Friday, 30 September 2011

ဗာဒံတစ္ရြက္ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႔ အခ်ိန္းခ်က္ပ်က္ခဲ႔ေသာည...




ဗာဒံရြက္ေတြခပ္အုပ္အုပ္နဲ႔ အဲဒီလက္ဖက္ရည္ဆိုင္ကေလးမွာ တစ္ခ်ိန္က မင္းရဲ႔ အျပံဳးျဖဴျဖဴေတြကို ကိုယ္ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႔ ျမည္းခဲ႔ဖူးတယ္....။


ခု...မင္းက တိုင္ပင္စရာကိစၥေလးတစ္ခုရွိလို႔ ေတြ႔ခ်င္တယ္ဆိုလို႔ အဲဒီဆိုင္ေလးမွာပဲ ကိုယ္ ခ်ိန္းလိုက္တယ္...။ အဲဒီတုန္းက ကိုယ္တို႔ထုိင္ခဲ႔တဲ႔စားပြဲေလးမွာပါပဲ....။ အရင္တုန္းကထိုင္ခဲ႔သလိုပဲ လမ္းမဘက္ကို ကိုယ္ကေက်ာေပးထိုင္ေနလိုက္တယ္....။ နက္စ္ပလိန္းတစ္ခြက္မွာျပီးေစာင့္ေနလိုက္တယ္....။ ေတာ္ေတာ္ၾကာတဲ႔အထိမင္းေရာက္မလာေတာ့ နာရီၾကည့္လိုက္တာ ခ်ိန္းထားတဲ႔ အခ်ိန္ထက္ နာရီ၀က္ေက်ာ္ေနျပီ....။

ဘာေၾကာင့္မင္း ေရာက္မလာေသးလဲ....။ ကိုယ္အခ်ိန္မွားမွတ္တာေတာ့မဟုတ္ေလာက္ပါဘူးေနာ္....။ လက္ကိုင္ဖုန္းကိုတစ္ခ်က္ေကာက္ကိုင္ျပီးႏွိပ္ၾကည့္လိုက္တယ္....။ ဘာမစ္ေကာမွလည္းမေတြ႔ဘူး...။ ဟင့္အင္း... မဟုတ္ေသးပါဘူး... ကိုယ့္ဖုန္းကို မင္းမွမသိဘဲ.....(ယံုခ်င္မွယံုပါ ကိုယ္တို႔တစ္ခါမွ ဖုန္းနဲ႔စကားမေျပာဖူးဘူး ဒါေၾကာင့္ သူ႔ဖုန္းနံပါတ္ကိုလည္းကိုယ္မသိသလို ကိုယ့္နံပါတ္ကိုလည္းသူမသိဘူး) မင္းဘာေၾကာင့္ေရာက္မလာသလဲ ကိုယ့္ကိုဘာေၾကာင့္ပံုေျပာသြားတာလဲ.....။

ေနာက္ဘ၀မွ မင္းနဲ႔ငါေတြ႔မလား လက္ရွိဘ၀မင္းငါ့ကိုေမ႔ထား မသိစိတ္နဲ႔ အိပ္မက္ေတြေရြ႔လ်ား ခ်စ္ခဲ႔တာထားလိုက္ပါ ငါ့ရဲ႔ အမွားေတြေပါ့

နင္ကိုယ္တိုင္စခ်စ္ခဲ႔ျပီး နင္ကိုယ္တိုင္စျဖတ္ခဲ႔လို႔ ရင္ေတြကြဲ နင္မေၾကၽြလဲ အထင္ေတြလြဲ မွားသြားခဲ႔လို႔ မုန္းးးး......... ရံႈးးးးး...... အခါခါေတြ႔ခြင့္မရွိခဲ႔လို႔........... ငါဘယ္လိုဆက္ခ်စ္ရမလဲ

ဆိုင္ထဲကဖြင့္တဲ႔ သီခ်င္းကလည္း ခပ္တိုးတိုးနဲ႔ ကိုယ့္ကိုထိုးႏွက္ေနသလို.... ။ တစ္ေယာက္ထဲ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႔ ဟိုဒီေလွ်ာက္ေတြးျပီး ၀မ္းနည္းလာသလိုလို....။ ဒီလိုနဲ႔ ကိုုယ္လည္းညစ္ညစ္နဲ႔ အိမ္ျပန္ခဲ႔လိုက္တယ္....။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ စိတ္ေလေလနဲ႔ နက္ဘုတ္ေလးဖြင့္လိုက္တယ္....။ မင္းဆီက မက္ေဆ့ခ်္၀င္ထားတာေတြ႔လိုက္တယ္....။

“က်ေနာ္ ေရာက္လာေသးတယ္ က်ေနာ္တို႔ခ်ိန္းထားတဲ႔၀ိုင္းမွာ မ'ကိုမေတြ႔ဘူး ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ထုိင္ေနတာပဲေတြ႔လိုက္တယ္ အဲဒါနဲ႔ က်ေနာ္လည္း တစ္ေယာက္တည္း အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔ျပန္သြားလိုက္တယ္”

ေသလိုက္ပါေတာ့ကြယ္....။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ကိုတစ္ေယာက္တည္းသြားရင္ အျမဲလိုလို ေယာက်ာၤးေလးစတိုင္လ္နဲ႔သြားေလ့ရိွတာ....။ မင္းက ကိုယ့္ကို အဲလုိေလး၀တ္တာမွမျမင္ဖူးပဲကိုး....။ ကိုယ့္ကို မင္းက မိန္းကေလး ပီပီသသ ဂါ၀န္လြင့္လြင့္ေလးနဲ႔ပဲေတြ႔ဖူးခဲ႔တာကိုး....။ လြဲျပန္ျပီေပါ့ အိန္ဂ်ယ္.....။ ကိုယ္တို႔ရဲ႔ ဆံုႏိုင္ခြင့္ကို တားျမစ္ပိတ္ပင္ဖို႔ သူ႔အလိုလိုဖန္တီးျဖစ္ေျမာက္လာတတ္လိုက္တာေနာ္....။

ကဲ...ဒါျဖင့္လဲ city of angel ကားေလးဖြင့္ျပီး ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ပဲစားပစ္လိုက္တယ္.....ကိုယ့္ကိုယ္ကုိ ဒဏ္ခတ္တဲ႔ အေနနဲ႔ေပါ့...။

မုိးေငြ႔

Wednesday, 28 September 2011

မိုးေငြ႔ခ်စ္တဲ႔ ပုစုခရုအရုပ္ကေလးေတြ....

ေၾကြပန္းကန္ေလးထဲကသဲျဖဴကၽြန္းကခရုေတြ ဗူးေလးနဲ႔က စလံုးက ညီမတစ္၀မ္းကြဲလက္ေဆာင္၀ယ္လာေပးတာ အေတာင္ပံနဲ႔ နတ္သမီးေလးကေတာ့ ဆယ္တန္းတုန္းက ေက်ာင္းတက္မွန္တဲ႔အတြက္ အတန္းပိုင္ဆရာမကဆုခ်ထားတာ... က်န္တဲ႔ ေၾကြအိုးေလးေတြကိုေတာ့ ၾကိဳက္လို႔ ၀ယ္စုထားတာေတြ.....

သဲျဖဴကၽြန္းကခရုနဲ႔သဲေတြ အေရာင္ေတြအရမ္းလွလို႔ ဗူေလးနဲ႔ေသခ်ာသိမ္းထားတာ

ေခ်ာင္းသာသဲျဖဴကၽြန္းေရာက္ခဲ႔တုန္းက ေကာက္ခဲ႔တဲ႔ ခရုေလးေတြနဲ႔ သဲေတြ...

Mac Donald ကရတဲ႔ တရုတ္ေၾကာင္မဂၤလာစံုတြဲ

ဒါလဲ မက္ေဒါနယ္က ဂ်ပန္ေၾကာင္မဂၤလာစံုတြဲ

ခ်စ္သူမ်ားေန႔၀က္၀ံရုပ္စံုတြဲေလး

လက္ေဆာင္ရထားဖူတဲ႔အရုပ္ကေလး

ဒီအေတာင္ပံေလးနဲ႔၀က္၀ံအိန္၈်ယ္ေလးကေတာ့ ေရႊ၀ယ္လို႔လက္ေဆာင္ေပးတာတဲ႔

၀က္၀ံစံုတြဲ (Mac Donald ကရထားတာ)

ေရေႏြးအိုးနဲ႔ခြက္ပုစုခရုေလးေတြ

ညီမေလးရဲ႔ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္

ဘြတ္ဖိနပ္ေကာ္ဖီခြက္

Mac Donald ကရခဲ႔တဲ႔၀က္၀ံရုပ္စံုတြဲ

ဒါကလက္ေဆာင္ရဖူးတဲ႔အရုပ္စံုတြဲေလးေတြ

ၾကက္ဥခြံေလးကို အေရာင္ဆိုးျပီ အလွလုပ္ထားတာ
ေနာက္တစ္ပုလင္းက ၾကယ္ေရာင္စံုေလးေတြ... အရင္တုန္းက ဖန္စီဆိုင္ေလးေတြမေပၚခင္ကတည္းက အင္းလ်ားလမ္းက ဂ်ပန္ဆိုင္မွာအဲဒီစကၠဴေလးေတြကို သြားသြား၀ယ္ျပီးေခါက္တာ....။

ပုဂံေညာင္ဦးသြားတုန္းက ပြဲေစ်းက၀ယ္ခဲ႔တဲ႔ ေျမထည္ပန္းအိုးႏွစ္လံုး
အေရာင္ေလးေတြလွတယ္ေနာ္ လက္ရာေရာပဲ....

လြန္ခဲ႔တဲ႔ဆယ့္သံုးေလးႏွစ္ေလာက္က မိုးေငြ႔ရဲ႔ ပံု

Tuesday, 27 September 2011

အလင္းမႈန္.....



တိမ္အုပ္ေတြျပိဳဆင္းလာေတာ့မလား..... ။ ကိုယ္ေယာင္ရမ္းျပီး လက္နဲ႔ကာမိတယ္.....။ ေလတစ္ခ်က္ခပ္ျပင္းျပင္ေ၀ွ႔သြားမွ သတိထားမိတယ္......။ ဆံႏြယ္ေတြ......ကိုယ္ေပၚက ခ်ည္ထည္စေတြတလြင့္လြင့္ျဖစ္လို႔.......။ မ်က္ႏွာကိုလာထိမွန္တဲ႔ မိုးစက္ေပါက္ေတြက မွ်ားစင္းေတြအလား ထင္မွတ္မွားမိတယ္....။ အိုကြယ္... ခံစားမႈေတြတိုင္းက နာက်င္မႈေတြခ်ည္းပါလား....။
ေစာေစာက တိမ္ညိဳေတြေၾကာင့္ ေလာကၾကီးတစ္ခုလံုး ေမွာင္မဲသြားတယ္....။ ခုေတာ့ မ်က္စိေတြစူးခနဲ က်ိန္းစပ္ေလာက္တဲ႔ အလင္းမႈန္တစ္ခုေၾကာင့္ ဘာမွမျမင္ရေတာ့ဘူး.....။ အေမွာင္ေတြလည္းမရွိေတာ့ဘူး ...။ ေလေတြလဲမတိုက္ေတာ့ဘူး....။ မိုးစက္ေတြလဲ ေပ်ာက္သြားျပီ....။ အလင္းတန္းေလးကေတာ့ ရွိေနဆဲပဲ....။ ေအးျမေမႊးပ်ံ႔တဲ႔ ရနံ႔နဲ႔အတူ ကိုယ့္ပါးျပင္ေပၚကို ေႏြးေထြးတဲ႔ အေတြ႔ေလးတစ္ခုက်ေရာက္လာတယ္......။ လက္တစ္စံုပါရဲ႔ ေႏြးေထြးမႈပါ.......။ အလင္းမႈန္ေတြကို အသားက်သြားေတာ့မွ ကိုယ္မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္မိတယ္......။ အျဖဴဆြတ္ဆြတ္၀တ္စံုနဲ႔ ျဖန္႔က်က္ထားတဲ႔ အေတာင္ပံတစ္စံုနဲ႔ အိန္ဂ်ယ္ပါ.......။ ကိုယ့္ရဲ႔ အိန္ဂ်ယ္ေလးပါ....။ (ႏွလံုးသားဆိုတာ အရည္ေပ်ာ္လြယ္တဲ႔ အျမဲလႈပ္ခတ္ေနတတ္တဲ႔ အရာတစ္ခုလား......။ မင္းနဲ႔ေတြ႔ဆံုတိုင္း ကိုယ့္ဘယ္ဘက္အိတ္ကပ္ေလး ဟာလာဟင္းလင္းၾကီးျဖစ္ျဖစ္သြားတယ္လို႔ ခံစားရတယ္....)

ကိုယ့္ရဲ႔ ပါးျပင္ကိုထိထားတဲ႔ လက္ငါးေခ်ာင္းက ကိုယ့္လက္အစံုကိုဆုတ္ကိုင္ျပီး ေႏြးေထြးမႈေပးျပန္တယ္....။ အိန္ဂ်ယ့္မ်က္ႏွာေလးက ေအးခ်မ္းလိုက္တာ....။ ျပီးေတာ့ ကိုယ့္ကို အျပံဳးျဖဴျဖဴေလးေတြေခၽြခ်ေပးတယ္.........။ ကုိယ့္လက္ခံုေလးကို ငံု႔နမ္းလိုက္ခ်ိန္မွာ အေတာင္ပံတစ္စံုကလႈပ္ခတ္သြားတယ္.....။ မင္းဘယ္ကိုျပန္သြားဦးမလို႔လဲ အိန္ဂ်ယ္........။ ကိုယ့္ကို ခဏသာ ႏွစ္သိမ္႔မႈေပးျပီး အေ၀းကို ပ်ံသန္းဖို႔ ျပင္ဆင္ေနျပီလား....။ မင္းဘယ္ေလာက္ပဲ အလုပ္ေတြရႈပ္ေနပါေစေပါ့.... ကိုယ့္ဆီကိုေတာ့ သတိရတိုင္းလာခဲ႔ပါ.....။ ကုိယ္မင္းကိုေစာင့္ေနပါ့မယ္ အိန္ဂ်ယ္.....။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဂရုစိုက္ပါေနာ္........။

(အိန္ဂ်ယ္နဲ႔ ဆံုျဖစ္တဲ႔ တခဏသာေလးအတြက္ အမွတ္တရ)

မိုးေငြ႔

Monday, 26 September 2011

“နတ္သမီး”




တိမ္ခုိးေတြ

ကၽြန္ေတာ့္အိပ္ယ
ာမွာ
ေ၀ေနဆဲ .... ။
သူမရဲ႕ပါးျပင္မွ

စံပယ္ေတြ ေဖြးေဖြးလႈပ္
ေမႊးပ်ံ႕ေနမလား ..... ။
သူမရဲ႕ ေျခဖမိုးေဖြးေဖြ
းက
ေသြးေၾကာစိမ္းစိ
မ္းေလးေတြဟာ
ကၽြန္ေတာ္ကူးခတ္
ရမယ့္ ျမစ္ေတြလား .... ။
ေနျခည္ႏုႏုကိုဆိ
ုးထားတဲ့
သူမရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းမွာ
ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ လဲၿပိဳခြင့္ရမလဲ .... ။
နတ္သမီးဆိုတာ
အိပ္မက္ကို ၿခဳံၿပီး
အျမဲတမ္းလွေနသူ....။ ။

ညီမုိးဆက္

Saturday, 24 September 2011

အိန္ဂ်ယ္....သို႔



အေ၀းတိမ္မွာ......မင္းငိုေနတာ ငါၾကားတယ္။ ဘာေၾကာင့္လာမေခ်ာ့တာလဲလို႕ေမးလာမယ့္ ေမးခြန္းကို ငါမေျဖပါရေစနဲ႕။ နန္းေတာ္ရဲ႕ တံခါး၀မွာ


ဒဏ္ရာေတြ ဗရပြနဲ႔ ငါ၀င္မလာရဲဘူးေလ။ မာသာထရီစာလို ခမ္းနားတဲ့ေမတၱာရိပ္ေအာက္မွာ ငါဆိုတာ ေသမိန္႔က်ေနတဲ့ အက်ဥ္းသားပဲ

ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ မင္းေရးထိုးခဲ့မယ့္ကမၺည္းအတြက္ "ငါေပးဆပ္ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ " သမိုင္းစာတစ္ေၾကာင္းမွမရွိေလေတာ့ အရိပ္ေတြ မဲ့ေနတဲ့ သစ္တစ္ပင္

လို ငါ့ကိုယ္ငါ ထုဆစ္မိတယ္။တိမ္ေတြကို ၾကည့္ရင္း မြန္းက်ပ္လာတယ္။ မၾကာခင္ ျပိဳေတာ့မယ့္ မိုးသားေတြထဲမွာ အနာဂတ္ တစ္ခုခုမ်ား လြင့္ပါသြားဦးမွာလား ။ တစ္ကယ္ေတာ့

ေကာင္းကင္ဟာ ေကာင္းကင္ပဲဆိုတာ သိေတာ့သိေနခဲ့ပါတယ္။ငွက္တစ္ေကာင္ စြန္တစ္စြန္ရဲ႕ဘ၀ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ ငါရခဲ့ခ်င္ရဲ႕။

အိုင္စတိုင္းေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ငိုသံေတြ ေခၚေဆာင္လာမယ့္ အိန္ဂ်ယ္ရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြသာ ငါေန႕စဥ္ရက္ဆက္ မက္ေနတဲ့

အိမ္မက္ေတြျဖစ္ေနေတာ့တယ္။

ေသခ်ာတယ္လို႕ထင္ရတဲ့ အနာဂတ္ေတြ အတြက္ ကႏာၱရ ႏွလံုးသားရဲ႕ျမတ္ႏိုးခ်င္စရာ ေဆာင္းဥတု ေသးေသးေလး အတြက္ .. ငါ ရူးမိတယ္

အိန္ဂ်ယ္.....ငါရူးမိပါတယ္။ ငါဟာ အေမွာင္ထဲမွာ ရွင္သန္ခဲ့သူျဖစ္လို႕ အလင္းေတြကို မင္းနားလည္ေပးလိုက္ပါ ..။အိန္ဂ်ယ္ေရ...... ဒါေတြတစ္ကယ္

ျပီးဆံုးခဲ့ျပီလား..။အေျခအေနအားလုံးအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းပန္းတိုင္ ၊ ဒါမွမဟုတ္ .. အလံမ်ားစြာကိုင္ေဆာင္ထားမယ့္ မင္းရဲ႕လက္ေတြဟာ

အရမ္းခမ္းနားေနလိမ့္မယ္ဆိုတာ... ခၽြင္းခ်က္မရွိပါဘူး..။မင္းရဲ႕လက္တစ္ဘက္မွာ အသြားထက္ထက္ ဓါးတစ္လက္ ကိုင္စြဲထားပါ။

က်န္တဲ့လက္တစ္ဘက္စာ အတြက္ေတာ့ ငါပ်ိဳးေထာင္ခဲ့တဲ့ဥယ်ာဥ္ထဲက ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္ေပးလိုက္ပါရေစ။

အိန္ဂ်ယ္ေရ......ညမ်ားစြာရဲ႕ အရွင္သခင္အျဖစ္ မင္းကို ေလာကၾကီးက ေကာင္းခ်ီးေပးၾကမွာပါ ။ ငါတိတ္တဆိတ္ ျပံဳးျဖစ္ခဲ့ေသးတယ္...

(ေက်နပ္စြာနဲ႔ပါ )


ေခါင္ေခါင့္ဘေလာ့မွ အက္ေဆးတစ္ပုဒ္ကို ကူးယူထားျခင္းျဖစ္ပါသည္...။

Friday, 23 September 2011

မငိုေစခ်င္ဘူးကြယ္.......





ဧရာ၀တီဟာ ငါတို႔ျပည္ရဲ႔သမိုင္း
ဧရာ၀တီဟာ ငါတို႔ျပည္ရဲ႔ စပါးက်ီ
ဧရာ၀တီဟာ ငါတို႔ျပည္ရဲ႔အသက္ေသြးေၾကာ
ဧရာ၀တီဟာ ငါတို႔ျပည္ရဲ႔ ရာဇ၀င္
ဧရာ၀တီဟာ ငါတို႔ရဲ႔ မိခင္......။

ငါတို႔ရဲ႔ မိခင္ကို
အကုသိုလ္ေကာင္ေတြ
ေလာဘအတၱေဘာၾကီးေတြ
မတရားျပဳက်င့္ သတ္ပစ္ၾကေတာ့မယ္
သည္တိုင္းျပည္မွာ သည္ေျမမွာေန
သည္ေရေသာက္ျပီး
ငါတို႔ မ်က္ႏွာလြဲခဲပစ္မေနႏိုင္ၾကပါဘူး...။

ျမစ္ဆံုစီမံကိန္းဆိုတဲ႔
ငါတို႔ရဲ႔ ရာဇ၀င္ထဲက သတိုးသမီးကို
ရာဇ၀င္ထဲက ေပ်ာက္ကြယ္သြားေအာင္
ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္ၾကမယ့္သူေတြ
ကိုယ့္ေသြေၾကာကို ေဖာက္စုတ္တတ္သူေတြကို
ငါတို႔ ကေလာင္လက္နက္နဲ႔တိုက္ဖ်က္ရမယ္...။

ဧရာ၀တီရဲ႔ မ်က္ရည္တစ္စက္ဟာ
သက္ရွိသက္မဲ႔ ျဒပ္ရိွျဒပ္မဲ႔ ေျမာက္ျမားစြာရဲ႔
ရွင္သန္ျခင္းနဲ႔ ညီမွ်တယ္....။
ဧရာ၀တီရယ္....မငိုေစခ်င္ဘူးကြယ္.....
ဒါေၾကာင့္...
ဓါးေထာက္ခံထားရတဲ႔
ငါတို႔မိခင္ကို ကယ္တင္ဖို႔
အားလံုးတညီတညြတ္တည္း ပါ၀င္ၾကစို႔....။ ။


ဧရာ၀တီကိုခ်စ္တဲ႔
မိုးေငြ႔

Wednesday, 21 September 2011

Simply Yellow Lentils with Coconut Milk

ဒါက အုန္းႏို႔မ်ားမ်ားသိပ္မစားရဲတဲ႔သူမ်ားအတြက္

ဒီတစ္ခြက္ကေတာ့ မမသက္ေ၀အၾကိဳက္ အုန္းႏို႔ပစ္ပစ္ႏွစ္ႏွစ္ေလးနဲ႔


ခုတေလာ... မိုးတြင္းဆိုေတာ့ ဟိုလူဖ်ား ဒီလူေနမေကာင္းျဖစ္လြန္းလို႔ နာလန္ထခါစ ခ်စ္အစ္မ ခ်စ္ညီမေလးေတြရဲ႔ အာသီသေတာင္းဆိုမႈေၾကာင့္ မိုးေငြ႔ခင္ဗ်ာ လက္မလည္ရွာပါဘူး..(အင္းေလ လက္က ဘယ္လိုလည္မလဲ က်ိဳးသြားမွာေပါ့လို႔)...။ မမသက္ေ၀ကလည္း လာေအာ္သြားတယ္ ဟင့္...သူမ်ားကိုက်ေတာ့ လုပ္မေကၽြးဘူးတဲ႔....။ ကိုယ့္အစ္မ အုန္းႏုိ႔ၾကိဳက္တတ္မွန္းသိလ္ို႔ ဖဘမွာ တိုးတိုးေလးနဲ႔ သြားေျပာရတယ္ အစ္မအတြက္ အခ်ိဳပြဲလုပ္ေပးမယ္လို႔...။ ဒီလိုနဲ႔ ရိုးစင္းလြန္းတဲ႔ အခိ်ဳပြဲတစ္ခြက္ကို ဖန္တီးလိုက္ပါတယ္....။

Simply လို႔သံုးရျခင္းအေၾကာင္းကေတာ့ ဒီပဲ၀ါေလးအုန္းႏို႔ဟာ အလြန္းအမင္းကို ရိုးစင္းတဲ႔ အခ်ိဳပြဲ တစ္ပြဲျဖစ္ေနလုိ႔ပါပဲ....။ လုပ္ရတာလည္းလြယ္ကူတယ္ ...။ စားရတာလဲ အင္မတန္မွ ခ်ိဳဆိမ္႔ေမႊးအရသာေလး...။ မမိုးေငြ႔ အရမ္းညႊန္းျပီလို႔ေတာ့ မေျပာပါနဲ႔....။ တကယ္ပါ တကယ္ေကာင္းတာပါ....။

သန္႔ျပီးသား ပဲ၀ါေလးတစ္ရာဂရမ္တစ္ထုပ္ကို ေရေဆးျပီ စိမ္ထားပါမယ္...။ သၾကားညိဳ ခြက္တစ္၀က္စာကို နည္းနည္းေလွာ္မယ္ အညိဳေရာင္ရေအာင္ပါ....။ မတူးပါေစန႔ဲ...။ အညိဳေရာင္ျဖစ္ျပီး ေမႊးလာျပီဆို ေရငါးခြက္စာထည့္ျပီး ဆူေအာင္တည္ရမယ္...။ ေရဆူလာရင္ ပဲထည့္မယ္... ဆားနည္းနည္းခတ္ပါမယ္....။ ပဲကိုႏူးေအာင္ျပဳတ္ေပးရမယ္....။ ခပ္ပ်စ္ပ်စ္ေစးေစးၾကိဳက္သူမ်ား အတြက္ ပဲရျပီဆို ေကာ္မႈန္႔ေဖ်ာ္ထားတာေလး ခြက္တစ္၀က္စာေလာက္ ေလာင္းထည့္ပါမယ္...။ ကိုယ္ကေတာ့ အရည္က်ဲတာကိုၾကိဳက္လို႔ ေကာ္မထည့္ပါဘူး....။ ေသာက္ခါနီးမွ ပန္းကန္ထဲခပ္ထည့္ျပီး အုန္းႏို႔ရည္ေလးဆမ္းလိုက္ရင္ ရပါျပီ...။ အစကေတာ့ ရယ္ဒီမိတ္ အုန္းႏို႔ဗူး၀ယ္ထည့္မလုိ႔ ပါပဲ... အလြယ္တကူရႏိုင္တဲ႔ သဘာ၀အုန္းသီးကိုပဲ ဆိုင္ကျခစ္ခဲ႔ျပီး အိမ္မွာပဲ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ အေရညွစ္လိုက္တယ္... အဲဒါပိုလတ္ဆတ္တယ္ေလ...။ အဲလို အုန္းႏို႔အစိမ္းကို တေနကုန္ခံေအာင္ လုပ္နည္းကေတာ့ ျခစ္ျပီးသားအုန္းသီးဖတ္ေတြကို ဆယ္မိနစ္ေလာက္ေပါင္းျပီးမွ အုန္းႏို႔ရည္ကို ညွစ္ယူရင္ပိုေကာင္းပါတယ္...။

ဒီပို႔စ္ကိုေရးထားတာၾကာျပီ ကိုယ္ေနေကာင္းေနတုန္းကတည္းကေပါ့.... ခုမွပံုတင္လို႔ရလို႔....။


မိုးေငြ႔

Monday, 19 September 2011

ေရာက္ရာေပါက္ရာေလးေတြ



ခုတေလာ က်န္းမာေရးကသိပ္မေကာင္းေတာ့ အသစ္လည္းမတင္ျဖစ္သလို သူမ်ားတကာေတြဆီကိုလည္း အလည္မသြားႏိုင္ဘူး...။ အလည္ေရာက္ခဲ႔တာေတာင္မွာ ေကာ္မန္႔မေပးခဲ႔ႏိုင္ျပန္ဘူး....။ အသစ္တင္ခ်င္တယ္ ကိုယ္က ဒီေနရာေလးနဲ႔ အသက္ရွင္ေနရတာ....။ draft ထဲမွာေတာ့ တိုးလို႔တန္းလန္းပို႔စ္ေတြအမ်ားၾကီး... ဘယ္ဟာမွလက္စမသတ္ႏိုင္ေတာ့ တင္မရဘူးျဖစ္ေနတယ္...။ စာမေရးဘဲ အေခ်ာင္ခိုျပီး ပံုခ်ညး္တင္မယ္လုပ္ေတာ့လည္း လိုင္းမေကာင္းလို႔ ေဒါင္းလုတ္မဆြဲႏိုင္ျပန္ဘူးဗ်ာ...။ တကယ္ပါပဲ....။

လူကလည္း ကေယာင္ေခ်ာက္ခ်ား.... သူမ်ားေတြအိမ္လည္ျပီး နာမည္မွားေရးလိုေရးခဲ႔နဲ႔....။ တေလာကပဲ ကိုရဲစီေဘာက္မွာသြားျပီး ေမာင္ျဖိဳးဆိုျပီးေရးခဲ႔တယ္...။ အမေရ ေမာင္ျဖိဳးဘေလာ့က ဒါဒါဒါပါလို႔ ကိုရဲကျပန္ေရးရတယ္...။ ျဖိဳးေမာင္ေမာင္နဲ႔ကိုယ္က ဖဘမွာ ေဘာ္ဒါေတြ ... ဘေလာ့မွာသာကိုယ့္ကို သူက ဘယ္သူဘယ္၀ါမွန္းသိပ္မသိလို႔ထင္တယ္ စီေဘာက္မွာသိပ္ျပီး လာမေနာက္ဘူး...။ ကိုရဲက်ေတာ့ ဘေလာ့မွာသိတယ္... ဖဘမွာ မသိဘူး...။ သူတို႔ ေၾကာင္ဂိုဏ္းအဖြ႔ဲကို နတ္သမီးဆီမွာ စသိတာ...။ ေယာက်ာၤးေတြျဖစ္ျပီး ေၾကာင္ခ်စ္တတ္တယ္ဆိုလို႔ နဲနဲေလးအံ့အားသင့္သြားပါတယ္....။ ကိုယ္ကေတာ့ မိန္းမျဖစ္ျပီး ဘာအေကာင္မွမခ်စ္တတ္တာေလ...။ ဒါနဲ႔ ဖဘမွာ ေၾကာင္ေမာင္မ်ိဳးကစျပီး ကိုႏိုင္ ကိုလတ္ ေမာင္ျဖိဳး သူတို႔ကိုသိတယ္...။ တကယ္တမ္း သူတို႔ ေၾကာင္အဖြဲ႔က ေျခာက္ေယာက္လား ခုႏွစ္ေယာက္လား ရွိတယ္ေျပာတယ္...။ ကိုႏိုင္နဲ႔ၾကံဳေတာ့ မင္းတို႔ ေၾကာင္အဖြဲ႔အေၾကာင္းပို႔စ္ေလးေရးစမ္းပါလို႔ ေတာင္းဆိုထားေသးတယ္...။ ေလာေလာဆယ္ထိေတာ့ ကိုေမာင္ေလးေခၚကိုႏိုင္ထြဋ္တစ္ေယာက္ ေမ်ာလြင့္တိမ္နဲ႔အတူ ဘယ္ကိုေရာက္ေနတယ္မသိ....။

တစ္ခုေျပာရဦးမယ္.... မုိးေငြ႔ဘေလာ့မွာ ဒီႏွစ္ပိုင္းမွသာ ေမာင္ႏွမေတြစံုစံုလင္လင္ကို ဘေလာ့ရိုးလ္မွာ လင့္ေတြအကုန္ခ်ိပ္ထားတာ ကိုယ္သိသမွ်သူေတြအကုန္နီးပါးပါပဲ....။ ဘေလာ့ဂါအသစ္ေတြကလည္း မ်ားလာတယ္သလို နာမည္ဆင္တူေတြကလည္း သိပ္မ်ားေနတယ္....။ ကိုညီလင္းသစ္ နာမည္နဲ႔ခပ္ဆင္ဆင္ ညီရဲသစ္တဲ႔ အလင္းသစ္၏ေန႔စြဲမ်ားတဲ႔ ေဟာ....ကိုလတ္က်ျပန္ေတာ့ အေမွာင္ထဲကအလင္းစက္မ်ား ကိုရဲဘေလာ့က်ေတာ့ အမွတ္တရေန႔စြဲမ်ားတဲ႔ မ၀ါက်ေတာ့ အမွတ္တရေလးမ်ားတဲ႔...။ အဲသလို ဆင္တူေလးေတြျဖစ္ေနလို႔ သူတို႔ဘေလာ့ေဘးမွာ လင့္ခ်ိပ္ရင္ နာမည္ေလးေတြကိုပါေကာက္ထည့္ရတယ္ မဟုတ္ရင္ အသစ္တက္လာတာနဲ႔ ဒါကဘယ္သူဘယ္၀ါဆိုတာ မနည္းဖမ္းေနရတယ္...။ လူက ေခါင္းသိပ္မေကာင္းခ်င္ေတာ့ဘူး...။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ ကိုယ္ေနမေကာင္းတုန္းလူနာလာေမးၾကသူေတြေရာ သတိတရရွိေနတဲ႔သူေတြေရာ မရွိတဲ႔သူေတြေရာ အားလံုးကို ေက်းဇူးအမ်ားၾကီး အမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္လို႔..........။

ေအာ္...ေျပာဖို႔က်န္သြားတယ္.... ေနမေကာင္းလို႔လားမသိဘူး အိန္ဂ်ယ့္ကိုပိုလြမ္းေနမိတယ္... သူကေတာ့ သူ႔အလုပ္နဲ႔သူအျမဲရႈပ္ေနလို႔ ကိုယ့္ကိုေတာင္သတိရမယ္မထင္ဘူး....။


မိုးေငြ႔


Wednesday, 14 September 2011

အိမ္ကေလး.....




အိမ္ကေလးဆီကို ကိုယ္မေရာက္ျဖစ္တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားျပီ.....။ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီေနပါျပီ....။
ခုေတာ့ ေသာ့ပိတ္ခံထားတဲ႔ အညိဳေရာင္အိမ္ကေလးက ႏြမ္းလ်လ်.... ကိုယ္ေရာက္လာတဲ႔ ေန၀င္ခ်ိန္လိေမၼာ္ေရာင္ခပ္မွိန္မွိန္အလင္းတန္းနဲ႔ ပိုျပီး ခ်ိနဲ႔နဲ႔ရွိလွတယ္....။

ဒီအိမ္ကေလးကိုဖြင့္တဲ႔ ေသာ့တစ္ေခ်ာင္းကိုယ္ဘာေၾကာင့္ခုခ်ိန္ထိသိမ္းထားမိသလဲ.....။ လက္ေပြ႔အိတ္ထဲကထုတ္လိုက္တဲ႔ ေရႊအိုေရာင္ေသာ့တံကေလး....။
ေသာ့ခေလာက္အေရာင္ကေတာ့ မဲညစ္ညစ္ရွိေနျပီး ႏွစ္ေပါင္းၾကာလာသည္ႏွင့္အမွ် ရာသီဥတုဒဏ္ေၾကာင့္ ေသာ့ခေလာက္ေပါက္ေလးက သံေခ်းေတြတက္ေနျပီ....။ ဖြင့္ဖို႔ေတာင္လြယ္ပါ့မလား....။ ထင္တဲ႔အတိုင္းပဲ ေသာ့ကဘယ္လိုမွ အားစိုက္ျပီးလွည့္ဖြင့္လို႔မရ....။ အိမ္နီးနားခ်င္းဆီက ေသာ့ပြင့္သြားႏိုင္မယ့္ ကိရိယာတစ္စံုတစ္ရာေတာ့ ငွားရေတာ့မယ္....။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေဘးအိမ္က အိမ္ရွင္က ပုဆိန္နဲ႔ကလန္႔ျပီးဖြင့္လိုက္တယ္....။ တံခါးပတၱာေလးကိုဖ်က္စီးလိုက္ရတာပါ...။ ေသာ့ခေလာက္ကေတာ့ တုတ္တုတ္မွ်မလႈပ္...။ တံခါးကိုတြန္းဖြင့္ျပီးေျခလွမ္းလိုက္ေတာ့.... ဖုန္နံ႔နဲ႔ ပိတ္ထားတာၾကာျပီျဖစ္တဲ႔ ေအာက္သိုးသိုးအနံ႔က ႏွာ၀ကိုအရင္တိုး၀င္လာေတာ့တယ္...။ ညေန၀င္ခ်ိန္မို႔ အလင္းကအားေဖ်ာ့ျပီး အခန္းထဲကို သဲသဲကြဲကြဲသိပ္မျမင္ရ ။ ဘာေၾကာင့္မ်ားကိုယ္ဒီအခ်ိန္ကိုလာခဲ႔မိပါလိမ့္...။ လာခဲ႔ရျခင္းရဲ႔ရည္ရြယ္ခ်က္ကေရာ...။ နံရံက မီးမိန္းခလုတ္ကိုတင္လိုက္ေတာ့ မီးေခ်ာင္းတစ္ေခ်ာင္းလင္းလာတယ္....။ ေနရာတိုင္းဖုန္ေတြအလိမ္းလိမ္းနဲ႔ ပင့္ကူမွ်င္ေတြဟိုဒီယွက္သန္းလို႔....။ ကိုယ္ေျခလွမ္းလိုက္မိတာက စာၾကည့္စားပြဲတစ္ခုဆီကိုပါ...။ စာအုပ္စင္ေလးမွာ စာအုပ္ေတြက်ိဳးတိုးက်ဲတဲပဲရွိေတာ့တယ္...။ ဒါေပမယ့္ ဓါတ္ျပားစက္ေလးတစ္လံုးကေတာ့ရွိေနတယ္....။ ၾကိဳးကခလုတ္မွာတပ္ထားလ်က္သား...။ မီးခလုတ္ကို ဖြင့္လိုက္ေတာ့ စက္လည္သံၾကားရတယ္...။ အမယ္... သူက......ဒီေလာက္ႏွစ္ေတြၾကာေနတာေတာင္ လည္ႏိုင္စြမ္းေသးသားပဲ...လို႔စိတ္ထဲ က်ိတ္ျပီးခ်ီးက်ဴးလိုက္မိေသး....။ ေနာက္ေတာ့ သီခ်င္းသံေအးေအးေလး ထြက္လာတယ္....။ All4One ရဲ႔ I can love you like that တဲ႔....။ တစ္ခ်ိန္က သူသိပ္ႏွစ္သက္တဲ႔ သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္...သူအျမဲနားေထာင္ျပီး ကိုယ့္ကိုဆိုျပဖူးခဲ႔တဲ႔ သီခ်င္းေလး....။ ကိုယ္ျပန္လာျပီးနားေထာင္ဖို႔မ်ား ဓါတ္ျပားခ်ပ္ကိုထည့္ထားေလသလား.....။

ေနာက္ေတာ့....အျဖဴေရာင္အစနဲ႔အုပ္ထားတဲ႔ ဆက္တီထိုင္ခံုဆီကိုယ္ေရာက္သြားတယ္....။ စားပြဲေပၚမွာ ေသာက္လက္စေဆးလိပ္တုိေတြနဲ႔ ေဆးလိပ္ျပာခြက္တစ္ခု......။ ဆက္တီေပၚက အျဖဴစေလးကိုဆြဲခြာပစ္လိုက္ေတာ့.... မေဟာဂနီေရာင္ ဂီတာေလးတစ္လက္ကိုေတြ႔လိုက္ရတယ္...။ ဒီထိုင္ခံုေပၚမွာ တစ္ခ်ိန္က သူကိုယ္တိုင္ ဂီတာတီးျပီး သီခ်င္းဆိုျပဖူးတယ္....။ ေသာက္လက္စ စီးကရက္ကိုႏႈတ္ခမ္းမွာေတ့ျပီး သူဂီတာၾကိဳးညိွေနတဲ႔ ဟန္ကို ကိုယ္ဘယ္လိုမွမေမ့ႏိုင္ပါဘူး....။ လက္ဖက္သုပ္ပန္းကန္ေလးကိုင္ျပီး သူ႔အနားမွာ တီတီတာတာနဲ႔
“ကိုကိုညီမေလးၾကိဳက္တဲ႔ သီခ်င္းေတြခ်ည္းဆိုျပရမွာေနာ္”လို႔ ခပ္ဆိုးဆိုးခပ္ႏြြဲ႔ႏြဲ႔ေလး သူ႔ကိုခၽြဲႏြ႔႔ဲရတဲ႔ အခ်ိန္ကေလးကို ေျပးျမင္မိသြားတယ္.....။ ဂီတာေလးကိုပိုက္ျပီး အဲဒီထိုင္ခံုေပၚမွာ ကိုယ္ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ ႏွစ္ေမ်ာသြားတယ္.....။

ဂီတာေလးကိုစားပြဲေပၚတင္လိုက္ျပိၤး ျပန္အထမွာပဲ စားပြဲေအာက္အံက က်ဴးလစ္ပန္းပြင့္ပံုနဲ႔ စာအုပ္ေလး တစ္အုပ္ကိုေတြ႔သြားတယ္...။ စာအုပ္ေလးကို ဖုန္ေတြဘာေတြခါလိုက္ျပီး ထိုင္ခံုမွာ ျပန္ထိုင္ျဖစ္သြားျပန္တယ္....။ ကိုယ္သိခ်င္တဲ႔ အရာေတြဒီစာအုပ္ထဲမွာ ရွိလိမ့္မယ္လို႔စိတ္ကသိေနျပီး ရင္ခုန္ေနလို႔လား နဖူးမွာ ေခၽြးေတြစို႔လာတယ္.....။ စာအုပ္ေလးကိုစလွန္လိုက္ေတာ့ ပထမဆံုးစာမ်က္ႏွာမွာ သူ႔လက္ေရးခပ္ေသာ့ေသာ့ကိုေတြ႔လိုက္ရတယ္.....။ “နတ္သမီးပံုျပင္”တဲ႔.....။ ေနာက္တစ္ရြက္မွာေတာ့ သူလက္ရာခဲသားနဲ႔ျခစ္ထားတဲ႔ ပံုေလး.... ဆံပင္ေခြေခြေတြနဲ႔ ေက်ာျပင္ကျမင္ရတဲ႔ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ပံု။ ေနာက္တစ္ရြက္ကေတာ့ ဓါတ္ပံုေလးကို ႏွစ္ပိုင္းပိုင္းျပီးကပ္ထားတာ....။ မ်က္ႏွာပံုေလးမွာမွ မ်က္လံုးအပိုင္းကိုတစ္ပိုင္းျဖတ္ျပီး ႏႈတ္ခမ္းပံုကတစ္ပိုင္း....။ မ်က္လံုးပံုေအာက္မွာက ဒီလိုေလးေရးထားတယ္....။ “ဒီအၾကည့္ေတြကို ကိုယ္ဘာေၾကာင့္ရင္ဆိုင္ဖို႔ သတၱိမရွိခဲ႔သလဲ”တဲ႔.....။ ႏႈတ္ခမ္းပံုေအာက္မွာေတာ့ “ကိုယ္ရစ္မူးစြဲလန္းခဲ႔ဖူးတဲ႔ သႏၱာေရာင္ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ကိုယ္ဒီတစ္သက္ လြမ္းေနရဦးမယ္”တဲ႔...။ စာအုပ္တစ္အုပ္လံုး သူ႔လက္ရာ ခဲျခစ္ပန္းခ်ီေတြခ်ည္းပဲ....။ ေနာက္ဆံုးစာမ်က္ႏွာမွာေတာ့ “မင္းေနာက္ဆံုးႏႈတ္ဆက္လိုက္ပံုက ကိုယ့္ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုး စုတ္ျပတ္သတ္သြားေစခဲ႔တယ္... ဘာေၾကာင့္လဲသိလား... ကိုယ့္ရင္ဘတ္ထဲ မင္းမ်က္ရည္ေတြ စြန္းထင္းေပက်ံ သြားလို႔ပဲ.......”

စာအုပ္ေလးကိုယူသြားဖို႔ ကိုယ္အိတ္ထဲကိုထည့္လိုက္တယ္...။ ကိုယ့္ကို တစ္သက္လံုးဖြင့္မေျပာျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ သူ႔ရင္ဘတ္ထဲကစကားသံကိုၾကားရလိုငွားေရာက္လာခဲ႔တာ ေနာက္မ်ားက်သြားျပီလား.....။ အိုကြယ္....ေနာက္က်ခဲ႔တာ လြန္ခဲ႔တဲ႔ႏွစ္မ်ားစြာကတည္းကပါ....။ ခုေတာ့လည္း သူ႔ဘ၀ထဲမွာကိုယ္ဆိုတာ ျမဴမႈန္ကေလးတစ္စက္မွ်ထင္က်န္ပါဦးမလား.......။ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ မိသားစုအသစ္ကေလးနဲ႔ သူေပ်ာ္ေမြ႔ေနတတ္ေရာေပါ့......။

ဟိုအရင္ကေတာ့ ဒီအိမ္ကေလးဟာ သိပ္ကိုသာယာၾကည္ႏူးစရာေကာင္းတဲ႔ အိ္မ္ကေလးတစ္အိမ္ေပါ့.....။ သံစဥ္ေတြနဲ႔ျပည့္ႏွက္ေနခဲ႔ဖူးတယ္....။ ရင္ခုန္သံေတြလည္းဆူညံခဲ႔ဖူးတယ္....။ ျခံထဲအတူပန္းဆင္းေကာက္ဖူးတယ္....။ ေနာက္ေဖးက စမ္းေခ်ာင္းမွာ ငါးအတူမွ်ားဖူးတယ္....။ စကၠဴေလွေတြအတူတူေခါက္ျပီးေမ်ာဖူးတယ္.....။ လသာညမွာ သူ႔ရင္ခြင္မွာေမွးဆက္လို႔ နတ္သမီးပံုျပင္ေတြနားေထာင္ဖူးတယ္....။ ခုေတာ့လည္း အဲဒါေတြနဲ႔ ဘာမွမဆိုင္သလို အိမ္ကေလးက အထီးက်န္ဆန္လ်က္က်န္ရစ္ခဲ႔တယ္....။

မယ္ႏိႈင္း(အႏိႈင္းမဲ႔)တင္ထားတဲ႔ I can love you like that သီခ်င္းေလးကိုနားေထာင္ျပီး ေရးျဖစ္သြားတဲ႔ အက္ေဆးေလးပါ......။

မိုးေငြ႔

Friday, 9 September 2011

စားၾကပါဦး.....



အဘိုးၾကီးသုပ္
ညဘက္ တီဗီၾကည့္ရင္ စားျဖစ္တာေလးပါ...


အခါးရည္
ဒါက လက္ဖက္နဲ႔တြဲေသာက္ဖို႔


ေထာပတ္ကုလားပဲမုန္႔
လက္ဖက္စားေတာ့ ငရုတ္သီးကိုက္ စပ္ေတာ့ ေဟာဒီ အခ်ိဳပြဲေလးစား...
အိမ္မွာ ေမေမကိုယ္တိုင္လုပ္တဲ႔ မုန္႔ေလးပါ... ကုလားပဲ ေထာပတ္နဲ႔ သၾကားညိဳနဲ႔ ထိုးထားတာ...

ဇီးျဖဴသီးေထာင္း
တစ္ခါမွမေထာင္းဖူးဘူး ဇီးျဖဴသီးကို ျပဳတ္ျပီး အေစ့ထုတ္ ငရုတ္သီးစိမ္း ၾကက္သြန္ျဖဴ ပုဇြန္ေျခာက္ကိုေလွာ္ျပီး ေရာေထာင္းလိုက္တယ္... ။ အဲဒီေန႔က ရံုးမွာလုစားလိုက္ၾကတာ ေျပာင္ေရာ...


လက္ဖက္သုပ္
အဲဒီေန႔က ဖဘမွာ ကန္ဇြန္းဥသာကူ တင္ျပီး ေနာက္ေဖးမွာ သုပ္ေနတဲ႔
လက္ဖက္ေလးပါတင္ေပးပါဦးမယ္ဆိုတဲ႔ လက္ဖက္ပြဲေလး

ကန္ဇြန္းဥသာကူ
ဒီအခ်ိဳပြဲေလးက ဖဘမွာ ေၾကာင္ဂုိဏ္းအဖြဲ႔၀င္ေတြလာစားျပီးသား



Thursday, 8 September 2011

“ဘေလာ့ဂါဆိုတာဘာလဲ”



နတ္ဆိုးေလးတဂ္တဲ႔ပို႔စ္ေလးပါ.....။ ေက်းဇူး...နတ္.... ကုန္ၾကမ္းျပတ္တုန္းလာတဂ္လို႔.....။ အတဂ္ခံရတဲ႔ ဘေလာ့ဂါအေတာ္မ်ားမ်ား ေရးျပီးတင္ေနၾကပါျပီ....။ ဘေလာ့ဂါဆိုတာဘာလဲ ဆိုတဲ႔ အဓိပၸါယ္ကို အက်ယ္တ၀င့္ဖြင့္မျပေတာ့ပါဘူးေလ....။ ေရွ႔က အတဂ္ခံရတဲ႔ ပုဂိၢဳလ္မ်ားရွင္းလင္းျပီးသားဆိုေတာ့....။

က်မရဲ႔ ဘေလာ့ဂါကို ဖြင့္ဆိုပံုေတြက နည္းနည္း စိတ္ကူးယဥ္ဆန္ေနမလားလို႔.....။ ေရးမယ့္သာေရးရတာ ဒီေခါင္းစဥ္က နည္းနညး္ေတာ့စားတယ္ဗ်....။

ဘေလာ့ဂါ...ဆိုတာဘာလဲတဲ႔...အလြယ္ကေလး လူတစ္ေယာက္ပဲေပါ့....။ အဲဒီလူရဲ႔ စိတ္ထဲက ခံစားသမွ်ေတြကို ဖြင့္ခ်ထားရာ....မွတ္တမ္း မွတ္စု.... လူတစ္ေယာက္ရဲ႔ ဒိုင္ယာရီ... လူတစ္ေယာက္ရဲ႔ ဘ၀တစ္စိတ္တေဒသ တစ္ခါတစ္ခါ လူတစ္ေယာက္ရဲ႔ ၀ိဥာဥ္လည္းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနမွာ....။ အဲဒီဘေလာ့ဂါဆိုတဲ႔လူေတြက သူတို႔ထက္သန္ရာ အေၾကာင္းအရာ... သူတို႔၀ါသနာတခ်ိဳ႔ သူတို႔ရင္ဖြင့္စရာ... သူတို႔နားခိုရာအျဖစ္ ဘေလာ့ကိုမွီခိုအားထားၾကတယ္....။ အဲဒီဘေလာ့ကိုမီွခိုအားထားျပီး ေျပာခ်င္ရာေျပာ တင္ခ်င္ရာတင္တဲ႔သူကို ဘေလာ့ဂါလို႔ေခၚတယ္....။

လူအမ်ိဳးမ်ိဳး စိတ္အဖံုဖံုရွိၾကတဲ႔အထဲမွာ ဘေလာ့ဂါေတြရဲ႔ ရင္ဖြင့္သံအသီးသီးက ျပခန္းၾကီးတစ္ခုထဲက ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ေတြလိုပါပဲ.....။ တခ်ိဳ႔က ပန္းပြင့္ပံုေတြခ်ည္းဆြဲၾကတယ္....။ တခ်ိဳ႔က ဟင္းသီးဟင္းရြက္ပံုေတြ ဆြဲတယ္...။ တိရစာၦန္ပံုေတြ.... စိတၱဇဆန္ဆန္ကားေတြ....ဘာသာတရားနဲ႔ပတ္သက္တာေတြ ဒ႑ာရီထဲကပံုျပင္ေတြ အေတာင္ပံနဲ႔ နတ္သမီးေလးေတြ....ရာဇ၀င္ထဲကပံုရိပ္ေတြ မ်ဥ္းေျဖာင့္ေတြ မ်ဥ္းေကြးေတြ စက္၀ိုင္းေရာင္စံုေတြ.....တကယ့္ကို ခမ္းခမ္းနားနားေတြ႔ရပါလိမ္႔မယ္....။ ဒါေတြအားလံုးဟာ ဘေလာ့ဂါေတြကိုယ္တိုင္ဖန္ဆင္းထားၾကတာပါ....။ တနည္းအားျဖင့္ အြန္လိုင္း စာေပအ၀ိုင္းအစုေလးပါပဲ.....။

အြန္လိုင္းက ဘေလာ့ဂါေတြနဲ႔ အျပင္ေလာက စာေရးသူေတြ ဘာကြာသလဲဆိုေတာ့ ဘေလာ့ဂါေတြကေတာ့ အခ်င္းခ်င္းတစ္ေယာက္အိမ္ တစ္ေယာက္အ၀င္အထြက္ မ်ားေတာ့ ပိုျပီး ခ်စ္ခင္ၾကတယ္...ရင္းႏွီးၾကတယ္ ေႏြးေထြးၾကတယ္.... ေမာင္ႏွမအရင္းခ်ာလို ကူညီရိုင္းပင္းၾကတယ္....။ ေျပာရဦးမယ္ ဘေလာ့ဂါေတြက ဘေလာ့မွာတင္မဟုတ္ဘူး မ်က္ႏွာစာမ်က္ႏွာမွာေတာင္ အစုအဖြဲ႔နဲ႔ ၾကီးစိုးေနၾကပံုမ်ား....။ ခ်စ္စရာေကာင္းပါတယ္....။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ မိုင္ရာခ်ီ ေထာင္ခ်ီေ၀းေနၾကေပမယ့္ တကယ့္အရင္းအခ်ာလိုခ်စ္ခင္ တြယ္တာတတ္ၾကတာ...။ အျပင္မွာတစ္ခါမွမဆံုဖူးၾကေပမယ့္ တကယ္ ေတြ႔ဆံုျဖစ္ၾကတဲ႔အခါလည္း ထူးဆန္းစြာ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ စိမ္းမေနဘဲ.... ဟိုးးးႏွစ္ပရိေစၱကတည္းက ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္လာၾကတဲ႔ မိတ္ေတြသဖြယ္...ရွိၾကတာပါပဲ...။ အဲဒါဟာ အြန္လိုင္းက ဘေလာ့ကရတဲ႔ ဘေလာ့ဂါေတြရဲ႔ အျဖဴေရာင္ ၾကိဳးမွ်င္ေတြပါပဲ......။

ဤသည္မွာ အကၽြႏု္ပ္၏ ဘေလာ့ဂါဖြင့္ဆိုခ်က္ျပီး၏....။ ((ဟမ္))....ဒါေလးပဲလားလို႔ မေမးနဲ႔ ဒါေလးပဲ ေရးလို႔ထြက္တယ္ကြယ္....း)

ကဲ... နတ္ေရ.... တဂ္ပို႔စ္ေလးအတြက္ ေက်နပ္လိမ္႔မယ္ထင္ပါတယ္......။ နတ္ကိုယ္တိုင္တဂ္ထားတဲ႔ လူေတြလဲစံုေနျပီဆိုေတာ့ တျခားဘေလာ့ဂါေတြကုိ နာမည္တပ္ျပီးဆက္မတဂ္ေတာ့ေပမယ့္ မေရးရေသးတဲ႔ ဘေလာ့ဂါေတြနဲ႔ အတဂ္မခံရေသးတဲ႔ ဘေလာ့ဂါမ်ားလည္း ၀မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေရးတင္ေပးၾကပါလို႔ ေမတၱာျဖင့္ေတာင္းဆိုပါ၏။ ဒီပို႔စ္ေလးမတင္ခင္မွာ လင္းေခတ္ဒီႏိုရဲ႔ “ဘေလာ့ဂါဆိုတာ”ပို႔စ္ကို ခပ္မိုက္မုိက္ေလး ဒီလိုဖတ္ရလိမ္႔မယ္...။


ေမတၱာအားျဖင့္
မုိးေငြ႔

Wednesday, 7 September 2011

စားျဖစ္ခဲ႔တာေလးမ်ား....

အထမ္းျမီးရွည္တဲ႔ဗ်ာ

ပုဇြန္ႏွမ္းကပ္ေၾကာ္
ုု
ဆီထမင္း၀ါး၀ါးေလး(ရိုက္ထားတာ၀ါးေနလို႔)



ဟိုတစ္ပတ္ေတြတုန္းက မာမီေမေမနဲ႔ ေရႊတိဂံုဘုရားသြားျပီး အျပန္မနက္စာကို ျပည္ေထာင္စုရိပ္သာလမ္းထဲက Feel မွာ၀င္စားၾကတာ....။ ျမန္မာစာေပါင္းစံုရတယ္....။ မုန္႔ေတြကမ်ားလြန္းလို႔ ဘာမွာစားရမွန္းမသိဘူး....။ မုန္႔ဟင္းခါးဆိုရင္ ျမိဳ႕နာမည္ေပါင္းစံုနဲ႔ရွိတယ္.... ဖ်ာပံုမုန္႔ဟင္းခါး အိမ္မဲမုန္႔ဟင္းခါး ဟသာၤတမုန္႔ဟင္းခါး စသျဖင့္ေပါ့...။ မုန္႔ဟင္းခါးစားရင္ အေၾကာ္ကလည္း ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ႔ အေၾကာ္ကို ပူပူေႏြးေႏြးတစ္ခါတည္းေၾကာ္ေပးပါတယ္....။ ထမင္းသုပ္လည္း ဒီလိုပဲ ျပည္ထမင္းသုတ္ ၾကံခင္းထမင္းသုပ္ ဘာညာေပါ့....။ ျမန္မာမုန္႔ေတြျဖစ္တဲ႔ မုန္႔စိမ္းေပါင္း မုန္႔ကၽြဲသဲ မုန္႔လိပ္ျပာ မုန္႔လံုးၾကီး မုန္႔လက္ေကာက္ စံုလို႔ပါပဲ...။ မနက္ေစာေစာၾကီး..ဗ်ာ ဒန္ေပါက္ကအစေရာင္းရတယ္... အိုးအၾကီးၾကီးနဲ႔ကို ပါဆယ္ေတြ စားပြဲေတြထည့္ေနလိုက္ၾကတာ...။ ငပိေၾကာ္ ဘလေခ်ာင္ေၾကာ္ ပဲပုပ္ေၾကာ္ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္... ဒါေတြလည္းရတယ္။

အဲဒါနဲ႔ ေနာက္ဆံုးမီႏူးကို ဟိုလန္ဒီလန္နဲ႔ အထမ္းျမီးရွည္ဆိုတာကုိသြားေတြ႔တာ မႏၱေလးဗထူးကြင္းေရွ႔က ျမီးရွည္ကိုသြားသတိရတာနဲ႔ မွာစားၾကည့္တာ မဆိုးပါဘူး အရသာကတူေတာ့တူတယ္....။ ပုဇြန္ႏွမ္းကပ္ေလးက ေၾကာ္ေနတာေတြ႔ေတာ့စားခ်င္စရာေလးျဖစ္ေနတာနဲ႔ မွာလိုက္တယ္ တစ္ပြဲ....။ ေကာက္ညွင္းေပါင္း ႏွမ္းေထာင္းနဲ႔စားခ်င္တာ မရွိေတာ့ဘူးတဲ႔ ဒါဆိုလည္း ဆီထမင္းေပါ့ကြယ္....။ အဟိ... စာမေရးျဖစ္ေသးလို႔ သူငယ္ခ်င္းတို႔ကို ပံုေလးနဲ႔ ႏွိပ္စက္လုိက္တယ္.....။


မိုးေငြ႔

Tuesday, 6 September 2011

ဟိုရိုက္ဒီရိုက္....


ၾကက္ေတာင္စည္းေလးနဲ႔ အုန္းရြက္ေျမာက္တဲေလး

ဖိုးကုလားကၽြန္းေနာက္ခံနဲ႔ရႈခင္းေလး

မီးမီးတို႔တည္းခဲ႔တဲ႔ Belly Myanmar (Simply Chaungtha)

ေခ်ာင္းသာကမ္းေျခ ေက်ာက္ေမာင္ႏွမသြားတဲ႔ အစြန္းဘက္က Hotel Ace
(ေျပာရဦးမယ္ ဟိုတယ္က အဲဒီကုန္းေပၚမွာ သရဲေျခာက္တယ္)

အုန္းခရုလို႔ေခၚတယ္




ေခ်ာင္းသာသြားတုန္းက ေလွ်ာက္ရိုက္ထားတဲ႔ ပံုေတြ အပ်င္းေျပၾကည့္ဖို႔ တင္ေပးတာပါ....။ အလုပ္မ်ားေနလို႔ ဘာမွမတင္ျဖစ္ မေရးျဖစ္တာတစ္ပတ္ေလာက္ရွိျပီ.....။ ကိုယ့္ဘေလာ့ကို အရမ္းးးးးး လြမ္းေနျပီ.....။ ျပန္လာခဲ႔မယ္....မၾကာမီ....။


မုိးေငြ႔


Thursday, 1 September 2011

တနဂၤေႏြမိုးသည္း.....




“မိုး မိုး မိုး .......တို႔ႏွစ္ေယာက္ခ်စ္တဲ႔မိုး..... 
မိုး မိုး မိုး..... ခုေတာ့ အခ်စ္ရယ္...ဘယ္မွာလဲ....
မိုး မိုး မိုး .... လြမ္းလို႔မဆံုးဘူး...မိုး...”


လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထဲက သီခ်င္းသံက ကိုယ့္ရင္ကိုပိုျပီးစူးနစ္ေစသလိုလို.....။ မိုးေအးေအးနဲ႔ အိမ္မွာေကြးရတာ ပ်င္းလာလို႔ အျပင္ပတ္၀န္းက်င္နည္းနည္းထြက္ျပီးေလ့လာေနတာ....။ မိုးခိုတဲ႔သူေတြ ကိုယ့္လိုပဲ ပ်င္းပ်င္းနဲ႔ လက္ဖက္ရည္ထြက္ေသာက္သူေတြ ဆိုင္တစ္ခုလံုးနီးပါး ျပည့္လို႔ရယ္....။ ေတာ္ပါေသးရဲ႔ ေဒါင့္ခုံေနရာေလးမွာ လူလြတ္ေနလို႔...။ ျပီးေတာ့ နံရံကပ္ေလးဆိုေတာ့မီွလို႔ရေသး....။ လက္ဖက္ရည္ေလးက်ိဳက္လိုက္... သီခ်င္းေအးေအးေလးနားေထာင္လိုက္ လမ္းေပၚက မိုးေရေတြကို ေငးေမာလိုက္နဲ႔ေတာ့ ကိုယ့္ဖီလင္နဲ႔ကိုယ္ ဟုတ္ေနလို႔ပဲ...။

ဆိုင္ရွင္က အိုင္ဒီယာမဆိုးဘူး....မိုးရာသီအတြက္္ သီခ်င္းေတြကို မိုးနဲ႔ပတ္သက္တာခ်ည္းပဲ သီးသန္႔လက္ေရြးစင္ သြင္းထားတဲ႔ ေခြကိုဖြင့္ေပးထားတယ္....။ အျပင္မွာေတာ့ မိုးကသည္းၾကီးမဲၾကီးရြာလိုက္ ျပန္တိတ္သြားလိုက္နဲ႔ အလုပ္ကိုရႈပ္ေနေရာ.....သူ႔စိတ္ၾကဳိက္ရြာခ်င္သလိုကို ရြာေနတာ ဒါ....ရန္ကုန္မိုး....။ မိုးေအးလို႔လား အခါတိုင္းလို စကားေျပာသံေတြဆူညံမေနဘဲ... ကိုယ္ေနာက္မီွထားတဲ႔ နံရံ အထက္က ခ်ိပ္ဆြဲထားတဲ႔ ေဘာက္စ္ကထြက္တဲ႔ သီခ်င္းသံ ျငိမ္႔ျငိမ္႔ေလးနဲ႔ မိုးစက္က်သံတို႔က ကာရံစည္းခ်က္ကိုလိုက္လို႔....။

မိုးစက္မဲ႔ ငါ့ညေတြ မိုးစက္မဲ႔ မုန္တုိင္းေတြ တိုက္သလို မင္းအတြက္ စကားလံုးးေတြငါ့မွာ မရွိသလို အားလံုးေျပာင္းလဲသြားမွ အတိတ္က အရင္လိုမျဖစ္သလို ခ်န္ခဲ႔ျပန္တဲ႔ မင္းအနမ္းေတြကို လြမ္းသလို က်န္ရစ္သလို....

ခဏေနေတာ့ ဆိုင္ထဲကို အသားခပ္ျဖဴျဖဴသန္႔သန္႔ေကာင္ေလးနဲ႔ အသားညိဳညိဳေကာင္ေလး ႏွစ္ေယာက္ ၀င္လာျပီး ဟိုေနရာရွာဒီေနရာရွာလုပ္ရင္းက ကိုယ္ထုိင္တဲ႔ စားပြဲကိုလက္ညိဳး ထိုးျပီး ေလွ်ာက္လာေနၾကတယ္...။

“အစ္ကို ဒီေနရာမွာလူရွိလား.... က်ေနာ္တို႔ထိုင္လို႔ျဖစ္မလားဗ်”...

ဟားးး လုပ္ျပီ.....။ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ တီရွပ္အျဖဴနဲ႔ မိုးေအးလို႔ အေပၚဂ်င္းဂ်ာကင္ ထပ္ထားျပီး ေအာက္က ေအာစတားရႈး ဦးထုပ္ကိုခိုက္ငိုက္ငိုက္ေစာင္းထားတဲ႔ ကိုယ့္ကို သူတို႔က ေယာက္က်ားတစ္ေယာက္ထင္ေနတာ...။ ရွိေစေတာ့ ရွိေစေတာ့ ကိုယ္ေခါင္းညိမ့္ျပလိုက္ေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ခံုဆြဲထုိင္လိုက္တယ္...။

“ေဟ့ေကာင္... မင္းေကာင္မေလးကလာပါ့မလား မိုးဒီေလာက္ရြာေနတာ” အသားညိဳညိဳေကာင္ေလးက အျဖဴေကာင္ေလးကိုေမးေနတာ...။ ၾကည့္ရတာ ရည္းစားနဲ႔ ခ်ိန္းထားၾကတာျဖစ္မွာပါ....။ သူတို႔စကားေျပာရခက္မွာစိုးလို႔ ပါလာတဲ႔ ဆရာနႏၵာသိန္းဇံရဲ႔ “အရိမဒၵနမွေတြးျမင္ရနံ႔တို႔ ေ၀႔ပ်ံ႕ေနဆဲ” စာအုပ္ကိုဖတ္ေနလိုက္တယ္...။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္လက္ဖက္ရည္ တစ္ေယာက္တစ္ခြက္မွာျပီး....။ အညိဳေကာင္ေလးက ေရေႏြးခြက္ကိုေဆးျပီး ေရေႏြးငွဲ႔ထည့္ေနတယ္....။ ျပီးတာ့ ကိုယ့္ေရွ႔ကခြက္ကိုပါဆြဲယူျပီး...။

“အစ္ကိုက်ေနာ္ေရေႏြးျဖည့္လိုက္မယ္ေနာ္”တဲ႔

သူေျပာတဲ႔အခ်ိန္ ကိုယ့္ခြက္ထဲကို သူ ေရေႏြးငွဲ႔ထည့္ေနျပီ...။ ကိုယ္သူ႔ကိုေမာ့ၾကည့္ျပီး “ေက်းဇဴး”လို႔တစ္ခြန္းေျပာလိုက္တယ္...။ ဒီေတာ့မွသူက အံ့အားသင့္သြားတဲ႔ အၾကည့္နဲ႔....။

“ဟာ....ေဆာ ေဆာရီးေနာ္.... က်ေနာ္က ေယာက္က်ားေလးေအာက္ေမ့လို႔ ေဆာရီးအစ္မ”

“ရပါတယ္....” လိုရင္းတိုရွင္းျပန္ေျပာျပီး ကိုယ္စာအုပ္ကိုဆက္ဖတ္ေနလိုက္တယ္....။

အျဖဴေကာင္ေလးကေတာ့ လက္ကိုင္ဖုန္းတစ္လံုးနဲ႔ အလုပ္ရႈပ္ေနလို႔ ကိုယ္တို႔အျဖစ္ကို မသိလိုက္....။

“ကၽြတ္....ဟာကြာ.... ဖုန္းလည္းမကိုင္ဘူး....” အျဖဴေကာင္ေလးဆီက ကၽြတ္ခနဲ စုတ္သပ္တဲ႔အသံထြက္လာတယ္ ။

“ငါထင္တယ္ မင္းကို သူပံုေျပာသြားျပီ ငါ့ေကာင္”

ကိုယ္လက္ဖက္ရည္ခြက္ကိုေကာက္ကိုင္ျပီး တစ္က်ိဳက္မေသာက္ခင္ သူတို႔ကို တစ္ခ်က္စပ္စုျပီး ၾကည့္လိုက္တယ္....။ အျဖဴေကာင္ေလးက ရွပ္အက်ီၤျဖဴဆြတ္ဆြတ္နဲ႔ ကခ်င္ပုဆိုးေလးကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ၀တ္ထားတာ....။ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ဆံပင္တိုတုိေတြက မိုးေရေတြစိုလို႔.....။ မ်က္ခံုးခပ္ေကာင္းေကာင္း....။ ႏွာတံေပၚေပၚ ႏႈတ္ခမ္းတစ္စံုက ေယာက္က်ားေလးေတြဆီမွာ ျမင္ဖူးေလ့ရွိတဲ႔
ႏႈတ္ခမ္းထက္ နည္းနည္းေလး ပိုထူေနတယ္လို႔ ထင္တယ္...။ ေဆးလိပ္မေသာက္မွန္းသိသာတယ္....။ အသားအေရေတြက ၾကည္လက္ေနတယ္...။ သူ႔ကိုျမင္ေတာ့ အိန္ဂ်ယ့္ကို သတိရသြားတယ္.........။ ကိုယ့္ရဲ႔ အိန္ဂ်ယ္ေလးေရာ ဘယ္ဆီေရာက္ေနသလဲ...။ ခုေန ဟိုေကာင္ေလးလုိပဲ ကုိယ္ဖုန္းေကာက္ဆက္လိုက္ရင္ ဒါမွမဟုတ္ မက္ေဆ့ခ်္ပို႔လိုက္ရင္ မင္းေရာက္လာမလား.....။ ဟ...ဟ...ဟ ဘယ္တုန္းကမ်ား မင္း..မက္ေဆ့ခ်္ျပန္ဖူးလို႔လဲ.....။ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ေတြးျပီး ရယ္လိုက္ေပမယ့္ နာနာက်င္က်င္နဲ႔ ကိုယ့္ရယ္သံေတြကို ကုိယ္တိုင္ပဲျပန္ၾကားရတာပါ....။

မိုးေတြရြာခ်ိန္တိုင္း ဒီရင္မွာလြမ္း အိမ္ျပန္ခ်ိန္လမ္းေလး ငါေလွ်ာက္ရင္း ခုဆို လူေတြအကုန္လံုး အိပ္ေပ်ာ္ေနခ်ိန္မို႔ နင္ဘယ္မွာရွိမလဲ ငါမသိလို႔ ဒီဇူလိုင္မိုးေတြရြာတိုင္းမွာ ဟိုအရင္ေန႔ေလးေတြ ငါသတိရ ရြာေနတဲ႔ မိုးေတြရပ္မသြားပါ စိုစိုကာရႊဲရင္း တစ္ေယာက္တည္းငါ မိုးေတြရြာ....


ကိုယ္စာအုပ္ဖတ္ျပီး တစ္၀က္က်ိဳးသြားတဲ႔ အထိ သူတို႔နဲ႔ ခ်ိန္းထားတဲ႔ ေကာင္မေလးအရိပ္အေယာင္ေတာင္ မေတြ႔ရပါဘူး....။ မိုးေအးေအးမွာ ေကာင္ေလးကေတာ့ ရင္ပူေနရွာမွာေပါ့....။ ကိုယ့္မွာ စာအုပ္ဖတ္လိုက္ သူတို႔ကို မသိမသာစပ္စုလိုက္နဲ႔ အလုပ္ကိုျဖစ္လို႔...။ ေနာက္ေတာ့ ေရာက္လာေတာ့မွာမဟုတ္ပါဘူးေလဆိုျပီး စိတ္ေလွ်ာ႔လုိက္ပံုရပါတယ္။ သူတို႔ဘာသာသူတို႔ ဟိုအေၾကာင္းဒီအေၾကာင္းေျပာရင္း....အညိဳေကာင္ေလးက ကိုယ့္လက္ထဲက စာအုပ္ကိုလာစပ္စုလိုက္ေသး....။

“အစ္မ အဲဒီစာအုပ္ေလးဖတ္လို႔ေကာင္းလား.... က်ေနာ္က ဆရာနႏၵာသိန္းဇံေရးတဲ႔ ရသစာေတြကို သိပ္ၾကိဳက္တာ ဒီစာအုပ္က ခုမွထြက္တာထင္တယ္...”

“ဟုတ္တယ္ ခုမွအသစ္ျပန္ထုတ္တာ ဆရာ့ရဲ႔ေဆာင္းပါးစာစုေတြေလ...”

ဒီေတာ့မွ အျဖဴေကာင္ေလးကပါ လိုက္လာေတာ့တယ္....။ အေစာကေတာ့ သူ႔ေကာင္မေလးကို တေမွ်ာ္ေမွ်ာ္နဲ႔ကိုး...။

“အစ္မက အင္တာနက္သံုးလား” တဲ႔....။

“ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဒီဘက္ေခတ္မွာ အင္တာနက္လူတိုင္းသံုးတာပဲ” ကိုယ့္ရဲ႔ေလသံနဲနဲ မာဆတ္ဆတ္ျဖစ္ ေနလိမ္႔မယ္ထင္တယ္....။

“... အစ္မကို အင္တာနက္ဆိုင္မွာ ခဏခဏေတြ႔ဖူးေနလို႔ပါ...”

“ဟုတ္မွာပါ...” “မင္းကို တစ္ခုေတာ့ေမးခ်င္တယ္ အက်ီၤအျဖဴေရာင္ကို ၾကိဳက္လို႔၀တ္တာလား” ကိုယ္ေမးလိုက္ေတာ့မွ သူ႔ကိုယ္သူျပန္ငံု႔ၾကည့္ရင္း....

“ဟုတ္.... အျဖဴေရာင္ၾကိဳက္ပါတယ္.... မ်ားေသာအားျဖင့္၀တ္ျဖစ္ပါတယ္... ဒီေန႔က လူမႈေရးလုပ္အားေပး တစ္ခုက ျပန္လာလို႔ ဒီလိုေလးျဖစ္ေနတာ...”

အျဖဴေရာင္ေလးက စကားေျပာသြက္လက္သားပဲ....။ ခုေခတ္ေကာင္ေလးေတြ လူမႈဆက္ဆံေရးမညံ့ၾကပါဘူး..။ လိုက္ေလ်ာညီေထြစြာေနထိုင္ေျပာဆိုတတ္တာပဲ....လို႔ စိတ္ထဲေတြးမိသြားတယ္...။ ကိုယ္တို႔စကားစျပတ္ သြားခ်ိန္မွာပဲ....။ ဆံပင္ခါးလည္ေလာက္ရွည္တဲ႔ ခ်စ္စရာေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ေရာက္လာတယ္....။ သူတို႔ေမွ်ာ္ေနတဲ႔ ကေလးမေလးပါ....။ အျဖဴေရာင္ေကာင္ေလးရဲ႔ ေကာင္မေလးေပါ့...။ ကိုယ္နဲ႔စကားေျပာရင္း သူတို႔ ေစာင့္ရက်ိဳးနပ္သြားပါတယ္....။ မိုးလဲ စဲေနျပီ....။

“ေက်းဇဴးပဲ အစ္မေရ... က်ေတာ္တို႔ကို စကားေျပာေပးတဲ႔အတြက္... ေနာက္မွဆံုမယ္ လစ္ျပီ” တဲ႔...။

သူတို႔လစ္ျပီေျပာခါမွပဲ အခ်ိန္ကိုၾကည့္မိတယ္....။ လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္နဲ႔ ကိုယ္ထုိင္ေနတာ ႏွစ္နာရီနီးပါးရွိေနျပီ...။ ကိုုယ္လည္း လစ္ဦးမွပါ....။ ညေနစာခ်က္စရာေလးပါ ဒီနားကေစ်းမွာ ၀င္၀ယ္ဖို႔စိတ္ကူးလိုက္မိတယ္....။
ဘာမွေတာ့မဆိုင္ဘူးေပါ့ အိန္ဂ်ယ္.......။ မင္းၾကိဳက္တတ္တယ္ဆိုလို႔ အဲဒီလက္ဖက္ရည္ဆိုင္က စမူဆာေလး သံုးခု၀ယ္ျပီး အိမ္က်သုပ္စားမလားလို႔....း)


မယုံႏိုင္ဘူး မင္းစြန္႔ခြာသြားတဲ႔ ေန႔ကို
မယံုႏိုင္ဘူး သံေယာဇဥ္ျဖတ္ခဲ႔တဲ႔ မင္းကို
မယံုနိုင္ဘူး အိပ္မက္ေတြဖ်က္ခဲ႔တဲ႔ မင္းကို
မယံုႏိုင္ဘူး ဒီအတိုင္းဇာတ္သိမ္းရမယ့္အျဖစ္ကို မယံုႏိုင္ဘူး....

ျပန္ခါနီးမွ ကိုငဲကလည္း မယံုႏိုင္ဘူး ခ်ည္းဇြတ္ေအာ္ေနေတာ့တာပဲ....။ မယံုႏိုင္လည္း ယံုရေတာ့မွာပဲ တကယ္လည္း မင္းစြန္႔ခြာသြားခဲ႔တာပဲ သံေယာဇဥ္ျဖတ္သြားခဲ႔တာပဲ အိပ္မက္ေတြကို ဖ်က္းစီးပစ္ခဲ႔တာပဲ ဒီအတုိင္းဇာတ္သိမ္းရမယ့့့္အျဖစ္ကို မယံုႏိုင္လည္း ယံုရျပီ....။

မိုးတြင္းၾကီးထဲမွာ ထီးကိုင္ဖုိ႔လည္းပ်င္းေသးတဲ႔ ကိုယ္႔အတြက္ မိုးစဲခ်ိန္ကိုပဲ ေစာင့္ရတာ အက်င့္ရေနပါျပီ....။ အျပင္ဘက္မွာေတာ့ တိမ္ေတြက ခဲသားရင့္ေရာင္သန္းေနဆဲ.... မိုးစက္ေတြ တစ္ေဖ်ာက္ႏွစ္ေဖ်ာက္က်ေနဆဲပဲ...။ စာအုပ္ေလးကို ေရမစိုေအာင္ ဂ်က္ကက္အတြင္းထဲထည့္ျပီး ကိုယ္ခ်စ္တဲ႔ မိုးေအာက္မွာ အရသာရွိရွိ လမ္းေလွ်ာက္ျပန္လာခဲ႔ေတာ့တယ္...။

မိုးေငြ႔