မိုးေငြ႔ဆိုတာ...ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔ ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ့...း)

Tuesday, 8 February 2011

ညေရာင္ရဲ႔ ကကြက္(အပိုင္း၃)




အျဖဴအမည္းႏွစ္ေရာင္ထဲသာသံုးထားတဲ႔ ဒီဓါတ္ပံုစတူဒီယုိခန္းကို ပထမဆံုးအၾကိမ္ေရာက္ဖူးတာမို႔ ေရခ်ယ္လ္ အံ႔အားသင့္စြာေလွ်ာက္ေငးၾကည့္ေနမိတယ္....။ ဖက္ရွင္ဒီဇိုင္နာအလုပ္ကို စိတ္၀င္စားလြန္းလို႔ မီလန္ကေန ေလာေလာလတ္လတ္ ျပန္လာတဲ႔ အစ္မတစ္၀မ္းကြြဲ မမေကသီနဲ႔ ဒီေန႔နာမည္ၾကီး ဖက္ရွင္ေမာ္ဒယ္ရဲ႔ အင္ဒိုးရုိက္ကြင္းကို လုိက္လာခဲ့မိတာပါ...။ မမေကသီကေတာ့ မိတ္ကပ္ျပင္ျပီးေနတဲ႔ ေမာ္ဒယ္ကို သူ႔လက္ရာ ၀တ္စံုေတြ ေသေသခ်ာခ်ာ၀တ္ေပးေနတယ္....။ ၀တ္စံုေလးက အနက္ေရာင္ေလး...။ အနက္ေရာင္ေတာင္မွ ေတာ္ေတာ္မည္းနက္တဲ႔ ပိုးသားေပ်ာ့အိအိေလးကို အထပ္ထပ္ေတြနဲ႔ ခပ္ရိုးစင္းစင္းပဲ ဒီဇိုင္းထြင္ထားတဲ႔ ဂါ၀န္ေလး....။ ေမာ္ဒယ္ေလးက အသားလွေတာ့ အနက္ေရာင္၀တ္စံုနဲ႔ ထင္းပေနေရာ....။ မမေကသီက အ၀တ္စားကိုဆင္ေပးရင္း ဘယ္လိုေနရာမွာ ဘယ္လို လိုအပ္ခ်က္ေတြရွိတာကအစ ေရခ်ယ္လ္ကို တတြတ္တြတ္ေျပာျပရွာတယ္....။ ေရခ်ယ္လဲ လြယ္အိတ္စလြယ္သိုင္းနဲ႔ စာအုပ္ေလးနဲ႔လိုက္ေရးမွတ္ေနတယ္...။
ဓါတ္ပံုဆရာေရာက္လာေတာ့ ေမာ္ဒယ္ကအဆင္သင့္.....ရုိက္ရံုပဲ....။ ဒါနဲ႔ေရခ်ယ္လ္တို႔ အေနာက္ဘက္ ခပ္လွမ္းလွမ္းကေနသြားၾကည့္ေနလိုက္ၾကတယ္...။ ဓါတ္ပံုဆရာက ေမာ္ဒယ္ေလးကို ဘယ္လိုကိုယ္ဟန္ေလးေန ဆိုျပီး အေ၀းက လွမ္းေျပာရံုနဲ႔ ၀ါရင့္ေမာ္ဒယ္မမက အိုက္တင္ေတြကို ေျပာင္းေျပာင္းလုပ္ျပီး ရိုက္သြားရံုပဲ....။ ေရခ်ယ္လ္သာဆိုရင္ေတာ့ တစ္ပံုတစ္ပံုရိုက္ဖိုိ႔ ဘယ္လိုေလးလုပ္ပါဆိုျပီ ေတာ္ေတာ္ေျပာယူရမယ္....။ ဒါလဲ ကိုယ္ကၽြမ္းက်င္ရင္ သန္ရာသန္ရာေပါ့....။



“ဟားးး က်ေနာ္တို႔ ဆံုျပန္ျပီေနာ္...”


ေဘးနားက ထြက္လာတဲ႔အသံေၾကာင့္ ေရခ်ယ္လ္လွည့္ၾကည့္မိေတာ့... သူ... ကလပ္မွာေတြ႔ခဲ႔တဲ႔ ေခတ္ေဟာင္းလူငယ္ကေလး...။ ဒီေန႔ေတာ့ သူက စပို႔ရွပ္ အစင္းနဲ႔ စတိုင္လ္ပင္၀တ္ထားတယ္....။ ေရခ်ယ္လ္နဲ႔သူ အံ့အားသင့္တဲ႔ မ်က္လံုးေတြနဲ႔ကိုယ္စီၾကည့္မိၾကတယ္...။



“ရွင္က ဒီကိုဘယ္လိုေရာက္ေနလဲ”


“ဒါ က်ေနာ့္ အစ္ကို၀မ္းကြဲရဲ႔ စတူဒီယိုေလ... ဓါတ္ပံုပညာကိုလာေလ့လာတာဆိုပါေတာ့...ခင္ဗ်ားကေရာ...”


ေဟာ...ၾကည့္...လာတူျပန္ျပီ...။ တုိက္ဆိုင္ႏိုင္လြန္းပါ့...။ ေရခ်ယ္လ္က အစ္မ၀မ္းကြဲနဲ႔ ဖက္ရွင္ဒီဇိုင္း ပညာကိုလာေလ့လာတာ သူက သူ႔အစ္ကို၀မ္းကြဲနဲ႔ ဓါတ္ပံုပညာကို လာေလ့လာတာတဲ႔.....။ သူနဲ႔စကားတစ္ခြန္းစ ႏွစ္ခြန္းစေျပာျပီး ေရခ်ယ္လ္ေရာ...သူေရာ လုပ္စရာရွိတာဆက္လုပ္ေနလိုက္ၾကတယ္...။ ဓါတ္ပံုရိုက္ကြင္း ျပီးေတာ့မွ... ေရခ်ယ္လ္ကို သူက ဒီနားက ေကာ္ဖီဆိုင္မွာ ေကာ္ဖီ္ေသာက္ ဖိတ္လိုက္တယ္...။ ပထမေတာ့ မမေကသီကိုပါေခၚမလို႔ပဲ ေနာက္ေတာ့ မမေကသီက အေရးၾကီးဧည့္သည္နဲ႔ ခ်ိန္းထားတာမို႔ ေရခ်ယ္လ္ တစ္ေယာက္တည္း သူနဲ႔ ေကာ္ဖီဆိုင္ေရာက္သြားၾကတယ္...။ ဒါနဲ႔ေရခ်ယ္လ္တို႔ တစ္ေယာက္အေၾကာင္း တစ္ေယာက္ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း ဖလွယ္ၾကတယ္....။ သူက phys နဲ႔ေက်ာင္းျပီးထားျပီး..... အစ္ကိုနဲ႔အတူ ဓါတ္ပံုပညာကို ေလ့လာေနတာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ရွိေနျပီ.... လာမယ့္ႏွစ္မွာ ႏိုင္ငံျခားထြက္ျပီး ဓါတ္ပံုနဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ သင္တန္းသြားတက္ဖို႔ရွိတဲ႔အေၾကာင္း....။ မိန္းကေလး သူငယ္ခ်င္းမ်ားမ်ားစားစားမရွိေပမယ့္ ေရခ်ယ္လ္ကိုေတာ့ ထူးဆန္းစြာ ခင္မင္မိေၾကာင္းေပါ့....။ စာအုပ္ဖတ္တာ၀ါသနာပါတဲ႔ေၾကာင္း ရုပ္ရွင္ဂီတေတြအေၾကာင္းပါ စံုစံုလင္လင္ေျပာျဖစ္ၾကေသးတယ္....။ အဲဒီကစျပီး ေရခ်ယ္လ္နဲ႔သူ ရင္ႏွီးကၽြမ္း၀င္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္သြားၾကတယ္....။


သူနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ရတာ ေပ်ာ္စရာေတာ့ေကာင္းပါတယ္...။ သူဖတ္တဲ႔ စာအုပ္အေၾကာင္းေတြ သူနားေထာင္ျဖစ္တဲ႔ သီခ်င္းအေၾကာင္းေတြကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ေျပာျပတဲ႔
အခါ သူဟာ...သူကိုယ္သူ လူၾကီးဂိုက္ဖမ္းျပီး ကေလးတစ္ေယာက္ကို ပံုျပင္ေျပာျပသလိုေျပာတတ္ပါေသးတယ္....။ ေအာ္......ေျပာရဦးမယ္ တေလာကလံုး ေရခ်ယ္လ္ကို “ေမဦး”လို႔ေခၚတာ သူတစ္ေယာက္တည္းရွိမယ္ထင္တယ္...။ ကဲပါ....ေရခ်ယ္လ္နဲ႔ သူ႕ေၾကာင္းကို ဒီေလာက္အၾကမ္းမ်ဥ္းသိရင္ လံုေလာက္ျပီေပါ့....။ ဒါနဲ႔ သူနဲ႔ေရခ်ယ္လ္ သူငယ္ခ်င္းဘ၀နဲ႔တစ္ႏွစ္နီးပါးေလာက္ ေနၾကျပီး.... သူပရိုပို႔စ္လုပ္လာပါတယ္.....။ ေရခ်ယ္လ္တို႔ မိသားစုေမာင္ႏွမေတြက ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းမို႔ အားလံုးနဲ႔တုိင္ပင္ျပီး သူ႕ကိုလက္ခံခဲ႔ပါတယ္....။ သူက ေရခ်ယ္လ္နဲ႔ စေတြ႔ကတည္းက သူငယ္ခ်င္းမျဖစ္ခင္ကတည္းက ဒီေလာက္ ဂဂ်ီဂေဂ်ာင္ႏုိင္တာ...ခုလို ရည္းစားဘ၀မွာေတာ့ စဥ္းစားသာၾကည့္ၾကပါေတာ့...။ သူဟာ..... ေရခ်ယ္လ္စိတ္ကူးထားခဲ႔ဖူးတဲ႔ စံမျပည့္မီွေပမယ့္.... လူတစ္ေယာက္ပီသတဲ႔လူ.... အရာရာကို တာ၀န္ယူစြမ္းႏိုင္တဲ႔ ေယာက္က်ၤား.... ျပီးေတာ့ အေတြးအေခၚ ေကာင္းတဲ႔ လူငယ္ကေလးတစ္ေယာက္..... ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔ၾကည္စင္တယ္.... အၾကင္နာတရား လည္းရွိတယ္.... ဒီေလာက္အရည္ခ်င္းနဲ႔ ေရခ်ယ္လ္ဘ၀ကို သူေကာင္းေကာင္း ကာကြယ္အုပ္မိုးေပးႏိုင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ျပီး သူ႔ကိုေရြးခ်ယ္လိုက္ပါတယ္...။ တကယ္တမ္း ေရခ်ယ္လ္တို႔ႏွစ္ေယာက္က လူေနမႈပံုစံလံုး၀ ကြဲျပားျခားနားေနတဲ႔ သူႏွစ္ေယာက္....။ အၾကိဳက္ခ်င္းတူတာဆိုလို႔ အႏုပညာျမတ္ႏိုးတာပါပဲ.... က်န္တာ ၀တ္တာစားတာ သြားတာလာတာေတြေတြ႔ ႏွစ္ေယာက္သားညိွယူရတာေပါ့....။ ရည္းစားဘ၀မွာ သူက ဘာမလုပ္ရဘူး ညာမလုပ္ရဘူးဆိုျပီးေတာ့လဲ မခ်ဳပ္ခ်ယ္ဘူး....။ ကိုယ့္ဘာသာကို အလိုအေလ်ာက္နားလည္ျပီးသား ျဖစ္ရမယ္တဲ႔....။ သူဘာေတြမၾကိဳက္တတ္ သလဲဆိုတာ မေျပာလဲ ေရခ်ယ္လ္သိေနရမယ္ဆိုတာမ်ိဳး....။

ေရခ်ယ္လ္ထက္တစ္ႏွစ္တိတိၾကီးေပမယ့္ မသိရင္ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ၾကီးတယ္ထင္ရတယ္....။ အဲလို သူက လူၾကီးသိပ္ဆန္တာ....။ အခါတိုင္းလိုေမာင္ႏွမေတြ တရုန္းရုန္းနဲ႔ ကလပ္သြားဖို႔လား သူ႔ဆီက ပါမစ္ရမယ္ မထင္နဲ႔... က..ခ်င္ရင္ေျပာတဲ႔ အိမ္မွာ သူသီခ်င္းနားေထာင္တဲ႔ အခန္းသီးသန္႔လုပ္ထားတယ္ အသံက ၀ူဖါနဲ႔ဆိုေတာ့ ကလပ္ထဲကအတိုင္းပဲတဲ႔.... အဲဒီမွာလာက သူ ဒီေဂ်ေတာင္လုပ္ေပးမယ္တဲ႔ေလ....။ ေမာင္ႏွမေတြ ကေတာ့ သြားခါနီး ေရခ်ယ္လ္က်န္ရစ္္ခဲ႔ရင္ သနားပါတယ္ဆိုတဲ႔ အၾကည့္နဲ႔ စေနာက္သြားတတ္ပါေသး....။ ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲ... သူ႔ကိုေရြးခ်ယ္ထားျပီမို႔ သူ႔စည္းမ်ဥ္းအတိုင္းလိုက္နာရမွာေပါ့....။
ေရခ်ယ့္လ္ ေဖေဖဆို သူ႔ကိုသိပ္သေဘာက်တာ... ေဖေဖကေျပာေသးတယ္...ဒီကေလးမေလး ေမာင္ေနမ်ိဳးေဇာ္နဲ႔ေတြ႔မွပဲ အပိုးက်ိဳး ေတာ့တယ္တဲ႔...။ ဟြန္းးး ေရခ်ယ္လ္က ေဖေဖေျပာသေလာက္လဲ မဆိုးေသးပါဘူး....။ လူငယ္သဘာ၀ ေပ်ာ္ခ်င္တာပဲရွိတာ က်န္တာေတာ့ စည္းကမ္းရွိပါတယ္...။ ေျပာရဦးမယ္ ေရခ်ယ္လ္ကိုသူက တခါတေလ စိတ္လိုလက္ရရိွရင္ “ေမ”လို႔ တစ္လံုးတည္းအဖ်ားဆြတ္ ေခၚတတ္တယ္..။ ေရခ်ယ္လ္ကေတာ့ သူ႔ကို “ေဇာ္”လို႔ တစ္လံုးတည္းေခၚတဲ႔အခါက်ေတာ့ သူက ရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖစ္တတ္ေသးတယ္...။ ဒီလိုနဲ႔ သူႏိုင္ငံျခားထြက္မယ့္ ရက္ကနီးနီးလာတယ္...။ ခြဲရမယ့္ရက္နီးလို႔သမို႔... ဒီရက္ပိုင္းေလးမွာ သူေရခ်ယ္လ္ကို ဆက္ဆံေျပာဆိုတာေတြ ႏူးႏူးညံ့ရိွလွပါတယ္....။ သူက သူ႔စိတ္ထဲက ပံုရိပ္ေတြကို ထုတ္ျပရမွာ အင္မတန္၀န္ေလးတတ္တဲ႔ လူငယ္တစ္ေယာက္ဆိုတာ သူနဲ႔အနီးကပ္ က်မွ ေရခ်ယ္လ္ပိုသိသိလာရတယ္...။

သူႏိုင္ငံျခားထြက္ခါနီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ gathering လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုျပီး သူနဲ႔လဲသူငယ္ခ်င္းျဖစ္တဲ႔ ေရခ်ယ္လ္အစ္ကို၀မ္းကြဲ တစ္ေယာက္ကိုစီစဥ္ခိုင္းပါတယ္...။ ထံုးစံအတိုင္းေပါ့ ေရခ်ယ့္လ္အစ္ကို ကိုမွသြားလုပ္ခုိင္းေတာ့ ဒင္နာတစ္ခုလုပ္မယ္ ျပီးရင္ ကလပ္ဆက္သြားမယ္ အစီစဥ္ကတြဲလ်က္ပါျပီးသား...... ကဲ... ကိုေနမ်ိဳးေဇာ္...ခင္ဗ်ားဘာေျပာခ်င္ေသးလဲ....။ သူငယ္ခ်င္းလည္းဟုတ္ ေယာက္ဖေလာင္းလဲ ျဖစ္ေနေတာ့... ဒီတစ္ခါေလးပဲ သြားလို္က္ပါ့မယ္လို႔ သူျဖည့္ေတြးပံုရတယ္ ဘာမွထပ္မေျပာပါဘူး...။
ေရခ်ယ္လ္ရယ္...သူရယ္ ေမာင္ႏွမေတြရယ္ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးေပါင္း ဆယ့္ႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္...။ အင္အားကေတာ့ ေတာင့္ျပီးသား...။ ေရခ်ယ္လ္တို႔ အကင္နဲ႔ေဟာ့ေပါ့ဘူေဖးဆိုင္မွာ သြားစားၾကတယ္...။ အုပ္စုကေတာင့္ေတာ့ စားၾကေသာက္ၾကေပ်ာ္စရာၾကီးေပါ့...။ အစ္ကိုက ၀ို္င္ခြက္လွမ္းေပးေတာ့ သူကၾကည့္ေနတယ္...။ ေရခ်ယ္လ္ကိုမ်က္လံုးနဲ႔စကားေျပာသြားတယ္ မေသာက္နဲ႔ေပါ့...။ အစ္ကိုက သေဘာေပါက္ျပီးသား သူ႔ကိုစခ်င္လို႔ သက္သက္လုပ္ျပေနတာ...။ ေရခ်ယ္လ္လဲ ခြက္ကုိေရွ႔ခ်ျပီး သူ႔ကိုမၾကည့္ဘဲ စားစရာရိွတာစားေနလိုက္တယ္...။ သူက ပုဇြန္ထုပ္ကင္ကို အခြံခြာျပီး ေရခ်ယ့္လ္ကိုထည့္ေပးတယ္...။ က်န္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေမးေငါ့ျပီး မ်က္စပစ္ေနၾကတယ္...။


“ေဇာ္လဲ စားေလ....ေမဦး ကို္ယ့္ဘာသာကိုယ္ခြာစားပါ့မယ္”



ေရခ်ယ္လ္ သူ႔နားကပ္ျပီး ခပ္တိုးတိုးေျပာလိုက္တယ္....။ သူကေရခ်ယ္လ္ကိုၾကည့္ျပီး ေရွ႔နားကတစ္ရႈးဗူးထဲက စကၠဴကိုဆြဲထုတ္လိုက္တယ္...ျပီးေတာ့ ေရခ်ယ္လ္ႏႈတ္ခမ္းမွာ ေဆာ့စ္ေတြေပေနတာကို တယုတယသုတ္ေပး လုိက္တာ့ က်န္တဲ႔ သူေတြအားလံုးက ေဟးးးခနဲေအာ္ဟစ္စၾကျပန္ေရာ... အဲဒါနဲ႔ ဆိုင္မွာ ဆူညံျပီး ပြဲစည္သြားတယ္..။ ႏွစ္ေယာက္သားခ်စ္ေနၾကတာ ခ်စ္ေနၾကတာ တဲ႔ေလ...။



“ေမ...၀ို္င္ေသာက္ခ်င္ရင္ေသာက္ေလ” တဲ႔....


အလဲ႔... စိတ္ေကာင္း၀င္ေနတာ...။ ဒါေပမယ့္ ေရခ်ယ္လ္မေသာက္ပါဘူး အထူးသျဖင့္ ဒီည သူ႔ကို ပိုျပီးစိ္တ္ခ်မ္းသာေစခ်င္တယ္ သူသြားခါနီးလာခါနီး စိတ္မခုေစခ်င္ဘူး..။



“ဟင့္အင္း...ေမဦးမေသာက္ေတာ့ဘူး ဒါေတြပဲ အ၀စားေတာ့မယ္”
“လိမ္မာတယ္...ကေလးမေလး”



ေရခ်ယ္လ္တို႔ တိုးတိုး တိုးတိုးနဲ႔ေျပာေနၾကတာကို က်န္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြက မ်က္ေစာင္းထုိးျပီး ေျပာေနၾကတယ္။ စားေသာက္ျပီး ေရခ်ယ္လ္တို႔ အဖြဲ႔၀င္ထားတဲ႔ ကလပ္ကိုပဲသြားလိုက္ၾကတယ္...။ ဟိုေရာက္ေတာ့ လူနည္းနည္းရွိေနျပီ.... အကၾကမ္းျပင္မွာသာ လူတစ္ေယာက္မွမရွိေသးတာ ဒီေဂ်ကေတာ့ ခပ္ျမဴးျမဴးသီခ်င္းကိုဖြင့္ထားဆဲ...။ ေမာင္ႏွမေတြက လာျပီးေတာင္းဆိုၾကတယ္ ေရခ်ယ္လ္နဲ႔ သူ႔ကိုတြဲကရမယ္တဲ႔။ ဘုရားေရ... သူလံုး၀ျငင္းမွာေရခ်ယ္လ္သိေနတယ္... ဒီလိုေနရာထိလိုက္တာလာ ေပးတာေတာင္ ေက်းဇူးတင္ရမွာ...။ ေမာင္ေလးကလဲ လာရစ္ေနတယ္... ဒီတစ္ခါေလးပဲ မကရင္ ကိုေနမ်ိဳးေဇာ္ကို ေယာက္ဖမေတာ္ေတာ့ဘူးတဲ႔...။ သူ႔ခင္ဗ်ာဘာလုပ္ရမွန္းမသိ ဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနတယ္...။ ေရခ်ယ္လ္ကိုလွည့္ၾကည့္ျပီး စစ္ကူေတာင္းေနတယ္..။ ေရခ်ယ္လ္လည္းသူ႔ကို မတတ္ႏိုင္ဘူးဆိုတဲ႔ပံုစံနဲ႔ ပခံုးတြန္႔ျပေတာ့ သူမ်က္ႏွာငယ္ေလးပဲက်န္ေတာ့တယ္...။



“ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ကုိယ္မွမကတတ္တာကို ေမ...ကူေျပာေပးဦးေလ”


“ေမဦးတြဲျပီးကေပးမယ္ ဘာမွမေၾကာက္နဲ႔”


ေရခ်ယ္လ္ သိပ္မကခ်င္ဘူးေပါ့ေလ....ဆိုတဲ႔အၾကည့္နဲ႔ သူကရန္ေတြ႔ခ်င္ေသးတယ္...။ ေဘးက ဆယ္ေယာက္ေလာက္က မကရင္ပဲထျပီး ဆူေတာ့မလို ပံုေတြေပါက္ေနေတာ့ သူေခါင္းညိတ္ လက္ခံလိုက္တယ္....။ ေပ်ာ္သြားလိုက္ၾကတာ ေဟးးခနဲ ကလပ္ထဲမွာ သူတို႔အသံက ဒီေဂ်ကို လႊမ္းသြားတယ္...။ အစ္ကိုက “မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္တြဲကလို႔ေကာင္းတဲ႔ သီခ်င္းေအးေအးေလး ငါသြားဖြင့္ခိုင္းလို္က္ဦးမယ္” ဆိုျပီး ထြက္သြားေရာ...။


“ရွက္စရာၾကီး ကို္ယ္မကခ်င္ဘူး... ေမ...ပဲ သူတို႔နဲ႔သြားကလိုက္ေလ ကို္ယ္ထုိင္ၾကည့္မယ္”


ဒီေမာင္ႏွမေတြေျပာရင္ေျပာတဲ႔ အတိုင္းလုပ္တတ္တာသူသိသိလ်က္္နဲ႔ ရမလားေျပာၾကည့္ေသးတယ္...။ ခဏေနေတာ့ သီခ်င္းေအးေအးေလးထြက္လာတယ္...။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို အကၾကမ္းျပင္ေပၚ အတင္းဆြဲေခၚသြားတာခံလိုက္ရတယ္...။ ေနာက္တျခားသူေတြလည္း သူ႔အတြဲနဲ႔သူ ကဖို႔၀င္၀င္လာၾကတယ္...။ သူကတစ္ခါမွ မကဖူးေပမယ့္ သိပ္ေတာ့ ေတာင့္မေနပါ... ေရခ်ယ္သူ႔ညာဘက္လက္ကို ေရခ်ယ္လ္ခါးကိုကုိင္ခိုင္း ဘယ္ဘက္လက္ကိုေတာ့ ေရခ်ယ္လ္ညာလက္နဲ႔ ဆုတ္ကိုင္ထားျပီး ေျခလွမ္းေတြကို ေရွ႔တိုးေနာက္ဆုတ္ တက္မနင္းမိေအာင္ေျပာျပေတာ့ သူတခဏေလးနဲ႔ ကတတ္သြားတယ္..။ သိပ္မသင္ရဘူးပဲ ...သူ႔ဆီမွာ ဒီေလာက္တတ္လြယ္တဲ႔ တဲလင့္ရိွလိမ္႔မယ္လို႔ေတာင္ထင္မထားတာ...။


“ေဇာ္မဆိုးဘူး အကသင္ေပးတာ တတ္ျမန္တယ္ ဒါနဲ႔မ်ား”

“ဟာ... ကိုယ္...ကသာ...ကေနရတာ ေျခေထာက္တက္မနင္းေအာင္ မနည္းထိန္းေနရတယ္”

“အဲဒီမွာ အာရံုသိပ္ထည့္မထားနဲ႔ ေမဦးနဲ႔စကားေျပာရငး္ ပုံမွန္ေလး စည္းခ်က္ေလးအတိုင္းပဲကေန စိတ္ကိုတင္းမထားနဲ႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေလးထား ေနာက္ဆုိ ေဇာ္ က်င့္သားရသြားလိမ္႔မယ္”

“ဟယ္................”

“ဘာျဖစ္လို႔လဲ ေမ...ေမဘာျဖစ္လို႔လဲ”



ေရခ်ယ္လ္က သူ႔ပခံုးေပၚေမးတင္ရင္း အေနာက္ဘက္ကအတြဲကိုလွမ္းျမင္ျပီး တအံံ့တၾသနဲ႔ အာေမဋိတ္သံ ထြက္သြားတယ္...။


“ေမဦးတို႔ အေနာက္ဘက္က အတြဲကိုျပီးရင္ ေဇာ္ၾကည့္ၾကည့္သိလား ေမဦး လွည့္လိုက္မယ္”


ေနာက္က ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္နဲ႔တြဲကေနတဲ႔ ခပ္ငယ္ငယ္ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ ရုပ္ေလးက မဆိုးပါဘူး...ခပ္သန္႔သန္႔ထဲကပဲ..။


“ ၾကည့္ျပီးျပီလား ”

“အင္း... ဘယ္သူလဲ ေမနဲ႔သိလို႔လား”

“အဲဒါ ေမဦးတို႔ သြားျပီးအလွဴလုပ္ေနတဲ႔ မိဘမဲ႔ေက်ာင္းကေကာင္မေလးေလ”

“ဟုတ္လား ဘယ္လိုျဖစ္ျပီး ဒီထဲေရာက္ေနလဲ”
“ေမဦးတို႔ ထုိင္ခံုနားျပန္သြားရေအာင္ ျပီးမွေျပာျပမယ္”


ေရခ်ယ္လ္တို႔ သြားေနက် မိဘမဲ႔ေက်ာင္းက ေရခ်ယ္လ္ေကာင္းေကာင္းမွတ္မိတာေပါ့ သူတို႔က ညီအမႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္ ဥပေဒဒုတိယႏွစ္တက္ေနၾကတာ... ဂ်ဴလီယာနဲ႔ ေအမီတဲ႔....။ ခုတစ္ေယာက္က အငယ္မေလး ဂ်ဴလီယာပါ...။ သူ႔ကိုေျပာျပေတာ႔ သူကတအံ့တၾသနဲ႔ လွမ္းၾကည့္ေနတယ္...။ ၀တ္ထားေတာ့လန္ထြက္ေနတာပဲ ေပါင္လည္ေလာက္ထိတိုတဲ႔ အနက္ေရာင္ဂါ၀န္ေလး ။ ၾကည့္ရတာ ေကာင္မေလး မိဘမဲ႔ေက်ာင္းမွာ မေနေတာ့ဘူးထင္ရဲ႔...။ ဒီလိုေနရာမ်ိဳးကို မိဘမဲ႔ေက်ာင္းမွာ ေနတဲ႔သူမ်ိဳး ဘယ္လိုမွ ေရာက္လာဖို႔မွမရွိတာ..။


“အဲဒါေျပာတာေပါ ေမ့ကို ဒီလိုေနရာမ်ိဳးမလာေစခ်င္ဘူးဆိုတာ အဲလို အတန္းစားေတြနဲ႔ေရာျပီး အထင္ခံမွာစိုးလို႔”

“ေဇာ့္ ေစတနာကို ေမဦးနားလည္ပါတယ္...”


ေနာက္ေတာ့ ေရခ်ယ္လ္တို႔ေမာင္ႏွမေတြ၀ိုင္းဆီ ျပန္ေရာက္လာျပီး ဂ်ဴလီယာကိုအက၀ိုင္းထဲမွာ ေတြ႔လိုက္တဲ႔အေၾကာင္းေျပာၾကျပန္တယ္....။ ေရခ်ယ္လ္သူ႔ကိုစကားသြားေျပာခ်င္တယ္... ဒီလိုလမ္းမ်ိဳးကို ဘာလို႔ေရြးခ်ယ္ခဲ႔သလဲ သိခ်င္ေနမိတယ္... ျပီးေတာ့လမ္းမွန္ေရာက္ေအာင္လဲ ကူညီေဖ်ာင္းဖ်ေပးခ်င္တယ္...။


“ေမကလဲ အဲလိုသြားေျပာရင္ သူ႔ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကို ၀င္စြက္ဖက္သလိုျဖစ္ေနမွာေပါ့ ေနာက္မွာ အဲဒီေက်ာင္းကို ေရာက္ရင္ အက်ိဳးအေၾကာင္းေမးၾကည့္ေပါ့”







တကယ္တမ္း သူ႔ကိုေလယာဥ္ကြင္းလိုက္ပို႔တဲ႔ ေန႔က်ေတာ့ ေရခ်ယ္လ္မထိန္းႏိုင္ဘဲ ငိုခ်လိုက္တယ္...။ ခရီးသြားခါနီး သူ႔ကိုေရခ်ယ္လ္ စိတ္မခ်မျဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ မ်က္ရည္က ဘယ္လိုမွထိန္းမရေတာ့ဘူး။ သူေရခ်ယ္လ္ပါးျပင္ေပၚက မ်က္ရည္ေတြကို တယုတယသုတ္ေပးေနတယ္...။


“ကေလးလဲမဟုတ္ဘဲနဲ႔ ရွက္စရာၾကီး သူမ်ားေတြ၀ိုင္းၾကည့္ကုန္ျပီ”


ငိုေနတဲ႔ ေရခ်ယ္လ္ကမရွက္ရဘဲ...သူကျပန္ရွက္ေနေသးတယ္....။ ဟုိမွာသူ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ေနရမွာ... ဒီၾကားထဲ အြန္လိုင္းေပၚကေနေတာ့ အဆက္အသြယ္အျမဲလုပ္ေနမွာပါ....။ ေလယာဥ္တက္သြားတဲ႔ အခ်ိန္ထိ ေရခ်ယ္လ္မမွိတ္မသုန္ၾကည့္ေနမိတယ္...။ ေနာက္က ညီမေလးလက္လာဆြဲေခၚေတာ့မွာ သတိျပန္၀င္လာမိတယ္....။ ေမဦးကို အၾကာၾကီးခြဲမသြားပါနဲ႔ေနာ္.....ေမဦးနဲ႔ေဇာ္ အတူကတဲ႔ပံုရိပ္ေလးကို ျပန္ျမင္ေယာင္ျပီး အျဖဴဆြတ္ဆြတ္တီရွပ္ေပၚမွာ ဒီဇိုင္းလုပ္ျပီးတဲ႔ တစ္ေန႔က်ရင္ ပါဆယ္ထုပ္နဲ႔ ပို႔ေပးလိုက္ပါ့မယ္......။


မိုးေငြ႔

2 comments:

လင္းေခတ္ဒီနို said...

သိပ္ေကာင္းတယ္ ဆက္ရန္လုပ္လို႔ရနိင္ေသးတယ္ ဇာတ္လမ္းက ျပတ္မသြားဘူး ဆြဲဆန္႔လို႔ အမ်ားႀကီးရ နိင္တယ္ေနာ့ း)) ဖတ္ရတာ အရမ္းေကာင္းတယ္ မမိုးရာ ဒါေပမဲ့ စာလံုး font က ေသးျပီး line က အရမ္းစိပ္ေနတယ္ ဖတ္ရတာ ေတာ္ေတာ္ အာရုံစိုက္ဖတ္ေနရတယ္ ဘယ္လိုေျပာမလဲ သက္ေတာင့္ သက္သာ မရွိဘူး စာရွည္မ်ိဳးဆိုရင္ ဖတ္တဲ့သူ စိတ္ကုန္သြားနိင္တယ္ မမီး . . . .

ခင္မင္တဲ့
ဗညား

မိုးေငြ႔...... said...

ေမာင္ဗညားေရ...ေနာက္မွ တတ္ကၽြမး္သူနဲ႔ ဘေလာ့ကို ျပန္ျပင္ဦးမယ္ ခုေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ပဲ ခ်ဲ႔ဖတ္လိုက္ေတာ့ ...။အားေပးတဲ႔အတြက္ ေက်းဇဴးတင္ပါတယ္...။