မိုးေငြ႔ဆိုတာ...ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔ ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ့...း)

Friday, 20 November 2009

ေအဘီေသြးအလွဴရွင္ အားခ်င္းအကူညီလိုေနလို႔ပါ



အလွဴရွင္ကို ရွာေတြ႕ဖို႕တြက္ တတ္နိဳင္သမွ် ကုသိုလ္ ယူလိုက္တဲ့ သေဘာပါ

please forward this news to your friends
အျမန္ဆံုး အေကာင္းဆံုးကူညီေပးမယ္လို႕ေမွ်ာ္လင္႕ပါတယ္...
ေအဘီေသြးျဖစ္တဲ႕အတြက္အရမ္းကိုရွားေနလို႕ပါ..
သင္႕ေသြးတစက္ျဖင္႕အသက္ကယ္ပါ...(ေသြးလွဴဒါန္းျခင္းျဖင္႕ကုသိုလ္
ယူေပးၾကပါ)

We need a blood donor urgently. The blood type is AB.
the one who suffering from leukemia is Kit Kit (11 yr old)
if you found one .. pls contact Ma Aye Aye Myint (mother)

( 01-586672 ).
တကယ္ကိုလိုအပ္ေနလို႕ပါခင္ဗ် ကူညီေပးၾကပါအုံးဗ်ာေနာ္


က်မ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီက ေမးလ္၀င္လာလို႔ အကူအညီေတာင္းတာပါ...။ နီးစပ္ရာ ဘေလာက္ေမာင္ႏွမမ်ား ေအဘီေသြးပိုင္ရွင္မ်ား အသိရွိရင္ ဒါမဟုတ္ ကိုယ္တိုင္လွဴခ်င္ရင္ အထက္ပါ ဖုန္းနံပါတ္ကို အျမန္ဆံုးဆက္သြယ္ ေပးေစလိုပါတယ္...။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...။


ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်း ကေလးဘ၀ကို လြမ္းတမိသည္(၃)



ကၽြန္မတို႔ငယ္ငယ္က ေက်ာင္းေျပးရတာကို သိပ္ေခတ္စားၾကတယ္...။ ရန္ကုန္ေက်ာင္းလာတက္ေတာ့ ဒီက ျမိဳ႕ကေလးေတြက ေက်ာင္းေျပးတာသိပ္မေတြ႔ရဘူးဗ်...။ အင္းေလ......ဆယ္တန္းအထိ ေက်ာင္းတက္ေတာ့လဲ မိဘေတြအၾကိဳအပို႔နဲ႔ ေက်ာင္းကားနဲ႔လာတဲ႔သူကမ်ားေတာ့ ေက်ာင္းေျပးဖို႔အခြင့္အေရးက နည္းတယ္ေလ...။ ကၽြန္မတို႔ေတာမွာက်ေတာ့ ဘယ္အေဖအေမကမွ လိုက္ၾကည့္တာမဟုတ္ဘူး..။ မနက္ေက်ာင္းသြားမယ္ ေန႔လည္ထမင္းစားခ်ိန္ အိမ္မွာထမင္းျပန္စားၾကမယ္...။ အဲ...အဲဒီမွာအခြင့္အေရးပဲေပါ့ ေက်ာင္းေျပးဖို႔က...။

ငယ္ငယ္တုန္းက ကၽြန္မတို႔တက္ခဲ့တဲ႔ အ.လ.က(၁)ေက်ာင္း၀င္း ပတ္ပတ္လည္က ၀န္းက်င္ေလးကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္...ကၽြန္မတို႕ေက်ာင္းကရြာရဲ႔ ေနာက္ဘက္ျခမ္းမွာရွိပါတယ္...။ ေက်ာင္းရဲ႔ညာဘက္မွာ ငါးကန္ေတြရွိတယ္.. အဲဒီ ငါးကန္းေနာက္မွာက နန္းေဖါင္းတုိ႔အဘိုးရဲ႔ မက္မန္းသီးျခံ..။ ေက်ာင္းဘယ္ဘက္မွာက တာေလးေခ်ာင္း ... ေခ်ာင္းကမ္းပါးအနီးမွာေတာ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြေနတဲ႔ အိမ္တန္းလ်ားရွိပါတယ္...။ အေနာက္ဘက္ျခမ္းမွာက... လယ္ကြင္းျပင္ ...။ အဲဒီပတ္၀န္းက်င္ရဲ႔ဆြဲေဆာင္မႈလဲအဓိကပါတာေပါ့ ေက်ာင္းေျပးရတဲ႔အေၾကာင္းအရင္းက...။ ေက်ာင္းေျပးျပီး ဘယ္ေတြသြား ဘာေတြလုပ္ၾကသလဲဆုိေတာ့...။ ငါးကန္ထဲမွာ ပုဇြန္ေလးေတြသြားဖမ္းၾကတယ္...။ ၾကာပန္းေတြခူးျပီး ဆြဲၾကိဳးလုပ္၀တ္ၾကတယ္...။ အဲဒီၾကာကန္ထဲမွာ ကၽြဲေခါင္းသီးလဲသီးေတာ့ ခူးစားၾကပါေသးတယ္...။ ေနာက္ နန္းေဖါင္းတို႕အဘိုးျခံမွာ မက္မန္းသီးအစိမ္းေတြခူးျပီး ပဲပုပ္နဲ႔ေထာင္းစားၾကတယ္( သေရေတာင္က်လာျပီ းP ) ...။

အဆိုးဆံုးဗ်ာ...ေက်ာင္းေနာက္ဘက္က လယ္ကြင္းထဲသြားျပီး စပါးမပ်ိဳးရေသးခင္ ေရအိုင္ေလးေတြရွိရင္ ငါးဖမ္းၾကတယ္ လယ္ပုဇြန္လံုးေတြႏႈိက္ၾကတယ္...။ ေပ်ာ္စရာၾကီးဗ်...။ ျပန္လာရင္ ဆရာမကိုမ်က္ႏွာလုပ္ျပီး ပါလာတဲ့ငါးေတြကို ဟင္းခ်က္စားဖုိ႔ေပးခဲ့ေသးတယ္...။ အဲဒီတုန္းက ဆရာမေဒၚခင္ျဖဴေ၀မေရာက္ေသးလို႔ ..။ မဟုတ္ရင္ေတာ့ ၾကက္ဥၾကိမ္စာအမိပဲ...။ အဲဒီလယ္ကြင္းကို နည္းနည္းဆက္သြားရင္ ဆင္ပံုစံေက်ာက္တုံုးၾကီးေတြရွိတယ္...။ အဲဒီေက်ာက္တုံုးေတြက ဟုိးအရင္ေခတ္ကတည္းက ရွိေနတာ...။ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့မသိဘူး ...ငယ္ငယ္ကေတာ့ ေျပာၾကတာပဲ ...အဲဒီဆင္ေက်ာက္တံုးေဘးက ေက်ာက္တံုးေသးေသးေလးေတြက သူေမြးထားတဲ႔ ကေလးေလးေတြတဲ႔...။ ေနာက္တစ္ခါသြားရင္ ထပ္တိုးလာတဲ႔ ေက်ာက္တံုးေလးေတြက ဆင္မေက်ာက္တံုးၾကီးကေမြးတာလို႔မွတ္ၾကတယ္...။

တစ္ခါက အဲဒီေက်ာင္းေနာက္ဘက္ လယ္ကြင္းနဲ႔ေက်ာင္းၾကားမွာ တာေလေခ်ာင္း ထဲကိုစီး၀င္သြားတဲ႔ စမ္းေခ်ာင္းအေသးေလးတစ္ခုရွိတယ္...။ အဲဒီေခ်ာင္းထဲမွာ ငါးဖမ္းတဲ႔ဇကာနဲ႔ ငါးေတြဖမ္းျပီး ကုန္းေပၚတက္လာေတာ့ ေျခခလည္နဲ႔ေျခသူၾကြယ္ၾကားမွာ ေပ်ာ့စိစိနဲ႔ဘာပါလိမ္႔လို႔ၾကည့္လိုက္တာ ေမွ်ာ့ၾကီးေတာ့.... အဲ ဟုတ္ဘူး ...ေမွ်ာ့မဟုတ္ဘူး...။ ကၽြတ္ျဖစ္မယ္နဲ႔တူတယ္ အေကာင္းသိပ္မၾကီးဘူး...။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္.....က်မက အဲလိုေပ်ာ့စိစိအေကာင္မွန္သမွ် အကုန္ေၾကာက္တယ္.....။ (အဲ အားနည္းခ်က္ေတြသိကုန္ျပီ)... ။ ေမွ်ာ့တို႕ ကၽြတ္တို႔ တီေကာင္တို႔ဆုိတာ ဆားေၾကာက္တယ္ေလ...။ အဲဒီေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက တံေတြးနဲ႔ေထြးလိုက္ ျပဳတ္က်သြားလိမ့္မယ္လို႔ေျပာေတာ့ လုပ္ၾကည့္လိုက္တာ...။ တကယ္ဟုတ္တယ္ဗ်...။ စမ္းေခ်ာင္းထဲက ေရစိမ္ေနတဲ႔ ကၽြဲကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဘုရားေရ...ကၽြဲေမွ်ာ့ဆိုတာ အဲဒါပဲ... ကၽြဲၾကီးရဲ႔ေက်ာျပင္မွာ ေမွ်ာ့ေတြမ်ား ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေသြးစုပ္ထားၾကလဲေတာ့မသိဘူး မဲနက္ေဖါင္းကားေနၾကတာ အသည္းယားစရာပါပဲ....။

အားနည္းခ်က္ကို သိလက္စနဲ႔ေတာ့ တစ္ခုေလာက္ေျပာျပရဦးမယ္...။ ကၽြန္မတို႔ရြာက လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ဟုိဘက္ ဒီဘက္ ကုကၠိဳပင္တန္းၾကီးရွိတယ္ေလ...။ ေႏြဦးေပါက္ဆိုရင္ သစ္ပင္ကေန ခူယားေကာင္ေတြ တြဲေလာင္းက်ေနတာ မနည္းေရွာင္သြားရတယ္...။ ခူယားအေမြးအသားနဲ႔ထိရင္ အနီျပင္ၾကီးေတြျဖစ္ျပီး ယားလာရင္ ဆန္ေစ့ကို၀ါးျပီးလိမ္းရတယ္တယ္...။ ဒါကေတာ့ ေတာဓေလ့ေဆးျမီးတိုေလးေပါ့...။ မယားတဲ့ခူေကာင္ေတြလည္းရွိေသးတယ္ ..။ သူက အေကာင္နည္းနည္းၾကီးျပီး အေမြးထူထူနဲ႔ မဲနက္ေနတာ ..အျဖဴေရာင္ဆြတ္ဆြတ္လည္း ရွိတတ္ေသးတယ္...။ အတန္းထဲမွာ ေက်ာင္းသားတခ်ိဳ႔ အဲဒီခူေကာင္က ကိုင္လာေဆာ့လို႔ကေတာ့ ကၽြန္မအတန္းထဲကိုလံုး၀မ၀င္ေတာ့ဘူး... အဲဒီလိုေၾကာက္တာ...။ ကၽြန္မတို႕ အိမ္ေနာက္ေဖး ေရအိမ္ေရွ႔က အဘြားစိုက္ထားတဲ႔ သရက္ပင္ကမရွင္ႏိုင္ေတာ့လို႔ တစ္ပင္လံုးလဲ ခူးယားေကာင္ေတြ ျမင္ရက္စရာမရွိအျပည့္ေပါ့...။ အဲဒီအပင္က ခူေကာင္ေတြက အိမ္သာထဲေရာ အိမ္သာတံခါးမွာေရာ လက္ကိုင္မွာေရာ...ေနရာအျပည့္ယူထားလိုက္ၾကတာ...။ ကၽြန္မလံုး၀အိမ္မွာ အိမ္သာမတက္ေတာ့ဘူး...။ ရြာထိပ္မွာရွိတဲ့ နန္းေဖါင္းတို႔အိမ္ကို စက္ဘီးနဲ႔ အိမ္သာသြားတက္ရတယ္...။ တကယ္ပါပဲ...။

ကၽြန္မတို႕ငယ္ငယ္က ေဆာ့ခဲ့ၾက ကဲခဲ့ၾကတာ ေတာ္ေတာ္ပါပဲ...။ တာေလေခ်ာင္းဆိုလဲ ေန႕တိုင္းလိုလိုကို ေရသြားကူးၾကတာ...။ အဲလို ေနပူမေရွာင္ မိုးရြာမေရွာင္ ေရသြားသြားကူးလြန္းလို႔ ငယ္ငယ္ကဆို အသားမည္းေနေရာပဲ.... ရုပ္က ကုလားဆင္ဆိုေတာ့ ကၽြန္မကိုဆို ကုလားမ...(အီကုလား) လို႔ရွမ္းလိုေခၚေခၚၾကတယ္...။ ေခ်ာင္းထဲမွာ လံုခ်ည္ေတြကိုပူေပါင္းလုပ္ျပီး ေရးစီးအတိုင္းေမ်ာပါျပီး ေဆာ့ၾကတယ္...။ ကမ္းပါးကေန ဒိုင္ပင္ထိုးခ်တယ္...။ ေရထဲေမ်ာလာတဲ႔ သဖန္းသီးေတြလဲ လုေကာက္ၾကတယ္...။ အင္း...သဖန္းသီးဆိုလို႔ ကၽြန္မတို႔ တာေလရြာရဲ႔အဓိပၸါယ္ကို ေျပာျပခ်င္ေသးတယ္...။ “တာ” ဆိုတာက ဆိပ္ကိုေခၚတာ “ေလ”ကေတာ့သဖန္းသီး ကိုေျပာတာ...။ အဲဒီေခ်ာင္းရဲ႔အရင္းျမစ္အစမွာ သဖန္းပင္ေတြသိပ္ေပါတာတဲ႔...။ အဲဒါေၾကာင့္ “သဖန္းဆိပ္”ေခ်ာင္းလို႔ ေခၚၾကတာ...။ သဖန္းပင္ကေန အသီးေတြေၾကြျပီး ေမ်ာေမ်ာလာတတ္တာေပါ့...။

ရြာမွာေမြးျပီးၾကီးျပင္းခဲ႔တာကို ကၽြန္မေတာ့ သိပ္သေဘာက်တယ္...။ ေဆာ့စရာေတြက မကုန္ခမ္းႏိုင္ဘူး...။ ျမိဳ႔မွာလို အိမ္ထဲပဲေနျပီး အရုပ္ေတြ ဂိမ္းေတြနဲ႔ မၾကီးျပင္းခဲ႔ရတာကိုပဲေက်းဇူးတင္တယ္...အေဖနဲ႔အေမကို..။ ေျမၾကီးေတြ သဲေတြနဲ႔ သဘာ၀က်က် ကစားရေတာ့... ပထ၀ီဓါတ္ခ်ိဳ႔တဲ့မႈ လည္းမရွိေတာ့ဘူးေပါ့...။ သၾကၤန္နားနီးရင္လဲ ပုစဥ္းရင္ကြဲေတြကို အျပိဳင္အဆိုင္ဖမ္းၾကေသးတယ္...။ ၀ါးလံုးပိန္ပိန္ရွည္ရွည္ထိပ္ဖ်ားမွာ ပိႏၷဲေစးေတြသုတ္ျပီး ပုစဥ္းေတြကို လုိက္ကပ္ၾကတယ္....။ ဒီေန႔ေတာ့ျဖင့္ ဘယ္သူအေကာင္ ဘယ္ႏွစ္ဆယ္ရလဲဆိုျပီး ျပန္လာရင္ ေျပာၾကေသးတယ္...။ ပုစဥ္းရင္ကြဲေအာ္တဲ႔ အသံကိုေတာ့ ၾကားဖူးၾကမွာပါ...။ အဲဒီခ်ိန္မွာဆို ကၽြန္မတို႕အိမ္ေနာက္ဘက္က သရက္ျခံထဲမွာတင္ ဆူညံေနေရာ...။ ပုစဥ္းရင္ကြဲမွာအူမပါပါဘူး...။ အူမရွိရတဲ႔အေၾကာင္းကိုေတာ့ငယ္ငယ္က ေက်ာင္းမွာ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္အေနနဲ႔ သင္ခဲ႔ဖူး ၾကမွာပါ...။ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ ပုစဥ္းေတြကို အေတာင္ျဖဳတ္ျပီး ဖင္ၾကားထဲ အေခ်ာင္းေခ်ာင္းေလးေတြ လွီးထားတဲ႔ ဂ်င္းေခ်ာင္းထိုးထည့္ျပီး ေၾကာ္စားၾကတယ္....။ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ငရဲၾကီးတဲ့လုပ္ရပ္ပဲဗ်...။ ငယ္ငယ္ကေတာ့မသိဘူးေလ...။ အေပ်ာ္အေနနဲ႔ လုပ္ၾကတာစံုလို႔ေပါ့....။ ခုေနာက္ပိုင္းကေလးေတြေတာ့အဲလို ဖမ္းမဖမ္းမသိေတာ့ဘူး...။


မိုးေငြ႔

Thursday, 19 November 2009

အျဖဴေရာင္နတ္သမီး



ဖန္ဆင္းတတ္ေျမာက္ျခင္းနဲ႔ အေရာင္ေတြမရွိျခင္း

ျဖဴစင္ေသာအမည္နာမတစ္ခုနဲ႔
ေအးခ်မ္းစြာေရာက္ရွိလာတဲ့...
အျဖဴေရာင္ နတ္သမီး

အမည္ေလးက
ျဖဴစင္ရုိးစင္းလြန္းေပမယ့္
အေရာင္ေသြးစုံတဲ့
အႏုပညာတစ္ခ်ိဳ႕ကုိ
ကုိယ္တုိင္ဖန္တီးတည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့
အျဖဴေရာင္နတ္သမီး

ေလာကဓံအလယ္
ႀကဳံလာသမွ်အခက္ခဲတုိင္း
တစ္ကုိယ္တည္းသာ
ေလွ်ာက္လွမ္းရင္းနဲ႔
ရင္ဆုိင္အံတု ထုိးခြင္းလွဲမယ့္
အျဖဴေရာင္ နတ္သမီး

ကဗ်ာကုိခ်စ္တဲ့ ႏွလုံးသား

စာေပကုိ ခံစားတတ္တဲ့
အျဖဴေရာင္ႏွလုံးသားတစ္စုံ '' အတြက္ ''
မင္းကုိယ္ပုိင္ဖန္ဆင္းထားတဲ့
ထက္ျမတ္တဲ့
အေတာင္ပံတစ္စုံနဲ႔
ေနာက္ႏွစ္မ်ားစြာတုိင္ေအာင္
မင္းခ်စ္တဲ့(မေသဆုံးႏုိင္တဲ့) ကဗ်ာေတြမ်ားစြာ...မ်ားစြာကုိ
အသက္သြင္းႏုိင္ပါေစလုိ႔ဆႏၵျပဳပါတယ္..။


နတ္သမီးေရ...လိုင္းမရလို႔ တစ္ရက္ေနာက္က်သြားတယ္ ခြင့္လႊတ္ပါေနာ္....။
တကယ္ေတာ့ ဒီကဗ်ာက မိုးေငြ႔ကိုယ္တုိင္ ေရးတာမဟုတ္ပါဘူး...အမည္မေဖာ္လိုသူ ကဗ်ာဆရာတစ္ဦးက နတ္သမီးအတြက္ ေရးေပးလုိက္တာပါ...။

ေပ်ာ္ရႊင္ေသာေမြးေန႔ျဖစ္ပါေစ.....။

Wednesday, 18 November 2009

အေရးေပၚသတင္း


ဒီေန႔မနက္ဘဲ က်မတို႔ထိုက္ခ်ိ ေလ႔က်င့္ခန္းမွာ ဆရာဦးေအာင္ေဇယ်က သတင္းတစ္ခုေၾကျငာပါတယ္...။
ခုတေလာ ဒလတစ္ဘက္ကမ္းမွာျဖစ္ေနတဲ႔ ေရာဂါတစ္မ်ိဳးတဲ႔ဗ်...။ ဒလတုပ္ေကြးလို႔ေတာ့ေျပာေနၾကတယ္ ...။ ခုခ်ိန္ထိေတာ့ ေရာဂါနာမည္မရွိေသးပါဘူး..။ လကၡဏာ မ်က္စိေတြအရမ္းယားယံလာရင္ လက္နဲ႔မပြတ္ပါနဲ႔..။ လက္ကိုင္ပု၀ါ သို႔မဟုတ္ စကၠဴလက္ကိုင္ပု၀ါသန္႔သန္႔ေတြနဲ႔သုတ္ပါ...။ ကိုယ္လက္ေတြမွာ အနီဖုေတြေပါက္ျပီး ယားလာတတ္ပါတယ္...။

ဒါေၾကာင့္မို႔ အျပင္စာေတြသိပ္မစားပါနဲ႔...။ အျပင္ကျပန္လာတိုင္းလဲ လက္ကိုေသခ်ာသန္႔စင္ေအာင္ ေဆးေၾကာၾကပါ...လို႔ ဆရာက ေလ့က်င့္ခန္းလာလုပ္သူေတြ အားလံုးကို သတိေပးလုိက္ပါတယ္..။ ဒီသတင္းကို UN မွာအလုပ္လုပ္ေနတဲ႔ ဆရာ့ညီမကတဆင့္သိရတာပါ...။

အဲဒီကတဆင့္ က်မက ဘေလာက္ေမာင္ႏွမေတြအားလံုးနဲ႔ စာလာ၀င္ဖတ္သူေတြအားလံုးကို ျဖန္႔ေ၀အသိေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္...


မိုးေငြ႔


Friday, 13 November 2009

ထိုက္ခ်ိေလရွဴေလ့က်င့္ခန္း

ပည္သူ႔ရင္ျပင္မွ မနက္၆နာရီအခ်ိန္ က်န္းမာေရးလိုက္စားသူအခ်ိဳ႔
က်မတို႔ရဲ႔ ထိုက္ခ်ိနည္းျပဆရာ ဦးေအာင္ေဇယ် @ Mr. Johny

ထိုက္ခ်ိကစားသူေနၾကသူမ်ား


က်မ ဒီထိုက္ခ်ိေလရွဴ ေလ့က်င့္ခန္းကို မႏွစ္ကတည္းက စျပီး ရင္ျပင္မွာကစားခဲ့ပါတယ္...။ က်မတို႔ေနတဲ့ ကၽြန္းေတာလမ္းကေန မနက္ 4း45 အိမ္ကေန က်မေမေမနဲ႔ လမ္းအတူေလွ်ာက္ၾကတယ္...။ ရင္ျပင္ကို အျမန္ေလွ်ာက္ရင္ မိနစ္ 20 ေလာက္ေလွ်ာက္ရပါတယ္...။ က်မ လမ္းေလွ်ာက္ျဖစ္တာေတာ့ ေလးႏွစ္ေလာက္ရွိပါျပီ...။ မႏွစ္ကမွ ဆရာမေဒၚေမေမေအး နည္းျပတဲ့ ထိုက္ခ်ိေလ့က်င့္ခန္းကအဖြဲ႔ထဲ ကို စ၀င္ျပီးကစားခဲ့ပါတယ္...။ အရင္ႏွစ္ေတြတုန္းက ဆရာဦးေအာင္ေဇယ်နဲ႔ အဖြဲ႔ေတြ ကစားေနတာ ေတြ႔ဖူးခဲ့ပါတယ္..။ အဲဒီတုန္းက က်မတို႔အိမ္ကေန လမ္းေလွ်ာက္ ရင္ျပင္ေရွ့ေရာက္ရင္ အရင္ဦးဆံုး ေရႊတိဂံုဘုရားရွိခိုးျပီး ေသြးပူေလ႔က်င့္ခန္းေလး စလုပ္တယ္ ျပီးမွ ရင္ျပင္ကို တစ္ပတ္ပတ္ျပီး လမ္းေလွ်ာက္ၾကပါတယ္...။ ခုေနာက္ပိုင္းႏွစ္ႏွစ္မွ ရင္ျပင္တံခါးဖြင့္ေပးေတာ့ အထဲ၀င္ေလွ်ာက္ၾကပါတယ္...။

က်မတို႔ျမန္မာျပည္မွာ ခုလိုက်န္းမာေရး ဗဟုသုတၾကြ၀လာျပီး ကုိယ္တုိင္လဲ လိုက္စားတာေတြ႔ရေတာ့ ၀မ္းသာစရာပါ...။ “အာေရာက်ံပရမံလာဘံ...က်န္းမာျခင္းသည္လာဘ္တစ္ပါး”လို႔ ဆုိရိုးရိွခဲ႔တယ္မဟုတ္လား...။

ဒီထုိက္ခ်ိေလ႔က်င့္ခန္းဆိုတာ ေျဖးေျဖးခ်င္းကစားရတဲ႔ ေလရွဴေလ႔က်င့္ခန္းပါပဲ...။ ေျဖးေျဖးကစား ရတယ္ဆိုေပမယ့္ အတြင္းအားကို စိုက္ထုတ္ရလို႔ ေခၽြးထြက္ပါတယ္..။ ဒီကစားနည္းဟာ တရုတ္ျပည္ကေန စျပီးဆင္းသက္လာတာပါ...။ လက္ဦးဆရာ ဘယ္သူလဲဆုိတာ ေသခ်ာမသိရေပမယ္႔..။ အလြန္ေရွးက်တဲ႔ ကစားနည္း တစ္ခုလည္းျဖစ္ပါတယ္..။ သူ႔ကို ခ်ိကုန္းကစားနည္းလို႔လဲ တစ္မ်ိဳးေခၚႏိုင္ပါတယ္..။ တရုတ္လို “ခ်ိ” ဆိုတာ “အသက္ရွဴ”တာကိုေျပာတာပါ “ကုန္း” ဆိုတာကေတာ့ “အလုပ္”ေပါ့...။ ေလရွဴတဲ႔အလုပ္ကိုလုပ္ရတဲ့ ေလ့က်င့္ခန္းလုိ႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္...။ ဒီေလ႔က်င့္ခန္းကို ယံုၾကည္မႈ အျပည့္အ၀နဲ႔ ပံုမွန္ ကစားသြားမယ္ဆိုရင္... အသက္ရွဴေခ်ာင္ပါတယ္...ပန္းနာရင္က်ပ္သမား၊ ႏွလံုး၊ ေသြးတိုး၊ ဆီးခ်ိဳ၊ ေဂါက္၊ က်ီးေပါင္း၊ ေက်ာက္ကပ္ စတဲ႔ေရာဂါေတြကို ကာကြယ္ေပးႏုိင္ပါတယ္...။ တခ်ိဳ႔ ႏွလံုးစက္တပ္ထားတဲ႔ လူနာေတြေတာင္ ဒီေလ႔က်င့္ခန္းလုပ္ျပီး စက္ျပင္ျဖဳတ္လိုက္ရတဲ႔အထိ အေျခအေန ျပန္ေကာင္းသြား ၾကပါတယ္...။ အဆုတ္ထဲကို ေရ၀င္တတ္လို႔ ဒီေလ႔က်င့္ခန္းကို ႏွင္းေတြအရမ္းက်တဲ႔အခ်ိန္နဲ႔ မုိးရြာတဲ႔အခ်ိန္ေတြမွာ မလုပ္ရပါဘူး ..။

အ၀လြန္သူေတြကိုလဲ အဆီက်ေစျပီး က်န္းမာလန္းဆန္းေစပါတယ္...။ ပိန္သူေတြလဲ မွန္မွန္ကစားရင္ စား၀င္အိပ္ေပ်ာ္ေစပါတယ္...။ တတ္ႏိုင္ရင္ ညစာကို အရြက္မ်ားမ်ားစားျပီး ထမင္းကိုမစားရင္ ပိုေကာင္းပါတယ္...။ ၾကာဇံျပဳတ္နဲ႔ အသီးအရြက္မ်ားမ်ားစားႏိုင္ေလ ပိုေကာင္းေလပါပဲ..။ဆရာဦးေအာင္ေဇယ် ေျပာျပခ်က္အရ...သူအေမရိကားမွာ ေနထုိင္စဥ္က အေမရိကန္လူမ်ိဳးေတြဟာ ည ၁နာရီ ၂နာရီ အခ်ိန္မွာေတာင္ ထေျပးၾကတဲ့သူေတြ အမ်ားၾကီးတဲ႔...။ က်န္းမာေရးလိုက္စားၾကတာေပါ့ဗ်ာ...။ အဲဒီခ်ိန္က ဆရာက အရမ္း၀တာတဲ့ဗ်...။ ေနာက္ေတာ့ ထိုက္ခ်ိကစားရင္း ခုလိုအေပၚက ဓါတ္ပံုထဲကေလာက္ ကိုယ္ရည္စစ္သြားတာလို႔ေျပာျပပါတယ္...။ ဆရာကိုယ္တိုင္ ဒီကစားနည္းကို ၁၉၉၈ က စကစားလာခဲ့ျပီး ဆရာ့ရဲ႔ နည္းျပကေတာ့ ဦးျမင့္လြင္လို႔သိရပါတယ္...။ ခုခ်ိန္ထိလည္း ရင္ျပင္မွာ ဆရာကစားခဲ့တဲ႔အဖြဲ႔က ဆက္လက္ရွိေနဆဲပါပဲ...။

ဒီေလ႔က်င့္ခန္းကို ျမန္မာျပည္မွာ ကစားလာၾကတာ ၁၅ႏွစ္ ႏွစ္၂၀ ေလာက္ရွိျပီးလို႔ေျပာပါတယ္...။ ျမန္မာျပည္ကို ယိုးဒယားက တရုတ္တစ္ေယာက္က မီလပ္စႏိုးပိုင္ရွင္ကို လာျပီးျပရာက ဒီကစားနည္း ျမန္မာျပည္မွာ စခဲ့တယ္လို႔သိရပါတယ္..။ အရင္ဦးစြာ ကန္ေတာ္ၾကီးမွာ ကစားၾကပါတယ္..။ ကန္ေတာ္ၾကီးမွာလဲ ခုလို ေဆာင္းအ၀င္မွာ ထိုက္ခ်ိကစားသူေတြရွိသလို၊ Yoga ကစားသူေတြေရာ၊ လမ္းေလွ်ာက္ၾကသူေတြ၊ ေျပးၾကတဲ့သူေတြနဲ႔...စည္ကားလို႔ပါပဲ....။

ဆရာဦးေအာင္ေဇယ်ကိုယ္တိုင္ နည္းျပျပီးကစားတဲ႔ “ထုိက္ခ်ိ”မွာ ပထမေလရွဴနည္း ၁၈ကြက္ နဲ႔ ဒုတိယေလရွဴနည္း ၁၈ကြက္ စုစုေပါင္း ၃၆ကြက္အျပင္ ၾကိဳက္သလိုကစားႏိုင္တဲ႔ ယိုပိနည္းပါ ပါေသးတယ္...။ ၃၆ကြက္ေလရွဴကစားနည္းဟာ ေျဖးေျဖးေလးကစားရပါတယ္ ...။ ယိုပိကေတာ့ ၾကိဳက္သလို ျမန္ျမန္ကစားရပါတယ္...။ ျပီးေတာ့ ဆရာက UN က အသိတစ္ေယာက္ဆီမွာရခဲ႔တဲ႔ တစ္မ်ိဳးကို ၃၆ခါလုပ္ရတဲ႔ မ်က္စိေရတိမ္ မျဖစ္ေစတဲ႔ေလ႔က်င့္ခန္းကုိပါ ထပ္ေဆာင္းျဖည့္စြက္ျပီးကစားပါေသးတယ္...။ ေနာက္ဆံုးကေတာ့ သီခ်င္းဖြင့္ျပီး သံုးေက်ာ့ျပန္ ကစားရတဲ့ ေလ့က်င့္ခန္းနဲ႔ အဆံုးသတ္ပါတယ္...။

ခုဒီႏွစ္မွာဆိုရင္ ထိုက္ခ်ိေလ႔က်င့္ခန္းႏွစ္ဖြဲ႔အျပင္...အဂၤလိပ္သီခ်င္းဖြင့္ျပီး ခပ္ျမဴးျမဴးကၾကတဲ႔ ေလ႔က်င့္သူေတြပါ တစ္ဖြဲ႔တိုးလာပါတယ္...။ က်မဒီပို႔စ္ကိုေရးဖို႔ ဆရာဦးေအာင္ေဇယ်ကုိ တစ္ရက္ၾကိဳတင္ ခြင့္ေတာင္းထားျပီး ေနာက္ေန႔မနက္မွာ ကင္မရာနဲ႔ က်မတို႔အဖြဲ႔ ေနာက္ဆံုးသီခ်င္းနဲ႔ ကတဲ႔အခ်ိန္မွ... ဓါတ္ပံုရိုက္ယူျပီး...ရင္ျပင္တစ္ေနရာမွာ ဆရာဦးေအာင္ေဇယ်နဲ႔ က်မသိခ်င္တာေလးကို ေမးျမန္းျဖစ္ခဲ႔ျပီး ...ခုလိုက်န္းမာေရး ေဆာင္းပါးေလးတစ္ပုဒ္ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္...။ ဆရာကေနာက္ဆံုး ဒီကစားနည္းကို လက္ဆင့္ကမ္းသြားၾကပါ လို႔ေျပာျပီး က်မကိုလည္း ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ နည္းျပဆရာမလုပ္ဖုိ႔ တုိက္တြန္း သြားပါေသးတယ္...။ အေျခအေနအရေပါ့ ဆရာ...။ က်မၾကိဳးစားပါ့မယ္...။

ခုလို ထိုက္ခ်ိအေၾကာင္း သိခ်င္တာေလးကို စိတ္ရွည္စြာ အခ်ိန္ေပးျပီးေျဖဆိုေပးခဲ့တဲ႔ ဆရာဦးေအာင္ေဇယ် ကိုလည္း အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္...။


မိုးေငြ႔

Thursday, 12 November 2009

မိုးစက္ေတြရိပ္သိမ္းလို႔ ႏွင္းမႈန္ေတြပ်ိဳးက်ဲေတာ့မယ္



အခ်ိန္ကာလေတြ ေရြ႔လ်ားရင္း

မင္းေျပာတဲ႔ တ၀က္တျပတ္နဲ႔
မျပီးဆံုးေသးတဲ႔ပံုျပင္ဟာ
ငါ့အလြမ္းကို ရွင္သန္ေစတယ္

ေရွ့ဆက္မရတဲ႔ ငါ့အိပ္မက္ေတြ
မင္းခိုးယူသြားတဲ့ ငါ့ေန႔ရက္ေတြ
ရူးေလာက္ေအာင္လြမ္းတတ္တဲ႔
ေကာင္မေလး...တစ္ေယာက္အေၾကာင္း
ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ အဆံုးမသတ္ခင္
မင္းကိုငါေျပာျပခ်င္တယ္...။ ။ (ပန္းခင္ေလး)


Tuesday, 3 November 2009

ရွမ္းအမဲသားစင္းေကာဟင္း

ရွမ္းအမဲသားစင္းေကာေမႊးေမႊးေလး

ရွမ္းငရုတ္ေကာင္းေစ့ေထာင္းထားတာနဲ႔ ပင္စိမ္းရြက္ ရွမ္းနံနံ


ပါ၀င္တဲ႔ ပစၥည္းေတြကေတာ့ ႏုတ္ႏုတ္စင္းထားတဲ႔အမဲသား၊ ပဒဲေကာ၊ ဂ်င္း၊ ရွမ္းငရုတ္ေကာင္းေစ့ေလွာ္၊ ရွမ္းနံနံ၊ ပင္စိမ္းရြက္၊ ပူစီနံ၊ နံနံပင္ (ဟင္းခတ္အေမႊးအၾကိဳင္ေတြလဲ စံုေနျပီ)။

အရင္ဦးဆံုး စင္းထားတဲ႔အမဲသားထဲကို ေထာင္းထားတဲ႔ ပဒဲေကာ၊ ဂ်င္း၊ ရွမ္းငရုတ္ေကာင္း ဆား ဟင္းခတ္မႈန္႔ထည့္ုနယ္ျပီး ႏွပ္ထားလိုက္ပါ...မိနစ္20ေလာက္ေပါ့...။

ဒယ္အိုးထဲ ဆီထည့္ျပီး ဆီပူလာရင္ ခုနက ႏွပ္ထားတဲ႔ အမဲသားကို ထည့္ေၾကာ္လိုက္ပါ...။ အသားႏူးျပီး ေမႊးလာတဲ႔အထိေၾကာ္ျပီးရင္ ပန္းကန္မွာျပင္ျပီး ပူစီနံရြက္နဲ႔ နံနံပင္ ရယ္ေဂၚဖီထုပ္ၾကိဳက္ရင္ ေရေႏြးေလးေဖ်ာျပီး အမဲသားနဲ႔စားလို႔ရပါတယ္ ...။ ဆလပ္ရြက္နဲ႔လဲ စားသံုးလို႔ရႏုိင္ပါေသးတယ္...။

အားလပ္ရက္ကေလးမွာ လုပ္စားၾကည့္ၾကပါေနာ္...။ လုပ္ရတာလြယ္ကူပါတယ္ က်မတို႔ရွမး္ျပည္မွာ ဆိုရင္ ေကာက္ညင္းေပါင္းပူပူေလးနဲ႔စားၾကတယ္ဗ်....။ အစားအေသာက္ မတင္ျဖစ္တာၾကာျပီ...။ ပိတ္ရက္တုန္းက အိမ္မွာ လုပ္စားျဖစ္တာေလးကို တင္ေပးလုိက္တာပါ..။ အမဲသားမစားသူမ်ား ၾကက္ သို႔မဟုတ္ ၀က္သားနဲ႔လဲ ေၾကာ္စားႏိုင္ပါတယ္...။

မွတ္ခ်က္။ ။ ရွမ္းငရုတ္ေကာင္းကိုေတာ့ ရွမ္းျပည္မွာ မွာယူမွရႏုိင္မွာပါ...။ ဒီမွာ မေရာင္းပါဘူးဗ်...။


မိုးေငြ႕