Sunday, 27 February 2011

ၾကက္ဥေအာမလက္

ု႔


“ဆံုႏိုင္ခြင့္”ပို႔စ္မွာတုန္းက “ဘဲဥခဲြပီးရင္....အဲ့ ဘဲဥ ဘာဆက္လုပ္မတုန္း.....ေၾကာ္မွာလား ခ်က္မွာလား.....:) ေကာ္နက္ရွင္ေကာင္းတုိင္း အားေပးေနပါတယ္.....:)” လို႔ေျပာသြားတဲ႔ R.Eနဲ႔ အဖြြဲ႔သားမ်ားအတြက္ အထူးစပါယ္ရွယ္ေၾကာ္ေပးထားတဲ႔ ၾကက္ဥေအာမလက္...။ ခြဲတုန္းကေတာ့ဘဲဥေပါ့....ေၾကာ္ေတာ့ၾကက္ဥ...။




တလက္စတည္းအရမ္းခက္ခဲတဲ႔ ၾကက္ဥေအာမလက္ေၾကာ္ေလးကို ဘယ္လိုေၾကာ္ရသလဲေျပာပါဦးမယ္ေလ....။
ပန္းကန္ထဲကိုၾကက္ဥငါးလံုးေဖာက္ထည့္ ...ၾကက္သားမႈန္႔ ၾကက္သြန္နီပါးပါးလွီးထားတာနဲ႔ ကူးခ်ိဳင္လို႔တရုတ္လို ေခၚတဲ႔ ၾကက္သြန္မွိတ္ကို လက္တစ္လံုးအရွည္ေလးေတြလွီးထည့္...(ခုမွသတိထားမိတယ္ ၾကက္ဥေၾကာ္ထဲ ထည့္မယ့္အစာေတြနာမည္မွာ ၾကက္ေတြအကုန္ပါေနပါေရာလား)...။ ေနာက္ထပ္ၾကက္တစ္မ်ိဳးပါေသးတယ္...။ ေတာက္ေတာက္စင္းျပီးေၾကာ္ထားတဲ႔ ၾကက္ရင္ပံုသား...။ ၾကက္ဥကိုနာနာေခါက္ျပီးေတာ့မွ ၾကက္သား ထည့္ေမႊမယ္...။ ဒယ္ျပားထဲကို ဆီအေငြ႔ေထာင္းေထာင္းထေတာ့မွ ၾကက္ဥနဲ႔အစာပလာေတြ ေခါက္ထားတာထည့္...။ အ၀ါေရာင္သန္းတဲ႔အထိထားျပီး ဟိုဘက္ဒီဘက္လွန္ရင္ေတာ့ သတိထားျပီးလွန္ေပးမွ မဟုတ္ရင္ ၾကက္ဥက အခ်ပ္လိုက္ေလးမျဖစ္ဘဲ အပိုင္းလိုက္ေတြျဖစ္ေရာ...။ ကဲ ၾကက္ဥေအာမလက္ေလးက ေမႊးေနေရာပဲ....။ ဗိုက္ဆာလာျပီ...။ ဒယ္အိုးထဲက က်န္တဲ႔ဆီကို ယိုးဒယားငံျပာရည္ေလး ဆမ္းထားတဲ႔ ထမင္းထည့္လူးျပီး အဲဒီၾကက္ဥေၾကာ္နဲ႔စား....။ ေကာင္းမွေကာင္းပဲ...။


မိုးေငြ႔

Thursday, 24 February 2011

သြားမယ္စားမယ္....

စကားျဖဴပန္းေရာင္းတဲ႔ ကေလးေတြ


အေပၚပံုက ညီမတစ္၀မ္းကြဲမဂၤလာေဆာင္မွာ၀တ္ဖို႔ ခ်ိတ္ထမီရွာပံုေတာ္ထြက္တုန္းက ေရႊဂုန္တိုင္မီးပြိဳင့္နားမွာ စကားျဖဴပန္းေရာင္းတဲ႔ ကေလးေလးေတြ ခ်စ္စရာေကာင္းလို႔ ပန္း၀ယ္ျပီး ဓါတ္ပံုရိုက
္ခဲ႔တာျပီးေတာ့ စကားျဖဴ ၃၂၇ပင္နဲ႔ ဆရာမဂ်ဴးရဲ႔ ခ်စ္သူလားစကားတစ္ပြင့္ပြင့္ခဲ႔သည္ကို သြားသတိရမိတယ္ ဒါဘာစကားျဖဴမ်ား ျဖစ္မလဲလို႔.... အိုေက သိတဲ႔သူေတြ ေကာ္မန္႔မွာေရးေပးသြားၾကပါ မုန္႔ျပန္၀ယ္ေကၽြးပါ့မယ္...။


*******************************


အဲေန႔က ကိုယ္နဲ႔သိပ္ခင္တဲ႔ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂကိုလဲအားေပးေနက်အစ္မတစ္ေယာက္နဲ႔ ရံုးအျပန္ ေျမနီကုန္း စီးတီးမတ္မွာခ်ိန္းျပီး အစ္မေရေပါ့ေပါ့ပါးပါး လမ္းေဘးစာပဲသြားစားရေအာင္ဆိုျပီး ေျမနီကုန္းမီးပိြဳင့္နားက အင္းေလးအစားစာေလးသြားစားၾကတာ....။ ေအာက္ကပံုေတြကေတာ့ မမိုးေငြ႔တို႔ ၾကိတ္လိုက္ၾကတဲ႔ စားဖြယ္စံုေတြေပါ့... ၾကည့္ျပီး သေရမယိုၾကနဲ႔ေနာ္...။ ပံုေတြက ဖုန္းနဲ႔ရိုက္ထားလို႔ အနညး္ငယ္ ေစာင္းငမ္းငမ္းရွိမည္...။ ၾကိဳျပီး၀န္ခံထားတာ...။ စားေသာက္ျပီး အစ္မက အိမ္ေ၀းလို႔ျပန္ျပီ....။ အေနာ္ကေတာ့ ဒဂုန္စင္တာကို ဆက္ျပီး တစ္ေယာက္တည္း ေရွာ့ပင္ထြက္ပစ္လိုက္တယ္...။


ေျမနီကုန္းမီးပြိဳင့္နားက အယ္မိုးဆိုတဲ႔ အင္းဆိုင္က ၀က္သားခ်ဥ္ထမင္း ၀က္သားခ်ဥ္ဆိုေပမယ့္
တကယ္ေတာ့ ထမင္းကို၀က္ေသြးနဲ႔နယ္ျပီးျပန္ေပါင္းထားတာဖက္နဲ႔
...အဲေန႔ကစားတာ ေတာ္ေတာ္ငံေနလို႔ ဟင္းခါးမ်ားမ်ားေသာက္လိုက္ရတယ္...ငရုတ္သီးေၾကာ္ရွဴးရွဴးရွဲရွဲနဲ႔ ဂ်ဴးျမစ္ေလးကိုက္လိုကနဲ႔ ေကာင္းမွေကာင္းပဲ

တိုဖူးေႏြး ဆန္ဖြယ္နဲ႔ လိုက္လာတဲ႔ အစ္မမွာတာ...ငရုတ္သီးေၾကာ္ေရာင္ရဲရဲနဲ႔စားခ်င္စရာပဲ

ဟင္းထုပ္နဲ႔တြဲျပီးေသာက္ရတဲ႔ ဟင္းခါး ဆန္ေလွာ္ဟင္းရည္ေလးပါ ေသာက္လို႔သိပ္ေကာင္းတယ္....

အယ္မိုးဆိုင္ေဘးက ၀က္သားတုတ္ထိုး အဲဒါႏွစ္ေထာင္ဖိုးတဲ႔ဗ်ား...
တစ္ခုႏွစ္ရာက်ပ္က်ပါသည္....အခ်ဥ္ကေတာ့ ဆိုးေဆးပါမယ့္ပံုပဲ...အင္းးးး



ဒဂံုစင္တာဖက္ရွင္ေကာ္နာက၀ယ္တာ ယုန္ႏွစ္ေမြးတာဆိုေတာ့
ယုန္ကေလးကိုခ်စ္လို႔၀ယ္လုိက္တာ ၅၅၀၀က်ပ္တဲ႔


ဒီယုန္ကေလးကပိုခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတာ

ဒါကေနာက္လမန္းကညီမတစ္၀မ္းကြဲမဂၤလာေဆာင္က်၀တ္ဖို႔၀ယ္ခဲ႔တာ ဖန္စီေလး သေျပသီးမွည့္ေရာင္ေက်ာက္နဲ႔လုပ္ထားတာ ကိုယ္၀တ္မယ့္၀တ္စံုနဲ႔အေရာင္တူေအာင္လို႔ေနာက္မွ ဓါတ္ပံုရိုက္ျပီး ဖဘမွာလာၾကည့္လွည့္ၾကေပါ့ း)

အိမ္ထဲစီးဖိနပ္ကေလး ယုန္ကေလး ၃၈၀၀က်ပ္

ဖန္စီနားဆြဲေလးေတြက တစ္ရံကို ၁၂၀၀က်ပ္ပါ




ကဲ....မိုးေငြ႔ရဲ႔ သြားမယ္စားမယ္ဆိုတ႔ဲအစီအစဥ္မွာ သြားရတာလဲေျခေညာင္းျပီ စားရတာလဲ ဗိုက္ျပည့္ျပီ... လာအားေပးတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုႏႈတ္ဆက္ပါတယ္ တာ့တာ ...ဘိုင့္ဘိုင္....fly kiss....

မိုးေငြ႔

ညေရာင္ရဲ႔ ကကြက္(ဇာတ္သိမ္း)


ျမက္ခင္းျပင္စိမ္းစမ္းေပၚမွာ အျဖဴေရာင္နဲ႔ အမဲေရာင္ေလးေတြ ေျပးလႊားေဆာ့ကစားေနၾကတဲ႔ ျမင္ကြင္းေလးက ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းလိုက္တာ....။ ေရခ်ယ္လ္တို႔ သြားလွဴေနက်မိဘမဲ႔ေက်ာင္းက ကေလးေတြအားလံုးကို မမေကသီက သူ႔ဒီဇိုင္းနဲ႔ တီထြင္ခ်ဳပ္လုပ္ျပီး မိန္းကေလးေတြကို အျဖဴဆြတ္ဆြတ္ခ်ည္ဂါ၀န္နဲ႔ ေယာက်ာၤးကေလးေတြကိုေတာ့ အနက္ေရာင္ဘိုးတိုင္နဲ႔ ဆင္ထားတယ္...။ စားစရာကို ဘူေဖးအစံုနဲ႔ အခ်ိဳပြဲကို ေအာ္စီကျပန္လာတဲ႔ ေရခ်ယ္လ့္ညီမတစ္၀မ္းကြဲေလးက အရသာနဲ႔ပံုစံ အမ်ိဳးႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္တဲ႔ cup cake ေတြကို သူကိုယ္တိုင္လုပ္ေပးတယ္...။ ဒီျမက္ခင္းစိမ္းစမ္းနဲ႔ ေရကန္ေဘးနားေနရာေလးကိုေတာ့ အစ္ကိုတစ္၀မ္းကြဲေတြအားလံုးစုျပီး ညေနခင္းစားပြဲေလးကို က်င္းပေပးထားတာ...။ ၾကည့္စမ္း သူဘယ္ေလာက္ ကံေကာင္းထားသလဲ ဒီေလာက္ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ ခယ္မေတြ ေယာက္ဖေတြကိုပိုင္ဆိုင္ထားတာ...။



မေန႔က ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ဆြမ္းေကၽြးတုန္းကေတာ့ လူၾကီးပိုင္း အမ်ိဳးေတြနဲ႔ အသိတစ္ခ်ိဳ႔ နည္းနည္းပါးပါး ဖိတ္လိုက္တယ္...။ ဒီေန႕ကေတာ့ လူငယ္ပြဲေလးေပါ့...။ ဒီေန႔လဲပဲ အမ်ိဳးေတြနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြေလာက္ပါပဲ...။ တစ္၀မ္းကြဲေမာင္ႏွမေတြနဲ႔တင္ လူကစည္ကားေနျပီ...။ အထူးဧည့္သည္ေတာ္ အေနနဲ႔ကေတာ့ ကေလးေလးေတြေပါ့...။ သူတို႔အတြက္ ကစားဖို႔ ကစားနည္းမ်ိဳးစံု၊ အရုပ္မ်ိဳးစံု၊ မိုးပ်ံပူေဖါင္းေရာင္စံုေတြ လုပ္ေပးတယ္...။ သူတို႔လိုခ်င္တဲ႔ အရုပ္ေတြကို ဂ်ံဳေတြနဲ႔ပံုေဖာ္ေပးဖို႔ အရုပ္လုပ္တဲ႔သူေတြကို ငွားထား ေပးတယ္...။ သူတို႔ေတြအားလံုးသိပ္ေပ်ာ္ေနၾကတယ္....။

သူက ေရခ်ယ္လ္လက္ကိုလာဆုတ္ကိုင္ျပီး....

“ ဘယ္လိုလဲကေလးမေလး လက္ေတြလဲေအးစက္လို႔ပါလား ”

“ဟုတ္.... ေမဦးအရမ္းေပ်ာ္ေနတယ္...ေဇာ္ေရာ မေပ်ာ္ဘူးလား”

“ကိုယ္လဲ ေမဦးနဲ႔ထပ္တူပါပဲ....ေလေအးေတြတိုက္ေနတယ္
ေမဦးခ်မ္းေနျပီလား အေႏြးထည္ယူမလား”

ေဆာင္းအကုန္ ေႏြအကူးေပမယ့္ ကန္ေရျပင္ကျဖတ္တိုက္လာတဲ႔ေလေျပေတြက ေအးစိမ္႔ခ်မ္းျမေနတယ္...။ မမေကသီထြင္ေပးထားတဲ႔ ညေနခင္း၀တ္စံုေလးကဆင္စြယ္ေရာင္ ရင္ပ်က္ေလးဂါ၀န္ေလးဆိုေတာ့ လူကေအးလာျပီ....။ သူသြားေျပာလိုက္လို႔ ခဏေနေတာ့ ေရခ်ယ္လ္ညီမတစ္၀မ္းကြဲေလးတစ္ေယာက္က အျပင္၀တ္ရံုျခံဳလႊာ အကီ်ၤေလးလာေပးေတာ့ သူကိုယ္တိုင္လာျခံဳေပးပါတယ္....။ အနားသတ္ေလးမွာ အေမႊးႏုႏုေလးေတြနဲ႔ ခါးနားမေရာက္တေရာက္ေလး...။

“ကဲ ...ေႏြးသြားျပီလား....”

သူက လည္ပင္ကၾကိဳးေလးကို စည္းေပးရင္း ေမးတယ္...။ သူ႔မ်က္၀န္းေတြက ဒီေန႔ပိုျပီး ေတာက္ပၾကည္လင္ ေနၾကတယ္...။ သူ႔အျပံဳးေတြ ႏူးညံ့ေႏြးေထြးေနၾကတယ္...။ သူလက္ဖ၀ါးေတြ ေရခ်ယ့္လ္လက္ကို လာဆုတ္ကိုင္တိုင္း ေသြးေၾကာမွ်င္ေတြကတစ္ဆင့္ အားအင္ေတြျပည့္လာသလိုပဲ ခံစားရတယ္....။ အဲဒါအခ်စ္လားကြယ္......။

“ဒီလိုေလးက်ေတာ့ ဒ႑ာရီထဲက စႏိုး၀ိုက္မင္းသမီးေလးျဖစ္သြားျပီ...”

သူေျပာေတာ့ ေရခ်ယ္လ္က ကိုယ္ဘာသာကိုယ္ျပန္ငံု႔ၾကည့္ေနမိတယ္...။ ျပီးေတာ့သူကေျပာေသးတယ္...။

“ခုမွ... ကိုယ္သိလိုက္ရတာ ကိုယ့္ရဲ႔ ထာ၀ရသတိုးသမီးေလးက နတ္သမီးေလးတစ္ပါးလိုပဲ ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္ဆိုတာ...”

“အမယ္ မယ္.... ၾကည္ႏူးေနၾကတာ သတိုးသားနဲ႔ သတိုးသမီးေလးေတြ...မမေရခ်ယ္လ္သိလား ကိုေဇာ္ေျပာသလို စႏိုး၀ိုက္မဟုတ္ဘူး သမီးသိသေလာက္ေတာ့ Beauty and the beast ကာတြန္းကားထဲကနဲ႔ပိုတူတာ”

“ေမဘယ္လ္က...အစ္ကို႔ကိုအဲလိုေျပာတယ္ေပါ့ဟုတ္လား... အိုေက ညခဲဖိုး လာမေတာင္းနဲ႔ေနာ္”

“အဲ...ဘြာေတး ဘြာေတး... သမီးခဲအိုအသစ္စက္စက္ကေလး စိတ္ဆိုးရဘူးေနာ္...
ခဲဖိုးမ်ားမ်ားေပးေနာ္...”

ေရခ်ယ္လ္က ေမဘယ့္လ္ ဆံပင္ေခြေခြေတြကို ပြတ္သပ္ရင္း....။

“ေဇာ္... သူတို႔ကိုသတိသာထားေပေတာ့ေနာ္. ... လူလည္ေလးေတြသူတို႔က”

ေရခ်ယ္လ္တို႔ ဒင္နာေလးက ရိုမန္႔တစ္ဆန္လြန္းလို႔ လာတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးကလဲ သေဘာက်ၾကတယ္...။ စိတ္ကူးေကာင္းလိုက္တာတဲ႔..။ ေပ်ာ္စရာလဲေကာင္း ကုသိုလ္လဲရတဲ႔ ပြဲေလးပါ...။ ဘူေဖးစားျပီးေတာ့ ထံုးစံအတုိင္းေပါ့ စံုတြဲအကေလးလုပ္ေသးတယ္ ျမက္ခင္းျပင္တစ္ေနရာကို ေကာေဇာခင္းျပီး အကၾကမ္းျပင္လုပ္ေပးထားတယ္...။ ေရခ်ယ္လ္နဲ႔ သူက တစ္ခါေလးပဲ အတူတြဲကခဲ႔ဖူးတာ...ခုတစ္ခါနဲ႔မွ ႏွစ္ၾကိမ္ေျမာက္...။ လူေတြမ်ားေနလို႔ သူရွက္ေနတယ္ မကခ်င္ဘူးတဲ႔...။ မကလို႔လဲမရဘူးဆိုတာသိေနတယ္...။ ကဲဘယ့္ႏွယ့္လုပ္မလဲ ကိုေနမ်ိဳးေဇာ္....။




သတိုးသား သတိုးသမီးကို သီခ်င္းေအးေအးေလးနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္တည္း တစ္ပုဒ္ အရင္က ခိုင္းတယ္..။ က်န္တဲ႔ ကခ်င္တဲ႔သူေတြကို ေနာက္မွ ဒီေဂ်က တျခားသီခ်င္းဖြင့္ေပးဖို႔ အစီအစဥ္လုပ္ထားပါတယ္..။ ရယ္ေတာ့ ရယ္ရတယ္.... ဟိုတစ္ခါတုန္းက အေမွာင္ထဲမွာမို႔ မသိလိုက္တာမ်ားလား...။ လူေတြအမ်ားၾကီး ၀ိုင္းၾကည့္ ေနတာကို သူရွက္ျပီး ေခၽြးေတြပ်ံေနတယ္...။

“ေဇာ္... စိတ္ေလွ်ာ့ထားေနာ္... တစ္ေလာကလံုးမွာ ေဇာ္နဲ႔ေမဦး ႏွစ္ေယာက္တည္းပဲကေနတယ္လို႔ မွတ္ထားလိုက္”

“ေမတို႔မ်ား ေျခေထာက္ကို ေရႊခ်ထားေလာက္တယ္ ကတာမ်ားေက်ာ့လို႔ ျပိဳင္ပြဲ၀င္ပါလား”

ေရခ်ယ္လ္သူ႔ကို အာရံုေျပာင္းေပးလိုက္ေတာ့ ခုနကေလာက္ သူမျဖစ္ေတာ့... သက္ေတာင့္သက္သာ အေနအထားနဲ႔ ကေနႏိုင္ျပီ...။

“မလုပ္ပါနဲ႔ ေဇာ္ရယ္....ကေခ်သည္ေတြ ထမင္းငတ္ကုန္မယ္... ဟြန္႔....မသိဘူးမ်ားမွတ္ေနလား
တကယ္ကမယ္ဆို သူခြင့္ျပဳမွာမဟုတ္ဘဲနဲ႔မ်ား...”

သတိုးသမီးအသစ္စက္စက္ကေလးရဲ႔ မ်က္ေစာင္းလွလွကို သတိုးသားေလးခံလိုက္ရတယ္...။

“အိုးး... ကိုယ့္အခ်စ္ဆံုးဇနီးေလးကို ဘာကိစၥလူတိုင္း ၀ိုင္းၾကည့္မယ့္အလုပ္ေပးလုပ္ရမလဲ လံုး၀ပဲ
ကလပ္ေတာင္ေပးမသြားေတာ့ဘူး...”

“ဒီကလဲ ၾကိဳသိထားပါတယ္ ေဟာဒီရင္ဘတ္ထဲကစကားေတြကိုု အခ်ိန္နဲ႔အမွ်ဖတ္ေနပါတယ္ရွင္...”

တိုးတိုး တုိးတိုးနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သားကရင္း စကားေကာင္းေနတာနဲ႔ သီခ်င္းျပီးသြားမွန္းေတာင္ မသိလိုက္ဘူး... လက္ခုတ္သံေတြ အက်ယ္ၾကီးထြက္လာေတာ့မွသိလိုက္တယ္....။ ျပီးေတာ့ မဂၤလာကိတ္မုန္႔လွီးတဲ႔ အစီအစဥ္....။

ေႏြးေထြးတဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာ အျဖဴေရာင္မဂၤလာပြဲေလး ျပီးဆံုးသြားေတာ့ ည ၈နာရီထိုးေနျပီ....။ ေကာင္းကင္မွာ တဖ်ပ္ဖ်ပ္လက္ေနတဲ႔ ၾကယ္ပြင့္ကေလးေတြက မဂၤလာေမာင္ႏွံကို အျပံဳးကေလးေတြနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ေနသေယာင္..။ ၾကယ္ေရာင္စံုတဲ႔ ညကေလးမွာ အခ်စ္မ်ားစြာျဖင့္ ေရခ်ယ္လ္တုိ႔စံုတြဲေလး ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဇာတ္ေပါင္းသြားေလ သတည္း....တဲ႔....။


မိုးေငြ႔

Monday, 21 February 2011

ဆံုႏိုင္ခြင့္



ၾကယ္ေရာင္ ျပိဳးျပိဳးျပက္ျပက္လက္တဲ႔ အဲဒီညက ကိုယ္ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေရးခ်င္ေနမိတယ္..။ ဒါေပမယ့္ စကားလံုးေတြကို ကိုယ့္ရင္ဘတ္ထဲက ပ်ံသန္းခြင့္မျပဳႏုိင္ေသးဘူး..။
ေလဟာနယ္ေသးေသးထဲမွာ ကိုယ္လႊင့္ေမ်ာျပီး မ်က္စိကိုစံုမွိတ္ထားတယ္...။ ဂီတာသံသဲ႔သဲ႔ေလးကိုေတာ့ ၾကားခြင့္ရေနတယ္...။ ျပီးေတာ့ ကိုယ္သိပ္ၾကိဳက္တဲ႔ သီခ်င္းသံတိုးတိုးေလးထြက္ေပၚလာခဲ႔တယ္...။ တုိးတိုးေလးမွ တကယ့္တိုးတိုးေလး....။ ဒါေပမယ့္ ၾကည္လင္ျပတ္သားေနလို႔ သီခ်င္းရဲ႔ သံစဥ္ကိုေရာ...စကားလံုးေတြကိုပါ ပီပီျပင္ျပင္ျမင္ေနရတယ္...။ ေနာက္..... လြတ္လပ္ေပ်ာ္ျမဴးတဲ႔ စရိုက္နဲ႔ သက္ရွိလူသားကေလးတစ္ေယာက္....။ သူ႔အျပံဳးေတြက ၾကည္လင္လို႔ ကိုယ့္ဆီကို ဦးတည္လာေနတယ္...။ သူ႕မ်က္လံုးေတြက ၾကယ္ပြင့္ေတြလို လင္းလက္လို႔ ကိုယ့္ကို စိုက္ၾကည့္ေနၾကတယ္...။ သူ႕အသံေတြက ခ်ိဳျမ၀ါညက္လို႔ ကိုယ့္အာရံုကို ဆြဲယူငင္ေနတယ္...။ သူ႔လက္ဖ်ားေလး ကိုယ့္လက္ေခ်ာင္းေတြဆီ လာတို႔ထိေနတယ္...။ ေစာေစာက စာေတြေရးရလြန္းလို႔ ေညာင္းကိုက္ေနတဲ႔ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြက ခုေတာ့ တမဟုတ္ခ်င္း ေ၀ဒနာေတြ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကသလိုပါပဲ...။ ဒါဆို သူဟာ... စြမ္းအားတစ္ခုကို ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ႔ သာမန္မဟုတ္တဲ႔ လူတစ္ေယာက္ပဲျဖစ္မယ္....။ ေဟာ.......သူ႔လက္ေတြ ကိုယ့္ဆီကေနရုတ္သိမ္းသြားၾကျပီ.... သူ႔အရိပ္ေတြ တေျဖးေျဖး ေ၀း...ေ၀း....ေ၀းသြားျပီ...။ သီခ်င္းသံစဥ္ေတြလဲ ေမွးမွိန္ေပ်ာက္ဆံုးသြားကုန္ျပီ.......။ အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာမွာ အေမွာင္အတိျပီးလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္ မျမင္ရေတာ့ဘူး...။ ေလာကၾကီးမတရားဘူးးး..။ ဘာေၾကာင့္.....ကိုယ့္အခြင့္အေရးေတြကို အေမွာင္ခ်ပစ္သလဲ...။ ဒီေလာက္ေလးေတာ့ ကိုယ့္မွာခံစားခြင္ ့ရွိပါတယ္...။

ဟူးးးး........ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ေရးဆြဲခဲ႔စိတၱဇပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္မွာ....စုတ္ခ်က္ၾကမ္းလဲ ဒီလက္နဲ႔ပဲ...။ ညင္ညင္သာသာ ေဆးစက္ခ်လဲ ဒီလက္နဲ႔ပါပဲေလ......။ ဘာေၾကာင့္ ေလာကၾကီးကို အျပစ္တင္ေနမလဲ......။


မိုးေငြ႔

Sunday, 20 February 2011

ေနညိဳညိဳနဲ႔ ေလခ်ိဳခ်ိဳ...



သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ခုလိုကမ္းေျခမေရာက္ျဖစ္တာ အေတာ္ၾကာေရာေပါ့......။ က်မတို႔ေပ်ာ္ရႊင္စြာ အပန္းေျဖျဖစ္ခဲ႔ပံုေလးကို မွ်ေ၀ခဲ႔ခ်င္ပါတယ္.....။ ပင္လယ္စာလတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေတြနဲ႔အတူေပါ့....။



အင္း....ေပ်ာ္စရာေတာ့ေကာင္းပါတယ္...။ relax လဲရခဲ႔ပါတယ္...။ ခရီးစထြက္ေတာ့ ကားေပၚပါလာတဲ႔ ဆူဆူညံညံအဖြဲ႔ေၾကာင့္ နည္းနည္းအေႏွာက္အယွက္ျဖစ္တာကလႊဲလို႔ အားလံုးအဆင္ေျပပါတယ္...။ ဒီကမ္းေျခကို ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ေျမာက္မွန္းမသိ ေရာက္ဖူးေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွ ရိုးအီမသြားပါဘူး...။ ကိုယ္က ညေန ေန၀င္ခါနီးေလးပဲ ပင္လယ္ထဲကို ဆင္းရတာသေဘာက်တယ္...။ လွိဳင္းစီးရင္း ေန၀င္တာကို ၾကည့္ရတာ ဘယ္ေလာက္ဇိမ္ရွိလိုက္သလဲ...။ ကိုယ္တို႔သူငယ္ခ်င္းေတြ ေရေဆာ့တဲ႔ ပံုေတြကို ကင္မရာနဲ႔ တဖ်ပ္ဖ်ပ္ရိုက္ယူခဲ႔ေသးတယ္...။ အဲလိုေရေဆာ့ျပီးျပီဆို ညေနစာကသိ္ပ္စားေကာင္းတာ ထမင္းႏွစ္ပြဲေလာက္ ကေတာ့အသာေလးပဲ..။ ညေနစာကို တ၀စားျပီး ကိုးရီးကားထဲကအေခၚအခ်ိဳရည္ေသာက္ၾကတဲ႔အခ်ိန္မွာေတာ့(ေသာက္တဲ႔ အထဲမွာမီးမီးမပါဘူးေနာ္) ေလတျဖဴးျဖဴးနဲ႔ ရီေ၀ေ၀နဲ႔ ကမ္းေျခက သူမ်ားေတြမီးပန္းေဖါက္တာကို ထြက္ထြက္ၾကည့္လိုက္ ေဘးခန္းက လူငယ္ေလးေတြရဲ႔ သီခ်င္းသံခ်ိဳျမျမကို နားေထာင္လိုက္နဲ႔ ညကျပည့္စံုလွပေနပါျပီ...။





ေကာင္ေလးေတြ IC ကို ေတာ္ေတာ္ ခေရဇီျဖစ္ပံုရတယ္...။ ကိုေလး၊ ကိုငဲနဲ႔ မ်ိဳးၾကီးသီခ်င္းေတြကို အမ်ားဆံုးဆိုၾကတယ္...။ Hollow Guitarကို Pro နီးပါး ေတာ္ေတာ္ကို ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ တီးႏိုင္တဲကေလးေတြ.... တကယ္ ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္...။ ကိုယ္က အႏုပညာသမားပီပီ သီခ်င္းေလးေတြကိုလဲ ခ်စ္တတ္ေတာ့ တျခားသူေတြထက္ပိုျပီး ခံစားနားေထာင္မိတယ္...။ ညရင့္ရင့္လာေလ... ကိုယ္တို႔အဖြဲ႔ရဲ႔ အားေပးလက္ခုတ္သံေတြပို က်ယ္က်ယ္လာေလ...။ ဟိုဘက္က ကေလးေတြရဲ႔ အသံခ်ိဳခ်ိဳနဲ႔ ဒီဘက္က အားေပးတဲ႔ လက္ခုတ္သံေတြဟာ အခ်ိန္တိုတိုအတြင္း မျမင္ႏိုင္တဲ႔ ေလထဲကတစ္ဆင့္ ေႏြးေထြးစြာ ေပါင္းစည္းသြားၾကတယ္...။ သီခ်င္းတစ္ခ်ိဳ႔ဆိုရင္ အဆိုေတာ္အသစ္ေတြရဲ႔ သီခ်င္းထင္တယ္...။ မၾကားဖူးေပမယ့္..ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတဲ႔ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ေလးေတြ..။ အဆိုေတာ္အသစ္ ေအာင္လ လို႔ေတာ့ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ေျပာသံၾကားတယ္... လူငယ္ေလးေတြထဲက ကို္ယ္မွတ္မွတ္မိမိနဲ႔ နားထဲစြဲေနမိတဲ႔ အသံေလးကေတာ့ ကိုငဲတို႔ ကိုေလးတို႔လို Nasal သံပါေနတဲ႔ ကေလးတစ္ေယာက္ပဲ...။ လူေတြအမ်ားၾကီးထဲက ထူးထူးျခားျခား သူ႔အသံကိုေတာ့ ခြဲျခားမွတ္မိေနခဲ႔တယ္...။ အသံေကာင္းသလို ေတာ္လဲ ေတာ္ၾကပါတယ္...။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ဒီကေလးေတြကို ေျမေတာင္ေျမွာက္ေပးခ်င္ပါတယ္...။ ကိုယ္သာ Entertainment ကုမၸဏီတစ္ခုပိုင္ခဲ႔ရင္ေပါ့...။ ခုေတာ့ စာသမားပီပီ စိတ္ကူူးကေလးနဲ႔ပဲ ကူညီခြင့္ရလုိက္တယ္..။ ဒီလူငယ္ကေလးေတြေတာ္ေတာ္ဆိုႏိုင္ၾကတယ္ေျပာရမယ္...။ အနည္းဆံုးအပုဒ္သံုးဆယ္ေလာက္ရွိတယ္...။ ကိုယ္တို႔၀င္အိပ္တဲ႔အထိ သူတို႔ေတြဆိုလို႔ မျပီးေသးဘူး...။ ေနာက္ဆံုးဆိုစရာမရွိေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းေတြ ဘာေတြဆိုလိုက္ၾကေသးတဲ႔အသံၾကားလိုက္တယ္...။ တကယ္ပါပဲ...။ ေလးစားပါတယ္...။

ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ Breakfast စားတဲ႔အခ်ိန္က်ေတာ့ မေန႔က အဆိုေတာ္ေလးေတြက ကိုယ္တို႔ အဖြဲ႔ကို ကြက္ၾကည့္ကြက္ၾကည့္နဲ႔ ညက တို႔အဖြဲ႔ကို အားေပးၾကတယ္အစ္မေတြက အမိုက္စားေတြပဲလို႔ အတင္းတုတ္ေနၾကပံုရပါတယ္...။ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့မသိဘူး ကိုယ္လိုရာကိုယ္စြဲေတြးပစ္လိုက္
ျပီ...။ ေန႔လည္ ကမ္းေျခဘက္အုန္းရည္ေသာက္ ဆင္းေတာ့ လူငယ္ေတြက ညက်ရင္သူတို႔ မီးပံုပြဲကိုလာဖို႔ဖိတ္ပါတယ္...။ “ညက်ရင္ က်ေနာ္လာေခၚမယ္ေနာ္... က်ေနာ္တို႔သီခ်င္းဆိုျပမယ္ အစ္မတို႔က မုန္႔ျပန္ေကၽြး” တဲ႔...။ ခပ္သြက္သြက္လူငယ္ကေလးတစ္ေယာက္က ေျပာသြားတာ...။ ေနလည္ေနရဲ႔ ပူျပင္းမႈေအာက္မွာေျခာက္လသား ကေလးငယ္ကို ရင္မွာပိုက္ျပီး ဂံုးအရွင္ေကာင္ေတြကို ဇလံုနဲ႔ ေခါင္းေပၚရြက္ေရာင္းတဲ႔ အသက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ အရြယ္ကေလးမေလး ကိုယ္တို႔ အုန္းရည္ေသာက္ေနတဲ႔ တဲရိပ္ေအာက္လာနားပါတယ္..။ ဒါနဲ႔ကိုယ္လဲ သနားတာနဲ႔ သူ႔ဆီက ဂံုးေတြအကုန္၀ယ္ျပီး ေနပူထဲဆက္သြားမေရာင္းနဲ႔လို႔ေျပာလိုက္တယ္...။ ဂံုးေတြကိုလည္း ေရထဲအကုန္သြားလႊတ္လိုက္တယ္...။ အားလံုးႏွစ္ေထာင္ဖုိးတဲ႔...။ ကေလးအေဖဘာလုပ္လဲလို႔ေတာ့ စိတ္ဆင္းရဲလြန္းလို႔ မစပ္စုလိုက္ေတာ့ပါဘူး..။ ညေနကိုယ္တို႔ေရဆင္းကူးေတာ့ လူငယ္ေလးေတြအဖြဲ႔က ေက်ာက္ေမာင္ႏွမဘက္သြားၾကတယ္တဲ႔ အရိပ္အေယာင္ေတာင္မေတြ႔ၾကေတာ့ဘူး...။





ညေနေရခ်ိဳးျပီး ေသာင္ျပင္စပ္ခံုတန္းမွာထုိင္ေတာ့လဲ ခရုလည္ဆြဲေတြလက္မွာ အတြဲလိုက္ကိုင္ ထားတဲ႔ ေလးငါးႏွစ္အရြယ္ ကေလးမေလးနဲ႔ တုတ္ေထာက္နဲ႔ အမယ္အို တစ္ေယာက္...။ ေျမးအဖြားျဖစ္ဟန္တူပါတယ္...။
မိုးကေမွာင္ေနျပီ...။ သမီးဆြဲၾကိဳးေလးေတြက တစ္ကံုးဘယ္ေလာက္လဲေမးေတာ့ တစ္ရာတဲ႔...။ ဒါဆို အန္တီအကုန္၀ယ္လိုက္မယ္...အားလံုးဆယ္ကံုးဆိုေတာ့ တစ္ေထာင္ဖိုး...။ သူ႔ကိုေငြတစ္ေထာင္တန္ထုတ္ေပးျပီ
မုန္႔ဖိုးေနာက္တစ္ေထာင္သပ္သပ္ေပးတာကို ကေလးမေလးကလံုး၀မယူဘူး...။ ဘယ္လိုမွကိုေပးလို႔မရတာ...။ အသက္ငယ္ေပမယ့္ သူ႔လုပ္အားနဲ႔ သူရတဲ႔ ေငြကိုပဲလက္ခံတာ... သူမ်ားဆီက အလကားမယူဘူးဆိုတဲ႔ အသိစိတ္မာနေလးကေပၚလြင္ေနတယ္...။ ဒါနဲ႔ သူ႔ကို အဲဒီဆြဲၾကိဳးေလးေတြကို ျပန္ယူသြားနက္ျဖန္ထပ္ေရာင္းလိုက္ဆိုေတာ့လဲ လက္မခံဘူး..။ ကေလးမေလးက အေဖအေမမရွိေတာ့ဘူး အဖြားနဲ႔အတူေနရတာတဲ႔...။ ပါလာတဲ႔အဖြားကေျပာျပတယ္ မေအကမီးတြင္းမွာကတည္းကဆံုးသြားျပီး ဖေအကေတာ့ ငါးဖမ္းရင္း မုန္တိုင္းထဲ ပါသြားသတဲ႔...။ အိုကြယ္..သနားစရာကေလးမေလးပဲ...။ လူ႔ေလာကထဲကို အမိမဲ႔အဖမဲ႔နဲ႔ ဒီအသက္အရြယ္ေလးမွာ ကိုယ့္၀မ္းစာကိုယ္ရွာစားေနရျပီ..။

ကဲ စိတ္မေကာင္းစရာေတြထားျပီး တျခားဆက္ရေအာင္...။ ကိုယ္တို႔ ညစာစားျပီး မေန႔က ဂီတာတီးတဲ႔ လူငယ္ေလးေတြက ေခါက္တုန္႔ေခါက္ျပန္ မီးပံုပြဲအတြက္ စားစရာေတြ ပစၥည္းေတြသယ္ရင္း အခန္းေရွ႔ျဖတ္တိုင္း
“အစ္မတို႔လာခဲ႔ၾကေနာ္” လို႔ ေဖာ္ေရြစြာဖတ္ေခၚၾကပါတယ္...။ ပါလာတဲ႔ အစ္မေတြက ကေလးေတြ ခဏခဏေခၚေတာ့ အားနာျပီးသြားၾကေပမယ့္ ကိုယ္နဲ႔ ကိုယ့္cousin ကေတာ့မီးပံုပြဲနားေရာက္ေတာ့မွ ကမ္းေျခဘက္ပဲ လမ္းေလွ်ာက္ဖို႔ဆံုးျဖတ္လို္က္တယ္...။ ဒီမီးပံုပြဲမွာ သူတို႔ေတြ လူငယ္ပီပီ တျခားဧည့္သည္ မိန္းကေလးေတြကိုဖိတ္ထားမွာပဲေလ...။ ကိုယ္တို႔လို အန္တီၾကီးေတြသြားထုိင္ေတာ့ေရာ...ဘာထူးျခားမွာလဲ ကေလးေတြကို အေႏွာက္အယွက္ေပးသလုိပဲျဖစ္ေနမယ္...။ သူတို႔ဂြင္လဲပ်က္ဦးမယ္..ဆိုျပီးအလိုက္တသိနဲ႔ မသြားေတာ့တာ..။ အဟဲ ကမ္းေျခလာလြန္းလို႔လဲ ကမ္းေျမအထာႏွပ္သြားတဲ႔ သေဘာလဲပါတာေပါ့...။ ပါလာတဲ႔
ဟိုအပ်ိဳၾကီးမမေတြ ကေတာ့ ဘာမသိညာမသိနဲ႔ သြားထုိင္လိုက္ၾကေသး...။ ေကာင္းကင္က လျပည့္ည မဟုတ္ေတာ့ နည္းနည္း ေအးစက္စက္ႏိုင္ေနတယ္...။ လွိႈင္းေခါင္းျဖဴေတြကေတာ့ သူ႔အရွိန္နဲ႔သူ အဆက္မျပတ္
တာ၀န္ေက်စြာအေျပးလာပုတ္ခတ္လိုက္နဲ႔ေပါ့...။ မနက္ျဖန္ျပန္ရေတာ့မွာမို႔ ေစာေစာပဲအိပ္ယာ၀င္ လိုက္ေတာ့တယ္...။

မနက္ျပန္ခါနီး ကားေစာင့္ေတာ့မွာ ကေလးေတြက အားနာလိုက္တာအစ္မတို႔ကို ညက သီခ်င္းေတြအမ်ားၾကီး ဆိုမေပးႏိုင္ဘူး... အဟဲ အရည္ေတြ၀င္ေတာ့ မဆိုႏုိင္ၾကေတာ့ဘူးေလ... ဒါလဲပါတာေပါ့လို႔ သူ႔ႏွာေခါင္းသူ
လက္ညိွဳးထိုး ျပသြားေသးတယ္...။ ရန္ကုန္ေရာက္ရင္ ဆက္သြယ္ဖို႔ ဖုန္းေတြ အီးေမးလ္လိပ္စာေတြ ဖဘလိပ္စာေတြအျပန္အလွန္ဖလွယ္ၾကနဲ႔...။ ဒီကေလးေတြက MICT Park ထဲမွာ အလုပ္လုပ္တဲ႔ Programmer ေတြ Web Designer ေတြတဲ႔...။ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ သိပ္ေတာ္တဲ႔ လူငယ္ေတြပဲ...။ လူငယ္ဆိုတာ ေနရာတိုင္း ရႈေတာင့္တိုင္းမွာ အဲလိုအျမဲ တက္ၾကြလန္းဆန္းေနတာမ်ိဳးပဲ ျဖစ္သင့္ပါတယ္...။ ခုလိုအားလပ္ခ်ိန္မွာ ကိုယ့္၀မ္းတြင္း၀ါသနာပါရာနဲ႔ လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္ၾက...အခ်ိန္တန္လို႔ အလုပ္ခြင္မွာလဲ တက္တက္ၾကြၾကြ အလုပ္လုပ္ၾက ၾကိဳးစားၾကတာသိပ္ကိုေကာင္းပါတယ္..။

ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ေတာ့ အလွ်ိဳလွ်ိဳအလုပ္ျပန္ဆင္းၾကနဲ႔...။ လူခ်င္းမေတြ႔ျဖစ္ၾကေတာ့ေပမယ့္...။ ဖဘကေနေတာ့ တင္ထားတဲ႔ ကမ္းေျခကပံုေတြ၀င္ၾကည့္ၾက စကားအျပန္အလွန္ေျပာၾကနဲ႔ ခင္ခင္မင္မင္ပါပဲ...။ လူခ်စ္လူခင္ေပါမ်ားျခင္း မိတ္ေတြသူငယ္ခ်င္း တိုးပြားျခင္းဟာ လာဘ္တစ္ပါးပဲေလ...။ ေဟာ....ကုိယ့္ဘေလာ့ဂ္ရဲ႔
စာဖတ္ပရိတ္သတ္ အသစ္ေတာင္ ထပ္တိုးလာေသးတယ္...။ ဘယ္ရမလဲ ကိုယ္က စကားေျပာရင္းေၾကာ္ျငာ ၀င္ပစ္ လို္က္တာ...။ ဒီလိုနဲ႔ ကမ္းေျခသြားခဲ႔တဲ႔ ခရီးစဥ္အေၾကာင္းေလးေရးပါလားအစ္မလို႔ အသစ္စက္စက္ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ကေလးတစ္ေယာက္က ေတာင္းဆိုလာတာနဲ႔...ဒီပို႔္စ္ေလးျဖစ္လာရပါေၾကာင္း.....။


မွတ္ခ်က္ : ကမ္းေျခမွာ အပန္းေျဖရင္း ဆံုခဲ႔ဖူးတဲ႔ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ႔ ေတာင္းဆိုမႈေၾကာင့္ ေရးဖို႔စိတ္ကူးမရွိဘဲ ၾကိဳးစားေရးေပး လိုက္ပါတယ္...။ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္လိမ္႔မယ္လို႔လဲ ယံုၾကည္ပါတယ္...။ သီခ်င္းေတြအမ်ားၾကီး ဆိုေပးခဲ႔တဲ လူငယ္ေလးေတြအားလံုးကို ဒီပို႔စ္ေလးနဲ႔ ေက်းဇဴးတင္လိုက္ပါတယ္...။


မိုးေငြ႔



Thursday, 17 February 2011

ႏွင္းဆီေရာင္ အိပ္မက္...



ေ၀ဟင္ေပၚကေနျမင္ေနရတဲ႔ စိမ္းစိမ္းစုိစိုျမင္ကြင္းကို က်ေနာ္တစ္၀ၾကီးခံစားလိုက္တယ္...။ က်ေနာ္ခ်စ္တဲ႔ ေျမကို ကိုယ္တိုင္ ေျခေထာက္နဲ႔နင္းခြင့္ရတဲ႔အခ်ိန္မွာ ရင္ထဲက ခံစားရတာေလးက သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔...။ လတ္ဆတ္တဲ႔ ေလကို ရွဴရိႈက္ျပီး မ်က္ႏွာကိုေမာ့လ်က္..။ ေတာ္ေသးတယ္ ပစၥည္းေရြးတဲ႔ေနရာမွာ လူက က်ိတ္က်ိတ္တိုးမေနလို႔...။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ က်ေနာ့္ေသတၱာက တတိိယေျမာက္မွာ ထြက္လာပါတယ္..။ က်ေတာ့္ေသတၱာကို custom မွာစစ္ေဆးခံျပီး အျပင္ထြက္လာခဲ႔တယ္...။ သူမ်ားေတြေတာ့ လာၾကိဳသူေတြတရုန္းရုန္းနဲ႔...။ က်ေနာ္ကသာ လာၾကိဳမယ့္သူမရွိတာ...။ မရွိဘူးဆုိတာကလဲ က်ေနာ္ျပန္လာမယ္ဆိုတာကို ဘယ္သူ႔မွအေၾကာင္းမၾကားထားဘူးေလ...။ အားလံုးကို အံံအားသင့္ေစခ်င္တာနဲ႔ လုပ္လိုက္တာပါ..။ တကယ္တမ္း အံ့အားသင့္သြားရတာက က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ျဖစ္ေနခဲ႔တယ္...။ ပန္းႏုေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ လက္ျပတ္ရင္ဖံုးကေလးနဲ႔ ပန္းႏုေရာင္ေအာက္ခံမွာ ခရမ္းရင့္ေရာင္ခ်ိတ္ကေလး ေတြပါတဲ႔ထမီနဲ႔ က်ေနာ္နဲ႔ ရြယ္တူေလာက္ရွိမယ့္ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္...။ ႏွင္းဆီပန္းစည္းကိုင္ျပီး က်ေနာ့္ကိုလာၾကိဳတာတဲ႔...။


“ကို္ေနမ်ိဳးေဇာ္ မဟုတ္လား”

“ခင္ဗ်ား”

“ဟုတ္ကဲ႔ပါ က်မက My Valentine's ပန္းဆိုင္က ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ပါ အစ္ကို႔ကို ဒီေန႔ခ်စ္သူမ်ားေန႔ အတြက္ပန္းစည္းေလးနဲ႔ ၾကိဳဆိုဖို႔ က်တို႔ရဲ႔ customer တစ္ေယာက္ကမွားထားလို႔ပါ....
Happy Valentine's ပါအစ္ကုိ”

က်ေနာ့္မွာ လက္တစ္ဘက္က လက္ဆြဲအိတ္တစ္လံုး တစ္ဘက္က ေသတၱာနဲ႔ ဘာေျပာရမွန္းမသိျဖစ္ေနတယ္...။ က်ေနာ္ ဒီေန႔ဒီရက္ျပန္လာမယ္ဆိုတာ ဘယ္သူ႔ကိုမွလဲ အေျပာထားပါဘူး...။ အဲဗ်....တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္...က်ေနာ့္ရဲ႔ အြန္လိုင္းသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကိုေတာ့ ေျပာလိုက္မိတယ္...။ ဒါေပမယ့္ သူက က်ေနာ္နဲ႔စကားပဲ ေျပာဖူးတာ...ရုပ္မွမျမင္ဖူးဘဲ...။ သူေတာ့ လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး...။ က်ေနာ္က ဒီကိုေရာက္ျပီး ေအးေဆးမွ သူ႔ဆီဖုန္းဆက္မယ္ အျပင္မွာဆံုၾကမယ္စိတ္ကူးထားတာ..။ ဟာဗ်ာ...။ က်ေနာ့္ကို ဒီလို အထူးအဆန္း ရင္ခုန္စရာ ပေဟဠိလာထုတ္ေနတာ ဘယ္သူမ်ားပါလိမ္႔...။


“က်ေနာ့္ကို ပန္းစည္းေပးတဲ႔သူ... နာမည္မ်ားသိႏိုင္မလားခင္ဗ်ား”

“စိတ္မရွိပါနဲ႔ရွင္ ဒါက customer ကလွ်ိဳ႔၀ွက္ခိုင္းထားလို႔ပါ...”

ေကာင္မေလးက သြားစြယ္ေလးေတြေပၚေအာင္တစ္ခ်က္ျပံဳးျပီး က်ေနာ့္လက္ထဲကို ပန္းစည္းထည့္ေပးပါတယ္...။ ေတာ္ေတာ္ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ ေကာင္မေလး...။ က်ေနာ္ တခဏေငးမိသြားတယ္...။ နက္ေမွာင္တဲ႔ ဆံပင္ေခြေခြေတြကို အေျပာင္သိမ္းျပီး စုစည္းထားလို႔ မ်က္ႏွာေလးက ရွင္းျပီး၀င္းပေနတယ္...။ ကုိယ့္ဘာသာကိုယ္ၾကိတ္ျပီး ပီတိျဖစ္သြားေသးတယ္..။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ႔ေျမကို စနင္းတ႔ဲေန႔ ခ်စ္သူမ်ားေန႔လဲျဖစ္ ထူးထူးျခားျခားဘယ္သူကေပးမွန္းမသိတဲ႔ ပန္းစည္းနဲ႔အတူ နတ္မိမယ္ေလးတစ္ပါးကိုပါ ရင္သပ္ရႈေမာစြာ ျမင္လိုက္ရေသး...။ ကဲဗ်ာ... က်ေနာ့္ေလာက္ ဘယ္သူကံေကာင္းႏိုင္ဦးမလဲ..။

“အစ္ကို႔ကို လာၾကိဳမယ့္သူမရွိဘူးမဟုတ္လား ေမတို႔နဲ႔အတူတူလိုက္ခဲ႔မလား လမ္းၾကံဳရင္ အိမ္ထိပို႔ေပးလိုက္မယ္”

အလဲ႔...ၾကည့္စမ္း ဒီေကာင္ကံတက္လိုက္ပံုမ်ား အိမ္ထိေတာင္ လိုက္ပို႔ဦးမယ္တဲ႔ဗ်ား...။ ဒါနဲ႔ ေမတို႔ဆိုတဲ႔ အသံုးအႏႈန္းအရ သူတစ္ေယာက္တည္းမဟုတ္ႏိုင္ဘူး...။ ေအာ္ ....နာမည္ေလးက ေမ”တဲ႔လား...။

“က်မနာမည္ ေမပ်ိဳေခတ္ပါ ကားက ဒရိုင္ဘာပါလာတယ္ အားမနာနဲ႔ေနာ္ ပို႔ေပးမယ္...။ က်မတို႔ customer ရဲ႔ မိတ္ေဆြဆိုေတာ့ က်မတို႔မိတ္ေဆြပဲေပါ့ customer ပဲေပါ့...”

“ဟုတ္ကဲ႔ဗ်...အားနာစရာဗ်ာ... ဒါေပမယ့္လဲ လုိက္ခဲ႔ပါ့မယ္”

က်ေနာ္ရယ္သြမ္းေသြးျပီး ျပန္ေျပာေတာ့ တခဏျခင္းက်ေနာ္တို႔ ဟိုးအရင္ကတည္းက ရင္ႏွီးခဲ႔ဖူးတဲ႔ မိတ္ေဆြေတြလိုျဖစ္သြားၾကတယ္လို႔ ခံစားမိတယ္...။ ကားေပၚမွာ က်ေနာ္တို႔စကား သိပ္မေျပာျဖစ္ပါဘူး...။ ဒီေန႔ေတာ့ က်ေနာ့္ဘ၀မွာ အထူးျခားဆံုးေန႔ပါပဲ..။ ဒီအတြက္ အိိမ္ေရာက္တာနဲ႔ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းေလးဆီကို ဖုန္းအရင္ဆက္ျပီး ေျပာျပရမယ္...။ အိမ္ေရာက္ေတာ့......


“ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္ မေမပ်ိဳ”

“ဟုတ္ကဲ႔ပါ ေကာင္းေသာေန႔ေလးပါ”...လို႔


ႏႈတ္ဆက္သြားတဲ႔ သူ႔ေလသံမ်ိဳးကို က်ေနာ္သိပ္ရင္းႏွီးေနသလိုပဲ...။

ဟုတ္တယ္ က်ေနာ့္အြန္လိုင္းသူငယ္ခ်င္းေလးနဲ႔ က်ေနာ္စကားေျပာျပီးရင္ ႏႈတ္ဆက္ေနက်စကားေလးပါ..။ ေဖေဖ ေမေမတို႔ မမတုိ႔က က်ေနာ့္ကို ရုတ္တရက္ျမင္လိုက္ေတာ့ အံ့ၾသ၀မ္းသာမဆံုးျဖစ္ေနၾကတယ္...။ မိသားစုနဲ႔ စကားလက္ဆံုက်ရင္း က်ေနာ့္လက္ထဲက ပန္းစည္းကို စပ္စုၾကေသးတယ္...။ ခုမွက်ေနာ္သတိရမိသြားတယ္ ေစာေစာကေကာင္မေလးဆီက ဆိုင္လိပ္စာကဒ္ေလးမေတာင္းလိုက္မိဘူး...။ မမတို႔ကိုေမးေတာ့ My Valentine's ဆိုတဲ႔ပန္းဆိုင္မၾကားဖူးပါဘူးတဲ႔...။ အင္းေလ... သူတို႔က အပ်ိဳၾကီးေတြဆိုေတာ့ ဒီလိုသူတို႔နဲ႔ မဆိုင္တာကိုသိၾကမွာမဟုတ္ဘူးေလဆိုျပီး...။ မမလတ္က အၾကံေပးလို႔ အ၀ါေရာင္စာအုပ္ထဲလွန္ေလွာရွာေၾကည့္လိုက္ေသး...။ အဲဒီဆိုင္လံုး၀မရွိ္ဘူးဗ်ာ...။ “ေမာင္ေလးရယ္ နင့္ဟာက အျပင္မွာေရာတကယ္ရွိရဲ႔လား”တဲ႔ ။ မၾကီးစကားအရ ဒါဆို အျပင္မွာဆိုင္တကယ္မရွိဘဲ က်ေနာ့္ကို သက္သက္ဂြင္ဆင္တာလား...။ ဟာ... ဒါလဲမျဖစ္ႏုိင္ဘူး က်ေနာ္ျပန္လာမယ္ဆိုတာ တိတိက်က်သိေနတဲ႔ သူတစ္ေယာက္တည္းရယ္...။ ျပီးေတာ့ အဲဒီတစ္ေယာက္က က်ေနာ့္ကိုမွ မျမင္ဖူးဘဲ...။ ဟာဗ်ာ....တကယ္စားတယ္....။ က်ေနာ္ ေရမိုးခ်ိဳးျပီး ခဏနားလိုက္တယ္...။ ဒီပေဟဠိကို ဘယ္လိုအေျဖရွာရမလဲပဲ ေခါင္းထဲပဲေရာက္ေန ေတာ့တယ္...။ ျပီးေတာ့ သြားစြယ္ေလးေတြေဖြးလက္ေနတဲ႔ ျပံဳးအလွပိုင္ရွင္ေကာင္မေလးကိုပါ တြဲျမင္မိသြားတယ္...။ က်ေနာ္တစ္ခ်က္ျပံဳးလိုက္မိတယ္...။ အဲဒီေကာင္မေလးက အဲေလာက္ဆြဲေဆာင္ေနသလား က်ေနာ့္ကို...။ က်ေနာ့္ရဲ႔တစ္ေယာက္အိပ္ကုတင္မွာ ေခါင္းအံုးေလးကို ေက်ာမီွရင္း ဖုန္းနံပါတ္ေလးကိုႏိွပ္လိုက္တယ္..။ တကယ္ဆို ေနာက္မွဆက္လဲ ရလ်က္နဲ႔ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းေလးကိုလဲ အရမ္းေျပာျပခ်င္ေနမိတယ္...။ အင္း ...ဖုန္း၀င္သြားျပီဗ်...။ ဖုန္းမကိုင္ခင္... Mariah Carrey ရဲ႔ Bye Bye သီခ်င္းေလးထြက္လာတယ္...။ သီခ်င္းသံေလးရပ္သြားေတာ့...ခ်ိဳျမတဲ႔ အသံတစ္သံထူးလိုက္တယ္...။


“ဟဲလို....”

“က်ေနာ္ဘယ္သူလဲ မွတ္မိလား”

“ရွင္... ဘယ္သူလဲဟင္”

“ဘယ္သူလဲဆိုတာ ေျပာျပႏို္င္ရင္ ဒီညေနမုန္႔ေကၽြးမယ္”

“အမယ္...သိျပီ...ေဇာ္မဟုတ္လား...ေခ်ာေခ်ာေမာေမာျပန္ေရာက္ရဲ႔လား..”

“ေခ်ာေမာသလားေတာ့မေမးနဲ႔ဗ်ာ အဲဒီအေၾကာင္းေျပာခ်င္လြန္းလို႔ကို ဖုန္းဆက္လိုက္တာ”

“အင္... ဒါဆို ရွင္က ေမဦးနဲ႔ ေတြ႔ခ်င္လို႔ ဖုန္းဆက္တာမဟုတ္ဘူးေပါ့”

“ေရာ္....ခက္ျပီ... ရန္မေတြ႔နဲ႔ဦး ကို္ယ္တို႔ ညေနဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ ေတြ႔ၾကရင္မေကာင္းဘူးလား”

“အဟဲ...ဘာလဲ Valentine မွာ တြဲစရာရည္းစားမရွိလို႔လား ေမဦးက ခဏတျဖဳတ္အတြဲလာလုပ္ေပးရမယ္ေပါ့”

“ဟာဗ်ာ...ခင္ဗ်ားေလးကလဲ ကိုယ္ေျပာျပမယ့္အေၾကာင္းအရာကိုသာၾကားရင္ စိတ္၀င္စားသြားမွာ ေသခ်ာတယ္..”

“ေဆာရီးကြယ္...ေဇာ့္ဆႏၵကို တို႔မျဖည့္ဆည္းႏိုိင္တဲ႔အတြက္ စိတ္မေကာင္းပါဘူး...။ ျပီးေတာ့ ေဇာ့္ရုပ္ကိုလဲ တို႔က ခုမွစျမင္ရမွာ သတၱိမရွိေသးပါဘူး”

က်ေနာ္ဘယ္လုိေျပာရမွန္းမသိလို႔ အၾကံအိုက္သြားတာနဲ႔ ေခါင္းကုတ္ေနလိုက္မိတယ္...။

“ဒါဆို ေမဦးက ကိုယ႔္နဲ႔လာေတြ႔ဖို႔ ျငင္းတယ္ေပါ့ အဲလိုလား... ဘာလဲ
ီဒီေန႔ခ်စ္သူမ်ားေန႔မို႔ ခ်စ္သူနဲ႔ ခ်ိန္းထားလို႔လား..”

က်ေနာ္အဲလိုေျပာေတာ့ သူမက တစ္ဘက္ကေန ရယ္ပါတယ္...။ ဘာလဲ က်ေနာ့္စကားမွားသြားလို႔လား..။


“ေဇာ္ကလဲေလ... ဇြတ္ကိုေျပာေတာ့တာပဲ... ေမဦးက ခုရန္ကုန္မွာမဟုတ္ဘူး မန္းေရာက္ေနတာ.. ေဇာ္နဲ႔ ဘယ္လိုလာေတြ႔ရမလဲ”

“ေသေရာ....” ကို္ယ့္နဖူးကိုယ္ျပန္ရိုက္မိသြားတယ္...”

“သြားပါျပီဗ်ာ...ဒီေန႔ေတာ့ အထီးက်န္ပါျပီ”

က်ေနာ္စိတ္ဓါတ္က်တဲ႔ ေလသံနဲ႔ညည္းလိုက္ေတာ့ တစ္ဘက္ကသူမက ခပ္အုပ္အုပ္ရယ္ပါတယ္...။ သူမရယ္သံေလးကို နားေထာင္ျပီး က်ေနာ္အရမ္းအသည္းယားသြားတယ္...။ ခုခ်က္ခ်င္းသူမနဲ႔ ေတြ႔ခ်င္စိ္တ္က ပိုပိုျပင္းထန္လာတယ္...။ ဗုေဒၶါ!!!!! ဘယ္လိုျဖစ္တာပါလိမ္႔...။

“ဒီလိုလုပ္.... ေမဦး မန္းကျပန္လာရင္ ေလယာဥ္ကြင္းလာၾကိဳမလား ေမဦး ဘယ္လိုပံုစံနဲ႔လာမယ္ဆိုတာ
ေျပာျပထားမယ္ေလ...”

“ဟာ...ဘယ္ေတာ့ျပန္လာမွာလဲ ၾကာဦးမွာလား”

“မၾကာပါဘူး ေနာက္ႏွစ္ရက္ဆိုျပန္လာမယ္...ေဇာ္...တကယ္လာၾကိဳေနာ္...”

“ဟုတ္ကဲ႔ပါခင္ဗ်ာ... လာၾကိဳပါ့မယ္ ကိုယ္ကေမဦးကို ပိုေတြ႔ခ်င္တဲ႔လူပဲ...မဟုတ္လား”

“ေျပာတာပဲ ရွင္တို႔ ေယာက်ာၤးေတြက ပံုျပင္ေျပာသိပ္ေကာင္းၾကတာ သိပ္ေတာ့ မယံုရဲဘူး”

“ေဟာဗ်ာ...အသားလြတ္... ကဲဒါဆို ကိုယ္မန္းကို နက္ျဖန္ေလယာဥ္နဲ႔လာေခၚမယ္ ျဖစ္မလား...ကဲ...ေျပာ...”

“ဟြန္႔...အပိုေတြ....အဲလိုေလသံမ်ိဳးမၾကားရတာၾကာေပါ့...”

“ဒီမွာရွင့္... ဒီမွာ....”

က်ေနာ့္ခႏၶာကိုယ္ကို တစ္စံုတစ္ေယာက္လာတြန္းေနသလိုခံစားလိုက္ရတယ္...။ မ်က္ခြံေတြကလဲ ေလးလံေနၾကတယ္...။ က်ေနာ္အားယူျပီးဖြင့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့...အလင္းေရာင္ကစူးခနဲမို႔ မ်က္လံုးကိုျပန္မွိတ္ ထားျပီး လက္နဲ႔အသာပြတ္လိုက္တယ္...။ က်ေနာ့္မ်က္လံုးေသခ်ာဖြင့္ၾကည့္ေတာ့မွ အေရွ႔မွာ ယူနီေဖါင္းနဲ႔ ေကာင္မေလး...။ ေနပါဦးဗ်... သူ႕ကိုက်ေနာ္... ျမင္ဖူးေနတယ္....။ စဥ္းစားစမ္း... ဟုတ္ျပီ...အိပ္မက္ထဲ႕ ေကာင္မေလးက်ေနာ့္ကို ပန္းစညး္နဲ႔လာၾကိဳတဲ႔ေကာင္မေလး...။ ခုလဲ ဒီေကာင္မေလး လက္ထဲမွာ ႏွင္းဆီပန္းတစ္ပြင့္နဲ႔..။


“က်မတို႔ ေလယာဥ္ျမန္မာျပည္ကို ဆိုက္ေရာက္ပါျပီရွင္ ဒါကေတာ့ ဒီေန႔ ခ်စ္သူမ်ားေန႔အတြက္ ခရီးသည္ေတြကို လက္ေဆာင္ေပးတာပါ လက္ခံေပးပါရွင္..”

သူ႔လက္ထဲက ႏွင္းဆီပန္းတစ္ပြင့္နဲ႔ ေခ်ာကလက္ဗူးကို ေၾကာင္နနနဲ႔ ယူလုိက္တယ္...။ ေကာင္မးေလးက ျမန္မာမေလးမဟုတ္ဘူးဗ်..။ ဘုိလိုေျပာတာမ်ား သြက္လို႔...။ အာရွသူေတာ့ အာရွသူပဲ ျမန္မာမဟုတ္တာ ေသခ်ာတယ္...။ ပန္းစည္းကေလးကိုင္ျပီး က်ေနာ္ ကိုယ့္အျဖစ္ကိုယ္ျပန္ေတြးျပီး ေတာ္ေတာ္ရယ္ခ်င ္မိသြားတယ္...။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္က်ေနာ္စိတ္ကူးေတြယဥ္ျပီး အိပ္ေပ်ာ္ေတာ့ အိပ္မက္ထဲပါ ထည့္မက္လုိက္ တာမ်ား..။ အိပ္မက္ထဲကေကာင္မေလးကို က်ေနာ္ အျပင္မွာဆံုဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်င္ေသးတယ္ဗ်ာ...။ က်ေနာ္တစ္ခါမွ မျမင္ဖူးတဲ႔ အြန္လိုင္းက သူငယ္ခ်င္းေလးကိုလဲ အျမန္ဆံုးဆံုခ်င္ေနတယ္...။ အျပင္ေရာက္ေတာ့ ေလတြကိုတစ္၀ၾကီးရွဴလိုက္တယ္...။ က်ေနာ္ခ်စ္တဲ႔ေျမၾကီးနံ႔ေလးက ေလထဲကတစ္ဆင့္ က်ေနာ့္ခႏၵာကိုယ္ထဲကို ေအးျမစြာလတ္ဆတ္စြာစီး၀င္သြားျပီ...။ က်ေနာ္ေပ်ာ္ေနတယ္...။ ဒီေျမၾကီးကို ျပန္နင္းခြင့္ရလို႔ေရာ... က်ေနာ္ခ်စ္တဲ႔သူေတြနဲ႔ ျပန္ေတြ႔ရမွာေၾကာင့္ေရာ... ျပီးေတာ့ က်ေနာ္မသိႏို္င္ေသးတဲ႔ ကံၾကမၼာလွလွေလး တစ္ခုကို ဘာမွန္းမသိ ေမွ်ာ္လင့္ျပီးလဲ ေပ်ာ္ေနမိတယ္...။


မိုးေငြ

Friday, 11 February 2011

မိုးေငြ႔ခ်စ္ေသာ ဖန္စီေလးမ်ား....

Blazon က Valentine's အတြက္ ခင္းက်င္းထားတဲ႔ အရုပ္ေတြ


က်မ..သိပ္...ကိုရူးသြပ္ျပီး စုေဆာင္းထားတဲ႔ ဖန္စီးပစၥည္းေလးေတြပါ...။ က်မက ပစၥည္းတစ္ခု၀ယ္ရင္ သူမ်ားေတြသိပ္မ၀ယ္တဲ႔ ခပ္ရွားရွားဒီဇိုင္းေလးေတြကို ေရြး၀ယ္ေလ႔ရိွတယ္...။ ဗစ္တိုးရီးယားဘက္ခမ္း ရဲ႕ေစ်း၀ယ္နည္းကို သေဘာက်တယ္ သူကေစ်း၀ယ္ရင္ ဂႏၱ၀င္ျဖစ္မယ့္ ပစၥည္းမ်ိဳးပဲအဓိက ၀ယ္ပါတယ္တဲ႔...။ ပစၥည္းတစ္ခု၀ယ္ရင္ အရမ္းေခတ္ထေနတဲ႔ ေဟာ့ျဖစ္ေနတဲ႔ပစၥည္းမ်ိဳး လူတိုင္းကိုယ္ေပၚမွာ ေရာက္ေနတဲ႔ ပစၥည္းမ်ိဳးဘယ္ေတာ့မွမ၀ယ္ဘူး။ အဲလိုပစၥည္းက ေခတ္စားတုန္းပဲေကာင္းတာ ေနာက္ဆိုရိုးသြားေရာ... ဒီေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွမရိုးတဲ႔ အျမဲဆန္းသစ္ေနတဲ႔ ဒီဇိုင္းမ်ိဳးကိုပဲၾကိဳက္တယ္...။ ေအာက္မွာျပထားတဲ႔ပံုေတြထဲကေတာ့ က်မသိပ္ၾကိဳက္တဲ႔ လက္စြပ္ ဆြဲၾကိဳး လက္ေကာက္နဲ႔ နားဆြဲေတြပါပဲ...။ နားေပါက္မရွိတဲ႔က်မအတြက္ ကပ္နားကပ္ကြင္းနဲ႔ပဲ၀တ္ရပါတယ္...။


အနီေရာင္ကြင္းနဲ႔က လက္ပတ္ၾကိဳးေလး အဲဒါေနာက္ဆံုး၀ယ္ျဖစ္တာ



မမသက္ေ၀ၾကိဳက္တဲ႔ လက္ေကာက္ေလးေတြ

အျပာေရာင္ပုတီးေတြက တာခ်ီလိတ္ကအေဒၚကိုယ္တိုင္သီေပးထားတာ

ျခဴပါတဲ႔ ေျခက်င္း လမ္းေလွ်ာက္ရင္ အသံျမည္လို႔ သိပ္ေတာ့မ၀တ္ျဖစ္ဘူး ခ်စ္လု႔ိ၀ယ္ထားတာ

ေက်ာက္စိမ္းနဲ႔ေၾကးနီေရာင္ပုတီေလးေတြကိုတစ္ၾကိဳးစီသီျပီးလိမ္ထားတဲ႔ ေျခက်င္း

ခရုနဲ႔ျခဴတြဲျပီးသီထားတဲ႔ ေျခက်င္း

ဒီဗူးေလးက ဆြဲၾကိဳးနဲ႔လက္ေကာက္ေတြအျပည့္ထည့္ထားတာ

ဒီဗူးေလးကေတာ့ လက္စြပ္နဲ႔ နားဆြဲေလးေတြထည့္တာ

ေက်ာက္ေရာင္စံု ဖန္စီလက္ေကာက္

ခရုကမာ ပန္းပံုဆြဲၾကိဳး

ပုလဲနဲ႔သလင္းေက်ာက္သီထားတဲ႔ဆြဲၾကိဳးနဲ႔လက္ေကာက္


အဲဒီစိမ္းျပာေရာင္နဲ႔ ပန္းေရာင္မီးလံုးေလးလိုပံုစံဆြဲသီးေလးက
ဂ်ပန္ရိုးရာထံုးတမ္းအရ ဆြဲေနရင္းနဲ႔ မေတာ္တဆ အညွာေလးက်ိဳးသြားရင္ ဆုေတာင္းျပည့္သတဲ႔ကြယ္...



ခ်စ္သူမ်ားေန႔မွာ ကိုယ့္ခ်စ္သူအတြက္ လက္ေဆာင္၀ယ္ေပးခ်င္တဲ႔ ကိုကို ေမာင္ေမာင္ေတြအတြက္ နမူနာေလး တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ရွင့္....။


မိုးေငြ႔

Thursday, 10 February 2011

ပဲေကာၾကက္သားေၾကာ္

ဟင္းပြဲကတိမ္ေငြ႔ၾကားထဲေရာက္ေနတယ္ ၀ါးတားတားနဲ႔


ပဲေကာဆိုတာ... ယူနန္လူမ်ိဳးေတြစားတဲ႔ အခြြံမာနဲ႔အသီးေလးတစ္မ်ိဳးပါ...။ အခြံမာကို ထုျပီးခြာလိုက္ရင္ အ၀ါေရာင္ ရွည္ေမ်ာေမ်ာအဆံေလးထြက္လာပါတယ္ ...။ မခြာခင္က ပံုကိုမရိုက္ထားလိုက္မိဘူး...။ အဲဒါကို ေရေႏြးဆူဆူမွာ သံုးမိနစ္ေလာက္ျပဳတ္ျပီးျပန္ဆယ္ထား...။ ပဲေကာေၾကာ္ထဲထည့္ရမယ့္ အစာေတြကို ျပင္ဆင္ထားပါ...။ ၾကက္ရင္ပံုသားပါးပါးလွီးျပီး ေျပာင္းမႈန္႔ ၾကက္သားမႈန္႔နဲ႔နယ္ထား...။ ဥနီကို အတံုးေလးေတြ လွီးထား..။ ၾကက္သြန္မွိတ္ကိုလဲ လက္တစ္ဆစ္ေလာက္ျဖတ္ထား..။

ဆီပူပူဒယ္ထဲကို ဓါးျပားရိုက္ထားတဲ႔ ၾကက္သြန္ျဖဴကို ေမႊးလာတဲ႔အထိေၾကာ္ျပီး ၾကက္သားထည့္ေၾကာ္ပါ ။ ၾကက္သားႏူးလာရင္ ျပဳတ္ထားတဲ႔ ပဲေကာနဲ႔ ဥနီကိုထည့္ေၾကာ္ ခရုဆီေလးနဲနဲထည့္ အေပ့ါအငန္ျမည္းျပီး အိုးခ်ခါနီးၾကက္သြန္မွိတ္ေလးျဖဴးလိုက္ပါ...။ ၾကက္သားအခ်ိဳအရသာနဲ႔ ပဲေကာေလးကို၀ါးလိုက္ရင္ေစးျပီး သက္တဲ႔ အရသာနဲ႔ လံုး၀ဂြတ္တယ္...။ ပဲေကာက ခုလို တရုတ္ႏွစ္ကူးခ်ိန္ပဲရတာ စီးတီးမတ္မွာ 100g ကို 220က်ပ္ေပးရတယ္...။


မိုးေငြ႔

Tuesday, 8 February 2011

ညေရာင္ရဲ႔ ကကြက္(အပိုင္း၃)




အျဖဴအမည္းႏွစ္ေရာင္ထဲသာသံုးထားတဲ႔ ဒီဓါတ္ပံုစတူဒီယုိခန္းကို ပထမဆံုးအၾကိမ္ေရာက္ဖူးတာမို႔ ေရခ်ယ္လ္ အံ႔အားသင့္စြာေလွ်ာက္ေငးၾကည့္ေနမိတယ္....။ ဖက္ရွင္ဒီဇိုင္နာအလုပ္ကို စိတ္၀င္စားလြန္းလို႔ မီလန္ကေန ေလာေလာလတ္လတ္ ျပန္လာတဲ႔ အစ္မတစ္၀မ္းကြြဲ မမေကသီနဲ႔ ဒီေန႔နာမည္ၾကီး ဖက္ရွင္ေမာ္ဒယ္ရဲ႔ အင္ဒိုးရုိက္ကြင္းကို လုိက္လာခဲ့မိတာပါ...။ မမေကသီကေတာ့ မိတ္ကပ္ျပင္ျပီးေနတဲ႔ ေမာ္ဒယ္ကို သူ႔လက္ရာ ၀တ္စံုေတြ ေသေသခ်ာခ်ာ၀တ္ေပးေနတယ္....။ ၀တ္စံုေလးက အနက္ေရာင္ေလး...။ အနက္ေရာင္ေတာင္မွ ေတာ္ေတာ္မည္းနက္တဲ႔ ပိုးသားေပ်ာ့အိအိေလးကို အထပ္ထပ္ေတြနဲ႔ ခပ္ရိုးစင္းစင္းပဲ ဒီဇိုင္းထြင္ထားတဲ႔ ဂါ၀န္ေလး....။ ေမာ္ဒယ္ေလးက အသားလွေတာ့ အနက္ေရာင္၀တ္စံုနဲ႔ ထင္းပေနေရာ....။ မမေကသီက အ၀တ္စားကိုဆင္ေပးရင္း ဘယ္လိုေနရာမွာ ဘယ္လို လိုအပ္ခ်က္ေတြရွိတာကအစ ေရခ်ယ္လ္ကို တတြတ္တြတ္ေျပာျပရွာတယ္....။ ေရခ်ယ္လဲ လြယ္အိတ္စလြယ္သိုင္းနဲ႔ စာအုပ္ေလးနဲ႔လိုက္ေရးမွတ္ေနတယ္...။
ဓါတ္ပံုဆရာေရာက္လာေတာ့ ေမာ္ဒယ္ကအဆင္သင့္.....ရုိက္ရံုပဲ....။ ဒါနဲ႔ေရခ်ယ္လ္တို႔ အေနာက္ဘက္ ခပ္လွမ္းလွမ္းကေနသြားၾကည့္ေနလိုက္ၾကတယ္...။ ဓါတ္ပံုဆရာက ေမာ္ဒယ္ေလးကို ဘယ္လိုကိုယ္ဟန္ေလးေန ဆိုျပီး အေ၀းက လွမ္းေျပာရံုနဲ႔ ၀ါရင့္ေမာ္ဒယ္မမက အိုက္တင္ေတြကို ေျပာင္းေျပာင္းလုပ္ျပီး ရိုက္သြားရံုပဲ....။ ေရခ်ယ္လ္သာဆိုရင္ေတာ့ တစ္ပံုတစ္ပံုရိုက္ဖိုိ႔ ဘယ္လိုေလးလုပ္ပါဆိုျပီ ေတာ္ေတာ္ေျပာယူရမယ္....။ ဒါလဲ ကိုယ္ကၽြမ္းက်င္ရင္ သန္ရာသန္ရာေပါ့....။



“ဟားးး က်ေနာ္တို႔ ဆံုျပန္ျပီေနာ္...”


ေဘးနားက ထြက္လာတဲ႔အသံေၾကာင့္ ေရခ်ယ္လ္လွည့္ၾကည့္မိေတာ့... သူ... ကလပ္မွာေတြ႔ခဲ႔တဲ႔ ေခတ္ေဟာင္းလူငယ္ကေလး...။ ဒီေန႔ေတာ့ သူက စပို႔ရွပ္ အစင္းနဲ႔ စတိုင္လ္ပင္၀တ္ထားတယ္....။ ေရခ်ယ္လ္နဲ႔သူ အံ့အားသင့္တဲ႔ မ်က္လံုးေတြနဲ႔ကိုယ္စီၾကည့္မိၾကတယ္...။



“ရွင္က ဒီကိုဘယ္လိုေရာက္ေနလဲ”


“ဒါ က်ေနာ့္ အစ္ကို၀မ္းကြဲရဲ႔ စတူဒီယိုေလ... ဓါတ္ပံုပညာကိုလာေလ့လာတာဆိုပါေတာ့...ခင္ဗ်ားကေရာ...”


ေဟာ...ၾကည့္...လာတူျပန္ျပီ...။ တုိက္ဆိုင္ႏိုင္လြန္းပါ့...။ ေရခ်ယ္လ္က အစ္မ၀မ္းကြဲနဲ႔ ဖက္ရွင္ဒီဇိုင္း ပညာကိုလာေလ့လာတာ သူက သူ႔အစ္ကို၀မ္းကြဲနဲ႔ ဓါတ္ပံုပညာကို လာေလ့လာတာတဲ႔.....။ သူနဲ႔စကားတစ္ခြန္းစ ႏွစ္ခြန္းစေျပာျပီး ေရခ်ယ္လ္ေရာ...သူေရာ လုပ္စရာရွိတာဆက္လုပ္ေနလိုက္ၾကတယ္...။ ဓါတ္ပံုရိုက္ကြင္း ျပီးေတာ့မွ... ေရခ်ယ္လ္ကို သူက ဒီနားက ေကာ္ဖီဆိုင္မွာ ေကာ္ဖီ္ေသာက္ ဖိတ္လိုက္တယ္...။ ပထမေတာ့ မမေကသီကိုပါေခၚမလို႔ပဲ ေနာက္ေတာ့ မမေကသီက အေရးၾကီးဧည့္သည္နဲ႔ ခ်ိန္းထားတာမို႔ ေရခ်ယ္လ္ တစ္ေယာက္တည္း သူနဲ႔ ေကာ္ဖီဆိုင္ေရာက္သြားၾကတယ္...။ ဒါနဲ႔ေရခ်ယ္လ္တို႔ တစ္ေယာက္အေၾကာင္း တစ္ေယာက္ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း ဖလွယ္ၾကတယ္....။ သူက phys နဲ႔ေက်ာင္းျပီးထားျပီး..... အစ္ကိုနဲ႔အတူ ဓါတ္ပံုပညာကို ေလ့လာေနတာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ရွိေနျပီ.... လာမယ့္ႏွစ္မွာ ႏိုင္ငံျခားထြက္ျပီး ဓါတ္ပံုနဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ သင္တန္းသြားတက္ဖို႔ရွိတဲ႔အေၾကာင္း....။ မိန္းကေလး သူငယ္ခ်င္းမ်ားမ်ားစားစားမရွိေပမယ့္ ေရခ်ယ္လ္ကိုေတာ့ ထူးဆန္းစြာ ခင္မင္မိေၾကာင္းေပါ့....။ စာအုပ္ဖတ္တာ၀ါသနာပါတဲ႔ေၾကာင္း ရုပ္ရွင္ဂီတေတြအေၾကာင္းပါ စံုစံုလင္လင္ေျပာျဖစ္ၾကေသးတယ္....။ အဲဒီကစျပီး ေရခ်ယ္လ္နဲ႔သူ ရင္ႏွီးကၽြမ္း၀င္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္သြားၾကတယ္....။


သူနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ရတာ ေပ်ာ္စရာေတာ့ေကာင္းပါတယ္...။ သူဖတ္တဲ႔ စာအုပ္အေၾကာင္းေတြ သူနားေထာင္ျဖစ္တဲ႔ သီခ်င္းအေၾကာင္းေတြကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ေျပာျပတဲ႔
အခါ သူဟာ...သူကိုယ္သူ လူၾကီးဂိုက္ဖမ္းျပီး ကေလးတစ္ေယာက္ကို ပံုျပင္ေျပာျပသလိုေျပာတတ္ပါေသးတယ္....။ ေအာ္......ေျပာရဦးမယ္ တေလာကလံုး ေရခ်ယ္လ္ကို “ေမဦး”လို႔ေခၚတာ သူတစ္ေယာက္တည္းရွိမယ္ထင္တယ္...။ ကဲပါ....ေရခ်ယ္လ္နဲ႔ သူ႕ေၾကာင္းကို ဒီေလာက္အၾကမ္းမ်ဥ္းသိရင္ လံုေလာက္ျပီေပါ့....။ ဒါနဲ႔ သူနဲ႔ေရခ်ယ္လ္ သူငယ္ခ်င္းဘ၀နဲ႔တစ္ႏွစ္နီးပါးေလာက္ ေနၾကျပီး.... သူပရိုပို႔စ္လုပ္လာပါတယ္.....။ ေရခ်ယ္လ္တို႔ မိသားစုေမာင္ႏွမေတြက ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းမို႔ အားလံုးနဲ႔တုိင္ပင္ျပီး သူ႕ကိုလက္ခံခဲ႔ပါတယ္....။ သူက ေရခ်ယ္လ္နဲ႔ စေတြ႔ကတည္းက သူငယ္ခ်င္းမျဖစ္ခင္ကတည္းက ဒီေလာက္ ဂဂ်ီဂေဂ်ာင္ႏုိင္တာ...ခုလို ရည္းစားဘ၀မွာေတာ့ စဥ္းစားသာၾကည့္ၾကပါေတာ့...။ သူဟာ..... ေရခ်ယ္လ္စိတ္ကူးထားခဲ႔ဖူးတဲ႔ စံမျပည့္မီွေပမယ့္.... လူတစ္ေယာက္ပီသတဲ႔လူ.... အရာရာကို တာ၀န္ယူစြမ္းႏိုင္တဲ႔ ေယာက္က်ၤား.... ျပီးေတာ့ အေတြးအေခၚ ေကာင္းတဲ႔ လူငယ္ကေလးတစ္ေယာက္..... ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔ၾကည္စင္တယ္.... အၾကင္နာတရား လည္းရွိတယ္.... ဒီေလာက္အရည္ခ်င္းနဲ႔ ေရခ်ယ္လ္ဘ၀ကို သူေကာင္းေကာင္း ကာကြယ္အုပ္မိုးေပးႏိုင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ျပီး သူ႔ကိုေရြးခ်ယ္လိုက္ပါတယ္...။ တကယ္တမ္း ေရခ်ယ္လ္တို႔ႏွစ္ေယာက္က လူေနမႈပံုစံလံုး၀ ကြဲျပားျခားနားေနတဲ႔ သူႏွစ္ေယာက္....။ အၾကိဳက္ခ်င္းတူတာဆိုလို႔ အႏုပညာျမတ္ႏိုးတာပါပဲ.... က်န္တာ ၀တ္တာစားတာ သြားတာလာတာေတြေတြ႔ ႏွစ္ေယာက္သားညိွယူရတာေပါ့....။ ရည္းစားဘ၀မွာ သူက ဘာမလုပ္ရဘူး ညာမလုပ္ရဘူးဆိုျပီးေတာ့လဲ မခ်ဳပ္ခ်ယ္ဘူး....။ ကိုယ့္ဘာသာကို အလိုအေလ်ာက္နားလည္ျပီးသား ျဖစ္ရမယ္တဲ႔....။ သူဘာေတြမၾကိဳက္တတ္ သလဲဆိုတာ မေျပာလဲ ေရခ်ယ္လ္သိေနရမယ္ဆိုတာမ်ိဳး....။

ေရခ်ယ္လ္ထက္တစ္ႏွစ္တိတိၾကီးေပမယ့္ မသိရင္ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ၾကီးတယ္ထင္ရတယ္....။ အဲလို သူက လူၾကီးသိပ္ဆန္တာ....။ အခါတိုင္းလိုေမာင္ႏွမေတြ တရုန္းရုန္းနဲ႔ ကလပ္သြားဖို႔လား သူ႔ဆီက ပါမစ္ရမယ္ မထင္နဲ႔... က..ခ်င္ရင္ေျပာတဲ႔ အိမ္မွာ သူသီခ်င္းနားေထာင္တဲ႔ အခန္းသီးသန္႔လုပ္ထားတယ္ အသံက ၀ူဖါနဲ႔ဆိုေတာ့ ကလပ္ထဲကအတိုင္းပဲတဲ႔.... အဲဒီမွာလာက သူ ဒီေဂ်ေတာင္လုပ္ေပးမယ္တဲ႔ေလ....။ ေမာင္ႏွမေတြ ကေတာ့ သြားခါနီး ေရခ်ယ္လ္က်န္ရစ္္ခဲ႔ရင္ သနားပါတယ္ဆိုတဲ႔ အၾကည့္နဲ႔ စေနာက္သြားတတ္ပါေသး....။ ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲ... သူ႔ကိုေရြးခ်ယ္ထားျပီမို႔ သူ႔စည္းမ်ဥ္းအတိုင္းလိုက္နာရမွာေပါ့....။
ေရခ်ယ့္လ္ ေဖေဖဆို သူ႔ကိုသိပ္သေဘာက်တာ... ေဖေဖကေျပာေသးတယ္...ဒီကေလးမေလး ေမာင္ေနမ်ိဳးေဇာ္နဲ႔ေတြ႔မွပဲ အပိုးက်ိဳး ေတာ့တယ္တဲ႔...။ ဟြန္းးး ေရခ်ယ္လ္က ေဖေဖေျပာသေလာက္လဲ မဆိုးေသးပါဘူး....။ လူငယ္သဘာ၀ ေပ်ာ္ခ်င္တာပဲရွိတာ က်န္တာေတာ့ စည္းကမ္းရွိပါတယ္...။ ေျပာရဦးမယ္ ေရခ်ယ္လ္ကိုသူက တခါတေလ စိတ္လိုလက္ရရိွရင္ “ေမ”လို႔ တစ္လံုးတည္းအဖ်ားဆြတ္ ေခၚတတ္တယ္..။ ေရခ်ယ္လ္ကေတာ့ သူ႔ကို “ေဇာ္”လို႔ တစ္လံုးတည္းေခၚတဲ႔အခါက်ေတာ့ သူက ရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖစ္တတ္ေသးတယ္...။ ဒီလိုနဲ႔ သူႏိုင္ငံျခားထြက္မယ့္ ရက္ကနီးနီးလာတယ္...။ ခြဲရမယ့္ရက္နီးလို႔သမို႔... ဒီရက္ပိုင္းေလးမွာ သူေရခ်ယ္လ္ကို ဆက္ဆံေျပာဆိုတာေတြ ႏူးႏူးညံ့ရိွလွပါတယ္....။ သူက သူ႔စိတ္ထဲက ပံုရိပ္ေတြကို ထုတ္ျပရမွာ အင္မတန္၀န္ေလးတတ္တဲ႔ လူငယ္တစ္ေယာက္ဆိုတာ သူနဲ႔အနီးကပ္ က်မွ ေရခ်ယ္လ္ပိုသိသိလာရတယ္...။

သူႏိုင္ငံျခားထြက္ခါနီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ gathering လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုျပီး သူနဲ႔လဲသူငယ္ခ်င္းျဖစ္တဲ႔ ေရခ်ယ္လ္အစ္ကို၀မ္းကြဲ တစ္ေယာက္ကိုစီစဥ္ခိုင္းပါတယ္...။ ထံုးစံအတိုင္းေပါ့ ေရခ်ယ့္လ္အစ္ကို ကိုမွသြားလုပ္ခုိင္းေတာ့ ဒင္နာတစ္ခုလုပ္မယ္ ျပီးရင္ ကလပ္ဆက္သြားမယ္ အစီစဥ္ကတြဲလ်က္ပါျပီးသား...... ကဲ... ကိုေနမ်ိဳးေဇာ္...ခင္ဗ်ားဘာေျပာခ်င္ေသးလဲ....။ သူငယ္ခ်င္းလည္းဟုတ္ ေယာက္ဖေလာင္းလဲ ျဖစ္ေနေတာ့... ဒီတစ္ခါေလးပဲ သြားလို္က္ပါ့မယ္လို႔ သူျဖည့္ေတြးပံုရတယ္ ဘာမွထပ္မေျပာပါဘူး...။
ေရခ်ယ္လ္ရယ္...သူရယ္ ေမာင္ႏွမေတြရယ္ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးေပါင္း ဆယ့္ႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္...။ အင္အားကေတာ့ ေတာင့္ျပီးသား...။ ေရခ်ယ္လ္တို႔ အကင္နဲ႔ေဟာ့ေပါ့ဘူေဖးဆိုင္မွာ သြားစားၾကတယ္...။ အုပ္စုကေတာင့္ေတာ့ စားၾကေသာက္ၾကေပ်ာ္စရာၾကီးေပါ့...။ အစ္ကိုက ၀ို္င္ခြက္လွမ္းေပးေတာ့ သူကၾကည့္ေနတယ္...။ ေရခ်ယ္လ္ကိုမ်က္လံုးနဲ႔စကားေျပာသြားတယ္ မေသာက္နဲ႔ေပါ့...။ အစ္ကိုက သေဘာေပါက္ျပီးသား သူ႔ကိုစခ်င္လို႔ သက္သက္လုပ္ျပေနတာ...။ ေရခ်ယ္လ္လဲ ခြက္ကုိေရွ႔ခ်ျပီး သူ႔ကိုမၾကည့္ဘဲ စားစရာရိွတာစားေနလိုက္တယ္...။ သူက ပုဇြန္ထုပ္ကင္ကို အခြံခြာျပီး ေရခ်ယ့္လ္ကိုထည့္ေပးတယ္...။ က်န္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေမးေငါ့ျပီး မ်က္စပစ္ေနၾကတယ္...။


“ေဇာ္လဲ စားေလ....ေမဦး ကို္ယ့္ဘာသာကိုယ္ခြာစားပါ့မယ္”



ေရခ်ယ္လ္ သူ႔နားကပ္ျပီး ခပ္တိုးတိုးေျပာလိုက္တယ္....။ သူကေရခ်ယ္လ္ကိုၾကည့္ျပီး ေရွ႔နားကတစ္ရႈးဗူးထဲက စကၠဴကိုဆြဲထုတ္လိုက္တယ္...ျပီးေတာ့ ေရခ်ယ္လ္ႏႈတ္ခမ္းမွာ ေဆာ့စ္ေတြေပေနတာကို တယုတယသုတ္ေပး လုိက္တာ့ က်န္တဲ႔ သူေတြအားလံုးက ေဟးးးခနဲေအာ္ဟစ္စၾကျပန္ေရာ... အဲဒါနဲ႔ ဆိုင္မွာ ဆူညံျပီး ပြဲစည္သြားတယ္..။ ႏွစ္ေယာက္သားခ်စ္ေနၾကတာ ခ်စ္ေနၾကတာ တဲ႔ေလ...။



“ေမ...၀ို္င္ေသာက္ခ်င္ရင္ေသာက္ေလ” တဲ႔....


အလဲ႔... စိတ္ေကာင္း၀င္ေနတာ...။ ဒါေပမယ့္ ေရခ်ယ္လ္မေသာက္ပါဘူး အထူးသျဖင့္ ဒီည သူ႔ကို ပိုျပီးစိ္တ္ခ်မ္းသာေစခ်င္တယ္ သူသြားခါနီးလာခါနီး စိတ္မခုေစခ်င္ဘူး..။



“ဟင့္အင္း...ေမဦးမေသာက္ေတာ့ဘူး ဒါေတြပဲ အ၀စားေတာ့မယ္”
“လိမ္မာတယ္...ကေလးမေလး”



ေရခ်ယ္လ္တို႔ တိုးတိုး တိုးတိုးနဲ႔ေျပာေနၾကတာကို က်န္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြက မ်က္ေစာင္းထုိးျပီး ေျပာေနၾကတယ္။ စားေသာက္ျပီး ေရခ်ယ္လ္တို႔ အဖြဲ႔၀င္ထားတဲ႔ ကလပ္ကိုပဲသြားလိုက္ၾကတယ္...။ ဟိုေရာက္ေတာ့ လူနည္းနည္းရွိေနျပီ.... အကၾကမ္းျပင္မွာသာ လူတစ္ေယာက္မွမရွိေသးတာ ဒီေဂ်ကေတာ့ ခပ္ျမဴးျမဴးသီခ်င္းကိုဖြင့္ထားဆဲ...။ ေမာင္ႏွမေတြက လာျပီးေတာင္းဆိုၾကတယ္ ေရခ်ယ္လ္နဲ႔ သူ႔ကိုတြဲကရမယ္တဲ႔။ ဘုရားေရ... သူလံုး၀ျငင္းမွာေရခ်ယ္လ္သိေနတယ္... ဒီလိုေနရာထိလိုက္တာလာ ေပးတာေတာင္ ေက်းဇူးတင္ရမွာ...။ ေမာင္ေလးကလဲ လာရစ္ေနတယ္... ဒီတစ္ခါေလးပဲ မကရင္ ကိုေနမ်ိဳးေဇာ္ကို ေယာက္ဖမေတာ္ေတာ့ဘူးတဲ႔...။ သူ႔ခင္ဗ်ာဘာလုပ္ရမွန္းမသိ ဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနတယ္...။ ေရခ်ယ္လ္ကိုလွည့္ၾကည့္ျပီး စစ္ကူေတာင္းေနတယ္..။ ေရခ်ယ္လ္လည္းသူ႔ကို မတတ္ႏိုင္ဘူးဆိုတဲ႔ပံုစံနဲ႔ ပခံုးတြန္႔ျပေတာ့ သူမ်က္ႏွာငယ္ေလးပဲက်န္ေတာ့တယ္...။



“ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ကုိယ္မွမကတတ္တာကို ေမ...ကူေျပာေပးဦးေလ”


“ေမဦးတြဲျပီးကေပးမယ္ ဘာမွမေၾကာက္နဲ႔”


ေရခ်ယ္လ္ သိပ္မကခ်င္ဘူးေပါ့ေလ....ဆိုတဲ႔အၾကည့္နဲ႔ သူကရန္ေတြ႔ခ်င္ေသးတယ္...။ ေဘးက ဆယ္ေယာက္ေလာက္က မကရင္ပဲထျပီး ဆူေတာ့မလို ပံုေတြေပါက္ေနေတာ့ သူေခါင္းညိတ္ လက္ခံလိုက္တယ္....။ ေပ်ာ္သြားလိုက္ၾကတာ ေဟးးခနဲ ကလပ္ထဲမွာ သူတို႔အသံက ဒီေဂ်ကို လႊမ္းသြားတယ္...။ အစ္ကိုက “မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္တြဲကလို႔ေကာင္းတဲ႔ သီခ်င္းေအးေအးေလး ငါသြားဖြင့္ခိုင္းလို္က္ဦးမယ္” ဆိုျပီး ထြက္သြားေရာ...။


“ရွက္စရာၾကီး ကို္ယ္မကခ်င္ဘူး... ေမ...ပဲ သူတို႔နဲ႔သြားကလိုက္ေလ ကို္ယ္ထုိင္ၾကည့္မယ္”


ဒီေမာင္ႏွမေတြေျပာရင္ေျပာတဲ႔ အတိုင္းလုပ္တတ္တာသူသိသိလ်က္္နဲ႔ ရမလားေျပာၾကည့္ေသးတယ္...။ ခဏေနေတာ့ သီခ်င္းေအးေအးေလးထြက္လာတယ္...။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို အကၾကမ္းျပင္ေပၚ အတင္းဆြဲေခၚသြားတာခံလိုက္ရတယ္...။ ေနာက္တျခားသူေတြလည္း သူ႔အတြဲနဲ႔သူ ကဖို႔၀င္၀င္လာၾကတယ္...။ သူကတစ္ခါမွ မကဖူးေပမယ့္ သိပ္ေတာ့ ေတာင့္မေနပါ... ေရခ်ယ္သူ႔ညာဘက္လက္ကို ေရခ်ယ္လ္ခါးကိုကုိင္ခိုင္း ဘယ္ဘက္လက္ကိုေတာ့ ေရခ်ယ္လ္ညာလက္နဲ႔ ဆုတ္ကိုင္ထားျပီး ေျခလွမ္းေတြကို ေရွ႔တိုးေနာက္ဆုတ္ တက္မနင္းမိေအာင္ေျပာျပေတာ့ သူတခဏေလးနဲ႔ ကတတ္သြားတယ္..။ သိပ္မသင္ရဘူးပဲ ...သူ႔ဆီမွာ ဒီေလာက္တတ္လြယ္တဲ႔ တဲလင့္ရိွလိမ္႔မယ္လို႔ေတာင္ထင္မထားတာ...။


“ေဇာ္မဆိုးဘူး အကသင္ေပးတာ တတ္ျမန္တယ္ ဒါနဲ႔မ်ား”

“ဟာ... ကိုယ္...ကသာ...ကေနရတာ ေျခေထာက္တက္မနင္းေအာင္ မနည္းထိန္းေနရတယ္”

“အဲဒီမွာ အာရံုသိပ္ထည့္မထားနဲ႔ ေမဦးနဲ႔စကားေျပာရငး္ ပုံမွန္ေလး စည္းခ်က္ေလးအတိုင္းပဲကေန စိတ္ကိုတင္းမထားနဲ႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေလးထား ေနာက္ဆုိ ေဇာ္ က်င့္သားရသြားလိမ္႔မယ္”

“ဟယ္................”

“ဘာျဖစ္လို႔လဲ ေမ...ေမဘာျဖစ္လို႔လဲ”



ေရခ်ယ္လ္က သူ႔ပခံုးေပၚေမးတင္ရင္း အေနာက္ဘက္ကအတြဲကိုလွမ္းျမင္ျပီး တအံံ့တၾသနဲ႔ အာေမဋိတ္သံ ထြက္သြားတယ္...။


“ေမဦးတို႔ အေနာက္ဘက္က အတြဲကိုျပီးရင္ ေဇာ္ၾကည့္ၾကည့္သိလား ေမဦး လွည့္လိုက္မယ္”


ေနာက္က ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္နဲ႔တြဲကေနတဲ႔ ခပ္ငယ္ငယ္ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ ရုပ္ေလးက မဆိုးပါဘူး...ခပ္သန္႔သန္႔ထဲကပဲ..။


“ ၾကည့္ျပီးျပီလား ”

“အင္း... ဘယ္သူလဲ ေမနဲ႔သိလို႔လား”

“အဲဒါ ေမဦးတို႔ သြားျပီးအလွဴလုပ္ေနတဲ႔ မိဘမဲ႔ေက်ာင္းကေကာင္မေလးေလ”

“ဟုတ္လား ဘယ္လိုျဖစ္ျပီး ဒီထဲေရာက္ေနလဲ”
“ေမဦးတို႔ ထုိင္ခံုနားျပန္သြားရေအာင္ ျပီးမွေျပာျပမယ္”


ေရခ်ယ္လ္တို႔ သြားေနက် မိဘမဲ႔ေက်ာင္းက ေရခ်ယ္လ္ေကာင္းေကာင္းမွတ္မိတာေပါ့ သူတို႔က ညီအမႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္ ဥပေဒဒုတိယႏွစ္တက္ေနၾကတာ... ဂ်ဴလီယာနဲ႔ ေအမီတဲ႔....။ ခုတစ္ေယာက္က အငယ္မေလး ဂ်ဴလီယာပါ...။ သူ႔ကိုေျပာျပေတာ႔ သူကတအံ့တၾသနဲ႔ လွမ္းၾကည့္ေနတယ္...။ ၀တ္ထားေတာ့လန္ထြက္ေနတာပဲ ေပါင္လည္ေလာက္ထိတိုတဲ႔ အနက္ေရာင္ဂါ၀န္ေလး ။ ၾကည့္ရတာ ေကာင္မေလး မိဘမဲ႔ေက်ာင္းမွာ မေနေတာ့ဘူးထင္ရဲ႔...။ ဒီလိုေနရာမ်ိဳးကို မိဘမဲ႔ေက်ာင္းမွာ ေနတဲ႔သူမ်ိဳး ဘယ္လိုမွ ေရာက္လာဖို႔မွမရွိတာ..။


“အဲဒါေျပာတာေပါ ေမ့ကို ဒီလိုေနရာမ်ိဳးမလာေစခ်င္ဘူးဆိုတာ အဲလို အတန္းစားေတြနဲ႔ေရာျပီး အထင္ခံမွာစိုးလို႔”

“ေဇာ့္ ေစတနာကို ေမဦးနားလည္ပါတယ္...”


ေနာက္ေတာ့ ေရခ်ယ္လ္တို႔ေမာင္ႏွမေတြ၀ိုင္းဆီ ျပန္ေရာက္လာျပီး ဂ်ဴလီယာကိုအက၀ိုင္းထဲမွာ ေတြ႔လိုက္တဲ႔အေၾကာင္းေျပာၾကျပန္တယ္....။ ေရခ်ယ္လ္သူ႔ကိုစကားသြားေျပာခ်င္တယ္... ဒီလိုလမ္းမ်ိဳးကို ဘာလို႔ေရြးခ်ယ္ခဲ႔သလဲ သိခ်င္ေနမိတယ္... ျပီးေတာ့လမ္းမွန္ေရာက္ေအာင္လဲ ကူညီေဖ်ာင္းဖ်ေပးခ်င္တယ္...။


“ေမကလဲ အဲလိုသြားေျပာရင္ သူ႔ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကို ၀င္စြက္ဖက္သလိုျဖစ္ေနမွာေပါ့ ေနာက္မွာ အဲဒီေက်ာင္းကို ေရာက္ရင္ အက်ိဳးအေၾကာင္းေမးၾကည့္ေပါ့”







တကယ္တမ္း သူ႔ကိုေလယာဥ္ကြင္းလိုက္ပို႔တဲ႔ ေန႔က်ေတာ့ ေရခ်ယ္လ္မထိန္းႏိုင္ဘဲ ငိုခ်လိုက္တယ္...။ ခရီးသြားခါနီး သူ႔ကိုေရခ်ယ္လ္ စိတ္မခ်မျဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ မ်က္ရည္က ဘယ္လိုမွထိန္းမရေတာ့ဘူး။ သူေရခ်ယ္လ္ပါးျပင္ေပၚက မ်က္ရည္ေတြကို တယုတယသုတ္ေပးေနတယ္...။


“ကေလးလဲမဟုတ္ဘဲနဲ႔ ရွက္စရာၾကီး သူမ်ားေတြ၀ိုင္းၾကည့္ကုန္ျပီ”


ငိုေနတဲ႔ ေရခ်ယ္လ္ကမရွက္ရဘဲ...သူကျပန္ရွက္ေနေသးတယ္....။ ဟုိမွာသူ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ေနရမွာ... ဒီၾကားထဲ အြန္လိုင္းေပၚကေနေတာ့ အဆက္အသြယ္အျမဲလုပ္ေနမွာပါ....။ ေလယာဥ္တက္သြားတဲ႔ အခ်ိန္ထိ ေရခ်ယ္လ္မမွိတ္မသုန္ၾကည့္ေနမိတယ္...။ ေနာက္က ညီမေလးလက္လာဆြဲေခၚေတာ့မွာ သတိျပန္၀င္လာမိတယ္....။ ေမဦးကို အၾကာၾကီးခြဲမသြားပါနဲ႔ေနာ္.....ေမဦးနဲ႔ေဇာ္ အတူကတဲ႔ပံုရိပ္ေလးကို ျပန္ျမင္ေယာင္ျပီး အျဖဴဆြတ္ဆြတ္တီရွပ္ေပၚမွာ ဒီဇိုင္းလုပ္ျပီးတဲ႔ တစ္ေန႔က်ရင္ ပါဆယ္ထုပ္နဲ႔ ပို႔ေပးလိုက္ပါ့မယ္......။


မိုးေငြ႔

Friday, 4 February 2011

ညေရာင္ရဲ႔ ကကြက္(အပိုင္း၂)




အဲဒီညက မီရွယ္လ္ေမြးေန႔ကို ေကာ္ဖီဆိုင္တစ္ခုမွာဖိတ္ထားလို႔ မလာရင္ေသခန္းဖ်က္မယ္ ဘာမယ္နဲ႔ ခ်ိန္းေျခာက္ထားျပန္ေတာ့ ေရခ်ယ္လ္လဲ လူမႈေရးပြဲတစ္ခုကေန ညီမတစ္ေယာက္နဲ႔အတူ အေျပးလႊား ေရာက္လာရတယ္...။ ေရာက္လာေတာ့လဲ ၀ိုင္းရယ္ၾကေသး...။



“ေရခ်ယ္လ္တို႔ကေတာ့ ဖက္ရွင္အဆန္းထြင္လာျပန္ျပီ”တဲ႔...


ဟုတ္မွာေပါ့ ေျပာၾကမွာပဲေလ...ခုလို ဆယ္ေက်ာ္သက္ေမြးေန႔ပြဲေလးမွာ ေရခ်ယ္လ္အျပင္အဆင္က ဘုရားသြားေက်ာင္းတက္စတိုင္လ္ေပါက္ေနတာကိုး... ဆင္စြယ္ေရာင္ ခ်ည္သားလက္တိုုရင္ဖံုးအက်ီၤနဲ႔ အညိဳခံမွာ အစက္ေပ်ာက္ ေသးေသးေလးေတြပါတဲ႔ ေရခဲသားထမီအေပ်ာ့ကေလး၀တ္ထားတာ....။ လွည္းကူးဘက္မွာ ေရခ်ယ္လ္တို႔ေမာင္ႏွမေတြဦးစီးျပီး မိဘမဲ႔ကေလးေက်ာင္းေလးတစ္ခုမွာ ရံပံုေငြပြဲေလးတစ္ခုလုပ္တာ.... ေမာင္ႏွမေတြရဲ႔ ဆိုင္ရာဆိုင္ရာသူငယ္ခ်င္းေတြ အသိမိေဆြေတြအေတာ္မ်ားမ်ားလည္း လူအားေရာ ေငြအားေရာ လာေရာက္ကူညီေပးၾကပါတယ္....။ အဲဒါနဲ႔ အိမ္ျပန္အ၀တ္စားလဲဖုိ႔အခ်ိန္မရတာနဲ႔ တန္းလာလိုက္တာ...။

အဲဒီေကာ္ဖီဆိုင္မွာ ကိုယ္ၾကိဳက္တာကိုယ္မွာစားျပီး သီခ်င္းဆိုဖို႔ ကာရာအိုေကခန္းေတြယူထားလိုက္ေသး... ေရခ်ယ္လ္ကေတာ့ ယိုးဒယားစာစပ္စပ္ကေလးေတြပဲမွာစားလိုက္တယ္...။ ေမြးေန႔ရွင္က ဘလက္ေသာက္မလား ဗိုကာေသာက္မလားဆိုေတာ့...ဗိုကာကို စပရိုက္နဲ႔စပ္ျပီးေသာက္လိုက္တယ္...။ သိပ္ျပီး အ၀င္မေကာင္းလွဘူး...။
ဒါနဲ႔စားေသာက္ျပီး တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ေျပာရာကေန ဒီမွာ သီခ်င္းမဆိုေတာ့ဘူး ကလပ္သြားၾကမယ္ ျဖစ္သြားေ႕ရာ...။ မလိုက္ေတာ့ဘူးအတင္းျငင္းလည္း မရ... ခါတိုင္းေမာင္ႏွမေတြနဲ႔သြားေနက် ခုက ေမာင္ေလးေတြလည္းမပါဘူး...။ ျပီးေတာ့ ထမီနဲ႔ ကလပ္သြားရဦးမယ္...။ ေနာက္ဆံုးျငင္းမရတာနဲ႔ လိုက္သြားလိုက္ရတယ္...။ ဟုိေရာက္ေတာ့ သူမ်ားကတာထုိင္ၾကည့္ေပါ့တဲ႔...။ တစ္ေယာက္ကလည္း သူ႔အိမ္ဒီနားမွာပဲ ေဘာင္းဘီ၀င္လဲမလားတဲ႔...။ ဟင့္အင္း...အဲလိုက်ေတာ့လည္း သူမ်ားအ၀တ္မ၀တ္တတ္ဘူး..။ ဒီတိုင္းပဲသြားဖို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္...။

ေရခ်ယ္လ္နဲ႔ပါလာတဲ႔ ညီမကလဲစကပ္၀တ္ထားမို႔ သူက အကသရဲ... အသံၾကားတာနဲ႔ မီးေတြျပိဳးျပိဳးျပက္ျပက္ ေတြ႔ဒါနဲ႔ လူကမေနႏိုင္ေတာ့ဘူး လႈပ္ရြလာေရာ...။ ၀ိုင္းမွာခဏပဲထုိင္ျပီး သူက အကၾကမ္းျပင္ေပၚေရာက္ေနျပီ...။ ဆယ္ေယာက္တစ္ဖြဲ႔လံုးမွာ ေရခ်ယ္လ္တစ္ေယာက္ထဲ ၀ိုင္းေစာင့္ျဖစ္သြားတယ္...။ အင္းေလ...ထမီနဲ႔ ဘယ္လို၀င္ကလို႔ျဖစ္မလဲ..။ ပ်င္းပ်င္းနဲ႔ သူတို႔ကတာၾကည့္ သီခ်င္းေတြလိုက္ညည္း.....ဖြင့္ထားတဲ႔ ၀ိုင္ပုလင္းထုိင္ေသာက္ အဲဒါပဲလုပ္ရေတာ့တာေပါ့....။ ဒီညေတာ့ ႏိုင္ငံျခားသားေတြမ်ားတယ္....။ ခဏေနေတာ့ ေကာင္ေလးေတြတစ္စု ေရခ်ယ္လ္တို႔၀ိုင္းနားေရာက္လာၾကတယ္ ။ ပထမေတာ့ သတိမထားမိဘူး...သူတို႔ခ်င္း ကၽြတ္စီကၽြတ္္စီနဲ႔ေျပာေနၾကတာ...။ ေနာက္ေတာ့ အလွ်ိဳအလွ်ိဳနဲ႔ သြားကၾကတယ္...။ အေမွာင္ထဲမွာ “ကၽြတ္”ခနဲ ညည္းသံၾကားမွ တစ္ေယာက္က်န္ခဲ႔မွန္း သိလိုက္တယ္...။ ေရခ်ယ္လ္ၾကည့္လိုက္တာ့... မ်က္မွန္ေသးေသးနဲ႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ...။ ဟားးးး လာတူေနတယ္.....ထူးထူးဆန္းဆန္း...သူကလဲ ရွပ္အကီ်ၤၤအျဖဴနဲ႔ ေအာက္ကလဲ ပုဆိုး၀တ္ထားတယ္...။ အေမွာင္ထဲမွာမို႔ ဘာအဆင္၀တ္ထားသလဲ မသိရဘူး...။

ေရခ်ယ္လ္ထိုင္တဲဲ႔ခံုနဲ႔ သူထိုင္တဲ႔ခံုက နံရံကပ္တစ္တန္းတည္း... လူႏွစ္ေယာက္ထုိင္စာအကြာပဲေ၀းၾကတယ္...။
သူက သူ႔ေရွ႔က ေရသန္႔ကို ခြက္ထဲထည့္ျပီး ေရခ်ယ္လ္သူ႔ကိုၾကည့္လိုက္တာကို ေျခမကိုင္မိလက္မကိုင္မ ိျဖစ္ေနတယ္..။ သူကေတာ့ ေရခ်ယ္လ္ထမီ၀တ္ထားတာကို သတိထားမိမယ္မထင္ဘူး..။ ရွက္ရွက္နဲ႔ေခါင္းငံု႔ ေနတယ္...။ စိတ္ထဲ နည္းနည္းေတာ့ ရယ္ခ်င္မိသြားတယ္ ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ဒီလိုလဲ ၾကံဳတတ္ ေသးတယ္...။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က ဘ၀တူေတြ... ၾကည့္ရတာသူလဲ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေယာက္ ေခ်ာက္တြန္းတာ ခံလာရပံုပဲ...။

“ရွင္နဲ႔ က်မ ဘ၀တူေနျပီ”


ေရခ်ယ္လ္၀ိုင္တစ္ငံုေသာက္ျပီး လွမ္းေျပာေတာ့ သူက သူ႔ကိုေျပာသလားဘာလားမေသခ်ာေသး... မ်က္မွန္ေအာက္ကေနျပဴးၾကည့္ေနေသးတယ္...။ ၀ိုင္ခြက္နဲ႔သူ႔ကိုထိုးျပေတာ့မွ....။


“ဟုတ္တယ္ဗ်...သူငယ္ခ်င္းေတြဇြတ္ေခၚလာလို႔... က်ေနာ္က ဒီလိုေနရာမ်ိဳးသိပ္ၾကိဳက္တာမဟုတ္ဘူး...
ျပီးေတာ့ မိန္းကေလးေတြ ယမကာေသာက္တာလဲ ၾကည့္မရဘူး”


ခုမွေတြ႔တဲ႔သူစိမ္းေယာက္က်ားတစ္ေယာက္ သူမကို ဒဲ႔ေျပာတာခံရေတာ့ ေရခ်ယ့္လ္ခင္ဗ်ာ ဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိ... ပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖစ္သြားတယ္...။ ဟြန္းးး ဘယ္လို ဘုကလန္႔ေကာင္ေလးပါလိမ္႔ စကားေျပာပံုကိုက လြန္ခဲ႔တဲ႔ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ကေလသံနဲ႔...။ ေရခ်ယ္လ္ ေအာင့္သက္သက္နဲ႔ စကား ဆက္မေျပာေတာ့ဘဲ... သူငယ္ခ်င္းေတြကရာဆီၾကည့္ေနလိုက္တယ္...။


“ေနပါဦး ခင္ဗ်ား၀တ္စားဆင္ယင္ပံုက ရိုးပံုရိုးအနဲ႔ ဘယ့္ႏွယ့္ ဒီလိုေနရာမ်ိဳးေရာက္ေနတာလဲ”


ေဟာၾကည့္...သူနဲ႔စကားမေျပာခ်င္ပါဘူးဆိုမွ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက စကားလာဆက္ေနတယ္...။


“ရွင္နဲ႔ အတူတူပဲဆိုပါေတာ့...”


“ဒါေပမယ့္လည္း ရိုးတယ္လို႔လဲ မဆိုသာဘူး ခင္ဗ်ားက မိန္းကေလးတန္မဲ႔ ၀ိုင္လဲေသာက္တတ္ေသး”


ေရာ္....ခက္ျပီ.....။ အဲဒီေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ မိန္ကေလး ၀ိုင္ေသာက္တာဘာဆန္းလဲ ဒီေခတ္ထဲမွာ...။ ဒီေကာင္ေလး ဘယ္ေခတ္ကလာသလဲ ေမးခ်င္စမ္းရဲ႔...။ ကလပ္မွာလာထိုင္ေသး ...မိန္ကေလး၀ိုင္ေသာက္တာ သူ႔အတြက္ အထူးအဆန္းျဖစ္ေနသလား...။ ပံုစံၾကည့္ေတာ့ ေရခ်ယ္လ္နဲ႔ ရြယ္တူေလာက္ပါပဲ...အလြန္ဆံုးၾကီးလဲ လပိုင္းေပါ့...။ ေရခ်ယ္လ္ခပ္မဲ႔မဲ႔ေလး လက္ပိုက္ေနလိုက္တယ္....။ ဒီေတာ့ သူက အသံထြက္ေအာင္ ရယ္လိုက္ေသး...။ မသိရင္ ေရခ်ယ္လ္နဲ႔သူ ငယ္ငယ္ကေပါင္းလာတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းက်ေနတာပဲ...။


“ ဘာလဲ ခင္ဗ်ားက က်ေနာ္ အမွန္တိုင္းေျပာတာကို စိတ္ခုသြားတာလား”...တဲ႔


ဒီလူငယ္ေလး မႈန္ကုတ္ကုတ္နဲ႔ စတတ္ေနာက္တတ္ေသးတာပဲ...။


“က်ေနာ့္နာမည္ ေနမ်ိဳးေဇာ္ပါ...ခင္ဗ်ားကေရာ”


ေရခ်ယ္လ္သူ႔ကိုလွည့္ၾကည့္ေတာ့ သူကလက္ကမ္းေပးေနတယ္...။ အလဲ႔...ဒီလိုက်ေတာ့ သူကလူမႈေရး မညံ့ဘူးပဲ။ တခဏအတြင္းမွာ ေရခ်ယ္လ္နဲ႔သူ အခ်င္းခ်င္းအကဲခတ္မိေနၾကတယ္..။ ေရခ်ယ္လ္ ျပန္ျပီး လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္လိုက္တယ္...။

“ ေမဦးပါ... သူငယ္ခ်င္းေတြေတာ့ ေရခ်ယ္လ္လို႔ေခၚတာမ်ားတယ္”


မုိုးေငြ႔

Wednesday, 2 February 2011

ညေရာင္ရဲ႔ ကကြက္(အပိုင္း၁)




အက ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ေလးလက္မေလာက္ျမင့္တဲ႔ pencil heel ဖိနပ္က ေရခ်ယ္လ္ ကိုယ္ခႏၶာႏြ႔ဲ႔ႏြဲ႔ကို လွလွပပ ထိန္းေပးေနတယ္...။ ေမာင္ေလးက ခဏနားရေအာင္ဆိုျပီး ေရခ်ယ္လ္ကို လာေခၚသြားတယ္...။ ေစာေစာက စေပါ႔လုိက္ နီယြန္မီးအစိမ္းေတြ အနီေတြက တီးလံုးနဲ႔အလိုက္ စည္းခ်က္ညီညီ အကၾကမ္းျပင္ေပၚ ရႈပ္ရွက္ခတ္ေနတာေတာင္မွ မူးေနာက္မေနဘဲ.... ထိုင္ခံုရွိရာဆီသြားေတာ့မွ ေျခလွမ္းေတြယိမ္းယိုင္ေနတယ္..။ ေသခ်ာတယ္ ေရခ်ယ္လ္ေသာက္လိုက္တာ ငါးခြက္ထက္မနည္းဘူးဆိုတာ...။

အမွန္ေတာ့ ဒီညက အမ်ိဳးတစ္ေယာက္လက္ထပ္ပြဲ ညေနဒင္နာေကၽြးတာပါ...။ အမ်ိဳးဆိုေပမယ့္ နည္းနည္းေတာ့ ေ၀းပါတယ္... ဒါေပမယ့္ လူခ်င္းေတာ့ ရင္းရင္းနီးနီးရိွပါတယ္...။ ပြဲတစ္ခုလံုးမွာေရခ်ယ္လ္တို႔ အေဒၚနဲ႔ ေမာင္ႏွမေတြရွိတဲ႔ ၀ိုင္းႏွစ္၀ိုင္းပဲ...စည္ကားဆူညံေနတယ္...။ တျခား၀ိုင္းကလူေတြေတာင္ ကြက္ၾကည့္ ကြက္ၾကည့္ လုပ္ေနၾကတယ္..။ ၾကည့္ပါျပီေကာ...ပြဲစလို႔ ဟင္းပြဲေတြမလာေသးဘူး ငါးမုန္႔ေၾကာ္နဲ႔ သီဟိုေစ႔ေလွာ္ နဲ႔ျမည္းလိုက္ၾကတာ...လာခ်ေပးတဲ႔ Black Label ပုလင္းက တစ္၀က္က်ိဳးခ်င္ေနျပီ..။ ဒင္နာျပီးေတာ့ ကလပ္ဆက္သြားၾကမယ္ဆိုျပီး ကလပ္ကိုဘယ္လိုေရာက္လို႔ေရာက္သြားမွန္း ေရခ်ယ္လ္ သတိရတခ်က္ မရတခ်က္ပါပဲ...။ မွတ္မိလိုက္တာေတာ့ ကလပ္၀င္၀င္ခ်င္း ဆိုဖာေပၚမွာ ပစ္လွဲထိုင္ခ် လိုက္တာပဲ...။ ေနာက္ေတာ့ အက၀ိုင္းထဲေရာက္သြားၾကတယ္... ဒီလိုက်ေတာ့လဲ ယိုင္နဲ႔နဲ႔ ေျခေထာက္ေတြက စည္းခ်က္နဲ႔အတူ ကကြက္ထဲနစ္၀င္လို႔...။

၀ိုင္းရွိရာဆီေရာက္ေတာ့ ခံုအျမင့္အ၀ိုင္းေပၚထုိင္ခ်တာ ယိုင္နဲ႔နဲ႔ျဖစ္ေနလုိ႔ ေမာင္ေလးကလွမ္းထိန္းေပး လိုက္တယ္...။ ေရခ်ယ္လ္တို႔ကလပ္လာတာ ဘာအေႏွာက္အယွက္မွ ေၾကာက္စရာမလို တစ္၀မ္းကြဲေမာင္ေတြက ေလးေယာက္ပါတယ္... ညီမကသံုးေယာက္ အန္ကယ္က ႏွစ္ေယာက္ အန္တီက တစ္တေယာက္... လူအင္အားကေတာင့္ျပီးသား ေဘးမွာ ထိန္းေပးမယ့္သူေတြက အဆင္သင့္........။ ေရခ်ယ္လ္တို႔ စကေတာ့ လူေတြသိပ္ေတာင္မရွိေသးဘူး.... တေျဖးေျဖးညဥ့္နက္လာမွ ေကာင္ေလးေတြ ေကာင္မေလးေတြ တဖြဲဖြဲေရာက္လာၾကတာ...။ သီခ်င္းဆိုတာ ကတာေတာ့ ေရခ်ယ္လ္တို႔ေမာင္ႏွမေတြက ၀ါသနာပါျပီးသား အင္း....ပါရမီလည္းပါတယ္ ေျပာရမယ္...။ အဲဒါေတြတတ္တာ ဘယ္မွာမွသင္ခဲ႔လို႔မဟုတ္ဘူး...။ ဒီလုိပဲ အိမ္မွာ ေခြေတြငွားၾကည့္ရင္းနဲ႔တတ္တာ...။ ေရခ်ယ္လ့္အၾကိဳက္ဆံုးအကေခြကေတာ့ ဂ်က္ဆီကာ အယ္လ္ဘာ သရုပ္ေဆာင္ထားတဲ႔ “Honey” ဆိုတဲ႔ဇာတ္လမ္းေလးပဲ...။ အဲဒီကားထဲက ကကြက္ေတြကို အိမ္မွာဖြင့္ၾကည့္ရင္းနဲ႔လည္း လိုက္ကလုိက္တာပဲ...။ “Honey” ထဲက ဂ်က္ဆီကာရဲ႔ စတိုင္လ္ကိုလဲ ေရခ်ယ္လ္သိပ္သေဘာက်တယ္...။ ျပီးေတာ့ ေရခ်ယ္လ္အျမဲၾကည့္ျဖစ္တဲ႔ကားထဲမွာ “Shall We Dance” လဲပါတယ္...။

အာေခါင္ေျခာက္လာလို႔ ေရသန္႔ဗူးကိုေမာ့ခ်လိုက္တယ္...။ ေမာင္ေလးက လာဖက္ထားျပီး ရေသးရဲ႔လားလို႔ ေမးတယ္... ေရခ်ယ္လ္လက္ကာျပလိုက္ေတာ့ အကၾကမ္းျပင္ဆီသူျပန္သြားလိုက္တယ္... ။ အန္ကယ္ေလးတို႔က ၀ိုင္ေသာက္ျပီး အက၀ိုင္းေတြဆီ ၾကည့္ေနၾကတယ္...။ ခဏေလာက္ေမွးလိုက္ရင္ေကာင္းမယ္...။ နံရံကိုမွီရင္း ေရခ်ယ္လ္ ကေနတဲ႔သူေတြကိုၾကည့္လိုက္တယ္...။ စကပ္တိုတို ျမီးေကာင္ေပါက္မေလးေတြ ျမဴးထူးစြာ ကခုန္ေနၾကတယ္...ဒီကလပ္က Class ေတာ့ရိွတယ္...ေတေလဂ်ပိုးေတြ သိပ္လာေလ့မရွိဘူး...။ ျပီးေတာ့ ၀ိုင္းတိုင္းမွာ ေဘာဒီခပ္ေတာင့္ေတာင့္နဲ႔ ၀ိတ္တာေတြကိုထားေပးတယ္...။ ျပႆနာျဖစ္ရင္ လူထိန္းႏိုင္ေလာက္တဲ႔ ကိုယ္ခံပညာကၽြမ္းက်င္သူေတြကို လက္ေရြးစင္ခန႔္ထားပံုရပါတယ္...။ မ်ားေသာအားျဖင့္ Stress သိပ္မ်ားသူေတြ ထြက္ေပါက္လာရွာတဲ႔ သီးသန္႔ေနရာေလးလည္းျဖစ္တယ္...။ ကခုန္ျပီး ထြက္ေပါက္ရွာလိုသူေတြအတြက္ေပါ့...။ ေရခ်ယ္လ္တို႔ေမာင္ႏွမေတြက သီခ်င္းလည္းအဆိုေကာင္းတာ့ တခါတေလဆို ကာရာအုိေကမွာသြားသြားဟစ္တတ္ၾကတယ္...။

ေရခ်ယ္လ္ခုလိုမူးေနခ်ိန္မွာ တစ္ေယာက္ေသာသူကိုေတာ့ သတိရမိပါရဲ႔...။ သူကေတာ့ကမၻာၾကီးရဲ႔ တစ္ေနရာရာမွာေရာက္ေနတဲ႔ မိန္းကေလးေတြ အရက္၊ ဘီယာေသာက္တာကို လံုး၀မႏွစ္သက္လက္မခံႏိုင္တဲ႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ေပါ့...။ ခုေခတ္မွာေတာ့ ခပ္ရွားရွား လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ေပါ့..။ ခုခ်ိန္ဆို သူကင္မရာတစ္လံုးနဲ႔ ျမိဳ႔အႏွံ႔ဓါတ္ပံုေတြ ေလွ်ာက္ရိုက္ျပီး အိမ္ျပန္ေရာက္ခ်ိန္ေပါ့...။ ကြန္ပ်ဴတာဖြင့္ထားျပီး အနားမွာမရွိဘဲ ဟင္းခ်က္ခ်င္ခ်က္ေနမယ္ ဒါမွမဟုတ္ သူ အိပ္ယာခင္းေတြလဲခ်င္လဲေနမယ္...။ အေမွာင္ထဲ မ်က္လံုးမွိတ္ထားလ်က္က ေရခ်ယ္လ္ျပံဳးမိလိုက္ေသး...။ ခုခ်ိန္...ေရခ်ယ္လ္သူ႕ဆီဖုန္းေခၚလိုက္ရင္ သူေဒါကန္မွာ ေသခ်ာတယ္...။ ဘယ္လိုျဖစ္ျပီး ဆူညံေနတဲ႔ ကလပ္ထဲကို ဒီခ်ိန္ထိရွိေနသလဲ.... မိန္းကေလးျဖစ္ျပီး မိန္းမ...မပီသတာေလာက္ကိုယ္မၾကိဳက္တာမရွိဘူး...စသျဖင့္ သူ တစ္ဗစ္ေတာက္ေတာက္ေျပာမွာ အမွန္ပင္..။ လူငယ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါလ်က္ ဒီေကာင္ေလးဟာ... အဖိုးအိုေပါက္စလိုပဲ... လူငယ္လံုး၀မဆန္ဘူး...။ တစ္ခါေလာက္ေတာ့ ဒီလူငယ္ေလးနဲ႔ တြဲကခ်င္ေသးရဲ႔...။

ဘာလို႔ ကလပ္တက္ရင္ ပ်က္စီးျပီလို႔ အေသတြက္ခ်က္ထားၾကသလဲ... အင္းေလ...ေယဘူယ်အားျဖင့္ေတာ့ မွန္ပါတယ္...။ ဒါေပမယ့္ အားလံုးကို ၀ါးလံုးရွည္နဲ႔ေတာ့ မရမ္းသင့္ဘူးလို႔ ေရခ်ယ္လ္ေတာ့ယူဆတယ္..။ တခ်ိဳ႔ မိန္းကေလးေတြ အရက္ေသာက္၊ စီးကရက္ေသာက္ျပီး မူးရူးေနေသာင္းက်န္းေနတာေတြ၊ စား၀တ္ေနေရး အတြက္ ခႏၶာကိုယ္ကိုရင္းျပီး လႈပ္ရွားေနရသူေတြ၊ ၀ါသနာအရရူးသြပ္လို႔ လာျပီးကၾကတာေတြ၊ စိတ္ထြက္ေပါက္ လာရွာၾကသူေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးအဖံုဖံုရွိၾကပါတယ္...။ ေရခ်ယ္လ္တို႔ေမာင္ႏွမတစ္စုကေတာ့ ေပ်ာ္ခ်င္လို႔ အကကို ၀ါသနာပါလို႔ကို လာလာျဖစ္ေနၾကတာပါ.....။


မိုးေငြ႔


မွတ္ခ်က္။ ဒီ၀တၳဳတိုေလးဟာ က်မရဲ႔ “မိုးေငြ႔ႏွင့္အတူ” ဘေလာ့ဂ္ကို အစအဆံုးဖန္တီးေပးခဲ႔တဲ႔ “ေခါင္”ရဲ႔ အၾကိဳက္ဆံုး ၀တၳဳတိုေလးျဖစ္လို႔ ခုလုိျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္လာတဲ႔ Welcoming အမွတ္တရအေနနဲ႔ ျပန္တင္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္...။


Tuesday, 1 February 2011

မိုးေငြ႔ျပန္လာျပီ...



မိုးေငြ႔ျပန္လာျပီဆိုျပီး....ဘယ္ကျပန္လာသလဲ ေမးစရာရွိေနမယ္...။ မိုးေငြ႔ဘယ္မွမသြားရေၾကာင္းပါ...။ ျပီးခဲ႔တဲ႔တစ္လလံုး အလုပ္ေတြေတာ္ေတာ္ရႈပ္ေနတာနဲ႔ အိမ္မွာ ခ်က္စားျဖစ္တဲ႔ ဟင္းေလးေတြနဲ႔ပဲ တင္ျဖစ္ေနတာ...။ လာဖတ္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြေတာင္ အမမိုးေငြ႔လုိင္းေျပာင္းသြားျပီလားလို႔ေမးေနၾကျပီ....။ ကိုယ္က ခရီးထြက္တာနဲ႔ ကုမၸဏီကပစၥည္းသစ္မိတ္ဆက္ပြဲအတြက္ ဖက္ရွင္ရိွဳးအတြက္အလုပ္ရႈပ္ ေနရတာနဲ႔ ေတာ္ေတာ္မအားဘူး ျဖစ္သြားတယ္ကြယ္...။ Facebook ရဲ႔ A21 Nex မွာသြားၾကည့္လို႔ရပါတယ္..။ အဟဲ တစ္ခါတည္းေၾကာ္ျငာ၀င္တာ...။


ေမာင္ဗညားကလဲ ရသစာေလးေတြေရးပါဦး.....မမိုးလို႔ ေတာင္းဆိုတယ္...။ က်မအၾကမ္းေရးထားတာေလး ေတြရွိပါတယ္ အေခ်ာမသတ္ရေသးတာနဲ႔ မတင္ျဖစ္တာပါ...။ ျပီးေတာ့ ကိုယ္က အက္ေဆးျဖစ္ျဖစ္ ၀တၳဳတိုျဖစ္ျဖစ္တင္ရင္ ပံုကေလးေတြပါမွ ၾကိဳက္တာကိုး...။ ဒီေတာ့ ပံုေတြရွာရတာလဲ အခ်ိန္ေပးရေသးတယ္ ...။ ဒီၾကားထဲ လိုင္းမေကာင္းတာနဲ႔ ဘာနဲ႔ဆုိေတာ့ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ဟင္းခြက္ေတြပဲ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္မွာ ျပည့္သြားတယ္...။ ဒီလေတာ့ ခ်စ္သူမ်ားေန႔အတြက္ အခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ လူငယ္ဆန္ဆန္ ၀တၳဳတိုေလးေတြ အက္ေဆးေလးေတြ ပိုေရးျဖစ္မယ္ထင္တယ္...။ အဲလုိေတာ့ စိတ္ကူးထားပါတယ္...။


Red Sexy ဆပ္ျပာေရေမႊးေကာင္တာ

White Flora ဆျပပ္ေရေမႊးေကာင္တာ

Blu Jean ဆပ္ျပာေရေမႊးေကာင္တာ

Pink Candy ဆပ္ျပာေရေမႊးေကာင္တာ


ေရွ႔ဆံုးက Brand Angel ေတြျဖစ္ၾကတဲ႔
ပန္းေရာင္အိခ်စ္၊ ဂ်င္းအျပာ ခင္နန္းထိုက္၊ အနီေရာင္ ေအာန္ဆိုင္းနဲ႔ အျဖဴေရာင္ ၀င့္ဒါလီ



အသိေပးျပီးလာေရာက္အားေပးသူေတြေရာ တိတ္တဆိတ္နဲ႔စာလာဖတ္သြားသူေတြကိုပါ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..


မိုးေငြ႔