မိုးေငြ႔ဆိုတာ...ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔ ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ့...း)

Wednesday, 30 December 2009

ဒီဇင္ဘာ



ခ်ယ္ရီပြင့္ေတြလိႈင္ေ၀

ႏွင္းစက္ေတြေၾကြက်
ေအးျမတဲ႔ရာသီ

ပီပီျပင္ျပင္သာယာ

အဲဒါ ဒီဇင္ဘာလို႔ေခၚသတဲ႔
ဲ႔
သူ႔မွာ...
ေတြး၍ေပ်ာ္စရာ
ေမြးေန႔ေတာ္ဆိုတဲ႔ပြဲ
Christmas လဲရွိတယ္..

သူ႔မွာ...

ရာသီစက္ရဲ႔ေနာက္ဆံုး

ျပံဳးေပ်ာ္ၾကည့္ႏူး
ပီတိလူးမယ့္

ထူးျခားတဲ႔ပြဲ

New Year လဲရွိတယ္..
သူ႔မွာ
...
ခ်စ္ျခင္းေတြသိမ္းပိုက္

ေမွာင္မိုက္တဲ႔ ညေတြရွင္း
အလင္းေတြေဆာင္ယူ
တူညီတဲ႔စိတ္ေတြထားဖို႔
လူသားတို႕ကိုလမ္းညႊန္
မြန္ျမတ္တဲ႔ စိတ္ႏွလံုး

အားလံုးက်င့္သံုးလို႔
ႏွစ္သစ္ကိုစတင္

သူ႔ရင္မွာ အစဥ္ထားတဲ႔
အၾကင္နာတရားလဲရွိတယ္..

ဒီဇင္ဘာရယ္....
ခ်စ္တယ္...
ခင္တယ္...
ျမတ္ႏိုးတယ္

(ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္)

မင္းထြက္သြားမယ္႔
့္
သံုးဆယ့္တစ္ရဲ႔ညမွာ
တိတ္ဆိတ္မႈနဲ႔....ငါ
ေလးစားစြာ ဦးညႊတ္လိုက္မယ္....


(အမည္မသိကဗ်ာဆရာ)



ကဲ...ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ႔ ႏွစ္သစ္ကေလးကို ၾကိဳလိုက္ၾကရေအာင္
Happy New Year ပါသူငယ္ခ်င္းအားလံုးတို႔



Tuesday, 29 December 2009

Happy New Year...



99'လက္ေဆာင္

(အဲလက္စ္)အလြမ္းေတြနဲ႔...ကိုယ္ရွာေဖြရဦးမယ္ႏွစ္သစ္ကူး...ေရာင္နီရယ္...အလွဆံုးအခ်ိန္... ကိုယ္ျမတ္ႏိုးတဲ႔.......မင္းေလးအနား...ေနခ်င္တာထာ၀ရပဲေပါ့........အေစာၾကီးထဲက........အိပ္မက္မက္သူ ကိုယ္လန္႔မႏိုးရဲေတာ့........
အခ်ိန္တန္ျပီဆို..... မင္းအေ၀းထြက္ေျပးမယ္ ကိုယ္သိလဲ...ဒါ..99' အတြက္ မင္းရဲ႔လက္ေဆာင္ပဲ..............

(ထေရစီ)Chorus{ေႏွာင္ၾကိဳးဖြဲ႔.......ခ်စ္လို႔....ေနာက္ဆံုးတစ္ေန႔ထိတို႔......ေသခ်ာေအာင္......
ေစာင့္စားရင္းနဲ႔ ကိုယ္ယံုၾကည္ထားလိုက္ခ်င္တယ္ ေႏွာင္ၾကိဳးဖြဲ႔.........သိပ္ခ်စ္လို႔...........................
ေနာက္ဆံုးတစ္ေန႔ထိတို႔ ေသခ်ာေအာင္ ေစာင့္စားရင္းနဲ႔...ကိုယ္ယံုၾကည္ထားလိုက္ခ်င္တယ္....အခ်ိန္တန္ျပီဆို ကိုယ္တို႕ႏွစ္ဦးေ၀းမယ္ၾကိဳသိလဲ.........
ဒါ...99'အတြက္တို႕ရဲ႔လက္ေဆာင္ပဲ }

(အဲလက္စ္) လူေတြေပ်ာ္ရႊင္.......ကုိယ္ၾကိဳျမင္ေန.......ႏွစ္သစ္တစ္ခုဆိုက္ေရာက္......ကိုယ့္အတြက္က် အလြမ္းႏွစ္ကူးခ်ိန္ေလး..............ၾကယ္ေတြစံုညီ.........ဒီအခ်ိန္ကမၻာဟာ.........သိပ္လွတဲ႔ည လူသားတိုင္းမလြမ္းခ်င္တဲ႔ည......

(Rapping)............ႏွစ္သစ္တစ္ခုအလြမ္းေတြနဲ႔..............ၾကိဳဖို႔ျဖစ္လာမလား................ခ်စ္သူက ငါ့ဆီမ်ား....ျပန္ေရာက္လို႔လာဦးမလား...... ဒီညေတာ့မအိပ္ေတာ့ဘူး ......အလြမ္းေတြနဲ႔ငါ့မွာရူး........


ဒီသီခ်င္းေလးကို နားေထာင္ျပီး ၁၉၉၉ ခုႏွစ္ ကေန ၂၀၀၀ခုႏွစ္အကူးကို အရမ္းလြမ္းမိတယ္။ အဲဒီတုန္းကက်မတို႔ ႏွစ္သစ္ကို ေခ်ာင္းသာမွာ သူငယ္ခ်င္းဆယ့္တစ္ေယာက္နဲ႔ အတူသြားၾကိဳၾကတာ....ဘ၀မွာ မွတ္မွတ္ရရပါပဲ...။ မီးရႈးမီးပန္းေတြေဖါက္ၾက မီးပံုပြဲမွာ အကင္ေတြစားၾက သီခ်င္းဆိုၾကနဲ႔ေပါ့....သိပ္ကိုေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္....။ အဲဒီတုန္းက ငယ္ေသးေတာ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ပဲ ေပ်ာ္ၾကရႊင္ၾက အပူအပင္ သိပ္မရွိၾကနဲ႔ေပါ့....။ ခုေတာ့ အလုပ္အကိုင္ေတြနဲ႔ ရႈပ္ေထြးျပီး ေပ်ာ္စရာေတြ႔တာေတာင္ ငယ္ငယ္ကေလာက္ မေပ်ာ္ေတာ့ဘူး...။

99' လက္ေဆာင္သီခ်င္းေလးက စာသားေလးလဲလွတယ္....သံစဥ္ေလးကလဲ နားေထာင္ရတာ အလြမ္းေလးနဲ႔...
က်မက အလိုလိုေနရင္းလြမး္တတ္တဲ႔သူမို႕ ဒီသီခ်င္းကို သိပ္ၾကိဳက္တယ္....။ ေနာက္ျပီးေတာ့ အဲလက္စ္အသံကိုေရာ ထေရစီရဲ႔ ဆိုေပါက္ေလးပါၾကိဳက္တယ္....။ Rapping ကေတာ့ ဘယ္သူလိုက္တယ္မသိဘူး...။ ခရီးသြားငါးေယာက္ထဲက အဖြဲ႔၀င္တစ္ေယာက္ေယာက္ ျဖစ္ပါလိမ္႔မယ္...။ ေတးေရး ကိုေဆာင္းဦးလိႈင္ နဲ႔ အဲလက္စ္ တစ္ေယာက္ေယာက္ျဖစ္မယ္ က်မေသခ်ာမသိဘူး ....သီခ်င္းစာအုပ္ကလဲ ခုခ်ိန္မွာရွာမရႏိုင္ေလာက္ဘူး....။


ဆိုင္းပရပ္က အျဖဴေရာင္နတ္သမီးပန္းခင္းေလး၊ အလြမ္းမင္းသားေလး ညရဲ႕ေကာင္းကင္၊ ကဗ်ာႏုႏုလွလွေလးေတြ ေရးတဲ႔ မိုးစက္၊ ဗာဂ်ီးနီးယားက ဗညား၊ ေဟာက္ဆာဂ်င္ကေလးသက္တန္႔ခ်ိဳဏီလင္းညိဳခ်မ္းလင္းေနနဲ႔ ဂ်ယ္လီစားျပီး အျမဲတမ္း အသည္းကြဲေနတတ္တဲ႔ ညီမေလး အႏိႈင္းမဲ႔ တို႔ကို ႏွစ္သစ္ကူးအတြက္ အမွတ္တရ စာေလးျဖစ္ျဖစ္ ကဗ်ာေလးျဖစ္ျဖစ္ ေရးေပးၾကပါလို႔ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္ရွင့္.....။

မိုးေငြ႔


City Lights From Around The World

Petersburg

Brazil

Paris

Moscow

Niagara Falls

Washington

Chicago

Los Angeles

Las Vegas

London

Denver


Cologne Cathedral


Vienna

Singapore

Sunday, 27 December 2009

ႏွလံုးသားတံတိုင္း


အဆံုးမရွိေပမယ့္
ေျခေထာက္ေတြ
စြမ္းအားရိွသေလာက္

ေနခ်င္ေပမယ့္
အေၾကာင္းအရာေတြ
ေထာက္ပံ႔သေလာက္

ျငင္းဆန္ႏုိင္ေပမယ့္
ယုတၱိေဗဒေတြ
လက္ခံသေလာက္

လြတ္လပ္စြာနဲ႔
အက်ဥ္းခ်
ရပ္လို႔မရ
ဆိုင္းလို႔မရ
ဆံုးေအာင္ကရမယ္

GD(TG)

Thursday, 24 December 2009

All I Want For Christmas....





I'm looking outside its cold

makes me want someone to hold
Bringing back memories of you
why can't my wish just come true
I don't need furs or rings
None of those fancy things
Santa, I've been really nice
Naughty? Um..just once, not twice
If my wish can come true
I hope he'll be bring me you...!!!


Cathy Boulanger


ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်းကေလးဘ၀ကိုလြမ္းတမိသည္(၄)



ငယ္ငယ္က က်မတို႔ရြာနားမွာ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ေတြေနတဲ႔ ရြာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရိွတယ္...။ က်မတို႔တာေလရြာနားက အဲဒီခ်ိန္က ကခ်င္(၅)တပ္ရင္းရိွခဲ့တယ္ေလ..။ အဲဒီတပ္က စစ္ထြက္ ရဲေဘာ္ေဟာင္းေတြ သူတို႔ရဲ႔ ေဆြမ်ိဳးညာတိေတြက သီရိရြာဆိုတဲ့ ကခ်င္ရြာေလးမွာေနထိုင္ၾကပါတယ္...။ ရွမ္းျပည္ဆုိေတာ့ တစ္၀မ္းတစ္ခါးအတြက္ ေတာင္ယာပဲ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ၾကပါတယ္...။ ေနာက္ ရွမ္းခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ေတြ ေနထုိင္တဲ႔ရြာေတြရိွတယ္...။ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ အခါရြာ၊ လားဟူရြာေတြမ်ားတယ္..။ သူတို႔ေတြအားလံုး ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ေတြခ်ည္းပဲ...။ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္သြားတဲ႔ ရွမ္းလူမ်ိဳးေတြ အမ်ားစုက အနာၾကီးေရာဂါသည္ေတြျဖစ္တာမ်ားတယ္..။ သူတို႔က ဒီေယရႈသခင္ဟာ အနာၾကီးေရာဂါကို ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ကုသေပးႏိုင္စြမ္းတယ္လို႔ ယံုၾကည္သက္၀င္ျပီး RC ဆိ္ုလဲ RC အေလ်ာက္...ႏွစ္ျခင္းလဲ ႏွစ္ျခင္းအေလ်ာက္၀င္ၾကပါတယ္....။

ငယ္ငယ္က ေက်ာင္းမွာ က်မသူငယ္ခ်င္းေတြက အခါ၊ လားဟူ၊ ကခ်င္ လူမ်ိဳးစံုရိွေတာ့ ...ခရစ္စမတ္ပြဲေတာ္ဆိုရင္ သူတို႔ဆီအိမ္ေတြမွာ ထမင္းစားဖိတ္တတ္ၾကပါတယ္...။ ကခ်င္ရြာက အစ္မ Mေကာ့ေရွာင္ဆိုရင္ သူကိုယ္တိုင္ သစ္သားဆံုအၾကီးၾကီးမွာ ေခါပုတ္ေထာင္းေကၽြးခဲ့တာ...။ ေခါပုတ္ပူပူေႏြးေႏြးကို အဲဒီတစ္ခါပဲ ပထမဦးဆံုးစားဖူးတာ.. သိပ္စားေကာင္းတာပဲ...။ ေနာက္အခါရြာက သူငယ္ခ်င္းဆီကို စက္ဘီးေလးနဲ႔ သြားၾကတုန္းကဆိုရင္ သူတို႔က ထမင္းဟင္းကို ခ်က္မထားဘူး ဧည့္သည္ေရာက္မွ ပူပူေလးခ်က္ေကၽြးတာ...။ ဟုိေရာက္ေတာ့ မုန္လာရြက္စြပ္ျပဳတ္နဲ႔ ငရုတ္သီးေထာင္းေကၽြးပါတယ္..။ မီးဖိုေခ်ာင္အေပၚမွာ က်ပ္တိုက္ထားတဲ႔ အသားကို ေရေႏြးဆူဆူမွာ ခုတ္ျပီးပစ္ထည့္ မုန္လာရြက္ခတ္ျပီး ပူပူေလးထမင္းနဲ႔စားၾကတယ္ ငရုတ္သီးေထာင္းကလဲ စပ္စပ္နဲ႔ဆိုေတာ့ ေအးခိုက္ေနတဲ႔ ဒီဇင္ဘာလအတြက္ တကယ္ျမိန္တဲ႔ ထမင္း၀ိုင္းေလးပါပဲ..။ အဲဒီက်ပ္တိုက္ထားတဲ႔ အသားဆိုတာ ေခြးသားေတြပါ..။ က်မတစ္သက္မွာ အဲဒီတစ္ခါေလးပဲ ေခြးသားကိုစားဖူးတာပါ...။ အခါလူမ်ိဳးေတြဟာ ေခြးသားကိုစားရတဲ႔ အေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ ငွက္ဖ်ားေရာဂါ ကာကြယ္တဲ႔နည္းတစ္နည္းပါပဲ..။ ေခြးသားစားရင္ပူတယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္...။ က်မစားတုန္းကေတာ့ ပူမပူ ငယ္ေသးေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး...။

ညဘက္ဆိုရင္ က်မတို႔ရြာဘက္မွာ ကခ်င္ရြာကေရာ..တျခား အခါ၊ ရွမ္း၊ လားဟူရြာေတြကပါ Carol Singing လာဆိုၾကပါတယ္...။ “ဒီအိမ္ေပၚမွာေကာင္းခ်ီးမဂၤလာေရာက္ပါေစ” ဆိုတဲ႔ ဆုေတာင္းသီခ်င္းေလးနဲ႔ စျပီးဆိုၾကပါတယ္...။ ျပီးရင္ Christmas သီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္သံုးပုဒ္ေလာက္ဆိုျပီးတာနဲ႔ “ေက်းဇူးတင္ပါသည္”ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းနဲ႔ပိတ္ေလ့ရွိပါတယ္...။ အဲဒီအခါမွာဆို အိမ္ရွင္ေတြက သီခ်င္းလာဆိုတဲ႔အဖြဲ႔ေတြကို ဆုေငြေတြ ခ်ီးျမွင့္ေပးႏိုင္သလို မုန္႔၊ ေကာ္ဖီ၊ သၾကားလံုးစသျဖင့္ ေကၽြးေမြးဧည့္ခံပါေသးတယ္...။

ခရစ္ယာန္ဘာသာအေၾကာင္းကိုေတာ့ အေပၚယံေလးေလာက္ပဲက်မနားလည္တာပါ...။ က်မငယ္ငယ္က ရြာမွာၾကံဳဆံုဖူးခဲ႔တဲ႔ အေၾကာင္းေလးကိုျပန္ေႏႊးတဲ႔သေဘာပါပဲဗ်ာ...။ အမွားအယြင္းရွိခဲ႔ရင္ ခြင့္လႊတ္ေပးပါ..။


မိုးေငြ႔

Wednesday, 23 December 2009

Last Christmas

(CHORUS)
Last Christmas, I gave you my heart
But the very next day, You gave it away
This year, to save me from tears
I'll give it to someone special

Last Christmas, I gave you my heart
But the very next day, You gave it away
This year, to save me from tears
I'll give it to someone special

Once bitten and twice shy
I keep my distance but you still catch my eye
Tell me baby do you recognise me?
Well it's been a year, it doesn't surprise me

(Happy Christmas!) I wrapped it up and sent it
With a note saying "I Love You" I meant it
Now I know what a fool I've been
But if you kissed me now I know you'd fool me again

(CHORUS)

(Oooh. Oooh Baby)

A crowded room, friends with tired eyes
I'm hiding from you and your soul of ice
My God I thought you were someone to rely on
Me? I guess I was a shoulder to cry on
A face on a lover with a fire in his heart
A man undercover but you tore me apart
Oooh Oooh
Now I've found a real love you'll never fool me again
(CHORUS)

A face on a lover with a fire in his heart
(Gave you my heart)
A man undercover but you tore me apart
Next year
I'll give it to someone, I'll give it to someone special
special
someone
someone
I'll give it to someone, I'll give it to someone special
who'll give me something in return
I'll give it to someone
hold my heart and watch it burn
I'll give it to someone, I'll give it to someone special
I've got you here to stay
I can love you for a day
I thought you were someone special
gave you my heart
I'll give it to someone, I'll give it to someone
last christmas I gave you my heart
you gave it away
I'll give it to someone, I'll give it to someone



Last Christmas
သီခ်င္းဟာ ျပီးခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာတုန္းက MTVမွာ George Michael (WHOM)သီဆိုခဲ႔တာ က်မၾကည့္ခဲ႔ဖူးပါတယ္...။ မူရင္းအဆိုရွင္နဲ႔ ေတးေရးဆရာကလဲ George Michael ပါပဲ..။
က်မ ဒီ 2009 Christmas သီခ်င္းေလး၀ယ္နားေထာင္ေတာ့ Last Christmas ကို Version အသစ္နဲ႔ Billie Piper ကျပန္ဆိုထားပါတယ္...။

ဒီသီခ်င္းေလးကို မူရင္းအဆိုရွင္ George Michael အျပင္ ျပန္ဆိုသူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရိွခဲ႔ပါတယ္..။ Taylor Swift, Cascade, Ashley Ti dale, Jimmy eat world, Glee, Hillary Duff, Carrie underworld တို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္..။ ခုေခတ္ေလာေလာလတ္လတ္မွာေတာ့ Top Ten မွာ၀င္ေနတဲ႔ Country အဆိုေတာ္သစ္ကေလးျဖစ္တဲ႔ Taylor Swift ဆိုတဲ႔ခ်ာတိတ္မေလးကလဲ ကန္းထရီးစတုိင္နဲ႔ပဲ ဒီသီခ်င္းေလးကို ဆိုထားမယ္ထင္ပါတယ္...။

လြန္ခဲ့တဲ႔ ဆယ္ႏွစ္တုန္းကေတာ့ Techno ပံုစံေလးနဲ႔ ျပန္ဆိုထားတာေတာ့ နားေထာင္ဖူးတယ္ဗ်...။ ဘယ္လိုပဲ Version ေျပာင္းေျပာင္း မူလသီခ်င္းသံစဥ္နဲ႔စာသားက ေကာင္းျပီးသားမို႔ နားေထာင္ေကာင္းေနပါတယ္...။ ျမန္မာလို သီရိေဂ်ေမာင္ေမာင္က “အိပ္မက္၃၁” ဆိ္ုျပီးျပန္ဆိုထားတာလဲ နားေထာင္းလို႔ေကာင္းပါတယ္...။ ျမန္မာသီခ်င္းမွာေတာ့ ဒီဇင္ဘာ(၃၁) ရက္ကုန္လြန္လို႔ ေနာက္တစ္ႏွစ္ကူးေတာ့မယ့္အေၾကာင္းေလးကိုပဲ အလြမ္းဖြဲ႔ေလးနဲ႔ေရးထားတာပါ...။

ဒီ Last Christmas မွာက်ေတာ့ စာသားအဓိပၸါယ္ေလးက ျပီးခဲ႔တဲ႔ ခရစ္စမတ္မွာ တစ္စံုတစ္ဦးထံ သူ႔အသဲႏွလံုးကို အပ္ႏွံထားခဲ႔လိုက္ရတဲ႔ အေၾကာင္းေလးကိုပဲ လြမ္းစရာေလးနဲ႔ လွလွပပ သီဖြဲ႔စပ္ဆိုထားတာပါ..။ George Michael ကေန ဒီဘက္ေန႔ မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေလးေတြအထိ ဒီသီခ်င္းေလးက ေရစီးေၾကာင္းထဲ ေမ်ာပါေနဆဲပါပဲ....။

Christmas သီခ်င္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို နားေထာင္ခဲ႔ဖူးပါတယ္..။ အထင္ကရသီခ်င္းေတြျဖစ္တဲ႔ Sliver Bell, Silence Night, Holy Night, White Christmas တို႔ေပါ့...။ တခ်ိဳ႔ကလဲ Jingle Bell မပါရင္ Christmas ကမျပည့္စံုဘူးလို႔ဆိုျပန္တယ္....။ Last Christmas ကိုေရြးခ်ယ္ေရးလိုက္ရတာကေတာ့ သီခ်င္းရဲ႕သံစဥ္ေရာ စာသားပါၾကိဳက္ႏွစ္သက္လို႔ပါ....။

ကဲ....ဘေလာ့ဂ္ေမာင္ႏွမအားလံုးကိုေရာ... စာလာဖတ္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုပါ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္ဗ်...


Merry Christmas & Happy New Year ပါ.....


မိုးေငြ႔

Tuesday, 22 December 2009

ေႏြဥၾသေလးလြမ္းတဲ႔ ၀င္ရိုးစြန္းက....ႏွင္း


u တို႔ဆီမွာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေအးခဲတုန္ခိုက္ေနသလဲဆိုတာ u ပို႔ေပးတဲ႔ ဓါတ္ပံုကိုၾကည့္တာနဲ႔တင္ ေက်ာထဲစိမ္႔သြားခဲ႔တယ္..။ ေကာင္းကင္ဆီက ၀ါဂြမ္းစိုင္ေတြေၾကြက်လာသလား...။ ႏွင္းပြင့္ ႏွင္းဖတ္ျဖဴျဖဴ ေဖြးေဖြးေတြက မိုးရြာခ်လိုက္သလို u ထိုင္တဲ႔ အုတ္ေဘာင္ေအာက္ေျခမွာ၊ u ေနာက္ေက်ာဆီမွာ၊ u ေဘးပတ္ပတ္လည္မွာ ႏွင္းပံုေတြ...ႏွင္းပံုေတြ..ေဖြးလို႔..။ အေႏြးထည္ထူထူပြပြ ၀တ္ထားတာေတာင္ u ၾကည့္ရတာ ေအးေနဦးမယ့္ပံုပဲ..။ ဒီလိုရာသီမ်ိဳးမွာ ေက်ာင္းေစာေစာသြားရမွာ u ေတာ့ အိပ္ယာထဲက ထခ်င္မွာမဟုတ္ဘူးေနာ္..။ စာေမးပြဲကလဲ ဒီလိ္ုရာသီက်မွွေတြ ဆက္တိုင္ေျဖရမယ့္အခ်ိန္...။

ျပီးေတာ့ u အခန္းထဲမွာ u အိပ္ရတဲ႔ေနရာက heater နဲ႔ တည့္တည့္ဆိုေတာ့ ခုလိုေအးစိမ္႔ခ်မ္းျမတဲ႔ရာသီမွာေတာ့ အေတာ္ကိုေႏြးေထြးမွာပါပဲ..။ ေႏြေရာက္ရင္သာမစားသာမွာ..။
u ဓါတ္ပံုကိုၾကည့္ရင္း ဒီလိုႏွင္းခဲေတြကို ကိုင္ၾကည့္ဖူးခ်င္လိုက္တာလို႔ u ကိုေျပာျပေတာ့ ကိုယ့္ကို ကိုးရီးယားသြားလည္ေပါ့တဲ႔ u က...။ ဟင့္အင္း...ကိုယ္....ကိုးရီးယားထက္ u နဲ႔ျမစ္ၾကီးနား သြားလည္တဲ႔အခါ ကံေကာင္းရင္ ခါကာဘိုရာဇီက ႏွင္းခဲေတြကို မကိုင္ၾကည့္ရဘူးလို႔ ဘယ္သူေျပာႏိုင္မလဲ ...မဟုတ္ဘူးလား..။

တကယ္တမ္း u က ႏွင္းေတြနဲ႔တူတယ္ u ရဲ႔...။ u စိတ္ေတြက ႏွင္းေတြလို အျဖဴထည္သက္သက္ပဲ..။ u အမူအက်င့္ေတြကလဲ ႏွင္းေတြလိုပဲ ေအးစက္စက္နဲ႔ေလ..။ ကိုယ္ကေတာ့ အျပင္မွာမျမင္ဖူးေသးတဲ႔ ႏွင္းကို စိတ္ကူးပံုေဖာ္ျပီး လြမ္းတတ္သူေပါ့...။ ျပီးေတာ့ ေႏြဦးမွာ တြန္ျမည္တတ္တဲ႔ ဥၾသငွက္ငယ္လဲျဖစ္ေသးတယ္..။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္အိမ္ကုိ္ယ္႔မိသားစုနဲ႔ အေ၀းဆံုးတစ္ေနရာမွာ တုိင္းျပည္တာ၀န္...ကိုယ့္တာ၀န္ကိုေက်ပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္ရင္း u ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္ေနလိမ္႔မယ္လို႔ ကိုယ္ယံုၾကည္ပါတယ္...၀င္ရိုးစြန္းက...ႏွင္း.....ရယ္.....။

ၾကိဳျပီးႏႈတ္ဆက္ပါတယ္....ႏွင္း...Merry Christmas & Happy New Year ေနာ္.....

မိုးေငြ႔

ႏွင္းမိုးေတြရြာခ်မယ့္ ဒီဇင္ဘာညကဗ်ာ..


ခ်ယ္ရီပြင့္ေတြေ၀တဲ႔.. ...
ႏွင္းဇာပု၀ါေလေျပေအာက္မွာ
အရပ္ရွည္သြယ္သြယ္
၀ိုင္းစက္တဲ႔ပ်ားရည္ေရာင္မ်က္လံုးရယ္
ဆရာ၀န္ေဖေဖနဲ႔ေမေမ
ေမြးဖြားေပးလိုက္တာက
ဟန္နီေလး”ဆိုတဲ႔ ကေလးေလးပါတဲ႔....။

ေအးခ်မ္းတဲ႔ ေတာင္တန္းေတြ၀န္းရံ
လွပတဲ႔ ထင္းရွဴးေတာ အစီအရီ
နိမ္႔ခ်ီျမင့္ခ်ီ ေျမနီလမ္းေလးမွာ
သူကေလး ေျမာပါၾကီးျပင္းခဲ႔ပါရဲ႔....။

မြန္ျမတ္တဲ႔ ႏွလံုးသား
ဂရုဏာေတြပ်ိဳးလို႔
ေသာကကိုျငိမ္းသတ္
ပရဟိတစိတ္ဓါတ္ေတြယိုဖိတ္
ကေလးသူငယ္ေတြကို ကယ္တင္ဖုိ႔
ကမၻာေလာကထဲကို....
ဒီ ကေလးေလး ေရာက္လာခဲ့တယ္...။

အို....ကေလးရဲ႔၀ိဥာဥ္ထဲ
အၾကင္နာရနံ႔ေတြ ေပ်ာ္၀င္ေနေလရဲ႔...
အႏုပညာအေငြ႔အသက္ေတြ လႊမ္းျခံဳေနေလရဲ႔...
ဂီတေရာင္စဥ္ေတြ စီးဆင္းေနေလရဲ႔.....
ႏႈတ္ခ်ိဳခိ်ဳနဲ႔ ဟာသယဥာဏ္ေတြ ကြန္႔ျမဴးေနေလရဲ႔....။

Honey ....ေရ
Honey ....ေရ
Honey ....ေရ
ကေလးျပန္မလာႏိုင္တဲ႔
ေဆာင္းညမ်ား ေ၀းကြာမႈက
ငါးႏွစ္တိုင္ခဲ႔ေလျပီ....။

သတိရျခင္းေတြေပြ႔ပိုက္ျပီးလဲ
ရင္ခြင္နဲ႔ အနီးဆံုးမွာထားမယ္..
မ်က္၀န္းမွာ မိုးျပိဳလို႔
ရင္ေတြရႊဲရႊဲစိုေအာင္
ႏွင္းမိုးေတြ ရြာခ်မယ့္
ဒီဇင္ဘာညတစ္ညမွာ
ကေလးခ်စ္တဲ႔ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို
ေမြးေန႔လက္ေဆာင္အျဖစ္
မၾကီးၾကိဳးစားသီကံုးႏိုင္ခဲ့တယ္....။

ေအာ္....ဘာလိုလိုနဲ႔
ကေလးေလးေတာင္
အသက္၂၄ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ျပီတဲ႔....။


မိုးေငြ႔


23.12.09 မွာက်ေရာက္မယ့္ ဟန္နီေလးေမြးေန႔အတြက္ ကဗ်ာေလးပါ...။ သမီး ေမြးေန႔မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ....။

“ဟန္နီ”ဆိုတာ လူမႈေရးေခါင္းစဥ္ေအာက္က “က်မ၏ပ်ားရည္စက္ကေလး”ထဲက ကေလးပါ....

Friday, 18 December 2009

အိပ္မက္ေလး


ေကာင္ေလးေရ
မင္းဟာ...
ငါ့ရင္ခုန္သံကိုၾကိဳးညွွိ
ခ်စ္ျခင္းရဲ႔ သံစဥ္ေတြ သီဆိုေစခဲ႔သူပါ....။

ငါ့အာရံုေတြေမွ်ာလြင့္
မင္းအတြက္.....
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ စပ္ဆုိတတ္ခဲ႔ျပီေလ...။

ရိုးစင္းတဲ႔ ငါ့ဘ၀ထဲ
စိမ္းလန္းတဲ႔ ေတာအုပ္ေတြ
ေဆာင္က်ဥ္းေပးခဲ့သူပါ....။

ငါတို႔ေ၀းသြားတဲ႔အခါ
အၾကိမ္ၾကိမ္ျပန္မက္ဖို႔
ပန္းႏုေရာင္အိပ္မက္တခ်ိဳ႔
ေပးအပ္တတ္တဲ႔ မင္းကို
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္......။ ။

HNS(TG)

Monday, 14 December 2009

ႏွင္း


ႏွင္းဖြဲဖြဲေအာက္တြင္ ရွင္ႏွင့္က်မ ျမစ္ကူးေပါင္းမိုးတံတားၾကီးေပၚမွာ အတူလမ္းေလွ်ာက္ခဲ့ၾကေသာ ဇန္န၀ါရီနံနက္ခင္းတစ္ခုကို သတိရမိသည္..။ အေပၚယံမွာ ေရခဲေနတသာျမစ္ကို တံတားအုတ္ လက္ရန္းေဘာင္မွာ ငံု႔ၾကည့္ရင္း အဲသည္ ေရခဲလႊာေပၚမွာလမ္းေလွ်ာက္ခ်င္စိတ္ျဖင့္ အသည္းယား ေနေသာ က်မကို ရွင္ရယ္ေမာခဲ့ပါသည္..။

“အဲဒီေရခဲလႊာက ပါးပါးေလးကြ၊ မင္းကိုယ္အေလးခ်ိန္ကိုမခံ ႏိုင္ေသးဘူး၊ အဲဒီေပၚမင္းမတ္တတ္ရပ္လိုက္တာနဲ႔ ေရခဲလႊာေလးကြဲအက္ျပီး မင္းတစ္ကုိယ္လံုးေရခဲေရထဲ နစ္သြားမွာေပါ့”

“နစ္ခ်င္မွလဲ နစ္မွာေပါ့”
ဘာေၾကာင့္မ်ား က်မရွင္ႏွင့္ အတိုက္အခံလုပ္ခဲ့မွန္းမသိပါ။ အဲသည္စကားကုိေျပာခဲ့တုန္းက က်မျပံဳးစစမ်က္ႏွာေပး ရွိေနခဲ့လိမ္႔မည္ဆိုတာေတာ့ ေသခ်ာပါသည္။ သို႔ေသာ္ ရွင္ကေတာ့ က်မစ ေနာက္လိုက္သည္ဟု ခံစားမိပံုမေပၚခဲ႔ပါ။

“စမ္းၾကည့္ခ်င္သလား...ဟုတ္လား”

ရွင္၏ ခပ္တည္တည္ မ်က္ႏွာထားက က်မ၏ မခံခ်င္စိတ္ကိုဆြေပးလိုက္သလိုရွိသည္။

တကယ္ေတာ့ ျမစ္ကမ္းေဘးက ထိုင္ခံုတန္းလ်ားေလးမွာပဲ က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္ အတူထုိင္ခဲ႔ၾကဖို႔ေကာင္းသည္။ ထုိင္ခံပ်ဥ္ခင္းေပၚမွာ ႏွင္းေရျဖင့္ စုိရႊဲေနေစဦးေတာ့၊ က်မကသာထုိင္ခ်င္သည္ဆိုလွ်င္ ရွင္က အေပၚ၀တ္ႏွင္းကာအက်ၤီကိုခၽြတ္ျပီး ခံုေပၚမွာျဖန္႔ခင္းထားေပးေကာင္းေပးလိမ္႔မည္။ ျပီးဆံုးသြားခဲ႔ေသာ ကာလမ်ား၏ တကယ္မျပဳလုပ္ျဖစ္ခဲ့ေသာ အေၾကာင့္အရာကို “အကယ္၍”ဆိုေသာစကားလံုးျဖင့္္ ျပန္လည္ မွန္းဆၾကည့္ရတာ ရင္နာစရာေကာင္းပါသည္။

ျမစ္ကမ္းေဘး ျမက္ေျခာက္အစပ္မွာ မတ္တတ္ရပ္ရင္း က်မ၏ ေျခတစ္ဖက္ကို ျမစ္အေပၚယံ ေရခဲလႊာျပင္ေပၚသို႔မရဲတရဲခ်ၾကည့္လိုက္ခ်ိန္တြင္ ရွင္သည္ လက္ႏွစ္ဘက္တင္းတင္းပိုက္ကာ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွ ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့သည္။ ရွင့္မ်က္ႏွာထားကို က်မ မၾကိဳက္ပါ။ ကေလးဆိုးတစ္ေယာက္ကို မွတ္ေလာက္သားေလာက္ ဒုကၡေတြ႔စမ္းပါေစ...ဟူေသာ မ်က္ႏွာထားမ်ိဳးျဖစ္သည္။ အလုိလိုက္ေသာ ေမာင္တစ္ေယာက္၏ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးစြာ အေလွ်ာ့ေပးလိုက္ေသာ၊ ဒုကၡျဖစ္လွ်င္ေတာ့ ကယ္တင္ႏိုင္ရန္ အဆင္သင့္ေစာင့္ေနေသာ အျပံဳးမ်ိဳးရွင္ဘာေၾကာင့္ မျပံဳးႏိုင္ခဲ႔ရတာလဲ။ က်မေရမကူးတတ္မွန္းလည္း ရွင္ေကာင္းေကာင္းသိခဲ့သည္။ ဤျမစ္သည္ လူ႔အရပ္သံုးျပန္စာေလာက နက္ရိႈင္းသည္ဟုလည္း မၾကာမီကပဲ ရွင္ေျပာထားခဲ့သည္..။ က်မေရနစ္မသြားႏုိင္ေပဘူးလား..။ က်မေရနစ္သြားခဲ႔လွ်င္ ရွင္ဆယ္မည္မဆယ္မည္ မေသခ်ာေသာ္လည္း ရွင္ မဆယ္ႏိုင္မီမွာပင္ အေအးဒဏ္ေၾကာင့္ က်မေသသြားႏုိင္ခဲ့ပါသည္။

တံတားေအာက္ေျခ အုတ္တုိင္ၾကီးကို အားျပဳဖက္တြယ္လ်က္ ေရခဲလႊာေပၚသို႔ခ်ထားေသာ ေျခတစ္ဘက္ကို ဖိနင္းလိုက္သည္။ ေျခတစ္ဘက္၏ ခပ္ဖိဖိအေလးခ်ိန္ကို ေရခဲလႊာက ေကာင္းေကာင္းခံႏိုင္သားပဲ..။ သို႔ေသာေျခနွစ္ဖက္လံုး စံုရပ္ၾကည့္ဖို႔ျဖင့္ က်မမ၀ံ့ရဲပါ..။ တနည္းအားျဖင့္ ရွင့္ေရွ႔ေမွာက္မွာ က်မအရွက္ကြဲမခံသင့္ပါ..။

ေရွ႔ဆက္လည္းမနင္းရဲ။ လက္ေလွ်ာ့ကာေနာက္သို႔လည္း ျပန္မဆုတ္ခ်င္။ အုတ္တိုင္ၾကီးကိုဖက္လ်က္ ၾကာျမင့္စြားေတြေတြၾကီး မီွရပ္ေနခဲ႔သည့္ က်မပံုစံကို က်မျမင္ေယာင္ၾကည့္မိသည္..။ ဒဏ္ေပးခံရေသာ ကေလးတစ္ေယာက္လိုျဖစ္ေနခဲ့ပါလိမ္႔မည္..။ ေနာက္ဘက္ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာရွင္က လက္ပိုက္မတ္တတ္ရပ္လ်က္ က်မက အုတ္တုိင္ကို မီွကပ္ျပီး ျမစ္ကမ္းေပၚမွာ ေျခတစ္ဖက္၊ ေရခဲျပင္ေပၚမွာေျခတစ္ဖက္ေထာက္ကာ မတ္တတ္ရပ္လ်က္။ အဲဒီပံုစံသည္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ အရူးမူးခ်စ္ေနခဲ့ၾကသည့္ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးပံုစံေတာ့ျဖင့္မဟုတ္ႏိုင္ပါ..။

အဲသည္အတိုင္း ဘယ္ေလာက္ၾကာေအာင္ ဆက္လက္ေပကပ္ေနႏိုင္ၾကပါ့မလဲဟု က်မစိတ္ပူမိခဲ့သည္..။ ရွင့္ဆီက က်မကိုလွည့္ျပန္ရလွ်င္ေကာင္းမလား၊ က်မဆီသို႔ရွင္တိုးကပ္လာကာ လက္တြဲေလမလား။ တစ္ေယာက္ေယာက္ေတာ့ စတင္လႈပ္ရွားဖို႔လိုလိမ္႔မည္..။ က်မကပဲ အရံႈးေပးလိုက္ပါေတာ့မည္ ...ဟူသည့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ျဖင့္ ေျခလွမ္းျပန္ဆုတ္္ဖို႔ အားယူဆဲမွာ ရွင့္အသံကိုက်မၾကားရသည္..။

“ကဲ...ကဲ...ေတာ္ေလာက္ျပီ”

စိတ္မရွည္ႏိုင္ေတာ့ေသာ လူၾကီးတစ္ေယာက္၏အသံမ်ိဳးျဖင့္ ရွင့္ေျပာခဲ့တာ သည္စကားတစ္ခြန္းပါပဲ..။
က်မကပ်ာကယာ ျပန္လွည့္လာရေသာ္လည္း မ်က္ႏွာကိုေတာ့ ေျမျပင္ရွိရာသို႔ ငံု႔ေနေစခဲ႔သည္..။ ရွင္က က်မကိုလက္မကမ္းေပးခဲ့ပါ..။ ထို႔ေၾကာင့္ က်မရွင့္ကိုမမီွတြယ္ခဲ႔ရပါ..။

အကယ္၍သာ...“မင္းဘာျဖစ္လို႔ ဒီေလာက္ရူးရတာလဲ”ဟု တစ္ခြန္းေလာက္ ရွင္ဘက္က အျပစ္ဆိုခဲ့လွ်င္က်မတို႔သည့္ထက္ပို၍ အသက္၀င္လႈပ္ရွားသြားခဲ့မည္ထင္သည္..။

“က်မ အခုလို ေရခဲေနတဲ႔ ျမစ္တစ္ခုေပၚမွာ တစ္ခါမွ ေျခမခ်ၾကည့္ဖူးလို႔ပါ” ဟုက်မဘက္က္ ေျဖရွင္းႏွစ္သိမ္႔ခြင့္ ရသြားခဲ႔ႏိုင္ပါသည္..။ ထုိစကားေၾကာင့္ ရွင္ရယ္ေမာေကာင္း ရယ္ေမာလိမ္႔မည္..။ ႏွာေခါင္းရံႈ႔ေကာင္းရႈံ႔ ခဲ့လိမ္႔မည္..။ ထိုသို႔ဆုိလွ်င္ က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္စကားမေျပာဘဲ အၾကာၾကီးတိတ္ဆိတ္စြာ လမ္းေလွ်ာက္သြားေနခဲ့ရသည့္ အျဖစ္လည္း ျဖစ္လာခဲ႔မွာမဟုတ္ပါ..။

ယခုေတာ့ ရွင္က ေအးေအးေဆးေဆးေရွ႔မွလမ္းေလွ်ာက္သြားေနခဲ့သည္..။ က်မက ေဘးမက်တက် ေနာက္မက်တက် ေနရာမွ ခပ္ခြာခြာလိုက္၍လမ္းေလွ်ာက္သြားေနခဲ့သည္..။

ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုးကလည္း က်မတို႔အေျခအေနႏွင့္လိုက္ေလ်ာညီေထြစြာပင္ ေအးစက္ထုိင္းမိႈင္းေနခဲ့သည္။

က်မတို႔အနီးမွာ ျမင္ေနရသည္က အနက္ေရာင္ကဲေနသည့္ (သစ္ရြက္သစ္ခက္ရွားပါးေသာ) သစ္ကိုင္းသက္သက္သစ္ပင္မ်ား၊ ထိုအနက္ေရာင္ေပၚမွာတစ္ပိုင္းတစ္စ ဖံုးအုပ္လ်က္၊ တစ္၀က္တစ္ပ်က္ တြဲလဲက်ေနေသာ ႏွင္းပြင့္ႏွင္းဆုပ္ျဖဴလြလြမ်ား၊ အပင္ႏွင့္ အေဆာက္အအံုတို႔၏ ေအာက္ေျခမွာ ပံုက်ေနသည့္ ထူထပ္ေသာ ႏွင္းထုလြင္ျပင္မ်ား၊ က်မတို႔လိုပင္ စုိက္စိုက္ စိုက္စိုက္ႏွွင့္ လမ္းေလွ်ာက္ေနသူတခ်ိဳ႔၏ ေလးလံထိုင္းမိႈင္းဟန္ရွိေသာ ခပ္မည္းမည္းအေပၚ၀တ္အက်ီၤ ထူထူပြပြၾကီးမ်ား။ အားလံုးသည္ အျဖဴအမည္းနီးပါးအေရာင္ေလွ်ာ့ခ်ထားသည့္ ဗီဒီယိုျပကြက္ျမင္ကြင္းတစ္ခုႏွင့္ တူေနခဲ့သည္..။ ၾကည့္ေလရာမွာေတာ့ ႏူးညံ့ပြေရာင္းေသာ ၀ါဂြမ္းစိုင္ေတြလို ျဖဴေဖြးေနသည့္ႏွင္းေတြ။ မိုးေကာင္းကင္ေပၚက တိမ္ေတြ ေျမျပင္ေပၚ အကုန္ဆင္းလာၾကသလို ခမ္းနားလွပေသာ ႏွင္းေတြ...။

ႏွင္းကို က်မခ်စ္သည္...။

ႏွင္းျမဴေတြဆိုင္းေနသည့္ အပူပိုင္းေဒသက ေဆာင္းနံနက္ခင္းေတြကိုလည္း က်မခ်စ္သည္..။ ေကာင္းကင္ဆီမွ တဖြဲဖြဲလြင့္က်လာတတ္ေသာႏွင္းပြင့္ ႏွွင္းဖတ္ကေလးမ်ားကိုလည္း က်မခ်စ္သည္။ ယုတ္စြအဆံုး ျမာေသးေသးေလးေတြလို မ်က္ႏွာဆီသို႔ စူးခနဲ လာ၍ထိမွန္ေသာ ေအးစက္တုန္ခိုက္ေစသည့္ မိုးႏွင္းစိုစိုမ်ားကိုပင္လွ်င္ က်မခ်စ္ပါသည္..။

ႏွင္းကိုက်မခ်စ္မွန္း ရွင္ေကာင္းေကာင္းသိခဲ့သည္..။ အဲဒါေၾကာင့္အေရွ႔ေျမာက္ပိုင္းေဒသရွိ တကၠသိုလ္ျမိဳ႔ကေလးသို႔ က်မေရာက္ဖူးေအာင္ ရွင္လိုက္ပို႔ခဲ့သည္ပဲ မဟုတ္ဘူးလား...။

ပထမဦးဆံုး အၾကိမ္ ႏွင္းေတြကို လက္ခုပ္ျဖင့္ ဆုပ္ယူ၍ ႏွင္းေဘာလံုးလုပ္ၾကည့္ရစဥ္က ဆုိလွ်င္ ေဟာဒီကမၻာၾကီးမွာ အသက္ရွင္ေနထိုင္ခြင့္ရတာ အင္မတန္ထုိက္တန္တာပဲဟု က်မၾကည္ႏူးစြာပင္ ေက်နပ္သြားခဲ့ရပါသည္..။

ငယ္စဥ္က ကေလးဘ၀တုန္းက ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားေတြထဲမွာ သို႔မဟုတ္ ေရာင္စံု ဓါတ္ပံုစာအုပ္ၾကီးထဲမွာ ႏွင္းေတြျဖဴေဖြးကာ အဆုပ္လိုက္ အပံုလိုက္ျဖစ္ေနသည္ကို ၾကည့္ရတုိင္း အသည္းတယားယားႏွင့္ေပ်ာ္မိသည္..။ ၾကည့္စမ္း...။ ဘယ္ေလာက္အဖိုးတန္လုိက္မယ့္ ႏွင္းေတြလဲ..။ တုတ္ေခ်ာင္းကေလးရဲ႔ ထိပ္ဖ်ားမွာႏွင္းေတြကိုလက္ခုပ္ျဖင့္ ဆုပ္ညွစ္ျပီး ေရခဲေပါက္စီမ်ားလုပ္လိုက္ရလွ်င္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္း လိုက္ေလမလဲ။ က်မတို႔ျမိဳ႔ကေလးမွာ ေရခဲပလုတ္တုတ္ကို ေရခဲေပါက္စီဟု ေခၚပါသည္..။ တုတ္ေခ်ာင္းကေလးမ်ားထိပ္ဖ်ားတြင္ ေရခဲျခစ္မြမြကေလးမ်ားကိုအလံုးလိုက္စုယူဆုပ္ညွစ္၊ ထုိေရခဲေပၚသို႔ အစိမ္းေရာင္၊ အနီးေရာင္၊ လိေမၼာ္ေရာက္ အေရာင္းဆိုးထားသည့္ သၾကားခ်ိဳရည္မ်ားကို စိုရႊဲေနေအာင္ ဆမ္းေပးလုိက္ေသာအခါ ကေလးေတြ အလြန္ၾကိဳက္သည့္ ေရခဲေပါက္စီျဖစ္သြားပါသည္..။ ေရခဲေပါက္စီသည္ၾကီးသည္္ အဲသည္ႏွင္းေတြကိုမ်ား ေတြ႔လိုက္ရလွ်င္..ဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္သြားလိုက္ေလမလဲ..။

တကယ္တမ္း ႏွင္းေတြကို လက္ျဖင့္စုယူဆုပ္ကုိင္ၾကည့္ႏိုင္သည့္အခ်ိန္မွာေတာ့ က်မသည္ ေရခဲေပါက္စီကို မက္ေမာေသာ ကေလးအရြယ္မွ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ လြန္ခဲ့ျပီးျပီမို႔ ႏွင္းဆုပ္ကေလးကို က်မ၏ပါးျပင္ႏွင့္သာ ခပ္ဖြဖြထိထားလိုက္မိသည္..။ ေအးခဲထံက်င္ခဲ့ျပီးေသာပါးျပင္သည္ ႏွင္းဆုပ္ကေလး၏ အေတြ႔ေၾကာင့္ ပို၍ေအးစက္စူးရွသြားခဲ့ေသးလား၊ က်မမမွတ္မိေတာ့ပါ..။ က်မမွတ္မိသည္က ရွင့္အျပံဳးသာျဖစ္သည္..။ အဲသည္အခ်ိန္မွာ က်မကို ၾကည့္၍သေဘာက်စြာျပံဳးလိုက္ေသာ ရွင့္အျပံဳးကို က်မခ်စ္ပါသည္..။ အဲသည္အျပံဳးကို ခရီးစဥ္တစ္ေလွ်ာက္လံုး က်မရခဲ့လွ်င္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ..ေနာ္..။

တကယ္ေတာ့ ရွင္သည္ ႏွင္းကိုမႏွစ္ျမိဳ႔သူျဖစ္သည္..။ အင္းေလ မႏွစ္ျမိဳ႔ဘူးဟု မေျပာသာလွ်င္ေတာင္မွ ႏွင္းကို မခ်စ္တာေတာ့အမွန္ပါပဲ..။ႏွင္းကို စိတ္မရွည္ႏိုင္တာလား၊ ႏွင္းကိုခ်စ္သည့္ က်မအေပၚစိတ္မရွည္ႏိုင္တာလား..။

ႏွင္းပြင့္ႏွင္းဖတ္ကေလးေတြကို ၾကည့္ေနသူခ်င္းအတူတူ က်မ၏ အေတြးႏွင့္ရွင့္အေတြးတို႔က ဘယ္တုန္းကမွတူညီခဲ့သည္မဟုတ္..။ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ညေနခင္းတုန္းက တစ္ထပ္ခ်င္းတစ္လႊာခ်င္း လ်င္ျမန္စြာ က်ဆင္းလာေနေသာ ပထမဆံုးႏွင္းဖတ္ကေလးမ်ားကို မွန္ျပဴတင္းေပါက္မွ လွမ္းၾကည့္ကာ က်မမွာေတာ့ အဲသည္ႏွင္းကေလးေတြကိုမ်က္ႏွာေမာ့လ်က္ ခံယူခ်င္စိတ္ျဖင့္ ရင္ခုန္ေနခဲ့သည္၊။ ရွင္ကေတာ့ ညစာကို အိမ္တိုင္ရာေရာက္လာပို႔ေပးဖို႔ စားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုသို႔ တယ္လီဖုန္းလွမ္းဆက္ေနခဲ့သည္..။ သေဘာက ညစာ စားဖုိ႔ထြက္ရင္းႏွင္းေတြကို က်မ မထိမကိုင္ရေတာ့ဘူးေပါ့..။

အဲဒီေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ၊ ညစာ စားအျပီးမွာ အျပင္သို႔ ခဏထြက္ျပီးလမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္သားပဲ..။

အဲသည္ညက ေဆာင္းရာသီ၏ ပထမဆံုးႏွင္းပြင့္မ်ားေအာက္သို႔ အေျပးထြက္သြားၾကိဳဆိုသူမွာ က်မတစ္ေယာက္တည္း ရိွခဲ႔ဟန္တူပါသည္..။

တဖြဲဖြဲက်လာေနေသာ ျဖဴလြလြ ႏွင္းပြင့္ႏွင္းဖတ္ကေလးမ်ားကို မ်က္ႏွာေမာ့လ်က္၊ လက္ႏွစ္ဖက္ေဘးသို႔ ဆန္႔တန္းလ်က္ က်မၾကိဳဆိုခဲ့ေတာ့သည္..။ မ်က္ႏွာကို ေဒါင္လိုက္မ်ဥ္း အေနအထားမွ ေဘးတိုက္ေရျပင္ညီမ်ဥ္ႏွင့္ တတန္းတည္းျဖစ္သြားေအာင္ ေမာ့ပစ္လိုက္ေသာအခါ ျမင္ရေသာ ေကာင္းကင္နက္ျပာေရာင္သည္ ႏွင္းပြင့္ႏွင္းဖတ္မ်ား ေဖာက္ရက္ထားေသာ ဇာပ၀ါတစ္ခုျဖင့္ ၀ိုးတ၀ါး ကာဆီးလ်က္ရွိသည္..။ လွပေသာ ေဆာင္းညပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္မွာ ၾကယ္ပြင့္ေလးေတြေတာင္ပါေန ေသးေတာ့သည္..။

မ်က္ႏွာေပၚမွာ လက္ဖ၀ါးအစံုေပၚမွာ ႏွင္းဖတ္ေလးေတြ တင္လာသည္ကို ေအးစက္စြာခံစားရင္း ပါးျပင္ဆီမွာ စူးရွထံုက်င္မႈကိုခံစားရင္ က်မရင္ထဲမွာေတာ့ စိတ္လႈပ္ရွားမႈမ်ားစြာျဖင့္ ေႏြးေထြးလ်က္ရိွခဲ့သည္..။

“ဒီေလာက္ေအးခဲလွတဲ႔ အျပင္ဘက္မွာ မင္းဘာလုပ္ေနတယ္လို႔ မင္းထင္လဲ”

ရွင့္စကားသံက က်မေနာက္မွာေပၚလာေသာအခါ က်မလွည့္မၾကည့္ဘဲ ရွင္ျပံဳးေနသည္ကို ခံစားလုိက္ရသည္..။

ေနာက္တာ့ က်မမ်က္ႏွာႏွင့္ ေကာင္းကင္ၾကားမွာ ရွင့္မ်က္ႏွာက ပိတ္ဆီးကာလိုက္ပါသည္..။ နက္ျပာေရာက္ေကာင္းကင္ကိုမျမင္ရ၊ ႏွင္းဇာပ၀ါကို မျမင္ရ၊ ၾကယ္ေတြကိုမျမင္ရ။ ခဏကေလး။ က်မၾကယ္ႏွစ္ပြင့္ကိုေတာ့ျမင္ေနခဲ့ရ၏..။ စူးရွစြာ လင္းလက္သည့္ ၾကယ္ကေလးႏွစ္ပြင့္ေပါ့..။ တကယ္ပဲ ထုိၾကယ္ပြင့္ကေလးေတြ ျပံဳးေနခဲ႔ပါသည္..။

“အထဲကို၀င္ေတာ့”

ေႏြးေထြးေသာ ရွင့္လက္မ်ား၏ ႏူးညံ့စြာေထြးဆုပ္မႈကို လုိက္ေလ်ာရင္း ထိုၾကယ္ပြင့္ကေလးတစ္စံု၏ေနာက္သို႔ လိုက္သြားခဲ့ေသာ က်မ၏ေျခလွမ္းမ်ားေျမႏွင့္ မထိခဲ့ပါ...။ ေႏြးေထြးေသာအေပၚ၀တ္အက်ီၤပြပြၾကီးထဲ့သို႔ က်မကိုယ္ခႏၶာေလးလွစ္ခနဲ ၀င္ေရာက္ေပ်ာက္ကြယ္သြားေသာအခါ..က်မ၏ အာရံုထဲသို႔ အေ၀းဆီမွ
တကယ္မၾကားႏိုင္ေသာ ဂီတတစ္ခု တျဖည္းျဖည္း၀င္ေရာက္လႊမ္းျခံဳလိုက္ေတာ့သည္..။

ေျခလွမ္းလွမ္းဖုိ႔လည္းေမ႔၊ စကားေျပာဖို႔လည္းေမ့၊ အသက္ရွႈဖို႔ပင္ေမ႔ေအာင္ က်မကိုစိုးမိုးလုိက္သည္က အာရံုထဲက သီခ်င္းသံစဥ္တစ္ခုျဖစ္ခဲ့သည္..။

“မင္း ဘာေတြေတြးေနတာလဲ”

“သီခ်င္းတစ္ပုဒ္”

က်မသီခ်င္းႏွင့္ ဂီတကိုႏွစ္သက္မွန္းလည္း ရွင္သိခဲ့ပါသည္..။

“ဘာသီခ်င္းလဲ”

အဲသည္လို ရွင္ေမးလိုက္ေတာ့မွပဲ က်မ မေျဖတတ္သည့္ အေျဖတစ္ခုကို စခဲ့မိျပီဟု ေနာက္က်စြာ သိလုိက္ရေတာ့သည္..။

ဘာသီခ်င္း...ဟုေျဖေတာ့ေရာ ရွင္သိမွာတဲ့လား...။ ကိုေစာညိန္းကို ရွင္မွမသိႏိုင္ဘဲ..။ “ခ်စ္ႏွင္းမႈန္”ဆိုတာကို ရွင္ဘယ္လိုလုပ္ျပီးသိႏိုင္မွာလဲ..။ ရွင္မ်ား နားလည္ခံစားႏိုင္မည္ဆိုလွ်င္ အဲသည္သီခ်င္းကို က်မဆိုညည္းျပလိုက္ခ်င္ပါသည္..။

ရႊရင္အံု......လိႈင္းခုန္ၾကြလို႔ရယ္...ႏွင္းမႈန္ေၾကြေလတိုင္း၀ယ္...သြယ္...မ်က္ရည္၀ိုင္းခဲ႔ညတိုင္းမယ္... ေမာင့္မွာသာကြယ္၊ တစ္ရံေရာအခါက....ေမာင္နဲ႔မယ္ ခ်စ္ၾကိဳးေႏွာင္ကာသြယ္.... ေငြဇာရံု...ျခံဳလႊာပုံသို႔ႏွယ္... ခ်စ္ႏွင္းမႈန္ တဖြဲဖြဲၾကဲကာ မစဲေတာ့တယ္.....

“ႏွင္းေတြက်တဲ႔ ညတိုင္း မ်က္ရည္လည္ရတဲ႔ လြမ္းတတ္တဲ႔ ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္ရဲ႔ သီခ်င္းေပါ့”

ဘာသာစကားမကၽြမ္းက်င္ေသာေၾကာင့္ က်မ၏ အေျဖသည္ သီခ်င္း၏ နက္နဲမႈႏွင့္ ဘာမွမယွဥ္သာေအာင္
ေပါ့ပ်က္ခဲ့မည္ ဆိုလွ်င္ ကိုေစာညိန္းေရာက္ရာဘ၀မွ ခြင့္လြတ္ႏိုင္ပါေစဟုသာ ဆုေတာင္းရပါေတာ့မည္..။

“ဘာေၾကာင့္ သူကလြမ္းရတာတဲ႔လဲ”

“ေၾသာ္ကြယ္....သိပ္ခ်စ္ခဲ႔တဲ႔ခ်စ္သူႏွစ္ဦး အျပီးအပိုင္ေ၀းကြာသြားခဲ႔ရတဲ႔အခါ တစ္ခါတစ္ခါ ၾကံဳၾကိဳက္တိုက္ဆုိင္မႈေတြရွိလာရင္ ခံစားခ်က္ျပင္းထန္တဲ႔လူက လြမ္းရတတ္တာပဲ မဟုတ္လား”

က်မအေျဖေၾကာင့္ ရွင္ပုခံုးတြန္႔သြားခဲ႔သည္ဆိုေတာ့ သူ႔ခံစားမႈကို ရွင္အသိအမွတ္မျပဳခ်င္သည့္ သေဘာေပါ့ ေနာ္..။ အဲသည္အေတြးေၾကာင့္ က်မ၀မ္းနည္းသြားခဲ့မိပါသည္...။

ရွင္စိတ္မရွည္စြာေရရြတ္သတိေပးလိုက္ေသာ တစ္...ႏွစ္...သံုး ...ဂဏန္းစဥ္ေတြကို က်မခ်စ္သည္..။

ရွင္ေဖ်ာ္ျပီးသားေကာဖီကိုေသာက္ဖို႔ က်မအျပင္သို႔ မထြက္လာေသးဘူးဆိုလွ်င္ ရွင့္ႏႈတ္ဖ်ားမွ တစ္ႏွစ္သံုးေရရြတ္သံကို က်မၾကားရတတ္သည္။

“ကိုယ္ တစ္ ႏွစ္ သံုး တစ္ဆယ္ထိေရျပီးလို႔မွ မင္းေကာ္ဖီမေသာက္ေသးဘူးဆိုရင္ အဲဒီေကာ္ဖီခြက္ကို ကိုယ္သြန္ပစ္လုိက္ေတာ့မွာေနာ္၊ တစ္ ႏွစ္ သံုး....ေလး ”

က်မသည္ စိတ္ေကာက္တတ္္သည့္ ကေလးတစ္ေယာက္မဟုတ္ခဲ့ပါ။ သို႔ေသာ္ စိတ္ေကာက္တတ္သည့္ ကေလးတစ္ေယာက္ကို ဆက္ဆံသလို ဆက္ဆံခံရေသာအခါ ပထမပိုင္းမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ေအာင့္သက္သက္ခံစားခဲ႔ရ၏။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အဲဒီလို ဆက္ဆံခံရတာကို ေက်နပ္သလိုရွိလာသည္။ ထိုအခါ မၾကာခဏပင္ စိတ္ေကာက္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္မိခဲ့ေတာ့သည္။ ရွင္ တစ္ ႏွစ္ သံုး ေရရြတ္ျပီး က်မကို သတိေပးျခိမ္းေျခာက္ရေသာအၾကိမ္တုိင္းသည္ က်မတကယ္ စိတ္ေကာက္ေနခဲ့ျခင္းမဟုတ္ပါ။ ရွင့္ႏႈတ္ဖ်ားမွ တစ္ ႏွစ္ သံုး ေရရြတ္သံကို ၾကားခ်င္စိတ္တို႔ျဖင့္လည္း က်မစိတ္ေကာက္ခ်င္ေယာင္၊ သို႔မဟုတ္ တစ္ခုခုျပဳလုပ္ဖုိ႔ေမ႔ေလ်ာ့ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခဲ့မိတတ္ပါသည္။

“စာၾကည့္စားပြဲေပၚက စာအုပ္ပံုၾကီးကို ရွင္းပစ္ပါလို႔ ကိုယ္ေျပာေနတာ ဘယ္ႏွၾကိမ္ရွိျပီလဲ၊ အခုသြားရွင္းခ်ည္ေတာ့”

ရွင့္စကားသံကို မၾကားသလိုေရဒီယိုကို သဲၾကီးမဲၾကီး နားေထာင္ရင္း တကယ္ပ်င္းရိေနခဲ့တာလည္းရွိဖူးပါသည္..။ ထုိစဥ္က ရွင္သည္ က်မနားေထာင္ေနေသာ ေရဒီယိုလိုင္းအစား တျခားလိုင္းတစ္ခုခုကို ေျပာင္းပစ္ခဲ့သည္။ အသံကိုလည္း တိုးသြားေအာင္ ေလွ်ာ့ခ်ပစ္ခဲ့သည္။

“ကိုယ္ တစ္ ႏွစ္ သံုး တစ္ဆယ္ထိ ေရျပီးလို႔မွာ မင္း အလုပ္မစေသးဘူးဆိုရင္ မင္းကို အကီ်ၤေကာ္လာကေန ဆြဲယူျပီး အဲဒီစားပြဲေပၚ ပစ္တင္လိုက္မယ္ေနာ္...တစ္ ..ႏွစ္....သံုး ”

က်မသည္ ရွင္ ႏႈတ္ဖ်ားမွ ေရရြတ္ေသာ ဂဏန္းစဥ္တို႔ကို ခ်စ္ေသာေၾကာင့္ အျမဲပင္ေပကတ္ကာ နားေထာင္ေနခဲ့မိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ရွင္သည္ တစ္ ႏွစ္ သံုး ကို ကိုးအထိ အျမဲေရရြတ္ရေလ့ရွိသည္။ “ကိုး”ကို ေရရြတ္ျပီးေသာအခါမ်ာေတာ့ က်မကမန္းကတန္းထျပီး အလုပ္စရေတာ့သည္..။ အဲဒီဂဏန္းေရရြတ္သံတို႔ကို က်မခ်စ္သည္ဆိုတာ ရွင့္ကို တစ္ခါမွ ဖြင့္မေျပာခဲ့ဖူးပါ..။ ထို႕ေၾကာင့္ အဲသည္ တစ္ ႏွစ္ သံုး ေရရြတ္သံတို႔သည္ စိတ္မရွည္ေသာ ေဒါသအရိပ္အေငြ႔တို႔ဖံုးလႊမ္းလ်က္ အျမဲမာမာထန္ထန္ရွိေနခဲ့သည္။ သို႔ပါလ်က္ အဲသည္ မာေရေက်ာေရ(စိတ္ရွည္ေအာင္ မနည္းအားတင္းထားရမွန္းသိသာေသာ) တစ္ ႏွစ္ သံုး ေတြကို က်မခ်စ္ခဲ့ပါသည္။

ရွင့္ကို ဘယ္ေလာက္ထိ ခ်စ္မသလဲဆိုလွ်င္ ကိုယ့္အာရံုႏွင့္ကိုယ္ တစ္ေနရာမွာ အလုပ္ရႈပ္ေနေသာ ရွင့္ကို တိတ္တဆိတ္ေငးေမာၾကည့္ရင္းမ်က္ရည္က်မိသည္အထိပင္ ျဖစ္သည္..။

ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္စိတ္သက္သက္ျဖင့္ မိန္းမတစ္ေယာက္ဟာ မ်က္ရည္က်တတ္ပါသလား။ ခ်စ္သူခ်င္း သို႔မဟုတ္ ဇနီးေမာင္ႏွံခ်င္း ရန္ျဖစ္လို႔၊ စိတ္ေကာက္လို႔၊ ေစတနာကိုေစာ္ကားခံရလို႔၊ အထင္လြဲခံရလို႔ စသည္ျဖင့္ မိန္းမေတြ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ မ်က္ရည္က်တတ္ၾကသည္ဟု က်မသိပါသည္။ ထိုမ်က္ရည္မ်ား ပူေလာင္ေနပါလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးစိတ္သက္သက္ျဖင့္ ႏွလံုးသားေတြ နာက်င္ထိုခိုက္ကာ မ်က္ရည္က်ရသည့္အျဖစ္ေတာ့ က်မတစ္ခါမွ် မၾကားဖူးခဲ့ပါ..။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးစိတ္ျဖင့္ က်ရသည့္ မ်က္ရည္သည္လည္း ပူေႏြးလွပါသည္။ က်မမ်က္လံုးအစံုမွာ တိတ္ဆိတ္စြာ လိမ႔ဆင္းလာခဲ့ဖူးေသာ ထိုမ်က္ရည္တို႕၏ပူေႏြးမႈကို မၾကာခဏျပန္လည္သတိရစြာျဖင့္ က်မပါးျပင္မွာ မၾကာခဏေႏြးေထြးလာခဲ့တတ္ပါသည္။

က်မ၏ မွတ္ဥာဏ္သည္ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္၏ မွတ္ဥာဏ္ႏွင့္ေတာ့ တူခ်င္မွတူမွာပါ။

က်မက ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ျပီးေသာ အတိတ္ကာလမွ ၾကီးမားေသာအျဖစ္ပ်က္ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ေမ႔ေလ်ာ့ပစ္တတ္ျပီး ေသးဖြဲေသာဘာမဟုတ္သည့္ အျဖစ္အပ်က္ကေလးမ်ားကိုသတိရမွတ္မိေနတတ္ပါသည္။

က်မတို႔ႏွစ္ဦး တစ္ပတ္ၾကာမွ် သြားေရာက္လည္ပတ္ဖူးေသာ ထိုတကၠသိုလ္ျမိဳ႔ကေလးကို က်မ မၾကာခဏျမင္ေယာင္ပံုေဖာ္ၾကည့္မိေသာအခါ ရွင္ သတိရေစခ်င္ေသာ ခမ္းနားၾကီးက်ယ္သည့္ တကၠသိုလ္စာၾကည့္တုိက္ၾကီးကို သဲကြဲစြာ မျမင္ေယာင္မိပါ။ ရွင္ေျပာျပခဲ့ေသာ ထိုစာၾကည့္တိုက္၏ ေနာက္ခံသမိုင္းမျဖစ္အပ်က္ကို စဥ္းစားပံုေဖာ္ၾကည့္ေတာ့လည္း ေရးေရးသာ မွတ္မိခဲ့ပါသည္။ က်မမွတ္မိသည္က စာၾကည့္တိုက္ေရွ႔က လူသြားစၾကၤံ အက်ယ္ၾကီးေဘးမွာ က်မ ျမင္ခဲ့ရေသာ ျဖဴေဖြးသည့္ ႏွင္းအပံုလိုက္ၾကီးသာျဖစ္သည္။ ထုိႏွင္းအပံုလိုက္သည္ က်မ၏ ဒူးအျမင့္ေလာက္ရွိပါသည္။ ႏွင္းတို႔သည္ အေပၚပိုင္းႏွင့္အလယ္ပိုင္းတြင္ ၀ါဂြမ္းစိုင္ အပံုၾကီးကဲ႔သို႔ ႏူးညံ့ပြေရာင္းကာ ျဖဴေဖြးလ်က္ ရွိေသာ္လည္း ေဘးနားတစ္၀ိုက္မွာေတာ့ တကၠသိုလ္ေျမ၏ ဖုန္မႈန္႔ေျမမႈန္႔မ်ားေရာေထြးကပ္ျငိလ်က္ ညိဳညစ္ညစ္အေရာင္ရွိေနသည္။ ႏွင္းေတြကို ညိဳညစ္ညစ္ အေရာင္အျဖစ္ တစ္ခါမွ မစဥ္းစာခဲ့ဖူးေသာ က်မအတြက္ ဤျမင္ကြင္းသည္ တကၠသိုလ္စာၾကည့္တိုက္ထက္ ပို၍ထူးဆန္းေနခဲ့ပါသည္။ ဒါထက္ထူးဆန္းေနသည္က အဲသည္ ႏွင္းအပံုၾကီး၏ ပတ္လည္မွာ စိုက္ထားေသာ ျခံစည္းရိုးတုိင္သဖြယ္ က်ဲပါးေသာ တုိင္မည္းမည္းမ်ားအနက္ တိုင္တစ္ခု၏ထိပ္ဖ်ားတြင္ ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ နားေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ထိုငွက္ကေလးသည္ အညိဳေရာင္လည္ရစ္ႏွင့္ အမည္းေရာင္ အေတာင္ပံမ်ားရွိပါသည္။ သူ႔အေတာင္ပံမ်ားသည္ ႏွင္းတို႔ျဖင့္ စိုစြတ္လ်က္ရွိေသာေၾကာင့္ တိုင္ထိပ္ဖ်ားကို ေျခကုပ္ယူလ်က္အေတာင္ပံကိုမၾကာခဏျဖန္႔ခါလ်က္ရွိပါသည္..။ အဲသည္ျမိဳ႔မွာ က်မေနခဲသမွ်ရက္ေတြအတြင္း အဲသည္ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ကိုသာ က်မေတြ႔ခဲ႔ရသည္ဟုမွတ္မိသည္။ တျခားငွက္ေတြ ဘယ္မွသြား၍ ေဆာင္းခုိေနၾကပါလိမ္႔။ သည္ငွက္ကေရာ ဘာလို႔တျခားငွက္ေတြႏွင့္ အတူေရာမေနဘဲ တကၠသိုလ္စာၾကည့္တုိက္ေရွ႔သို႔ လာ၍ နားေနခဲ့ပါလိမ္႔။

က်မတို႕ငယ္ငယ္တုန္းက သြားရင္းလာရင္းလမ္းမွာ ငွက္ကေလးေတြကို ေတြ႔လွ်င္ တစ္ေကာင္တည္းေတြ႔တာလား၊ ႏွစ္ေကာင္လား အေျပးအလႊားသတိထား၍ ေရတြက္ေလ့ရွိၾကပါသည္။ ႏွစ္ေကာင္ေတြ႔လွ်င္ လာဘ္ေကာင္းသည္၊ သံုးေကာင္ေတြ႔လွ်င္ေပ်ာ္ရႊင္စရာၾကံဳလိမ္႔မည္...စသျဖင့္ သူ႔အဓိပၸာယ္နွင့္သူ ေဖာ္ျပီး နိမိတ္ေကာက္ယူေလ႔ရိွၾကသည္။ အေကာင္အေရအတြက္ႏွင့္ နိမိတ္အေၾကာင္းကို က်မေကာင္းေကာင္းမမွတ္မိပါ..။ ေသခ်ာသည္ကေတာ့ တစ္ေကာင္တည္းေတြ႔ရျခင္းသည္ မေကာင္းေသာ နိမိတ္ျဖစ္သည္။ တစ္ေကာင္တည္း ေတြ႔ရျခင္း၏ အဓိပၸာယ္မွာ အထီးက်န္ျဖစ္ရတတ္ျခင္း၊ ကံဆိုးရတတ္ျခင္း၊ ၀မ္းနည္းရတတ္ျခင္း...တဲ႔..။

အဲသည္ အယူအဆ၊ အဓိပၸာယ္ေတြကို ေကာက္ယူပံုေဖာ္တမ္း ကစားသည့္အရြယ္မွ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေက်ာ္လြန္ခဲ႔ျပီးျဖစ္ပါလ်က္ ထိုတစ္ေကာင္တည္းေသာ ငွက္ကေလး၏ ျမင္ကြင္းကို က်မမၾကာခဏ ျမင္ေယာင္လာေလ့ ရွိပါသည္..။ ဒါက က်မ၏ အားနည္းခ်က္တစ္ခုပဲလားမသိပါ။

ထိုတကၠသိုလ္ျမိဳ႔ကေလးတြင္ ရွင္သတိရမွတ္မိေနမည့္ အေဆာက္အအံု အေၾကာင္းအရာမ်ားကေတာ့ က်မမွတ္မိေသာ အရာတို႔ႏွင့္ ေတာ္ေတာ္ၾကီးကြားျခားလိမ္႔မည္။ က်မသိပါသည္။

ထိုကမၻာေက်ာ္တကၠသိုလ္၏ သူမ်ားႏွင့္မတူထူးျခားစြာဘ၀င္ျမင့္ေသာ စည္းကမ္းခ်က္ၾကီးမ်ားကို ရွင္သတိရလိမ္႔မည္..။ ၾကီးမားခမ္းနားေသာ စက္မႈတကၠသိုလ္ၾကီးသ္ည ရွင္ငယ္စဥ္က တက္ေရာက္ဖို႔ စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ဖူးသည့္အတုိင္း တစ္ပံုစံတည္းၾကီးက်ယ္ေနခဲ့သလားဟု ရွင္တအ႔ံတၾသျဖင္ေတြ႔ခဲ႔ရျခင္းကို သတိရေနလိမ႔္မည္..။ ထိုစက္မႈတကၠသိုလ္ စာသင္ခန္းမ်ား၏ စၾကၤံတြင္ က်မတို႔လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့ၾကသည္ကို ရွင္ခဏသတိရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ခ်က္ခ်င္းပင္ ရွင္သည္ နံရံကပ္ေၾကာ္ျငာဘုတ္ျပားေပၚမွ သခ်ာၤပုစာၦတစ္ပုဒ္၏ ေျဖရွင္းခ်က္စာရြက္ကို ကူးေျပာင္းသတိရလိမ္႔မည္။

ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားေသာ ျပတိုက္ၾကီးကို ျပန္လည္စဥ္းစားပံုေဖာ္ၾကည့္လွ်င္ေတာ့ ရွင္သည္ ျပတိုက္သို႔အ၀င္မွာ ေတြ႔ရေသာကမၻာေက်ာ္ပန္းပုဆရာၾကီး၏ လူတစ္ရပ္ျမင့္သည့္ ပန္းပုလက္ရာၾကီးကို စူးစူးစိုက္စိုက္ ေငးေမာၾကည့္မိသည့္အျဖစ္ကို သတိရမိပါလိမ္႔မည္။ က်မ သတိရေသာ ျပတိုက္အ၀င္ အျဖစ္အပ်က္ကေလးကို ရွင္ သတိရမွာမဟုတ္ပါ။ က်မအတြက္ေတာ့ အဲသည္ျပတိုက္အ၀င္မွာ အမွတ္တရ အျဖစ္အပ်က္ကေလး ႏွစ္ခုထူးထူးျခားျခားရွိခဲ႔၏။ တစ္ခုက ရွင္သည္ ေက်ာင္းသားကဒ္ကို ကိုင္ေဆာင္ထားသူျဖစ္သျဖင့္ ျပတိုက္၀င္ေၾကးကို တစ္၀က္ခသာေပးရျပီး က်မက ၀င္ေၾကးအျပည့္ေပးရသည့္အျဖစ္၊ ေနာက္တစ္ခုက ၀င္ေၾကးေကာက္ခံသူ အမ်ိဳးသမီးေမးလိုက္ေသာ က်မ၏ေနရပ္လိပ္စာ၊ ျပည္နယ္ကုတ္နံပါတ္ဂဏန္းမ်ားကို က်မကိုယ္စား(က်မကထိုအမ်ိဳးသမီး၏ စကားသံ၀ဲ၀ဲကို နားမလည္ႏိုင္ခဲ႔သျဖင့္) ရွင္က ရြတ္ျပေျဖဆိုေပးခဲ့ရသည့္အျဖစ္။ ကဲ...အဲသည္ က်မ သတိရေနသည့္ အေၾကာင္းအရာသည္ ဘယ္ေလာက္ေသးႏုတ္ပါသလဲ။ ရွင္သတိရစြာ ျပန္လည္မွန္းဆမည့္ ပန္းခ်ီကားေတြ၊ ရုပ္တုေတြ ၊ ေဆးစိမ္မံမီရုပ္အေလာင္းေတြႏွင့္ က်မ သတိရေနသည့္ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ အျဖစ္အပ်က္ အေၾကာင္းအရာမွာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ကြာျခားလိုက္မလဲ...ေနာ္။ ဒါကေတာ့ ပညာဆက္လက္သင္ယူေနဆဲ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ႏွင့္ ခပ္တံုးတံုး ခပ္အအ မိန္းမ တစ္ေယာက္ အတူေပါင္းဖက္မိလွ်င္ ျဖစ္ေပၚေလ႔ရွိသည့္ သမားရိုးက်ကြာျခားမႈတစ္ခုျဖစ္ပါလိမ္႔မည္။

ႏွင္းႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္ ရွင္က အနိဌာရံုေတြကိုသာ အမ်ားၾကီးျမင္ေယာင္ခဲ့သူျဖစ္သည္။ ရွင္ ေျပာျပေသာႏွင္းေတာင္ျပိဳကြဲျခင္း၊ ႏွင္းမုန္တိုင္းထဲမွာ ကားေတြလမ္းေပ်ာက္ကာ တိုးတိုက္မိျခင္း၊ ေရခဲျပင္လမ္းေပၚမွာ ကားဘီးေတြေခ်ာ္ကာ ဟိုးေတာင္ေစာင္းေအာက္ေျခသို႔ ကားေမွာက္က်ျခင္း စသည့္တို႕ကို က်မထိတ္လန္႔စြာပင္လက္ခံရပါသည္။

သို႔ေသာ္ ႏွင္း၏ ခ်စ္စရာေကာင္းေသာသ႑ာန္ႏွင့္ ႏူးညံ့ေအးစက္ေသာ ထိေတြ႔မႈကို က်မရင္ခုန္မိဆဲျဖစ္သည့္အတြက္ေတာ့ ရွင္ခြင့္ျပဳေစခ်င္သည္။

၁၉၉၆ခုႏွစ္၊ ေမလ ၁၀ရက္ေန႕တုန္းက ႏွင္းေၾကာင့္ျဖစ္ပ်က္ခဲ႔ရေသာ ေၾကကြဲဖြယ္ျဖစ္ရပ္တစ္ခု ဧ၀ရက္ေတာင္ထိပ္မွာ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ရွင္ေလာေလာလတ္လတ္ဖတ္ျပီးသြားေသာ ဂၽြန္ခရာကို၀ါး Jon Krakauer Into Thin Air အတၳဳပၸတၱိမွန္စာအုပ္ကို က်မကိုေပးဖတ္လ်က္ ဧ၀ရက္ေတာင္ထိပ္မွာ ႏွင္းမုန္တိုင္းထဲ၌ အသက္ေပ်ာက္သြားၾကေသာ ေတာင္တက္သမားမ်ားအေၾကာင္း က်မကိုရွင္အေသးစိတ္ေျပာျပခဲ့တာ ေက်းဇူးတင္ရပါသည္။ ဒါေပမယ့္ ႏွင္းေၾကာင့္သူတို႔အားလံုးေသရသည္ဟုေတာ့ က်မလက္မခံခဲ႔ပါ။ ေမလ ၁၀ရက္ညေနပိုင္းမွာ ျပိဳဆင္းက်လာေသာႏွင္းမုန္တုိင္းသည္ ေတာင္တက္သမားမ်ားကို အသက္ေသသည္အထိ ဒုကၡေပးခဲ႔တာ က်မလက္ခံပါသည္။ သို႔ေသာ တခ်ိဳ႔လူေတြက ေအာက္ဆီဂ်င္ျပတ္လပ္မႈေၾကာင့္ အဓိက ျဖစ္ရသည္ဟု ရွင့္ကို က်မဆင္ေျခတက္မိသည္။ ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ အထက္ ေပေပါင္း ၂၉၀၂၈ေပမွာရွိေသာ ေလထုသည္ ဘယ္ေလာက္မ်ားေအာက္ဆီဂ်င္နည္းေနျပီလဲ၊ မေတြးရဲစရာပဲျဖစ္သည္။ ဤကဲ႔သို႔ ေသမင္းတမန္ဧ၀ရက္ေတာင္ကိုမွ ေျခခ်ခ်င္ေသာ ေတာင္တက္သမားမ်ားသည္ ႏွင္းမုန္တိုင္းႏွင့္ေတြ႔သည့္အခါ ဘာျဖစ္လို႔ ေအာက္ဘက္သို႔ ျပန္မဆင္းသလဲ၊ ေတာင္တက္ေခါင္းေဆာင္က ကန္႔သတ္ထားေသာ နာရီးအပိုင္းအျခားတြင္ ေရာက္ရာေနရာမွ လွည့္ျပန္ခဲ႔ပါေတာ့လား။ ဘာျဖစ္လို႔ ဧ၀ရက္ေတာင္ထိပ္ကို ဆက္လက္တက္ေနသလဲ။ ကမၻာၾကီး၏ အျမင့္ဆံုးအပိုင္း(သို႔မဟုတ္) ေခါင္မိုးထိပ္စြန္း၊ အဲဒါကေရာလာမ်ားထူးျခားႏိုင္မွာမို႔လဲ..။ တကယ္ေတာ့ သူတို႕ကိုသတ္ခဲ႔တာႏွင္းမုန္တိုင္းမဟုတ္ပါဘူး၊ အတၱနဲ႔ေလာဘက သတ္ခဲ႔တာ..။

အဲသည္လို က်မ ရွင့္ကို ႏိုင္ေအာင္ေျပာရင္း စိတ္ထဲကေတာ့ ေမလ ၁၀ ရက္ေန႔မွာ စြန္႔စားရင္း အသက္ေပးသြားၾကေသာ Rob Hall, Scott Fischer ႏွင့္တကြ ေတာင္တက္သမားမ်ားအား အံ႔ၾသဂုဏ္ယူစိတ္ျဖင့္ အထပ္ထပ္အခါခါ ဦးညႊတ္လ်က္ရွိခဲ႔ပါသည္။

ွရွင္ကေတာ့ က်မစိတ္ကို ထြင္းေဖာက္မျမင္ႏိုင္သူမို႔ က်မစကားကိုပဲ တအ႔ံတၾသတုန္လႈပ္စြာ နားေထာင္ေနခဲ႔သည္။ ေတာ္ေတာ္ၾကီးၾကာမွ“မင္းဟာ ေတာ္ေတာ္အဆိုးျမင္တတ္တဲ႔ မိန္းမပါလား” ဟု တိုးတိတ္စြာ ေရရြတ္ခဲ႔သည္။

“ဟင့္အင္း ... က်မက အေကာင္းျမင္တာပါ၊ ႏွင္းဆိုတာက သူ႔ကိုသြားမပတ္သက္ရင္ အလြန္ခ်စ္စရာေကာင္းတာ”

“မဟုတ္ဘူး၊ မင္းစကားကို ကတ္မေျပာနဲ႔ေလ၊ ႏွင္းဆိုတာ အျမင္အားျဖင့္ စိတ္ကူးယဥ္စရာလွပသလိုရွိေပမယ့္ တကယ့္လက္ေတြ႔မွာေတာ့ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ လူသတ္ေနတဲ႔ လူသတ္သမားပဲ”

ိထို႔ေနာက္ က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္လံုး ကိုယ့္ေဒါသအတြက္ ကိုယ္ရွက္ကာ ျပံဳးရယ္မိခဲ့ၾကသည္။

တကယ္ေတာ့ ႏွင္းေၾကာင့္ က်မတို႔လည္းဘာမွမျဖစ္ခဲ႔။ က်မတို႔ပတ္၀န္းက်င္လည္းဘာမွမျဖစ္ခဲ႔။ ႏွင္းသည္ က်မတို႔အတြက္ အျမဲတမ္း စိတ္ကူးယဥ္စရာ အသြင္သ႑ာန္ခ်ည္းပဲ တည္ရွိခဲ႔သည္။ ႏွင္းေၾကာင့္ က်မတို႔စကားမ်ား ခဲ့ၾကသည္ဆိုလွ်င္ အဲဒါက မိနစ္ပိုင္းေလာက္သာျဖစ္သည္။ ထို႔ေနာက္ က်မတို႔သည္ ႏွင္းမပါ၀င္ေသာ အျခားအေၾကာင္းအရာမ်ားထဲတြင္ စိတ္အာရံု နစ္၀င္သြားတတ္ျမဲျဖစ္သည္။

တစ္ခုပဲ က်မေနာင္တ ရမိပါသည္။

အဲသည္ ႏွင္းေတြႏွင့္အတူပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေရခဲေနေသာျမစ္ျပင္၏ ေရခဲလႊာႏွင့္အတူပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေရွးဆန္ဆန္ ခံ့ညားစြာကၠေျႏၵရေသာ အေဆာက္အအံုေတြႏွင့္ အတူပဲျဖစ္ျဖစ္ က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္ အမွတ္တရ ဓါတ္ပံုတစ္ခုခုရိုက္ခဲ႔ဖုိ႔ေကာင္းသည္။ သည္သို႔သာဆုိလွ်င္ ရွင္အံ့ၾသခ်ီးက်ဴးခဲ႔ဖူးသည့္ ျမင္ကြင္းမ်ားကို က်မအာရံုမွာ အတိအက် ျပန္လည္ပံုေဖာ္ႏိုင္ခဲ႔ပါလိမ႔္မည္။

ယခုေတာ့ က်မသည္ ရွင္ႏွင့္အတူတူသြားခဲ႔ေသာ ထိုတကၠသိုလ္ျမိဳ႔ေလးအေၾကာင္း စဥ္းစားလိုက္လွ်င္ က်မအာရံုထဲမွာ ရွင့္လႈပ္ရွားမႈမ်ား၊ ရွင့္စကားသံမ်ား၊ ရွင့္ေဒါသေငြ႔ေငြ႔ျဖင့္အျပံဳးမ်ားစသည္တို႔ႏွင့္အတူ ပတ္၀န္းက်င္က ျဖဴေဖြးေသာ ႏွင္းမ်ားကိုသာ ျမင္ေယာင္တမ္းတမိေတာ့သည္။

ႏွစ္အခ်ိဳ႔ၾကာျမင့္ခဲ့ျပီးသည့္ေနာက္ အဲသည္ျမိဳ႔သို႔ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ရွင္ျပန္သြားခဲ့ေသးသလား။ သြားခဲ႔ေသးသည္ဆိုလွ်င္ က်မႏွင့္အတူ သြားတုန္းကလို ေဆာင္းရာသီမွာသြားခဲ႔တာလား။ ေဆာင္းရာသီမွာ သြားခဲ႔သည္ဆိုလွ်င္ ေရခဲေနေသာျမစ္၏ ျမစ္ကူးတံတားေပၚ ရွင္ေျခခ်မိခဲ႔ေသးသလား။ အဲသည္ေပၚမွာ ရွင္လမ္းေလွ်ာက္ျဖစ္ခဲ႔သည္ဆိုလွ်င္ ေရခဲျမစ္ျပင္အေပၚလႊာေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္ၾကည့္ခ်င္သည္ဆိုေသာ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္အေၾကာင္း ရွင္ သတိရသြားခဲ႔ေသးလား။

အဲသည္ျမိဳ႔ကို ထပ္သြားသည္ျဖစ္ေစ၊ အျခား အလားတူ ေျမာက္ပိုင္းျမိဳ႔မ်ားသို႔ သြားျဖစ္သည္ ျဖစ္ေစ ေဆာင္းရာသီ မွာေတာ့ ႏွင္းေတြ....ႏွင္းေတြ...ၾကည့္ေလရာမွာ ႏွင္းေတြကို ရွင္ မၾကာခဏသတိထား မိမွာေပါ့ေနာ္။

တစ္ခါတစ္ေလမွာ ႏွင္းေတြကိုၾကည့္ရင္း ရွင္ မ်က္ရည္၀ဲဖူးခဲ႔ျပီလား။ က်မသိခ်င္လွပါသည္။



ဆရာမဂ်ဴးအား ေလးစားဂါရ၀ျပဳေသာအားျဖင့္ ဒီဇင္ဘာအမွတ္တရအတြက္
အေရာင္မ်ားႏွင့္ကစားျခင္း ႏွင့္ အျခား၀တၳဳတိုမ်ားမွ “ႏွင္း” ကိုထုတ္ႏုတ္ျပသပါသည္။


Thursday, 10 December 2009

Melody


ငါ့ႏွလံုးအိမ္ထဲက

စည္းခ်က္သံတခ်ိဳ႔
မ်က္၀န္းကတဆင့္
မင္းၾကားလိုက္ရဲ႔လား...

မင္းဆီက ပ်ံ႕လြင့္လာတဲ႔
အသံမဲ႔ လိွဳင္းတစ္ခု
ငါ့အာရံုေတြဆီ
ပုတ္ခတ္လိုက္သလိုရွိခ်ိန္မွာ
ရင္ဘတ္ထဲက
ငါ့ရင္ခုန္သံေတြ
သံစဥ္ ညိႈဖုိ႔ ထြက္က်ကုန္ၾကေပါ့

ငါ့ေသြးထဲက
ပဲ႔တင္ထပ္ေနတဲ႔
ေတးသြားတစ္ပုဒ္ဟာ
မွားယြင္းေနခဲ႔ရင္ေတာင္
ဆက္လက္ဆိုညည္းေနဖို႔ပါ.....။ ။ HNS(TG)

လျပည့္လ (အဆံုး)



ဒုတိယအၾကိမ္သူမ သူ႔ကို သတင္းကၽြတ္လျပည့္ညက ေရႊတိဂံုဘုရားကုန္းေတာ္မွာ သူမတို႔ပဥၥေဘာဓိအသင္း ဆီမီးတစ္ေထာင္ပူေဇာ္ဖို႔ မီးထြန္းညိွစဥ္ကျဖစ္သည္။ သူက တံျမက္စည္းလည္းအသင္းတစ္ခုက သူ႔သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ႏွင့္ အေဖာ္လိုက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္..။ ဒီတစ္ခါသူက ရွပ္အက်ီၤ နံ႔သာေရာင္ကို ရခုိင္ပုဆိုးအုန္းခြံေရာင္ႏွင့္ တြဲဖက္၀တ္ဆင္ထားသည္...။ သူမတို႔ဆီမီးခြက္ကေလးေတြကို မီးထြန္းညိွရင္း သူမီးညိွသည့္ခြက္ႏွင့္ သူမမီးညိွေသာခြက္ကပ္လ်က္ကေလး လာတိုက္ေတာ့မွ သူေရာက်မပါ ျပိဳင္တူေမာ့ၾကည့္မိၾကသည္..။ သူ႔မ်က္၀န္းဆီမွ သူမကိုမွတ္မိေသာ အရိပ္တန္းကေလးတစ္ခု ျဖတ္ေျပးသြားသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္...။ သူ သူမကိုစျပီးႏႈတ္ဆက္ပါသည္..။ သူမတို႔ဆီမီးထြန္းရင္း တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္မိတ္ဆက္ၾကသည္..။ သူသမုိင္းအဓိကျဖင့္ေက်ာင္းျပီးထားျပီး လက္ရွိ ဂ်ာမန္သံရံုးတြင္ အလုပ္လုပ္ပါသည္..။ သူမတို႔ BC စာၾကည့္တိုက္တြင္ စာအုပ္လာငွားတတ္ေၾကာင္း ေျပာျပသည္..။ သို႔ေသာ္ သူမ သူ႔ကိုမဆံုဖူးခဲ့ပါ..။ သူမအလုပ္၀င္တာ သိပ္မၾကာေသးတာလည္းပါမည္..။


အနီးကပ္ေတြ႔ေတာ့မွ သူမပိုသတိထားမိသြားတာ..သူ႔မ်က္လံုးေလးေတြက ဗာဒံသီးပံုရွည္လ်ား မည္းနက္ေန၏။ မ်က္ေတာင္ေတြကခပ္တိုတိုေပမယ့္ မည္းနက္ေသာေၾကာင့္ မ်က္လံုးအင္အားေကာင္းသည္..။ ျပံဳးလိုက္လွ်င္ ေမးေစ့မွာ အခ်ိဳင့္ကေလးေပၚလာလ်က္ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္စဖြယ္ျဖစ္သြားသည္။ သူ႔သြားေတြက ျဖဴေဖြးေတာက္ပေလသည္။ ထုိညမွာ လျပည့္လသည္ ၀င္းထိန္သာလ်က္ သူမတို႔အသင္းေတြဘုရားေပၚမွာပဲ အိပ္ၾကတာမို႔ တစ္ညလံုး ဘုရားအတူဖူးရင္း သူမ မသိေသးးသည့္ ဘုရားသမိုင္းေၾကာင္းမ်ားကိုလည္း သူစိတ္ရွည္စြာပင္ ရွင္းျပပါသည္...။ နက္ျပာေရာင္ေကာင္းကင္မွ လျပည့္လကို ေမာ့ၾကည့္ရင္း... သူမတိတ္တဆိတ္ ေက်းဇူးတင္ေနမိသည္ကိုေတာ့ သူၾကားႏိုင္မည္မဟုတ္ပါ...။

သူမတို႔ခင္မင္ရင္းနီးျပီး တစ္ႏွစ္ေက်ာ္မွာ သူမကို သူခ်စ္ခြင့္ပန္ပါသည္...။ သူမကိုခ်စ္စကားေျပာေသာ ေနရာကေလးသည္ မထင္မွတ္ဘဲ သာယာလွပတဲ႔ ကမ္းေျခေလးတစ္ခုမွာျဖစ္တဲ႔အျပင္... မီးပံုပြဲလုပ္ၾကတဲ႔...၀ိုင္းစက္ျပည့္တင္းေနတဲ႔ လျပည့္ညမွာျဖစ္ခဲ့သည္..။ သူမတို႔ မီးပံုပြဲမွာတခဏ ကမ္းေျခဖက္ လမ္းေလွ်ာက္ၾကရင္း သူမကိုဖြင့္ေျပာျခင္းျဖစ္သည္..။ စာေတြထဲမွာဖတ္ဖူးတာမွန္သည္..။ မင္းေယာက်ာၤးရဲမက္ေတြဟာ...စစ္ေျမျပင္မွာ ဘယ္ေလာက္ပင္ ရဲစြမ္းသတၱိရွိေစကာမူူ... သူတို႔ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးတဲ႔ မိန္းကေလးေရွ႔မွာေတာ့ အလိုလို ယုန္သူငယ္ေလးလိုပဲ တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားေနတတ္ေတာ့သည္...။ သူမထက္အသက္ႏွစ္ႏွစ္ငယ္ေသာ ထုိလူငယ္ကေလးမွာ သူမကို ရည္းစားစကား မရဲတရဲစေျပာခဲ့ပါသည္...။
သူမတို႔ေသာင္ျပင္မွာအတူထိုင္ျပီး ေကာင္းကင္မွ ၾကယ္ကေလးမ်ားကိုေမာ့ၾကည့္မိၾကသည္...။ လမင္းၾကီးရယ္..ဒီတစ္ခါလည္းသူမကို ၾကည္ႏူးျခင္းေတြျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့ျပန္ျပီ..။

သူမတို႔ခ်စ္သူသက္တမ္း တစ္ႏွစ္ျပည့္မွာပဲ...သူ ဧည့္သည္မ်ားႏွင့္ အထက္ျမန္မာျပည္သို႔ခရီးထြက္ရင္း ကားအက္ဆီးဒင့္ႏွင့္ ရုတ္တရက္ဆံုးပါးသြားခဲ့ပါသည္...။ သူမဘ၀ေနသားက်ေနျပီးခါမွ...မထင္မွတ္ဘဲ ၾကယ္ကေလးတစ္ပြင့္...ေရာက္လာခဲ့ပါသည္...။ သို႔ေသာ္...ထုိၾကယ္ပြင့္ကေလးကို သူမခူးဆြတ္ ရလာျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္...။ သူမေရွ႔မွာ လင္းခနဲ တခဏေၾကြက်သြားခဲ့တာပါ...။ ထုိခ်ိန္ သူမလိုရာဆုေတာင္းခဲ့မိလို႔...သူမကို အိပ္မက္လွလွ လာေပးသြားခဲ႔တာပါ...။ အထီးက်န္ဆန္တဲ႔သူမကို လာႏွစ္သိမ္႔သြားခဲ့တာပါ...။

လျပည့္လရယ္...ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ သူမဘ၀ကေလးကိုေတာ့ ၾကည္ႏူးဆြတ္ပ်ံ႔ဖြယ္ရာေလး ဖန္ဆင္းေပး သြားတဲ႔အတြက္ သူမကေတာ့ ေက်းဇူးတင္ေနေတာ့မွာပါ....



မိုးေငြ႔ခံစားေရးသားသည္

ဆရာမဂ်ဴး၏ “မိန္းမတစ္ေယာက္၏ဖြင့္ဟ၀န္ခံခ်က္”မွ ကိုးကားပါသည္။

လျပည့္လ (အလယ္)


စာတန္းေခါင္းစဥ္မွာ “ျမန္မာႏိုင္ငံေျမာက္ပိုင္းေတာင္ေပၚလူမ်ိဳးစုမ်ား (The Hill Tribes of Northern East Myanmar)” အေၾကာင္းျဖစ္ျပီး ေဆြးေႏြးမည့္သူအမည္မွာ ဦးမင္းညိဳစင္ ဟုေရးထားသည္..။ သူ႔နာမည္ႏွင့္ သူအလြန္လိုက္ဖက္ပါသည္..။ သူေျပာျပသည့္ လူမ်ိဳးထဲတြင္ လားဟူ ၊ လီဆူးလူမ်ိဳးမ်ား အေၾကာင္း က်မၾကားဖူးေသာ္လည္း အခါလူမ်ိဳးကိုေတာ့ က်မ မၾကားဖူးေပ..။ သူ၏တင္ျပခ်က္မ်ား ျပီးဆံုးသြားလွ်င္ က်မတို႔ ပရိတ္ထဲမွ စိတ္၀င္စားသူ မရွင္းလင္းသူမ်ား ၊ ပိုသိလိုသူမ်ားက သူ႔ကိုေမးျမန္း ေဆြးေႏြးႏိုင္သည္ျဖစ္ရာ ဤလူငယ္ကေလးကို နည္းနည္းေတာ့ ဒုကၡေပးလိုက္ဦးမည္ဟု က်မစဥ္းစား၏။


ေတာင္ေပၚလူမ်ိဳးမ်ား၏ “အိမ္ေထာင္ေရးႏွင့္ ကေလးေမြးဖြားျခင္း ေခါင္စဥ္ေအာက္မွာ သူေျပာသြားေသာ လင္မယား ကြဲကြာျခင္းဟူေသာ စကားကို က်မသိပ္မေက်နပ္ပါ။ သူက မ်ားေသာအားျဖင့္ဇနီး၏ ေဖါက္ျပားမႈေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ျပိဳကြဲသည္ဟုဆိုသည္။ ထုိ “မ်ားေသာအားျဖင့္” ကို အတိအက် က်မသိခ်င္္သည္။ တျခားေဆြးေႏြးသူမ်ား ဤကိစၥကိုေမးျမန္းမလားဟု က်မေစာင့္ေနေသး၏ ။ ဘယ္သူမွ ထိုကိစၥကိုထည့္မေမးေတာ့ ငါးေယာက္ေျမာက္ေဆြးေႏြးသူအျဖစ္ က်မ လက္ညိဳးေထာင္ျပလိုက္ပါသည္။

က်မရွိရာသို႔ လွမ္းၾကည့္ျပီး သူမ်က္ခံုးတခ်က္ပင့္လိုက္သည္..။ က်မသတိထားလိုက္မိသေလာက္ သူစကားေျပာလွ်င္ မ်က္ခံုးပင့္ပင့္ျပီးေျပာတတ္သည္။ ထိုခ်ိန္မွာ မ်က္လံုးမ်ားကျပံဳး၍ လင္းလက္ေနတတ္သည္..။

When you described about the divorces of Hill Tribes you said the general cause is the adultery of the wife, didn't you?

ေတာင္ေပၚလူမ်ိဳးေတြရဲ႔ အိမ္ေထာင္ကြဲျဖင္းအေၾကာင္းရွင္ေျပာခဲ့စဥ္က အမ်ားအားျဖင့္ ျဖစ္တတ္ေသာ အေၾကာင္းရင္းဟာ ဇနီးရဲ႔ေဖာက္ျပားမႈလို႔ ရွင္ေဆြးေႏြးသြားတယ္ မဟုတ္လား...

သူက်မကို ဇေ၀ဇ၀ါၾကည့္၏။

Yes, I did

ဟုတ္ပါတယ္..

So do you mean the adultery of the husbands are fewer than those of the wives?

ဒါျဖင့္ ခင္ပြန္းရဲ႔ ေဖာက္ျပန္မႈက ပိုနည္းတယ္လို႔ ရွင္ဆိုလိုတာလားဟုေမးလိုက္ေသာအခါ က်မဘာကို မခံမရပ္ႏိုင္ျဖစ္သြားေၾကာင္းသူသိသြားပါသည္..။

Although I used the word "generally", I did not mean the adulteries of the wives are greater in ratio than those of the husbands

ေယဘုယ်အားျဖစ္လို႔ က်ေတာ္သံုးႏႈန္းလိုက္ေပမယ့္ ဇနီးရဲ႕ေဖာက္ျပန္မႈအခ်ိဳးက ခင္ပြန္းရဲ႕ေဖာက္ျပန္မႈ အခ်ိဳးထက္မ်ားတယ္လို႔ ဆိုလိုတာမဟုတ္ပါဘူး..။
နားေထာင္ေနေသာ ပရိတ္သတ္က သေဘာက်စြာ ျပံဳးရယ္ၾကေလသည္။ ထိုအခါ သူက အနည္းငယ္ျပံဳးလိုက္၏။

Most of then obey the Principle of Monogamy but the husband may have more than one wive, Even this is not the cause of divorce.

သူတုိ႔ဆီမွာ အမ်ားအားျဖင့္ တစ္လင္တစ္မယားစနစ္ျဖစ္မယ္ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ခင္ပြန္းတစ္ေယာက္မွာ တစ္ေယာက္ထက္ပိုတဲ႔ ဇနီးေတြရွိတတ္ပါတယ္..။

က်မေခါင္းတစ္ခ်က္ ညိတ္ျပလိုက္ပါသည္..။

Sometimes they divorce the wives because of not having the eldest son but it does not increase the rate of divorce because the husband in this circumstance may get another wife without divorcing the first.

“ သားဦး ေယာက်ာၤးေလး မေမြးႏိုင္ရင္လဲ အိမ္ေထာင္ကြဲတတ္ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ဒီအေၾကာင္းရင္းေၾကာင့္လဲ အိမ္ေထာင္ကြဲျခင္း အခ်ိဳးအဆ တက္မလာပါဘူး..။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ခင္ပြန္းဟာ ပထမဇနီးကိုမကြာဘဲ ေနာက္ဇနီးတစ္ေယာက္ကိုယူႏိုင္လို႔ပါပဲ..”

က်မေနာက္မွ ေယာက်ာၤးေလးတခိ်ဳ႔ ခပ္အုပ္အုပ္ရယ္ေမာလိုက္သံၾကားရသည္။

The main cause is the adultery of the wife....I ..I mean

က်မအသံထြက္ရယ္ေမာရင္း လက္ေျမွာက္ျပလိုက္၏။

No, no, I see. Thank you very much”.


ဆက္ပါဦးမည္။

Wednesday, 9 December 2009

လိုအပ္ခ်က္မ်ားျဖည့္ ဆည္းေပးေစလိုပါသည္



အေ၇းေပၚ(A)ေသြးလိုလို့ပါ .. ဘုန္းၾကီးလမ္းထိပ္က ဂ်ပန္ေဆးရံဳ ၾကီးမွာတင္ထားရတဲ႔ဲ့
ေသြးလြန္တုပ္ေကြ
းျဖစ္ေနတဲ့ကေလးအတြက္ ပါ။

ေက်းဇူးျပဳျပီး .. ကူညီေပးၾကပါ.. 095019247 (ေဒၚစန္းစန္းယု) ကိုဆက္သြယ္လို့ရ
ပါတယ္။

ေက်းဇူးျပ
ဳျပီး ဒီမက္ေဆ့ေလးကို ဆက္ျပီး လက္ဆင့္ကမ္းေပးၾကပါလို႔ အႏူးအညႊတ္ေတာင္းဆိုပါတယ္..။



Tuesday, 8 December 2009

လျပည့္လ (အစ)



တစ္ခါက လျပည့္လသည္ သူမဘ၀ကို အမွတ္တရမ်ားစြာ ထင္က်န္ေစခဲ့ေသာ ညမ်ားကို ဖန္းဆင္းေပး ခဲ့ဖူးပါသည္..။


ငယ္စဥ္က ကုကၠိဳတန္းရြာမွာ သူမမိဘမ်ားဆံုးပါးသြားေတာ့ သူမအသက္ ေျခာက္ႏွစ္ပင္မျပည့္ေသးပါ...။ တစ္ဦးတည္း တစ္ေကာင္ၾကြက္သူမကို အေဖ့ညီမ အေဒၚျဖစ္သူက ေကၽြးေမြးထားခဲ့ပါသည္..။ အေဒၚကလည္း အိမ္ေထာင္မရွိ တစ္ကိုယ္တည္းသမား...။ ေစ်းထဲ ကုန္စိမ္းမ်ားေရာင္း၍ သူမကို ေက်ာင္းထားေပးပါသည္...။ သူမတို႔ ရြာဦးေက်ာင္းမွာ တိုင္ေဆာင္မုန္းလေရာက္လွ်င္ ဘုရားပြဲကို ၾကက္ပ်ံမက် စည္ကားသိုက္ျမိဳက္စြာ က်င္းပေလ့ရွိသည္...။

သူမကေတာ့ ပြဲၾကိဳက္သူမဟုတ္တာမို႔ (ရြာမွာရွားပါးေလးေပါ့) တိုင္ေဆာင္တိုင္လျပည့္ည လမင္းၾကီး ထိန္ထိန္သာ ေနခ်ိန္မွာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ထုတ္စည္းတိုးတမ္း၊ ဂံုညင္းဒိုးပစ္တမ္း၊ အိမ္ၾကီးအိမ္ငယ္တမ္း ကစားရတာကိုပို၍ ႏွစ္သက္ပါသည္။ တစ္ခါျမိဳ႕ကေနအေဒၚ ၀ယ္လာေပးဖူးေသာ သြပ္နန္းၾကိဳးႏွင့္ ယမ္းမ်ားသုတ္လိမ္းထားသည့္ မီးရွဴးမီးပန္းမ်ားကို ကစားရတာအလြန္ေပ်ာ္ပါသည္..။ ေက်ာင္းသြားလွ်င္ စီးရေသာ စက္ဘီးကေလး၏ ေနာက္ထိုင္ခံုတန္းတြင္ မီးပန္းမ်ားကိုခ်ိပ္လ်က္ မီးရိႈ႕ျပီး စက္ဘီးနင္းရေသာ အရသာသည္ လူအမ်ားၾကိဳက္ ဇာတ္ပြဲႏွင့္ေတာ့မလဲႏိုင္ပါ။ ျပီးေတာ့ ကုကၠိဳပင္ၾကီးဆီ သြပ္နန္းကိုေကြး၍ မီးပန္းမ်ားကို ပစ္တင္ျပီး အပင္မွာခ်ိပ္ဆြဲလ်က္ မီးပန္းမ်ားဖြားကနဲ ဖြားကနဲ လင္းေနသည္ကို ၾကည့္ၾကျပီး သူမတို႕ ကေလးတစ္စုေပ်ာ္ရႊင္စြာ လက္ခုတ္တီးေသးသည္။ ဤသည္မွာ သူမကေလးဘ၀က လျပည့္လမ်ားကို ႏွစ္သက္တတ္ခဲ့သည္မ်ားျဖစ္သည္။


*********



ေခါင္းရင္းျပဴတင္းေပါက္မွ လေရာင္တခ်ိဳ႔...ကုတင္ေပၚျပန္႔က်ဲေနေသာ သူမဆံပင္မ်ားဆီသို႔ ျဖာဆင္းက်ေနသည္။ တခ်ိန္က ဒီလျပည့္လ အလင္းေရာင္ေတြက သူမဘ၀ကို အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ေစခဲ့တာ အမွန္ပင္..။ ခုေတာ့...သူမစိတ္ေတြႏြမ္းလ်ေနသည္...။ ဒီေန႕တေနကုန္သူမ စိတ္ေရာလူေရာအပင္ပန္းဆံုးေန႔...။ ခုအိပ္ခ်ိန္မွသာ နားစက္လွဲေလ်ာင္းရေတာ့သည္..။ ခါတိုင္း သူမ ဘယ္ေလာက္ပင္ ပင္ပန္းပါေစ လေရာင္ျခည္က သူမစိတ္ကို ေအးျမလန္းဆန္းေစျမဲပါ...။ ခုတစ္ခါ လျပည့္လကေတာ့ သူမ၏ႏြမ္းနယ္မႈကို မကုစာေပးႏိုင္ေတာ့ေအာင္ ကံၾကမၼာရဲ႔ လွည့္ကြက္က မ်က္စိတစ္မွိတ္ဆိုသလိုပါပဲ...။

ငယ္စဥ္ကတည္းက တစ္ေကာင္ၾကြက္ဘ၀ႏွင့္ ၾကီးျပင္းခဲ့ေသာ သူမအဖို႔... ေမာင္သည္သာလွ်င္ အားကိုးအားထားရာ မဟုတ္ပါလား...။ ခုေတာ့ သူမဘ၀ထဲကေရာ ေလာကၾကီးကိုပါ အျပီးပိုင္ႏႈတ္ဆက္ ထြက္ခြာသြားခဲ့ျပီ..။ အထီးက်န္ဆန္ေသာဘ၀ျဖင့္ေနခဲ့တာ သူမအတြက္ ေနသားက်ေနပါျပီးမွ...“ေမာင္” ဆုိတဲ႔ ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ လူသားကေလးတစ္ေယာက္သည္ သူမဘ၀အား ႏူးညံ့ေႏြးေထြးေသာ ၾကိဳးမွ်င္မ်ားျဖင့္ ခ်ည္ေႏွာင္ကာ ထားရစ္ခဲ့ေလျပီ...။

သူမသည္ သံရံုးစာၾကည့္တိုက္တြင္ အလုပ္လုပ္ရင္း သူမ၀ါသနာပါေသာ စာေပကိုလည္း တစ္ဘက္က ေလ့လာကာ ၀တၳဳတို၊ ေဆာင္းပါး၊ ကဗ်ာ စသျဖင့္ေရးသားျပီး စာအုပ္တိုက္သို႔ ပို႔ေလ့ရွိသည္..။ ခုေခတ္ ဖက္ရွင္မဂၢဇင္းအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ သူမေရးသည့္ ႏိုင္ငံျခားရုပ္ရွင္ေဆာင္းပါးမ်ား၊ ကဗ်ာႏွင့္ ၀တၳဳတိုမ်ား ေနရာယူေနျပီ...။ စာဖတ္ပရိတ္သတ္လဲ ေတာ္ေတာ္ပင္ရေနပါျပီ..။

သူမႏွင့္ ေမာင္ဆံုေတြ႔ပံုေလးကို ေျပာျပခ်င္ပါသည္...။ ထုိေန႕က Strand Hotel စာတန္းဖတ္ပြဲသို႔ သူမတက္ေရာက္လာခဲ့သည္..။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ မဂၢဇင္းတုိက္အတြက္ ကုန္ၾကမ္းရွာထြက္တာရယ္...သူမ မသိေသးေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကိုလာ၍ နားေထာင္ျခင္းပင္..။ ထိုေန႔က စင္ေပၚတြင္ လည္ကတံုး အျဖဴေအာက္ခံကို အနက္ေရာင္တိုက္ပံုႏွင့္ မရမ္းေရာင္အကြက္စိပ္ပုဆိုးကို တြဲ၀တ္ဆင္ထားေသာ ထိုအမ်ိဳးသား၏ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈသည္ သူမကို ပထမဆံုး ဆြဲေဆာင္လိုက္သည္...။ သူမ သက္တမ္းမွာ ထိုကဲ့သို႔ေသာ ျမန္မာအမ်ိဳးသား၀တ္စံုႏွင့္ အလြန္လိုက္ဖက္ၾကည့္ေကာင္းေသာ သန္႔ျပန္႔ေသာ ေယာက်ာၤးမ်ိဳး မျမင္ဖူးခဲ့တာေသခ်ာသည္...။ သူ၏ မ်က္ႏွာက်ပံုမွာ ေမးရိုးခိုင္ခံ့စြာ ေယာက်ာၤးပီသေသာ သ႑န္အျပင္ ပါးျပင္ေမးတေလွ်ာက္မွ သပ္ရပ္စြာရိပ္ထားေသာ ပါးဒိုင္းေမႊး စိမ္းျမျမကိုလည္း ျမင္ေနရသည္။ သူအရပ္အေမာင္းမွာ သူမခန္႔မွန္းမိသေလာက္ေတာ့ ေျခာက္ေပနီးပါးျမင့္မည္ထင္သည္..။ သူမအရပ္ ငါးေပငါးနဲ႔ဆို ေခါင္းတစ္လံုးစာေလာက္ျမင့္မည္...။ ျမင္ရတာ ေဟာလီး၀ုမွ ပရက္ပစ္လိုလို အက္ရွတန္ကူခ်ာတို႔လိုမ်ိဳး...။ သူမ၏ သံုးသပ္ထင္ျမင္ခ်က္မ်ားကို အသာထား၍ စင္ႏွင့္နီးကပ္ရာသို႔ သြားလိုက္သည္..။ ပါလာေသာရစ္ေကာ္ဒါကိုဖြင့္ျပီး သူမစာအုပ္တစ္အုပ္ႏွင့္ Hilight မ်ားကိုသီးသန႔္ မွတ္ယူပါသည္..။

ဆက္ပါဦးမည္။

မိုးေငြ႔ခံစားေရးသားသည္

Change


ငါလုိခ်င္ခဲ့ဖူးတယ္

နင့္ရင္ဘတ္ထဲက
ပန္းႏုေရာင္ပံုျပင္ေတြ....

ငါတမ္းတခဲ့ဖူးတယ္
နင့္ႏႈတ္ဖ်ားဆီက
အျပာေရာင္စကားလံုးေတြ....

ငါရင္ခုန္ခဲ့ဖူးတယ္
နင့္မ်က္၀န္းဆီက
ေႏြးေထြးတဲ႔အၾကည့္ေတြ....

ငါေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ဖူးတယ္
အ၀ါေရာင္စိတ္ကူးေတြနဲ႔
ေတာက္ပတဲ႔အိပ္မက္ေတြကို....

ဒါေပမယ့္
အခ်ိန္ရထားၾကီး
အရာအားလံုးကိုအျပီးတိုင္နင္းေခ်
ဆက္လက္ခုတ္ေမာင္းသြားေနတယ္
အခုငါ့ဆီမွာ
ကဗ်ာေတြကလြဲလို႔
ဘာမွမရွိေတာ့ဘူး...။ ။ HNS(TG)

ဖြဲ႔ေႏွာင္မယ့္အခ်စ္



ညရဲ႔ၾကယ္ပြင့္ဟာ

ေလာကရဲ႔အဖြင့္ကို
စြင့္ကားေအာင္
မေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေပမယ့္
လူတစ္ေယာက္ရဲ႔ စိတ္ကို
ေပ်ာ္တတ္ေအာင္ေတာ့
ၾကယ္ကေလးက
ျခယ္သႏိုင္ပါသတဲ့....။

အရာရာတိုင္းဟာ
ေကာင္းကင္ရဲ႔ေစခိုင္းမႈကို
မတုပႏိုင္ပါဘူး
ဒီလိုပါပဲ...
Chocolate ရယ္...
ေလာင္ျမိွဳက္ေနတဲ႔
ႏွလံုးသားရဲရဲၾကီးတစ္ခုနဲ႔
အႏွစ္သာရရွိစြာ
မင္းအနားမွာ
ထာ၀ရမေနႏိုင္ေပမယ့္
ခုိင္ျမဲတဲ႔ အခ်စ္စစ္နဲ႔ေတာ့
မင္းႏွလံုးသားကို
ဒီတစ္သက္
ငါ ထာ၀ရရစ္ပတ္ႏိုင္ပါတယ္...။ ။ (အမည္မသိကဗ်ာဆရာ)

J ( အဆံုး )



ဒီလိုနဲ႔ က်မလဲ သူနဲ႔ မျပတ္မျပတ္ ဆက္ျပီး ကိြဳင္ရွာလိုက္နဲ႔ အရမ္းကို ပူေလာင္ေနပါျပီ။ က်မ.... အဲဒီခံစားမႈကို အမုန္းဆံုးပဲ..။ က်မမွာ ဘာအျပစ္ရွိလို႔လဲ..။ က်မေလာက္မွာ မလွတဲ႔ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ကိုမွ သူေရြးရသလား..။ ဘာလဲ ေကာင္မေလးက အသက္ငယ္လို႔လား..။ က်မကေရာ ဘာမွ အသံုးမက်ေအာင္ အသက္ၾကီးေနလို႔လား..။ က်မခ်စ္သူက က်မထက္ ႏွစ္ႏွစ္ငယ္ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ က်မတို႔က ရြယ္တူေတြလိုပါပဲ..။ တခ်ိဳ႔ကေျပာတယ္ ခုေခတ္မိန္းကေလးေတြက အီစီကလီေတြ ပတ္ခၽြဲနပ္ခၽြဲဟန္ေတြကို ပိုင္တာကိုး...။ ဒါေၾကာင့္ ေယာက်ာၤးေတြက်တာတဲ႔..။ က်မကေတာ့ျဖင့္ အဲဒီလို မူယာမာယာမ်ားတတ္ေပါင္..။ အရွိကို ရင္ထဲမထားဘူး..ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပဲေျပာလိုက္တာပဲ... စိတ္ရင္းအတုိင္းေျပာခ်လိုက္တာပဲၾကိဳက္တယ္..။ က်မခ်စ္သူကလဲ က်မရဲ႔စိတ္ဓါတ္ကို သေဘာက်လို႔ က်မကိုေရြးခ်ယ္ခဲ႔တာပါ..။ ခုေတာ့ က်ဴတတ္တဲ႔ အမူအရာကိုပဲ ေျပာင္းၾကိဳက္သြားသလား မသိပါဘူး..။

ေနာက္ပိုင္းသူက ညည္းလာတယ္... အလုပ္ကေရာင္းအားက်ေနလို႔အဆင္မေျပဘူးတဲ႔..။ က်မ...ေသခ်ာစံုစမ္း ၾကည့္ေတာ့မွ ဘယ္ဟုတ္မလဲ ေရာင္းအားကက်ျပီေပါ႔ ကိုယ့္အလုပ္မလုပ္ဘဲ ဟုိဟာမေလး အေနာက္ပဲလိုက္ျပီး သူမ်ားပစၥည္းသြားေရာင္းေပးမေနတာေလ..။ ေတာင္ဥကၠာလာ၊ ေျမာက္ဥကၠလာထိသြားရတာမ်ားလို႔ထင္ပါရဲ႔ အရင္က ျဖဴ၀င္းေနတဲ႔ သူ႔အသားအေရေတြက ေနေလာင္ဒဏ္ေၾကာင့္ ညိဳညစ္ညစ္ ျဖစ္ေနျပီေလ...။ မ်က္ႏွာကလဲ ၾကည္လင္မေနေတာ့ဘဲ အျမဲသုန္မႈန္ေနတယ္..။ ရႈပ္ေထြးျပီေပါ့..။ က်မေရွ့ေရာက္ရင္ အျမဲလိမ္ဖို႔ သူၾကိဳးစားေနရျပီေလ..။ ေတာ္ပါေပတယ္...ေမာင္မင္းၾကီးသားရယ္..။ ရည္းစားကိုႏွစ္ေယာက္ျပိဳင္ထားျပီး စိတ္ရႈပ္ခံႏိုင္ပါ့..။ က်မနဲ႔စကားေျပာရင္ သူ႔မ်က္လံုးေတြ ဂဏာမျငိမ္ေတာ့ဘူး..။ အရမ္းသိသာတယ္..။ က်မသူ႕ကို သနားလဲသနားတယ္...သတ္လဲသတ္ပစ္ခ်င္ေနတယ္..။ တစ္ေန႔က်မသူ႕ေနာက္ကုိ လုိက္ခဲ့မယ္ေျပာေတာ့ လံုး၀ေပးမလိုက္ဘူးေလ..။ အမ်ိဳးမ်ိဳး အေၾကာင္းျပျပီး ျငင္းတယ္..။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ သူခ်ိန္းထားတာ ေသခ်ာျပီးဆိုျပီး က်မလဲ အုိေက...မလိုက္ေတာ့ဘူးေျပာလိုက္တယ္..။ သူ႔ကိုေနာက္ေယာင္ခံ လိုက္ၾကည့္ေတာ့.. ထင္ထားတဲ႔အတိုင္းပဲ ခ်ိန္းထားတဲ႔ေနရာမွာ ေကာင္မေလးေစာင့္ေနတယ္ေလ...။ ေကာင္မေလးလက္ကိုဆြဲျပီး တျခားကို သူတို႔ထြက္သြားၾကတယ္..။ က်မလဲ ဆက္ျပီး လိုက္မၾကည့္ေတာ့ဘူး..။ အလုပ္လုပ္ရတာလဲ စိတ္ကမပါေတာ့ဘူး..။လူကအရမ္းစိတ္ဆင္းရဲျပီး ေသခ်င္ေစာ္နံေနျပီ..။ က်မဘာဘာလုပ္သင့္သလဲ..။

ညေနအိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ က်မမေနႏိုင္ေတာ့ဘူး...။ သူေျပာထားတဲ႔ စကားတစ္ခြန္းရွိတယ္ေလ..။ အဲဒီေကာင္မေလးနဲ႔သူက သူငယ္ခ်င္းေတြပါတဲ႔..။ မယံုရင္ဆံုရွင္းလို႔ရတယ္တဲ႔...။ အိုေက ဒါဆိုက်မကို အဲဒီေကာင္မေလးနဲ႔ေတြ႔ဖို႔ စီစဥ္ေပးလို႔ သူ့ဆီဖုန္းဆက္လိုက္တယ္..။ က်မ ေကာင္မေလးနဲ႔ေတြ႔ျပီးမရွင္းရဲဘူးလို႔ သူတြက္ထားပံုရတယ္...။ က်မဖုန္းဆက္ေတာ့ သူေတာ္ေတာ္ အက်ပ္ရိုက္သြားတယ္..။ ဒါနဲ႔ ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာေတြ႔ၾကတယ္..။ က်မ.. သတင္းတစ္ခုရထားပါေသးတယ္ ...။ က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္သြားေနက် ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္မွာပဲ သူအဲဒီေကာင္မေလးကို ဆံပင္ေခၚသြားညွပ္တယ္တဲ့...။ က်မလဲ ေကာင္မေလးကိုေတြ႔ေတာ့ “ညီမေလးဆံပင္ညွပ္ထားတာလွလိုက္တာ” လို႔စကားစၾကည့္လိုက္တယ္..။“ဟုတ္တယ္ အမရဲ႔ အဲဒီေန႔က ဆံပင္ညွပ္ျပီး ေခါင္းပါေလွ်ာ္လိုက္တာ ဇက္ေတာင္နာသြားတယ္ အိမ္နားကဆိုင္မွာေလ”တဲ့..။ သူစျပီးလိမ္ေနပါျပီ..။ ဟုတ္ျပီ...ကဲ..က်မတို႔စျပီးွရွင္းၾကရေအာင္...။ ညီမနဲ႔သူဘယ္လိုပတ္သက္ေနသလဲ ရွင္းရွင္းေျပာျပပါဆိုေတာ့... သူငယ္ခ်င္းေတြပါတဲ႔..။ အုိေက ...ဒါဆို ညီမေမြးေန႔ေရာက္ေတာ့မယ္ဆို အမတို႔ဘုရားအတူတက္ရေအာင္ ျပီးရင္ ညီမဘုရားမွာ က်ိန္ဆိုရဲသလား..သူနဲ႔မပတ္သက္ပါဘူးလို႔..ဆိုေတာ့..။ “ဟုတ္ကဲ့...သမီးက်ိန္ရဲပါတယ္”တဲ႔...။ အိုး ...အသက္ႏွစ္ဆယ္စြန္းစြန္း မိန္းကေလးတစ္ေယာက္က ငရဲမေၾကာက္ ဘာမေၾကာက္ က်မခ်စ္သူအတြက္နဲ႔ ဘုရားမွာက်ိန္ဆိုျပရဲသတဲ့..။ က်မခ်စ္သူကေတာ့ အဲဒီက်ိန္ဆိုတဲ႔ ကိစၥကို၀င္ျပီး ကန္႔ကြပ္ပါတယ္...။ အင္းေပါ့..သူအသိဆံုးျဖစ္မွာေပါ့ အက်ိဳးဆက္ေတြကို...။ ဒါကိုက မရိုးသားဘူးဆိုတာ ထင္းထင္းၾကီးပဲ...။ က်မတို႔ အဲဒီေန႔က ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ျပီးဆံုးသြားပါတယ္..။ က်မလဲေျပာမယ့္သာေျပာခဲ႔တာ အဲဒီေကာင္မေလးနဲ႔လဲ ဘုရားမသြားခဲ့ပါဘူး...။ က်မကိုလဲ ေတာ္ေတာ္ရွိန္သြားပါတယ္..။

အဲဒီေနာက္ပိုင္း သူတို႔ထပ္မေတြ႔ေတာ့ဘူး ေျပာၾကတာပဲ...။ က်မလဲ ဆံုရွင္းျပီးကတည္းက စိတ္ေလ်ာ့ လိုက္ပါေတာ့တယ္..။ က်မ အဲဒီေလာက္ဆြဲေဆာင္မႈ မရွိေတာ့ရင္လဲ က်မထုိက္နဲ႔က်မကံေပါ့...။ က်မခ်စ္သူကိုလဲ က်မလြတ္လပ္ခြင့္ ေပးလိုက္ပါေတာ့တယ္..။ လူေတြက ခက္ေတာ့အခက္သားေနာ္..။ အဲလို လုပ္ခ်င္တာလုပ္ေတာ့လို႔ လြတ္လိုက္ေတာ့လဲ... မလုပ္ခ်င္ၾကေတာ့ဘူး..။ မလုပ္နဲ႔လို႔တားျမစ္ပိ္တ္ပင္ရင္ေတာ့ ရေအာင္လုပ္တတ္ၾကတယ္..။ သူ႔ရဲ႔အမွားကိုလဲ ခြင့္လြတ္ႏိုင္ရမယ္ေလ...။ က်မရဲ႕ေမတၱာေစတနာေတြ ခြင့္လြတ္ႏိုင္မႈေတြကို သူနားလည္သေဘာေပါက္သြားျပီျဖစ္မွာပါ..။

က်မေျပာခ်င္တာက...လူတစ္ေယာက္ကို အတင္းအက်ပ္ခ်ဳပ္ကိုင္လို႔ မရဘူးဆိုတာပဲ..။ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ လြတ္လပ္ခြင့္ေပးလိုက္ပါ...။ ေနရာတကာ “ေဂ်”၀င္ေနရင္ေတာ့ က်မလို အျဖစ္မ်ိဳးၾကံဳေတြ႔ရမွာအေသအခ်ာပါ..။


မိုးေငြ႔ခံစားေရးသားသည္

Monday, 7 December 2009

J ( အစ )



မေန႕ညက “J” ဆိုတဲ့ျမန္မာဗီတိီယိုေခြေလး ၾကည့္ျဖစ္တယ္ ။ “ေဂ်”ဆိုတာ “Jealous” သ၀န္တုိတာကို ဆိုလိုတာပါ..။ အဲဒီကားၾကည့္ရင္း လြန္ခဲ့တဲ႔ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္က က်မရဲ႔ကိုယ္ပိုင္ အျဖစ္အပ်က္ကေလးတစ္ခုကို သြားအမွတ္ရမိတယ္...။ ခံစားမႈအေဟာင္းက လတ္တေလာ ခံစားေနရတဲ႔အတုိင္းပဲ ရင္ထဲစူးခနဲ နာက်င္သြားတယ္..။ က်မသိပ္ခ်စ္တဲ႔ ခ်စ္သူ က်မ မသိေအာင္ တိတ္တိတ္ကေလး ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ညိွစြန္းေနတဲ႔ အျဖစ္ကေလးပါ။ က်မခ်စ္သူကုိ က်မသိပ္ခ်စ္ပါတယ္ လိုေလေသးမရွိေအာင္ကို အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္နဲ႔ ခ်စ္ခဲ့ရတာပါ...။ ခဲမွန္ဖူးတဲ႔စာသူငယ္လိုပဲ သူက်မကို ထားသြားတာမ်ိဳးကို သိပ္ေၾကာက္လြန္းလို႔ ဘယ္ေကာင္မေလးၾကည့္တာမွ မခံခ်င္ခဲ့ဘူး..။ က်မတို႔တြဲသြားၾကရင္ေတာင္ ေကာင္မေလးေတြ သူ႕ကို ညဳတုတုနဲ႔ၾကည့္ရင္ က်မကျပန္ျပီးရန္စြာလုိက္တာပဲ..။ ဘယ္ေလာက္ထိလဲဆိုရင္ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္က က်မကိုေျပာသြားခဲ့ဖူးတယ္..။ “ဒီေလာက္စိတ္မခ်ျဖစ္ေနရင္လဲ အိမ္မွာေသာ့ခတ္သိမ္းထားေပါ့” တဲ႔..။

က်မရဲ႔ သ၀န္ေၾကာင္မႈေၾကာင့္ ခ်စ္သူနဲ႔က်မ မၾကာခဏစကားမ်ားၾကရတယ္..။ က်မေၾကာင့္ သူ လူေရွ့သူေရွ့ အရွက္ကြဲ ရေပါင္းမ်ားတာပါဆိုျပီး သူကရွက္တယ္တဲ႔..။ အင္းေလ...က်မစဥ္စားၾကည့္ဖူးတယ္..။ သူက်မခံစားခ်က္ကို နားမလည္တာ က်မေလာက္သူမခ်စ္လို႔ပဲလား..။ က်မခ်စ္သူက ကုမၸဏီတစ္ခုမွာ အလုပ္လုပ္ပါတယ္...အေပါင္းအသင္းကလဲခံုမင္တယ္ သူက..။ အဲဒီသူ႕အေပါင္းအသင္းေၾကာင့္ပဲ သူတို႔ေလွာ္ေပးလို႔ပဲ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို သူညိွသြားခဲ့တယ္..။ က်မခ်စ္သူ ဘယ္ေလာက္ထိ သတၱိရွိသလဲဆိုရင္ အဲဒီေကာင္မေလးေဆးရံုတက္ရလို႔ က်မကိုေခၚျပီး သြားၾကည့္ျဖစ္ေအာင္သြားေသးတယ္..။ ပထမေတာ့ သူက က်မကိုေခၚေတာ့ က်မ မလိုက္ဘူးျငင္းခဲ့တယ္..။ သူက မေကာင္းပါဘူး လူမႈေရးအရ သြားၾကည့္ရေအာင္ဆိုလို႔ က်မလဲ လုိက္သြားခဲ့ပါတယ္..။ အဲဒီေကာင္မေလးကသူတို႔ Marketing ဆင္းေတာ့ သူတို႔လိုတျခား ကုမၸဏီက ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ပါပဲ..။ လုပ္ငန္းခြင္က သူငယ္ခ်င္းေတြလို႔ေတာ့ေျပာၾကတာပဲ..။

တကယ္တမ္း...ေဆးရံုမွာ က်မမ်က္စိနဲ႔ တပ္အပ္ျမင္လုိက္ရမွပဲ က်မေတာ္ေတာ္ညံ့ဖ်င္းတဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္ခဲ့ေတာ့တယ္..။ အျဖစ္ကဒီလိုပါ..။ ေကာင္မေလးက အဆုတ္ထဲ အက်ိတ္ေပါက္တာ ဗိုက္ခဏခဏ ေအာင့္ေနတာ ဆရာ၀န္ကခြဲထုတ္မွရမယ္ဆိုလို႔ ေဆးရံုတက္ခြဲလို္ကရတာ..။ သူခြဲစိတ္ခန္း၀င္ေတာ့ သူ႔မိသားစု၀င္ေတြကို တစ္ေယာက္မွ မေတြ႔ရပါဘူး..။ က်မနဲ႔ခ်စ္သူနဲ႔ပဲ ထုိင္ေစာင့္ေနၾကတာ..။ ခဏေနေတာ့ Nurse တစ္ေယာက္က Operation ခန္းထဲကထြက္လာျပီး ခြဲထုတ္ထားတဲ႔ အက်ိတ္လံုးေတြကို Tray ထဲထည့္ျပီး က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္ကိုလာျပတယ္..။ က်မတို႔ကို မိသားစု၀င္ေတြလို႔ထင္ေနပံုရတယ္..။ က်မတို႔လဲ သြားၾကည့္လိုက္ပါတယ္...။ ခဏၾကာမွာ ေကာင္မေလးရဲ႔ မိဘေတြေရာက္လာတယ္..။ ေကာင္မေလး ခြဲစိတ္ခန္းထဲက ထြက္လာေတာ့ သူ႔အခန္းထဲကိုက်မတို႔ လုိက္၀င္သြားၾကတယ္..။ ဘယ္ေလာက္ အံ့ၾသစရာေကာင္းသလဲ...။ ေမ့ေဆးေပးျပီး ခြဲစိတ္ခံထားရတဲ႔ လူနာတစ္ေယာက္က သူေမ႔ေဆးျပယ္ေတာ့ ပထမဦးဆံုး သူ႔အေမကို မေခၚဘဲ... က်မခ်စ္သူနာမည္ကို အရင္ေခၚသတဲ႔..။ အဲဒါနဲ႔ က်မလဲ ဟုိမွာေခၚေနတယ္ သြားလိုက္ဦးဆိုေတာ့ က်မခ်စ္သူက လူနာကုတင္ေဘး ခံုတန္းမွာ သြားထုိင္လိုက္ပါတယ္..။ က်မက ေကာင္မေလးအေမနဲ႔ စကားေျပာေနရင္ သူတို႔ကို လွမ္းလွမ္းၾကည့္ ပါတယ္..။

ၾကည့္စမ္းပါဦး ေမ႔ေဆးျပယ္ခါစ လူနာတစ္ေယာက္ရဲ႔ မ်က္လံုးေတြကလဲ အီစီကလီအျပည့္နဲ႔ပါလား..။ က်မခ်စ္သူကလဲ ေကာင္မေလးလက္ကို ဆုတ္ကိုင္အားေပးေနတယ္..။ ေအာ္...ဒင္းက လက္ကိုင္ျပီးေတာင္အားေပးတဲ႔ အဆင့္ေရာက္ေနတာကိုး..။ ေကာင္မေလးကလဲ က်မခ်စ္သူဆံပင္ကို ျပန္သပ္ေပးေနတယ္...။ ဘုရားေရ....ဒါဘာအျပဳအမူေတြလဲ... က်မထျပီး ေသာင္းက်န္းခ်င္စိတ္ကို မနဲျမိဳသိပ္ ထားရတယ္...။ က်မတစ္ေယာက္လံုး ေဘးနားမွာရွိေနတယ္ဆိုတာကို ဒင္းတို႔က ေမ့ေနၾကတယ္ ေပါ့ေလ..။ အံမယ္...ေကာင္မေလးကေျပာေသးတယ္..အသံခပ္တိမ္တိမ္နဲ႔ “ေမာင့္အမကိုအားနာစရာ”တဲ့..။ ေအာ္...သူက က်မကို သူ႕အမလို႔ေကာင္မေလးကိုလိမ္ထားပံုရတယ္..။ ေတြ႔မယ္...။ က်မခ်စ္သူ..အရင္ကဒီလိုမဟုတ္ပါဘူး..။ သူ႕အေပါင္းအသင္းေတြေျမွာက္ထိုးပင့္ေကာ္လုပ္တာနဲ႔ပဲ သူကလိုက္ေျမာက္ေနတယ္..။ အင္းေလ...ဒါကလဲ သူပါမွျဖစ္တာပါ..။ ေကာင္မေလးက သူ႕ကို“ေမာင္”လို႔ေခၚတဲ႔အဆင့္ေတာင္ေရာက္ေနျပီ..။

အျပန္က်မတို႔ ကားေပၚမွာ ႏႈတ္ပိတ္ျပီးျပန္လာၾကတယ္..။။ က်မအရမး္ကို စိတ္ဆိုးေနျပီ ေပါက္ကြဲခ်င္ေနျပီ...။ မ်က္ႏွာကိုလဲ မီးကုန္ယမ္းကုန္ စူပုပ္ထားတယ္..။ က်မခ်စ္သူက သိေနတယ္ က်မကို စကားလံုး၀မစဘဲ တိတ္ေနတယ္..။ သူ႕အျပစ္သူသိေနျပီေလ..။ အဲဒီညေနက သူတို႔မန္ေနဂ်ာကသူ႔အိမ္မွာ New Year Eve ဖိတ္ထားတာကို တခါတည္းအိမ္မျပန္ေတာ့ဘဲ သြားလိုက္တယ္..။ ဟိုေရာက္ရင္လဲ ေပ်ာ္မွာမဟုတ္ဘူး..။ က်မစိတ္ေတြက ရႈပ္ေထြးေနျပီ..။ တကယ္လဲ အဲဒီအိမ္ေရာက္ေတာ့ မီးကလဲပ်က္ေနတယ္..စားစရာလဲ ဘာမွမစီစဥ္ထားဘူးတဲ႔..။ ဒါဆို ဘာလို႔ဖိတ္ထားၾကေသးလဲ...။ သိပ္စိတ္တိုဖို႔ေကာင္းတယ္..။ ဖေယာင္းတိုင္မီးေမွာင္ထဲမွာ ေဒါသကို ျမိဳခ်ျပီး ထုိင္ေနလုိက္တယ္..။ သူ႕သူငယ္ခ်င္းနဲ႔သူက ၀ရံတာထြက္ျပီး တီးတိုးတီးတိုးနဲ႔ေျပာေနၾကတယ္..။ က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္ ျပႆနာတစ္ခုခု တက္လာမွန္းရိပ္မိေနမွာပါ..။

အဲဒီသူငယ္ခ်င္းကုိပဲ က်မ မၾကိဳက္တာ သူေလွာ္ေပးလို႔ ခုလိုျဖစ္တာလဲပါတယ္..။ ျပီးေတာ့ က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကား ခေလာက္ဆန္သြားေသးတယ္ ေယာက္က်ားတန္မဲ့နဲ႔..။ က်မရဲ႔လႊမ္းမိုးမႈ ေအာက္မွာေနမေနနဲ႔ တဲ႔..။ သူခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားတဲ႔ဘ၀မွာ မင္းေပ်ာ္ေနသလားတဲ႔..။ ဒီတုိင္းဆို မင္းဘ၀ သူ႔ရဲ႔ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈ လႊမ္းမိုးမႈေအာက္က ဘယ္ေတာ့မွာ လြတ္ေျမာက္မွာ မဟုတ္ဘူးတဲ႔...။ ဒါ...သူေျပာစရာလား...က်မေလ အဲဒီသူ႔သူငယ္ခ်င္းမ်က္ႏွာကို ကုတ္ဖဲ႔ပစ္လိုက္ခ်င္တယ္..။ က်မတို႔ခ်စ္သူ ႏွစ္ေယာက္ကို သူသက္သက္ ကြဲေအာင္လုပ္ေနတာ...မနာလိုျဖစ္ေနတာ...။


ဆက္ပါဦးမည္။

မိုးေငြ႔ခံစားေရးသားသည္

Friday, 4 December 2009

ရြာကႏွင္းကိုေအာက္ေမ႔ျခင္း




ႏွင္းေတြတဖြဲဖြဲက်တဲ႔ ေဆာင္းရာသီကို လူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ႏွစ္သက္တတ္ၾကတယ္...။ ရန္ကုန္မွာေတာ့ ႏွင္းဖြဲဖြဲက်တယ္ဆိုတာကို ျမင္ဖူးခ်င္မွ ျမင္ဖူးလိမ္႔မယ္...။ တကယ္ႏွင္းက်လာရင္....မိုးဖြဲဖြဲေလးရြာေနသလိုပဲ ဦးထုပ္မေဆာင္းထားရင္ ေခါင္းေတြစုိကုန္ေရာ...။ တခါတေလ မ်က္ေတာင္ေလးေပၚမွာ ႏွင္းစက္ကေလးေတြ လာတင္ေနတတ္ေသးတယ္...။ ေအးစိမ္႔ျပီး...ေန႔လည္ ၁၁နာရီ ၁၂နာရီထိက ေနကိုမျမင္ရေသးဘူး...။ ငယ္ငယ္က မနက္ ေလးနာရီးခြဲ ငါးနာရီဆို အိပ္ယာထျပီး အေမနဲ႔ ေစ်းထဲမွာေစ်းလိုက္ခင္းရတယ္...။ မနက္၅နာရီဆိုတာ ေမွာင္ေနတဲ့အျပင္ ႏွင္းေတြပိတ္ေနတာမ်ား ေရွ့တစ္ကိုက္ ႏွစ္ကိုက္ေလာက္ဆို တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္မျမင္ရေတာ့ဘူး...။

ေဆာင္းတြင္းဆို က်မတို႔ရြာေစ်းထဲမွာ တိုဖူးဦးေႏွာက္ပူပူေႏြးေႏြးေလးေသာက္ရတာ သိပ္ကိုအရသာရွိတာပဲ.(မေသာက္ရတာ၁၅ႏွစ္ေလာက္ရွိေတာ့မယ္)...။ ျပီးေတာ့ ၀က္လက္ေအးနဲ႔ေကာက္ညွင္းေပါင္း စားၾကတယ္...။ ဒါေဆာင္းရာသီ မနက္စာေလးေပါ့...။ မနက္ပိုင္းမွာဆိုရင္ အိမ္တုိင္းလိုလို အိမ္ေရွ႔မွာ မီးဖိုျပီး ေခါပုတ္ကင္စားလိုက္ မီးလံုလိုက္နဲ႔သိပ္ကို ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္...။ အိမ္ေရွ့ ကုကၠိဳပင္ကအရြက္ေၾကြေတြကို တံျမက္စည္းလွည္းျပီး မီးရိႈ႔ၾကရင္း ေႏြးေႏြးေထြးေထြးျဖစ္ေအာင္မီးလံုၾကတယ္...။

ေက်ာင္းသြားရင္ ေက်ာင္းစိမ္းလံုခ်ည္ေအာက္မွာ ေဘာင္းဘီရွည္ထပ္ရေသးတယ္...အေမထိုးေပးတဲ႔ သိုးေမြးအက်ီၤအထူၾကီးနဲ႔ သိုးေမြးဦးထုပ္ပါေစာင္းရေသးတယ္..။ ေက်ာင္းစာသင္ခန္းထဲမွာ အရမ္းေအးေနရင္ ေက်ာင္းေရွ့ျမက္ခင္းျပင္မွာ ေနပူစာလံုရင္းနဲ႔ စာသင္ၾကရတယ္...။ ႏွင္းေတြကို ခ်စ္လည္းခ်စ္တယ္ ေၾကာက္လဲေၾကာက္တယ္ ..။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ေဆာင္းတြင္းအရမ္းေအးျပီဆိုတာနဲ႔ က်မႏွာေခါင္းေတြပိတ္ျပီး အသက္ရႈမရေတာ့ဘူး..။ ညည ထျပီးထုိင္ေနရတယ္...။ ငယ္ငယ္က ဦးေလးဆရာ၀န္ကေျပာတယ္ က်မႏွာေခါင္းေပါက္ကေမြးရာပါ တစ္ဘက္ေသးေနတယ္တဲ့....။

ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ပြဲရွိရင္လဲ ညဘက္ ဓါတ္မီးကိုယ္စီနဲ႔ အေႏြးထည္ထူထူေတြ၀တ္ျပီး ပြဲသြားၾကတယ္...။ ဘယ္ေလာက္ပဲေအးေနပါေစ...လမုန္းမယ္ရွမ္းမပ်ိဳျဖဴေလးေတြကေတာ့ အသားကပ္ေျခအိပ္နဲ႔ စကဒ္တိုတို၀တ္ျပီး စင္ေပၚမွာ ႏွင္းကိုအန္တုလို႔ ကၾကရတယ္...။ က်မတို႔ဆီမွာ ပြဲရွိရင္ လမုန္းအကစင္ပါျမဲပဲ...။ စင္ေအာက္ကလက္မွတ္၀ယ္ျပီး စင္ေပၚက ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ႔ လမုန္းမယ္ ေခ်ာေခ်ာေလးေတြကို လက္မွတ္ေပးျပီး တြဲကႏိုင္ပါတယ္...။

ပြဲခင္းထဲမွာ ကစားနည္းမ်ိဳးစံုအျပင္ ရွမ္းေခါက္ဆြဲဆိုင္...။ ေကာက္ညွင္းက်ည္ေတာက္ဆိုရင္ တစ္ခါထဲ မီးဖိုမွာ ပူပူေႏြးေႏြးေလးဖုတ္ေပးပါတယ္...။ ဒီမွာလို ေကာက္ညွင္းခ်ည္းမဟုတ္ဘဲ...ေကာက္ညွင္းထဲမွာ အုန္းႏို႔နဲ႔ေျမပဲဆံလဲပါပါေသးတယ္ဗ်..။ ေနာက္....ဂ်င္းႏုႏုအမွ်င္ေလးေတြကို သၾကားနဲ႔စိမ္ထားတာ အုန္းသီးဖတ္ေက်ာ္ ႏွမ္း ေျမပဲေလွာ္တို႔နဲ႔အရည္ေရာ အဖတ္ေရာစားလို႔ရတဲ့ အခ်ိဳပြဲလဲရွိေသးတယ္...။ အုန္းသီးအစာသြတ္ထားတဲ႔လက္ဖက္ဆိုလည္း စားလို႔သိပ္ေကာင္းတာ အဲဒီလက္ဖက္တစ္လုတ္စာကို ဖက္ကေလးေတြနဲ႔ပတ္ျပီး ေလးခုတစ္တြဲ ေလွကားထစ္ကေလးလိုတြဲထားတာ သိပ္လွတယ္...။ ပဲႏို႔ရည္ပူပူေလးနဲ႔ ေခါပုတ္ကင္ကို ၾကံသကာရည္နဲ႔အုန္းသီးဖတ္ကို ယိုလုပ္ထားတာနဲ႔စားရတယ္ ..။ ဒါေတြအားလံုးဟာ က်မတို႔ရွမ္းျပည္က ေဆာင္းတြင္းမွာ စားေသာက္ေလ့ရွိတဲ႔ အစားအစာေတြေပါ့....။

ေျပာသာေျပာျပရတာ အဲဒီႏွင္းေတြ ပိတ္ပိန္းေနတဲ႔ ျမင္ကြင္းမ်ိဳး က်မရန္ကုန္ေရာက္ေနတဲ႔ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္အတြင္း မႏွစ္က ရင္ျပင္မွာအားကစားလုပ္တုန္းကတစ္ၾကိမ္ေတြ႔ဖူးလိုက္တာပဲ...။ ေရႊတိဂံုဘုရားေတာင္လံုး၀ မျမင္ရေလာက္ေအာင္းႏွင္းေတြ ကာပိတ္ထားလိုက္တာေလ...။ ဒီႏွစ္ေတာ့ အေအးလည္းေပါ့ပါတယ္...ႏွင္းမဆိုထားနဲ႔ ျမဴေတြေတာင္ဆိုင္းတာမေတြ႔ရဘူး...။ ခုေနာက္ပိုင္း သစ္ေတာေတြျပဳန္းတာနဲ႔တင္ က်မတို႔ရြာလည္း အရင္လို ႏွင္းပြင့္ေတြ မေ၀ႏိုင္ေတာ့ဘူးထင္ပါရဲ႔...။(တခါတခါ သစ္ရြက္မီးရိႈ႔န႔ံေလးရရင္ ငယ္ငယ္ကေဆာင္းရာသီေလးကို ျပန္လြမ္းမိတယ္)...။

မိုးေငြ႔