မိုးေငြ႔ဆိုတာ...ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔ ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ့...း)

Tuesday, 16 November 2010

ႏို၀င္ဘာမိုး...



ဘုရားေရ!!!! ေနပူက်ဲေတာက္ၾကီးမွာ...မိုးေတြ
ရြာခ်လိုက္ျပီ......။


ရာသီဥတုက သာသာယာယာရယ္....။ ထီးကိုင္ပ်င္းတဲ႔ ကိုယ့္အတြက္...ဒီေနေလာက္ေတာ့ အပူခံျပီးေတာ့ကို လမ္းေလွ်ာက္ေနတာ...။ ထီးမပါေတာ့ခုလို ရုတ္တရက္ မိုးရြာခ်လိုက္တာေတာ့ မတတ္ႏိုင္...။ ကုိယ္ေရာက္ေနတဲ႔ ေနရာကလဲ မိုးခုိဖို႔ရာဘာမွရွိတဲ႔ ဟယ္လ္ပင္လမ္းထဲမွာ....။ ကိုယ္အလွဴသြားလွဴေနက် မိဘမဲ႔ေက်ာင္းက ကေလးတစ္ေယာက္ေဆးရံုတက္လို႔ လာၾကည့္တာ... အျပန္ကားမငွားခ်င္လို႔... လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္လို႔ကို ေလွ်ာက္တာပါဆိုခါမွ...။ တကယ္ေတာ့...ကိုယ္.. ခေရပင္လမ္းကို ျဖတ္ေလွ်ာက္ခ်င္ခဲ႔တဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္လဲ ပါပါတယ္...။ ခေရပင္လမ္းမေရာက္ခင္ေလးမွာပဲ မိုးကရြာခ်လိုက္တာ...။ မုိးက တစ္ေပါက္ႏွစ္္ေပါက္ဖြဲဖြဲ ေလးေတာင္ မဟုတ္ဘူးဆရာ... ၀ုန္းဒိုင္းကိုက်ဲပစ္ေတာ့တာ...။ ခေရပင္လမ္းထဲ ကိုယ္ခပ္သုတ္သုတ္ ၀င္လိုက္ေတာ့...... အိုးးး... လွလိုက္တာ...ခေရပင္ေတြ ဟိုတစ္ဘက္ဒီတစ္ဘက္ ကိုင္းယွက္လို႔ ခပ္အုပ္အုပ္ကေလးမွာ မိုးပြင့္ဇာပု၀ါးေလးခ်ထားသလိုပဲ...။ ခေရပန္းေကာက္တဲ႔ ကေလးေတြလဲ အမ်ားၾကီးပဲ...။ အရင္လို ျခံေရွ႔ေတြမွာ ကားေတြမရပ္ေတာ့လို႔ေတာ္ေသးတယ္...။ မထူးဘူး...မိုးစိုလက္စနဲ႔ေတာ့ ကေလးေတြနဲ႔အတူ၀င္ျပီး ခေရပန္း၀င္ေကာက္လိုက္ဦးမွပါ..။ ေဘာင္းဘီတို စြတ္က်ယ္ေလးနဲ႔ အသားညိဳညိဳတုတ္တုတ္နဲ႔ အသက္ခုႏွစ္ႏွစ္အရြယ္ေကာင္ေလးက “မမပန္ဖို႔ေကာက္တာလား...ေရာ့ သားဆီကယူ” တဲ႔...။ အမယ္မယ္.... ကေလးေလးက ကို္္ယ္ေမြးရင္ ကုိယ့္သားေတာင္သူ႔ထက္ၾကီးဦးမယ္...သူက အန္တီအရြယ္ကိုယ့္ကိုမ်ား မမဆိုပဲ..။ အဟဲ... ခပ္ေျမာက္ေျမာက္ေတာ့ မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး... ကိုယ့္အေျခအေန ကိုယ္အသိဆံုး...။ သူတို႔က ဒီပန္းေတြကို မိုးစိုခံျပီးေကာက္... သီကံုးျပီး ျပန္ေရာင္းရမွာ...။ တစ္ေန႔ကို ဘယ္ႏွစ္ကံုးရလဲဆိုေတာ့ သံုးဆယ္ကေန ငါးဆယ္ထိရတယ္တဲ႔...။ ဒါေပမယ့္ ျပန္ေရာင္းရတာ ပိုပင္ပန္းတယ္တဲ႔...။ ဟုတ္မွာပါ... သူတို႔ေလးေတြ ကားလမ္းမမွာ... မီးပိြဳင့္မွာရပ္တဲ႔ ကားေတြဆီ အေျပးေရာင္းၾကရတာ..။ ကားဆယ္စီးမွာ တစ္စီး၀ယ္ဖို႔က မေသခ်ာ...။ ကံေကာင္းလို႔ လက္ထဲရွိတဲ႔ ပန္းေတြအကုန္ ၀ယ္သြားမယ့္ ၀ယ္သူဆိုတာကလဲ တစ္လလံုးေနမွ တစ္ေယာက္ႏွစ္ေယာက္ေပၚလာဦးမွေလ...။ ပါးစပ္ကလဲ အာေပါက္ေအာင္ တတြတ္တြတ္နဲ႔ရြတ္ျပီးေရာင္းရေသး...။ ဘ၀ေလးေပးအေျခအေနအရ သူတို႔ေလးေတြခင္ဗ်ာ မိလရွိလ်က္ မရွိလ်က္နဲ႔လဲ ကိုယ့္၀မ္းကိုယ္ေက်ာင္းေနၾကရရွာတာပါ...။

မိုးေရစိုစိုနဲ႔ ကိုယ္သူတို႔နဲ႔အတူ ပန္းေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေကာက္ႏိုင္ခဲ႔တယ္...။ တစ္ခါတည္း ပန္းေတြကို ကူျပီးသီကံုးေပးလိုက္တယ္...။ မွ်င္ထားျပီးစားႏွွီးေတြနဲ႔ ခေရပန္းပြင့္ေလးေတြကို တစ္ပြင့္ခ်င္း တစ္ပြင့္ခ်င္းဆီ သီကံုးရတဲ႔အရသာက ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ စပ္ရသလိုပဲ...။ စုစုေပါင္း အကံုးသုံးဆယ္ေလာက္ျပီးသြားတယ္..။ အဲဒီခ်ိန္မွာ မိုးက ခပ္ဖြဲဖြဲပဲရြာေတာ့တယ္...။ ႏို၀င္လာလၾကီးထဲမွာ ေဆာင္းအ၀င္ရြာတဲ႔ မိုးက တစ္နာရီနီးပါးေလာက္ၾကာတယ္...။ ကေလးဆီက ခေရပန္းဆယ့္ငါးကံုးကို ကိုယ္ေငြႏွစ္ေထာင္ေပးျပီး၀ယ္လာလိုက္တယ္..။ တန္ဖိုးက ႏွစ္ေထာင္မရွိေပမယ့္ တမင္မုန္႔ဖိုးအျဖစ္နဲ႔ေပးခဲ႔လိုက္တာ...။ “မမေနာက္ေန႔အားရင္လဲ သားတို႔နဲ႔ ပန္းလာေကာက္ဦးေနာ္”တဲ႔...။ သူတို႔ေလးေတြကို လက္ျပႏႈတ္ဆက္ျပီး ခေရပင္လမ္းကအထြက္ အလံုလမ္းမဘက္ေရာက္ေတာ့ လမ္းမၾကီးက စိုထိုင္းျပီး... ေကာင္းကင္ၾကီးက မီးခိုးရင့္ေရာင္သန္းေနတယ္..။ နာရီၾကည့္လို္က္ေတာ့...ငါးနာရီထုိးေနျပီ..။ ဒီကလပဲ ကားငွားစီးမွ ျဖစ္ေတာ့မယ္...။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ငံု႔ၾကည့္မိေတာ့... မိုးေရေတြနဲ႔စိုကပ္ေနျပီ...။ ေတာ္ပါေသးရဲ႔ ဂ်င္းပင္နဲ႔ ရွပ္၀တ္လာမိလို႔...။ လံုခ်ည္နဲ႔သာဆို ေသျပီဆရာပဲ...။ နံ႔သာေရာင္ all star ဖိနပ္ေလးလဲ ရႊ႔ံေတြေပက်ံလို႔...။ လြယ္အိတ္ကမိုးကာသားနဲ႔မို႔... အထဲက ပစၥည္းေတြေရမစို...။ ျဖတ္သြားသမွ်ကားေတြကလဲ... ကိုယ့္ကိုကြက္ၾကည့္ကြက္ၾကည့္လုပ္သြားၾကတယ္...။ ဘာလဲ ဒီေခတ္ၾကီးထဲမွာမိုးေရစိုတဲ႔သူကို မျမင္ဖူးၾကဘူးလား.....။
--> ကိုယ္မတားဘဲနဲ႔ ပါရမီtaxi တစ္စီး ကိုယ့္နားထိုးရပ္လာတယ္....။ “အမ ဘယ္သြားမလဲဗ်”....။ ကိုယ္ေၾကာင္နနနဲ႔ ျပန္မေျဖဘဲ...သူ႔ကိုၾကည့္လိုက္ သူ႔ကားကိုၾကည့္လုိက္လုပ္ေနတာ...။ အမယ္... ကားကလဲ သန္႔ျပန္႔... ကားေမာင္းသူကလဲ taxi ေမာင္းသမားနဲ႔မတူဘဲ.... လန္းေနပံုမ်ား စပို႔ရွပ္ျဖဴဆြတ္ဆြတ္ကို ေကာ္လံေထာင္ ထားေသးတယ္...။ လူကလဲ ရည္ရည္မြန္မြန္ အသက္အစိတ္အရြယ္ကေလးပါ...။ ကားအထဲကိုလွမ္းၾကည့္ေတာ့ အညိဳႏုေရာင္ရွမိြဳင္းနဲ႔ ကိုယ့္အ၀တ္စိုစိုနဲ႔ေတာ့ ေနာက္ထပ္လာစီးမယ့္သူေတြ ေမတၱာပို႔လိမ္႔မယ္....။ “ဟို....ေနပါေစေတာ့ မငွားေတာ့ဘူး အားနာတယ္ ထိုင္ခံုေတြစိုကုန္မွာ...” ဆုိေတာ့....။ “ရပါတယ္ဗ်... က်ေနာ္ အမထိုင္မယ့္ေနရာကို မိုးကာခင္းေပးပါ့မယ္... ဘယ္လိုက္ပို႔ေပးရမလဲ...”...။ ေရာ္....ဇြတ္ပဲေနာ္.....။ အင္းေလ...ဒါ customer ရဖို႔ေျပာရတာ သူ႔အလုပ္ပဲေလ...။ အိုေက ဒါဆိုလဲ စီးမယ္ဆိုျပီး လိပ္စာေျပာလိုက္ေတာ့...ေအာ္... သိပ္မေ၀းဘူးဘဲတဲ႔....။ သူက ကားေပၚကဆင္းျပီး ကိုယ္ထိုင္မယ့္ေနရာကို သူ႔မိုးကာအက်ီၤခင္းေပးတယ္....။ ကိုယ္တြန္႔ဆုတ္ဆုတ္ လုပ္ေနေတာ့ “အမ အားမနာနဲ႔ထုိင္လို႔ရတယ္...” ။ “က်ေနာ္ေလေအးစက္ ပိတ္ထားလိုက္မယ္ေနာ္ အမက မိုးစိုေနေတာ့ေလ...” ေတာ္ေသးရဲ႔ ကားေမာင္းသူက လမ္းတစ္ေလွ်ာက္စကားမေျပာေတာ့လို႔....။ ကားစီးလို႔ အဲလို ဟိုေမးဒီေမး လိုက္စပ္စုရင္သိပ္မုန္းတယ္....။ အိမ္ေရွ႔ေရာက္တာ့ ကားခတစ္ေထာင္ထုတ္ေပး လိုက္တယ္....။ “အမ....ခ်က္ခ်င္းေရမိုးခ်ိဳးျပီး ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ေနလိုက္ေနာ္ မဟုတ္ရင္ ဖ်ားသြားလိမ္႔မယ္” ကိုယ္...ေခါင္းပဲညိတ္ျပလိုက္တယ္...။ ေက်းဇူးလို႔ေတာ့ ႏႈတ္ကထြက္မသြားေပမယ့္ စိတ္ထဲက ေျပာလိုက္မိပါတယ္..။ ဒါဟာ ကားေမာင္းသမားတစ္ေယာက္ရဲ႔ After Sale Service ပဲ....။ ဒီလို ေဖာ္ေရြျပီး ကားကလဲ သန္႔ျပန္႔ ေလေအးစက္နဲ႔ဆိုေတာ့ စီးရတာနဲ႔ ေပးရတာ ထုိက္တန္ပါတယ္...။

အိမ္ေပၚတက္ခါနီး လက္ထဲကိုင္ထားတဲ႔ ခေရပန္းကုံးေလးကို ကိုင္ေျမာက္ၾကည့္ျပီး ကုိယ္တစ္ခ်က္ျပံဳး လိုက္တယ္...။ ကိုယ့္အျပံဳးကိုသာတစ္စံုတစ္ေယာက္ ျမင္ခဲ႔ရင္ ကဗ်ာဆန္လိုက္တာလို႔ မွတ္ခ်က္ခ်မွာ ေသခ်ာတယ္....။မွတ္ခ်က္။ ။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ဒီပို႔စ္ေလးတင္ေနတုန္းမွာပဲ မိုးေတြရြာခ်လာတယ္ ....အခ်ိန္က ညေန ငါးနာရီဆယ္မိနစ္...

မိုးေငြ႔


11 comments:

အျဖဴေရာင္နတ္သမီး said...

ဆက္ေရးပါဗ်ိဳ႕...

SHWE ZIN U said...

အမယ္ ဆက္ရန္ေမွ်ာ္သူကလည္း ရွိေသးတယ္ဗ် ဘာေတြ မ်ား ဆက္ ဖတ္ခ်င္ေနပါလိမ္႔ အဟဲ

ညီမ ေရ မိုးေရ ထဲမွာ ခေရပန္းေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႕ ဘယ္ေလာက္မ်ားေမႊးမလည္း

ခင္မင္စြာျဖင္႔
ေရႊစင္ဦး

ေမာင္ေလး said...

အင္း...ဆက္ရန္ရွိေသးသလိုပဲ...။

ဆူးသစ္ said...

၀တၳဳတိုဆိုရင္ေတာ႔ ဇာတ္သိမ္းဖို႔ေတာ႔ လိုဦးမယ္ ထင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔ အထင္ေျပာရရင္ အက္ေဆးဘက္မ်ား ပိုႏြယ္ေနသလားလို႔။ ဆရာလုပ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ ထင္တာေျပာတာပါ။ စကားေျပႏိုင္တဲ႔အတြက္ ဖတ္ရတာ ေကာင္းပါတယ္။

ခ်စ္ၾကည္ေအး said...

အခုမွ စတာ ဟုတ္ဖူးလား...ဇာတ္လမ္းက တန္းလန္းႀကီးဟ :)

ၾကယ္လြမ္းသူ said...

အင္....အစ္မမိုးေငြ႕ ဘာေတြဆက္ျဖစ္ၾကမွာလဲဟင္င္င္င္င္ း) ေနရာအေနအထားေလးေတြရဲ့ အဖြဲ႔ေလးေတြကို သေဘာက်တယ္ :)

ခင္တဲ့(ဖိုးၾကယ္)

Khinmarlaraung said...

“အိမ္ေပၚတက္ခါနီး လက္ထဲကိုင္ထားတဲ႔ ခေရပန္းကုံးေလးကို ကိုင္ေျမာက္ၾကည့္ျပီး ကုိယ္တစ္ခ်က္ျပံဳး လိုက္တယ္...။ ကိုယ့္အျပံဳးကိုသာတစ္စံုတစ္ေယာက္ ျမင္ခဲ႔ရင္ ကဗ်ာဆန္လိုက္တာလို႔ မွတ္ခ်က္ခ်မွာ ေသခ်ာတယ္....။”

ဒီစာပိုဒ္ေလးဖတ္ၿပီး ကဗ်ာဆန္စြာ ၿပံဳးေနမဲ့
တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို ျမင္ေရာင္ရင္း စာဖတ္သူလဲ
ၿပံဳးသြားပါတယ္။ :)
ခေရနံ ့သင္းသင္းေလး မွန္းေရာင္ ရွဴရင္း...:)
ခင္မင္လွ်က္...ခင္မာလာေအာင္..:)

ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) said...

ကားထဲမွာလည္း ခေရနံ႔ေလးက သင္းပ်ံ႔ျပီးက်န္ခဲ႕မွာေနာ္..
လူသန္႔သန္႕ ကားသန္႕သန္႕ ခေရနံ႔သင္းပ်ံ႕ပ်ံ႔ေပါ႕..
အမေလး ကဗ်ာဆန္လိုက္တာ
အဲဒီကားဆရာ ေတြ႔ခ်င္လာျပီ း))

မိုးေငြ႔...... said...

ႏို၀င္ဘာမိုး”လာဖတ္သူအားလံုးကို ေက်းဇဴးတင္ပါတယ္ ဆူးသစ္ေျပာတာမွန္ပါတယ္... တကယ္ေတာ့ က်မအက္ေဆးတစ္ပုဒ္ေရးထားတာ တင္လိုက္ေတာ့ ေလဘယ္ထိုးတာမွားသြားတာပါ...ခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါ...။ဇာတ္လမ္းက တန္းလန္းမဟုတ္ပါဘူး...က်မတကယ္ျပခ်င္တာက မိုးရယ္...ခေရပန္းရယ္ပါပဲ...ကားဆရာကအဓိကမက်ပါဘူး..။ဘာဆက္ျဖစ္မွာလဲလို႔ သိခ်င္ေနၾကတဲ႔ နတ္သမီး ေမာင္ေလး အမခ်စ္နဲ႔ ၾကယ္လြမ္းသူတို႔ေရ.......ဆက္ရန္မရွိေၾကာင္းသတင္းေကာင္းပါလိုက္ပါတယ္ရွင္....။

ခင္တဲ႔
မိုးေငြ႔

blackroze said...

မႀကီးေ၇..အဆက္ေလး
စိတ္ကူးယဥ္ၿပီးဘဲျဖစ္ျဖစ္ေရးလိုက္စမ္းပါ
ညီမစိတ္ထဲဖတ္လိုက္ရတာ
ကလိကလိျဖစ္ေနလို႕...

~ဏီလင္းညိဳ~ said...

မေရာက္တာၾကာလို႔ စာေဟာင္းေလးေတြျပန္ဖတ္ရင္း........ဒီပို႔စ္ေလးဖတ္မိသြားတယ္....။
ႀကိဳက္တယ္မမိုး.....။ တစ္ကယ္.....။
မ်ားမ်ားေရးျဖစ္ဖို႔ပဲတိုက္တြန္းခ်င္ေတာ့တယ္.....


ခင္မင္ျခင္းအားျဖင့္....
ဏီလင္းညိဳ