Monday, 29 June 2009

ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ ဆီေဆး ပန္းခ်ီကားခ်ပ္မ်ား








































ညီမေလးေခ်ာငယ္ပို႔ေပးတဲ့ ဆီေဆးပန္းခ်ီကားမ်ားကို ခ်စ္စရာေကာင္းလြန္းလို႔ ပံုေလးေတြကိုလည္း ခံစားရင္း ကုိယ့္ရဲ့ငယ္ဘ၀ ကုိယ္ဆီကို ျပန္အမွတ္ရေစဖို႔ အားလံုးကို မွ်ေ၀လုိက္ပါတယ္။

Friday, 26 June 2009

ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်းကေလးဘ၀ကိုလြမ္းတမိသည္(၂)



တစ္ေန႔က က်မတို႔အိမ္မ်က္ေစာင္းထိုးက အ.မ.က ေက်ာင္းေရွ႔နားကအျဖတ္ အဲဒီေက်ာင္းက ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမၾကီးကို အစ္မၾကီးတစ္ေယာက္နဲ႔ စကားရပ္ေျပာေနတာကိုေတြ႔လိုက္ေတာ့ က်မငယ္ငယ္ ေလးငါးတန္းတုန္းက က်မတို႔ရဲ့ အဂၤလိပ္စာဆရာမ ေဒၚခင္ျဖဴေ၀ ကိုသြားအမွတ္ရမိတယ္...။ အဲဒီဆရာမၾကီးရဲ့ ကိုယ္လံုးကိုယ္ထည္က က်မတို႔တီခ်ယ္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ကိုတူတယ္...။

အျဖဴအစိမ္း၀တ္ထားေပမယ့္ တျခားဆရာမေတြနဲ႔မတူဘဲ ထူးထူးျခားျခားေလးျဖစ္ေနတယ္လို႔ က်မခံစားရတယ္...။ အဲဒါနဲ႔ ေသခ်ာၾကည့္မိေတာ့ ဆရာမက ေဂ်ာ္ဂ်က္အေပ်ာ့သားကို ေအာက္ခံနဲ႔ ခ်ဳပ္ထားတဲ့ ေက်ာင္းစိမ္းထမီေပ်ာ႔ေပ်ာ႔ေလးကို ၀တ္ထားတာေတြြြ႔လိုက္တယ္..။ ဒါလည္း ငယ္ငယ္က က်မဆရာမ ၀တ္စားတာနဲ႔ေတာ္ေတာ္တူေနျပန္တယ္..။ လက္ကိုက္ပ၀ါကို ခါးၾကားမွာညွပ္တာကအစတူတာ...။

က်မတို႔ဆရာမက စည္းကမ္းၾကီးတယ္...သူေမးတဲ့ meaning မရရင္ၾကိမ္လံုးနဲ႔ေဆာ္တာပဲ...။ သူေနတဲ့အခန္းမွာဆို အလံုးေသးေသးျဖဴျဖဴနဲ႔ ၾကက္ဥၾကိမ္ဆိုတဲ႔ ၾကိမ္လံုးေတြအမ်ားၾကီးပဲ...။ ဘာေၾကာင့္ ၾကက္ဥၾကိမ္လို႔ ေခၚသလဲဆိုေတာ့ ေျခသလံုးမွာ တစ္ခါတစ္ခါ ရႊမ္းခနဲရိုက္လိုက္လို႔ကေတာ့ ၾကက္ဥလံုးေလာက္ ေယာင္ကိုင္း လာတယ္လို႔ေျပာၾကတာၾကားဖူးတယ္..။ ဟီး..ဟီး က်မလည္းငယ္ငယ္က ဆရာမၾကိမ္လံုးနဲ႔ရိုက္တာ လက္ဖ၀ါးမွာပဲခံရလို႔ ေျခသလံုးမွာ ၾကက္ဥလံုးေလာက္ေယာင္မေယာင္ေတာ့ မသိဘူးဗ်...။ ဆရာမရဲ႔ ဒဏ္ေပးစနစ္ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ထိုင္ထလုပ္ျခင္းပဲ..။ တစ္ခါက သူစာသင္တာကို နားမေထာင္ဘဲ အတန္းေနာက္ဘက္က ေက်ာင္းသားတခ်ိဳ႔စကားမ်ားၾကလို႔ဆိုျပီး ...တစ္တန္းလံုးကို ထိုင္ထ အခါတစ္ရာ လုပ္ခိုင္းတာခံရတာ...အားပါးပါး..အီစလံကိုေ၀သြားတာပဲ...။ ေက်ာင္းဆင္းေတာ့ ေက်ာင္းေလွကားကိုေတာင္ မဆင္းႏိုင္ဘူး ေပါင္ေတြနာတာေလ..မေျပာပါနဲ႔ေတာ့...။

အတန္းထဲမွာ ဆရာမေဒၚခင္ျဖဴေ၀ရဲ႔ အဂၤစာအခ်ိိန္ေရာက္ျပီဆိုရင္ ဆရာမ မေရာက္ခင္ သူ႔ရဲ႔ ၾကိမ္လံုးနဲ႔ၾကမ္းျပင္ေထာက္တဲ႔တေဒါက္ေဒါက္ အသံနဲ႔ ေရေမႊးနံ႔က အရင္ေရာက္လာတာပဲ...။ ဆရာမကရခိုင္လူမ်ိဳး...ေတာင္ၾကီးဇာတိ...။ သူတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသူဘ၀က Valley Ball လက္ေရြးစင္ တစ္ေယာက္..။ ဒါေၾကာင့္ဆရာမရဲ႔အရပ္ဆို အျမင့္ၾကီးပဲ...။ က်မအထင္ ငါးေပရွစ္ကိုးေလာက္ရိွမယ္ထင္တယ္..။
စကားခ်ပ္ ။ ။ ဆရာမတို႔အသင္း ေလ့လာေရးခရီးထြက္ေတာ့ ပုဂံေညာင္ဦးမွာ.. ဇီးကြက္စိန္ဆိုတဲ႔ ဟိုးတုန္းက ျမန္မာျပည္မွာ အရပ္အရွည္ဆံုးအမ်ုိဳးသမီးနဲ႔ ဓါတ္ပံုအတူရိုက္ထားတာကို ဆရာမျပလို႔ၾကည့္ဖူးတယ္...။ ဆရာမ ဒီေလာက္ အရပ္ရွည္တာေတာင္ အဲဒီဇီးကြက္စိန္နဲ႔ယွဥ္လိုက္ေတာ့ ပခံုးေအာက္ေလာက္ပဲရိွတာ ... ။ ခုေတာ့ အဲဒီ ဇီးကြက္စိန္ဆိုတာလဲ မရွိေတာ့ပါဘူး..။ သူ႔ကိုအစြဲျပဳျပီး...သူေနခဲ့တဲ့ရြာကို ဇီးကြက္စိန္ရြာဆိုျပီး ေခၚၾကတာခုထိပါပဲ...။ ပုဂံရဲ႔ ဆုေတာင္းျပည့္ ေစတီေလးဆူထဲက ေလာကနႏၵာေစတီတည္ရွိတဲ့ ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းနေဘးက ရြာဟာ ဇီးကြက္စိန္ရြာေပါ့...။ အဲဒီဘုရားသြားဖူးရင္ ထေနာင္းပင္ေတြသိပ္ေပါလို႔ ဆူးေတြစူးမွာကို သတိေတာ့ထားရတယ္...။ ျပီးေတာ့ ထူးထူးျခားျခား ငါးေၾကာ္နဲ႔ႏြားႏို႔ကို တြဲေရာင္းၾကတယ္...။

ဒါနဲ႔ ငယ္ငယ္က ဆရာမဆီ ညဘက္ေက်ာင္း၀င္းထဲမွာ က်ဴရွင္သြားတက္ၾကတာကိုေျပာျပခ်င္ပါတယ္..။
ညေနထမင္းစားျပီး 6း30 ေလာက္ဆို က်မတို႔သူငယ္ခ်င္းတစ္စု ဆရာမေနတဲ့ ေက်ာင္း၀င္းထဲမွာ က်ဴရွင္သြားတက္ၾကရပါတယ္...။ လွ်ပ္စစ္မီးမရိွေတာ့ ဖေယာင္းတိုင္မီးနဲ႔ပဲသင္ရပါတယ္...။ ဆရာမက စာသင္ရင္း သူ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာ M.sc တက္တုန္းက အဲဒီေက်ာင္းမွာ ေၾကာေပါက္သရဲေျခာက္တဲ့ အေၾကာင္းေျပာျပေတာ့ ေၾကာက္လိုက္ၾကတာ က်မဆို ခုံေပၚေျခေထာက္တင္ထားရတဲ့အထိပဲ...။ ဘာရယ္မဟုတ္ဘူးေပါ့...ကေလးဆိုေတာ့ သရဲတေစၦအေၾကာင္းေျပာရင္ပဲ...အလုိလိုေန ၾကက္သီးေမႊးေတြထ ျပီးေတာ့ကို ေၾကာက္တာေလ...။

အဲဒီသရဲက ဘယ္လိုေျခာက္လဲဆိုေတာ့ အေဆာင္ေနေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ အေျပာအရ သူကသာမန္လူအတိုင္းပဲ ဒါေပမယ့္လူေတြ႔ရင္ “ေၾကာေပါက္သရဲဆိုတာျမင္ဖူးၾကလား” လို႔ေမးတတ္တယ္တဲ႔... ။ ဟင့္အင္းလို႔ေျဖတာနဲ႔ သူက သူ႔ေၾကာကုန္းအေပါက္ၾကီးကို လွည့္ျပျပီးေျခာက္တတ္တာတဲ႔...။ တကယ္ ဟုတ္မဟုတ္ဆိုတာေတာ့ မသိဘူးေပါ့..။ ဒါကေတာ့....က်မဆရာမ ေက်ာင္းသူဘ၀တုန္းက ေပၚျပဴလာျဖစ္ခဲ့တဲ့သတင္းေလးေပါ့...။ က်မတို႔ က်ဴရွင္ျပီးတဲ့အခ်ိန္က ည 8း30ေလာက္ျဖစ္မယ္...ဆရာမက က်မတို႔ကို ေက်ာင္း၀င္းထိပ္ထိလိုက္ပို႔ပါတယ္...။ အဲဒီခါက်ရင္ ဆရာမကို တျပိဳင္တည္း ႏႈတ္ဆက္တဲ႔
( goodnight teacher, thank you teacher ) ဆိုတဲ႔အသံကို ၾကားေယာင္ေနမိတုန္းပဲ....။

က်မတို႔ ငယ္ငယ္က ရြာမွာ သမန္းက်ားအေၾကာင္းဆိုတာကို သိပ္ေျပာၾကတာ..။ လူေတြ ဆက္တိုက္နီးပါး ေသၾကျပီဆိုရင္ ဒါ...သမန္းက်ားေၾကာင့္ေပါ့...။ သမန္းက်ားဆိုတာဘယ္လိုျဖစ္လာသလဲဆိုေတာ့ ေသတဲ့သူက မပုပ္မသိုးဘဲ အေမႊးေတြရွည္လာတယ္ လက္သည္းေတြရွည္လာတယ္ သူ႔ကိုႃမႈပ္တဲ႔ ဂူကိုသြားၾကည့္ရင္ အေပါက္ေတြရိွတတ္တယ္ ..။ ဒါဆို ဒီဂူထဲက သမန္းက်ားျဖစ္ေနတယ္ေပါ့...။ ညဘက္ အဲဒီအေပါက္ကေနထြက္ျပီး လူစားတယ္ေပါ့...။ ဒါေၾကာင့္လူေသတယ္ေပါ့...။ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ပါပဲ...ဒါေတြဟာ တကယ့္အျပင္မွာမျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး...။ အယူအဆေတြ အစြဲေတြျဖစ္မွာပါ...။ ငယ္ငယ္ကေတာ့မသိနားမလည္ေတာ့ ေၾကာက္ၾကတာေပါ့...။ ဒါကရြာမွာ ငယ္ငယ္က Hit ျဖစ္ခဲ့တဲ့သတင္းတစ္ပုဒ္ပါ...။ ေၾကာေပါက္သရဲေၾကာင္းေျပာရင္းနဲ႔ ဆက္စပ္သြားတာပါ...။

ကဲ ....က်မရဲ့ဆရာမအေၾကာင္းကို ဆက္ေျပာျပခ်င္ပါတယ္....။ ဆရာမက အရိုက္ၾကမ္းလို႔ မိဘတခ်ိဳ႔က တိုင္လို႔ ဆရာမ တာခ်ီလိတ္ကိုေျပာင္းေရႊ႕သြားပါတယ္...။ ဆရာမက က်မတို႔တာေလမွာ 3 ႏွစ္ေလာက္ေတာ့ စာသင္ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္...။ ဒါနဲ႔ က်မလည္း (၇)တန္းမွာ ရန္ကုန္ေျပာင္းလာေတာ့ ဆရာမသတင္းကို ေနာက္ဆံုးၾကားမိတာကေတာ့ ယိုးဒယားဘက္ကို ထြက္သြားတာတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသြားခ်င္တာနဲ႔ သူသိပ္ျမတ္ႏိုး ကိုင္းရိႈင္းတဲ႔ ဗုဒၶဘာသာကိုစြန္႔လြတ္ျပီး ခရစ္ယာန္ဘာသာထဲကို ၀င္သြားတယ္လို႔ၾကားတယ္..။ျပီးေတာ့ BBC မွာ သတင္းေၾကာ္ျငာေနတယ္လို႔လည္း ၾကားပါေသးတယ္...။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆရာမအသင္ျပေကာင္းခဲ့လို႔ အဂၤလိပ္စာအေျခခံေကာင္းခဲ့တာပါ...။ ဆရာမ ေက်းဇူးေတြအမ်ားၾကီးပါ...။ ဆရာမသာ က်မဘေလာက္ကို ဖတ္မိခဲ့ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႔ စိတ္ကူးယဥ္မိပါေသးတယ္....။

“ဆရာမရယ္.....သမီးဘေလာက္ကိုဖတ္မိခဲ႔ရင္ သမီးကို ကြန္မန္႔ေလးေပးသြားခဲ့ပါေနာ္... ျပီးေတာ့ ငယ္ငယ္က သမီးကို သႏၱာမလို႔ေခၚတတ္တဲ့ ဆရာမကိုလည္း သမီးသိပ္ေတြ႔ခ်င္ေနပါတယ္...”


မိုးေငြ႔

ဗီယက္နမ္ေကာ္ျပန္႔ေၾကာ္

ေကာ္ျပန္႔မလိတ္ခင္သမထားေသာအစာမ်ား


ျပီးခဲ့တဲ့ပတ္ ပိတ္ရက္က အိမ္မွာလုပ္စားျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဗီယက္နမ္ေကာ္ျပန္႔ေၾကာ္ကို ဘေလာဂ္ေမာင္ႏွမေတြအတြက္ ေရးခ်င္ပါတယ္...။ တျခားႏိုင္ငံရပ္ျခားေရာက္သူေတြလည္း အားလပ္ရက္ေတြမွာ လြယ္လြယ္ကူကူ လုပ္စားႏိုင္ပါတယ္...။ လိုအပ္တာေတြက ႏုတ္ႏုတ္စင္းထားတဲ့ ၀က္သား(သို႔) ၾကက္သား၊ ပဲပင္ေပါက္၊ ပဲၾကာဇံ၊ ၾကြက္နားရြက္မိႈ၊ ၾကက္ဥ၊ ဆလပ္ရြက္ ။ အဓိက အရသာအတြက္ကေတာ့ ငရုတ္ေကာင္းပါပဲ...။ ဗီယက္နမ္စာေတြမွာ ငရုတ္ေကာင္းနဲ႔ ငါးငံျပာရည္ေတြဟာ မပါမျဖစ္တဲ့ ဟင္းခတ္ေတြပါ...။ ျပီးေတာ့ ကမၻာမွာ ငရုတ္ေကာင္းအမ်ားဆံုးထြက္တဲ့ ႏိုင္ငံလည္းျဖစ္ပါတယ္...။

ဒီေကာ္ျပန္႔ေၾကာ္ကို က်မအဘိုးဆီကသင္ထားတာပါ...။ အစာေတြကိုဆလံုတစ္ခုမွာ အကုန္ေရာနယ္ျပီး ၾကက္ဥကို မ်ားမ်ားထည့္ႏိုင္ရင္ပိုေကာင္းပါတယ္...။ အသား 1kg ဆိုရင္ ၾကက္ဥ ငါးလံုးထက္မနည္းထည့္ပါ..။ဒါမွ ေကာ္ျပန္႔ေၾကာ္ျပီးတဲ့အခါ အထဲကအသားေတြက က်စ္က်စ္ကေလးျဖစ္ျပီး စားရတာႏူးညံ့ျပီး ပိုအရသာရိွပါတယ္...။ အစာေတြအကုန္ေရာထားျပီးရင္ ငရုတ္ေကာင္း (အေစ႔လိုက္ေလွာ္ျပီး ေထာင္းထည့္ႏိုင္ရင္ ပိုေကာင္းပါတယ္...။ မရိွရင္လည္း နီးစပ္ရာ စူပါမားကက္က ငရုတ္ေကာင္းဗူး( black pepper )ေတြကို၀ယ္ႏိုင္ပါတယ္...)၊ ဟင္းခတ္မႈန္႔ထည့္ျပီး သမေအာင္နယ္လိုက္ျပီးရင္ ေကာ္ျပန္႔ရြက္မွာ ထည့္ျပီးလိတ္ႏိုင္ပါျပီ...။ ေကာ္ျပန္႔အရြက္ေတာင္ ဗီယက္နမ္ေကာ္ျပန္႔ရြက္အစစ္က ပလပ္စတစ္လိုပဲ ၾကည္ၾကည္နဲ႔ လိတ္ခါနီးေရဆြတ္ေပးရပါတယ္...။ ဒီမွာေတာ့ က်မက သံေစ်းမွာပဲ တရုတ္ေကာ္ျပန္႔ရြက္အေပ်ာ့ကို၀ယ္သံုးပါတယ္...။

ေၾကာ္တဲ့အခါမွာ အသားေတြက အစိမ္းျဖစ္တဲ့အတြက္ ဆီပူလာရင္ မီးေအးေအးနဲ႔ စိတ္ရွည္ရွည္ေၾကာ္ရပါမယ္...။ ဒါမွ အထဲက အသားလည္းက်က္ အျပင္ကေကာ္ျပန္႔လည္းအတူးေတာ့ဘူးေပါ့။ ေရႊနီေရာင္သန္းလာရင္ ဇကာမွာဆယ္ျပီးစစ္ထားလိုက္ပါ...။ သူနဲ႔စားရမယ့္အခ်ဥ္ကေတာ့ ၾကက္သြန္ျဖဴကို ဓါးျပားရိုက္ျပီးစင္းထား၊ ငရုတ္သီးပါးပါးလွီးထားျပီးရင္ ငါးငံျပာရည္၊သၾကား၊သံပုရာသီးညွစ္ျပီး နံနံပင္ နည္းနည္းထည့္ပါ..။




စားတဲ့အခါမွာ နည္းရိွပါတယ္ ဆလပ္ရြက္တစ္ရြက္ကိုယူ ညွပ္ထားတဲ့ေကာ္ျပန္႔ကိုထည့္ အခ်ဥ္ရည္ဆမ္းျပီး ဆလပ္ရြက္ကို ထုတ္လိုက္ျပီးရင္ အရသာရိွရိွစားသံုးႏုိင္ပါျပီ...။ ကိုးရီးယားကားမွာ ဆလပ္ရြက္နဲ႔စားတဲ့ ဟင္းေတြကို ေတြ႔ဖူးၾကမွာပါ..။ အဲဒီလိုပဲ စားရတာ...။ ပါးစပ္ကို ခပ္က်ယ္က်ယ္ဟျပီးစားရမွာမို႔ ကိုယ့္ရည္းစားကို အိမ္မွာလက္စြမ္းျပျပီးေၾကြးခ်င္သူမ်ားအတြက္ေတာ့ အခက္ေတြ႔လိမ့္မယ္ေနာ္...။ ဒါေပမယ့္ လုပ္စားၾကည့္ပါ...။ သိပ္ကိုအရသာေကာင္းပါတယ္...။

ကဲ ...ညီမေလး ေခ်ာငယ္ (၀က္ကေလး) ေတာင္းဆိုထားတဲ့ ဗီယက္နမ္ေကာ္ျပန္႔ေၾကာ္ကို အစ္မေရးေပးလိုက္ျပီေနာ္...။


မိုးေငြ႔ေရးသားသည္

Monday, 22 June 2009

အမွ်င္



“ တကယ္တမ္း လူႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းျဖစ္လာဖို႔အတြက္ အခ်ိန္အကန္႔အသတ္မလိုအပ္ပါဘူး”

အဲဒီၾကိဳးဟာ...ေႏွာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအထိ ခိုင္ခိုက္ျမဲျမဲ မျပတ္မေတာက္ဘဲ....... ရိွေနလိမ္႔မယ္လို႔ ကိုယ္ယံုၾကည္တယ္..။အဲဒီခ်ိန္...u ကေတာ့ u ဆံုစည္းရမယ့္ မိသားစုအသစ္ကေလးနဲ႔ ေပ်ာ္ခ်င္ ေပ်ာ္ေန လိမ့္မယ္..။ ကိုယ္ေရာပဲေပါ့...။ဒါမွမဟုတ္...ကိုယ္ ခုလိုပဲ တစ္ေယာက္တည္းရိွခ်င္ရိွေနလိမ့္မယ္...။ ဒါေပမယ့္ အထီးက်န္ဆန္စြာေတာ့မဟုတ္ဘူးေနာ္..။မျမင္ႏိုင္တဲ႔ ၾကိဳးေလးတစ္မွ်င္နဲ႔ ကိုယ္အသက္ဆက္ရွင္ေနမွာပါ..။

သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ႔ ေႏွာင္ၾကိဳးေလာက္ ဘယ္အရာကမွ မခို္င္ျမဲပါဘူး...။ သူကျဖဴစင္တယ္... လြတ္လပ္တယ္... ေႏြးေထြးမႈလည္းအျပည့္ ရိွတယ္...။ ပူေလာက္မႈေတြန႔ဲ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး...။ တစ္ေယာက္က ေသာကေရာက္ရင္ တစ္ေယာက္ကေဖးမတယ္..။ ၀မ္းနည္းမႈေတြန႔ဲ ၾကံဳရင္ အားေပးႏွစ္သိမ့္တယ္..။ ၀မ္းသာၾကည္ႏူးစရာရိွရင္..မွ်ေ၀ခံစားတယ္..။ ဒုကၡေရာက္ရင္ ကူညီမယ္..။ သူကအျမဲတမ္း ထာ၀ရအေဖာ္ပဲေလ...။ ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္... u နဲ႔ ကိုယ္လဲ အဲလိုပဲထာ၀ရ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ရမယ္...။ ဘယ္ေလာက္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလိုက္မလဲ စဥ္းစားၾကည့္စမ္း..။ အနာဂတ္မွာ u ကေတာ့ u မ်ိဳးဆက္အတြက u ေမေမေပးစားမယ့္ အမ်ိဳးသမီး ဒါမွမဟုတ္ u ခ်စ္တဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္နဲ႔ မလြဲမေသြ လက္ထပ္ရမွာမဟုတ္လား...။ ဒီတိုင္လည္း..u မိသားစု အသစ္ကေလးနဲ႔ ကိုယ္ အဆက္မျဖတ္ခ်င္ပါဘူး..။ u မိသားစုေတြ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ပဲ တုိးလာပါေစ.. ကို္ယ့္အတြက္ေတာ့... u ဟာ ထာ၀ရသူငယ္ခ်င္းေကာင္းတစ္ေယာက္ပဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္..။ u အကူညီလိုရင္ ကိုယ္အခ်ိန္မေရြး ေရာက္လာခဲ့မယ္..။ u မွမဟုတ္ဘူး... လူေတြအကုန္လံုးကို ကိုယ္တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကူညီမယ္..။ ကိုယ့္အသက္ေသဆံုးသည္အထိ လုပ္ရမယ့္အလုပ္ပဲေလ...။ ကိုယ္ေပ်ာ္တယ္...ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အျဖဴေရာင္ ေႏွာင္ၾကိဳးေတြအမ်ားၾကီးနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ေနမယ့္ ကိုယ့္အနာဂတ္အတြက္ ကိုယ္ေက်နပ္တယ္...။

မိုးေငြ႔

Thursday, 4 June 2009

Emotional Shift


ဘ၀ ဆန္လာတဲ့

ငါ့စိတ္ကူူးေတြေၾကာင့္
ပန္းႏုေရာင္အိပ္မက္တို႔
အေရာင္ေျပာင္းသြားခဲ့ေပါ့...

လက္ေတြ႔ဆန္လြန္းတဲ႔
ငါ့ဘ၀ထဲ
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းစည္းခ်က္ေတြကို
ရိုက္ခ်ိဳးပစ္ခဲ့တာ
ေအးစက္လာတဲ့
အခ်ိန္ကာလတစ္ခုေပါ့..

ငါမေရမရာပိုင္ဆိုင္ခဲ့ဖူးသလိုရိွတဲ့
မင္းရဲ႔ အၾကင္နာေတြကို
ေ၀၀ါးေစခဲ့တာ ...
ခုေတာ့...
ငါ့ရင္ခုန္သံေတြ
အိပ္တန္းတက္သြားတဲ့
ဆည္းဆာတစ္ခုလို
တိုးတိတ္ရပ္တန္႔လို႔....

ငါ့မွတ္ဥာဏ္ထဲမွာ
အျမတ္တႏိုးသိမ္းထားမိခဲ့တဲ႔
မင္းဆီကအမွတ္တရေတြ
ပ်က္ျပယ္သြားခဲ့ရင္ေတာင္..
ငါ့ရင္ဘတ္ထဲမွာ
မင္းရိွခဲ႔ဖူးတာ...
အေသခ်ာပါ...

တစ္ခ်ိန္မွာ ....
အရာအားလံုး..
ေျပာင္းလဲသြားခဲ႔ရင္လဲ...
ငါေလ..မင္းကို
ခ်စ္ခဲ့ဖူးတာ...
အိပ္မက္မဟုတ္ႏိုင္ပါဘူး....။ ။ HNS (TG)