless U အိန္ဂ်ယ္.......း)

မိုးေငြ႔

Tuesday, 5 June 2012

ေရႊမိုးသည္းေျပာတဲ႔ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အေၾကာင္း


ေရႊမိုးညိဳလို ့ သူငိုေနမွာလား
ကိုယ္ ့အလြမ္းေတြကို
သူသိေအာင္ေၿပာေပးပါေရႊမိုးရယ္
သူနဲ ့ေတြ ့ခဲ့တဲ႔အိပ္မက္ေတြအေၾကာင္း
အၿဖဴေရာင္ေတြအေၾကာင္း
ရင္ခုန္သံေတြအေၾကာင္း
ကိုယ္မေရးၿဖစ္ခဲ ့တဲ ့ (ဘယ္လိုမွေရးလို ့မရတဲ ့)ကဗ်ာေတြအေၾကာင္း
သူ ့ဆံႏြယ္လွလွေလးေတြအေၾကာင္း
သူ ့အၿပံဳးခ်ိဳခ်ိဳေလးေတြအေၾကာင္း
ကိုယ့္တို ့ရဲ ့ အလြဲေတြအေၾကာင္းေရာေပါ့
သူၿမင္သာေအာင္ လွ်ပ္ပန္းေလးေတြေခြ်ခ်
သူသိေအာင္ေၿပာေပးပါေနာ္။ ။
(ကၽြန္မ၏ကဗ်ာဆရာ)



Friday, 1 June 2012

သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ.....



ကဗ်ာၾကယ္ေတြ၀န္းရံထားတဲ႔....အိမ္ကေလးတစ္အိမ္ကို ကိုယ္ေတြ႔ထားတယ္.......။ အဲဒီအိမ္ေလးထဲမွာ ကဗ်ာေတြကို သိပ္ခ်စ္တဲ႔ သူတို႔အခ်င္းခ်င္းလဲ သိပ္ခ်စ္တဲ႔ ဇနီးေမာင္ႏွံကေလး ႏွစ္ေယာက္ေနၾကတယ္.....။ သူတို႔နဲ႔ ကိုယ္ အိမ္နီးခ်င္းျဖစ္တာသိပ္မၾကာေသးဘူး....။


ကိုယ္တို႔အိမ္၀ိုင္းထဲမွာ ေတာင္ကုန္းေလးမို႔ေမာက္နဲ႔ ျမက္ပင္စိမ္းစိမ္းေလးေတြ အခင္းလိုက္ရွိတယ္....သူ႔ဟာသူ သဘာ၀အလိုက္ေပါက္တာပါ....။ အေလ့က်ေပါက္တဲ႔ ပန္းပြင့္ အ၀ါ အျဖဴေလးေတြလဲ ဟိုနားဒီနားထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ ပြင့္ေနၾကတယ္...။ အရိပ္ရတဲ႔ ကုကၠိဳပင္ခပ္ၾကီးၾကီးလဲရွိေသးတယ္.....။ သိပ္လွတာပဲ........။ ေႏြဦးေပါက္ဆိုရင္ ကုကၠိဳပြင့္အနီေလးေတြက အ၀ါေရာင္ေျပာင္းျပီး ျမက္ခင္းေလးေပၚမွာ ေၾကြက်လို႔.....။ ေျမျပင္မွာ အစိမ္းေရာင္နဲ႔ အ၀ါေရာင္ေတြက ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္လိုပဲ....။

ကိုယ္အလုပ္အသြားအျပန္တိုင္း သိပ္ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ သူတို႔ဇနီးေမာင္ႏွံေလးနဲ႔ဆံုေလ့ရွိတယ္....။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က အနီးဆံုးရွိေနၾကေပမယ့္ အလြမ္းကဗ်ာေတြကို မဆံုးတမ္းေရးေနတတ္ၾကတဲ႔သူေတြ...။ ဘယ္သူေျပာလဲေနာ္ ကိုယ့္မ်က္ေစ့ေရွ႔မွာရွိတဲ႔သူကိုမလြမ္းရဘူးလို႔ေလ......။

ကဗ်ာလွလွေလးေတြကို ႏွလံုးသားနဲ႔ရင္းျပီး ဖန္တီးတတ္ၾကတဲ႔ သူတို႔ကို ကိုယ္သိပ္အားက်တာပဲ...။ ကိုယ့္မွာ အဲဒီပါရမီမပါလာဘူးကြယ္....။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္...သူတို႔ကဗ်ာေလးေတြကို ပန္းခ်ီျပန္ေရးေပးတဲ႔အခါက်ရင္ သူတို႔သိပ္ႏွစ္သက္သေဘာက်ၾကတယ္...။ ကိုယ္က ပန္းခ်ီဆရာလဲ မဟုတ္ပါဘူး ..။ စာေရးဆရာလဲမဟုတ္ပါဘူး....။ ကိုယ့္အလုပ္နဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ေပမယ့္ ....ကိုယ္႔၀ိညာဥ္ကိုေတာ့ ဘာသာျပန္မရတဲ႔ အရာတစ္ခုက ၀င္ပူးဆည္းကပ္ေနတာပါ....။ အဲခါမ်ိဳးမွာမွသာ ကိုယ့္ရဲ႔ ရင္တြင္းဖန္ဆင္းမႈက အသက္၀င္လာတတ္ေတာ့တာ....။


ဒီေန႔မနက္ေတာ့ ျမက္ခင္းစိမ္းစိုစိုေလးေပၚမွာ ေနျခည္ႏုႏုေတြျဖာစင္းလို႔...။ ငွက္ကေလးေတြလဲ ေပ်ာ္ျမဴးလို႔...ပန္းပင္သိပ္မရွိေပမယ့္ လိပ္ျပာငယ္ေလးေတြေတာင္ ပ်ံ၀ဲလို႔....။
အလုပ္ပိတ္ရက္ေလးမွာ ...သူတို႔ေမာင္ႏွံေလးကို ကိုယ္ထမင္းဖိတ္ေကၽြးခ်င္တယ္...။ ကိုယ့္လက္ရာကိုသူတို႔သေဘာက်မွာေျပာစရာမလိုဘူးေလ...။ ကိုယ္အထူးအဆန္းတစ္ခုခုလုပ္စားျဖစ္တုိင္း သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို မေမ့မေလ်ာ့ပို႔ေပးေနက်ေလ...။ ဘယ္ဘ၀က ေရစက္ေၾကာင့္မသိ သူတို႔ကေလးေတြေမာင္ႏွံကို ကိုယ္သံေယာဇဥ္ျဖစ္ေနမိေတာ့တာ...။

အဲဒီ ကဗ်ာၾကယ္ကေလးႏွစ္ပြင့္ကေလ...ေဖာ္ေရြၾကတယ္ ခင္တတ္ၾကတယ္...ျပီးေတာ့...သိမ္ေမြ႔တယ္....။ သူတို႔နဲ႔ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးျပီးေနာက္ပိုင္း ကိုယ္ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အထီးက်န္တယ္လို႔ တခါမွမေတြးမိေတာ့ဘူး...။ ကိုယ့္ရဲ႔ တကယ့္အရင္းႏွီးဆံုးမိတ္ေဆြလို... ငယ္ေပါင္္းလိုခံစားမိတယ္.....။ သူတို႔ေလးေတြကလဲ ကိုယ့္ကို ခ်စ္ခင္ၾကတယ္....။ ေမတၱာေပးရင္ ေမတၱာျပန္ရတယ္ဆိုတာ ကိုယ္တကယ္ယံုၾကည္သြားျပီ.....။

အဲဒီေန႔က ေကာင္းကင္ၾကီးတခုလံုးမဲေမွာင္လို႔ ခဲသားပုပ္ေရာင္သန္းေနတယ္...။ မိုးေတြက ဘယ္လိုအျငိဳးနဲ႔မ်ား ထစ္ခ်ဳန္းရြာေနတယ္မသိ......။ အိမ္တံခါးေတြအကုန္ပိတ္ျပီး ကိုယ္ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႔ ဧည့္ခန္းထိုင္ခံုမွာႏွပ္ေနလိုက္တယ္.....။ ခဏၾကာေတာ့ တံခါးေခါက္သံၾကားရတယ္.....။ ဒီေလာက္မိုးေတြသည္းေနတာ ဘယ္သူမ်ားမပါလိမ္႔လို႔...။ တံခါးဖြင့္လိုက္ေတာ့ ထီးခပ္ၾကီးၾကီးတစ္လက္ကုိ ႏွစ္ေယာက္အတူမိုးျပီး မိုးေတြရႊဲေနတဲ႔ သူတို႔ ေမာင္ႏွံ....။ ကိုယ္မ်က္လံုးျပဴးသြားတယ္။

တကယ္ေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္ေနတဲ႔ ကိုယ့္ကို ေၾကာက္မ်ားေနသလား တစ္ခုခုျဖစ္ေနမလားဆိုတဲ႔ စိုးရိမ္စိတ္ကေလးနဲ႔ သူတို႔ေရာက္လာၾကတာပါ....။ တကယ္ခ်စ္စရာေကာင္းပါတယ္..။ မိုးေရေတြရႊဲေနတဲ႔ မ်က္ႏွာႏွစ္ခုမွာ ေရာင္ျပန္ေနတဲ႔ မ်က္၀န္းႏွစ္စံုကို ကိုယ္တစ္ျပိဳင္တည္းေတြ႔လိုက္ရတယ္......။ တဆက္တည္းမွာ ကိုယ့္ဆီကို ကူးစက္သြားၾကတယ္...။ ကိုယ့္မ်က္၀န္းေဒါင့္က ခပ္လက္လက္ အရည္ေလးလိွမ္႔ဆင္းမက်မီ သူတို႔ကို မိုးေရေျခာက္ေအာင္ တဘက္နဲ႔ လဲစရာအ၀တ္သြားယူေပးလိုက္တယ္.....။

ကိုယ့္လက္ရာ ေကာ္ဖီပူပူတစ္ခြက္ဟာ သူတို႔ရင္ထဲက စိုးရိမ္မႈနဲ႔ သူတို႔ခႏၡာအျပင္ပန္းက ေအးစိမ္႔မႈကို ခပ္ေႏြးေႏြးေလးနဲ႔ ေႏြးေထြးေစမွာပါ ကိုယ္ယံုၾကည္တယ္ေလ.....။ ေဟာဒီ....ေကာ္ဖီခြက္ေလးထဲမွာ ေမတၱာေတြအျပည့္ရွိတယ္ ဂရုဏာေတြအျပည့္ရွိတယ္... သံေယာဇဥ္ေတြအျပည့္ရွိတယ္...။ သူတို႔ရဲ႔ ကဗ်ာေလးေတြထဲမွာလဲ အဲလိုအရာမ်ိဳးေတြနဲ႔ခ်ိပ္ဆက္ထားတာ အျမဲေတြ႔ရေလ့ရွိတယ္.....။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ခ်စ္ေၾကာင္းလဲ ကဗ်ာတိုင္းမွာ က်ဲပက္ထားတတ္တယ္......။


*************************


ၾကည့္ပါဦးကြယ္... ေကာင္းကင္မွာ ၾကယ္မႈန္မႊားေတြမ်ားလိုက္တာ.....။ သူတို႔ေတြစုေ၀းျပီး ဘာေတြေျပာၾကသလဲ..။ ကိုယ့္အေၾကာင္းလား......။ သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ႔ သူတို႔ေမာင္ႏွံအေၾကာင္းလား...။ အမွန္ေတာ့ ကိုယ္တို႔ရဲ႔ ခင္မင္မႈက အဲဒီၾကယ္အစုအေ၀းေလးလိုပဲ အျမဲ စုစည္းေနတာ အျမဲလင္းလက္ေနတာ အျမဲေတာက္ပေနတာပါ........။


မွတ္ခ်က္။ ။ “လြင္ျပင္လိႈင္းငယ္” အတြက္ အမွတ္တရေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေလးပါ....။ ေခါင္းစဥ္ေလးက လြင္ျပင္ကိုယ္တိုင္ေပးတာပါ အစ္မအဲဒီေခါင္းစဥ္ေလးနဲ႔ အက္ေဆးတစ္ပုဒ္ အမွတ္တရေရးေပးပါဆိုလို႔...။ ေမြးေန႔မွစျပီး ခ်စ္တဲ႔ဇနီးေလးန႔ဲအတူ ခိုင္ျမဲေသာတြဲလက္နဲ႔ ဘ၀ခရီးလမ္းကို အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔စြာ ျဖတ္သန္းႏိုင္ပါေစလို႔ ဆုမြန္ေကာင္းေျခြလိုက္ပါတယ္....။

ေမတၱာအားျဖင့္
မိုးေငြ႔