Monday, 28 September 2009

မန္းေျမမွာေလးရက္တာ.....



မန္းေျမမွာေလးရက္တာ....ဆိုေတာ့ ျမန္မာျပည္သိန္းတန္သီခ်င္းတစ္
ပုဒ္ကိုေတာင္ သြားသတိရမိတယ္....။ သူကေတာ့ မန္းေျမမွာေလးႏွစ္တာေပါ့...။

....မန္းေျမမွာ ေလးႏွစ္တာ ပညာစီးပူးခဲ့တာ ျပံဳးလို႔ေပ်ာ္ရႊင္စြာ အေပါင္းသင္းမ်ားနဲ႔သာ ဘုရားၾကီးနဲ႔ အိမ္ေတာ္ရာ တနဂၤေႏြေနတိုင္းဆီမီးကပ္လွဴတာ... ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးေပါ့...။

ျပီးခဲ႔အပတ္ထဲက စကာၤပူကျပန္လာတဲ႔ က်မရဲ႔ တစ္၀မ္းကြဲ ညီမေလးနန္းအိ မန္းျပန္ေတာ့ မန္းမေရာက္တာ ၾကာျပီေလ..ငါလည္း လိုုက္မယ္ဟာ ကားလက္မွတ္ ၀ယ္လိုက္ေတာ့ လို႔ေျပာလိုက္တယ္..။ အမွန္ေတာ့ သူျပန္မလာခင္ကတည္းက က်မတို႔ အြန္လိုင္းမွာ ခ်ိန္းထားၾကျပီးသား.. သူ႔ေအာက္က ညီမေလးကလဲ သမီးကေလး ေမြးထားေတာ့ တစ္ဦးတည္းေသာ တူမေလးကိုလည္း ၾကည့္ခ်င္ေနတယ္ေလ...။ က်မတို႔ အေမဘက္က အမ်ိဳးေတြထဲမွာ နန္းအိညီမေလး သဲသဲက ပထမဦးဆံုးအိမ္ေထာင္က်တာေလ...။ နန္းအိကရန္ကုန္မွာ မေတြ႔တာၾကာျပီျဖစ္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ႏႈတ္ဆက္ေနတာသံုးရက္ေလာက္ၾကာသြားတယ္...။ ကားလက္မွတ္က လုိလုိမယ္မယ္ သူငယ္ခ်င္းေတြ လိုက္လို႔ရေအာင္ ႏွစ္ေစာင္ပို၀ယ္လိုက္ေတာ့ ေလးေစာင္ျဖစ္သြားတယ္...။ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြက သံုးရက္ဆက္တိုက္ကဲထားေတာ့ အိမ္ကိုမန္းလိုက္ဖို႔ မေျပာရဲၾကေတာ့ဘူး...။ အင္းေလ သံုးရက္ဆိုေတာ့ အိမ္က တုတ္ေတာ့မယ္ေလ...။ ဒါနဲ႔ ပိုတဲ႔ ႏွစ္ခုံကို က်မသူငယ္ခ်င္း မင္းခင္မ်ိဳးနဲ႔ သူ႔အေမကို ေခၚလိုက္တယ္....။ အျပန္က်ရင္ က်မတစ္ေယာက္တည္း အေဖာ္မရိွဘူးေလ...။ ျပီးေတာ့ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္တည္း ခရီးသြားရင္ ေယာက်ာၤးရင့္မေတြက ရိတိတိကလုပ္ခ်င္ၾကေသးတယ္ေလ...။ 2004 ခုႏွစ္တုန္းက က်မအလုပ္ကိစၥနဲ႔ တစ္ခါမန္းသြားျပီးအျပန္ ကားေပၚမွာ ၾကံဳဖူးလို႔..ဒီတစ္ခါေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းမသြားရဲေတာ့ဘူး...။ ကားလက္မွတ္က က်မညီမေလး ၀ယ္ေပးတာ ပိုက္ဆံျပန္မေပးေတာ့နဲ႔ သမီးကန္ေတာ့တာတဲ႔...။ သာဓု...သာဓု..သာဓု..ပါ ခ်စ္ညီမေလး...။

က်မသူငယ္ခ်င္းကလဲ အလုပ္ကေနခြင့္မရဘူး ဘယ္လိုလုပ္မလဲ နဲ႔ ပြမ္ေနတာ...။ ဘာမွလုပ္မေနနဲ႔ တစ္ခုခု ရေအာင္အေၾကာင္းျပျပီးေတာ
့ လုိက္ခဲ႔ဟာ..ဆိုေတာ့ ေနာက္ဆံုးၾကံရာမရ အဖြားဆံုးလို႔ အားခ်င္းမန္းကို သြားရတာလို႔ေျပာလိုက္ရတယ္..။သူ႔မွာက အေဖဘက္ကေရာ အေမဘက္ကပါ အဘုိးအဘြားေတြ မရိွၾကေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ အဆင္ေျပေနတာေပါ့..။ သူ႔အေမကလဲ မန္းကိုမေရာက္ဖူးတာနဲ႔..တစ္ခါတည္း ေခၚခဲ့လိုက္တယ္...။ ရံုးကိုေတာ့ ခြင့္သံုးရက္ယူရတာေပါ့ စေနက ေဒပါ၀ါလီေန႔ဆိုေတာ့ ရံုးပိတ္တယ္ေလ..။

မန္းကအေဒၚေတြ အသိေတြအတြက္လဲ J'Donut မုန္႔ေတြ၀ယ္ထားတယ္...။ ရန္ကုန္လက္ေဆာင္ဆို ဒီမုန္႔အၾကိဳက္မ်ားၾကတယ္ေလ မန္းကလူေတြက..။
က်မတို႔ ေရႊကမၻာကား၆နာရီခြဲကားနဲ႔ သြားၾကတယ္..။ ကားကမဆိုးပါဘူး ျမတ္မႏၱလာထြန္းေလာက္ကားမၾကီးေပမယ့္ သန္႔ပါတယ္...ကားအစီးေရလဲမမ်ားဘူး...။ လမ္းမွာ ခါတိုင္းလိုပဲ ပဲခူးကထမင္းဆိုင္မွာရပ္ျပီး တစ္ခုခုစားရမယ္ ထင္ထားတာ ၉နာရီထိကားကမရပ္ဘဲ ဆက္ေမာင္းေနတယ္...။ ကားလမ္းက အသစ္ေဖာက္ထားတဲ႔လမ္း...။ လမ္းတေလွ်ာက္ ဘာလူေနအိမ္မွမေတြ႔ရဘူး...။ ေျခာက္လမ္းသြားလမ္းမၾကီး..။ အလယ္မွာက ျမက္ခင္းနဲ႔ အပင္ေတြစိုက္ထားတဲ႔ကၽြန္းပဲရိွတယ္...။ ေဘးဘီ၀ဲယာမွာလဲ ေမွာင္မဲလို႔..။ ဒုကၡပဲ ငါတို႔ေတာ့ ဒီည ညစာေတာ့ငတ္ပါျပီဆိုျပီး... ဘားကရာမွာ ဆုိင္ခြဲအသစ္လာဖြင့္တဲ႔ El Dorado မုန္႔ဆိုင္က ၀ယ္လာတဲ႔ ပဲမုန္႔ေတြ ဆန္မုန္႔ေတြ ထုတ္စားၾကတယ္..။ ထမင္းေလာက္ေတာ့ အာသာမေျပဘူးေပါ့ဗ်ာ....။

၉နာရီ ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ ထင္တယ္ လမ္းညာဘက္ျခမ္းမွာ ကားထုိးရပ္လိုက္ေတာ့ ကားရပ္နားစခန္း ..မီးေတြထိန္လို႔
...။ ထံုးစံအတိုင္းခရီးသည္ေတြ ကားေပၚကဆင္းတာနဲ႔ အိမ္သာကိုေျပး ၾကေတာ့တာပဲ...။ ထမင္းဆိုင္ေတြက အမ်ားၾကီး သူ႔ဆိုင္နဲ႔သူ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ႔ဆိုင္မွာ၀င္စားလို႔ရတယ္...။ ဒါနဲ႔ လက္ေတြေဆးေၾကာျပီး ထမင္းဟင္းမွာလိုက္တယ္...စာပြဲထုိးေကာင္မေလး ကိုေမးလိုက္ေတာ့ ဒါပဲခူးမဟုတ္ဘူး ျဖဳးျမိဳ႔နယ္ တစ္ရာ့ငါးမုိင္လို႔ ေခၚတယ္တဲ့...။ ထမင္းကို အလြယ္တကူ ၾကက္ေၾကာ္နဲ႔ပဲ မွာစားလိုက္ၾကတယ္... ဗိုက္ျပည့္သြားေတာ့ ကားေပၚမွာျပတဲ႔ ဗြီတီယိုေခြကိုေတာင္ ျပီးေအာင္မၾကည့္ႏိုင္ၾကေတာ့ဘူး. ..အိပ္ေပ်ာ္ျပီးလုိက္သြားၾကတာ...။ စူးရွတဲ႔ အလင္းေရာင္ေတၾကာင့္ မ်က္စိဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ ေနျပည္ေတာ္တဲ႔...။ အားပါးပါး...လမ္းမီးတိုင္ေတြမ်ားတစ္တိုင္နဲ႔တစ္တိုင္ ဆယ္ေပေလာက္ပဲျခားမယ္..။ ကားေပၚကၾကည့္လိုက္တာ မီးတိုင္တစ္တုိင္မွာ မီးႏွစ္လံုးတြဲဆီျဖာထားေတာ့...မီးလံုးေလးေတြက စီရီျပီး ဆီမီးထြန္းထားသလိုပါပဲ..။ လင္းထိန္လိုက္ပံုမ်ား စကာၤပူက မီးလင္းတယ္ဆိုတာ ပ်င္းေသးတယ္တဲ႔ဗ်...။ ျမိဳ႔အ၀င္ဂိတ္မွာ မွတ္ပံုတင္စစ္ပါေသးတယ္...။


Day One

ကားက ခပ္မွန္မွန္ေလးပဲေမာင္းတာ မႏၱေလးကၽြဲဆည္ကန္ေရာက္ေတာ့ ေျခာက္နာရီခြဲရိွေသးတယ္...။ က်မတို႔ကို ညီမေလးတစ္၀မ္းကြဲ (နန္းအိရဲ႔ညီမေလး) လာၾကိဳပါတယ္...။ က်မသူငယ္ခ်င္းအေမကို သူ႔အေဒၚရိွတဲ႔ ဗဟုိအမ်ိဳးသမီးေဆးရံုမွာ သြားပို႔ျပီး အျပန္မနက္စာအတြက္ “မင္းသီဟ” လက္
ဘက္ရည္ဆိုင္မွာ မႏၱေလးမုန္႔တီ ပါဆယ္၀ယ္သြားတယ္...။ နန္းအိတို႔အိမ္က သိပၸံလမ္းဗိုလ္ခ်ဳပ္ရြာမွာ...။ က်မတို႔မနက္စာစားျပီး ေရမိုးခ်ိဳး သဲသဲ ကေလးေလးကိုအရင္သြားၾကည့္ၾကတယ္...။ သူတုိ႔အိမ္က ဟုိဘက္တစ္လမ္းေက်ာ္ေလးတင္...။ နန္းအိက သူ႔တူမအတြက္ စကာၤပူက၀ယ္လာတဲ႔ အက်ီၤေတြ ဖိနပ္ေလးေတြကို ထုတ္ေပးလိုက္တယ္..။ ညီမေလးက သူ႔အမ်ိဳးသားကိုအေတာ္ခ်စ္ပံုရပါတယ္ ..။ ေမြးထားတဲ႔သမီးေလးကအေဖနဲ႔ တစ္ရုပ္တည္း...။ ေမြးခါစဆိုေတာ့ ရုပ္ကေလးက မိန္ကေလးေယာက်ာၤးကေလး ခြဲရခက္ေသးတယ္ေလ...။

ကေလးၾကည့္ျပီးေတာ့ 78 Shopping Mall မွာရွိတဲ႔ နန္းအိညီမအငယ္ဆံုးေလးေမသက္ရဲ႔ဆိ
ုင္ကိုသြားၾကတယ္..။ သူနဲ႔သူ႔ သူငယ္ခ်င္ ဖြင့္ထားတာ အမ်ိဳးသမီးဖက္ရွင္ဆိုင္ေပါ့ ..။ ဆိုင္နာမည္က “ Tip Top ” တဲ႔..။ သံုးထပ္မွာ က်မတို႔ ေန႔လည္စာကို ယိုးဒယားစားၾကတယ္..။ ျပီးေတာ့ ေမသက္တို႔ဆိုင္ကို၀င္ၾကည့္ျပီး အက်ီၤတစ္ထည္အားေပးခဲ႔တယ္...။ ဆိုင္ေရွ႔မွာ နန္းအိနဲ႔ က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္အမွတ္တရ ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကေသးတယ္...။ ျပီးေတာ့ နန္းအိသူငယ္ခ်င္း မျဖဴတုိ႔အိမ္ကို၀င္တယ္...ပါလာတဲ႔ J'Donut မုန္႔တစ္ဗူးေပးလိုက္တယ္..။ ဒီတစ္ေန႔သာကေတာ့ ပါလာတဲ့ မုန႔္ကို လိုက္ေ၀တာနဲ႔ပဲ အခ်ုိန္ကုန္ရတာပါ...။

ညေနစာကို နန္းအိက အိမ္မွာဘာမွမခ်က္စားဘူးတဲ႔..။ သူတို႔လမ္းထိပ္မွာ Jasmine Garden ဆိုတဲ႔ သူ႔အေမဖြင့္ထားတဲ႔ စားေသာက္ဆိုင္မွာပဲ အကင္ေတြနဲ႔ ဂဏန္းခ်က္စားၾကတယ္...။ ဒါက ပထမတစ္ရက္ပါဗ်...။



Day Two
ဒုတိယရက္ကေတာ့ မနက္ 7နာရီက်မတို႔ ဘုရားၾကီး (မဟာျမတ္မုနိဘုရား)ကို သြားဖူးၾကပါတယ္... ။ အျပန္နန္းအိက မနက္စာကို ရွမ္းေခါက္ဆြဲေကၽြးမယ္ဆိုေတာ့ အေဒၚကလူစံုတုန္း ေကာက္ညင္း ေပါင္းထားမယ္တဲ့...။ က်မတို႔က ရွမ္းျပည္ဇာတိဆိုေတာ့ ေကာက္ညင္းကို ထမင္းလိုစားေနၾကတာ..။ ေကာက္ညင္းေပါင္းကို ဆီတိုဖူး.ရွမ္းပဲပုတ္ နဲ႔ ရွမ္းငရုတ္သီးေထာင္းရယ္...။ နန္းအိတို႔အိမ္က အကူေကာင္ေလး အညာသားကလဲ ရွမ္းငရုတ္သီးေထာင္းကို ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ ေထာင္းတတ္ေနပါတယ္...။ အဲ..ပဲျပဳတ္လဲပါေသးတယ္ဗ်..။ မန္းကပဲျပဳတ္က ရန္ကုန္နဲ႔မတူဘူး...အလံုးၾကီးၾကီး အေရာင္ခတ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့နဲ႔ စားလို႔သိပ္ေကာင္းပါတယ္...။ က်မသူငယ္ခ်င္း မင္းခင္မ်ိဳးကေတာ့ က်မနဲ႔ ဟုိးး ငယ္ငယ္ကတည္းက ေပါင္းလာေတာ့ ရွမ္းစာကို စံုစံုလင္လင္ မစားႏိုင္သည့္တုိင္ ေကာက္ညင္းေပါင္းနဲ႔ ပဲျပဳတ္ကိုေတာ့ သူႏွစ္ျခိဳက္စြာစားႏိုင္ပါတယ္...။ ေန႔လည္ဘက္နားျပီး ညေန3နာရီေလာက္ ရွမ္းတိုဖူးဆိုင္မွာသြားစားၾကတယ္...။ ျပီးေတာ့ 64 လမ္းကေအာင္ေတာ္မူဘုရားသြားဖူးခဲ့ၾကတယ္...။

“အသက္ရွည္ေစလို......မန္းေတာင္ရိပ္ခို”တဲ႔...။ ေတာင္တက္ကားလမ္း အ၀င္မွာေရးထား တာ...။ ေတာင္တက္လမ္းတေလွ်ာက္ လူအေတာ္မ်ားမ်ား အားကစား၀တ္စံုေတြနဲ႔ ေတာင္တက္သူတက္ ဆင္းသူဆင္းၾကနဲ႔..။ က်န္းမာေရးအတြက္ ခုေနာက္ပိုင္းလူေတြ ေတာ္ေတာ္ ဂရုစိုက္လာၾကတာေတြ႔ရတယ္...။ေတာင္ေပၚေရာက္ေတာ့ ရန္ကုန္က က်မတို႔သူငယ္ခ်င္းမသီတာက မွာလုိက္တာပါ...။ သူအိပ္မက္ မက္ထားတာရွိတယ္ မန္းေတာင္ေပၚမွာ ဘုရားကို ပန္းဆက္ေနတဲ႔ ဘီလူးမရုပ္ရိွရင္ ဆုေတာင္းေပးခဲ႔ပါတဲ႔...။ အဲဒါနဲ႔ ေတာင္ေပၚရင္ျပင္ မေရာက္ခင္မွာပဲ..ေတြ႔လိုက္ပါတယ္...။ သူ႔အိပ္မက္ထဲကလိုဘီလူးမက ပန္းဆက္တာေတာ့မဟုတ္ဘူး...။ အဲဒီစႏၵာမုခဘီလူးမက သူ႔ႏို႔ႏွစ္လံုးကိုဖ်က္ျပီးလွဴတာဗ်...။ ရာဇ၀င္ကိုေတာ့ က်မတိတိက်က်မသိဘူး...။ ေနာက္မွာေလ့လာ ထားျပီးေရးေပးပါဦးမယ္...။ မန္းေတာင္ရင္ျပင္ေပၚေရာက္ေတာ့ ေန၀င္ခ်ိန္ေလးမွာပါ..။ ဒါေပမယ့္ မိုးကအုပ္ေနေတာ့ ေနမျမင္ရဘူး...။ က်မတို႔ဘုရားကန္ေတာ့ျပီး...
ရင္ျ
ပင္ တစ္ပတ္ပတ္ေတာ့ ဟုိးး ျပင္ဦးလြင္အတက္လမ္းနဲ႔ ေျမာက္ျပင္ၾကားမွာ မိုးေတြ အုပ္မိႈင္းေနလိုက္တာ...။ မိုးလဲရြာေနပံုရပါတယ္...။ ဓါတ္ပံုေတြရိုက္ၾကျပီး ျပန္ဆင္းခဲ့ပါေတာ့တယ္..။ အဲဒီခ်ိန္မွာ မိုးကတစ္ေပါက္ႏွစ္ေပါက္စရြာေနပါ ျပီ..။

ေတာင္ေျခေရာက္ေတာ့ ေက်ာက္ေတာ္ၾကီးဘုရားပြဲရိွေနတယ္
... ။ ပြဲေစ်းပတ္မလို႔ မိုးကရြာေနေတာ့ ကားဆက္ေမာင္းခဲ႔တာ...။ ေရမုန္႔ (မန္းအေခၚမုန္႔ပစ္တလက္)နဲ႔ အခ်ဥ္ေပါင္းသည္ ေတြ႔ေတာ့မေနႏိုင္ေတာ့ဘူူး...။ ကားျပန္ေကြ႔ျပီး ဆင္း၀ယ္ၾကတယ္...။ နန္အိရယ္ က်မရယ္ မင္းမင္းရယ္ ကအခ်ဥ္ေပါင္းဆုိင္မွာ ၀ိုင္းျပီး ျမီးၾကည့္သူကျမီး က်မက ဓါတ္ပံုေတြရိုက္ယူေနခ်ိန္မွာ ေမသက္က မုန္႔ပစ္တလက္ သံုးခုကိုေစာင့္ေနပါတယ္...။ က်မတို႔ အခ်ဥ္ေပါင္းဆိုင္က မုန္လာခ်ဥ္နဲ႔ သေဘာၤသီးသုပ္ရယ္...ဇီးယိုရယ္၀ယ္ျပီးကားေပၚမွာစားေနၾကတာေတာင္ ေမသက္မုန္႔ကမရေသးဘူး...။ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာေစာင့္လိုက္ရတယ္...။ သူ႔မုန႔္က ရန္ကုန္လို ပါးပါးလႊာလႊာမဟုတ္ဘူးဗ်...။ မုန္႔ႏွစ္ထူျပီး ၾကက္ဥေတာင္ပါေသးတယ္..။ ရန္ကုန္ကေတာ့ ေရမုန္႔ ဆိုတဲ႔အတိုင္း ေရကိုေၾကာ္ထားသလိုပါပဲဗ်ာ...။ ညစာကိုေတာ့ နန္းအိတို႔မိသားစုရယ္ သူ႔အေဒၚလင္မယားရယ္ လူစံုသက္စံု စံပါယ္ရံုဥယ်ာဥ္မွာပဲ စားေသာက္ၾကပါတယ္...။


Day Three


ဒီေန႔ေတာ့ မႏၱေလးျမီးရွည္လိုက္ေကၽြးဖို႔ နန္းအိကိုေျပာထားတယ္...။ ရန္ကုန္မွာကတည္းက မန္းမွာမေစားရတာ ၾကာျပီျဖစ္တဲ႔ အစားအစာေတြကို လစ္လုပ္ထားတာ ..။ (ဒါေတာင္အခ်ိန္မရေတာ့လို႔ လစ္ထဲမွာပါတာ အကုန္လံုး မစားခဲ႔ရဘူး..ဘာေတြ က်န္ေသးလဲဆိုတာ ေမသက္သိတယ္ ဟီး..ဟီး...) 16လမ္းက ျမီးရွည္ဆိုင္ပါ...။ က်မတို႔ေရာက္ကတည္းက လူေတြတန္းစီေနၾကတာ သူက စားပြဲထိုင္ခံုေတြမရွွိဘူး..။ ေခြးေျခေလးေတြ ပဲခ်ထားေပးတာ..။ က်မတို႔အလွည့္ေရာက္ဖို႔ နာရီ၀က္နီးပါး ေစာင့္ရပါတယ္...။ ထူးထူးဆန္းဆန္း ျမီးရွည္ထဲကို ဒညင္းသီးျပဳတ္ ညွပ္ထည့္ေပးတယ္ဗ်...။ ၀က္သား၊ ၀က္နားရြက္ ၊၀က္လွ်ာ ၀က္ျမီး ၾကိဳက္တာနဲ႔ ထည့္စားလုိ႔ရတယ္...။ ဟင္းရည္ကို ေျမအိုးနဲ႔တည္ထားတာ...။ အစားမ်ားတာကေတာ့ ၀က္ျမီးနဲ႔ပါ..။ အသားကိုေျမအိုးထဲ ထည့္ျပဳတ္ထားေတာ့ ႏုးအိေနျပီေလ...။ ေစ်းလဲ သိပ္မမ်ားဘူး က်မတို႔သံုးေရာက္စားတာ သံုးပြဲအျပင္ ၀က္သားသုပ္တစ္ပြဲနဲ႔ မွ သံုးေထာင္ငါးရာက်တာပါ...။ ရန္ကုန္တရုတ္တန္းမွ ရွမ္းတရုတ္မေတြ ေရာင္းတဲ႔ ျမီးရွည္လိုမဟုတ္ပါဘူး...။ သူ႔ရဲ႔အဓိက ပါ၀င္တဲ႔အစာကေတာ့ မုန္ညင္းခ်ဥ္နဲ႔ ငရုတ္သီေၾကာ္ဆီ (မန္းအေခၚငရုတ္ဆီ) ပါ...။

စေနေန႔ကို ျပင္ဦးလြင္သြားဖုိ႔ ေျပာထားတဲ့ မင္းမင္းတို႔အေမဆီကိုသြားေတာ့ အမွန္က ဒီေန႔သြားဖို႔လုပ္ထားတာတဲ့..။ ဖုန္းဆက္မရၾကတာနဲ႔...အစီအစဥ္ကပ်
က္သြားတယ္...။ မန္းမွာ ဖုန္းလိုင္းေတြကလဲ က်ပ္လိုက္တာဗ်ာ ..ေျပာမေနနဲ႔...ဆက္လို႔ကိုမ၀င္တာ...။ ေန႔လည္ကေတာ့ ရန္ကုန္က အေဒၚမွာလိုက္တဲ့ ေကာက္ညင္းခြက္ေၾကာ္ အထုပ္သံုးဆယ္ေက်ာ္ကုိ၀င္ယူၾကတယ္.. ။ 78 Shopping Mall ေအာက္ထပ္က City Mart မွာပစၥည္း၀င္၀ယ္ၾကေသးတယ္...။ ဒီေန႔ေတာ့ ဘာမွထူးထူးျခားျခား မရိွဘူး...။ ညစာကို ေမသက္သူငယ္ခ်င္းျပည့္ျပည့္က ကန္ပတ္လမ္း (ျမိဳ႔ပတ္လမ္း)မွာရိွတဲ႔ Smart Garden မွာေကၽြးပါတယ္...။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...မန္းသူေတြ တကယ္ဧည့္၀တ္ေက်ၾကပါတယ္...။

အျပန္သဲသဲတို႔အိမ္မွာ က်မတူမေလးနဲ႔ ဓါတ္ပံုမရုိက္ရေသးတာမုိ႔ ခဏ၀င္ၾကတယ္...။ ျပီးမွ နန္းအိတို႔ဆိုင္ပိတ္ဖို႔ ဆိုင္ေရွ့ကားအေကြ႔မွာ အခ်က္ျပထားလ်က္နဲ႔ အေနာက္က ဆိုင္ကယ္တစ္စီး လာ၀င္တုိက္သြားတာ ဒိန္းခနဲပဲ... က်မလွမ္းၾကည့္ေတာ့ က်မထုိင္တဲ႔ ဘက္ျခမ္းမွာ အဲဒီလူ ဆိုင္ကယ္ေရာလူေရာ ဒလိမ္႔ေကာက္ေကြး ၿဖစ္သြားတယ္...။ ဘုရားမလို႔ ဒီလူ တယ္ျပီးကံေကာင္းေနတာပါ..။ ေနာက္မွ ကားတစ္စီးစီးနဲ႔ ဆိုင္ကယ္ေတြသာ ကပ္လိုက္လာလို႔ကေတာ့ အနိဌာရံုေတြ ျမင္ေတြ႔ကုန္ေတာ့မွာ...။ ဆိုင္ကယ္သမားက သူမွားျပီး ၀င္တုိက္တာကို အေလ်ာ္လာေတာင္းေသးတယ္ဗ်...။ ဟုိခ်ိန္က လမ္းစည္းကမ္းမွာ ယဥ္ၾကီးယဥ္ငယ္ ဦးစားေပးစနစ္ရိွတာကိုး...။ ခုေတာ့ ေမသက္ရဲ႕ suzuki wagon အနက္ကေလး ေနာက္ဖံုးပိန္သြားရတာေပါ့...။


Day Four
ဒီေန႕ေတာ့ ျပင္ဦးလြင္မသြားျဖစ္တဲ့ က်မတို႕ကို နန္းအိက စစ္ကိုင္းကိုလိုက္ပို႔ပါတယ္..။ ညက ေခြၾကည့္တာ ညဥ့္နက္သြားလို႔ မနက္8နာရီမွထၾကတယ္...။ ေရမိုးခ်ိဳး မနက္စာစားျပီးေတာ့ 9 နာရီေက်ာ္ေနျပီ..။ မင္းမင္းအေမကို သြား၀င္ေခၚျပီး စစ္ကိုင္းသြားၾကတယ္...။ ေကာင္းမႈေတာ္ဘုရားအရင္၀င္ဖူးပါတယ္...။ မိုးရြာလို႔ ဘုရားတစ္ပတ္ေတာင္မပတ္ခဲ့လိုက္ရပါဘူး...။ ရန္ကုန္က အမေတြက သနပ္ခါးတံုး၀ယ္ခဲ့ပါဆိုလို႔ ကားရပ္ျပီး ၀င္၀င္ျခင္း ဆိုင္မွာပဲ၀ယ္လိုက္တယ္...။ ဆိုင္ရွင္အမက ေရခ်ိဳးျပီးခါစ သနပ္ခါးေသြးေနတာၾကည့္ေတာ့ ေက်ာက္ျပင္ကလဲေကာင္း သနပ္ခါးကလဲ ေသြးထားတာ ညွက္ျပီး ေမႊးေနတာမို္႔ က်မနဲနဲေတာင္းျပီးလိမ္းေတာ့ နန္းအိလဲ လိမ္းလိုက္ပါေသးတယ္...။ ညီအမႏွစ္ေယာက္ ပါးကြက္ကေလးကိုယ္ဆီနဲ႔ေပါ့...။

ေနာက္ စစ္ကိုင္းေတာင္ဆြမ္းဦးပုညရွင္ တျခားအေခၚ ငဖားေတာင္ကိုတက္ခဲ့ၾကတယ္...။ ဘုရားရွိခိုးျပီး ေတာင္ေပၚရႈခင္းကို တစ္ပတ္ပတ္ၾကည့္ရင္း ဓါတ္ပံုရို္က္ၾကေသးတယ္ ....။ ရႈခင္းကသိပ္ကိုလွပါတယ္...။ ဧရာ၀တီျမစ္တဘက္ကမ္း (မႏၱေလးဘက္ကမ္း) ကေရႊၾကက္ယက္ ဘုရားကိုလဲ အေ၀းက လွမ္းျပီး ဖူးေမွ်ာ္ႏိုင္ပါတယ္....။ ေတာင္ဘက္မွာေတာ့ သီတဂူသံဃာ့တကၠသိုလ္အေဆာက္အဦးကိုလဲ အေ၀းက ခန္႔ညားထည္၀ါစြာ လွမ္းျမင္ရပါတယ္...။ စစ္ကိုင္းကအျပန္ ေတာင္တမံအင္း ဦးပိန္တံတားမွာ ေန႔လည္စာ၀င္စားၾကပါတယ္...။ အင္းထဲမွာ ေရသိပ္မရွိ္လို႔ သိပ္ေတာင္မလွဘူး ျမက္ပင္ရွည္ေတြလဲ ေပါက္ေနပါတယ္ ..။ မယ္ဇလီပင္တန္း အရိပ္ေအာက္မွာ က်မတို႔ ေတာင္တမံအင္းကထြက္တဲ႔ ငါးေၾကာ္ရယ္ ေျပာင္းဖူးေၾကာ္ ဆိတ္သားေထာင္းသုပ္နဲ႔ ဆီထမင္းစားခဲ့ၾကပါတယ္...။

အိမ္ျပန္နားၾကျပီး က်မတို႔ ညေန 7နာရီကားစီးဖုိ႔အတြက္ အထုတ္အပိုးေတြ ျပင္ဆင္ျပီး ေမသက္အခန္းထဲမွာ ေခြၾကည့္ရင္းနားၾကပါတယ္...။ ညေန 5 နာရီေလာက္က်မနဲ႔ မင္းမင္းက အဆင္သင့္ျဖစ္ေနျပီ ..။ ဒါနဲ႔ျခံထဲဆင္းျပီး စကားျဖဴ စကားနီပန္းပင္ေတြကို ဓါတ္ပံုေလွ်ာက္ရိုက္ေနခဲ့ၾကတယ္...။ နန္းအိတို႔အိမ္က အယ္လ္ေစးရွင္းေခြး ႏွစ္ေကာင္နဲ႔ေတာင္မွ ရိုက္လိုက္ပါေသးတယ္...။ နန္းအိ မင္းမင္းအေမကို သြားၾကိဳျပီးေရာက္လာေတာ့ မင္းမင္းစားခ်င္ေနတဲ႔ မန္း၀က္သားတုတ္ထုိးနဲ႔ ေကာ္ျပန္႔စိမ္း ၀ယ္လာပါတယ္...။ အဲဒါေတြစားျပီးမွ ကားဂိတ္ဆင္းၾကတယ္...။ ေစာေစာက ဓါတ္ပံုေတြေလွ်ာက္ရိုက္ထားတဲ႔ကင္မရာက ထမင္းစားခန္းမွာ က်န္ခဲ႔လို႔ ခု က်မပံုေတြ မတင္ႏိုင္ေသးတာပါ....။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မန္းေရာက္တုန္း ေရာက္ခိုက္မအားတဲ႔ၾကားက လိုက္ပို႔ေပးခဲ႔ ေကၽြးေမြးျပဳစုေပးခဲ႔တဲ႔ နန္းအိတို႔မိသားစုကို သိပ္ျပီးေက်းွဇူးတင္ပါတယ္.....။

ပံုေလးေတြ တင္ဖို႕ ေမသက္ရန္ကုန္အလာ ကင္မရာကိုေစာင့္ေနပါတယ္...။ ခုတေလာ Blogspot ေတြကပိတ္ထားတာမုိ႔ ဆိုင္မွာသံုးလို႔မရဘူးျဖစ္ေနတယ္...။ ခုက်မရံုးမွာ freedom နဲ႔ရတာမို႔ ၀မ္းသာအားရ မတင္ျဖစ္တာၾကာျပီျဖစ္တဲ႔ ပို႔စ္အသစ္ကို တင္လုိက္ရပါေတာ့တယ္...။


မိုးေငြ႔

၀တ္မံႈတစ္ခုရဲ႔မ်က္ႏွာဖံုး...



ေဆာင္းလက္သံေတြ
တိတ္ဆိတ္စြာတိုး၀င္
ဘယ္တုန္းကမွ မစိမ္းလန္းတဲ့
အဆိပ္သင့္ေခ်ာ္ေျမမွာ
ေၾကြျပစရာ ရြက္၀ါမရိွခဲ့
ခြင့္လႊတ္ပါေဆာင္းေရ..
ျပတ္ေရြ႔ေၾကာင္းထဲ
အစိ္မ္းေရာင္၀တ္မံႈေတြ
မင္းျမင္ေအာင္ ငါမျပႏုိင္ခဲ့ဘူး...။ ။


Friday, 25 September 2009

ခ်စ္သူေပးေသာမဆံုးတဲ႔အမွတ္တရေတြ



အလြမ္းနံနက္ခင္းေလး.....


ေဆာင္းမနက္ခင္းတစ္ခုရဲ႔ ေလးႏုေအးေတြ တိုက္ခတ္တိုးေ၀ွ႔ေနေပမယ့္ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာေတာ့ ပူေလာင္ေနပါတယ္..။ ကိုယ့္အခန္း ၀ရံတာကေန ေကာင္းကင္ၾကီးကိုေမာ့ၾကည့္ေတာ့ လျခမ္းေကြးေကြးေလးေတာင္ မေပ်ာက္ေသးဘူး..။ ဟိုးးး...အေရွ႔ဘက္ဆီက ေနလံုးၾကီးကေတာ့ လင္းေရာင္ျဖာဖို႔ အားယူေနဆဲ...။ မနက္ခင္းေလးက ေအးခ်မ္းျပီး သာယာလွပေနပါတယ္..။ ကို္ယ့္မ်က္စိေရွ့က သစ္ပင္ေတြက စိမ္းလန္းလို႔ ...။ ေကာင္းကင္ျပာျပာက လေကြးေကြးေလးရယ္...ခုခ်ိန္ဆိုရင္ ကုိယ့္ခ်စ္သူေလး အိပ္ေမာက်ေနတုန္းေပါ့..။ သူ႔အိပ္မက္ထဲကို ၀င္ျပီးေျပာေပးပါလား...။ ကိုယ္..သူ႔ရဲ႔ကမၻာတစ္ဘက္ျခမ္းမွာ အလြမ္းေတြကိုေထြးပိုက္လို႔ တိတ္တိတ္ကေလးငိုေနမိတယ္လို႔ေလ...။ ကိုယ့္ကိုေျပာေပးပါေနာ္...။ ေန႔တစ္ခုရဲ႔ ႏြမ္းနယ္ ပင္ပန္းမႈေတြနဲ႔ Winter ရာသီရဲ႔ ေအးခဲေနတဲ႔အခ်ိန္မွာ မင္းေနမွေကာင္းရဲ႔လား...။ ဟုိး...အရင္ ခါးကဒဏ္ရာျပန္ျပီးနာေနမလား...။ မင္းသိပ္ခ်မ္းျပီး အိပ္လို႔ေပ်ာ္ရဲ႔လား...။ ကိုယ္စိတ္ပူလိုက္တာ..chocolate ေလးရယ္...။ မင္းဒီေျမက ထြက္ခြာသြားတဲ႔ေန႔က စျပီး ကိုယ္ဘယ္ေလာက္လြမ္းေနရသလဲဆိုတာ မင္းဆီ အီးေမးလ္ပို႔ျပီးေတာ့လဲ ေျပာလို႔ကုန္မယ္မထင္ဘူး..။ ဖုန္းကတဆင့္လည္းမင္းအသံေလးခဏၾကားရရံုနဲ႔ ကိုယ့္အလြမ္းကို မကုစားေပးႏိုင္ပါဘူး...။ ဒါေပမယ့္လည္း ကိုယ့္ေ၀ဒနာေတြ သက္သာပါေစေတာ့လုိ ႔ မင္းနဲ႔ပတ္သက္ခဲ႔သမွ်အေၾကာင္းအရာ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ရုပ္ရွင္ အေႏွးျပကြက္တစ္ခုလုိပဲ တစ္ခုျပီး တစ္ခုျမင္ေယာင္ရင္းနဲ႔ပဲ ေျဖသိမ္႔ရပါတယ္...။


အတိတ္ရဲ႔အရိပ္....

တစ္ခါတုန္းကေပါ့ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးတဲ႔ တကၠသိုလ္နယ္ေျမတစ္ခုမွာ မင္းကို စေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း ကိုယ္စိတ္၀င္စား သြားခဲ့တယ္...။ ေယာက်ာၤးေလးတစ္ေယာက္ကို စျပီးစိတ္၀င္စားမိတာ လြတ္လပ္တဲ႔ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႔ အခြင့္အေရးလို႔ ကိုယ္ခံယူပါတယ္..။ အဲဒီတုန္းက ေက်ာင္းသားဘ၀ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မရႏိုင္ေတာ့တဲ႔ အမွတ္တရေတြပါ....။

ေက်ာင္းမွာ ရတဲ႔ fun fare လက္မွတ္ေလးတစ္ခုုနဲ႔ မင္းကိုသြားျပီး ဇာတ္လမ္းရွာခဲ႔တဲ႔ေန႔က ရင္အခုန္ဆံုးပဲ...။ မင္းနဲ႔ကိုယ္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္သြားတဲ႔ အခ်ိန္ မင္းအနားမွာ နီးနီးကပ္ကပ္ ေနခြင့္ရတဲ့အခ်ိန္ေတြဟာ... ဘယ္ေလာက္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းလိုက္သလဲ...။ မင္းရဲ႔ မ်က္ခံုး ထူထူနက္နက္ေအာက္က စူးရွေတာက္ပတဲ႔ မ်က္လံုးေတြက ကို္ယ့္မ်က္လံုးက တစ္ဆင့္..ကိုယ့္ရင္ထဲက ခံစားမႈေတြကို မဖတ္တတ္ဘူးလို႔ ..ဘယ္သူေျပာႏိုင္မလဲ..။ အင္မတန္သြက္လက္ျပီး ပါးနပ္တဲ႔ မင္းက ဟာသယဥာဏ္ေလးနဲ႔လည္း အနားမွာ ရိွတဲ႔သူေတြကို ဆြဲေဆာင္ထားႏိုင္ေသးတယ္...။ အျမဲတမ္း T shirt ပြပြနဲ႔ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ၀တ္တတ္တဲ႔ မင္းက အဲဒီေန႔ကေတာ့ ပုဆိုး၀တ္ထားတာေတြ႔ရတယ္..။

အဲဒီေန႔က Major ေပါင္းစံုအားကစားပြဲ....။ Main ထဲက ေဘာလံုးကြင္းမွာ မင္းတို႔ Geo နဲ႔ Bot ေဘာလံုးကန္ရတဲ႔မနက္ခင္း..။ ကို္ယက Zool က ကိုယ့္ေမဂ်ာမဟုတ္ဘဲ လာအားေပးလို႔ Bot က သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႔ေတာင္လာေမးၾကတယ္.. ။ ကိုယ္ေျပာလိုက္ပါတယ္...။ Geo အသင္းက ဂိုးတိုင္နားမွာ ေဘာင္းဘီႏွစ္ဘက္ကို ဆြဲတင္ျပီး ေဘာလံုးဖမ္းဖို႔ အားယူေနတဲ႔ အသားညိဳညိဳနဲ႔ ေကာင္ေလးကို လာအားေပးတာလို႔ေလ...။

ႏွင္းေတြေ၀ေနတဲ႔ မနက္ေစာေစာမွာ မင္းကန္မယ့္ ေဘာလံုးကြင္းဆီကို ဇြဲရိွရိွလာ အားေပးရတဲ႔ လမ္းတေလွ်ာက္မွာ ကိုယ့္ေျခလွမ္းေတြက သြက္လက္ေပါ့ပါးလို႔ေပါ့...။ ေက်ာင္းျပန္ေရာက္ေတာ့ မင္းအ၀တ္စားလဲျပီး ျပန္ထြက္လာေတာ့ ပုဆိုးေလး၀တ္ထားတာ ေတြ႔လိုက္တယ္..။ တစ္ခါမွ ပုဆိုး၀တ္တာ မေတြ႔ဖူးေပမယ့္ မင္းက ခုလိုက်ေတာ့လဲ ခ်စ္စရာေကာင္းေနသားပဲ...။ မင္းထြက္လာတဲ႔ Geo အေဆာင္လမ္းၾကားနဲ႔ ကိုယ္ရိွတဲ့ေနရာက ပုဏၰရိပ္ပင္ေတြျခားထား..။ မင္းျမင္ေအာင္ ကိုယ္ခုန္ျပီး လက္ျပႏႈတ္ဆက္ေတာ့ သြားစြယ္ေလးေတြေပၚေအာင္ မင္းျပံဳးျပတယ္...။ ဘာလို႔ ဒီေန႔ ပုဆိုး၀တ္လာတာလဲ ေမးေတာ့...။ မင္းက ရယ္သံေလးစြတ္ျပီး ျပန္ေျဖတယ္..“ေဘာင္းဘီမေျခာက္ေသးလုိ႔” တဲ႔..။ ရႊတ္ေနာက္ေနာက္နဲ႔ ေျပာသြားေသးတယ္...။ chocolate လိုအညိဳေရာင္ အသားအေရကို ပိုင္ဆိုင္ထားလို႔ မင္းကို ကိုယ္က ခ်စ္စႏိုးေလးနဲ႔ တိတ္တဆိတ္ “chocolate” လို႔နာမည္ေလးေပးထားခဲ့မိတယ္...။


Prince Charming နဲ႔ေတြ႔ဆံုျခင္း....

ဟုိးးး...အရင္တုန္းက Valentine ဆုိတဲ႔ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ဟာ ကိုယ့္အတြက္ အဓိပၸါယ္မေလးနက္ေစခဲ့ပါဘူး...။ ဒီႏွစ္ Valentine မွာေတာ့ မင္းေၾကာင့္မို႔လား ကိုယ့္အတြက္ အဓိပၸါယ္ရိွေနတယ္...။ အဲဒီေန႔က သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ ေက်ာင္းမတက္ၾကေတာ့ဘူး လုိ႔ညိွျပီး တစ္ေယာက္မွ ေက်ာင္းမလာခဲ့ဘူး...။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ေက်ာင္းလာတက္ခဲ့တယ္..။ မင္းေက်ာင္းမွာ ရိွေနလိမ့္မယ္လို႔ေတာင္ မေမွ်ာ္လင့္ခဲ႔ပါဘူး...။ ဘာရယ္မဟုတ္ Valentine ဆိုတဲ႔ေကာ္ဖီဆိုင္မွာ ထိုင္ျပီး...ေက်ာင္းလာတက္ခ်င္ စိတ္ေပါက္တာနဲ႔ ကိုယ္ေရာက္လာခဲ့ေအာင္ပဲ မင္းနဲ႔ဆံုေစခ်င္တဲ႔ ကံၾကမၼာကပဲ လွပစြာဆြဲေဆာင္ ခဲ့ေလသလား ...မသိပါ...။ အဲဒီေန႔ေလးဟာ... မင္းေပးတဲ႔ အမွတ္တရေတြထဲက ပထမဦးဆံုးေန႔တစ္ေန႔ေပါ့...။

Levi's ဂ်င္းေဘာင္းဘီနဲ႔ မီးခိုးေရာင္အက်ီၤလက္ရွည္အေပ်ာ့သားနဲ႔ အညိဳေရာင္ ၀က္၀ံေက်ာပိုးအိတ္ကိုလြယ္လို႔ ကိုယ္ေက်ာင္းေရာက္လာေတာ့..Geo အေဆာင္ေရွ့က စကားျဖဴပင္ေအာက္ ခံုတန္းေလးမွာ ထိုင္ေနတဲ႔ မင္းကိုေတြ႔လိုက္တယ္...။ ကိုယ့္ကိုေတြ႔ေတာ့ မင္းက အ႔ံအားသင့္သြားတဲ႔ အၾကည့္နဲ႔ျပံဳးျပတယ္...။ မင္းက အတန္းျပီးလို႔ ထြက္ထိုင္ေနတာတဲ႔...။ မင္းကိုယ့္ကို တိတ္တဆိတ္ေစာင့္ေန ခဲ့တာမဟုတ္လား..။ ကိုယ္ေမးၾကည့္ခ်င္လို္က္တာ...။ Valentine အထိမ္းအမွတ္နဲ႔မင္းက ကိုယ့္ကို Canteen မွာ အေအးလိုက္တိုက္မယ္တဲ႔...။

ကိုယ္တုိ႔ ေက်ာင္းေရွ့က Canteen မွာအတူတူထိုင္ၾကတယ္..။ ကိုယ့္ကိုဘယ္သူ႔ဆီက လက္ေဆာင္ရျပီးျပီလဲလို႔ မင္းေမးတယ္..။ ကိုယ္ဘယ္သူ႔ဆီကမွ လက္ေဆာင္မရပါဘူး..။ ကိုယ္ဆိုလိုတာ ဘယ္ေယာက်ာၤးေလးဆီကမွ လက္ေဆာင္မရပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေန႔က “တို႔ရဲ႔ခ်စ္သူမ်ားေန႔” ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းေခြထြက္ေတာ့ ကိုယ့္ cousin (ညီမတစ္၀မ္းကြဲ) က မႏၱေလးကပို႔လာလို႔ အဲဒီေခြကိုရထားတယ္လို႔ ေျပာျပီး ကိုယ္အိတ္ထဲက ထုတ္ျပေတာ့... မင္းမ်က္ႏွာ တစ္မ်ိဳးေျပာင္းသြားတယ္..။ မင္းလည္းကိုယ့္ကို အဲဒီေခြေပးဖို႔ ယူလာခဲ႔တာကိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးေနာက္က်မွ မင္းေျပာျပလို႔ ကိုယ္သိလိုက္ရတယ္..။ အိုး...ဘယ္ေလာက္ ႏွေျမာစရာေကာင္းလို္က္တဲ႔ အခြင့္အေရးမ်ိဳးလဲ...။ ကံၾကမၼာက ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို အျမဲတမ္းေတာ့ ဆံုေပးပါရဲ႔ ဒါေပမယ့္ အျမဲလြဲေနတာခ်ည္းပဲ...။


ႏွလံုးသားဒဏ္ခတ္ျခင္း.....

ဘာရယ္မဟုတ္ တစ္ေန႔က်ေတာ့... အင္းလ်ားကန္ေစာင္းဘက္ သြားၾကမယ္ဆုိျပီး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေရာက္သြားခဲ႔တယ္...။ မင္းကို မသြားခင္ မင္းအတန္းတက္ေနလို႔ ၀င္ေျပာ ခဲ့ေသးတယ္..။ အတန္းျပီးရင္လိုက္ခဲ႔ဆိုျပီး...။ ကုိယ္ေတာ့ မင္းကို မလာေတာ့ဘူးရယ္လို႔ မ၀ံ့မရဲ ေမွ်ာ္လင့္မိရင္း ...မင္းတကယ္ ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္..။ သူငယ္ခ်င္းေတြေတာင္ ပါမလာဘူး..။ ေက်ာပိုးအိတ္ေလး တစ္လံုးန႔ဲ Nike ဦးထုပ္ေလး ေစာင္းထားတဲ႔ မင္းကိုၾကည့္ရတာ ၾကည္လင္ေပါ့ပါးေနတာပဲ..။

ကန္ေဘာင္ အုတ္ခံုမွာ ကိုယ္ထုိင္ရင္း မင္းကိုျပံဳးျပလိုက္တယ္..။ မင္းက ကိုယ့္ေဘးနားမွာ ၀င္ထိုင္ျပီး..အိတ္ထဲက မုန္႔ဗူးကိုထုတ္လိုက္ေတာ့ ကေလးေတြစားတဲ႔ ABC မုန္႔ေတြ...။ ကိုယ္...လက္ကမ္းစာေစာင္ေလးေတြကို စကၠဴေလွေလးေခါက္ျပီး ကန္ထဲကို တစ္ခုျပီးတစ္ခုလႊတ္ေတာ့ မင္းလည္းလိုက္လႊတ္တယ္..။ ကိုယ့္နာမည္ကိုလည္း ABC မုန္႔ေတြနဲ႔စီျပီး ကိုက္စားျပတယ္..။ကိုယ္လည္း မင္းနာမည္ကို ျပန္စီ ျပီးကိုက္စား လိုက္တယ္..။ သိပ္ကိုေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ႔ မင္းေပးတဲ႔ အမွတ္တရေန႔ေလးေပါ့..။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္မွာ ဘယ္သူက ဘယ္သူ႔အခ်စ္ဦးလည္း မသိပါ...။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ကိုယ့္ႏွလံုးသားကို ပထမဦးဆံုး လႈပ္ႏိႈးခဲ႔သူကေတာ့ မင္းပါပဲ...။

ကိုယ္ First year တုန္းက ရည္းစားတစ္ေယာက္ထားဖူးတယ္...။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္သူ႔ကို မခ်စ္ဘူး...။ ရည္းစားထားဖူးခ်င္တယ္ဆုိရံုေလး စမ္းသပ္ခဲ႔တာဟာ...တကယ္တမ္း ကိုယ္သိပ္ခ်စ္ရတဲ႔ မင္းနဲ႔က်ေတာ့ အဲဒီ၀ဋ္က ျပန္လည္တာပဲ...။ ကိုယ္မေတြးခဲ႔မိဘူး...။ အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြကို ကိုယ္ေနာင္တရမိတာ တကယ္ပါ..။ ဒါေပမယ့္ အရမ္းကို ေနာက္က်ေနျပီေလ..။ လူတစ္ေယာက္ဟာ ႏွလံုးသားနဲ႔ ခံစားမႈနဲ႔ပါ..။ အရုပ္တစ္ရုပ္လို ကစားမလို႔မရဘူး ဆိုတာ မင္းကို ခ်စ္တတ္တဲ႔ အခ်ိန္ကစျပီး ကိုယ္သေဘာေပါက္ လိုက္ပါတယ္...။

April 3rd '1996 မင္းရဲ႔ 19 ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႔ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပန္းျခံထဲက Maggie မွာလိုက္ေကၽြးတယ္..။ မုန္႔စားျပီး Mini Golf ကြင္းမွာ golf ကစားၾကတယ္..။ ရုိက္ခ်က္မ်ားတဲ႔သူ နဖူးေတာက္ေၾကးနဲ႔ ကစားၾကတယ္..။ ျပီးေတာ့ ကန္ေတာ္ၾကီးအစပ္နားက Bamping Boat စီးၾကတယ္..။ မင္းနဲ႔ မင္းသူငယ္ခ်င္း Sweetie ကတစ္စီး ကို္ယ္နဲ႔ ကိုယ္ cousin ကတစ္စီးစီးၾကတယ္..။ အခ်င္းခ်င္း ၀င္တိုက္ၾက ေရေတြစင္ၾကနဲ႔ ေပ်ာ္စရာေပါ့..။ ဒါေပမယ့္ မင္းခါးမွာခ်ိပ္ထားတဲ႔ walkman ကေရထဲ ျပဳတ္က်သြားခဲ့တယ္..။ ေရကသိပ္မနက္ေပမယ့္ မင္းက ေရမကူးတတ္ဘူး...။ အဲဒီ walkman ေလးကို ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ စိတ္အားထက္သန္စြာနဲ႔ ဆယ္ေပးမယ္ျပင္ေတာ့ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းက လက္ကိုလွမ္းဆြဲထားတယ္..။ ေနာက္ေတာ့ အဲဒီနားက လူတစ္ေယာက္ကိုပဲ ဆင္းဆယ္ခိုင္းလိုက္ရတယ္...။ မင္းေမြးေန႔မွာ ကက္ဆက္ကေလး ပ်က္စီးသြားလို႔ ကိုယ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္ခဲ႔ရတယ္...။


ညမီးအိမ္ရဲ႔က်ိန္စာ....

တစ္ေန႔ေတာ့ ကိုယ့္ဆီဖုန္းလာတယ္..။ မင္းသူငယ္ခ်င္း Sweetie ဆက္တာ..။ မင္းလဲ ေဘးနားမွာ ရွိေနတယ္လို႔ေျပာတယ္..။ ျပီးေတာ့ အငဲရဲ႔ “ညမီးအိမ္” သီခ်င္းဖြင့္ျပတယ္..။ ဘာအဓိပၸါယ္နဲ႔ ဒီသီခ်င္းဖြင့္ျပတယ္ဆုိတာ ကိုယ္ရိပ္မိသလိုေတာ့ရိွေနပါတယ္...။ ဒါေပမယ့္.. မင္းသူငယ္ခ်င္းရဲ႔ အေျပာအဆိုမတတ္မႈတစ္ခုနဲ႔ မိန္းမသိကၡာကို ထိပါးခံရေတာ့... ကိုယ့္ရဲ႔မာနေတြဟာ ကိုယ့္ဘ၀ရဲ႔ အၾကီးမားဆံုးလႊဲေခ်ာ္မႈ ေနာက္ထပ္တစ္ခုကို ေဆာင္က်ဥ္းေပးလို႔လာခဲ့ျပန္ပါတယ္..။ “နင္ ငါ့သူငယ္ခ်င္းက ိုၾကိဳက္ေနတာမဟုတ္လား”တဲ႔...။ တကယ္ေတာ့ မင္းသူငယ္ခ်င္းက ၾကားထဲက ျမွားနတ္ေမာင္လုပ္ခ်င္တာ အေျပာမတတ္ေတာ့ တလြဲေတြျဖစ္ကုန္တာေပါ့...။ ကို္ယ္မင္းကိုခ်စ္တာ အဲဒီမာနေတြထားစရာလိုလား ကို္ယ္မေတြးတတ္ေတာ့ပါဘူး..။ ကိုယ္သိတာ ကိုယ့္ေဒါသေတြ အထြတ္အထိပ္ေရာက္ျပီး မင္းသူငယ္ခ်င္းကို ပက္ခနဲ ျပန္ေျပာလိုက္တာကေတာ့...

“နင္ေသတဲ႔ အထိမွတ္ထား...ငါဆိုတဲ႔သူက ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းကို ရည္းစားျပန္ထားတဲ့ သူမဟုတ္ဘူး...” တဲ႔...။

သြားျပီေပါ့..။ ကို္ယ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ ၾကီးမားတဲ႔ တံတိုင္းတစ္ခုကို မင္းသူငယ္ခ်င္းက စျခားလုိက္
တာလား ? ကုိယ္ကိုယ္တိုင္ပဲ ျခားလိုက္သလား?... မေတြးတတ္ေတာ့ပါ...။

Coward..

Chocolate....ေရ
မင္းရဲ့ဆြဲေဆာင္မႈေတြဆီ
ငါေပ်ာ္၀င္သြားမွာေၾကာက္လို႔
မ်က္လႊဲေတြေအာက္
ပုန္းခိုေနတဲ့ငါ့ကို
သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္လို႔
မထင္လိုက္ပါနဲ႔ေနာ္
သံခ်ပ္ကာ အက်ီၤေအာက္က
ငါ့ႏွလံုးသားကို
ဘယ္သူျမင္ႏိုင္မလဲ
တကယ္ေတာ့ ငါဟာ
အမွန္တရားကိုရင္ဆုိင္ဖို႔
သတၱိမရိွသူတစ္ေယာက္ဆိုတာ
ကိုယ္တိုင္ပဲ သိပါတယ္ကြယ္
တဆိတ္ေလာက္...
ေက်းဇူးျပဳျပီး
ခံစားခ်က္မရိွတဲ့မိန္းမလို႔
မသတ္မွတ္လိုက္ပါနဲ႔ေနာ္.....။ ။


အဲဒီညက ကိုယ့္အိမ္ေရွ့မွာ မင္းတုိ႔ ကားနဲ႔ ေရာက္လာျပီး...မင္းသူငယ္ခ်င္းေတြက ခဲနဲ႔ေပါက္ၾကမယ္ ေတာင္လုပ္ၾကသတဲ႔...။ ကို္ယ္မင္းနဲ႔ ေနာက္တစ္ခ်ိန္ျပန္ေတြ႔မွပဲ မင္းေျပာျပလို႔ သိလိုက္ရတာပါ..။ ျပီးေတာ့ ကိုယ္ဟာ... မင္းႏွလံုးသားကို ႏိုးထေစခဲ့တဲ႔ ပထမဦးဆံုးေသာ မိန္းကေလးဆိုတာကိုလဲ အမွားေပါင္းမ်ားစြာ ေနာင္တေတြ မ်ားစြာကို ျဖတ္သန္းေက်ာ္လြန္ခဲ႔ျပီးမွ မင္း၀န္ခံခဲ့ပါတယ္...။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..ခ်စ္သူရယ္...။ မင္းႏႈတ္က ၀န္ခံမယ့္ ဘယ္လိုစကားလံုးမ်ိဳးကိုမဆုိ နားေထာင္ဖို႔ ဘယ္အခ်ိန္ထိျဖစ္ျဖစ္ ကို္ယ္ ေစာင့္ႏိုင္ပါတယ္...။ ကိုယ္ဟာ... မင္းကို သိပ္ခ်စ္ျမတ္ႏိုးခဲ့ျပီးျပီကိုး...။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ရွည္ၾကီးက ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို အလိုအေလ်ာက္ ေ၀းကြာေစခဲ့ျပန္တယ္...။ မင္းက အခုေမာ္ဒယ္ရိႈးတစ္ခုမွာ ကေခ်သည္လုပ္ေနတာတဲ့...။ ျပီးေတာ့ ေမာ္ဒယ္ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္နဲ႔လည္းညိွေနတယ္လို႔ေျပာတယ္..။ ကိုယ္ေျပာလိုက္မတဲ႔ စကားတစ္ခြန္းဟာ... မင္းကို တျခားတစ္ေယာက္ဆီ ေရာက္သြားေအာင္တြန္းပို႔လိုက္တဲ႔ စကားမွန္းကိုယ္သိခဲ့ရင္ ေျပာခဲ့မိမွာမဟုတ္ဘူး..။ ကို္ယ္သိလိုက္ပါျပီ..။ ကို္ယ္အၾကီးအက်ယ္ ၀ဋ္လည္ေနျပီဆုိတာေလ...။

ေက်ာင္းပိတ္ရက္ရွည္ၾကီးထဲက တစ္ညေနမွာေတာ့ ထူးထူးဆန္းဆန္း ကိုယ့္ဆီကို မင္းကားနဲ႔ေရာက္လာတယ္..။ အက ကသူငယ္ခ်င္းေတြလည္းပါတယ္..။ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းေတြကို အကုန္ျပန္လႊတ္ျပီး ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းဆီသြားမယ္ဆိုျပီး ကို္ယ္ေတာင္ အိမ္ေနရင္းတီရွပ္နဲ႔ ေရွာ့ပင္နဲ႔ လိုက္သြားရတယ္..။ ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းကို မေတြ႔တာၾကာလို႔ အေရးတၾကီး သြားလည္ၾကမယ္တဲ႔..။ သူငယ္ခ်င္းေရာက္ေတာ့ အိမ္မွာမရိွဘူး..။ ေတာင္ဥကၠလာ အိမ္ေရာက္ေနတယ္ဆိုလို႔ လိုက္သြားၾကျပန္တယ္..။ အဲဒီတုန္းက ဘာအဓိပၸါယ္မွမရိွ လိုက္သြားၾကတယ္..။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ ကားေလွ်ာက္စီးေနၾကသလိုပဲ ျဖစ္သြားခဲ့တယ္..။ ကို္ယ္တို႔ အိမ္လည္းရွာမေတြ႔ခဲ့ၾကပါဘူး..။ အဲဒီလို ကားအတူေလွ်ာက္စီးဖို႔မ်ား မင္းတမင္ၾကံစည္ခဲ့ေလသလား... ကိုယ္နည္းနည္းကေလးမွ သံသယမ၀င္ခဲ့မိပါ..။ မင္းနဲ႔အတူ ကားေလွ်ာက္စီးရတာကိုပဲ ေက်နပ္ေနမိတယ္..။ “ ကိုယ္ ဒီကေနေမာင္းရင္း ပဲခူးေရာက္သြားရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ” လို႔ မင္းက ကိုယ့္ကို ေၾကာက္မလားထင္ျပီး ေျခာက္ေတာ့ (ညကလဲေမွာင္စျပဳေနျပီ) “ဘာမွ လာမရႊီးနဲ႔...ဒီလမ္းနဲ႔ ပဲခူးက တျခားစီပါေနာ္”....။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ကို္ယ္တို႔ မင္းေကာင္မေလးအေၾကာင္းကို နည္းနည္းကေလးမွမေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကပါ...။


ေနာက္ထပ္ဆံုဆည္းမႈတစ္ခုနဲ႔ ႏွလံုးသားကြဲအက္ည

တစ္ႏွစ္္ေလာက္ၾကာသြားျပီးတဲ႔ေနာက္ ကို္ယ္တို႔ရဲ႔ ဒုတိယဆံုဆည္းမႈက အမွတ္မထင္ မႏၱေလးမွာျဖစ္ခဲ့တယ္..။ ကိုယ္မန္းမွာ Fashion Shop သြားဖြင့္ရင္း ကုိယ့္၀မ္းကြဲညီမအိမ္မွာေနေနတာ...။ အဲဒီညက နက္ျပာေရာင္ေကာင္းကင္ေနာက္ခံနဲ႔ ၾကယ္ေတြစံုတဲ႔ ညတစ္ညေပါ့...။ ကိုယ့္အခန္း ျပဴတင္းေပါက္ကေန လေရာင္ ၾကယ္ေရာင္ေတြကို လြမ္းလြမ္းေဆြးေဆြးခံယူရင္း... ကိုမ်ိဳးေက်ာ့ရဲ႔ “ေက်နပ္ဆဲပါ” ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းေလးကို နားေထာင္ေနခဲ့တယ္...။ ည 10:30 ေနျပီ..။ လွပတဲ႔ ညရဲ႔အလွကို လက္လႊတ္သြားမွာစိုးလို႔ ကိုယ္အိပ္မေပ်ာ္ေအာင္ သီခ်င္းနားေထာင္ေနမိတာဟာ... မင္းဆီက ဖုန္းလာလိမ့္မယ္လို႔ ကုိယ့္ရဲ႔ Angel ေလးကမ်ား တိတ္တိတ္ကေလး အိပ္မေပ်ာ္ေအာင္ ႏိုးေဆာ္ေနခဲ့ေလသလား...။ ေခါင္းရင္းဆီက ဖုန္းသံျမည္လို႔ ေကာက္ကိုင္လိုက္တာ တဘက္က အသံရွင္က အမွတ္မထင္ မင္းျဖစ္ေနခဲ့လို႔ စကၠန္႔အနည္းငယ္မွ် ကိုယ္အ့ံအားသင့္ျပီး ၾကက္သီးထသြားခဲ့ရတယ္...။ မင္းလဲ ကိုယ့္အသံကိုၾကားေတာ့ မင္းကုိယ္မင္း မယံုသလို ျဖစ္သြားခဲ့တယ္တဲ့..။ မင္းက ကို္ယ့္ညီမ၀မ္းကြဲဆီက ဖုန္းနံပါတ္ရထားဖူးလို႔ မန္းေရာက္တုန္း ဆက္လိုက္တာတဲ႔..။ ကိုယ္နဲ႔ဆံုလိမ့္မယ္လို႔ မင္းဘယ္ထင္ထားခဲ့မလဲ...။

ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ဖုန္းေျပာၾကတာ အၾကာၾကီးပဲ...မိုးလင္းခါနီးထိပဲ...။ ႏွစ္ေပါင္းေျမာက္ျမားစြာ ကြဲကြာသြားခဲ့ၾကသလား ေအာက္ေမ့ရတယ္..။ ဟိုးအရင္က မပြင့္လင္းခဲ့ၾကတဲ႔ အမွားေတြ... မာနထားခဲ့ၾကတာေတြ ေက်ာင္းတုန္းက အေၾကာင္းေတြကို အလြမ္းေျပျပန္ေျပာၾကရင္း... မင္းက မင္းေကာင္မေလးနဲ႔ အဆင္မေျပတဲ႔ အေၾကာင္းတခိ်ဳ႔ကို ရင္ဖြင့္ခဲ့တယ္..။ ကိုယ့္မွာ နားေထာင္ႏိုင္တဲ႔ စြမ္းအားရိွတယ္လို႔မ်ား မင္းယံုယံုၾကည္ၾကည္ရိွေနခဲ့လို႔လား...။ မင္းကိုယ့္ ကို ဟုိးးးး ငယ္ငယ္ကတည္းက ေပါင္းလာတဲ့ ငယ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လိုပဲ... အေသးစိတ္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း..ေျပာျပခဲ႔တယ္..။ ကိုယ့္ကိုလဲ အျပစ္တင္တဲ႔ ေလသံနဲ႔ “ညိဳ..သာမာနၾကီးျပီး ပဲမမ်ားခဲ့ရင္ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ခုလိုေတာင္ ျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး”တဲ႔...။ “ဘယ္ေလာက္လဲ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလိုက္မလဲ” တဲ႔...။ ဘယ္သူကမွ ကိုယ့္အနာဂတ္ကို ၾကိဳမျမင္ႏို္င္ၾကပါဘူး..။ ကိုယ္သေဘာေပါက္ပါတယ္..။ မင္းဆိုလိုတာ မင္းလည္းသိပ္ခ်စ္တဲ႔ ကို္ယ္တုိ႔ ခ်င္း ခ်စ္သူျဖစ္ခဲ့ၾကရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲလို႔ မင္း ေနာင္တ မခ်င့္မရဲရရင္ တမ္းတေနမိတာပါ...။ မင္းျဖစ္ခ်င္သလို ဘာမွ ျဖစ္မလာႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ..။ ကိုယ့္ကိုအရြဲ႔တုိက္ခ်င္စိတ္ တစ္ခုတည္းနဲ႔ မင္းကိုယ္မင္းအလို လိုက္ျပီး ေကာင္မေလးနဲ႔ ျဖစ္ခဲ့သမွ် အေၾကာင္းေတြဟာ...ဘယ္ေတာ့မွ ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္ လို႔မရေတာ့တဲ့ မင္းဘ၀ရဲ႔ သမိုင္းတစ္ရပ္ျဖစ္ခဲ့ျပီေလ...။ မင္းမွာ ေနာင္တေတြကလြဲျပီး ဘာမွ မရႏုိင္ေတာ့ဘူး...။ ဘာသာေရးမွာ strong သိပ္ျဖစ္တဲ႔မင္းက “ကိုယ္စိုက္ျပီးတဲ႔ အပင္ကိုယ္ျပန္ရိတ္သိမ္းရမယ္..” ဆိုတဲ႔စကားကို လက္ကိုင္စြဲသူမို႔ မင္းခရီးကို မင္းဆက္ေလွ်ာက္ရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ မင္းစိတ္အားငယ္ေနတာလား... ဘာေၾကာင့္ကိုယ့္ကို အိတ္သြန္ဖာေမွာက္လာျပီး ရင္ဖြင့္ေနပါလိမ့္...။

“အရမ္းေနာက္က်မွန္းကိုယ္သိပါတယ္... ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ညိဳ႔ကိုပြင့္လင္းခ်င္တယ္....ကိုယ္အရင္ကလို မျဖစ္ခ်င္ေတာ့ဘူး...ဒါေၾကာင့္ ညိဳ႔ကို ကို္ယ့္အေၾကာင္းေတြ အကုန္ေျပာျပတာပါ” တတ္လည္း တတ္ႏိုင္ပါတယ္...။ မင္းဟာ...ကို္ယ့္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးမႈအျပင္ နာက်င္ေၾကကြဲစရာေတြလည္း သယ္ေဆာင္လာတတ္ေသးတယ္ေနာ္...။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းရင္ဖြင့္ခဲ႔ရလို႔ ရင္ထဲေပါ့သြားမယ္ဆိုရင္ေတာင္ ကုိယ္မွ်ေ၀ခံစားရက်ိဳးနပ္သြားပါျပီ ..။ အဲဒီညက ကိုယ့္ႏွလံုးသားေတြ အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာ ကြဲေၾက သြားခဲ့ရင္ေတာင္မွ...ကိုယ့္မ်က္ရည္ကို မင္းဘယ္ေတာ့မွမျမင္ေစရဘူး...။ Anyway ကိုယ့္သမိုင္းေၾကာင္းမွာ မင္း ပါ၀င္ပတ္သက္ခဲ႔ရလို႔ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့ေပ်ာက္လို႔မရေတာ့တဲ႔ အမွတ္တရ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ အျဖစ္ကို္ယ္ေရးသား မွတ္တမ္းတင္ေနဦးမွာပါ...။

ေနာက္ေန႔ မနက္ မင္းတည္းတဲ့ ဟုိတယ္မွာ ကိုယ္မင္းနဲ႔အတူ မနက္စာစားခဲ့တယ္။ ကိုယ့္ကို ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ေပးေနတဲ႔ မင္းကို ကိုယ္ၾကည့္ေနမိတယ္ ..။ မင္းဆီက ဒီလို ၾကင္နာမႈမ်ိဳး ကိုယ္တစ္ခါမွ မရခဲ့ဖူးတာ ေသခ်ာပါတယ္...။ နက္ျပာေရာင္ Nike ဦးထုပ္ကို ခုိက္ငိုက္ငိုက္ေစာင္းထားရင္ ေကာ္ဖီေသာက္ေနတဲ႔ ကိုယ့္္ကို စိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ မ်က္၀န္းေတြက ဟုိးတုန္းကလို ေတာက္ပဆဲ ဆြဲေဆာင္မႈရိွေနဆဲပါပဲ...။ “ဘာၾကည့္တာလဲ” မင္းအၾကည့္ေတြကို ကုိယ္ခုထိခံႏိုင္ရည္ မရိွေသးဘူး...။ “ၾကည့္လို႔ ေကာင္းလို႔ ....ညိဳအဲဒီလိုရွက္ျပီးျပံဳးလိုက္တာ အရမ္းလွတယ္....ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းတုန္းက အခ်ိန္ေတြကို အမွတ္ရေစတယ္.”..တဲ႔။ ခုခ်ိန္ ကိုယ္တို႔ဟာ ...သူငယ္ခ်င္းေတြပဲေနာ္...။ မင္းနဲ႔ ကိုယ္ၾကားမွာ မင္းေဆာက္ခဲ့တဲ့ တံတိုင္းေရာ... ကိုယ္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ တံတိုင္းေရာ ထူထည္းျမင့္မားစြာ ျခားေနျပီပဲ.....။

မင္းရန္ကုန္ျပန္ခါနီး ဖုန္းဆက္ေတာ့ ကိုယ္...မင္းနဲ႔သြားမေတြ႔ႏိုင္ခဲ့ဘူး...။ ကိုယ္ဗိုက္ေတြ အရမ္းေအာင့္ေနလို႔ ဖုန္းနဲ႔ပဲ..ႏႈတ္ဆက္ခဲ့လိုက္ရတယ္..။

“ညိဳ ...က်န္းမာေရးကို ဂရုစိုက္ေနာ္...မေပါ့နဲ႔ ခုလို ခဏခဏ ဗိုက္ေအာင့္တတ္လား ”

“ကို္ယ္စိတ္ပူလုိက္တာ....”

“ ညိဳေပးတဲ့ Selection ေခြကနားေထာင္လို႔ အရမ္းေကာင္းတယ္သိလား... မဆိုးဘူး DJ လုပ္လို႔ရတယ္...”

“ကိုယ့္ဆီမလာေတာ့နဲ႔ နားနားေနေန အိပ္လိုက္ေတာ့ေနာ္... ရန္ကုန္ေရာက္ရင္ ကိုယ္ခ်က္ခ်င္း
ဖုန္းဆက္လိုက္မယ္ OK!

လူတိုင္းလူတိုင္း သူတို႔သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ့ ခ်စ္သူအတြက္ ႏွလံုသားရဲ့ေစခိုင္းခ်က္တစ္ခုနဲ႔ ဦးေႏွာက္က အျမဲလို အႏုပညေျမာက္တဲ႔ အရာေတြကို သူ႔အလိုလိ္ု ဖန္တီးႏိုင္စြမ္းၾကတာဟာ...အတိတ္ကပါရမီေၾကာင့္လား... ဗီဇပါလာတာလား..ဒါမွမဟုတ္.....။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ဂီတဘက္မွာ ပါရမီပါၾကတာခ်င္းတူၾကတယ္..။ မင္းကေတာ့ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို တီးတတ္ဆိုတတ္ရေအာင္ Church မွာ ငယ္ငယ္ကတည္းက အေလ့အက်င့္ရိွခဲ့သလို...ကိုယ္ကေတာ့ မင္းလိုစင္ေပၚတက္မဆိုဖူးေပမယ့္ စည္းခ်က္က်က်နဲ႔ မင္းတီးတဲ့ဂီတာနဲ႔ အတူလိုက္ဆိုႏိုင္ခဲ့ပါတယ္...။ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္မေရးတတ္ေပမယ့္ ၀တၳဳတိုေလးေတြကို ေရးရတာ ႏွစ္သက္တဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ဆန္႔က်င္စြာ...မင္းကေတာ့ စာဖတ္ပ်င္းသူတစ္ေယာက္တဲ့ေလ...။ လက္ေရးလွလွေလးေတြကို ၾကိဳက္ျပီး စုေဆာင္းတတ္တဲ႔ကိုယ္နဲ႔ မင္းလို လက္ေရးခပ္ေသာ့ေသာ့နဲ႔ သူကိုေတာ့ ခ်စ္ခဲ့မိသတဲ့...။

ရန္ကုန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း မင္းဖုန္းဆက္လာတယ္..။ ကိုယ္တို႔ဖုန္းေျပာေနတုန္း... ကိုယ္နဲ႔အတူ ဆိုင္လာဖြင့္တဲ႔ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းကေဘးနားက လာစေနေတာ့ (ေက်ာင္းတုန္းကမင္းနဲ႔လဲသိတဲ့သူငယ္ခ်င္း) “အဲဒီလို ၀င္မေနာက္နဲ႔ ကိုယ္မၾကိဳက္ဘူး... ညိဳနဲ႔စကားေျပာခ်င္လို႔ လမ္းထိပ္ကေန ကိုယ္ဆက္လာခဲ့တာ ...ေက်ာင္းတုန္းကလို အေလးအနက္မထားပဲ ကိုယ့္ကိုအရူးလုပ္ေနတာလား ဒါပဲ ကိုယ္ဖုန္းခ်လိုက္ေတာ့မယ္..” ...ေက်ာင္းတုန္းကလို အေလးအနက္မထားတာတဲ့...။ ကိုယ္မင္းနဲ႔ပတ္သက္လာရင္ အျမဲတမ္းအေလးနက္ ထားပါတယ္..။ ကိုယ့္ရဲ႔ အျပဳအမူအေျပာအဆိုေတြၾကည့္တာနဲ႔ မင္းအဲလို မဆံုးျဖတ္သင့္ဘူး..။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္မင္းကို အျပစ္မတင္ပါဘူး..။ မင္းဘက္က ဒီလိုထင္ျမင္ခြင့္ရိွတာပဲေလ..။ ကိုယ္ကသာ မပြင့္လင္းခဲ့တာပါ....။ ကိုယ္ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ေတာ့ မင္းနဲ႔ ေကာ္ဖီဆိုင္တစ္ခုမွာ ဆံုျဖစ္ေသးတယ္...။ မင္းေကာင္မေလးနဲ႔ အဆင္ေမေျပတဲ့ အေၾကာင္းေတြကို ရင္ဖြင့္တာပါ..။ မင္းရင္ထဲ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲစရာေတြ နာက်ည္းမုန္းတီးစရာေတြ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးစရာေတြ အကုန္အကုန္ ကိုယ္လက္ခံနားေထာင္ေပးႏိုင္ပါတယ္..။ မွ်ေ၀ခံစားေပးႏုိင္ပါတယ္..။ ကံၾကမၼာက ကိုယ့္ကိုေစခိုင္းခဲ့ျပီးျပီပဲ..။ မင္းကိုခ်စ္တဲ႔ အခ်စ္ေတြက ခုခ်ိန္မွာ တိတ္တိတ္ကေလး သိမ္းဆည္းထားဖို႔ပဲေလ..။ တစ္သက္လံုးျဖစ္သြားမယ္ဆိုရင္လည္း.. ကိုယ္ေက်နပ္ပါတယ္..။ မင္းရဲ့စိတ္ခ်မ္းသာမႈအတြက္ ကိုယ္ဘာမဆိုလုပ္ေပးႏိုင္တယ္..။ အခြင့္ရိွခဲ့မယ္ဆိုရင္ေပါ့...။

မႏၱေလးမွာ ကိုယ္တို႔ ညလံုးေပါက္ ဖုန္းေျပာခဲ့ၾကတဲ့ အေၾကာင္းေတြဆီကိုယ္ျပန္ေတြးမိတယ္..။ မေတြ႔ရတဲ႔ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္အတြင္း မင္းအျဖစ္အပ်က္ေတြကို ေဖာက္သည္ခ်ေနခဲ့တာပါ...။ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ ဘာမွ ေထြေထြထူးထူး..မျဖစ္ပ်က္ခဲ့ပါဘူး...။ “Chocolate” ဆိုတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ကိုယ့္ဘ၀ေလးထဲကို ၀င္လာခဲ့ဖူးတယ္ ဆုိတဲ႔ အျဖစ္ပ်က္ေလးကိုပဲ အမွတ္တရလြမ္းဆြတ္ရင္း အခ်ိန္ေတြကို ျဖတ္သန္းလာခဲ့ရတာပါ..။ “ညိဳ႔ကို တစ္ခုေလာက္ေမးခ်င္တယ္...အမွန္တိုင္းေျဖမလား” တဲ႔...။ မင္းေလသံေတြက ၾကည္လင္ျပတ္သားေနတယ္...။ ရင္ခုန္သံတခ်ိဳ႔ကိုေတာင္ ကုိယ္ကူးစက္ၾကားေနရသလိုပဲ..။

“ညိဳ...ညိဳ ကိုယ့္ကိုခ်စ္ခဲ့ဖူးသလား? အဲဒါကို ကိုယ္အရမ္းသိခ်င္ေနတယ္...ေျဖေပးပါေနာ္” ဘုရားေရ!!!

မင္းဘာေတြလာေမးေနတာလဲ.. ဒီခ်ိန္မွာ မင္းဒါေတြသိဖို႔လိုသလား.... ျပီးေတာ့ မင္းမွာေကာင္မေလးနဲ႔ေလ..။ ကိုယ္အၾကာၾကီး...ႏႈတ္ဆိတ္သြားခဲ့ေပမယ့္... မင္းကစကားျပန္စေပးခဲ့တယ္...။

“ ကိုယ့္ဘ၀မွာေလ...အခ်စ္ဆိုတဲ႔ အရာကိုစျပီး သိေစခဲ့တာ ညိဳတစ္ေယာက္တည္းပဲ...အဲဒါညိဳသိလား...”...တဲ့။ ကိုယ္ဟာမင္းရဲ့ အခ်စ္ဦးျဖစ္ခဲ့ဖူးသတဲ့..။


ကို္ယ္ဘာျပန္ေျပာရမလဲ... ခုခ်ိန္က်မွ မင္းဘာေတြလာေမးေနတာလဲ... ေကာင္းမေလးနဲ႔ မင္း ေနာင္တရျပီ လို႔ေတာ့ မင္းမ၀န္ခံပါနဲ႔...။ မင္းသူ႔ကို သိပ္ခ်စ္တာပဲဆို...။ ကိုယ့္ရင္ဘတ္ကို ျမွားအစင္းေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာပစ္ခြင္းခံျပီး.. ကုိယ္နားေထာင္ေနခဲ့တာ...ဒီေမးခြန္းေတြကို ေျဖရဖို႔တဲ႔လား...။ ခၽြန္ထက္တဲ႔ ဓါးသြားနဲ႔ပါ မင္းကိုယ့္ကိုထုိးသတ္ေနတာလား...။ ကိုယ့္ႏွလံုးသားဒဏ္ရာ က်က္မယ့္ေန႔ဆိုတာေတာင္ ေရာက္လာပါဦးမလားလို႔ ကိုယ္ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနခဲ့တာ ခုေတာ့..မင္းကထပ္ျပီး နာက်င္ေစခဲ့ျပန္ျပီ..။


မွ်ေ၀ခံစားခြင့္

ရိႈးပြဲတစ္ခုမွာ မင္းကရင္ မေတာ္တဆ ခါးေၾကာညွပ္သြားလို႔ မင္းေဆးရံုတက္လိုက္ရတယ္..။ ကိုယ္ျဖင့္ စိုးရိမ္လိုက္တာ...မင္းလမ္းလည္းေကာင္းေကာင္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ခဲ့ဘူး..။ ကုတင္ေပၚမွာ သဲအိတ္ေတြနဲ႔ ဆြဲထားခံရတယ္..။ ေဆးရံုမွာ တစ္ပတ္ေလာက္လဲွေနခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္မွာတေနကုန္ မင္းအနားမွာ ရိွေနတတ္ခဲ့တာလည္း ကိုယ္ပဲျဖစ္ေနျပန္သတဲ့...။ ဘယ္သူမဆို ေနမေကာင္းျဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွာ အားငယ္စိတ္၀င္ၾကမွာပဲ..။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ကေတာ့ အားေပးစကား ေျပာတဲ႔သူ...ျပဳစုယုယတဲ့သူအျဖစ္ မင္းအနားမွာရိွေနခဲ့တယ္..။ တကယ္ဆို မင္းေကာင္မေလးလုပ္ရမယ့္ အလုပ္ေတြေလ...။ ကိုယ္ကသာ မေနႏုိင္မထိုင္ႏိုင္ မုိးလင္းမိုးခ်ဳပ္ရိွေနခဲ့တာဟာ... ကို္ယ့္ကိုယ္ကိုပဲခ်စ္လို႔လား မင္းကိုပဲခ်စ္ေနလို႔လား မေ၀ခြဲႏိုင္ေတာ့ပါဘူး...။ “ညိဳ...ပင္ပန္းပါတယ္..ဘာလို႔ေန႔တုိင္းလာရတာလဲ..” အဲဒီလိုမေမးပါနဲ႔ ကိုယ္မင္းကို ဒီခိ်န္ေလးပဲ ျပဳစုခြင့္ရတာပါ..။ တေနကုန္ကုတင္ေပၚအိပ္ရတာ ေညာင္းလဲေညာင္း သဲအိတ္ေတြရဲ႔အေလးခ်ိန္နဲ႔အေၾကာေတြ တင္းျပီး နာေနတဲ့မင္းေျခသလံုးေတြကို ႏွိပ္ေပး...မင္းထမင္းစားရင္ သဲအိတ္ေတြျဖဳတ္ေပး... ေရခ်ိဳးျပီးရင္ ဆံပင္ေတြျဖီးေပးစတဲ႔...ေ၀ယ်ာ၀ိစၥေတြကိုလုပ္ေပးခဲ့ရလို႔ ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ၾကည္ႏူး၀မ္းသာလိုက္သလဲ..။ တကယ္ပါ...။ “ ညိဳကိုယ့္အေပၚသိပ္ေကာင္းခဲ့တယ္...ညိဳ ကိုယ့္ကို စိတ္မနာဘူးလားဟင္...ကိုယ့္အတြက္နဲ႔ ညိဳခံစားခဲ့ရတာမ်ားေနျပီ” ကိုယ့္လက္ကို ဆုတ္ကိုင္ရင္း မင္းညည္းတြားခဲ့တာ...။ မင္းကိုခ်စ္တာ ရယူလိုခြင့္ရခ်င္တာမွမဟုတ္ဘဲ...။ မင္ေဆးရံုကဆင္းေတာ့ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ကားေမာင္းပို႔ခြင့္ရခဲ့တယ္... း)

ေနေကာင္းျပီး သိပ္မၾကာမွာပဲ Valley Ball သြားပုတ္လို႔ ခုန္ရင္းျပန္အက်မွာေျခေခါက္သြားလို႔တဲ့ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ျဖစ္ခဲ့ရေသးတယ္..။ အဲဒါ ကိုယ္တို႔လမ္းထိပ္က ေဆးခန္းမွာျပလိုက္ရတယ္..။ မင္းဦးေလးနဲ႔ ကိုယ္မင္းကိုတြဲျပီး ဓါတ္မွန္အရင္ရိုက္တယ္..။ ဆရာ၀န္ျပေတာ့ အရြတ္ေရာင္သြားတာတဲ့...။ ေဆးလိမ္းျပီး ပတ္တီးစီးေပးလိုက္တယ္..။
“ ေက်းဇူးပဲ..ညိဳ...ကိုယ္ေနမေကာင္းျဖစ္တိုင္း ညိဳအျမဲေရာက္လာတတ္တယ္ေနာ္..”

မင္းအိမ္ကို ကိုယ့္ေန႔တုိင္းလိုလိုေရာက္ျဖစ္ခဲ့တယ္..။


“ၾကည့္စမ္း...ရွင့္ေျခေထာက္ေတြေရာင္ေနတုန္းပဲ..ဖိၾကည့္မယ္ေနာ္”

မင္းရဲ့ညာဘက္ေျဖဖမိုးေဖာင္းေဖာင္းကိုလက္ေခ်ာင္းေလးနဲ႔ဖိၾကည့္ေတာ့.....

“ နာတယ္...ညိဳရဲ႔ ဖိစရာလား”

“ ညိဳက မနာေတာ့ဘူးထင္လို႔ ဖိၾကည့္တာပါ...ေရာ့ဒီမွာ ညိဳ ရွင့္အတြက္ မုန္႔ေတြ၀ယ္လာတယ္.. TV ေရွ့မွာ ဇိမ္နဲ႔ထိုင္စား ဟုတ္ျပီလား... ညိဳ ျပန္ေတာ့မယ္... ရွင့္ကို မုန္႔ေၾကြးခ်င္လို႔လာခဲ့တာ...”

Christmas မတိုင္ခင္ ေန႔ရက္ေတြထဲက တစ္ရက္မွာ ကိုယ္တို႔ ေထာက္ၾကံ့ဘက္ ကားေလွ်ာက္ေမာင္းျဖစ္ၾကေသးတယ္..။ Sun Set အတူၾကည့္ျပီး ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြေျပာၾကနဲ႔ေပါ့..။ Christmas ေရာက္ေတာ့လည္းမင္းအိမ္ကိုေရာက္ျဖစ္ေသးတယ္..။ မင္းရယ္ ကိုယ္ရယ္ မင္း cousin ႏွစ္ေယာက္ရယ္ အမွတ္တရဓါတ္ပံုအတူရိုက္ျဖစ္ခဲ့ၾကေသးတယ္...။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းဘာရယ္ေၾကာင့္မသိ ကိုယ္တို႔မေတြ႔ျဖစ္ၾကေတာ့ဘူး..။ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီပါပဲ..။ ဒါေပမယ့္ ကို္ယ္မွတ္မေနတာတစ္ခုကေတာ့ July လမိုးေတြ သည္းၾကီးမဲၾကီးရြာတဲ့ ေန႔တစ္ခုမွာေပါ့..။ ဘာရယ္ေၾကာင့္မသိ မင္းရဲ့ ဆက္ဆံမႈေတြ စိမ္းေနသလိုပဲ..။ ဟုတ္တယ္ ကိုယ္ဟာ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္ျပီးကိုယ့္စိတ္ကို အလိုလိုက္တဲ့သူ..။ ျဖစ္သင့္တာ မျဖစ္သင့္တာကို မစဥ္းစာမဆင္ျခင္တဲ့သူပါ..။ မျဖစ္ႏိုင္တာကိုဇြတ္တိုးခ်င္တဲ့သူပါ..။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္အေ၀း တစ္ေနရာဆီမွာပဲ ရိွသင့္ပါတယ္..။

အဲဒီေန႔ကစျပီး ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္အဆက္အသြယ္မရိွၾကတာ အၾကာၾကီးပဲ..။ သံုးႏွစ္နီးပါးပါပဲ..။ မင္းလည္းဖုန္းမဆက္ဘူး...ကိုယ္လည္းဖုန္းမဆက္ဘူး...(ေတာ္ေတာ္ေနႏိုင္ခဲ့ၾကတာပါ) ...။ မင္းကိုအလုပ္လုပ္ရင္ ၾကိဳးစားေမ့ေပ်ာက္ပစ္ခဲ့တယ္..။ မင္းသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔စုျပီး series တစ္ေခြထုတ္မယ္လို႔ေတာ့ ၾကားတယ္..။ ေခြထြက္ေတာ့ ကိုယ္အလုပ္လုပ္တဲ႔ေနရာ အထိေတာင္ မင္းလက္ေဆာင္ေပးဖို႔ လာရွာေသးတယ္တဲ့..။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ဘုရားသခင္က ဆံုခြင့္မေပးေသးတာပါ..။ တစ္ခါတုန္းက ကိုယ္တို႔သူငယ္ခ်င္းတစ္စု ကားနဲ႔ မင္း ဂီတာသြားယူဖုိ႔ ဟုိးး ျမိဳ႔ျပင္ဘက္ကို တေပ်ာ္တပါးၾက္ီး သြားခဲ့ေသးတယ္ေလ... ။ အဲဒီမင္းရဲ႔ ဂီတာနဲ႔ ကိုယ့္ကို “မ်က္၀န္း” သီခ်င္းဆိုျပခဲ့ဖူးတာေတြဟာ...ေမ႔ေပ်ာက္ပစ္လုိ႔မရတဲ့ မင္းေပးခဲ့တဲ့ အမွတ္တရေတြပဲ..။ အေဖမရိွေတာ့တဲ့ကိုယ့္ကို “အေဖ” သီခ်င္းဆိုျပေတာ့ ကိုယ့္မ်က္ရည္လည္ခဲ့ရေသးတယ္..။


ဆံုဆည္းမႈေနာက္တစ္ခုနဲ႔ ခ်စ္သူရဲ့ဘ၀သစ္

သံုးႏွစ္ေက်ာ္ၾကာျမွင့္ျပီးတဲ့ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ေနာက္ထပ္ဆံုဆည္းမႈတစ္ခုေတာ့ ကိုယ္တို႔ ေက်ာင္းတုန္းကမင္းတုိ႔ေဘာလံုးသြားကန္တဲ့ ကြင္းေရွ့ကလမ္ေလးမွာတဲ့..။ မင္းကားေဘးနားကျဖတ္သြားေတာ့ ကိုယ္ေတာင္လမ္းေဘး ဆင္းလို္က္ေသးတယ္ မင္းမွန္းမသိလိုက္ဘူး..။ ညေနက်ေတာ့ မင္းဖုန္းဆက္လာတယ္...။ “ညိဳလား...မွတ္မိလားခုဘယ္သူလဲ” အိုး...ဘုရားေရ ဒါမင္းအသံပဲ...။ ကိုယ္ဘာေၾကာင့္ မမွတ္မိရမွာလဲ..။ ျပီးေတာ့ ကိုယ့္ကို ညိဳလို႔ေခၚတာ မင္းတစ္ေယာက္ပဲရိွတာေလ..။ “ရွင့္အသံမ်ား ေခြးခ်ီသြားေတာင္မွတ္မိတယ္” (အဲလို ႏူးညံ့တာ အသံုးအႏွဳန္းေတြက) “ညိဳဟာေလ...ဘယ္ေတာ့မွကိုယ့္ကို အေကာင္းမေျပာဘူး.. ေန႔လည္က ညိဳေက်ာင္းသြားေသးလား..” “ဘယ္ေက်ာင္းလဲ ...ေၾသာ္သိျပီ ဟုတ္တယ္ သြားခဲ့တယ္..ဘာျဖစ္လို႔လဲ” “ဟာ...ကိုယ့္ကို တကယ္မေတြ႔ဘူးလား ေန႔လည္က ကိုယ့္ကားနဲ႔ညိဳနဲ႔ ပြတ္မလိုေတာင္ျဖစ္သြားတာေလ...” “အဲဒါ ရွင္လား ဘာလို႔လွမ္းမေခၚလိုက္တာလဲ ” “ကိုယ္လည္းမေသခ်ာလို႔ မေခၚလိုက္တာ ေတာ္ၾကာေခၚလိုက္ေတာ့မွ မဟုတ္ဘူးဆုိ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ညိဳကေျပာလို႔ရတာမဟုတ္ဘူး.. ေက်ာင္းတုန္းက အက်င့္ေတြကိုေၾကာက္တယ္..။ ညိဳက တခါတေလ ရွင့္ကိုမသိဘူ လူမွားေနျပီလို႔ ေျပာလုိက္မွာကို ကိုယ္မခံခ်င္တာ” မင္းလည္းဘာထူးေသးလည္း ေက်ာင္းတုန္းကလို စြာေနေသးတာပါပဲ.. Chocolate ရယ္...။ “ညိဳ ဘယ္ေန႔ေတြအားလဲ ကိုယ္တို႔တစ္ေန႔ ဆံုၾကရေအာင္ေလ... မေတြ႔တာလဲၾကာျပီ...” ကိုယ္တို႔ ႏွစ္ေယာကျ္ပန္လည္ ဆံုဆည္းမႈေတြျဖစ္တိုင္း ျဖစ္တုိင္း ၾကက္သီးေမႊးညင္းေလးေတြ ထသြားတတ္တယ္လို႔ မင္းေျပာဖူးတယ္..။ Cafe Shop တစ္ခုမွာ ကိုယ္နဲ႔မင္း ျပန္ဆံုခဲ့ၾကတယ္..။ မင္းအေျပာအဆုိ အေနအထိုင္ ေတာ္ေတာ္ေျပာင္းသြားတယ္..။ လူၾကီးဆန္လာတယ္..။ အထူးသျဖင့္ မင္းအေတြးအေခၚေတြ ရင့္က်က္လာတယ္..။ မင္းဆက္ဆံရတဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္နယ္ပယ္ ေျပာင္းသြားတာလည္းပါတာေပါ့..။ မင္းကိုခုလိုျပန္ေတြ႔ခြင့္ ရလိမ့္မယ္လို႔ ကို္ယ္္မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ဘူး...။ ေကာင္မေလးနဲ႔မင္းဘ၀က္ို အဆံုးသတ္လိုက္ျပီပဲ ကိုယ္မွတ္တာ.. ခုေတာ့မင္းတုိ႔ကပ်က္သြားျပီတဲ့..။

ကြန္ပ်ဴတာဘက္ကိုိ အခ်ိန္ႏွစ္ထားတာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ရိွေတာ့မယ္တဲ့..။ အေဖက မင္းဘ၀ကို အသစ္က ျပန္စေစခဲ့တာ...။ မင္းၾကိဳးစားေတာ့ IT Dp ရခဲ့တယ္...။ ကို္ယ္၀မ္းသာပါတယ္ လမ္းမွန္တစ္ခုေပၚေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္း ျပန္ေရာက္လာတဲ့ မင္းကို မင္းတို႔ ဘုရားသခင္ကလဲ ၾကိဳဆိုေနမွာပါ...။

ကိုယ္တို႔ အခုျပန္ဆံုခ်ိန္မွာလည္း အရင္လိုပဲ... ကားေလွ်ာက္ေမာင္းျဖစ္ၾကေသးတယ္..။ ႏွစ္ေယာက္သား မင္းဓမၼလမ္းဘက္ ကားေမာင္းျပီးအျပန္ ဗိုက္ဆာတာနဲ႔ လမ္းမွာေတြ႔တဲ့ဆိုင္၀င္စားတာ မင္းက တစ္ခါမွမစားဖူးတဲ့ ေတာ၀က္သားမွာစားတာ အသားမလတ္လို႔ ကိုယ့္ရဲ့ သက္သတ္လြတ္ ကန္ဇြန္းရြက္ေၾကာ္နဲ႔ပဲ စားလိုက္ရတယ္...။ အျပန္ကားစီးရင္း ေျခေထာက္ေတြကိုက္လာတယ္...။ Aircon ေအးလို႔ထင္ပါရဲ႔...။ ကားေမာင္းရင္း မင္းကေမးေသးတယ္...။ မင္းနဲ႔မေတြ႔ျဖစ္တဲ႔ သံုးႏွစ္လံုးမွာ ကုိယ့္ကို ရည္းစား မထားခဲ့ဖူး ဘူးလားတဲ့...။ ကုိယ့္ရင္ထဲမွာ နင္းတစ္ေယာက္တည္း ရိွတယ္ဆိုတာ မင္းသိရက္သားနဲ႔ ...။“ဟုတ္လို႔လား အဲဒီတုန္းက ညိဳေျပာေတာ့ ဘယ္သူဆိုလဲ propose လာလုပ္ေသးတယ္ဆို”...တဲ့..။ “ေတာ္ၾကာ အပ်ိဳၾကီးျဖစ္ေနမယ္ေနာ္ ကိုယ္အပ်ိဳၾကီးပံုျပင္ေျပာျပမယ္ နားေထာင္မလား” ...ကိုယ့္ကို ေနာက္ရမယ္ဆိုရင္ မင္းဟာေလ..အျမဲဥာဏ္ရႊင္ေနတတ္တာပဲ...။ “ကိုယ္ႏိုင္ငံျခားသြားျပီးျပန္လာရင္ မိန္းမယူမွာ တကယ္ေျပာတာ ကားတင္ျပီးေတာ့ကိုခိုးေျပးမွာ”..“ ကားနဲ႔ေတာ့မခိုးနဲ႔ ဟက္စကီးနဲ႔မွ လိုက္မွာ” ကိုယ္တို႔ကားထဲမွာ အျပန္အလွန္ ေနာက္လို႔ ေျခေထာက္ကိုက္တာေတာင္ ဘယ္ေရာက္သြားမွန္းမသိဘူး...။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက ကိုယ္ေျခေထာက္ကိုက္ေနေသးလား...သိခ်င္တာနဲ႔ ကိုယ္တိုင္ဖုန္းဆက္မေမးဘဲ အေမ႔ကိုေမးခိုင္းတယ္တဲ့...။ ၾကည့္ဦး လူၾကီးကို အားနာစရာျဖစ္ေအာင္... လုပ္ေသးတယ္...။.

တစ္ခါတစ္ခါက်ရင္ မင္းက စိတ္ကူးေပါက္ရင္ အျမဲေမးတတ္တာရိွတယ္...။ “ညိဳကိုယ့္ကို စိတ္မနာဘူးလား” အဲဒီအခါမ်ိဳးဆို ကိုယ္ဘာမွမေျပာဘဲ ျပံဳးေနလိုက္တယ္...။ မင္းကို ကိုယ္စိတ္မနာပါဘူး..။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ ဆံုဆည္းႏိုင္ခြင့္မွာ အခ်ိန္တိုတိုအတြင္း ျပီးဆံုးသြားမယ္ဆိုရင္ေတာင္ “Chocolate” ဆိုတဲ႔ ကိုယ္သိပ္ခ်စ္တဲ႔ ေကာင္ေလးကေတာ့ ကိုယ့္ဘ၀ေလးထဲက ဘယ္ေတာ့မွ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာမဟုတ္ဘူး..။

အဲဒီေနာက္ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ဖုန္းေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္..။ ဖုန္းေျပာရင္ ႏွစ္ေယာက္စလံုးရဲ႔ ရင္ထဲက ခံစားခ်က္က လွစ္ခနဲေတာ့ ဖြင့္က်လာတတ္ပါရဲ႔..။ “ကိုယ္ေနမေကာင္းတုန္းက ညိဳ ေန႔တိုင္းလာျပီး တေနကုန္ထိုင္ ေစာင့္ေပးခဲ့တယ္...ညိဳဘာလို႔ ကိုယ့္အေပၚ ဒီေလာက္ေတာင္ ေကာင္းခဲ့တာလဲဟင္..” ဒီေမးခြန္းရဲ႔အေျဖကို မင္းသိျပီးသားပဲ..ဘာလို႔လာေမးေနရတာလဲ..။ “ဘယ္သူမဆို ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ သူအတြက္ ဘာမဆို လုပ္ေပးခ်င္ ၾကတာပဲေလ”...။ ကိုယ့္စကားသံအဆံုးမွာ စကၠန္႔အနည္းငယ္ တိတ္ဆိတ္မႈကလႊမ္းမိုး သြားခဲ့တယ္...။
“ ညိဳ...ရယ္...” မင္းရဲ႔ညည္းသံရွည္က တိတ္ဆိတ္မႈကို ျဖိဳခြင္းလိုက္တယ္..။ ကိုယ္တို႔ ေတာ္ေတာ္ေလးျပန္လည္ ရင္းႏွီးသြားၾကတယ္ ဆိုရမွာပဲ...။ ကိုယ္ဖုန္းေျပာရင္ မင္းကို အျမဲေနာက္ေနတတ္တာက “ ရွင္ေကာင္မေလး အသစ္ရလို႔ လက္ထပ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဖိတ္စာပို႔ဖုိ႔မေမ့နဲ႔ေနာ္” တဲ့...။ အဲဒီတုန္းက ကိုယ့္ရဲ႔စကားက အတိတ္နမိတ္ ၾကိဳဖတ္ခဲ့သလိုပါပဲ..။ “ ေဟ့ သတိုးသမီး ဘယ္သူလဲဆိုတာ ညိဳအသိဆံုးပါ... ဘာလို႔ေလွ်ာက္ေျပာ ေနတာလဲ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ ဘာမွမရိွဘူးေနာ္..”..။

တစ္ခါတစ္ခါေတာ့လည္း အျမီးအေမာက္ အတည့္ျပန္ၾကဘူး..။ ဖုန္းေျပာရင္ ကိုယ္အိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ့ ညေတြဆိုရင္ မင္းစိတ္ဆိုးျပီး ရက္ေတာ္ေတာ္ၾကာ ဖုန္းမေျပာျဖစ္ၾကေတာ့ဘူူး...။ စိတ္ကူးေပါက္ ရင္လည္းမင္းျဖစ္ခ်င္တဲ့ အနာဂတ္ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႔ပံုေဖာ္ျပီး ေျပာျပတတ္ေသးတယ္...။ မင္းရဲ႔ မိသားစု၊ မင္းစံထားရတဲ့မိန္းမ..။ အမယ္...တခါတေလ အတည္ေပါက္နဲ႔ “ညိဳ...ကိုယ့္အတြက္ baby ေလးေမြးေပးမလား”တဲ့...။ မင္းကို ကို္ယ္သိပ္ခ်စ္ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ မင္းနဲ႔အတူလက္တြဲျပီး ေလွ်ာက္လွမ္းဖုိ႔..ကို္ယ္ဘာေၾကာင့္ မျပတ္သား ခဲ့တာလဲ..။ ကိုယ့္ဘ၀မွာ မင္းေလာက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မထားရဲဘူး...။ ကိုယ္ေလ ..ရွင့္ကို တိတ္တိတ္ကေလး ခ်စ္ခြင့္ရတာကိုပဲ ေက်နပ္ပါျပီ..။ ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္သိတယ္..။ ကိုယ့္အရမ္းေမွ်ာ္လင့္ထားတာ ျဖစ္မလာရင္ ကိုယ္ရင္ကြဲျပီးေသရလိမ့္မယ္...။

ျပီးေတာ့ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္က ဘာသာလဲ မတူၾကဘူး...။ ႏွစ္ေယာက္စလံုးက ကိုယ့္ဘာသာကို strong ျဖစ္ၾကတာခ်ည္းပဲ..။ ရွင့္အေဖနဲ႔အေမလို တစ္သက္လံုး နားလည္မႈရိွၾကရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးေပါ့...။ အဲဒီနာလည္မႈမွာ ရင္းႏွီးျမႈပ္ႏွံမႈေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားတယ္ဆိုတာလဲ ပါတာေပါ့...။ ရွင္ကေရာ ကိုယ့္ကို တစ္သက္လံုးနားလည္းႏိုင္ပါ့မလား..။ ကို္ယ္အဲဒီအေၾကာင္းကို သိပ္ျပီးမေဆြးေႏြးခ်င္ဘူး..။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ေ၀းကြာသြားေစသလုိပဲ...။ မစဥ္းစားေတာ့လဲ ပိုျပီးေ၀းသြားေစတယ္ ဆိုတာကိုလဲသိေနတယ္..။

Merry Christmas နဲ႔ေနာက္ထပ္ခြဲခြာမႈ

Christmas မတိုင္ခင္ စင္ထရယ္ဟုိတယ္က stuff party အတြက္ မင္းသီခ်င္းသြားဆိုရမယ္ဆိုလို႔... အဲဒီညေနက အလုပ္ကအျပန္ မင္းနဲ႔အတူလုိက္ၾကည့္ခဲ့တယ္..။ stage ေပၚမွာ မင္းသီခ်င္းဆိုတာ တစ္ခါမွ ကိုယ္မၾကည့္ဖူးဘူး..။ မင္းကိုယ္စား ၾကည့္ႏူးမႈေတြကူးစက္ယူမိတယ္..။ ျပီးေတာ့ ရင္ခုန္တယ္..။ ကိုယ့္အာရံုေတြ အတိတ္ဆီက မင္းဂီတာတီးျပီး သီခ်င္းဆိုျပခဲ့ဖူးတာေတြဆီကို ေခၚေဆာင္သြားၾကတယ္...။ ဘုရားရွင္ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္... ကိုယ့္အတြက္ ဒီေလာက္စြဲမက္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ကို ဖန္ဆင္းေပးခဲ့လို႔ေလ...။

မင္းဘြဲ႔ယူေတာ့ ကိုယ့္ရံုးဖြင့္ရက္နဲ႔ တိုက္လို႔ မလိုက္ခဲ့ရဘူး..။ မင္းအတြက္ ဘြဲ႔၀တ္စံုေရြးေပးခြင့္ေတာ့ ရလိုက္ပါတယ္..။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းဘ၀ရဲ႔ အေရးၾကီးဆံုးေန႔ေတြ အတြက္ကို္ယ္၀တ္စံုေရြးေပးဖုိ႔ ပါ၀င္ခြင့္ရခဲ့တာကိုပဲ ေက်နပ္လို႔မဆံုးပါဘူး..။ “Congratulation” ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ Million Coin မွာ Dinner အတူစားျဖစ္ခဲ့ၾကေသးတယ္..။ “ကိုယ္ဘီယာေသာက္မယေနာ္ ညိဳခြင့္ျပဳတယ္မဟုတ္လား”... “ OK! ေလ ညိဳပါေသာက္ေပးမယ္” “မေသာက္ရပါဘူး... ညိဳနဲ႔ဘာဆိုင္လို႔လဲ ကိုယ္မၾကိဳက္ဘူးေနာ္...အဲလိုဘယ္သူနဲ႔မွ မေျပာမိေစနဲ႔” ေက်ဇူးတင္ပါတယ္ ကိုယ့္ကို respect ေပးတဲ့အတြက္ပါ..။

ကိုယ္တို႔ေကာ္ဖီဆိုင္ အတူထုိင္ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္..။ “ညိဳ ကိုယ့္တို႔ ခုလိုေတြ႔ၾကတာထက္ လူၾကီးေတြကိုဖြင့္ေျပာျပီး တစ္အိမ္နဲ႔တစ္အိမ္ ၀င္ထြက္သြားလာၾကရင္ မေကာင္းဘူးလား” တဲ့..။ ကိုယ္ျပံဳးပဲ ျပံဳးေနခဲ့တယ္...။ အဲဒီတုန္းက မင္းကိုယ့္အျပံဳးကို အဓိပၸါယ္ေကာက္လြဲခဲ့မွာပါ...။ မင္းက ခုအဂၤလန္သြားဖုိ႔ passport ရေနျပီ Visa အတြက္ စကားေျပာ ေလ့က်င့္ေနတယ္..။ “ကိုယ္သြားရင္ ညိဳေလယာဥ္ကြင္းထိလုိက္ပို႔မွာလား” “အင္းေပါ့..ပို႔မွာေပါ့”
“ျပန္လာရင္ေရာ လာၾကိဳမွာလား..” “အင္း ရုပ္ရွင္ထဲကလို ေျပးျပီးေတာ့ကိုၾကိဳမွာ..” “တကယ္ ရုပ္ရွင္ထဲကလိုေနာ္...” မင္းျပံဳးေစ့ေစ့နဲ႔ျပန္ေျပာေတာ့ ကိုယ္သေဘာေပါက္သြားျပီး ရွက္သြားခဲ့ေသးတယ္...။

Christmas ေရာက္တာ့ မင္းအိမ္မွာ လာစားျဖစ္ေသးတယ္..။ ျပီးေတာ့ မင္းသူငယ္ခ်င္းေနာက္တေနကုန္ ေလွ်ာက္လိုက္ျပီး တစ္အိမ္ျပီး တစ္အိမ္မုန္႔လိုက္စားတယ္..။ ေနာက္ဆံုး မင္းသူငယ္ခ်င္းေတးေတးရဲ႔ ေကာင္မေလးအိမ္မွာ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ပိုျပီး ရင္းရင္းႏွိီးႏီွးရိွခဲ့တယ္လို႔ ကိုယ္ခံစားမိတယ္..။ ဒါေပမယ့္လည္း မင္းကိ္ုယ့္အေပၚ ဘယ္ေလာက္ တန္ဖိုးထားဆက္ဆံခဲ့သလဲဆိုတာ ကိုယ္အသိဆံုးပါ..။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ နားလည္မႈတစ္ခုနဲ႔ ရည္းစားေတြလို ဘယ္တုန္းကမွမေနဘဲ သူငယ္ခ်င္းေတြ လိုသာေနခဲ့ၾကတာပါ...။

တကယ္တမ္း မင္းႏိုင္ငံျခားထြက္သြားေတာ့ ကိုယ့္ဆီဖုန္းေလး တစ္ခ်က္ဆက္ျပီးေတာ့ေတာင္ ႏႈတ္မဆက္သြားခဲ့ဘူး..။ မင္းဆီ ဖုန္းဆက္ဖို႔အျမဲ၀န္ေလးတတ္တဲ့ ကိုယ့္ကို မင္းဒဏ္ခတ္ျပီးထားခဲ့တာလား..။ ဒါမွမဟုတ္.. ကိုယ့္ကိုေလယာဥ္ကြင္းမွာ မ်က္ရည္၀ဲျပီးက်န္ရစ္ခဲ့မွာကို မၾကည့္ရက္လို႔လား..။ ဘယ္လိုေၾကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္...ကိုယ္ဟာ မင္းသူငယ္ခ်င္း ေတးေတးရဲ႔ေကာင္မေလး ေလာက္ေတာင္ အခြင့္အေရးမရခဲ့ဘူး...။ ဘယ္ေလာက္ ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းလိုက္သလဲ...။ ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ နာက်င္ခံစားျပီး က်န္ရစ္ခဲ့မယ္ဆိုတာကိုေတာင္ မင္းမေတြးေပးခဲ့ဘူးလား..။ ခြဲခြာမႈဆိုတာကို မင္းရင္မဆိုင္ရဲလို႔ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္..။ မင္းကို ကိုယ္အေကာင္းဘက္ကပဲ ေတြးေပးခဲ့ပါတယ္..။ ကို္ယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ဘုရားသခင္က ေနာက္ထပ္ ဆံုဆည္းခြင့္ေပးပါ့မလား..။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္ရမွာေပါ့ေနာ္..။ ဘာေၾကာင့္ စိတ္ဓါတ္က်ရမွာလဲ အားငယ္ရမွာလဲ...။ “ကိုယ္...ညိဳ႔အတြက္ေပးဆပ္ခ်င္တယ္” ဆိုတဲ့မင္းစကားက ကိုယ့္အေပၚအေၾကြးရိွလို႔ ျပန္ဆပ္ခ်င္တယ္ဆိုတဲ႔ တာ၀န္ေက်ခ်င္တဲ့ စိတ္သက္သက္နဲ႔ဆိုရင္ေတာ့ ကို္ယ္လက္မခံပါရေစနဲ႔...။ ဘယ္မိန္းမမဆို ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ သူဆီက “ခ်စ္တယ္”ဆိုတဲ႔ စကားကိုေတာ့ ၾကားခ်င္ၾကတာပဲေလ..။ မင္းကေတာ့ လက္ေတြ႔ဆန္တဲ႔သူ... ကိုယ္က စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တဲ့သူ..။ ဒီခ်ိ္ိန္မွာ ခ်စ္တယ္လို႔ေျပာေနရမယ့္ အခ်ိန္မဟုတ္ဘူးတဲ့..။ ဘ၀အတြက္ ဘယ္လိုေကာင္းေအာင္ ျပင္ဆင္ရမယ္ဆိုတာပဲ ေတြးရမယ့္အခ်ိန္တဲ့..။ ကိုယ့္အတြက္ဆို အျမဲဦးေႏွာက္နဲ႔ ဆင္ျခင္ဥာဏ္နဲ႔ သံုးတတ္တဲ့ မင္းကို ကိုယ္အျမဲတမ္း ေလးစားရပါတယ္..။ ကိုယ္ကေတာ့ အရာရာရင္ဘတ္နဲ႔ ဆံုးျဖတ္တတ္တဲ႔ ခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ေလ..။ ကိုယ့္ထက္ အသက္ႏွစ္ႏွွစ္ငယ္တဲ့ မင္းက အေတြ႔အၾကံဳ တျပံဳတပင္နဲ႔ တည္ၾကည္စြာ ရင့္က်က္စြာ တခါတေလ ဥေပကၡာျပဳစြာ ျပဳမူတတ္ေပမယ့္ ကိုယ္ကေတာ့ ႏုနယ္စြာ အားငယ္စြာ တခါတခါ ေတြေ၀တတ္ျပန္ေသးတယ္..။

မင္းဦးေလးကေတာ့ ေျပာတယ္... “ဖူးစာမွန္ရင္ေတာ့ ျပန္ဆံုရမွေပါ့” တဲ့..။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္မွာ ျဖစ္တည္လာမယ့္ ဆႏၵႏွစ္ခု ေပါင္းစပ္မွသာ အဲဒီ“ဖူးစာ” ဆိုတဲ႔စကားလံုးျဖစ္ေပၚလာမွာပါ..။ ကိုယ္ကေတာ့ အဲဒီလိုပဲ ယံုၾကည္ထားတယ္..။ ကံၾကမၼာက ကို္ယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို အေကာင္းဆံုး အခ်ိန္ေရာက္မွ ျပန္ဆံုဆည္း ေပါင္းဖက္ရဖို႔ စီစဥ္ထားဟန္တူပါရဲ႔..။

မင္းရဲ႔အမက မင္းအီးေမးလ္ လိပ္စာကို မင္းေပးခိုင္းလို႔ ေမးလ္ပို႔လာေပးတယ္..။ အီးေမးလ္နဲ႔ ကိုယ္တို႔စာေရးျဖစ္ၾကတယ္..။ ဒါေပမယ့္...မင္းကိုလြမ္းတာကိုေတာ့ မေျဖသိမ့္ေပးႏိုင္ခဲ့ပါဘူး..။ ခုခ်ိန္မွာ မင္းဘာလုပ္ေနတာလဲ..။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ မင္းေဘးမွာ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္လုိ မင္းကိုျပဳစုယုယေပးခ်င္တယ္..။ ကို္ယ္မွတ္မိပါေသးတယ္..။ ေက်ာင္းတုန္းက မင္းကိုယ့္ကိုေမြးေန႔လက္ေဆာင္ဆိုျပီး လက္ကိုက္ပု၀ါတစ္တည္ ေပးဖူးတယ္..။ မာနၾကီးတဲ႔ ကိုယ့္ကိုအျမင္ကတ္လို႔ေပးတာလို႔မင္းေျပာဖူးတယ္..။ အဲဒီလက္ကိုင္ပု၀ါမွာ က်ိန္စာေတြ ကိန္းေအာင္ေနခဲ့တာမ်ားလား..။ လက္ကိုင္ပု၀ါေပးရင္ကြဲတတ္တယ္ဆိုတဲ႔ ဆိုရိုးစကားကို ကိုယ္ယံုရမွာလား..။


ေႏြးေထြးတဲ႔ႏွလံုးသားနဲ႔....

တစ္ေန႔ မင္းဆီကဖုန္းလာခဲ့တယ္..။ ကိုယ့္ဓါတ္ပံုကို စာတိုက္ကေနပို႔ေပးပါတဲ့...။ မင္းဓါတ္ပံုေတာင္းတဲ႔နည္းကိုလည္းၾကည့္ဦး... “ညိဳ႔မ်က္ႏွာေလးကုိေမ႔သြားမွာစိုးလို႔”တဲ႔ေလ...။ ဒီလာမယ့္ Christmas မွာ မင္း West Ealing Church မွာ သီခ်င္းဆိုရမယ္တဲ႔..။ မင္းက ဟုိမွာ ေပၚျပဴလာျဖစ္ျပီး ေကာင္မေလးေတြနဲ႔ ေတြ႔ရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲတဲ႔...။ ကိုယ္က်င့္သားရေနပါျပီ.. ကုိယ့္မွာ ေနာက္ထပ္ကြဲအက္မယ့္ ႏွလံုးသားအသစ္စက္စက္ တစ္ခုကိုလဲ မပိုင္ပါဘူး... ။ မင္းအတြက္နဲ႔ ဒဏ္ရာေတြပရပြနဲ႔ ေႏြးေထြးတဲ႔ မင္းကို သိပ္ခ်စ္တဲ႔ ႏွလံုးသားအေဟာင္းတစ္ကိုသာ ပိုင္ဆိုင္တာပါ..။ “အလကားေနာက္တာပါ ကို္ယ္႔မွာ အဲဒါေတြ စဥ္းစားဖို႔ အခ်ိန္ေတာင္မရွိပါဘူး” ဆုိတဲ႔ စကားအစား “ကိုယ္ညိဳ႔ကို လြမ္းလြန္းလို႔ ဓါတ္ပံုေတာင္းတာပါ ”လို႔ ဘာလို႔မေျပာခဲ့သလဲ...။ ကိုယ္နဲ႔ပတ္သက္လာရင္ ေမွ်ာ္လင့္္ခ်က္ေပးမယ့္ စကားမ်ိဳးမျဖစ္ေအာင္အျမဲ ေရွာင္ျပီးေျပာတတ္တဲ႔ မင္းအက်င့္ကို သိလ်က္နဲ႔လဲ အမွတ္မရွိကိုယ္ေတာင္းတခ်င္ေသးတယ္..။.

ေလာကမွာ လူတစ္ေယာက္ဟာ အခ်စ္ဆုိတာကို အၾကိမ္ၾကိမ္ အဖန္ဖန္ေမြးဖြားတတ္ပါသလား... ။ ကိုယ္ကေတာ့ ဟုိးတုန္းကေန...ဒီေန႔ထိ မင္းအေပၚထားတဲ႔ ျမတ္ႏိုးတြယ္တာမႈ..စံုမက္မႈကေတာ့ တည္တံ့ခိုင္ျမဲဆဲပါပဲ..။ ဒီChristmas မွာမင္းမရွိလို႔ ေတာ္ေတာ္အထီးက်န္ဆန္ဦးမွာပဲ..။ ဒီမွာ မင္းကို သတိရေနခ်ိန္မွာ...မင္းကေတာ့ လန္ဒန္က ဘုရားေက်ာင္းတစ္ခုမွာ ဘုရားသခင္အတြက္ေဆာင္ရြက္ရလို႔ ကိုယ့္ကိုေတာင္ သတိရအားမယ္မထင္ဘူး..။ ေနာက္ႏွစ္မင္းသူငယ္ခ်င္းေတးေတးက ခုလိုခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္လာမယ္တဲ့...။ သူ႔ေကာင္မေလးနဲ႔လက္ထပ္ဖို႔ျပန္လာမယ္တဲ႔..။ မင္းကေတာ့ အဲဒီခါက်ရင္ ေက်ာင္းအဆင္ေျပရင္ဆက္ေနမယ္..ေျပာတယ္..။ ဒါမွမဟုတ္ ျပန္လာခဲ့ရင္လဲ လာခဲ့မယ္တဲ့...။ ဘ၀ေပးအေျခအေနအရ လန္ဒန္မွာ မင္းေပ်ာ္ေမြ႔ေနတတ္ခဲ့ျပီပဲ..။


အခ်စ္စစ္စစ္....

လူတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔ဘ၀မွာ အခ်စ္စစ္စစ္ ကိုေတာ့ တစ္ၾကိမ္ကေလးျဖစ္ျဖစ္ ေပၚတတ္သတဲ႔...။ ျပီးေတာ့ အဲဒီအခ်စ္စစ္စစ္ကိုပဲ ေသဆံုးသြားသည့္တိုင္ေအာင္ သူ႔ႏွလံုးအိမ္မွာ အျမဲတေစ မေမ႔ႏိုင္ဘဲ သိမ္းဆည္း သို၀ွက္ထားတတ္တယ္တဲ႔..။ အဲဒီအယူအဆကို လက္ခံတယ္..။ ဒါဟာ သိပ္ကိုျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ရဲ႔ ႏွလံုးသားခံစားမႈတစ္ခုပဲေလ..။ ဆရာမဂ်ဴးရဲ႔ “အမွတ္တရ” စာအုပ္ထဲက နိဂံုးစာသားေလးကို အျမဲအမွတ္ရေနမိတယ္...။

“က်မသည္ ငယ္ငယ္ကတည္းကပင္ အိပ္မက္ ေကာင္းေကာင္းလွလွေလးမ်ားဆိုလွ်င္ အလြန္မက္ေမာ ႏွစ္သက္စြာ ေနာက္ထပ္ျပန္မက္ဖို႔ တမ္းတေနတတ္သူျဖစ္သည္..။ အိပ္မက္တစ္ခုသည္ ႏိုးထလာခ်ိန္၌ ေနာက္ထပ္မက္ဖို႔ မည္သို႔ပင္ ၾကိဳးစားေစကာမူ ဆက္လက္မက္ဖို႔ လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ေၾကာင္း က်မရိပ္မိသိရိွလာဖို႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အခ်ိန္ယူခဲ႔ရ၏..။ ေမာင္သည္လည္း က်မအတြက္ အိပ္မက္ကေလး တစ္ခုသာျဖစ္သည္...။ အိပ္မက္ကေလး လွပခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေမာင့္ကို က်မအျမဲ ေက်းဇူးတင္ ေနေတာ့မွာပါေမာင္....”

မင္းဆီက လွပေကာင္းမြန္တဲ႔ အိပ္မက္ ရခဲ့ေပမယ့္ ကိုယ္ကို္ယ္တိုင္ မသိက်ိဳးကြ်န္ျပဳခဲ႔လုိ႔ မင္းနဲ႔ ဒီေန႔ထိလႊဲခဲ့ရတာပါ..။ မင္းနဲ႔အတူ ဘ၀ကိုေတာ့ ေလွ်ာက္လွမ္းဖို႔ အခြင့္ေတာ့ ကိုယ္ရခ်င္ေသးတယ္တဲ႔..။ အဲဒါကိုယ့္ရဲ႔ အျဖဴေရာင္အတၱတစ္ခုပါ..။ မင္းဟာ ကိုယ့္ဘ၀အတြက္ တစ္ၾကိမ္သာျဖစ္ေပၚမယ့္ အခ်စ္စစ္စစ္ တစ္ခုပါ..။ မင္းနဲ႔ပတ္သက္ခဲ႔သမွ် အေၾကာင့္အရာေတြ အားလံုးလဲ ကိုယ္ေသဆံုးသည္အထိ အျမဲအမွတ္တရ ျဖစ္ေနေတာ့မွာပါ...။

ကိုယ္ႏွစ္ျခိဳက္စြာ အိပ္ေပ်ာ္ေနခဲ့တဲ႔ သန္းေခါင္ယံတစ္ညမွာေတာ့ ကိုယ့္ဆီကို မင္း ဖုန္းေခၚလာခဲ့တယ္..။ ကိုယ္ျဖင့္ မေမွ်ာ္လင့္ခဲ႔ပါဘူး..။ ေအးစိမ္႔တဲ႔ ေဆာင္းညေပမယ့္ မင္းရဲ႔ အသံဟာ ကိုယ့္တစ္ကိုယ္လံုးကို ေႏြးေထြးသြားေစခဲ့တယ္..။ “ညိဳ......ေနေကာင္းလား ဟုိမွာေနရတာအဆင္ေျပလား” တဲ႔...။ ကိုယ္ေမးရမယ့္ ေမးခြန္းေတြကို မင္းက ဦးေအာင္ေမးခဲ့တယ္..။ “ဒီမွာေတာ့ ႏွင္းေတြ အရမ္းက်ေနတာသိလား...ကို္ယ္နဲ႔ ေတးေတး နဲ႔ ႏွင္းခဲေတြက်လာရင္ ထြက္ထြက္ၾကည့္ၾကတာ...” “ ညိဳေပးတဲ႔ CDေတြ အရမ္းနားေထာင္ လို႔ေကာင္းတယ္..ကိုယ္သိပ္ၾကိဳက္တယ္...ေက်းဇူးပဲေနာ္ ညိဳ...”..။ မင္းဟာေလ...ကိုယ္တို႔ၾကားမွာ ေက်းဇူးဆိုတာ မလိုဘူးလို႔ေျပာထားလဲ မမွတ္ဘူး...။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းရဲ႔စကားသံတိုင္းက ကိုယ့္ကိုအသက္ဆက္ေစခဲ့တာပါ...။


“ကိုယ္အိမ္ေျပာင္းေတာ့မယ္..သိလား လိပ္စာအသစ္ရရင္ အေမတို႔ဆီမွာပဲေပးထားမယ္ ညိဳေတာင္းလိုက္ေနာ္..” “ ေဆာရီးေနာ္ ညိဳအိပ္ေနတုန္း ဖုန္းဆက္လိုက္မိတာ...ေနာက္ရက္ေတြမွ ထပ္ဆက္လာခဲ့မယ္ ဘယ္ေန႔လဲေတာ့ မေျပာေတာ့ဘူး... ကိုယ္နာရီၾကည့္ျပီးေတာ့ဆက္ခဲ့မယ္... ခုက ဒီကအခ်ိန္နဲ႔ မတုိက္လိုက္မိဘူး ..ညိဳဘာမွာဦးမလဲ”...။ မင္းရဲ႔ဘာမွာဦးမလဲဆိုတဲ႔ စကားအဓိပၸါယ္ကို ေကာင္းေကာင္း ဖတ္တတ္ခဲ႔ ေပမယ့္..ကိုယ့္ဘာေၾကာင့္ မင္းရဲ႔ ထပ္သလဲလဲ ေတာင္းဆုိုမႈကို မျဖည့္ဆည္းခဲ့မိပါလိမ္႔..။ သတၱိနည္းခဲ႔တဲ႔ ကိုယ့္ဘာသာပဲ က်ိန္ဆဲခဲ့မိတယ္..။ အဲ
ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္တို႔အခ်ိန္ေတြ ေနာက္က်ခဲ့ရတာ..။ အလြဲလြဲ အေခ်ာ္ေခ်ာ္ ျဖစ္ခဲ႔ရတာေလ..။ “ရွင့္ကို ညိဳအရမ္းလြမ္းတာပဲ ေခ်ာကလက္ရယ္..” လို႔ေျပာလိုက္ရင္ မင္းစိတ္ထဲ ဘယ္ေလာက္ၾကည္လင္ျပီး ေပ်ာ္သြားလိမ္႔မလဲ...။ ျပီးေတာ့ အိမ္နဲ႔အေ၀းၾကီးမွာေနရေတာ့ အားငယ္ေနမွာပဲေလ...။

ဒီခ်ိန္မွာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ႔ ခ်စ္သူေလးတစ္ေယာက္အတြက္ အားရွိေစမယ့္စကားေလး တစ္ခြန္းေတာင္ ေျပာမထြက္ခဲ့ေအာင္ ကိုယ္ဘာေတြ ရွက္ရြံေနတာလဲ...ဘာေတြမာနထားေနတာလဲ...။
“က်န္းမာေရးကို ဂရုစိုက္ေနာ္” လို႔ပဲ ႏႈတ္က မ၀ံ့မရဲ ထြက္သြားခဲ့တယ္..။ လာမယ့္ဒီဇင္ဘာ မင္းျပန္လာမယ့္ ေန႔ကိုပဲ ေစာင့္ေမွ်ာ္ရေတာ့မွာပါ...။ “ I love u so much honey ” “ I miss u my dear ” ဆိုတာထက္ “ take care ” ပဲ မင္းကိုေျပာခဲ့မိတယ္..။ ကိုယ့္ရင္ထဲက စကားေတြကိုမင္းအလိုလိုဖတ္ႏိုင္ပါေစ..။ ခုေတာ့ မင္းကို ကိုယ္စိတ္ပူေနတာပဲသိတယ္..။ အခက္ခဲမွန္သမွ် ရင္ဆုိင္ေက်ာ္လႊားႏုိင္ပါေစလို႔ ဘုရားရွင္ထံ ညတိုင္း ကို္ယ္ဆုေတာင္းအဓိဠာန္ျပဳပါတယ္..။ ကိုယ့္ခ်စ္သူကေလး ဘာမွမျဖစ္ပါေစနဲ႔...ကိုယ္နဲ႔အျမန္ဆံုး ဆံုေတြ႔ႏိုင္ပါေစ..။ ( စိတ္မေကာင္းစရာပဲ ကိုယ္ဆုေတာင္းမျပည့္ခဲ့ပါဘူး)

Anyhow မင္းကို ကိုယ္ခ်စ္တယ္...။

ႏႈတ္ခမ္းထူထူ တစ္စံုက မင္းေျပာလိုက္တဲ႔ စကားတုိင္းကို ကိုယ္ခ်စ္တယ္...။ အဲဒီႏႈတ္ခမ္းက ထြက္လာတဲ႔ အာေမဋိတ္သံစကားလံုးေတြကို ပိုခ်စ္တယ္..။ ၾကယ္ပြင့္ေလးေတြလိုေတာက္ပစူးရွတဲ႔ မ်က္လံုးမ်ားကို ကိုယ္ခ်စ္တယ္...။ အဲဒီမ်က္လံုးတစ္စံုနဲ႔ ကိုယ့္ကို မေက်မနပ္ စိုက္ၾကည့္လိုက္တဲ႔ အၾကည့္ေလးေတြကအစ ကိုယ္ခ်စ္တယ္..။ ရွည္လ်ားသြယ္ေျပာင္းေပမယ့္ ခိုင္မာျမဲျမံတဲ႔ လက္ေခ်ာင္းေတြကို ကိုယ္ခ်စ္တယ္..။ အဲဒီလက္ေခ်ာင္းကေလးေတြနဲ႔ေရးတဲ႔ ခပ္ေသာ့ေသာ့ လက္ေရးေတြက အစကိုယ္ခ်စ္တယ္....။


မ်က္ရည္မိုး

ဒီမွာမိုးေတြအရမ္းရြာေနတယ္ ...။ ကိုယ္မင္းကိုသတိရလိုက္တာ ...။ အရမ္းလည္းလြမ္းတယ္...။ မင္းပို႔လာတဲ့ အီးေမးလ္ဖိုင္ကို ျပန္ျပန္ဖြင့္ဖတ္ျပီး အလြမ္းေျဖေနရတာပါ...။ ကိုယ့္ကိုေနမေကာင္းဘူးလို႔အိပ္မက္မက္လို႔ မင္းကိုယ့္ကိုစိတ္ပူျပီး ဖုန္းဆက္လာတယ္..။ “ညိဳေနေကာင္းလား ကိုယ္ညိဳ႔ကို ေနမေကာင္းျဖစ္ျပီး အိပ္ယာထဲလွဲေနရတယ္လို႔ အိပ္မက္မက္လို႔ ညိဳေနမေကာင္းမ်ားျဖစ္ေနသလားလို႔ ကိုယ္စိတ္ပူလိုက္ရတာ..”
ကိုယ္လည္းခု မိုးေအးလို႔ ရင္ျပန္က်ပ္ေနတယ္...အေမေပးတဲ႔အေမြေလ...” ဖုန္းကမၾကားတခ်က္ၾကားတခ်က္နဲ႔ မင္းနဲ႔ ဖုန္းေကာင္းေကာင္းေတာင္ မေျပာလိုက္ရဘူး... လုိင္းက်သြားတယ္..။ ကို္ယ္ေနေကာင္းပါတယ္...။ အဲဒါ မင္းကိုယ္မင္းနိမိတ္ဖတ္လိုက္တဲ႔ အိပ္မက္ပဲျဖစ္မယ္..။ ကို္ယ္စာအုပ္တစ္အုပ္ ဖတ္ဖူးတယ္... လူတစ္ေယာက္ဟာ အနာဂတ္မွာျဖစ္မယ့္ အၾကိဳနိမိတ္ကို သူစြဲလန္းေနတဲ႔သူတစ္ဦး နဲ႔ အိပ္မက္မက္တတ္တယ္တဲ႔...။ အဲဒါေၾကာင့္ မင္း ေနမေကာင္းျဖစ္ေတာ့မယ္လို႔ နိ္မိတ္အိပ္မက္ကို ကို္ယ္နဲ႔ မက္ခဲ့တာေနမွာပါ...။

ခုလို မုိးရြာေနတဲ႔အခ်ိန္မွာ မိုးေရစက္ေတြနဲ႔ တိမ္တိုက္ေတြကို ၾကည့္ရတာ လြမ္းလြမ္းေဆြးေဆြးၾကီး chocolate ရယ္...။ မင္းနဲ႔ဆံုေတြ႔မႈမွာ ဒီမိုးလည္း က႑အေတာ္မ်ားမ်ားက ပါ၀င္ခဲ့တယ္ေနာ္..။ ကိုယ္တို႔ မႏၱေလးမွာဆံုျပီး ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေကာ္ဖီဆိုင္မွာ ကိုယ့္အသည္းႏွလံုးကို အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာ ကြဲေၾကေစခဲ့တဲ႔ စကားေတြကို မင္းရင္ဖြင့္ခဲ့တဲ႔ေန႔ကလဲ မိုးေတြသဲၾကီးမဲၾကီးရြာခဲ့တယ္..။ ေနာက္မင္းဆီကေနကိုယ့္ကို အေ၀းဆံုးေရာက္ေအာင္ အရိပ္အမြတ္ျပခဲ႔တဲ႔ ဂ်ဴလိုင္မိုးေန႔ပဲ...။ မုိးနဲ႔ပတ္သက္လာရင္ ကို္ယ္ သိပ္ကံမေကာင္းခဲ့ေပမယ့္...အဲဒီမိုးေန႔ေတြက မင္းနဲ႔ပတ္သက္ေနခဲ့လို႔ ကိုယ့္ရဲ႔အမွတ္တရေန႔ထဲမွာ ပါ၀င္ခဲ့ရတာေပါ့..။ တခါတေလ မိုးရြာေနတာကိုၾကည့္ျပီး မင္းကိုယ့္ကို သတိရဖူးသလား... ကိုယ္သိခ်င္လို္က္တာ...။

ဒီတစ္ေခါက္ ဖုန္းမဆက္ခင္ မင္းေမးလ္ပို႔ခဲ့ေသးတယ္..။ ကိုယ္အိပ္ယာေပၚလဲျပီး မ်က္ႏွာလည္းမေကာင္းဘူးလို႔ မင္းအိပ္မက္မက္လို႔တဲ့..။ မင္းစိတ္ပူျပီး ကို္ယ့္ဆီကို စာေရးလာခဲ့တယ္..။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္... မင္းရဲ႔ အိပ္မက္ထဲေရာက္ခြင့္ရွိတာကိုပဲ ကိုယ္ေက်နပ္လို႔မဆံုးပါဘူး..။ အဲဒီေလာက္ မင္းအေပၚကိုယ္ရူးသြပ္ခဲ့တာတဲ့ ၾကည့္ဦး...။

တစ္လတစ္ေခါက္ ပိတ္ရက္ေတြမွာ မင္းအိမ္ကို ေရာက္ျဖစ္တယ္..။ မင္းအေမနဲ႔ မင္းအေၾကာင္းေျပာၾကရင္ အလြမ္းတည္ၾကတာေပါ့..။ တခါတေလ မင္းအမနဲ႔လည္း စကားလက္ဆံု ၾကတတ္ပါေသးတယ္..။ ေရာက္တတ္ရာရာ အေၾကာင္းေတြ အိမ္ေထာင္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့အေၾကာင္းေတြေပါ့..။ အိမ္ေထာင္တစ္ခုဟာ procedure အမ်ားဆံုး၊ အႏုစိပ္ဆံုး၊ အရႈပ္ေထြးဆံုး အႏုပညာတစ္ခုလို႔ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ အသိုင္းအ၀န္းက ေလ့လာသမွ်သိရတာပဲ...။ အိမ္ေထာင္တစ္ခုအျမဲတမ္း တည္ျမဲေအာင္ အဓိက လိုအပ္ခ်က္ကေတာ့ သည္းခံခြင့္လႊတ္ျခင္းနဲ႔ အေျခခံ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာရွိေနဖုိ႔ နားလည္မႈ အျပည့္အ၀ရွိဖို႔စတဲ႔ အခ်က္ေတြနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတယ္လို႔ေတာ့ ကိုယ္ျမင္တယ္..။ အေသခ်ာဆံုး သံုးသပ္ၾကည့္ရင္ေတာ့ ေယာက္က်ားအမ်ားစု အတြက္ မိန္းမေတြဟာ အေဖ်ာ္ေျဖခံ အရုပ္နဲ႔ သူတို႔မ်ိဴးဆက္ေတြကို ထုတ္လုပ္ေပးတဲ႔ စက္တစ္ခုနဲ႔ဘာမွမျခားပါဘူး..။ ရူးမိုက္တဲ႔ မိန္းမေတြကသာ ေယာက်ာၤးေတြဆီ သူတို႔ဘ၀ကို ရွိရိွသမွ်ပံုအပ္ ေပးဆပ္ေနၾကရတာ...ေသတဲ႔အထိပါပဲ..။ ေလာကမွာ ဘယ္အရာကိုမွ အလကားမရဘူးဆိုတာ ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္နဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ေပါင္းဖက္ၾကတဲ့အခါ အထင္ရွားဆံုးေတြ႔ျမင္ရတာပဲ...။ ဘယ္ေနရာမဆို ေပးအယူဆိုတာရွိရတာပဲေလ..။ ဒါကို ေသခ်ာ သေဘာေပါက္ေနရင္ေတာ့ လြတ္လပ္ေနတဲ႔ ကိုယ့္ဘ၀ၾကီးကို ဘယ္သူ႔လက္ထဲမွ ပံုအပ္ဖို႔စဥ္းစားၾကမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး...။ ကိုယ္လည္းပဲ...။

အခ်စ္အတြက္လက္ထပ္တယ္ဆိုတာ လူေပ်ာ့ေတြရဲ႔အလုပ္လို႔ Samuel Johnson ဆိုတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးက ဆိုခဲဖူးတယ္..။ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ေပ်ာ္စရာၾကီးလို႔ ရုပ္ရွင္ေတြထဲ စာအုပ္ေတြထဲမွာသာ ရွိခဲ့မွာပါ..။ တကယ္တမ္းလက္ေတြ႔မွာ ဘယ္ေလာက္ ေၾကာက္စရာေကာင္းလိုက္မလဲ..။ လက္ထပ္ျခင္းမရွိလဲ တစ္သက္လံုး ခ်စ္သြားလို႔ရတာပဲေလ..။


ေ၀းသြားတဲ့အခါ

မင္းဆီက ဖုန္းလည္းမလာ အီးေမးလ္လည္းမလာေတာ့ ကိုယ္မင္းကို ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္အသစ္ရျပီးလားလို႔ သံသယ၀င္မိခဲ့တယ္...။ မင္းဆီဖုန္းဆက္ေမးေတာ့လည္း မင္းက ခါတိုင္းလို ပြင့္လင္းမႈမရိွဘဲ...အင္း အဲ နဲ႔ဖုန္းခ်သြားတယ္..။ ဖုန္းထဲကေန မင္းအသံၾကားလိုက္ရျပန္ေတာ့လည္း ရင္ထဲက သံသယေတြက ဘယ္ေရာက္သြားကုန္မွန္း မသိေတာ့ဘူး...။ ရူးမုိက္တဲ႔ မိန္းမေတြစာရင္းထဲ ကိုယ္ပါေနတုန္းပဲေလ..။ ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ေျမာက္မွန္းမသိ ဖုန္းဆက္ရင္ မင္းျပန္ထူးတဲ့ "Hello" ဆိုတဲ႔အသံကို ၾကားရဖို႔ ကုိယ့္မွာ မရုိးအီႏိုင္ေအာင္ စိတ္လႈပ္ရွားေနတတ္တုန္းပဲေလ...။

မင္းအေမဆီေရာက္ေတာ့မွ မင္း"Amma"ဆိုတဲ႔ မင္းတုိ႔နဲ႔ အမ်ိဳးသိပ္မကင္းတဲ႔ မင္းနဲ႔လည္း ဘာသာတူတဲ႔ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္နဲ႔ကဘာလိုလိုတဲ့...။ တစ္ေန႔ေတာ့မင္းဆီက အီးေမးလ္လာခဲ့တယ္..။ မင္းတကယ္ အဲဒီေကာင္မေလးကို ေရြးခ်ယ္လိုက္ျပီတဲ့...။ ဘာလို႔မ်ား မင္းနဲ႔ပတ္သက္ျပီးကိုယ့္ကို ကံမေကာင္းေစတဲ့ သတင္းေတြကို သယ္ေဆာင္လာေပးခဲ့တာ မိုးေတြရြာတဲ့ ဂ်ဴလိုင္လမွာပဲျဖစ္ခဲ့ရတာလဲ...။ ဒါဟာ ရိုးသားစြာတုိက္ဆိုင္ျခင္းလား..။ ကံၾကမၼာက ကိုယ့္ကို လွပစြာကံေကာင္းျခင္း လက္ေဆာင္ကိုေပးခဲ့တာလား..ကံဆိုးျခင္းကို ေပးခဲ့တာလား..ကိုယ္မေတြးတတ္ေတာ့ပါဘူး..။ မင္းေမးလ္ကိုဖတ္ျပီး ကိုယ္မအံ့ၾသခဲ့မိပါဘူး..။ ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳးျဖစ္လာရင္ ဘယ္လိုရင္ဆိုင္ရမယ္ ဆိုတာ ကိုယ္ၾကိဳတင္ေတြးထား ခဲ့ျပီးသားေလ..။ ကိုယ့္ခံစားမႈကို နားလည္လို႔ ကိုယ္ၾကိဳတင္ ျပင္ဆင္ထားခဲ့တာဟာ..မင္းနဲ႔ကိုယ္တို႔ၾကား မေကာင္းတဲ႔ နိမိတ္မျဖစ္ေလာက္ပါဘူးေနာ္..။ ကိုယ္မင္းကို အျပစ္မတင္ပါဘူး..။ မင္းဆီကို Congratulation Card ေလးကို အီေမးလ္နဲ႔ ပို႔ေပးခဲ့တယ္..။ မင္းေရြးခ်ယ္တဲ႔လမ္းမွာ မင္းတို႔ဘုရားသခင္ ေစာင့္ေရွာက္ပါေစလို႔ပဲ ကိုယ္ဆုေတာင္းခြင့္ရွိပါေတာ့တယ္..။ မင္းတို႔ဘုရားသခင္အလိုေတာ္တိုင္းပဲေပါ့..။

မင္းဆီက တိက်တဲ႔အေျဖတစ္ခုရလိုက္ျပီဆိုတဲ႔ အေၾကာင္း မင္းအေမနဲ႔ မင္းအမကို္ေျပာျပလိုက္တယ္..။ မင္းမေမကေတာ့ မင္းကို သိပ္ခ်စ္လို႔ ဘုရားသခင္အလိုေတာ္တိုင္းလို႔ ေျဖသိမ္႔ေနရေပမယ့္..ကိုယ့္ကိုလည္းအားနာေနတယ္ ထင္ပါရဲ႔...။ ဘာသာေရားတစ္ခုဟာ ဘယ္ေလာက္ အေရးၾကီးသလဲဆုိတာ သိသာထင္ရွားစြာ ကိုယ္သိလိုက္ရျပီ...အၾကိမ္ၾကိမ္ရင္းခဲ႔ရတဲ့ ႏွလံုးသားတစ္ခုနဲ႔ေလ...။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းနဲ႔ကိုယ္ ဟိုးး......အရင္ကလည္း အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းေတြ ခုလည္းပဲသူငယ္ခ်င္းေတြပဲေပါ့..။ အျဖဴေရာင္အခ်စ္ဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွ မေမွးမွိန္ပါဘူး..။ ကိုယ့္ရဲ႔ မင္းမေပၚထားရွိတဲ့ ေစတနာေမတၱာဟာလည္း တစ္သက္လံုးအတြက္ပါပဲ..။ မင္းအတြက္ တစ္သက္စာပါပဲ..။ ကိုယ့္ကို သစၥာမဲ့သြားတဲ႔ ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္လို႔ မင္းကိုမျမင္ရက္တာဟာလည္း...မုိက္မဲတဲ႔ မိန္းမေတြစာရင္းထဲ ကိုယ္ပါေနတုန္းပဲ ဆိုတာ ကိုယ္၀န္ခံပါတယ္..။ မင္းအတြက္နဲ႔ ကိုယ့္မွာ အေတြ႔အၾကံဳေတြမ်ားေနခဲ့လို႔.. ဒီတစ္ခါမင္း Amma ကိုေရြခ်ယ္လိုက္တယ္ဆိုတာကို သိရေတာ့ ကိုယ္သိပ္မခံစားရသလိုပဲ..။ ကိုယ္က်င့္သားရေနျပီထင္ပါရဲ႔..။ ကိုယ္ေနတတ္ေနပါျပီ..။ မင္းေပးတဲ႔ သင္ခန္းစာအတြက္ ကိုယ္ေက်းဇူးတင္ေနမွာပါ..။ မင္းလိုအပ္မယ ့္အကူအညီေတြကို လုပ္ေပးဖို႔ မင္းအတြက္ အျမဲတမ္းအဆင္သင့္ ျဖစ္ေနမယ့္ မင္းရဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း တစ္ေယာက္အေနနဲလည္း ကိုယ္ရိွေနပါမယ္..။ ဂ်ဴလိုင္မိုးကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..။ ဒီတစ္ေခါက္ရြာခ်လိုက္တဲ႔မိုးက ကိုယ့္ႏွလံုးသားကို ထာ၀ရေအးခဲေစခဲ့ပါျပီ..။ ျပန္လည္ပူေႏြးလာေစဖို႔လည္း ကိုယ္မေမွ်ာ္လင့္ေတာ့ပါဘူး..။ မင္းနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ကိုယ္ေက်နပ္ဆဲပါပဲ..။.

အဂၤလိပ္လူမ်ိဳးစာေရးဆရာ Robert Burton ကေျပာတယ္..။
“အခ်စ္ဆိုတာ အခ်ိန္တန္ရင္ အသစ္ေျပာင္းတတ္တဲ႔ဟာမ်ိဳး” တဲ႔..။ အင္းေလ...ကိုယ္လည္းပဲ အခ်ိန္တန္လို႔ထင္ပါရဲ႔ မင္းရဲ႔ အသစ္ေျပာင္းျခင္းကိုခံခဲ႔ရျပီေလ..။

ကမၻာေက်ာ္ဆရာၾကီး William Shake Spear ကလည္း ေယာက်ာၤးေတြရဲ႔အလွည့္ဖ်ားခံရတဲ႔ မိန္းမသားေတြကို တရားခ်ထားတယ္..။

“ Sigh no more lady, sigh no more
Men were deceivers ever,
One foot in sea and one on shore
To one thing constant never”

ကဲ...ကိုယ့္ရဲ့အခ်စ္ေရးအဆံုးသတ္မလွပဘူးလို႔ ကိုယ္မထင္ခ်င္ပါဘူး..။ ကိုယ္ျဖစ္ရမယ့္ အရင္ဘ၀က ၀ဋ္ေကၽြးေတြကိုဆပ္ရတယ္ပဲမွတ္ပါတယ္..။ မင္းနဲ႔ကိုယ္ရွိသမွ်၀ဋ္ေကၽြး ဒီအမွ်နဲ႔ေက်ပါေစေတာ့လို႔ ကိုယ္ဆုေတာင္းပါတယ္..။ကိုယ့္ကိုအဆံုးသတ္မယ့္ ကိုယ့္အိပ္မက္ကိုျပီးဆံုးေစမယ့္ မင္းဟာ ကိုယ့္ရဲ႔ ေနာက္ဆံုးအခ်စ္ပဲထင္ပါရဲ႔..။

“တျခားသူအေပၚ ေအာင္ႏိုင္သူဟာ
ခြန္အားရွိသူျဖစ္ေပမယ့္
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေအာင္ႏိုင္သူကေတာ့
စိတ္တန္ခိုးရွိသူျဖစ္သတဲ့”



ျပီးပါျပီ။


မိုးေငြ႔ခံစားေရးသားသည္...။

Wednesday, 23 September 2009

ေ၀းသြြားတဲ့အခါ



ပိုင္ဆိုင္လိုျခင္းကင္းမဲ့ေပမယ့္

အရာအားလံုးဆံုးရံႈးသြားတဲ့အခါ

ရင္ခြင္မွာလစ္ဟာသြားသလုိပဲ....

ေပးဆပ္ျခင္းနဲ႔ခ်စ္ခဲ႔ေပမယ့္

ရုတ္တရက္ အရံႈးေပးလုိက္ရတဲ့အခါ..
ႏွလံုးသားမွာ စည္းခ်က္မရိွေတာ့သလိုပဲ.....


မဆံုႏိုင္မွန္းလည္းသိေပမယ့္
တကယ္တမ္း ေ၀းရတဲ့အခါ

အိပ္မေပ်ာ္တဲ႔ ညေတြဟာ ပိုေမွာင္သြားသလိုပဲ..


ဒဏ္ရာဆိုတာ နာက်င္မွန္းသိခဲ့ေပမယ့္

ကိုယ္တုိင္ရင္ဆိုင္လိုက္ရတဲ့အခါ

အလြမ္းေတြဟာ သိပ္ခါးသြားသလိုပဲ....။ ။ ( အမည္မသိကဗ်ာဆရာ)

Monday, 21 September 2009

Demon & Angel....



Demon : ငါ့လက္ထဲကို တစ္စံုတစ္ခုလာထည့္သြားသူ


Angel : င့ါထံ သတိလာေပးခဲ့သူ


Client : အိုး!! ငါ့လက္ထဲမွာ အဆိပ္ျပင္းတဲ႔ ေျမြတစ္ေကာင္ ဘုရားေရ!!!!!!!!


Thursday, 10 September 2009

I, Robot



ငါ့ကို စက္ရုပ္တစ္ရုပ္နဲ႔ ခိုင္းႏိႈင္းရင္ မင္းပိုမွန္လိမ့္မယ္....။ ငါဟာ မင္းေျပာသလို ေက်ာက္ရုပ္ တစ္ရုပ္မဟုတ္ပါဘူး...။ ေက်ာက္ရုပ္ဆိုတာ မာေက်ာတယ္...။ ဘာမွခံစားမႈမရိွတဲ႔ အရာတၳဳတစ္ခုပါ...။ ငါကေတာ့ ပန္းေရာင္အသည္းႏွလံုးကို သံထည္၀တ္စံုေတြနဲ႔ ဖံုးအုပ္ထားတဲ႔ စက္ရုပ္တစ္ရုပ္ပါ...။ အဲဒီအသည္းႏွလံုးရိွတဲ႔အတြက္ ငါ....ခံစားတတ္တယ္...ငါ...နာက်င္တတ္တယ္... ငါ....ငိုတတ္တယ္....ျပီးေတာ့ ငါ...ခ်စ္တတ္တယ္...။ မင္းကေတာ့ ဘယ္ယံုပါ့မလဲ...။ သံတည္၀တ္စံုေတြနဲ႔ စက္ရုပ္တစ္ရုပ္မွာ ခံစားတတ္တဲ႔ အသည္းမရိွဘူးလို႔ို မင္းတြက္ခ်က္ထားတာ မမွားပါဘူး...။

ငါ့ငယ္စဥ္ဘ၀ဟာ အျပင္ပန္းကၾကည့္ရင္ သာမန္ကေလးေတြ အတိုင္းလို႔ထင္ရေပမယ့္...။ ငါက သူမ်ားေတြထက္ အဆေပါင္မ်ားစြာပိုခံစားတတ္တဲ႔ အသည္းႏွလံုးပါလာတာကုိေတာ့ ဘယ္သူမွ ျမင္ႏိုင္လိမ့္မယ္ ငါမထင္ဘူး...။ အသက္ ရွစ္ႏွစ္အရြယ္ကတည္းက ငါ....အေဖနဲ႔ ရွင္ကြဲ ကြဲခဲ့ရတယ္... ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္အရြယ္မွာ အေဖနဲ႔ထပ္ျပီး ေသကြဲကြဲခဲ႔ရတယ္...။ ႏုနယ္တဲ႔ ငါ့အသည္းေတြ အမ်ားထက္ ပိုခံစားေၾကကြဲတတ္တဲ႔ငါ့မွာ ဘယ္လိုခံႏိုင္ရည္မ်ိဳးနဲ႔ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရမလဲ မင္းေတြးၾကည့္ေပးႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး...။ ျပီးေတာ့ ငါ...ငါ့အေမ ငါ့ေမာင္ႏွမေတြနဲ႔ထပ္ျပီး ေ၀းကြာခဲ့ရျပန္တယ္...။ အၾကာာာ............ၾကီးပဲ....။ ငါ့ပါးျပင္ေတြ မ်က္ရည္ပင္လယ္စီးခဲ့ရတယ္.... ။ ဒါေတြကို နင္မသိပါဘူး...။

ဒီလိုနဲ႔ ဘ၀ေတြကို ျဖတ္သန္းလာခဲ႔တာ....မုန္တိုင္းထန္တဲ့ အခါတလွည့္...ေလေျပတိုက္ခတ္တဲ႔အခါ တလွည့္နဲ႔ေပါ့..။ အိုးးး...ငါထပ္ေျပာျပရဦးမယ္...။ သံခ်ပ္ကာ၀တ္ရံုေအာက္က ငါ့ရဲ႔ ပန္းေရာင္အသည္း ဘယ္ေတာ့မွ မထိခိုက္ႏိုင္ဘူးလို႔ မင္းထင္ေနဦးမွာေပါ့...။ ဟင့္အင္း... အဲဒီ စူးရွတဲ႔ မ်က္၀န္းနက္နက္နဲ႔ တေစၦတစ္ေကာင္ေပါ့...ငါ့အသည္းကို ငါမသိေအာင္...ခုိးယူသြားခဲ႔ဖူးတယ္ေလ...။ ငါ့ ကိုလဲ အခါခါငိုေအာင္သူလုပ္ဖူးတယ္...။ ခုထိပါပဲ....။ ငါသူ႔အေၾကာင္းေတြးတိုင္း ခံစားေၾကကြဲေနရတုန္းပဲ...။ ဒီေလာက္သံ၀တ္ရံုေအာက္က ငါ့အသည္းကို အနာတရျဖစ္ေစေအာင္ စြမ္းတဲ့သူ ဒီဘဒၵကမၻာမွာ တစ္ေယာက္တည္းေသာ ငါခ်စ္ရတဲ႔သူတဲ႔...ဘယ္ေလာက္အံ့ၾသစရာေကာင္းလို္က္သလဲ....။ သူ႔ဆီမွာ ငါလို စက္ရုပ္တစ္ရုပ္ကို ဖမ္းစားပစ္ႏိုင္တဲ႔ မာယာေတြအျပည့္တဲ႔...။ ငါ့ရဲ႔ ပန္းေရာင္အသည္းေတြ နဂို္အတုိင္းရွိေသးရဲ႔ အေရာင္ေတာက္ပစြာနဲ႔ ဖ်တ္ဖ်တ္လူး ခုန္ေနေသးရဲ႔ လို႔ မင္းမထင္ေလနဲ႔ဦး...။ ဒဏ္ရာေတြပရပြနဲ႔ ေႏြးေထြးတဲ႔ ခ်စ္သူကို အမွတ္သည္းေျခမရိွစြာ ခ်စ္တတ္ေနဆဲ အသည္းႏွလံုး အေဟာင္းၾကီးကေတာ့ ယဲ့ယဲ့ကေလး ခုန္ေနဆဲေပါ့...။

ငါဟာ ခံစားမႈတိုင္းကို စာလံုးေလးေတြနဲ႔ ျခယ္စီသိမ္းဆည္းထားတတ္ခဲ့ တာၾကာပါျပီ......။ ငါ့ရဲ႔ ႏွလံုးသားေျမျပင္ထက္မွာ စကားလံုးပ်ိဳးေစ့ေတြ က်ဲပက္လို႔...ခုဆုိရင္ ငါ့ရဲ႔ဥယ်ာဥ္မွာ ပန္းေရာင္စံုေတြ ပြင့္ဖူးေ၀ဆာလိ္ု႔ေပါ့...။ ငါ, စက္ရုပ္ပ်ိဳးတဲ႔ ဒီဥယ်ာဥ္မွာ မင္းကိုငါ နားခိုရာစခန္းအျဖစ္ဖိတ္ပါတယ္....။ ငါ့နာက်င္မႈေတြကို ငါတိတ္တဆိတ္ ပန္းပြင့္ေလးေတြနဲ႔ကုစားေနသလား...??? အၾကိမ္ၾကိမ္ မုသားသံုးခဲ့ဖူးတဲ႔ ငါ့ႏႈတ္ခမ္းေတြ ခုေတာ့ မင္းကိုငါ အမွန္၀န္ခံပါတယ္...။ ငါေပ်ာ္တယ္...ငါကိုယ္တိုင္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ခဲ့ရတဲ့ ငါ့ေနရာမွာ ငါေပ်ာ္ေနပါတယ္...။

တကယ္ေတာ့ မင္းေျပာသလို ငါဟာ ေက်ာက္ရုပ္တစ္ရုပ္မဟုတ္ပါဘူး....။

ငါဟာ... စက္ရုပ္ ဥယ်ာဥ္မွဴး တစ္ေယာက္ပါေလ......။



အခ်စ္ဆိုတာသိပ္ဆန္းၾကယ္တယ္



u ကေျပာတယ္ u နဲ႔ခ်စ္သူ ျဖစ္လာမယ့္ ေကာင္မေလးကေတာ့ ထူးဆန္းလိမ့္မယ္တဲ႔...။ ဒါေပမယ့္ ခ်စ္တတ္တဲ႔ ေကာင္မေလးကိုေတာ့ ခုထိမေတြ႔ေသးဘူးတဲ႔...။ တခါတခါလဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုခ်စ္တတ္တဲ႔ အသည္းႏွလံုးေတာင္ ရိွရဲ႔လားလို႔ထင္မိတယ္တဲ႔ ...။

ဟုတ္တယ္ အခ်စ္ဆိုတာ သိပ္ဆန္းၾကယ္တယ္..။ မယံုႏိုင္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ကို ဆန္းၾကယ္တယ္..။ လူတစ္ေယာက္က သူ႔အခ်စ္ဘယ္မွာရိွလဲ ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္သိဖို႔က မလြယ္္ဘူးေလ..။ ေဟာဒီ.... မိုးေကာင္းကင္ေအာက္မွာ ေရြးခ်ယ္မႈနဲ႔ ရလာႏိုင္သမွ် အရာအားလံုး အခ်စ္မပါဘူး..။ အခ်စ္ဆိုတာ ေရြးခ်ယ္ယူလို႔မရဘူး..။ တခ်ိန္မွာ u ခ်စ္တတ္လာတဲ့ တစ္ခ်ိန္မွာေတာ့...u ရိပ္မိလာပါလိမ့္မယ္..။

ကိုယ္လဲ ငယ္ငယ္က စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ဖူးတယ္...။ ကိုယ့္နဲ႔ခ်စ္သူျဖစ္လာမယ့္သူနဲ႔ဘယ္လိုစျပီးဆံုစည္းမလဲေပါ့..။ ဒါေတြဟာ အျပင္မွာျဖစ္ဖုိ႔က ခဲယဥ္းပါတယ္..။ ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာပဲ တကယ္ရွိတာ..။ မယံုမရိွနဲ႔... ကိုယ္ကလက္ေတြ႔ပဲေလ...။ ကို္ယ့္ဘ၀မွာေလ... ကုိယ့္ခ်စ္သူကို တိတ္တိတ္ကေလးခ်စ္ေနခြင့္ပဲရခ်င္တာ...။ ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္သိတယ္... ကိုယ္အရမ္းေမွ်ာ္လင့္ထားတာ ျဖစ္မလာခဲ့ရင္ ကိုယ္ရင္ကြဲျပီးေသရလိမ္႔မယ္...။


Saturday, 5 September 2009

ရုပ္မေပါက္ဘူး



က်မကို အျပင္မွာ ျမင္ဖူးတဲ႔ ညီမေလးတစ္ေယာက္က က်မစာေတြ က်မအေရးသားေတြကို ဖတ္ျပီး “အမက လံုး၀မထင္ရဘူးေနာ္” တဲ႔...။ အျပင္ပန္းကၾကည့္ရင္ အဲလို အႏုပညာ၀ါသနာပါလိမ္႔မယ္လို႔ကိုမထင္ဘူးတဲ႔..။

ဟုတ္ကဲ႔ပါ ညီမေလး အမရဲ႔ ရုပ္လကၡဏာနဲ႔ စိတ္လကၡဏာကို ယွဥ္ျပေပးမယ္...။ ပိုျပီးအံ့ၾသမသြားနဲ႔ဦး...။

အျပင္ပ ။ မ်က္ႏွာက မႈန္ကုတ္ကုတ္ရႈတည္တည္ (ဒီဇိုင္းကရိုက္ေပါက္နဲ႔)
အတြင္းစိတ္ ။ လူသိပ္ေၾကာက္တတ္တယ္ဗ်..
အျပင္ပ ။ အျမဲတမ္းေက်ာ႔ေမာ႔သပ္ရပ္ေအာင္ ၀တ္စားတတ္တယ္... ေဟာ႔ေရွာ့ေတြ၀တ္တယ္ (ခုေခတ္ေကာင္းမေလးေတြလန္းတယ္ဆိုတာသနားတယ္)
အတြင္းစိတ္ ။ ေျခေမႊးမီးေလာင္ လက္ေမႊးမီးမေလာင္ေနတယ္ ထင္မေနနဲ႔ဦး မီးဖိုေခ်ာင္မွာ ခ်က္ျပဳတ္ရတာ သိပ္ေပ်ာ္တယ္...

အျပင္ပ
။ ကေလးေလးေတြေတြ႔ ရင္ ပါးလိမ္ဆြဲပစ္တတ္တယ္ ငိုေအာင္လို႔..
အတြင္းစိ္တ္ ။ ကေလးေတြကို အရမ္းခ်စ္တယ္...
အျပင္ပ
။ တိရိစာၦန္မခ်စ္တတ္ဘူး..

အတြင္းစိတ္ ။ ဒါေပမယ့္ သနားၾကင္နာတတ္ပါတယ္
အျပင္ပ ။ စကားေျပာရင္ ေလသံမာျပီး အစီအေငါမတည့္တတ္ဘူး..
အတြင္းစိတ္ ။ စာေရးရင္ေတာ့ အဆင္ကိုေခ်ာလို႔..
အျပင္ပ ။ လုပ္ေနရတာက ဂဏန္းေတြ စာရင္းစာအုပ္ပံုေတြၾကားမွာ
အတြင္းစိတ္ ။ တကယ္ ၀ါသနာပါတာက အႏုပညာနဲ႔ ပတ္သက္တာအားလံုး..
အျပင္ပ ။ လက္ေတြ႔ဆန္တယ္ထင္ရေပမယ္...
အတြင္းစိတ္ ။ တကယ္တမ္း စိတ္ကုးယဥ္လြန္းသူ
အျပင္ပ ။ သူ႔ရုပ္ၾကီးနဲ႔ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို ေျဖာင့္ေအာင္ဆိုႏို္င္မယ္ မထင္ဘူး..
အတြင္းစိတ္ ။ အဟဲ...သီခ်င္းဆိုေကာင္းတာေတာ့ ဘယ္သူမွသိလိုက္မွာမဟုတ္ဘူး...( ေတာစီးကရက္ေနာ္ )


က်မက ရွစ္ဂဏန္းသမားဆိုေတာ့ ဒီလကၡဏာရွစ္မ်ိဳးေလာက္နဲ႔ ျပည့္စံုေလာက္ပါျပီေနာ္ ။


Friday, 4 September 2009

နတ္သမီးရဲ့အိမ္


နက္ျပာေရာင္ေကာင္းကင္ထက္
လင္းလက္ေနတဲ့
ၾကယ္မႈန္ေတြေအာက္
ငါေရာက္ရွိလုိ႔...ေလေၿပညွင္းေတြ
ငါ့၏မ်က္ႏွာေပၚ သာယာေၿဖညင္းစြာ

တိုးေ၀ွ႔တုိက္ခတ္ေနပါေစ..။
ျမကတၱီပါၿမက္ခင္းစိမ္းထက္
လြတ္လပ္စြာနဲ႔ ငါအိပ္စက္လို႔

ေအးျမတဲ႔ ၀ုိးတ၀ါးလေရာင္ေအာက္

ပုိးစုန္းၾကဴးေလးေတြ ငါ့ရဲနံေဘးမွာ

မွိန္တစ္လွည့္ လင္းတစ္လွည့္နဲ႔
ၾကယ္ပ်ံေလးေတြလား
ထင္မွတ္မွားရေအာင္
ေပ်ာ္ျမဴးေနၾကပုံမ်ား..
ငါမဖန္ဆင္းႏူိ္င္ေသာ
ပန္ခ်ီကားတခ်ပ္ေရးဆြဲထားသည့္ႏွ
ယ္..
ေနာက္ဆုံးေတာ့
ငါခ်စ္ေသာေတာင္ကုန္းေလးေပၚ

ငါတစ္ေယာက္ထဲပဲ

ည...ပန္းခ်ီတစ္ခ်ပ္ခံစားလုိ႔
ေကာင္းကင္ၾကီးနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆု
ိင္
အလွပဆုံးေတးကဗ်ာတပုဒ္ကုိ

ငါ့ႏုတ္ခမ္းဖ်ားထက္မွာ

တုိးတုိးေလးပဲျငီးဆုိခဲ့တယ္....
.
ေကာင္းကင္ၾကီးေရ
မင္းရွိရာအနား
အနီးဆုံးအရပ္ကုိ
ငါအေရာက္လာဖုိ႔

ည..ပန္းခ်ီတစ္ခ်ပ္
ငါ့ႏွလုံးသားထဲ တစ္ပါတည္းထည့္လုိ

ေတာင္ပံျဖန္႔က်က္

ငါနားခုိရာအရပ္
လၿခမ္းထက္သုိ႔
ငါပ်ံသန္းခဲ့ေတာ့မယ္.....။



ခုလို နတ္သမီးေနတဲ႔အိမ္ တစ္လံုးျဖစ္ေျမာက္လာဖို႔ ...က်မက အိိမ္ပံုစံဆြဲေပးတဲ႔သူ... အဲဒီအိမ္ပံုစံေလးကို အေကာင္အထည္ေဖာ္တည္ေဆာက္ေပးတဲ႔သူကေတာ့ ညီမေလးျမတ္မြန္ပါ....။ က်မတို႔ ႏွစ္ေယာက္အတူ အိုင္ဒီယာထုတ္ျပီး ေဆာက္ထားတဲ႔ နတ္သမီးရဲ႔ အိမ္ေပါ့ဗ်ာ...။

က်မကို ညီမ ဆုျမတ္မြန္က အမရယ္...ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေလာက္ေရးေပးပါလား အမက စာေရးေကာင္းတာ ကဗ်ာ မေရးတတ္ဘူးဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးတဲ့...။ ေရာ္....ေတာ္ေတာ္ခက္တာပဲ ။ က်မတကယ္ၾကီးကို မေရးတတ္တာပါ ဆုိတာကို မယံုဘူးျဖစ္ေနတယ္...။

ဒါနဲ႔ပဲ သူနဲ႔ က်မစကားေျပာရင္း ပိုးစုန္းၾကဴးေလးေတြ အေၾကာင္းဆီေရာက္သြားျပီး က်မကို စျပီး ေမးပါေတာ့တယ္(ကုန္ၾကမ္းယူတာေပါ့ေလ) အမပိုးစုန္းၾကဴးေလးေတြကိုေတြ႔ရင္ ဘယ္လိုခံစားရလဲတဲ့...။ ၾကယ္ပ်ံေလးေတြကို ျမင္ရသလိုပဲမွတ္တယ္ လို႔ေျဖေတာ့ သူကျပံဳးပါတယ္...။ အဲဒီခ်ိန္မွာ ဘယ္ေနရာမွာ ထိုင္ခ်င္သလဲလို႔ေမးျပန္ပါတယ္ဗ်...။ အင္း...ျမက္ခင္းစိမ္းေတြရိွတဲ႔ ေတာင္ကုန္းေလး ျပီးေတာ့ ၾကယ္ေတြ အျပည့္နဲ႔ နက္ျပာေရာင္ေကာင္းကင္ ေနာက္ခံညကေလးမွာေပါ့..။ ေလေျပနဲ႔အတူ ထုိင္ခ်င္လား ႏွင္းမႈန္နဲ႔ အတူထုိင္ခ်င္လားတဲ့...။ ဟင့္အင္း........က်မႏွင္းေတြကိုေၾကာက္တယ္ ေအးတဲ့ ဒဏ္မခံႏိုင္လို႔ ေလေျပနဲ႔ အတူပဲရွိခ်င္တယ္..။ အဲဒီလုိ က်မတို႔အျပန္အလွန္ ေမးေျဖရင္းနဲ႔ ကဗ်ာစပ္သိပ္ေတာ္တဲ႔ ညီမေလး ျမတ္မြန္က ခ်က္ခ်င္းပဲ လက္တန္းေရးေပးႏိုင္ပါတယ္...။ ဒါနဲ႔ ဒီ နတ္သမီးရဲ့အိမ္ ျဖစ္လာခဲ့တာပါ...။

ဒီလိုဆိုေတာ့ ဒီကဗ်ာပိုင္ရွင္ကဘယ္သူျဖစ္မလဲ ... က်မက စကားလံုးေတြစိုက္ထုတ္တဲ႔သူ ျမတ္မြန္က အဲဒီစကားလံုးေလးေတြကို...လွပသြားေအာင္ စီျခယ္သီကံုးေပးတဲ့သူ...။ က်မတို႔ တစ္ေယာက္တစ္၀က္ပိုင္တဲ႔ ကဗ်ာေလးလို႔ေျပာလို႔ရပါတယ္....။

၀မ္းသာပါတယ္ ခုလုိ က်မဘေလာက္ကို အျမဲလာဖတ္ျပီး အားေပးေနတဲ့ ညီမေလးက က်မကို ကူညီ ေပးသြားခဲ႔တာ ...ေက်းဇူး အထူးပဲတင္ပါတယ္ ညီမေလးျမတ္မြန္...။

Tuesday, 1 September 2009

အရင္လိုပါပဲ မိုးတိမ္ထဲ ၀ဲ ျပန္ခဲ႔ပါ....



သံေယာဇဥ္ေငြလမင္းေရ....အလဲအကြဲနဲ႔ အရင္လိုပါပဲ မိုးတိမ္ထဲ၀ဲ...ျပန္ခဲ႔ပါ...


ကိုေလး(ေလးျဖဴ) ပထမဦးဆံုးေခြ “ကႏၱာရလမင္း” ထြက္ေတာ့ က်မဆယ္တန္းေျဖျပီး အိမ္ျပန္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ျဖစ္တယ္...။ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ကေပါ့.....။ က်မရြာမွာ အိမ္အလုပ္လုပ္ရင္ ေန႔ဘက္ဆို အပ်င္းေျပ အေမ႔ ကက္ဆက္ၾကီးနဲ႔ေပါ့...။ အဲဒီတုန္းက က်မ သီခ်င္း နားေထာင္လိုက္ အိမ္မွာေရာင္းတဲ့ ကိုးရီးယား ကာတြန္းရုပ္ လွလွေလးေတြပါတဲ႔ ဗလာစအုပ္ေတြနဲ႔ စာေတြ ေလွ်ာက္ေရးလိုက္နဲ႔ေပါ့...။ သီခ်င္းကလည္း မပိုး(ပိုးဒါလီသိန္းတန္) ေခြေတြ နားေထာင္ျဖစ္တယ္...။ ကိုညီထြဋ္ေခြေတြလည္း နားေထာင္ျဖစ္ပါတယ္...။ သီခ်င္းေတြ.... ဒီေခြေတြ... ဒီေခြေတြျဖစ္ေနေတာ့ အလြတ္ကရေနျပီ...။

တစ္ရက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း နန္းေဖါင္းဆီသြားလည္ရင္း သူ႔အစ္မ အလုပ္လုပ္တဲ႔ ဆီပန္႔ကို လိုက္သြားၾကတယ္...။ အဲဒီအမ ဆိုင္က ကက္ဆက္ေခြေတြ ေမႊျပီး ကိုေလးရဲ႔ “ကႏၱာရလမင္း” ကာဗာကိုစျမင္ကတည္းက နည္းနည္းစိတ္၀င္စားသြားတယ္...။ ဒီဇိုင္းက ေမာ္ဒန္ဆန္တယ္ ..။ စကားခ်ပ္။ ။ (အဲဒီ ဒီဇိုင္းကိုဆြဲေပးတာ ဆရာေက်ာင္း(မ်ိဳးေဆြသန္း) ျဖစ္မယ္ထင္တယ္...ဆရာေက်ာင္းက တျခားသူေတြလို မဟုတ္ဘူး...စိတ္ကူး ပိုေကာင္းတယ္လို႔ က်မျမင္တယ္...။ ကိုေလးထြက္သမွ်ေခြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို သူပဲ ဒိုင္ခံဆြဲခဲ႔တာပါ...)။ ျပီးေတာ့ အဆိုေတာ္ နာမည္ကလဲ ခပ္ဆန္းဆန္း “ေလးျဖဴ”တဲ့...။ အိုေက ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ယူသြားနားေထာင္ ၾကည့္မယ္ ဆိုျပီး အဲဒီအမဆီက ခဏငွားလုိက္တယ္...။

ေနာက္ေန႔အိမ္မွာ အိမ္သာေရခပ္၊ အပင္ေတြေရေလာင္းတာေတာင္ က်မက ကက္ဆက္တစ္လံုးကို တမမနဲ႔ သီခ်င္းေတြက မ်ားမ်ားနားေထာင္ေလ ပိုေကာင္းေလေလပဲ...။ ဆြဲေဆာင္မႈလဲရွိတယ္...ရိုးသြားတယ္ အီသြားတယ္မရိွဘူး...။ အဲဒီေခြမွာ Bonjovi ရဲ႔ သီခ်င္းေတြပါတယ္...။ ျပီးေတာ့ ကိုေလးက သီခ်င္းေတြ ေရြးတာေကာင္းတယ္..။ သီခ်င္းေတြက တျခားဘယ္သူနဲ႔မွမတူ တမူကြဲျပားေနတယ္..။ သူမ်ားေတြလို ေပါေပါ...ေလာေလာ ေခြေတြမထုတ္ဘူး..။ တစ္ႏွစ္မွ ေခြေကာင္းတစ္ေခြထြက္တယ္..။ ထြက္သမွ်သီခ်င္းေတြလဲ နားေထာင္လို႔မေကာင္းဘူးဆိုတဲ႔ အပုဒ္ကိုမရွိတာ..။ ဆူတဲ႔သီခ်င္းလည္း ဆူတဲ့အေလွ်ာက္ သူ႔ဟာနဲ႔သူ ဆြဲေဆာင္မႈရွိတယ္...။

ခုေနာက္ဆံုးထြက္တဲ့ BOB DVD ဆိုလည္း ေစ်းႏွဳန္းက ပ်ံေနတာ...ဒါေပမယ့္သူက Limited Edition လုပ္ထားတယ္...။ ၀ယ္ခ်င္တိုင္း မရဘူးေလ..။ အကန္႔အသတ္နဲ႔ တစ္ေခြကို ၃၈၀၀ က်ပ္ ပိုစတာတစ္ခု နဲ႔ Book Mark တစ္ခုပါတယ္...။ စာဖတ္တဲ့ က်မအတြက္ေတာ့ Book Mark ပါတာ ၀မ္းသားရာေပါ့..။ ဒီေခြမွာ ကိုေလးက ဘယ္သီခ်င္းကို ဘယ္ေတးေရးဆရာက ဘယ္လိုေရးထားတယ္ ဘယ္လို တီးခတ္ထားတယ္ဆိုတာကို သီခ်င္းတပုဒ္စတိုင္း ေျပာျပပါတယ္...။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ၾကည့္ရတန္တယ္ဗ်...သီခ်င္းစာသားေတြလွသလို သီခ်င္းအားလံုးလဲေကာင္းလို႔ပါ...။ ဟီး...ဟီး ...က်မအေခြေၾကာ္ျငာေနတာမဟုတ္ပါဘူး...။

ဒီေခြမွာပါတဲ့ သီခ်င္းေလးေတြကို ေျပာျပခ်င္တာပါ...။ ဒီ DVD မွာ CD တုန္းကပါတဲ႔ ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္ရဲ႕႔ “ကစဥ့္ကလ်ားသီအုိရီ” ဆိုတဲ႔အပုဒ္ပါမလာပါဘူး...။ ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္ ၄ ပုဒ္၊ Reggie ၁ပုဒ္၊ လင္းလင္း ၅ပုဒ္နဲ႔ ေနာ္ေနာ္ေရးတာ ၂ပုဒ္ပါပါတယ္...။ ဒီထဲမွာ လူၾကိဳက္အမ်ားဆံုးက Reggie ရဲ႔ “ငါ့ရဲ႔လမင္း”၊ ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္ရဲ႔ “သံေယာဇဥ္” “စာမ်က္ႏွာတစ္ဆယ့္ငါး”၊ လင္းလင္းရဲ႔ “အလဲအကြဲ”၊ “မိုးတိမ္ထဲ ၀ဲ” စတဲ့ သီခ်င္းေတြပါ...။

ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္ေရးတဲ႔ “သံေယာဇဥ္” ဆိုရင္ စာသားေလးေတြက အလြမ္းသီခ်င္းေတြဆိုေပမယ့္ အတီးက နည္းနည္းျမဴးသြားျပီး ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ခ်စ္စရာသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ျဖစ္သြားပါတယ္...။ ဒီသီခ်င္းဆိုတုိင္းလည္း အားေပးတဲ့သူေတြက ခုန္ခုန္ျပီး လုိက္ဆိုၾကတယ္လို႔ ကိုေလးကေျပာျပပါတယ္...။ စာမ်က္ႏွာတစ္ဆယ့္ငါး က်ေတာ့ ဆယ့္ငါးႏွစ္တာ ကြဲကြာသြားတဲ့ သူ႔ခ်စ္သူအတြက္ သူ႔ခံစားခ်က္ေတြကို စာမ်က္ႏွာတစ္မ်က္ႏွာစီနဲ႔ တင္စားထားတယ္လို႔ေတာ့ က်မျမင္တယ္...။

Reggie ရဲ႔ “ငါ့ရဲ႔လမင္း” က်ေတာ့ ဘ၀မွာအရံႈးေတြ ရင္ဆိုင္ အနာဂတ္ေတြ ေမွးမွိန္ေနခ်ိန္မွာ သူ႔ခ်စ္သူေလးက ကူညီေဖးမေပးျပီး သူ႔ဘ၀ကို ျပန္လည္သက္၀င္လာေအာင္လုပ္ေပးတဲ႔ အတြက္ သူ႔ခ်စ္သူေလးကို လမ္းျပေပးတဲ့ လမင္းတစ္စင္းလို နတ္သမီးတစ္ေယာက္လို ဖြဲ႔ထားတာပါ...။ လူငယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အရူးမူးျဖစ္ၾကတာပါ..။

ဒီထဲမွာ က်မတို႔ မႏၱေလးသားတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ႔ ေတးေရးလင္းလင္းရဲ့ စာသားေတြကို က်မအၾကိဳက္ဆံုးပဲ..။ လင္းလင္းက တကယ္ ခ်ီးက်ဴးစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ကို စိတ္ကူးေကာင္းပါတယ္...။ “ျပန္ခဲ့ပါ” ဆိုတဲ႔သီခ်င္းဆိုရင္ ကိုေလးကစေတြ႔ေတြ႔ျခင္း BOB ထဲမွာထည့္မယ္လို႔ေတာင္ ခ်က္ခ်င္းေျပာႏိုင္သတဲ႔...။ “အလြမ္း”ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းကိုဆိုရင္ ဒါရိုက္တာ ကိုမင္းထြန္းက တစ္ပုဒ္လံုးကို ျဖတ္ဆက္ျခင္းမရွိ တစ္ကဒ္တည္းနဲ႕႔ အျပီးရိုက္သြားတာဟာလည္း ပညာပဲ....။

“ျပန္ခဲ့ပါ”မွာဆိုရင္ အစပို္င္းစာသားေတြျဖစ္တဲ့ ....

ညိဳမြဲေနတဲ႔ တိမ္ေတြဟာေလ အရင္တုိင္းပဲ ေမ်ာလႊင့္ဆဲဆိုတာ နင္သိေနဖို႔ ငါလိုအပ္တယ္......
ျပာနမ္းေတြတဲ႔ ....ပင္လယ္ေရေတြ .....အရင္တိုင္းပဲ.... စီးဆင္းဆဲဆိုတာ နင္သိေနဖို႔ ငါလိုအပ္တယ္....

ဘယ္ေလာက္လွတဲ့ စာသားေတြလဲ...။ “ အလဲအကြဲ” မွာက်ေတာ့ စက္ေလွေလးနဲ႔ ေနညိဳခ်ိန္ကို ရိုက္ထားတာ သိပ္လွတယ္...။ ဒီသီခ်င္းမွာ ဆိုရင္ သူ႔ေကာင္မေလးက သူ႔ကို အၾကိမ္ၾကိမ္ အလူးအလဲ ခံရေအာင္လုပ္သြားခဲ့တာကို ျပန္ေတြးတိုင္း သူခံစားရတာကို Chorus ပိုဒ္မွာ လွပႏူးညံ့တဲ႔ စာသားေတြၾကားမွာ “တေစၦသရဲ” ဆိုတဲ႔ ေၾကာက္စရာစာလံုးေတြနဲ႔ ခိုင္းႏိႈင္းထားတာကိုေတြ႔ရတယ္...။

တေစၦသရဲမ်ားေတြ႔သလို ျပန္ေတြးတိုင္းငါ့မွာ အို..ေသြးပ်က္မတတ္တုန္ေနရင္းငါ... တဲ႔...။

“အရင္လိုပါပဲ” ရဲ႔ ေနာက္ဆံုးပိုဒ္စာသားေလးလည္းလွတာပဲဗ်....။

ေန႔ခင္းဘက္မွာ ေနမင္းၾကီးဟာ စိတ္ကူးတည့္ရာ ပူေလာင္ေကာင္းဆဲ ... ငွက္မ်ားလည္းေလ ပ်ံသန္းဆဲေပါ့...
ေပၚေမာ့ၾကည့္ေတာ့ တိမ္တိုက္မ်ားလည္းေလ ျဖဴသြားလိုက္ ျပာႏွမ္းသြားလိုက္ ျပန္ၾကည့္ေတာ့ အို ေမွာင္မဲသြားလိုက္...

ဒီသီခ်င္းမွာ ကိုခ်စ္စမ္းေမာင္တီးတဲ႔ Guitar Affect ေလးက သိပ္ကိုလြမ္းစရာေကာင္းပါတယ္..။

ဒီ BOB ထဲမွာ လင္းလင္းသီခ်င္း ငါးပုဒ္စလံုးေကာင္းတယ္..။ ေနာက္ဆံုးပုဒ္ “မိုးတိမ္ထဲ ၀ဲ”ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းစာသားေတြဆို က်မၾကိဳက္တဲ႔ စကားလံုးေတြ ျပည့္ႏွက္ေနတာပဲ..။ ဒီသီခ်င္းမွာ Iron Cross တစ္ဖြဲ႔သားလံုး တိမ္ထဲ၀ဲမေနဘဲ..ပင္လယ္ေရထဲမွာပဲျပီးသြားတယ္...။ တကယ္ဆိုရင္ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ကို မိုးတိမ္ထဲ၀ဲေနတဲ႔ပံုစံေလးရိုက္ႏိုင္ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာ...။ မၾကာေသးခင္က ကြယ္လြန္သြားျပီျဖစ္တဲ႔ Michael Jackson ရဲ႔ “Childhood” ဆိုတဲ႔ MTV မွာဆိုရင္ ကေလးေလးေတြ မိုးထဲမွာပ်ံေနတဲ႔ သေဘာၤရြက္ေလွထဲစီးျပီး လမင္းၾကီးဆိီိကို ခရီးဆက္ေနၾကပံုကို လွလွပပေလးရိုက္ကူးထားတာ..။ လင္းလင္းရဲ႔စာသားေလးေတြကလဲ အဲလိုပဲ....။

ဒီသီခ်င္းေလးကိုနားေထာင္ျပီး က်မငယ္ငယ္က အေၾကာင္းေလးတစ္ခုကို သြားသတိရမိတယ္..။ က်မတိို႔ အိမ္ေရွ႔မွာ ေစ်းခင္းေရာင္းတဲ႔ သစ္သားစားပြဲၾကီးတစ္ခုရွိတယ္...။ ကြပ္ပ်စ္လိုပံုစံမ်ိဳးပါပဲ..။ ညေနဘက္ဆို ေစ်းသိမ္းျပီး အဲဒီကြပ္ပ်စ္ၾကီးေပၚမွာ ထမင္းစားၾကတယ္..။ က်မကအၾကီးဆံုးဆိုေတာ့ အငယ္ေတြကို ထမင္းဇလံုထဲမွာ ဟင္းေတြထည့္နယ္ျပီး ခြြံေကၽြးရတယ္...။ အေမထမင္းဇလံုယူမလာခင္ က်မက ကြပ္ပစ္အစြမ္းမွာ ေခါင္းကိုေမာ့ခ်ျပီးအိပ္လိုက္ေတာ့ ပံုရိပ္ေတြအားလံုးက ေျပာင္းျပန္ျဖစ္သြားေရာ...။ အဲဒီမွာ ေခါင္မိုးစြမ္းကေန ေျခလွမ္းျပီးထြက္သြားလိုက္ရင္ မိုးေကာင္းကင္ၾကီးထဲကိုေရာက္သြားျပီေလ...။ တိမ္လိတ္ေတြေပၚလမ္းေလွ်ာက္ရတာ အရသာေတာ့ရိွမွာပဲေနာ္...။

ဒီ BOB တစ္ေခြလံုးက ေငြေဆာင္ကမ္းေျခက BOB Resord မွာပဲရိုက္ကူးအသံဖမ္းသြင္းယူခဲ့တာပါ..။ ကိုေလးရွင္းျပခ်က္အရေတာ့ သူတို႔အဖြဲ႔သားေတြအားလံုးဟာ 1993 ကေန 2000 ခုႏွစ္အထိ ခုႏွစ္ႏွစ္လံုးလံုး လင္းစတူဒီယိုမွာ အသံသြင္းခဲ႔ပါတယ္..။ အဲဒီတုန္းက အဖြဲ႔သားအားလံုး အတူစား အတူအိပ္ အတူေန တေပ်ာ္တပါး အလုပ္လုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္..။ 2001 ကေန 2007 ထိက်မွ PTL ကိုစေထာင္ျပီး PTL မွာေတာက္ေလွ်ာက္စတည္းခ်ပါတယ္..။ အရင္လို အဖြဲ႔သားေတြလဲ အလုပ္ကမ်ားလာတယ္ သူ႔ကိစၥ ကိုယ့္ကိစၥနဲ႔ ရႈပ္လာေတာ့ အရင္လိုအတူမေနႏိုင္ၾကေတာ့ဘူး..။ အျမဲတမ္း ေခြသြင္းလဲ ဒီေနရာ ဒီေနရာ ဒီေနရာဆိုေတာ့ ၾကာေတာ့ ျငီးေငြ႔တာလဲပါပါတယ္..။ ဒါနဲ႔ BOB ကိုေတာ့ အဖြဲ႔သားေတြ အရင္လိုအခ်ိန္ကိုျပန္ရခ်င္တဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ Bay Of Bangle Resort ကိုေရြးလိုက္တာျဖစ္တယ္တဲ႔..။ ပတ္၀န္းက်င္ အေႏွာက္အယွက္လည္းကင္းတယ္..။ ဒီေခြအတြက္ခ်ထားတဲ႔ Budget ထဲလည္းကုန္က်စရိတ္က၀င္ေနေတာ့ ဒီမွာလုပ္ျဖစ္ သြားတာျဖစ္ပါတယ္...။ ျပီးေတာ့ ပရိတ္သတ္လည္း အျမင္တစ္မ်ိိဳးေျပာင္းသြားမယ္ဗ်ာ...။ ဒါပါပဲ ကိုေလးအိုင္ဒီယာသိပ္ေကာင္းပါတယ္...။

မိုးတိမ္ထဲ ၀ဲ

အမည္မေဖာ္ႏိုင္တဲ႔ ေသာကမ်ား ဒီအရိႈ္က္ထဲထိ
မွင္ေၾကာင္စုတ္ထိုး အပ္နဲ႔ေပါက္သလို စုူးနစ္ျပီး
အ၀တ္စုတ္တစ္ခုလို ငါ့အေတြးေတြ စြန္းေပႏြမ္းခဲ့
အရိပ္ေတြ တစ္ခုစီ ငါ့ရင္ဘတ္ထဲထည့္ကာ

ၾကယ္ရင္ျပင္ထက္ မိုးညြန္႔မ်ား ငါခုန္လႊားရင္း
ဗ်ာေပြေနတဲ႔ ငါ့ရဲ႔စိတ္ေတြလႊတ္ခ်ရင္း
ငယ္ဘ၀က အတိတ္ေတြ လက္ထဲ ငါအန္ထုတ္ကာထားရင္း
တစ္ခုစီ...တစ္ခုစီ ငါ့အိပ္မက္ထဲ ထည့္ကာ

ငါ မိုးတိမ္ေတြထဲ...၀ဲ ငါမိုးတိမ္ေတြထဲ...၀ဲ
ေလေနတဲ႔ အခုခ်ိန္ ခဏအတိတ္ေမ႔ျပီး
ခဏေနာက္ခ်န္ျပီး ခဏေမ့ေနျပီး
ငါမိုးတိမ္ထဲ...၀ဲ

ၾကယ္ေတြလိုပဲ တေငြ႔ေငြ႔ ကၽြမ္းေလာင္ လိႈက္စားျပီး
စၾကာၤ၀ဠာရဲ႔ အစြန္းဆံုး တစ္ဘက္ကို ခရီးဆက္ရင္း
အလင္းနစ္ေတြၾကား ငါေမ်ာလႊင့္သြားရင္း
ဟင္းလင္းျပင္ၾကီးမွာ ရြက္လႊင့္သြားရင္း
ညျဂိဳလ္ျပင္ထဲငါ ေ၀းဆီေမ်ာရင္း....


က်မ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္မိတဲ႔ သီခ်င္းေလးေတြကို က်မခံစားမိသေလာက္ေလး ေရးလိုက္တာပါ..။ အမွားအယြင္း တစ္စံုတစ္ရာရွိခဲ႔ရင္ က်မရဲ႔အမွားသာျဖစ္ပါတယ္...။

မိုးေငြ႔