မိုးေငြ႔ဆိုတာ...ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔ ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ့...း)

Friday, 26 February 2010

အညိဳေရာင္အိပ္မက္ထဲက ေခ်ာကလက္အလြမ္း



ကိုယ္မင္းကို အိပ္မက္မက္ျပန္ျပီ....။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ အဆံုးသတ္မႈက အခ်ိန္အပိုင္းအျခားၾကာခဲ့ျပီပဲ...။ ခုႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ဆိုတဲ႔ ကာလၾကီးမွာ မင္းကို ကိုယ္ေမ႔ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ေနခဲ့တယ္...။ ခုတေလာ မင္းနဲ႔ မင္းတို႔မိသားစုကို သတိရေနမိတယ္...ကိုယ္ငယ္ငယ္က ရုပ္နဲ႔သိပ္တူနဲ႔ မင္းတူမေလးႏိုးႏိုးကိုလဲ သတိရေနမိတယ္...။ အဲဒီခ်ိန္တုန္းက မင္းအစ္မ ပထမကုိယ္၀န္ေဆာင္ထားတုန္းက မင္းတို႔အိမ္ကို ကိုယ္မၾကာမၾကာေရာက္ျဖစ္ေသးတယ္...။ အစ္မဒါေလးက ေမြးလာတဲ႔ကေလးေလး လွေအာင္လို႔တဲ႔ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ ကေလးေလးပံုေတြ၀ယ္ျပီး အိမ္ဧည့္ခန္းမွာကပ္ထားလိုက္တာ...။ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ အဲဒီပံုေလးေတြပိုၾကည့္ရင္း ၾကည္ႏူးေနရတာေပါ့...။ မင္းနဲ႔ ကုိယ္လဲ ေမြးလာမယ့္ကေလးအတြက္ ၾကိဳတင္ေတြးျပီး ၀မ္းသာေနၾကတယ္ေလ...။ အဲဒီတုန္းက မင္းေျပာခဲ့ေသးတယ္ေလ မင္းမွတ္မိေသးလား...။ “ညိဳ ကိုယ့္ကို ေဘဘီေလး ေမြးေပးမလား” တဲ႔...။ ကိုယ္တို႔သာ ေဘဘီေလးတစ္ေယာက္ရိွခဲ့ရင္ သိပ္ကိုခ်စ္စရာေကာင္းမွာပဲေနာ္...။

အစ္မ အမႊာေယာက်ာ္ေလး ကေလးေတြဆံုးသြားေတာ့ ကေလးေဆးရံုမွာ မသျဂိဳဟ္ခင္ ဓမၼဆရာမေလး ဆုလာေတာင္းေပးတဲ႔ေန႔က ကေလးေလးေတြကိုၾကည့္ျပီး မင္းမ်က္ရည္က်တာကိုေတြ႔ေတာ့ မင္းကို ကုိယ္အရမး္သနားသြားခဲ့တယ္...။ အံ့အားသင့္စရာေကာင္းတာက အဲဒီကေလးေလးေတြက မင္းနဲ႔တစ္ပံုစံတည္း မင္းမွာသာ သားရိွခဲ့ရင္ မင္းရဲ႔သားေလးေတြပါလို႔ေျပာလို႔ရတယ္...။ တူေလးေတြဆိုေပမယ့္ မေမြးခင္ကတည္းက ဒီကေလးေလးေတြကို မင္းက အရမ္းေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့တာေလ...။ မင္းေဘးမွာ ရပ္ေနရင္း မင္းမ်က္ရည္ေတြကို ကိုယ္သုတ္ေပးခ်င္လိုက္တာ...။

စကားခ်ပ္။ ။(အဲဒီေန႔ကို ကိုုယ္ေကာင္းေကာင္းၾကီးအမွတ္ရေနေသးတယ္...။ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ၾကီးကို ထီးျပန္တင္တဲ႔ေန႔...တေပါင္းလျပည့္ေန႔မွာပဲ အစ္မက အမႊာကေလးေလးႏွစ္ေယာက္ကို ေမြးဖြားခဲ့တယ္...။ ညဘက္ေႏြေခါင္ေခါင္ၾကီးမွာ မိုးေတြသည္းၾကီးမဲၾကီးရြာျပီး မိုးၾကိဳးေတြအရမ္းပစ္တဲ႔ အခ်ိန္ၾကီးမွာေပါ့..။ ကေလးေလးႏွစ္ေယာက္စလံုး အသက္မရွင္ရွာပါဘူး...။ ရွစ္လနဲ႔ လမေစ့ဘဲေမြးလိုက္လို႔ ပထမကေလးေလးက ေမြးျပီးသိပ္မၾကာဘူး ဆံုးသြားတယ္ ေနာက္တစ္ေယာက္က သံုးရက္ေျမာက္မွာဆံုးသြားပါတယ္)

အစ္မကို ကေလးေတြဆံုးတာ ေသြးသားႏုခ်ိ္န္မို႔ အသိမေပးခဲ့ၾကဘူး...။ မင္းကလဲ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ျပီး အစားမစားဘာမစားနဲ႔ေတာင္ျဖစ္သြားေသးတယ္...။ အဲဒီရက္ပိုင္းေတြမွာ ကို္ယ္မင္းနဲ႔အတူ ထမင္းလာလာ စားျဖစ္တယ္...။ ေတာ္ၾကာ မင္းအစားမစားပဲေနေနမွာစိုးလို႔ အေမကသူ႔သားကုိ ႏွစ္သိမ္႔ေပးဖို႔ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ စစ္ကူေတာင္းထားခဲ႔ေသးတယ္...။ ကို္ယ္သက္သတ္လြတ္စားတဲ႔ေန႔ဆို အေမက ကန္ဇြန္းရြက္ေၾကာ္ေပး တတ္ပါတယ္...။

ေနာက္ႏွစ္ႏွစ္အၾကာမွာ အစ္မ ကေလးေလးေနာက္တစ္ေယာက္ ထပ္ေမြးပါတယ္...။ ကေလးေလးက မိန္းကေလးပါ...။ နာမည္ေလးကႏိုးႏိုးတဲ႔...။ မ်က္လံုး၀ိုင္း၀ိုင္းေလးနဲ႔ ခ်စ္စရာေလး........။ ေခ်ာကလက္ေရ...ၾကည့္ပါဦး ရွင့္တူမေလးက ကို္ယ္ငယ္ငယ္ကရုပ္နဲ႔တစ္ပံုစံတည္း...။ ၾကည့္ရတာ အစ္မကိုယ္၀န္ေဆာင္ထားတဲ႔ ကာလတစ္ေလွ်ာက္လံုး ကိုယ္ကိုပဲ ၾကည့္ပါျမင္ပါမ်ားလို႔ထင္ပါ့ေနာ္...။ အစ္မဒါေလးက ဗာဒံေစ႔ပံုအလ်ားရွည္ရွည္ မ်က္လံုးနဲ႔ ႏွစ္ခမ္းထူထူ မ်က္ႏွာသြယ္လ်လ်နဲ႔ အစ္ကိုထြန္းထြန္းေအာင္က်ေတာ့လဲ မ်က္ႏွာ၀ိုင္းတယ္....။ ထူးဆန္းတာက ကေလးေလးက သူတို႔ႏွစ္ေယာက္လံုးနဲ႔မတူဘဲ ကိုယ္ငယ္ငယ္ကရုပ္နဲ႔လာတူေနတယ္...။ ကုိယ္ငယ္ငယ္က အေဒၚအမႊာေတြေက်ာင္း၀င္းထဲက ျမက္ခင္းျပင္မွာေပးထုိင္ျပီး ရိုက္ထားတဲ႔ ပံုေလးနဲ႔မ်ား တစ္ထပ္ထဲပဲ...။ အဲဒီပံုေလးယူလာျပီး အေမ႔ကိုျပၾကည့္ေတာ့ အေမေတာင္မွ အံ့အားသင့္သြားခဲ့ရေသးတယ္..။ ဘယ္သူမွသတိမထားမိတဲ႔ အခ်က္က အစ္မဒါေလးေမြးခဲ႔တဲ႔ ေယာက္က်ားေလးကေလးေတြက မင္းနဲ႔တူျပီး သမီးေလးက ကိုယ္နဲ႔လာတူေနတယ္...။ အဲဒါေတြဟာ မ်ိဳးရိုးဗီဇကေနေတြဖယ္ျပီး မျမင္ႏိုင္တဲ႔ အာရံုဆီကျဖစ္တတ္တဲ႔ ကုိယ္တို႔ဥာဏ္မမီႏိုင္တဲ႔ ျဖစ္စဥ္တစ္ခုျဖစ္မွာပါ...။

ဒီလိုနဲ႔ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္တူမေလးနဲ႔အတူ အခ်ိန္ေတြကို ျဖတ္သန္းလာခဲ့တာ မင္း ႏိုင္ငံျခားမထြက္ခင္အထိပဲ ဆိုပါေတာ့...။ မင္း ကြန္ပ်ဴတာ သင္တန္းမရွိတဲ႔ေန႔ ကို္ယ္မင္းနဲ႔အတူေန႔လည္စာ လာစားတဲ႔ေန႔ဆိုရင္ အစ္မကအလုပ္သြားေတာ့ တူမေလးကို အေမနဲ႔အတူကူျပီး ထမင္းေကၽြးေပးျပီးေတာ့ မင္းကိုယ္တိုင္ဂီတာတီးျပီး ဆိုျပတဲ႔သီခ်င္းေတြ နားေထာင္ၾကရင္းေပါ့...။

တကယ္တမ္း....မင္း အေ၀းကိုထြက္သြားေတာ့ ႏွစ္ေဆြးေနတဲ႔ သံေယာဇဥ္ကေလးကိုေတာင္မငဲ႔ကြက္ဘဲ... ကိုယ့္ကို နာက်င္စြာ စိမ္းပ်က္ရက္စက္စြာ ခြဲသြားခဲ႔တာပါ...။ ကို္ယ္ဘယ္ေလာက္ေၾကကြဲ၀မ္းနည္းျပီး က်န္ရစ္ခဲ႔မလဲ မင္း...နည္းနည္းကေလးမွ မေတြးမိဘူးဆိုတာကို ဒီေန႔ထိ ကိုယ္မယံုႏိုင္ခဲ့ပါဘူး...။
မင္းကိုလြမ္းတဲ႔အေၾကာင္း စာမ်က္ႏွာေတြမွာ ေနရာယူခဲ႔တာ ႏွစ္လတာရွည္ခဲ႔ပါျပီ...။ ကိုယ့္အိမ္မက္ထဲကို အၾကိမ္ၾကိမ္မင္းေရာက္လာတတ္တာဟာ မင္းကို္ယ့္ကို မသိစိတ္ထဲက သတိတရရွိေနခဲ့လို႔မ်ားလားလို႔ေတာင္ ကိုယ့္မွာ ေတြးပိုင္ခြင့္မရွိေတာ့ပါဘူး ေခ်ာကလက္ရယ္....။

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းအလည္ေရာက္လာမယ့္ အညိဳေရာင္အိပ္မက္ေလးထဲမွာ ကိုယ္အျမဲရွိေနမွာပါ....။ အမွတ္သည္းေျခမရွိစြာနဲ႔ကို ရွိေနဦးမွာပါ...။

မိုးေငြ႔


No comments: