မိုးေငြ႔ဆိုတာ...ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔ ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ့...း)

Monday, 22 March 2010

၀က္သားငါးပိခ်က္


၀က္သားငါးပိခ်က္ဟာ ရွမ္းဟင္းလို႔ေျပာရင္ရပါတယ္..။ လုပ္နည္းကေတာ့ ၀က္သားကိုႏုတ္ႏုတ္စင္းျပီး ဆားနယ္ထား အသားပိုျပီးႏူးညံ့ေအာင္ ေျပာင္းမႈန္႔နဲနဲ ထည့္နယ္ခ်င္လဲရတယ္..။ ေျပာင္းမႈန္ထည့္ရင္ေတာ့ ေၾကာ္တဲ႔အခ်ိန္မွာ မစီးေအာင္ ၀က္သားနယ္တဲ႔အခါမွာ ဆီနဲနဲပါထည့္နယ္ရပါတယ္...။ ဒီနည္းနဲ႔ရႈပ္ရင္တာ့ ၀က္သားကို ေပါင္သားထက္ မိုးခိုသား(သို႔) ဂုတ္သားကိုသံုးရင္ ပိုျပီး ႏူးႏွပ္လြယ္ပါတယ္...။

ထည့္ခ်က္ရမယ့္ အစာေတြကေတာ့ ၾကက္သြန္ျဖဴနဲ႔ ငရုတ္သီးေထာင္းထား၊ ၾကက္သြန္နီကိုေတာ့ ပါးပါးလွီး၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးလဲ ပါးပါးလီွးထားပါ..။ ဒယ္အိုးထဲ ဆီးဆူရင္ ၾကက္သြန္နီကို အရင္ဦးဆံုးထည့္ေၾကာ္ပါ...။ နီေရာင္သန္းလာရင္ ေထာင္းထားတဲ႔ ၾကက္သြန္ျဖဴထည့္ အေရာင္လွေအာင္နဲ႔ အန႔ံေမႊးဖို႔ နႏြင္းမႈန္႔လက္ဖက္ရည္ဇြန္း တစ္ဇြန္းထည့္ပါ..။ ျပီးရင္ေတာ့ ခရမ္းခ်ဥ္သီးထည့္ေၾကာ္ျပီး ခရမ္းခ်ဥ္သီးလိမ္႔လာရင္ေတာ့ ၀က္သားကိုထည့္လို႔ရပါျပီ...။ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ ၀က္သားကိုေမႊေပးပါ အန႔ံေမႊးျပီး ဆီျပန္လာရင္ေတာ့ ငရုတ္သီးစိမ္းေလးခပ္ျပီး စားလို႔ရပါျပီ...။ ၀က္သားငါးပိခ်က္ကို အမ်ားအားျဖင့္ ဆလပ္ရြက္နဲ႔ထုပ္ျပီးစားၾကပါတယ္...။ နံနံပင္ၾကိဳက္ရင္လဲ တို႔လို႔ရပါတယ္..။ ပံုမွာပါတဲ႔ ခရမ္းကၽြတ္အျဖဴသီးကေတာ့ ကၽြတ္ရြျပီး ၀က္သားငါးပိခ်က္နဲ႔ တြဲဖက္စားလို႔သိပ္ေကာင္းပါတယ္...။

စာၾကြင္း။ ။နႏြင္းဟာ (အေယာင္အရမ္းေလ်ာ့ေစတဲ႔အျပင္အသားအေရေကာင္းေစပါတယ္) လူနဲ႔တည့္တဲ႔အတြက္... ေန႔စဥ္စားေသာက္ေနတဲ႔ ဟင္းထဲ ထည့္ခပ္သင့္ပါတယ္...။

မိုးေငြ႔

Thursday, 18 March 2010

ေသာကရုပ္ၾကြင္း



ဥၾသငွက္သံကို နားဆင္ဖို႔
ရြက္သစ္ေတြ
တဖ်စ္ဖ်စ္
ေဖာက္ထြက္လာခ်ိန္မွာပဲ

သူမ....အိပ္မက္ခဲ႔တယ္...။

ဥၾသငွက္သံမပါ

ရြက္သစ္ေတြမပါ

ဗန္းဂိုး....မပါ

ရွည္ေမ်ာေမ်ာ ေျခလက္တစ္စံုဆီနဲ႔

လမင္းလိုလို မ်က္လံုးေတြပါတယ္...။


တခါတေလ
ျမက္ခင္းေပၚလမ္းေလွ်ာက္တယ္္
တခါတေလ
ပန္းေတြခူးတယ္
ၾကယ္ေတြကိုလည္းေမာ့ၾကည့္တတ္တယ္...။
ဒါေပမယ့္....ေဖေဖ

ေမတၱာတရားကိုေတာ့
လက္လွမ္းမမီိွခဲ႔ဘူး
ၾကိဳးစားခဲ႔ပါတယ္...
ဖေယာင္းတိုင္မီးနဲ႔

လမင္းကိုမိႈင္းတိုက္သလိုမ်ိဳးေပါ့...။


သံုးရာသီေလာက္

ေနာက္က်မွေရာက္လာတဲ႔
မ်က္ရည္ေတြ

ေမတၱာတရားကို
ေျခြခ်ေပးခဲ႔တယ္...
အလဲလဲ အျပိဳျပိဳနဲ႔

ဖမ္းယူလိုက္ေတာ့

အန႔ံက ခပ္အဲ႔အဲ႔...။


ဒါဆို...သမီးက်င္းပမယ့္

စားေတာ္ပြဲ အေၾကာင္း

ေဖေဖ ၾကားႏိုင္ပါ့မလား
...
ဒီပြဲမွာ
Air Hostess တစ္ေယာက္
International TV presenter တစ္ေယာက္ရယ္...

ျပီးေတာ့ စာေရးဆရာမတစ္ေယာက္ရွိတယ္...။

ေ၀လြင္လတ္ဆတ္တဲ႔
စားေတာ္ပြဲကို
ေသာကအေရာင္ မစပ္တတ္ဘဲ

ဘ၀သရုပ္ေဖာ္တဲ႔ ပန္းခ်ီသမားလို႔ေျပာမလား

ပလပ္စတစ္ပန္းေတြ ၀တ္မႈံကူးတာကို
ေစာင့္ေနသူလို႔ ေျပာမလား

လိပ္ျပာေတြ ေသြးဆာတာကို

ၾကည့္ခ်င္သူလို႔ေျပာမလား...။


အေတာင္မစံုဆႏၵေတြနဲ႔

အနာဂတ္ကို ပ်ံသန္းခ်င္သူလို႔
ေျပာမလား
သမီး...မသိခ်င္ဘူး..
ေဖေဖၾကားႏုိင္မလား

သမီးရင္ဘတ္ထဲ

ေယာနသံစင္ေရာ္ေတြ

ေတာင္ပံ တေဖ်ာင္းေဖ်ာင္းခတ္ေနၾကျပီ....။

GD(TG)


ဒီတစ္ပုဒ္လဲပဲ က်မေမြးေန႔အတြက္ ေတာင္ၾကီးက သူငယ္ခ်င္းေရးေပးတာပါပဲ...။ သူကေတာ့ သူေရးေနက် ထံုးစံအတိုင္း က်မရဲ႔ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀ကေန ခုခ်ိန္ထိကို ေမာ္ဒန္ဆန္ဆန္ေလးနဲ႔ လွပေသသပ္စြာ ပံုေဖာ္ေပးသြားခဲ႔တဲ႔ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါတယ္...။

Wednesday, 17 March 2010

Childhood @ Colorful Dream


ေႏြဦးရဲ႔ သာယာလွပတဲ႔
နံနက္ခင္းေလးတစ္ခုမွာေပါ့
ေရႊ၀ါေရာင္ပန္းပြင့္ေတြနဲ႔အတူ
ငါအိပ္မက္တစ္ခုကို စတင္မက္ခဲ႔တယ္...။

ငါ့ အိပ္မက္ေတြ ခ်ိဳျမိန္ေနလိုက္ပံုမ်ား
Monday born is easy life
ဆိုတဲ႔အတိုင္းပါပဲ...။

ကလန္ကလား အရပ္ရယ္
၀ုိင္းစက္စက္ မ်က္လံုးေတြနဲ႔
အေဆာ့မက္သလို
လူေၾကာက္တတ္တဲ႔ ေကာင္မေလးဟာ
ငါ့ ငယ္စဥ္က ပံုရိပ္တစ္ခုေပါ့...။

ငါပိုင္ဆိုင္ထားတဲ႔
ေႏြးေထြးျပီးၾကင္နာတတ္တဲ႔
မိသားစုေလးထဲက
အေဖဆိုတဲ႔ လူတစ္ေယာက္
ေပ်ာက္ရွသြားခဲ႔တာ
ငါရွစ္ႏွစ္အရြယ္မွာေပါ့...။

ငါဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္မွာ
ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ႔အေဖကို
ျပန္ရခဲ႔ေပမယ့္ ရင္မဆိုင္ရဲခဲ့ဘူး...။

အေဖ ငါတို႔ဆီက

အျပီးအပိုင္ထြက္ခြာသြားခ်ိန္မွာ
ဆြံ႔အေနတဲ႔ မ်က္၀န္းေတြကဆင့္
သံုးရာသီ အခါလည္မွာ
ငါ့ရင္ဘတ္ထဲက ေရခဲျပင္ေတြ
အရည္ေပ်ာ္စီးထြက္သြားလိမ္႔မယ္ဆိုတာ
ငါကိုယ္တိုင္ေတာင္
ေတြးမထားခဲ႔မိတာပါ..
အဲဒါ ငါရဲ႔ အနက္ေရာင္အိပ္မက္တခ်ိဳ႔ပါပဲ...။

ငါ႔ရဲ႔ အ၀ါေရာင္အိပ္မက္ေတြထဲမွာ
International TV presenter တစ္ေယာက္
ျပီးေတာ့...
ေ၀ဟင္မွာ ေပ်ာ္ေမြ႔တဲ႔
Air Hostess လဲျဖစ္ခ်င္ခဲ႔ေလရဲ႔....။


ဒါေပမယ့္ေပါ့....
အေရာင္ေျပာင္းလာတဲ႔
ပန္းႏုေရာင္ေတြ စိတ္ကူးနဲ႔
လက္ေတြ႔ဘ၀အေၾကာင္း
ငါ့ကိုသင္ၾကားေပးခဲ႔တယ္...။

ငါ့ရဲ႔ ငယ္စဥ္ အိပ္မက္ေတြကို
အေရာင္တင္ဖုိ႔ “ေပၚလီယာနာ”လဲ
ငါ႔ဘ၀ရဲ႔မီးအိမ္ရွင္တစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ႔ဖူးတယ္...။

ေကာ္ဖီဆိုင္ပိုင္ရွင္တစ္ေယာက္
ပရဟိတ ေဂဟာထူေထာင္ႏုိင္သူ တစ္ေယာက္
ျဖစ္ခြင့္ရခ်င္ေနတာ ငါ့ရဲ႔လတ္တေလာ အိပ္မက္ေတြပါ..။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
ငါဟာ မိုးျပာေရာင္အိပ္မက္အသစ္နဲ႔
dare to dream လို႔
ေအာ္ဟစ္ေနခ်င္ေသးတယ္...။

ေရႊ၀ါေရာင္ ပြင့္ခ်ပ္ေတြနဲ႔ အစျပဳခဲ႔တဲ႔
ငါ့အိပ္မက္ေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္ အေရာင္ေျပာင္း
ေရာင္စံုအိပ္မက္ေတြနဲ႔
ငါေလွ်ာက္လွမ္းခဲ႔တာ...
ဘုရားေရ.... အႏွစ္သံုးဆယ္တိုင္ခဲ႔ျပီတဲ႔...။

အိုး!!!! “Chocolate”
ငါ႔ရဲ႔အညိဳေရာင္အိပ္မက္ေလးေရ...
မင္းကိုလည္း ခ်န္ထားလို႔မျဖစ္ဘူးေလ...။ ။
HNS(TG)



၂၀၀၅ ခုႏွစ္တုန္းက က်မေမြးေန႔အတြက္ ေတာင္ၾကီၤးက သူငယ္ခ်င္းေလး လက္ေဆာင္အျဖစ္ေရးေပးခဲ႔တဲ႔ ကဗ်ာေလးျဖစ္ပါတယ္...။

Tuesday, 16 March 2010

အျဖဴေရာင္နတ္သမီးရဲ႔ မိုးေငြ႔အတြက္ “ပန္းေရာင္ေမြးေန႔လက္ေဆာင္”

“မဆြဲဘဲရလာတဲ႔ ပန္းခ်ီတစ္ခ်ပ္မွာမဆိုးဘဲ ရဲတဲ႔ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔မျပင္ဘဲ လွတဲ႔နတ္သမီးေရ..... ေပ်ာ္ရႊင္ေသာေမြးေန႔တိုင္းကိုျဖတ္ေက်ာ္လို႔ ခ်စ္တဲ႔သူနဲ႔အျမန္ဆံုး လက္တြဲႏုိင္ပါေစေနာ္”....(မိုးေငြ႕)

ဆိုၿပီး...က်မရဲ႕ေမြးေန႕မွာ နတ္သမီးအက်ၤ ီေလးနဲ႕ ကဗ်ာေလးကို လက္ေဆာင္ေပးခဲ႔ဖူးတဲ႔ သူငယ္ခ်င္း မမိုးရဲ႕ (17.03.2010 )မွာ က်ေရာက္မဲ႔ ေမြးေန႕ပြဲေလးကို ေရာက္လာခဲ႔ပါၿပီ...။
မမိုးရဲ႕ေမြးေန႕အမွီ ၿမန္မာၿပည္ကို ၿပန္ဖို႕စီစဥ္ထားခဲ႔ေပမယ္႔ ဆိုက္ပရပ္စ္ႏိုင္ငံကိုၿပန္ဝင္ခြင္႔ Visa အခက္အခဲေႀကာင္႔ ၿမန္မာၿပည္မွာက်င္းပမယ္႔ မမိုးရဲ႕ေမြးေန႔ပြဲေလးကို မတက္ေရာက္ႏိုင္ခဲ႔ေပမယ္႔ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းေလး မမိုးအတြက္ ဒီေနရာကေနပဲ ေမြးေန႕ပြဲေလးက်င္းပေပးလိုက္တယ္ေနာ္...

Happy Birthday ပါ....မမိုး..ေရ...

ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းေလး မမိုးအတြက္ က်မႏွစ္သက္တဲ႔ “ပန္းေရာင္”ကိုေရြးၿပီး “ပန္းေရာင္ေမြးေန႔ပြဲေလး”ကို စီစဥ္ထားပါတယ္...တည္ခင္းဧည္႕ခံမယ္႔ အစားအေသာက္မ်ားကိုလည္း အတတ္ႏိုင္ဆံုး ပန္းေရာင္ေလးမ်ား ၿဖစ္ေအာင္ စီစဥ္ထားပါတယ္..(ဆိုးေဆးလံုးဝမပါပါ).။



အထူးအစီအစဥ္အေနနဲ႔ မမိုးရဲ႕ပန္းေရာင္ေမြးေန႔ပြဲေလးကို တက္ေရာက္လာသူမ်ားထဲမွ ပန္းေရာင္ပါဝင္ေသာ အဝတ္တန္ဆာ ဝတ္ဆင္ထားသူမ်ားကို အမွတ္တရ“ပန္းေရာင္ လက္ေဆာင္”
ခ်ီးၿမွင္႔ေပးမွာၿဖစ္ပါတယ္..။ပန္းေရာင္အဝတ္အစားဝတ္လာသူမ်ားအေနၿဖင္႔ အိမ္အၿပန္လက္ေဆာင္“ပန္းေရာင္ လက္ေဆာင္လက္ေဆာင္”ေလးမ်ားကို ယူသြားႀကပါရန္ႏွင္႔ တည္ခင္းထားေသာ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားကို တေပ်ာ္တပါး စားေသာက္ရင္း မမိုး(မိုးေငြ႕)ရဲ႕ ေမြးေန႕ပြဲေလးကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဆင္ႏႊဲႀကပါစို႕...


မမိုးအတြက္ ပန္းစည္း ႏွင္႔ကဗ်ာ လက္ေဆာင္...

HAPPY BIRTHDAY ပါ.....မမိုး ေရ...




ပန္းေရာင္ဝတ္စံု ဝတ္ဆင္လာသူမ်ားအတြက္..အိမ္အၿပန္လက္ေဆာင္

ခုလို ေမြးေန႔ပြဲေလးကို တခမ္းတနားေလး စီစဥ္ေပးတဲ႔ နတ္သမီးေလးကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္


သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႔ ေမြးေန႔အမွတ္တရကဗ်ာ


ေႏြဦးပန္း......


အဲ့ဒီေန႔...၊ ည...၊ မနက္ေတြမွာ....

တန္ခူးလရဲ႕ ေလေျပေတြ...

ညင္းသြဲ႕သြဲ႕တိုက္ခတ္ေနခဲ့ၾကလိမ့္မယ္....။

ေႏြဦးမွာတိုက္ခခတ္တဲ့ေလေပမယ့္....

ေလ႐ူးေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ေလဘူး....။

တစ္ခါတစ္ရံဆိို...

ေႏြဦးရဲ႕ ႐ြက္ေႂကြတခ်ိဳ႕ေတာင္....

ေလစီးေၾကာင္းထဲ လိုက္ပါေဆာ့ကစားလို႔....။

ဥၾသငွက္ငယ္ေလးေတြ...

ေႏြဦးေတးသံသာ သီက်ဴးဆဲခဏ...

ေလာကကို အလွဆင္မယ့္ ေႏြဦးပန္းေလးတစ္ပြင့္.....

မတ္ (၁၇) ရက္ျမတ္အမြန္မွာ....

ကမာၻေျမျပင္ထက္ ဖူးပြင့္ခဲ့ေလေတာ့တယ္....။

ေႏြဦးမွာပြင့္ခဲ့တဲ့ပန္းမို႕....

ပူေလာင္ျခင္းေတြကိုမမႈပဲ...

ၫိႈးႏြမ္း ဆိတ္သုန္းမသြားရေသးခင္အခ်ိန္အထိေတာ့....

တင့္ဆန္းစြာ ပြင့္လန္းျဖာရင္း....

သူ....

ပတ္၀န္းက်င္ကို စိုေျပလွပေနခဲ့ေစမွာ....

အေသအခ်ာ.......။



ေမာင္ေလး ဏီလင္းညိဳေရးေပးတဲ႔ ”ေႏြဦးပန္း”ကဗ်ာေလးပါ...။ ေက်းွဇူးတင္ပါတယ္ ခုလိုေမြးေန႔မွာ ဂရုတစိုက္နဲ႔ ေမာင္ႏွမေတြ အမွတ္တရေရးေပးၾကတာ...။

~~~~@@@~~~~



“မိုးေငြ႔ ... ဆိုတာ ...”


ရာသီဖြဲ႔ မိုးေငြ႔ေတြ
ဤကမာၻကုိ ပတ္ျဖန္း
အရာရာလန္းေစဖို႔
ေမြးဖြားေစခဲ႔တယ္ဆို လြန္မွာလား ...။

မိုးရည္ေငြ႔ေတြ ျဖစ္တည္မွ

မိုးျဖစ္လာရသလို ...။
ျမစ္ ပင္လယ္ေတြ ေပါင္းဆံုမွ
သမုဒၵရာ ျဖစ္လာရသလို ...။
စကားလံုးေတြနဲ႔ ေရးသီမွ
ကဗ်ာ စာေတြ ျဖစ္လာရသလို ...။
အလွအပ တ၀ၾကီးနဲ႔
မိုးေငြ႔ဘ၀ ျဖစ္လာရသည္ ...။

မိုးေငြ႔ဆိုတာ ...
တခဏခ်က္ခ်င္း ေပ်ာက္သြားမယ္႔
မိုးရည္ေငြ႔ မဟုတ္ဘူး ...။
မာန္ အျပည္႔နဲ႔
ဟန္တင္႔တတ္တဲ႔ သ႑ာန္

တကယ္႔စိတ္ရင္းမွန္နဲ႔ ဆက္ဆံတတ္သူ ...။
စာေပကုိ ျမတ္ႏိုး ကေလာင္တစ္လံုးနဲ႔
စီျခယ္ကံုးတတ္သူ ...။
စိတ္ကူးယဥ္ေပမယ္႔
စိတ္မရူးတတ္ခ်င္သူ ...။
ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔
ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ႔ ...။

ဒီလိုနဲ႔ ...
မိုင္တိုင္သံုးငါး ေက်ာ္လြန္သြားခဲ႔တာ

သံုးလ တစ္ဆယ္႔ ခုနစ္
ေမြးေန႔ ရက္တစ္ႏွစ္ကုိ ေရာက္ခဲ႔ျပန္ျပီ ...။
ခရစ္ တစ္ႏွစ္ေဟာင္းတိုင္း
ကိန္းဂဏန္းအသစ္ေျပာင္းတတ္ေပမယ္႔
မိုးေငြ႔ကေတာ႔
အသက္တစ္ႏွစ္ၾကီးေလ
စိတ္တစ္နွစ္ ႏုေလပဲ ...။

သူေလွ်ာက္တဲ႔လမ္း
ခေရာင္းလမ္း ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ခဲ႔မယ္ ...။
သူေဖာက္တဲ႔လမ္း
တေဇာက္ကန္းျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ခဲ႔မယ္ ...။
ေရွ႔ဆက္ဖို႔ အတြက္ဆို
ေနာက္ျပန္လွည္႔မၾကည္႔တတ္္တာ သူ႔ဘ၀
သူ သာဓကနဲ႔သူ ...။
ဘယ္သူမွ မကူလည္း
စိတ္ကုိမာန္တင္း တြန္းလွန္ပစ္တတ္သူ ...။
သူ႔ ေရွ႔ဆက္မယ္႔ ရက္ေတြအတြက္
ေအာင္ျမင္မႈက လက္တကမ္းမွာ
ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ ေရာင္ျခည္ေတြက တစ္သက္လံုးစာ
သူ႔ အတြက္ ဖန္ဆင္းေစေတာ႔မွာေလ...
ဒါေၾကာင္႔ ... မိုးေငြ႔ ဆိုတာ ...။

~~~ @@@ ~~~

ေမာင္ေလးကိုတူး (ညရဲ႔ေကာင္းကင္) ေမြးေန႔အမွတ္တရေရးေပးတဲ႔ ကဗ်ာအမိုက္စားေလးပါဗ်ာ... ခံစားဖတ္ရႈၾကပါကုန္....။

Sunday, 14 March 2010

အိပ္မက္မိုင္...အေ၀း





အျမဲတေစ ၀မ္းနည္းတတ္တဲ႔ က်မအတြက္ ေမြးကတည္းကေန....ခုခ်ိန္ထိ သူမ်ားေတြထက္ မ်က္ရည္ပိုက်ခဲ႔ဖူးသူ ျဖစ္ေနသလား????


*************************

အနက္ေရာင္ဂ်က္ကက္ ၀တ္ထားတဲ႔ ေမာင့္ရဲ႔ ေက်ာျပင္ကို ျပည့္အိုင္ေနတဲ႔ မ်က္ရည္မ်ားေအာက္က ၀ိုးတ၀ါး ေငးၾကည့္ရင္း ေမာင့္ေနာက္ေက်ာကို ပါးအပ္ျပီး တင္းက်ပ္စြာ ဖက္ထားခ်င္ေပမယ့္ တကယ္လက္ေတြ႔မွာေတာ့ က်မေျခလွမ္းေတြက ခဲဆြဲခံထားရသလို ေလးလံထံုထိုင္းေနၾကတယ္..။ ေမာင္ က်မကို တခ်က္ငဲ႔ၾကည့္တဲ႔ အစိမ္းေရာင္ မ်က္လံုးေတြကို က်မျဖင့္ေၾကာက္လိုက္တာ...။ ဟင့္အင္း....အဲဒီလိုၾကီး က်မကို မၾကည့္ပါနဲ႔ က်မခံႏိုင္ရည္တကယ္ မရိွလို႔ပါ..။ ေနရာမွာတင္ က်မအရည္ေပ်ာ္က်သြားလိမ္႔မယ္...။ က်မရဲ႔ တိုးလွ်ိဳးေတာင္းပန္သံကို ေမာင္ၾကားရပါ့မလား? က်မအက်ယ္ၾကီး ဟစ္ေအာ္ေျပာလိုက္ရမလား..။ စိတ္ထဲက ျဖစ္ခ်င္တဲ႔ဆႏၵကို မ်က္ရည္ေတြက ဆြဲငင္ထားခံရလို႔လား ႏႈတ္ကစကားလံုးထြက္လာဖို႔မေျပာနဲ႔ လႈပ္ရြဖုိ႔ေတာင္ အားအင္ေတြရုတ္ေလ်ာ႔ေနခဲ့တယ္..။ ဘုရား...ဘုရား ...က်မကို မလႈပ္ရွားႏိုင္တဲ႔ ေက်ာက္ရုပ္တစ္ရုပ္အျဖစ္ေတာ့ ေမာင္ က်ိန္စာမတုိက္ေလာက္ပါဘူးေနာ္...။ ဘာေၾကာင့္ က်မကို အဲဒီေလာက္ စိမ္းကားရက္စက္တဲ႔ သတၱိမ်ိဳးရွိေနသလဲ...။ ဘယ္လို အင္အားနဲ႔မ်ား ရွင္သိပ္ခ်စ္ခဲ႔ပါတယ္ဆိုတဲ႔ က်မကို အဲဒီလို မ်က္လံုးမ်ိဳးနဲ႔ ၾကည့္ေနႏိုင္သလဲ...။

အရင္ခ်ိန္ေတြတုန္းက ႏူးညံ့ခဲ႔ဖူးတဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းေတြကလဲ ေက်ာက္သားျပင္ေတြလို မာေက်ာလို႔...။ ထားမသြားပါနဲ႔ေမာင္.... က်မကို...အဲဒီလို မထားခဲ႔ပါနဲ႔..........။ ေန၀င္ခ်ိန္ေလးမို႔... ေမာင့္ပံုရိပ္ေလးက... တေရြ႔ေရြ႔နဲ႔ အရိပ္သာသာပဲ ျမင္ရေတာ့တယ္..။ က်မလက္ထဲမွာ အေမြးပြပြ အျပာေရာင္ တဘက္ေစာင္တစ္ထည္ကို ေပြ႔ထားေသးတယ္...။ အေ၀းေျပးလမ္းမေပၚမွာ အစက္မဲမဲေသးေသးကေလး... တေျဖးေျဖး ေ၀း....ေ၀း....ေ၀းသြားေနျပီ...။ က်မေျခလွမ္းေတြ ခုခ်ိန္ထိ ေနရာမွာရပ္တန္႔ေနၾကတုန္း...။ က်မကို အိပ္မက္ဆန္ဆန္ၾကီးမထားခဲ႔ပါနဲ႔...က်မေတာင္းပန္ပါတယ္...။ စိတ္ထဲက အသံေတြက်ယ္ေလာင္သေလာက္ ခုေန က်မအသံကုန္ဟစ္ထြက္လာရင္ေတာင္...ေမာင္မၾကားႏိုင္ေလာက္ေတာ့့ဘူး...။ ျပတ္သားစိမ္းကားတဲ႔
ေမာင့္ေျခလွမ္းေတြက က်မရွိရာဆီကေန ဆန္႔က်င္ေနၾကတယ္....ဟုိးးး အေ၀းကို..။ တဘက္ေစာင္ကေလးကို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ရင္ခြင္မွာအပ္ထားရင္း က်မတစ္ခ်က္အသံထြက္ ရိႈက္ငင္လိုက္မိတယ္...။ မ်က္လံုးေတြပြင့္လာေတာ့ ပါးျပင္ေပၚမွာ ပူေႏြးေနတယ္...။ 
အုိ...ဒါ ...က်မ...က်မ အိပ္မက္မက္ေနတာပဲ...။ ရင္ဘတ္ေပၚမွာ နီညိဳေရာင္ တဘက္ေစာင္ကိုဖက္ထားလ်က္...။ ဒါဆို အိပ္မက္ထဲက အျပာေရာင္တဘက္ဟာ အိပ္မေပ်ာ္စဥ္က က်မရင္ဘတ္ေပၚတင္ျပီးအိပ္ခဲ႔တဲ႔ က်မျခံဳေနက်ေစာင္ကေလးကိုး...။

က်မဆီကို အိပ္မက္နတ္သမီးက ဒီလိုအိပ္မက္မ်ိဳး သယ္ေဆာင္လာေပးျပန္ျပီ...။ အထူးသျဖင့္ ေမာင္ အေ၀းေရာက္ေနခ်ိန္မွာ...က်မမက္ေနက်အိပ္မက္မ်ိဳး...။ က်မအရမ္းခ်စ္တဲ႔ ေမာင့္ကို စိတ္မခ်မႈေတြ... စုိးရိမ္ေၾကာင့္က်မႈေတြက က်မအတြက္ေတာ့ အသည္းႏွလံုးကို မီးျမိွဳက္ခံရသလိုပဲ ပူေလာင္လွပါတယ္..။ ေမာင့္ အလုပ္ကို ၾကိဳးစားလုပ္ကိုင္ေနခ်ိန္...ပင္ပန္းေနခ်ိန္မွာ... က်မရဲ႔သံသယေတြနဲ႔ ေမာင့္အခ်စ္ေတြ... သံေယာဇဥ္ေတြကို မျပစ္မွားသင့္ဘူး...။ ေခါင္းရင္းေဘး စာၾကည့္စားပြဲက ဓါတ္ပံုေဘာင္ကေလး...ပိတ္ခ်င္းေျမာင္ဂူေရွ႔က စမ္းေခ်ာင္းထဲမွာ က်မတို႔ႏွစ္ဦးျပံဳးေပ်ာ္စြာရိုက္ထားတဲ႔ပံု...။ အ၀ါေရာင္ညမီးအိမ္ေအာက္မွာ ေမာင့္အျပံဳးက ထင္းခနဲပဲ...။ ေစာေစာက အိပ္မက္ထဲကလို မ်က္ႏွာကတင္းမာမေနပါဘူး..။ ႏူးည့ံသိမ္ေမြ႔လို႔ ခ်ိဳရႊင္လို႔ပါပဲ...။

အာေခါင္ေတြေျခာက္ကပ္လာလို႔ ေရခ်ိဳင့္ထဲက ေရတစ္ဖန္ခြက္ကို ေသာက္လိုက္တယ္... ။ေျခာက္ေသြ႔ေနတဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းေတြကို လွ်ာနဲ႔သပ္ရင္း ဆြဲအံထဲက ဓါတ္ပံုစာအုပ္ကိုဆြဲထုတ္ၾကည့္လိုက္တယ္..။ က်မတို႔ကမ္းေျခမွာ အတူသြားလည္တုန္းကပံုေတြ..။ ဒီကမ္းေျခကို က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္ အၾကိမ္ၾကိမ္ေရာက္ခဲ႔ဖူးလို႔ ေသာင္ျပင္မွာ ေျခရာေတြထပ္ေနပါျပီ..။ အေနာက္ဘက္..မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းအစပ္ဆီက ၀င္လုဆဲဆဲ ေနလံုးၾကီးေနာက္ခံနဲ႔ အတူ က်မကို ေမာင္ကိုယ္တိုင္ရိုက္ေပးခဲ႔ဖူးတဲ႔ပံုေလး..။ မ်က္လံုးေတြက အခ်စ္ေတြျပည့္လွ်ံေနလို႔ လင္းလက္ေတာက္ပ ေနၾကတယ္...။ ခုေနမ်ား က်မမွန္တစ္ခ်ပ္ေရွ႔မွာ သြားရပ္မိရင္... က်မမ်က္၀န္းေတြဟာ ေတာက္ပေနမယ္ မထင္ဘူး...။ ၀ိုးတိုး၀ါးတားနဲ႔ မွိန္ေဖ်ာ့ေနမွာေသခ်ာတယ္..။ အဲဒီမ်က္၀န္းတစ္စံုနဲ႔အတူူ ပူပန္ေနတဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ ဆံႏြယ္ေခြေတြပါ... အသပ္မရပ္ပြေယာင္းေနၾကမယ္...။ ေတာ္ပါျပီ... ဒီလိုအပူရုပ္မ်ိဳးကို က်မမၾကည့့္ခ်င္ဘူး..။

ဖုန္းတစ္ခ်က္ျမည္သံေၾကာင့္ ဓါတ္ပံုစာအုပ္ေလး က်မလက္ကလႊတ္ခနဲေလွ်ာက်သြားခဲ႔တယ္...။ ဖုန္းခြက္ကို ၾကည့္ရင္း မကိုင္ေသးဘဲ က်မေငးစိုက္ေနမိတယ္...။ ဖုန္းသံ အဆက္မျပတ္ထြက္လာေနေသးတယ္..။ တုန္ယင္ေနတဲ႔ လက္ေခ်ာင္းေတြ ဖုန္းလက္ကိုင္ခြက္ေပၚေရာက္သြားတယ္..။ က်မျပန္ထူးတဲ႔ “ဟဲလို” ဆိုတဲ႔ အသံလဲ တုန္ယင္ေနမွာမလြဲပဲ...။ တဘက္လိုင္းဆီက ၾကည္လင္၀ါညက္တဲ႔ အသံတစ္ခု နားစည္ကိုရုိက္ခတ္သြားခ်ိန္မွာ က်မမ်က္လံုးေတြ ၾကယ္ပြင့္ေတြလို ေတာက္ပသြားၾကတယ္...။ ေျခာက္ကပ္တဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းတစ္စံု တြန႔္ေကြးသြားၾကတယ္..။ ေအးစက္ေတာင့္တင္းေနတဲ႔ ခႏၶာကို္ယ္ေလး ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေႏြးေထြး သြားတယ္...။ ေခတၱရပ္ဆိုင္းသြားခဲ႔တဲ႔ ႏွလံုးသားေလး ျပန္လည္ခုန္စျပဳလာခ်ိန္မွာ... အ၀ါေရာင္မီးေအာက္က အခန္းက်ဥ္းေလး ခ်က္ခ်င္းအသက္၀င္သြားတယ္။

အိပ္မက္နတ္သမီးရယ္... ဒီလိုအိပ္မက္မ်ိဳးကို က်မဆီကေန...ဟိုးးး မိုင္အေ၀း ကို အျပီးသယ္ေဆာင္ သြားပါေတာ့...။ က်မကို အဲဒါေလးေတာ့ ကူညီေပးပါေနာ္..။


စာၾကြင္း ။ ။ ျပီးခဲ႔တဲ႔ ရက္ပိုင္းကေလးအတြင္းမွ အစ္မ မေနာ္ဟရီရဲ႔“ေႏြကိုဖြဲ႔တဲ႔တိမ္”၀တၳဳတိုကို print ထုတ္ျပီး အိမ္မွာဖတ္ေတာ့ ငါလဲ ဒီလို အိပ္မက္ဆန္ဆန္စာမ်ိဳး ေရးတတ္ခ်င္လိုက္တာလို႔ မခ်င့္မရဲေတြးမိခဲ႔တယ္...။ အစ္မ မေနာ္ရဲ႔ရိုးစင္းလွတဲ႔ အေရးအသားနဲ႔ လွပတဲ႔နာမ၀ိေသသနေတြကိုလဲ ေလးစားအားက်မိပါတယ္....။ တကယ္တမ္းေတာ့ စာေရးခ်င္တဲ႔ ပိုးပါလာျပီးသား က်မတို႔ဟာ စာတစ္ပုဒ္ေရးခ်ဖို႔ ခံစားမႈေကာင္းေကာင္း တစ္ခုသာ လိုအပ္တယ္ဆိုတာ ဒီမနက္ အိပ္မက္ကလန္႔ႏိုးလာေတာ့မွ က်မပီပီျပင္ျပင္ သေဘာေပါက္လာတယ္..။ ငါဒီလိုေလးေရးရင္ ေကာင္းမွာပဲလို႔စိတ္ကူးမိတာထက္ ခံစားမႈေလးရိွေနတုန္း ေလာေလာလတ္လတ္အခ်ိန္ေလာက္ ေရးသားမႈေတြ စ်ာန္၀င္တာမရွိပါဘူး...။ အဲဒီစ်ာန္ရဲ႔ဆြဲေဆာင္ရာေနာက္ အလိုက္သင့္ကေလး ကေလာင္ေတြလိုက္ပါ စီးေမ်ာတတ္ဖို႔ပဲလိုပါတယ္..။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ ေကာင္းမြန္သပ္ရပ္တဲ႔ စာအစစ္အမွန္မ်ိဳး ဖတ္ရမွာပါ...။ ဒါေၾကာင့္ အိပ္မက္တစ္ခုရဲ႔ခံစားမႈကို က်မ လက္မလြတ္ခင္ အေငြ႔ပ်ံေပ်ာက္ကြယ္ မသြားခင္ေလးမွာ မိမိရရေလး မ်က္ႏွာမသစ္ႏုိင္ေသးဘဲ အိပ္ယာထဲမွာ ခ်က္ခ်င္း ပံုေဖာ္ေရးခ်ခဲ့ပါတယ္....။ အစ္မ မေနာ္နဲ႔က်မ အိပ္မက္ကို အေျခခံျပီးေရးသားၾကတာခ်င္း တူေပမယ့္ အစ္မကအိပ္မက္ဆန္ဆန္ ဇာတ္လမ္းေလးကိုေရးတာျဖစ္ျပီး က်မကေတာ့ အိပ္မက္ကို ျပန္လည္ပံုေဖာ္ျခင္း သာျဖစ္ပါတယ္....။ အစ္မ မေနာ္ကိုလဲ ေက်းွဇူးတင္ပါတယ္...။


သက္ရွိသတၱ၀ါေတြဟာ ေအာက္ဆီဂ်င္မရွိရင္ အသက္ဆံုးရံႈးသြားရသလို.... ခံစားမႈမပါတဲ႔ စာေတြဟာလဲ ေသဆံုးသြားၾကရမွာမလြဲမေသြပါပဲ...။


မိုးေငြ႔

Friday, 12 March 2010

မိုးေငြ႔နဲ႔႔အတူ မုန္႔ေလွ်ာက္စားရေအာင္



မိုးေငြ႔ ဒီေန႔ေတာ့ စေကာ့ေစ်းကို ျမန္မာျပည္အေ၀းေရာက္သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုးအတြက္ မုန္႔ေကၽြးခ်င္လို႔ကိုထြက္ခဲ႔တာ...။ ေစ်းေရွ႔ေရာက္ေတာ့ မုန္႔သည္ေတြက တန္းစီလို႔...။ က်မမုန္႔ေတြကို ဓါတ္ပံုရိုက္ခ်င္လို႔ ေစ်းသည္ေတြဆီက တစ္သည္ကို ငါးရာဖိုး၀ယ္လိုက္တယ္...။ ပံုေတြကို အင္တာနက္ေပၚတင္မယ္ေျပာေတာ့ အေဒၚၾကီးတစ္ေယာက္ကလွမ္းေျပာပါတယ္ တံခါးပိတ္ထားတာေလးပါ ပါေအာင္ရုိက္ေပးပါတဲ႔...။ စိန္႔ေမရီဘုရားေက်ာင္းေရွ႔ အုတ္တံတိုင္းမွာ ေစ်း၀င္တဲ႔ေဘးေပါက္ေလးကို ေစ်းလူၾကီးေတြကပိတ္ထားေတာ့ ေစ်းလာ၀ယ္တဲ႔ ဧည့္သည္တခ်ိဳ႔က အဲဒီဘက္ကို တကူးတက ထြက္မ၀ယ္ေတာ့ သိပ္မေရာင္းရေတာ့ဘူးေပါ့..။

သူငယ္ခ်င္းတို႔ မုန႔္စားျပီး အအီေျပေအာင္ ဇီးယိုေလးပါပါေသးတယ္ဗ်ာ...။ ငါးဖယ္အစာသြတ္ကို ငရုတ္သီးစိမ္းမ်ားမ်ားနဲ႔စားျပီး စပ္ရင္ ငွက္ေပ်ာ္ေပါင္းရွိေသးတယ္ေနာ္....။ အဲ အားလံုးစားျပီးရင္ေတာ့ အိမ္အတြက္ ဟင္းရြက္ကေလးေတြ၀ယ္ျပန္ၾကဦးေနာ္...။ အစိမ္းမ်ားမ်ားစား ဒါမွ က်န္မာေရးနဲ႔ညီညႊတ္မွာ...။ ဟင္းရြက္စိမ္းလတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေတြကိုေျပာတာေနာ္...။ က်မတို႔ငယ္ငယ္ကဆိုရင္ ရန္ကုန္မွာ ဒီလို ဟင္းရြက္လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္က စားရခဲတယ္...။ ေတာင္ၾကီးတို႔ ေမျမိဳ႔တို႔ဘက္က ပို႔မွစားရတာေလ...။ လမ္းခရီးကေ၀းေတာ့ ရန္ကုန္ေရာက္ရင္ပဲ အရြက္ေတြက မလတ္ေတာ့ဘူး...။ ခုေတာ့ ေထာက္ၾကံ႔ဘက္ကစိုက္ခင္းေတြ ပဲခူးဘက္မွာလဲစိုက္ခင္းေတြေပါမ်ားလာေတာ့ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြဆိုရင္ လတ္ဆတ္တာေလးစားႏိုင္ၾကျပီ...။

ေရမုန္ညင္းရြက္ဆိုရင္ သိပ္ျပီးေတာင္ၾကားဖူး ျမင္ဖူးၾကမွာမဟုတ္ဘူး...။ သူ႔အရသာက မုန္ညင္းဖူးလိုပါပဲ ...။ ဟင္းရည္ထဲခတ္ေသာက္တာေကာင္းတယ္...။ ေၾကာ္စားလို႔လဲရပါတယ္..။ ေရႊပဲညႊန္႔ကေတာ့ က်မတို႔ရွမ္းျပည္မွာဆို ရွမ္းေခါက္ဆြဲထဲထည့္စားၾကတယ္ ေကာင္းမွေကာင္းပဲ...။ ရန္ကုန္မွာေတာ့ ေဟာ့ေပါ့ဆိုင္ေတြမွာသံုးတာမ်ားတယ္..။ ရွမ္းျပည္အေခၚစူကာညႊန္႔ ရန္ကုန္အေခၚ ေဂၚရခါးညႊန္႔ ကိုေတာ့ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးနဲ႔အေရရႊဲရႊဲေလး ေၾကာ္စားရင္ သိပ္ေကာင္းပါတယ္..။ ကိုက္လန္ကေတာ့ ခရုဆီနဲ႔ေၾကာ္ ကိုက္လန္ရိုးေတြမ်ား ႏုဖတ္ေနတာ လႊင့္ပစ္စရာကိုမရွိတာ..။

ၾက္က္ဥပူတင္း၊ ေငြထမင္း၊ ငါးဖယ္အစာသြတ္နဲ႔ ထမင္းႏွဲ

ငွက္ေပ်ာသီးအုန္းႏို႔ေပါင္း

ဒညင္းသီးအုန္းႏို႔ဆမ္းနဲ႔ ပဲျမစ္ျပဳတ္

မုန္႔ဗိုင္းေႏွာက္

ဒီဗန္းထဲကမုန္႔ကပိုစံုတယ္ဗ်...။ မုန္႔လံုးၾကီး၊ ကန္ေတာ့ပံုဖက္နဲ႔ထုတ္ထားတာက မုန္႔စလူ၊ ဖက္ထုပ္ျပီးမီးကင္ထားတာကေတာ့ ေကာက္ညွင္းကင္၊ မုန္႔ဖက္ထုပ္၊ ႏွမ္းျဖဴးထားတာ ေခါျပင္၊ မုန္႔ကၽြဲသဲနဲ႔ ငွက္ေပ်ာသီးေကာက္ညွင္းထုပ္တို႔ျဖစ္တယ္...။ သူငယ္ခ်င္းတို႔ ၾကိဳက္ရာသံုးေဆာင္ၾကပါ...။

မုန္႔အိုးေလး

ဇီးယိုအခ်ိဳ

ဇီးယိုအစပ္

ကိုက္လန္ရြက္နဲ႔ ေရႊပဲညႊန္႔

စူကာညြန္႔နဲ႔ အေနာက္ဘက္က ေရမုန္ညင္း

သရက္သီးတို႔စရာနဲ႔ တမာခ်ဥ္


က်မ အထူးဧည့္ခံခ်င္တာကေတာ့ ဒီဘေလာက္ေလးကိုလုပ္ေပးခဲ႔တဲ႔ မုန္႔အိုးေလးကိုသိပ္ၾကိဳက္တဲ႔ ရုရွားကေမာင္ေလးေခါင္၊ မေလးေရာက္ေနတဲ႔ နာလန္ထခါစဏီဏီ၊ စကာၤပူမွာ အိမ္ေျပာင္းခါစ ေခါက္ဆြဲပဲျပဳတ္စားေနရတဲ႔ ေမာင္ေလးကိုတူး...၊ ျမန္မာျပည္ျပန္လာျပီး ျမန္မာစာေတြကို တ၀ၾကီးစားမယ္လို႔ေျပာျပီး ခုထိျပန္မလာရေသးတဲ႔ အျဖဴေရာင္နတ္သမီး၊ နတ္ဆိုးၾကီး အစ္ကိုဗညား ၊ ဘေလာက္မွာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ေပ်ာက္ေနတဲ႔ ညီမေလးေခါင္ေခါင္၊ အစ္မပန္ဒိုရာ တို႔အတြက္နဲ႔ က်န္တဲ႔ က်မ မသိဘဲ က်မစာေတြကိုလာလာဖတ္တတ္တဲ႔ အေ၀းေရာက္သူငယ္ခ်င္းမ်ား အားလံုးအတြက္ ရည္ရြယ္ပါတယ္...။

မိုးေငြ႔

Wednesday, 3 March 2010

သစၥာ



အျမင္အာရံုနဲ႔
လက္လွမ္းမမွီရာ
စကားလံုးနဲ႔
လက္လွမ္းမမီွရာ
အဲဒီမွာ အစစ္အမွန္ရွိတယ္
ငါတို႔ ျမင္ရက္နဲ႔ကန္း
ေျပာရင္းနဲ႔ဆြ႔ံအကုန္ၾကျပီ။ ။

GD(TG)