မိုးေငြ႔ဆိုတာ...ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔ ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ့...း)

Tuesday, 21 April 2009

အသည္းကြဲမုိးတိမ္



၀ါက်င့္က်င့္မီးေရာင္ေအာက္က.... အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ က်မေခါက္တုန္႔ေခါက္ျပန္ ေလွ်ာက္ေနခဲ့မိတယ္...။
ရင္တစ္ခုလံုး ပူေလာင္ေနတယ္..။ ေခါင္းထဲမီးေတာက္ေနသလို ခံစားေနရတယ္...။ အခန္းထဲမွာေလွ်ာက္လို ့အားမရတာနဲ႕ ေရခ်ိဳးခန္းထဲက အိမ္သာအိုးဖံုးေပၚထိုင္လိုက္တယ္..။ မွန္ထဲမွာေပၚလာတဲ့ က်မပံုရိပ္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ နဖူးမွာေခြ်းေတြစို႔ေနတယ္....။ က်မႏႈတ္ခမ္းေလးေတြ ခပ္ဟဟေလး ျဖစ္ေနၾကတယ္...။ ႏွာေခါင္းနဲ႕အသက္ရႈ မ၀လို႔ ပါးစပ္နဲ႔ပါရႈေနရတယ္...။ အိုး...ဆိုးရြားလိုက္တဲ႔ေ၀ဒနာပါလား..။ အာေခါင္ေတြေျခာက္ကပ္ျပီး မ်က္၀န္းႏွစ္ဘက္ဆီကလဲ မ်က္ရည္ေတြ ရိပ္ခနဲ ျပည့္လွ်ံ တက္လာတယ္..။ က်မအားပါးတရ ငိုလိုက္ရမလား...။ ခုခ်ိန္မွာ ကြင္းျပင္က်ယ္ၾကီးတစ္ခုျဖစ္ျဖစ္ ပင္လယ္ကမ္းစပ္ကို ေရာက္ေနရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အာေခါင္ျခစ္ျပီး အားကုန္ ေအာ္ဟစ္ ေပါက္ကြဲမိမယ္ထင္ပါရဲ့...။

တကယ္ဆို မိုးနဲ႔ပတ္သက္ျပီး အေတြ ့အၾကံဳေတြအမ်ားၾကီးရိွခဲ့ပါလ်က္နဲ႔ က်မဘာေၾကာင့္ခံႏိုင္ရည္မရိွခဲ့တာလဲ...။ လက္ထဲက စာေခါက္ထူထူကို ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္မွန္းမသိဘူး ျပန္ျပန္ဖတ္ေနမိတယ္..။ စာထဲကအေၾကာင္းအရာ တခ်ိဳ ႕ေတြက က်မကို တကိုယ္ေကာင္းဆန္ရာက်တယ္လို ့မ်ားဇြတ္ဆြဲေနၾကမလား..။ မိုးလန္ဒန္ မထြက္ ခင္တုန္းက ေျပာခဲ့တဲ့ က်မတို႔ အနာဂတ္အေၾကာင္းေတြနဲ႔ မိုးနဲ႔ က်မဘယ္လို ပတ္သက္တယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း...မိုးကိုက်မ သိပ္ခ်စ္ရတဲ့အေၾကာင္း.. က်မ ဒီစာကိုပို႔သင့္သလား ? Amma ဆိုတဲ့ ေကာင္မေလးကို မုိးကသူ႔ဘ၀ အတြက္ေရြးခ်ယ္လိုက္ျပီဆိုတဲ့အေၾကာင္း မုိးကုိယ္တိုင္ ဖုန္းထဲကေတာင္ ၀န္ခံခဲ့ျပီးသြားျပီပဲ...။ ဒါဆို ဒီစာကဘယ္မွာသြားျပီး အရာေရာက္ပါေတာ့မလဲ...။ Amma အတြက္ က်မဟာ သိပ္ကိုသနားစရာေကာင္းတဲ့ မိန္းမျဖစ္သြားမွာေပါ့..။ ဟုတ္တယ္ေလ..သူအဲဒီစာကိုဖတ္ျပီး သူတစ္ခါမွ မျမင္ဖူးတဲ့ က်မကို ေအာင္ႏိုင္သူ အျပံဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေလွာင္ေနမွာ ေသခ်ာတယ္...။ က်မကို သူျမင္ဖူးခ်င္လဲ ျမင္ဖူးလိမ့္မယ္..။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ က်မမ်က္ႏွာေလးကို ေမ့သြားမွာစိုးလို႔ဆိုျပီး အီးေမးလ္ကတဆင့္ မိုးေတာင္းခဲ့ဖူးလုိ႔ က်မဓါတ္ပံုသံုးပံု ပို ့ေပးခဲ့ဖူးတယ္..။ အဲဒီတုန္းက က်မမွာေတာ့ မိုးရဲ႔ အီးေမးလ္ဖိုင္ေတြကို အေသခ်ာတြဲျပီး ခဏခဏျပန္ဖတ္ရတာအေမာေပါ့...။ မိုးက်မကိုထားသြားခဲ့တာ က်မေၾကာင့္လား...။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ က်မအသံုးမက်ခဲ့တာ အမ်ားၾကီးပါ...။ ကို္ယ္သိပ္ခ်စ္တဲ့ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ကိုေတာင္မွ မဆြဲေဆာင္ထားႏုိင္ ေလာက္ေအာင္ က်မညံ့ခဲ့တာပါ...။

က်မခံစားခ်က္ကို ဖြင့္ဟဖို႔ က်မမွာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားမ်ားစားစားမရိွပါဘူး...။ က်မရဲ႔စာအုပ္ကပဲ က်မရင္ဖြင့္ေဖာ္ပါ..။ က်မမွာ ခ်စ္သူရွိတယ္လို႔ ဘာေၾကာင့္ လူၾကီးေတြကို ဖြင့္မေျပာရဲ့ခဲ့တာလဲ...။ အဲဒီတုန္းက မိုးကေျပာခဲ့ပါေသးတယ္..။

“ ကိုယ္တုိ႔ လူၾကီးေတြကို ဖြင့္ေျပာျပီး တစ္အိမ္နဲ႔တစ္အိမ္ ၀င္ထြက္သြားလာၾကရင္ မေကာင္းဘူးလား...ညိဳ...” တဲ့....။

က်မဘာမွ မတုန္႔ဘဲ ျပံဳးေနခဲ့တာကို ေဘးနားမွာ ကားေမာင္းေနတဲ့မိုး က်မကို ေစာင္းငဲ့ၾကည့္ခဲ့ပါလိမ့္မယ္..။ ျပီးေတာ့က်မဟာသူ႔ကို အထင္မၾကီးတဲ့ မာနခပ္ၾကီးၾကီးမိန္းမတစ္ေယာက္လို႔ ေက်ာင္းတုန္းကတည္းက မိုးအထင္လြဲခဲ့တာေလ..။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ မိုးအေပၚ ဘာမာနမွမထားခဲ့ပါဘူး...။ ရွက္ေၾကာက္တတ္တဲ့ မရဲတင္းတဲ့ က်မအမူအက်င့္ေတြေၾကာင့္ပါ..။ က်မမိုးကိုဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ မိုးသိဖို ့ေကာင္းပါတယ္..။ က်မမ်က္လံုးေတြကို မိုး ေကာင္းေကာင္းဖတ္တတ္ပါတယ္..။ အဲဒါကိုေတာ့ မိုးမညာပါနဲ႔...။

မိုးနဲ႔ အျပီးတုိင္ခြဲခြာၾကရျပီလို႔ က်မကိုယ္က်မ ေသခ်ာသြားတဲ့ေန႔မွာ က်မ အသဲကြဲေ၀ဒနာကို စတင္ခံစား လိုက္ရတယ္...။ မိုးေၾကာင့္ရလာတဲ့ ဒီေ၀ဒနာဟာ ခ်ိဳျမိန္စြာအသဲကြဲျခင္းလား...ခါးသီးစြာအသဲကြဲျခင္းလား..? မိုးကို ဘယ္ေတာ့မဆိုအျပစ္ မျမင္တတ္တဲ့ က်မအတြက္ေတာ့ ခ်ိုဳျမိန္စြာအသဲကြဲျခင္းပဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္...။ ေျပာရရင္ ရယ္စရာမ်ားျဖစ္ေနမလား...က်မလို ခ်စ္သူတစ္ေယာက္တည္းအတြက္ အရိုးအီႏိုင္ေအာင္ ခံစားတတ္တဲ့ သူမ်ားေလာကမွာ ရိွပါဦးမလား...။ မိုး Amma ကိုေရြးခ်ယ္လိုက္ျပီလို႔ ၀န္ခံခဲ့တဲ့ေန႔..။ မိုးတို႔ လန္ဒန္မွာ လက္ထပ္သြားျပီလို႔ သိလိုက္ရတဲ့ေန႔...။ ျပီးေတာ့ မို္းရန္ကုန္ျပန္လာျပီး မဂၤလာဧည့္ခံပြဲလုပ္တဲ့ေန႔...။

မိုးရဲ႕ မဂၤလာေဆာင္ဖိတ္စာကို ခဏခဏထုတ္ၾကည့္လုိက္...မိုးနဲ႔ပတ္သက္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေတြကိုေရးထားတဲ့ စာအုပ္ကို ျပန္ဖတ္လိုက္နဲ႔...။ က်မသူငယ္ခ်င္းကေျပာတယ္..။ ဘာလို႔ ဒီေလာက္ ခံစားေနမလဲ...။ မတန္ပါဘူး ။...ေမ့ပစ္လိုက္စမ္းပါတဲ့...။ ျပီးေတာ့ အဲဒီစာအုပ္ကိုလဲ မီးရိႈ႕ ပစ္လုိက္ေတာ့..တဲ့..။ အိုး!.... ဒီစာအုပ္ကိုမီးရိႈ႕ ပစ္လိုက္တာဟာ က်မအသဲႏွလံုးကို အရွင္လတ္လတ္ မီးရိႈ႕ ပစ္တာနဲ့အတူတူပဲ..။ က်မခံႏုိင္ရည္မဲ့စြာ ငိုခ်လိုက္ေတာ့... က်မသူငယ္ခ်င္းက ျပာျပာသလဲျဖစ္သြားခဲ့တယ္..။ နင္ အဲဒီမဂၤလာေဆာင္ကို မသြားစမ္းပါနဲ႔ဟာ.. လူအမ်ားၾကီးေရွ႔မွာ နင္မထိန္းႏိုင္ပဲ ငိုခ်လို္က္ရင္ အရွက္ေတြကြဲကုန္မွာ... တဲ့..။ ဒါေပမယ့္ မိုးရဲ့မဂၤပြဲကို ရေအာင္တက္ခဲ့တယ္...။ Church Wedding ကိုေတာင္မွက်မရေအာင္သြားခဲ့တယ္..။ ဟုတ္တယ္ေလ..။ က်မသိပ္ခ်စ္တဲ့ မိုးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အေရးၾကီးတဲ့ေ ေန႔ေတြကို က်မလဲပါ၀င္ခြင့္ရခ်င္တာေပါ....။

ေတာ္ပါေသးရဲ့ Church Wedding မွာေရာ ယုဇနဂါးဒင္း မွာပါ က်မဘာမွမျဖစ္ခဲ့ဘူး...။ က်မခံႏိုင္ရည္ရိွပါေသးတယ္ေနာ္...။ ဧည့္ခံပြဲျပီးေတာ့ မနီးမေ၀းတစ္ေနရာကေန မိုးတုိ႔ဓါတ္ပံု အရိုက္ခံေနတာကို ရပ္ၾကည့္ေနခဲ့မိတယ္..။ တခဏမွာေတာ့... မိုးက်မကို လွမ္းျမင္လိုက္တယ္...။ က်မျပံဳးျပတာကိုေတာင္ ျပန္မျပံဳးႏိုင္ဘဲ...မိုးမ်ာက္ႏွာပ်က္သြားလိုက္တာ...။ မုိးက က်မ မလာႏိုင္ေလာက္ဘူးလို႔မ်ား တြက္ဆ ထားခဲ့သလား...။ မိုးရယ္...ရွင့္ဘ၀အတြက္ အေရးၾကီးဆံုးေန႔ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားကို က်မပါ၀င္ ပတ္သက္ ခဲ့ဖူးပါတယ္...။ မိုးမွတ္မိမွာပါ...။ မိုးအရမ္း ခေရဇီျဖစ္တဲ့ Hollow Guitar ကို အင္းစိန္မွာသြားေရြးၾကတဲ့ေန႔..။ မိုးနဲ႔စခင္တုန္းက Valentine's Day မွာ RC3က ေက်ာင္းကန္တင္းမွာ မိုးတိုက္တဲ့အေအးကို အတူသြားေသာက္ၾကတဲ့ေန႔..။ မိုးေနမေကာင္းလို႔ေဆးရံုတက္တုန္းက မုိးအနားမွာ အျမဲလာအားေပးခဲ့ ရတဲ့ေန႔ရက္ေတြ...။ မိုးဘြဲ႔ယူဖို႔ ၀တ္စံုလိုက္ေရြးေပးခဲ့တဲ့ေန႔...(အဲဒီတုန္းက မိုးဘြဲ ့ယူတဲ့ေန႔ကို ရံုးဖြင့္ရက္မို႔ က်မ မလိုက္ေပးႏိုင္ခဲ့ဘူး)...။ က်မတို႔ျမိဳ႕ ျပင္ဘက္ကားေမာင္းျပီး Sun Set အတူၾကည့္ခဲ့ၾကတဲ့ေန႔...။ Christmas မွာ မိုးနဲ႔အတူ အမ်ိဳးေတြအိမ္မွာ မုန္႔လိုက္စားခဲ့တဲ့ေန႔....။ မိုးဟာေလ က်မဘ၀ကို အဲဒီေလာက္လႊမ္းမိုးႏိုင္ခဲ့သူပါ...။ မိုးတိမ္လႊာေတြ ကမၻာေျမကို လႊမ္းျခံဳထားႏုိင္သလုိ မိုးကလဲ က်မဘ၀ကို လႊမ္းထားႏိုင္ခဲ့သူမို႔ က်မက တိတ္တိတ္ကေလး..“ မိုး ” လို႔ခ်စ္စႏိုးေပးခဲ့တာပါ...။

က်မေၾကာင့္ မိုးဒီေလာက္မ်က္ႏွာပ်က္သြားတာမ်ိဳး က်မအျဖစ္မခံႏိုင္ပါဘူး...။ က်မအလိုက္တသိနဲ႔ အၾကည့္လႊဲ ခဲ့လိုက္ပါတယ္..။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္..က်မဟာ မိုးနဲ႔အတူ ဘ၀လမ္းေတြကို ေလွ်ာက္လွမ္းခြင့္ ဘယ္ေတာ့မွ မရႏုိင္ေတာ့မွန္း သိေနခဲ့တယ္...။ မိုးမပါလဲ... က်မတစ္ေယာက္ထဲ.. ရဲရဲ၀ံံ့၀ံ့ေရွ႔ဆက္ဖို႔ ျပင္ဆင္ထားျပီးသားပါ...။ ဒါနဲ႔မ်ားေတာ့ က်မစိတ္ကေပ်ာ့ညံ့လြန္းပါတယ္..။ က်မတို႔က ခုေတာ့သူငယ္ခ်င္းေတြလို တစ္ခ်ိန္္က တစ္ခါမွ မပတ္သက္ ခဲ့ဖူးတဲ့ သူေတြလိုပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ၾကရျပီေပါ့...။

အခုမိုးေတြ သဲသဲမဲမဲရြာခ်ေနတယ္...။ ငယ္ငယ္တုန္းက မိုးရြာထဲမွာ မိုးေရခ်ိုဳးျပီး ေဆာ့ကစားခဲ့တာကို ျပန္ျမင္ေယာင္ေနမိတယ္...။ က်မငယ္ငယ္ကလို မိုးေရထဲေလွ်ာက္သြားလိုက္ခ်င္တယ္..။ မိုးေကာင္းကင္ၾကီးကို မ်က္ႏွာေမာ့ထားျပီး မ်က္စိစံုမွိတ္ထားမယ္...။ မ်က္ႏွာေပၚ က်ေရာက္လာမယ့္ မိုးေရစက္ေတြကို ခံယူလို္က္ရရင္ ဘယ္ေလာက္ လတ္ဆတ္လန္းဆန္းျပီး ၾကည္ႏူး ေအးျမ စရာေကာင္းလိုက္မလဲ...။ ျပီးေတာ့ ပူေႏြးတဲ့ မ်က္ရည္စက္ တခ်ိဳ႕ပါ ေရာပါေကာင္းေရာပါေနလိမ့္မယ္..။ က်မျမင္ေနရတဲ့ မိုးတိ္မ္တိုက္ေတြ ေလအရိွန္နဲ႔ေရြ႕ လ်ားေနၾကတယ္..။ အဲဒီိတိမ္ေငြ႔ေတြဟာ ကမၻာၾကီးကိုတစ္ပတ္မပတ္မိဘူးလို႔ ဘယ္သူေျပာႏုိင္မလဲ..။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်မကေတာ့ မိုးေတြ အုပ္ဆိုင္းျပီး ရြာခ်လို္က္ရင္ပဲ....အဲဒီမိုးေတြကို ၾကည့္ျပီး လြမ္းတတ္ေနခဲ့ပါျပီေလ.......။

တခါတေလ...မိုးရြာေနတာကိုၾကည့္ရင္း မိုး..က်မကိုလြမ္းဖူးသလား....?
က်မသိခ်င္လိုက္တာ....။


မိုးေငြ႔ခံစားေရးသားသည္။