မိုးေငြ႔ဆိုတာ...ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔ ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ့...း)

Friday, 25 September 2009

ခ်စ္သူေပးေသာမဆံုးတဲ႔အမွတ္တရေတြ



အလြမ္းနံနက္ခင္းေလး.....


ေဆာင္းမနက္ခင္းတစ္ခုရဲ႔ ေလးႏုေအးေတြ တိုက္ခတ္တိုးေ၀ွ႔ေနေပမယ့္ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာေတာ့ ပူေလာင္ေနပါတယ္..။ ကိုယ့္အခန္း ၀ရံတာကေန ေကာင္းကင္ၾကီးကိုေမာ့ၾကည့္ေတာ့ လျခမ္းေကြးေကြးေလးေတာင္ မေပ်ာက္ေသးဘူး..။ ဟိုးးး...အေရွ႔ဘက္ဆီက ေနလံုးၾကီးကေတာ့ လင္းေရာင္ျဖာဖို႔ အားယူေနဆဲ...။ မနက္ခင္းေလးက ေအးခ်မ္းျပီး သာယာလွပေနပါတယ္..။ ကို္ယ့္မ်က္စိေရွ့က သစ္ပင္ေတြက စိမ္းလန္းလို႔ ...။ ေကာင္းကင္ျပာျပာက လေကြးေကြးေလးရယ္...ခုခ်ိန္ဆိုရင္ ကုိယ့္ခ်စ္သူေလး အိပ္ေမာက်ေနတုန္းေပါ့..။ သူ႔အိပ္မက္ထဲကို ၀င္ျပီးေျပာေပးပါလား...။ ကိုယ္..သူ႔ရဲ႔ကမၻာတစ္ဘက္ျခမ္းမွာ အလြမ္းေတြကိုေထြးပိုက္လို႔ တိတ္တိတ္ကေလးငိုေနမိတယ္လို႔ေလ...။ ကိုယ့္ကိုေျပာေပးပါေနာ္...။ ေန႔တစ္ခုရဲ႔ ႏြမ္းနယ္ ပင္ပန္းမႈေတြနဲ႔ Winter ရာသီရဲ႔ ေအးခဲေနတဲ႔အခ်ိန္မွာ မင္းေနမွေကာင္းရဲ႔လား...။ ဟုိး...အရင္ ခါးကဒဏ္ရာျပန္ျပီးနာေနမလား...။ မင္းသိပ္ခ်မ္းျပီး အိပ္လို႔ေပ်ာ္ရဲ႔လား...။ ကိုယ္စိတ္ပူလိုက္တာ..chocolate ေလးရယ္...။ မင္းဒီေျမက ထြက္ခြာသြားတဲ႔ေန႔က စျပီး ကိုယ္ဘယ္ေလာက္လြမ္းေနရသလဲဆိုတာ မင္းဆီ အီးေမးလ္ပို႔ျပီးေတာ့လဲ ေျပာလို႔ကုန္မယ္မထင္ဘူး..။ ဖုန္းကတဆင့္လည္းမင္းအသံေလးခဏၾကားရရံုနဲ႔ ကိုယ့္အလြမ္းကို မကုစားေပးႏိုင္ပါဘူး...။ ဒါေပမယ့္လည္း ကိုယ့္ေ၀ဒနာေတြ သက္သာပါေစေတာ့လုိ ႔ မင္းနဲ႔ပတ္သက္ခဲ႔သမွ်အေၾကာင္းအရာ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ရုပ္ရွင္ အေႏွးျပကြက္တစ္ခုလုိပဲ တစ္ခုျပီး တစ္ခုျမင္ေယာင္ရင္းနဲ႔ပဲ ေျဖသိမ္႔ရပါတယ္...။


အတိတ္ရဲ႔အရိပ္....

တစ္ခါတုန္းကေပါ့ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးတဲ႔ တကၠသိုလ္နယ္ေျမတစ္ခုမွာ မင္းကို စေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း ကိုယ္စိတ္၀င္စား သြားခဲ့တယ္...။ ေယာက်ာၤးေလးတစ္ေယာက္ကို စျပီးစိတ္၀င္စားမိတာ လြတ္လပ္တဲ႔ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႔ အခြင့္အေရးလို႔ ကိုယ္ခံယူပါတယ္..။ အဲဒီတုန္းက ေက်ာင္းသားဘ၀ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မရႏိုင္ေတာ့တဲ႔ အမွတ္တရေတြပါ....။

ေက်ာင္းမွာ ရတဲ႔ fun fare လက္မွတ္ေလးတစ္ခုုနဲ႔ မင္းကိုသြားျပီး ဇာတ္လမ္းရွာခဲ႔တဲ႔ေန႔က ရင္အခုန္ဆံုးပဲ...။ မင္းနဲ႔ကိုယ္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္သြားတဲ႔ အခ်ိန္ မင္းအနားမွာ နီးနီးကပ္ကပ္ ေနခြင့္ရတဲ့အခ်ိန္ေတြဟာ... ဘယ္ေလာက္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းလိုက္သလဲ...။ မင္းရဲ႔ မ်က္ခံုး ထူထူနက္နက္ေအာက္က စူးရွေတာက္ပတဲ႔ မ်က္လံုးေတြက ကို္ယ့္မ်က္လံုးက တစ္ဆင့္..ကိုယ့္ရင္ထဲက ခံစားမႈေတြကို မဖတ္တတ္ဘူးလို႔ ..ဘယ္သူေျပာႏိုင္မလဲ..။ အင္မတန္သြက္လက္ျပီး ပါးနပ္တဲ႔ မင္းက ဟာသယဥာဏ္ေလးနဲ႔လည္း အနားမွာ ရိွတဲ႔သူေတြကို ဆြဲေဆာင္ထားႏိုင္ေသးတယ္...။ အျမဲတမ္း T shirt ပြပြနဲ႔ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ၀တ္တတ္တဲ႔ မင္းက အဲဒီေန႔ကေတာ့ ပုဆိုး၀တ္ထားတာေတြ႔ရတယ္..။

အဲဒီေန႔က Major ေပါင္းစံုအားကစားပြဲ....။ Main ထဲက ေဘာလံုးကြင္းမွာ မင္းတို႔ Geo နဲ႔ Bot ေဘာလံုးကန္ရတဲ႔မနက္ခင္း..။ ကို္ယက Zool က ကိုယ့္ေမဂ်ာမဟုတ္ဘဲ လာအားေပးလို႔ Bot က သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႔ေတာင္လာေမးၾကတယ္.. ။ ကိုယ္ေျပာလိုက္ပါတယ္...။ Geo အသင္းက ဂိုးတိုင္နားမွာ ေဘာင္းဘီႏွစ္ဘက္ကို ဆြဲတင္ျပီး ေဘာလံုးဖမ္းဖို႔ အားယူေနတဲ႔ အသားညိဳညိဳနဲ႔ ေကာင္ေလးကို လာအားေပးတာလို႔ေလ...။

ႏွင္းေတြေ၀ေနတဲ႔ မနက္ေစာေစာမွာ မင္းကန္မယ့္ ေဘာလံုးကြင္းဆီကို ဇြဲရိွရိွလာ အားေပးရတဲ႔ လမ္းတေလွ်ာက္မွာ ကိုယ့္ေျခလွမ္းေတြက သြက္လက္ေပါ့ပါးလို႔ေပါ့...။ ေက်ာင္းျပန္ေရာက္ေတာ့ မင္းအ၀တ္စားလဲျပီး ျပန္ထြက္လာေတာ့ ပုဆိုးေလး၀တ္ထားတာ ေတြ႔လိုက္တယ္..။ တစ္ခါမွ ပုဆိုး၀တ္တာ မေတြ႔ဖူးေပမယ့္ မင္းက ခုလိုက်ေတာ့လဲ ခ်စ္စရာေကာင္းေနသားပဲ...။ မင္းထြက္လာတဲ႔ Geo အေဆာင္လမ္းၾကားနဲ႔ ကိုယ္ရိွတဲ့ေနရာက ပုဏၰရိပ္ပင္ေတြျခားထား..။ မင္းျမင္ေအာင္ ကိုယ္ခုန္ျပီး လက္ျပႏႈတ္ဆက္ေတာ့ သြားစြယ္ေလးေတြေပၚေအာင္ မင္းျပံဳးျပတယ္...။ ဘာလို႔ ဒီေန႔ ပုဆိုး၀တ္လာတာလဲ ေမးေတာ့...။ မင္းက ရယ္သံေလးစြတ္ျပီး ျပန္ေျဖတယ္..“ေဘာင္းဘီမေျခာက္ေသးလုိ႔” တဲ႔..။ ရႊတ္ေနာက္ေနာက္နဲ႔ ေျပာသြားေသးတယ္...။ chocolate လိုအညိဳေရာင္ အသားအေရကို ပိုင္ဆိုင္ထားလို႔ မင္းကို ကိုယ္က ခ်စ္စႏိုးေလးနဲ႔ တိတ္တဆိတ္ “chocolate” လို႔နာမည္ေလးေပးထားခဲ့မိတယ္...။


Prince Charming နဲ႔ေတြ႔ဆံုျခင္း....

ဟုိးးး...အရင္တုန္းက Valentine ဆုိတဲ႔ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ဟာ ကိုယ့္အတြက္ အဓိပၸါယ္မေလးနက္ေစခဲ့ပါဘူး...။ ဒီႏွစ္ Valentine မွာေတာ့ မင္းေၾကာင့္မို႔လား ကိုယ့္အတြက္ အဓိပၸါယ္ရိွေနတယ္...။ အဲဒီေန႔က သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ ေက်ာင္းမတက္ၾကေတာ့ဘူး လုိ႔ညိွျပီး တစ္ေယာက္မွ ေက်ာင္းမလာခဲ့ဘူး...။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ေက်ာင္းလာတက္ခဲ့တယ္..။ မင္းေက်ာင္းမွာ ရိွေနလိမ့္မယ္လို႔ေတာင္ မေမွ်ာ္လင့္ခဲ႔ပါဘူး...။ ဘာရယ္မဟုတ္ Valentine ဆိုတဲ႔ေကာ္ဖီဆိုင္မွာ ထိုင္ျပီး...ေက်ာင္းလာတက္ခ်င္ စိတ္ေပါက္တာနဲ႔ ကိုယ္ေရာက္လာခဲ့ေအာင္ပဲ မင္းနဲ႔ဆံုေစခ်င္တဲ႔ ကံၾကမၼာကပဲ လွပစြာဆြဲေဆာင္ ခဲ့ေလသလား ...မသိပါ...။ အဲဒီေန႔ေလးဟာ... မင္းေပးတဲ႔ အမွတ္တရေတြထဲက ပထမဦးဆံုးေန႔တစ္ေန႔ေပါ့...။

Levi's ဂ်င္းေဘာင္းဘီနဲ႔ မီးခိုးေရာင္အက်ီၤလက္ရွည္အေပ်ာ့သားနဲ႔ အညိဳေရာင္ ၀က္၀ံေက်ာပိုးအိတ္ကိုလြယ္လို႔ ကိုယ္ေက်ာင္းေရာက္လာေတာ့..Geo အေဆာင္ေရွ့က စကားျဖဴပင္ေအာက္ ခံုတန္းေလးမွာ ထိုင္ေနတဲ႔ မင္းကိုေတြ႔လိုက္တယ္...။ ကိုယ့္ကိုေတြ႔ေတာ့ မင္းက အ႔ံအားသင့္သြားတဲ႔ အၾကည့္နဲ႔ျပံဳးျပတယ္...။ မင္းက အတန္းျပီးလို႔ ထြက္ထိုင္ေနတာတဲ႔...။ မင္းကိုယ့္ကို တိတ္တဆိတ္ေစာင့္ေန ခဲ့တာမဟုတ္လား..။ ကိုယ္ေမးၾကည့္ခ်င္လို္က္တာ...။ Valentine အထိမ္းအမွတ္နဲ႔မင္းက ကိုယ့္ကို Canteen မွာ အေအးလိုက္တိုက္မယ္တဲ႔...။

ကိုယ္တုိ႔ ေက်ာင္းေရွ့က Canteen မွာအတူတူထိုင္ၾကတယ္..။ ကိုယ့္ကိုဘယ္သူ႔ဆီက လက္ေဆာင္ရျပီးျပီလဲလို႔ မင္းေမးတယ္..။ ကိုယ္ဘယ္သူ႔ဆီကမွ လက္ေဆာင္မရပါဘူး..။ ကိုယ္ဆိုလိုတာ ဘယ္ေယာက်ာၤးေလးဆီကမွ လက္ေဆာင္မရပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေန႔က “တို႔ရဲ႔ခ်စ္သူမ်ားေန႔” ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းေခြထြက္ေတာ့ ကိုယ့္ cousin (ညီမတစ္၀မ္းကြဲ) က မႏၱေလးကပို႔လာလို႔ အဲဒီေခြကိုရထားတယ္လို႔ ေျပာျပီး ကိုယ္အိတ္ထဲက ထုတ္ျပေတာ့... မင္းမ်က္ႏွာ တစ္မ်ိဳးေျပာင္းသြားတယ္..။ မင္းလည္းကိုယ့္ကို အဲဒီေခြေပးဖို႔ ယူလာခဲ႔တာကိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးေနာက္က်မွ မင္းေျပာျပလို႔ ကိုယ္သိလိုက္ရတယ္..။ အိုး...ဘယ္ေလာက္ ႏွေျမာစရာေကာင္းလို္က္တဲ႔ အခြင့္အေရးမ်ိဳးလဲ...။ ကံၾကမၼာက ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို အျမဲတမ္းေတာ့ ဆံုေပးပါရဲ႔ ဒါေပမယ့္ အျမဲလြဲေနတာခ်ည္းပဲ...။


ႏွလံုးသားဒဏ္ခတ္ျခင္း.....

ဘာရယ္မဟုတ္ တစ္ေန႔က်ေတာ့... အင္းလ်ားကန္ေစာင္းဘက္ သြားၾကမယ္ဆုိျပီး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေရာက္သြားခဲ႔တယ္...။ မင္းကို မသြားခင္ မင္းအတန္းတက္ေနလို႔ ၀င္ေျပာ ခဲ့ေသးတယ္..။ အတန္းျပီးရင္လိုက္ခဲ႔ဆိုျပီး...။ ကုိယ္ေတာ့ မင္းကို မလာေတာ့ဘူးရယ္လို႔ မ၀ံ့မရဲ ေမွ်ာ္လင့္မိရင္း ...မင္းတကယ္ ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္..။ သူငယ္ခ်င္းေတြေတာင္ ပါမလာဘူး..။ ေက်ာပိုးအိတ္ေလး တစ္လံုးန႔ဲ Nike ဦးထုပ္ေလး ေစာင္းထားတဲ႔ မင္းကိုၾကည့္ရတာ ၾကည္လင္ေပါ့ပါးေနတာပဲ..။

ကန္ေဘာင္ အုတ္ခံုမွာ ကိုယ္ထုိင္ရင္း မင္းကိုျပံဳးျပလိုက္တယ္..။ မင္းက ကိုယ့္ေဘးနားမွာ ၀င္ထိုင္ျပီး..အိတ္ထဲက မုန္႔ဗူးကိုထုတ္လိုက္ေတာ့ ကေလးေတြစားတဲ႔ ABC မုန္႔ေတြ...။ ကိုယ္...လက္ကမ္းစာေစာင္ေလးေတြကို စကၠဴေလွေလးေခါက္ျပီး ကန္ထဲကို တစ္ခုျပီးတစ္ခုလႊတ္ေတာ့ မင္းလည္းလိုက္လႊတ္တယ္..။ ကိုယ့္နာမည္ကိုလည္း ABC မုန္႔ေတြနဲ႔စီျပီး ကိုက္စားျပတယ္..။ကိုယ္လည္း မင္းနာမည္ကို ျပန္စီ ျပီးကိုက္စား လိုက္တယ္..။ သိပ္ကိုေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ႔ မင္းေပးတဲ႔ အမွတ္တရေန႔ေလးေပါ့..။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္မွာ ဘယ္သူက ဘယ္သူ႔အခ်စ္ဦးလည္း မသိပါ...။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ကိုယ့္ႏွလံုးသားကို ပထမဦးဆံုး လႈပ္ႏိႈးခဲ႔သူကေတာ့ မင္းပါပဲ...။

ကိုယ္ First year တုန္းက ရည္းစားတစ္ေယာက္ထားဖူးတယ္...။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္သူ႔ကို မခ်စ္ဘူး...။ ရည္းစားထားဖူးခ်င္တယ္ဆုိရံုေလး စမ္းသပ္ခဲ႔တာဟာ...တကယ္တမ္း ကိုယ္သိပ္ခ်စ္ရတဲ႔ မင္းနဲ႔က်ေတာ့ အဲဒီ၀ဋ္က ျပန္လည္တာပဲ...။ ကိုယ္မေတြးခဲ႔မိဘူး...။ အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြကို ကိုယ္ေနာင္တရမိတာ တကယ္ပါ..။ ဒါေပမယ့္ အရမ္းကို ေနာက္က်ေနျပီေလ..။ လူတစ္ေယာက္ဟာ ႏွလံုးသားနဲ႔ ခံစားမႈနဲ႔ပါ..။ အရုပ္တစ္ရုပ္လို ကစားမလို႔မရဘူး ဆိုတာ မင္းကို ခ်စ္တတ္တဲ႔ အခ်ိန္ကစျပီး ကိုယ္သေဘာေပါက္ လိုက္ပါတယ္...။

April 3rd '1996 မင္းရဲ႔ 19 ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႔ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပန္းျခံထဲက Maggie မွာလိုက္ေကၽြးတယ္..။ မုန္႔စားျပီး Mini Golf ကြင္းမွာ golf ကစားၾကတယ္..။ ရုိက္ခ်က္မ်ားတဲ႔သူ နဖူးေတာက္ေၾကးနဲ႔ ကစားၾကတယ္..။ ျပီးေတာ့ ကန္ေတာ္ၾကီးအစပ္နားက Bamping Boat စီးၾကတယ္..။ မင္းနဲ႔ မင္းသူငယ္ခ်င္း Sweetie ကတစ္စီး ကို္ယ္နဲ႔ ကိုယ္ cousin ကတစ္စီးစီးၾကတယ္..။ အခ်င္းခ်င္း ၀င္တိုက္ၾက ေရေတြစင္ၾကနဲ႔ ေပ်ာ္စရာေပါ့..။ ဒါေပမယ့္ မင္းခါးမွာခ်ိပ္ထားတဲ႔ walkman ကေရထဲ ျပဳတ္က်သြားခဲ့တယ္..။ ေရကသိပ္မနက္ေပမယ့္ မင္းက ေရမကူးတတ္ဘူး...။ အဲဒီ walkman ေလးကို ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ စိတ္အားထက္သန္စြာနဲ႔ ဆယ္ေပးမယ္ျပင္ေတာ့ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းက လက္ကိုလွမ္းဆြဲထားတယ္..။ ေနာက္ေတာ့ အဲဒီနားက လူတစ္ေယာက္ကိုပဲ ဆင္းဆယ္ခိုင္းလိုက္ရတယ္...။ မင္းေမြးေန႔မွာ ကက္ဆက္ကေလး ပ်က္စီးသြားလို႔ ကိုယ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္ခဲ႔ရတယ္...။


ညမီးအိမ္ရဲ႔က်ိန္စာ....

တစ္ေန႔ေတာ့ ကိုယ့္ဆီဖုန္းလာတယ္..။ မင္းသူငယ္ခ်င္း Sweetie ဆက္တာ..။ မင္းလဲ ေဘးနားမွာ ရွိေနတယ္လို႔ေျပာတယ္..။ ျပီးေတာ့ အငဲရဲ႔ “ညမီးအိမ္” သီခ်င္းဖြင့္ျပတယ္..။ ဘာအဓိပၸါယ္နဲ႔ ဒီသီခ်င္းဖြင့္ျပတယ္ဆုိတာ ကိုယ္ရိပ္မိသလိုေတာ့ရိွေနပါတယ္...။ ဒါေပမယ့္.. မင္းသူငယ္ခ်င္းရဲ႔ အေျပာအဆိုမတတ္မႈတစ္ခုနဲ႔ မိန္းမသိကၡာကို ထိပါးခံရေတာ့... ကိုယ့္ရဲ႔မာနေတြဟာ ကိုယ့္ဘ၀ရဲ႔ အၾကီးမားဆံုးလႊဲေခ်ာ္မႈ ေနာက္ထပ္တစ္ခုကို ေဆာင္က်ဥ္းေပးလို႔လာခဲ့ျပန္ပါတယ္..။ “နင္ ငါ့သူငယ္ခ်င္းက ိုၾကိဳက္ေနတာမဟုတ္လား”တဲ႔...။ တကယ္ေတာ့ မင္းသူငယ္ခ်င္းက ၾကားထဲက ျမွားနတ္ေမာင္လုပ္ခ်င္တာ အေျပာမတတ္ေတာ့ တလြဲေတြျဖစ္ကုန္တာေပါ့...။ ကို္ယ္မင္းကိုခ်စ္တာ အဲဒီမာနေတြထားစရာလိုလား ကို္ယ္မေတြးတတ္ေတာ့ပါဘူး..။ ကိုယ္သိတာ ကိုယ့္ေဒါသေတြ အထြတ္အထိပ္ေရာက္ျပီး မင္းသူငယ္ခ်င္းကို ပက္ခနဲ ျပန္ေျပာလိုက္တာကေတာ့...

“နင္ေသတဲ႔ အထိမွတ္ထား...ငါဆိုတဲ႔သူက ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းကို ရည္းစားျပန္ထားတဲ့ သူမဟုတ္ဘူး...” တဲ႔...။

သြားျပီေပါ့..။ ကို္ယ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ ၾကီးမားတဲ႔ တံတိုင္းတစ္ခုကို မင္းသူငယ္ခ်င္းက စျခားလုိက္
တာလား ? ကုိယ္ကိုယ္တိုင္ပဲ ျခားလိုက္သလား?... မေတြးတတ္ေတာ့ပါ...။

Coward..

Chocolate....ေရ
မင္းရဲ့ဆြဲေဆာင္မႈေတြဆီ
ငါေပ်ာ္၀င္သြားမွာေၾကာက္လို႔
မ်က္လႊဲေတြေအာက္
ပုန္းခိုေနတဲ့ငါ့ကို
သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္လို႔
မထင္လိုက္ပါနဲ႔ေနာ္
သံခ်ပ္ကာ အက်ီၤေအာက္က
ငါ့ႏွလံုးသားကို
ဘယ္သူျမင္ႏိုင္မလဲ
တကယ္ေတာ့ ငါဟာ
အမွန္တရားကိုရင္ဆုိင္ဖို႔
သတၱိမရိွသူတစ္ေယာက္ဆိုတာ
ကိုယ္တိုင္ပဲ သိပါတယ္ကြယ္
တဆိတ္ေလာက္...
ေက်းဇူးျပဳျပီး
ခံစားခ်က္မရိွတဲ့မိန္းမလို႔
မသတ္မွတ္လိုက္ပါနဲ႔ေနာ္.....။ ။


အဲဒီညက ကိုယ့္အိမ္ေရွ့မွာ မင္းတုိ႔ ကားနဲ႔ ေရာက္လာျပီး...မင္းသူငယ္ခ်င္းေတြက ခဲနဲ႔ေပါက္ၾကမယ္ ေတာင္လုပ္ၾကသတဲ႔...။ ကို္ယ္မင္းနဲ႔ ေနာက္တစ္ခ်ိန္ျပန္ေတြ႔မွပဲ မင္းေျပာျပလို႔ သိလိုက္ရတာပါ..။ ျပီးေတာ့ ကိုယ္ဟာ... မင္းႏွလံုးသားကို ႏိုးထေစခဲ့တဲ႔ ပထမဦးဆံုးေသာ မိန္းကေလးဆိုတာကိုလဲ အမွားေပါင္းမ်ားစြာ ေနာင္တေတြ မ်ားစြာကို ျဖတ္သန္းေက်ာ္လြန္ခဲ႔ျပီးမွ မင္း၀န္ခံခဲ့ပါတယ္...။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..ခ်စ္သူရယ္...။ မင္းႏႈတ္က ၀န္ခံမယ့္ ဘယ္လိုစကားလံုးမ်ိဳးကိုမဆုိ နားေထာင္ဖို႔ ဘယ္အခ်ိန္ထိျဖစ္ျဖစ္ ကို္ယ္ ေစာင့္ႏိုင္ပါတယ္...။ ကိုယ္ဟာ... မင္းကို သိပ္ခ်စ္ျမတ္ႏိုးခဲ့ျပီးျပီကိုး...။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ရွည္ၾကီးက ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို အလိုအေလ်ာက္ ေ၀းကြာေစခဲ့ျပန္တယ္...။ မင္းက အခုေမာ္ဒယ္ရိႈးတစ္ခုမွာ ကေခ်သည္လုပ္ေနတာတဲ့...။ ျပီးေတာ့ ေမာ္ဒယ္ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္နဲ႔လည္းညိွေနတယ္လို႔ေျပာတယ္..။ ကိုယ္ေျပာလိုက္မတဲ႔ စကားတစ္ခြန္းဟာ... မင္းကို တျခားတစ္ေယာက္ဆီ ေရာက္သြားေအာင္တြန္းပို႔လိုက္တဲ႔ စကားမွန္းကိုယ္သိခဲ့ရင္ ေျပာခဲ့မိမွာမဟုတ္ဘူး..။ ကို္ယ္သိလိုက္ပါျပီ..။ ကို္ယ္အၾကီးအက်ယ္ ၀ဋ္လည္ေနျပီဆုိတာေလ...။

ေက်ာင္းပိတ္ရက္ရွည္ၾကီးထဲက တစ္ညေနမွာေတာ့ ထူးထူးဆန္းဆန္း ကိုယ့္ဆီကို မင္းကားနဲ႔ေရာက္လာတယ္..။ အက ကသူငယ္ခ်င္းေတြလည္းပါတယ္..။ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းေတြကို အကုန္ျပန္လႊတ္ျပီး ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းဆီသြားမယ္ဆိုျပီး ကို္ယ္ေတာင္ အိမ္ေနရင္းတီရွပ္နဲ႔ ေရွာ့ပင္နဲ႔ လိုက္သြားရတယ္..။ ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းကို မေတြ႔တာၾကာလို႔ အေရးတၾကီး သြားလည္ၾကမယ္တဲ႔..။ သူငယ္ခ်င္းေရာက္ေတာ့ အိမ္မွာမရိွဘူး..။ ေတာင္ဥကၠလာ အိမ္ေရာက္ေနတယ္ဆိုလို႔ လိုက္သြားၾကျပန္တယ္..။ အဲဒီတုန္းက ဘာအဓိပၸါယ္မွမရိွ လိုက္သြားၾကတယ္..။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ ကားေလွ်ာက္စီးေနၾကသလိုပဲ ျဖစ္သြားခဲ့တယ္..။ ကို္ယ္တို႔ အိမ္လည္းရွာမေတြ႔ခဲ့ၾကပါဘူး..။ အဲဒီလို ကားအတူေလွ်ာက္စီးဖို႔မ်ား မင္းတမင္ၾကံစည္ခဲ့ေလသလား... ကိုယ္နည္းနည္းကေလးမွ သံသယမ၀င္ခဲ့မိပါ..။ မင္းနဲ႔အတူ ကားေလွ်ာက္စီးရတာကိုပဲ ေက်နပ္ေနမိတယ္..။ “ ကိုယ္ ဒီကေနေမာင္းရင္း ပဲခူးေရာက္သြားရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ” လို႔ မင္းက ကိုယ့္ကို ေၾကာက္မလားထင္ျပီး ေျခာက္ေတာ့ (ညကလဲေမွာင္စျပဳေနျပီ) “ဘာမွ လာမရႊီးနဲ႔...ဒီလမ္းနဲ႔ ပဲခူးက တျခားစီပါေနာ္”....။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ကို္ယ္တို႔ မင္းေကာင္မေလးအေၾကာင္းကို နည္းနည္းကေလးမွမေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကပါ...။


ေနာက္ထပ္ဆံုဆည္းမႈတစ္ခုနဲ႔ ႏွလံုးသားကြဲအက္ည

တစ္ႏွစ္္ေလာက္ၾကာသြားျပီးတဲ႔ေနာက္ ကို္ယ္တို႔ရဲ႔ ဒုတိယဆံုဆည္းမႈက အမွတ္မထင္ မႏၱေလးမွာျဖစ္ခဲ့တယ္..။ ကိုယ္မန္းမွာ Fashion Shop သြားဖြင့္ရင္း ကုိယ့္၀မ္းကြဲညီမအိမ္မွာေနေနတာ...။ အဲဒီညက နက္ျပာေရာင္ေကာင္းကင္ေနာက္ခံနဲ႔ ၾကယ္ေတြစံုတဲ႔ ညတစ္ညေပါ့...။ ကိုယ့္အခန္း ျပဴတင္းေပါက္ကေန လေရာင္ ၾကယ္ေရာင္ေတြကို လြမ္းလြမ္းေဆြးေဆြးခံယူရင္း... ကိုမ်ိဳးေက်ာ့ရဲ႔ “ေက်နပ္ဆဲပါ” ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းေလးကို နားေထာင္ေနခဲ့တယ္...။ ည 10:30 ေနျပီ..။ လွပတဲ႔ ညရဲ႔အလွကို လက္လႊတ္သြားမွာစိုးလို႔ ကိုယ္အိပ္မေပ်ာ္ေအာင္ သီခ်င္းနားေထာင္ေနမိတာဟာ... မင္းဆီက ဖုန္းလာလိမ့္မယ္လို႔ ကုိယ့္ရဲ႔ Angel ေလးကမ်ား တိတ္တိတ္ကေလး အိပ္မေပ်ာ္ေအာင္ ႏိုးေဆာ္ေနခဲ့ေလသလား...။ ေခါင္းရင္းဆီက ဖုန္းသံျမည္လို႔ ေကာက္ကိုင္လိုက္တာ တဘက္က အသံရွင္က အမွတ္မထင္ မင္းျဖစ္ေနခဲ့လို႔ စကၠန္႔အနည္းငယ္မွ် ကိုယ္အ့ံအားသင့္ျပီး ၾကက္သီးထသြားခဲ့ရတယ္...။ မင္းလဲ ကိုယ့္အသံကိုၾကားေတာ့ မင္းကုိယ္မင္း မယံုသလို ျဖစ္သြားခဲ့တယ္တဲ့..။ မင္းက ကို္ယ့္ညီမ၀မ္းကြဲဆီက ဖုန္းနံပါတ္ရထားဖူးလို႔ မန္းေရာက္တုန္း ဆက္လိုက္တာတဲ႔..။ ကိုယ္နဲ႔ဆံုလိမ့္မယ္လို႔ မင္းဘယ္ထင္ထားခဲ့မလဲ...။

ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ဖုန္းေျပာၾကတာ အၾကာၾကီးပဲ...မိုးလင္းခါနီးထိပဲ...။ ႏွစ္ေပါင္းေျမာက္ျမားစြာ ကြဲကြာသြားခဲ့ၾကသလား ေအာက္ေမ့ရတယ္..။ ဟိုးအရင္က မပြင့္လင္းခဲ့ၾကတဲ႔ အမွားေတြ... မာနထားခဲ့ၾကတာေတြ ေက်ာင္းတုန္းက အေၾကာင္းေတြကို အလြမ္းေျပျပန္ေျပာၾကရင္း... မင္းက မင္းေကာင္မေလးနဲ႔ အဆင္မေျပတဲ႔ အေၾကာင္းတခိ်ဳ႔ကို ရင္ဖြင့္ခဲ့တယ္..။ ကိုယ့္မွာ နားေထာင္ႏိုင္တဲ႔ စြမ္းအားရိွတယ္လို႔မ်ား မင္းယံုယံုၾကည္ၾကည္ရိွေနခဲ့လို႔လား...။ မင္းကိုယ့္ ကို ဟုိးးးး ငယ္ငယ္ကတည္းက ေပါင္းလာတဲ့ ငယ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လိုပဲ... အေသးစိတ္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း..ေျပာျပခဲ႔တယ္..။ ကိုယ့္ကိုလဲ အျပစ္တင္တဲ႔ ေလသံနဲ႔ “ညိဳ..သာမာနၾကီးျပီး ပဲမမ်ားခဲ့ရင္ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ခုလိုေတာင္ ျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး”တဲ႔...။ “ဘယ္ေလာက္လဲ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလိုက္မလဲ” တဲ႔...။ ဘယ္သူကမွ ကိုယ့္အနာဂတ္ကို ၾကိဳမျမင္ႏို္င္ၾကပါဘူး..။ ကိုယ္သေဘာေပါက္ပါတယ္..။ မင္းဆိုလိုတာ မင္းလည္းသိပ္ခ်စ္တဲ႔ ကို္ယ္တုိ႔ ခ်င္း ခ်စ္သူျဖစ္ခဲ့ၾကရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲလို႔ မင္း ေနာင္တ မခ်င့္မရဲရရင္ တမ္းတေနမိတာပါ...။ မင္းျဖစ္ခ်င္သလို ဘာမွ ျဖစ္မလာႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ..။ ကိုယ့္ကိုအရြဲ႔တုိက္ခ်င္စိတ္ တစ္ခုတည္းနဲ႔ မင္းကိုယ္မင္းအလို လိုက္ျပီး ေကာင္မေလးနဲ႔ ျဖစ္ခဲ့သမွ် အေၾကာင္းေတြဟာ...ဘယ္ေတာ့မွ ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္ လို႔မရေတာ့တဲ့ မင္းဘ၀ရဲ႔ သမိုင္းတစ္ရပ္ျဖစ္ခဲ့ျပီေလ...။ မင္းမွာ ေနာင္တေတြကလြဲျပီး ဘာမွ မရႏုိင္ေတာ့ဘူး...။ ဘာသာေရးမွာ strong သိပ္ျဖစ္တဲ႔မင္းက “ကိုယ္စိုက္ျပီးတဲ႔ အပင္ကိုယ္ျပန္ရိတ္သိမ္းရမယ္..” ဆိုတဲ႔စကားကို လက္ကိုင္စြဲသူမို႔ မင္းခရီးကို မင္းဆက္ေလွ်ာက္ရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ မင္းစိတ္အားငယ္ေနတာလား... ဘာေၾကာင့္ကိုယ့္ကို အိတ္သြန္ဖာေမွာက္လာျပီး ရင္ဖြင့္ေနပါလိမ့္...။

“အရမ္းေနာက္က်မွန္းကိုယ္သိပါတယ္... ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ညိဳ႔ကိုပြင့္လင္းခ်င္တယ္....ကိုယ္အရင္ကလို မျဖစ္ခ်င္ေတာ့ဘူး...ဒါေၾကာင့္ ညိဳ႔ကို ကို္ယ့္အေၾကာင္းေတြ အကုန္ေျပာျပတာပါ” တတ္လည္း တတ္ႏိုင္ပါတယ္...။ မင္းဟာ...ကို္ယ့္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးမႈအျပင္ နာက်င္ေၾကကြဲစရာေတြလည္း သယ္ေဆာင္လာတတ္ေသးတယ္ေနာ္...။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းရင္ဖြင့္ခဲ႔ရလို႔ ရင္ထဲေပါ့သြားမယ္ဆိုရင္ေတာင္ ကုိယ္မွ်ေ၀ခံစားရက်ိဳးနပ္သြားပါျပီ ..။ အဲဒီညက ကိုယ့္ႏွလံုးသားေတြ အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာ ကြဲေၾက သြားခဲ့ရင္ေတာင္မွ...ကိုယ့္မ်က္ရည္ကို မင္းဘယ္ေတာ့မွမျမင္ေစရဘူး...။ Anyway ကိုယ့္သမိုင္းေၾကာင္းမွာ မင္း ပါ၀င္ပတ္သက္ခဲ႔ရလို႔ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့ေပ်ာက္လို႔မရေတာ့တဲ႔ အမွတ္တရ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ အျဖစ္ကို္ယ္ေရးသား မွတ္တမ္းတင္ေနဦးမွာပါ...။

ေနာက္ေန႔ မနက္ မင္းတည္းတဲ့ ဟုိတယ္မွာ ကိုယ္မင္းနဲ႔အတူ မနက္စာစားခဲ့တယ္။ ကိုယ့္ကို ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ေပးေနတဲ႔ မင္းကို ကိုယ္ၾကည့္ေနမိတယ္ ..။ မင္းဆီက ဒီလို ၾကင္နာမႈမ်ိဳး ကိုယ္တစ္ခါမွ မရခဲ့ဖူးတာ ေသခ်ာပါတယ္...။ နက္ျပာေရာင္ Nike ဦးထုပ္ကို ခုိက္ငိုက္ငိုက္ေစာင္းထားရင္ ေကာ္ဖီေသာက္ေနတဲ႔ ကိုယ့္္ကို စိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ မ်က္၀န္းေတြက ဟုိးတုန္းကလို ေတာက္ပဆဲ ဆြဲေဆာင္မႈရိွေနဆဲပါပဲ...။ “ဘာၾကည့္တာလဲ” မင္းအၾကည့္ေတြကို ကုိယ္ခုထိခံႏိုင္ရည္ မရိွေသးဘူး...။ “ၾကည့္လို႔ ေကာင္းလို႔ ....ညိဳအဲဒီလိုရွက္ျပီးျပံဳးလိုက္တာ အရမ္းလွတယ္....ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းတုန္းက အခ်ိန္ေတြကို အမွတ္ရေစတယ္.”..တဲ႔။ ခုခ်ိန္ ကိုယ္တို႔ဟာ ...သူငယ္ခ်င္းေတြပဲေနာ္...။ မင္းနဲ႔ ကိုယ္ၾကားမွာ မင္းေဆာက္ခဲ့တဲ့ တံတိုင္းေရာ... ကိုယ္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ တံတိုင္းေရာ ထူထည္းျမင့္မားစြာ ျခားေနျပီပဲ.....။

မင္းရန္ကုန္ျပန္ခါနီး ဖုန္းဆက္ေတာ့ ကိုယ္...မင္းနဲ႔သြားမေတြ႔ႏိုင္ခဲ့ဘူး...။ ကိုယ္ဗိုက္ေတြ အရမ္းေအာင့္ေနလို႔ ဖုန္းနဲ႔ပဲ..ႏႈတ္ဆက္ခဲ့လိုက္ရတယ္..။

“ညိဳ ...က်န္းမာေရးကို ဂရုစိုက္ေနာ္...မေပါ့နဲ႔ ခုလို ခဏခဏ ဗိုက္ေအာင့္တတ္လား ”

“ကို္ယ္စိတ္ပူလုိက္တာ....”

“ ညိဳေပးတဲ့ Selection ေခြကနားေထာင္လို႔ အရမ္းေကာင္းတယ္သိလား... မဆိုးဘူး DJ လုပ္လို႔ရတယ္...”

“ကိုယ့္ဆီမလာေတာ့နဲ႔ နားနားေနေန အိပ္လိုက္ေတာ့ေနာ္... ရန္ကုန္ေရာက္ရင္ ကိုယ္ခ်က္ခ်င္း
ဖုန္းဆက္လိုက္မယ္ OK!

လူတိုင္းလူတိုင္း သူတို႔သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ့ ခ်စ္သူအတြက္ ႏွလံုသားရဲ့ေစခိုင္းခ်က္တစ္ခုနဲ႔ ဦးေႏွာက္က အျမဲလို အႏုပညေျမာက္တဲ႔ အရာေတြကို သူ႔အလိုလိ္ု ဖန္တီးႏိုင္စြမ္းၾကတာဟာ...အတိတ္ကပါရမီေၾကာင့္လား... ဗီဇပါလာတာလား..ဒါမွမဟုတ္.....။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ဂီတဘက္မွာ ပါရမီပါၾကတာခ်င္းတူၾကတယ္..။ မင္းကေတာ့ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို တီးတတ္ဆိုတတ္ရေအာင္ Church မွာ ငယ္ငယ္ကတည္းက အေလ့အက်င့္ရိွခဲ့သလို...ကိုယ္ကေတာ့ မင္းလိုစင္ေပၚတက္မဆိုဖူးေပမယ့္ စည္းခ်က္က်က်နဲ႔ မင္းတီးတဲ့ဂီတာနဲ႔ အတူလိုက္ဆိုႏိုင္ခဲ့ပါတယ္...။ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္မေရးတတ္ေပမယ့္ ၀တၳဳတိုေလးေတြကို ေရးရတာ ႏွစ္သက္တဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ဆန္႔က်င္စြာ...မင္းကေတာ့ စာဖတ္ပ်င္းသူတစ္ေယာက္တဲ့ေလ...။ လက္ေရးလွလွေလးေတြကို ၾကိဳက္ျပီး စုေဆာင္းတတ္တဲ႔ကိုယ္နဲ႔ မင္းလို လက္ေရးခပ္ေသာ့ေသာ့နဲ႔ သူကိုေတာ့ ခ်စ္ခဲ့မိသတဲ့...။

ရန္ကုန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း မင္းဖုန္းဆက္လာတယ္..။ ကိုယ္တို႔ဖုန္းေျပာေနတုန္း... ကိုယ္နဲ႔အတူ ဆိုင္လာဖြင့္တဲ႔ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းကေဘးနားက လာစေနေတာ့ (ေက်ာင္းတုန္းကမင္းနဲ႔လဲသိတဲ့သူငယ္ခ်င္း) “အဲဒီလို ၀င္မေနာက္နဲ႔ ကိုယ္မၾကိဳက္ဘူး... ညိဳနဲ႔စကားေျပာခ်င္လို႔ လမ္းထိပ္ကေန ကိုယ္ဆက္လာခဲ့တာ ...ေက်ာင္းတုန္းကလို အေလးအနက္မထားပဲ ကိုယ့္ကိုအရူးလုပ္ေနတာလား ဒါပဲ ကိုယ္ဖုန္းခ်လိုက္ေတာ့မယ္..” ...ေက်ာင္းတုန္းကလို အေလးအနက္မထားတာတဲ့...။ ကိုယ္မင္းနဲ႔ပတ္သက္လာရင္ အျမဲတမ္းအေလးနက္ ထားပါတယ္..။ ကိုယ့္ရဲ႔ အျပဳအမူအေျပာအဆိုေတြၾကည့္တာနဲ႔ မင္းအဲလို မဆံုးျဖတ္သင့္ဘူး..။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္မင္းကို အျပစ္မတင္ပါဘူး..။ မင္းဘက္က ဒီလိုထင္ျမင္ခြင့္ရိွတာပဲေလ..။ ကိုယ္ကသာ မပြင့္လင္းခဲ့တာပါ....။ ကိုယ္ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ေတာ့ မင္းနဲ႔ ေကာ္ဖီဆိုင္တစ္ခုမွာ ဆံုျဖစ္ေသးတယ္...။ မင္းေကာင္မေလးနဲ႔ အဆင္ေမေျပတဲ့ အေၾကာင္းေတြကို ရင္ဖြင့္တာပါ..။ မင္းရင္ထဲ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲစရာေတြ နာက်ည္းမုန္းတီးစရာေတြ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးစရာေတြ အကုန္အကုန္ ကိုယ္လက္ခံနားေထာင္ေပးႏိုင္ပါတယ္..။ မွ်ေ၀ခံစားေပးႏုိင္ပါတယ္..။ ကံၾကမၼာက ကိုယ့္ကိုေစခိုင္းခဲ့ျပီးျပီပဲ..။ မင္းကိုခ်စ္တဲ႔ အခ်စ္ေတြက ခုခ်ိန္မွာ တိတ္တိတ္ကေလး သိမ္းဆည္းထားဖို႔ပဲေလ..။ တစ္သက္လံုးျဖစ္သြားမယ္ဆိုရင္လည္း.. ကိုယ္ေက်နပ္ပါတယ္..။ မင္းရဲ့စိတ္ခ်မ္းသာမႈအတြက္ ကိုယ္ဘာမဆိုလုပ္ေပးႏိုင္တယ္..။ အခြင့္ရိွခဲ့မယ္ဆိုရင္ေပါ့...။

မႏၱေလးမွာ ကိုယ္တို႔ ညလံုးေပါက္ ဖုန္းေျပာခဲ့ၾကတဲ့ အေၾကာင္းေတြဆီကိုယ္ျပန္ေတြးမိတယ္..။ မေတြ႔ရတဲ႔ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္အတြင္း မင္းအျဖစ္အပ်က္ေတြကို ေဖာက္သည္ခ်ေနခဲ့တာပါ...။ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ ဘာမွ ေထြေထြထူးထူး..မျဖစ္ပ်က္ခဲ့ပါဘူး...။ “Chocolate” ဆိုတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ကိုယ့္ဘ၀ေလးထဲကို ၀င္လာခဲ့ဖူးတယ္ ဆုိတဲ႔ အျဖစ္ပ်က္ေလးကိုပဲ အမွတ္တရလြမ္းဆြတ္ရင္း အခ်ိန္ေတြကို ျဖတ္သန္းလာခဲ့ရတာပါ..။ “ညိဳ႔ကို တစ္ခုေလာက္ေမးခ်င္တယ္...အမွန္တိုင္းေျဖမလား” တဲ႔...။ မင္းေလသံေတြက ၾကည္လင္ျပတ္သားေနတယ္...။ ရင္ခုန္သံတခ်ိဳ႔ကိုေတာင္ ကုိယ္ကူးစက္ၾကားေနရသလိုပဲ..။

“ညိဳ...ညိဳ ကိုယ့္ကိုခ်စ္ခဲ့ဖူးသလား? အဲဒါကို ကိုယ္အရမ္းသိခ်င္ေနတယ္...ေျဖေပးပါေနာ္” ဘုရားေရ!!!

မင္းဘာေတြလာေမးေနတာလဲ.. ဒီခ်ိန္မွာ မင္းဒါေတြသိဖို႔လိုသလား.... ျပီးေတာ့ မင္းမွာေကာင္မေလးနဲ႔ေလ..။ ကိုယ္အၾကာၾကီး...ႏႈတ္ဆိတ္သြားခဲ့ေပမယ့္... မင္းကစကားျပန္စေပးခဲ့တယ္...။

“ ကိုယ့္ဘ၀မွာေလ...အခ်စ္ဆိုတဲ႔ အရာကိုစျပီး သိေစခဲ့တာ ညိဳတစ္ေယာက္တည္းပဲ...အဲဒါညိဳသိလား...”...တဲ့။ ကိုယ္ဟာမင္းရဲ့ အခ်စ္ဦးျဖစ္ခဲ့ဖူးသတဲ့..။


ကို္ယ္ဘာျပန္ေျပာရမလဲ... ခုခ်ိန္က်မွ မင္းဘာေတြလာေမးေနတာလဲ... ေကာင္းမေလးနဲ႔ မင္း ေနာင္တရျပီ လို႔ေတာ့ မင္းမ၀န္ခံပါနဲ႔...။ မင္းသူ႔ကို သိပ္ခ်စ္တာပဲဆို...။ ကိုယ့္ရင္ဘတ္ကို ျမွားအစင္းေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာပစ္ခြင္းခံျပီး.. ကုိယ္နားေထာင္ေနခဲ့တာ...ဒီေမးခြန္းေတြကို ေျဖရဖို႔တဲ႔လား...။ ခၽြန္ထက္တဲ႔ ဓါးသြားနဲ႔ပါ မင္းကိုယ့္ကိုထုိးသတ္ေနတာလား...။ ကိုယ့္ႏွလံုးသားဒဏ္ရာ က်က္မယ့္ေန႔ဆိုတာေတာင္ ေရာက္လာပါဦးမလားလို႔ ကိုယ္ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနခဲ့တာ ခုေတာ့..မင္းကထပ္ျပီး နာက်င္ေစခဲ့ျပန္ျပီ..။


မွ်ေ၀ခံစားခြင့္

ရိႈးပြဲတစ္ခုမွာ မင္းကရင္ မေတာ္တဆ ခါးေၾကာညွပ္သြားလို႔ မင္းေဆးရံုတက္လိုက္ရတယ္..။ ကိုယ္ျဖင့္ စိုးရိမ္လိုက္တာ...မင္းလမ္းလည္းေကာင္းေကာင္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ခဲ့ဘူး..။ ကုတင္ေပၚမွာ သဲအိတ္ေတြနဲ႔ ဆြဲထားခံရတယ္..။ ေဆးရံုမွာ တစ္ပတ္ေလာက္လဲွေနခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္မွာတေနကုန္ မင္းအနားမွာ ရိွေနတတ္ခဲ့တာလည္း ကိုယ္ပဲျဖစ္ေနျပန္သတဲ့...။ ဘယ္သူမဆို ေနမေကာင္းျဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွာ အားငယ္စိတ္၀င္ၾကမွာပဲ..။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ကေတာ့ အားေပးစကား ေျပာတဲ႔သူ...ျပဳစုယုယတဲ့သူအျဖစ္ မင္းအနားမွာရိွေနခဲ့တယ္..။ တကယ္ဆို မင္းေကာင္မေလးလုပ္ရမယ့္ အလုပ္ေတြေလ...။ ကိုယ္ကသာ မေနႏုိင္မထိုင္ႏိုင္ မုိးလင္းမိုးခ်ဳပ္ရိွေနခဲ့တာဟာ... ကို္ယ့္ကိုယ္ကိုပဲခ်စ္လို႔လား မင္းကိုပဲခ်စ္ေနလို႔လား မေ၀ခြဲႏိုင္ေတာ့ပါဘူး...။ “ညိဳ...ပင္ပန္းပါတယ္..ဘာလို႔ေန႔တုိင္းလာရတာလဲ..” အဲဒီလိုမေမးပါနဲ႔ ကိုယ္မင္းကို ဒီခိ်န္ေလးပဲ ျပဳစုခြင့္ရတာပါ..။ တေနကုန္ကုတင္ေပၚအိပ္ရတာ ေညာင္းလဲေညာင္း သဲအိတ္ေတြရဲ႔အေလးခ်ိန္နဲ႔အေၾကာေတြ တင္းျပီး နာေနတဲ့မင္းေျခသလံုးေတြကို ႏွိပ္ေပး...မင္းထမင္းစားရင္ သဲအိတ္ေတြျဖဳတ္ေပး... ေရခ်ိဳးျပီးရင္ ဆံပင္ေတြျဖီးေပးစတဲ႔...ေ၀ယ်ာ၀ိစၥေတြကိုလုပ္ေပးခဲ့ရလို႔ ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ၾကည္ႏူး၀မ္းသာလိုက္သလဲ..။ တကယ္ပါ...။ “ ညိဳကိုယ့္အေပၚသိပ္ေကာင္းခဲ့တယ္...ညိဳ ကိုယ့္ကို စိတ္မနာဘူးလားဟင္...ကိုယ့္အတြက္နဲ႔ ညိဳခံစားခဲ့ရတာမ်ားေနျပီ” ကိုယ့္လက္ကို ဆုတ္ကိုင္ရင္း မင္းညည္းတြားခဲ့တာ...။ မင္းကိုခ်စ္တာ ရယူလိုခြင့္ရခ်င္တာမွမဟုတ္ဘဲ...။ မင္ေဆးရံုကဆင္းေတာ့ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ကားေမာင္းပို႔ခြင့္ရခဲ့တယ္... း)

ေနေကာင္းျပီး သိပ္မၾကာမွာပဲ Valley Ball သြားပုတ္လို႔ ခုန္ရင္းျပန္အက်မွာေျခေခါက္သြားလို႔တဲ့ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ျဖစ္ခဲ့ရေသးတယ္..။ အဲဒါ ကိုယ္တို႔လမ္းထိပ္က ေဆးခန္းမွာျပလိုက္ရတယ္..။ မင္းဦးေလးနဲ႔ ကိုယ္မင္းကိုတြဲျပီး ဓါတ္မွန္အရင္ရိုက္တယ္..။ ဆရာ၀န္ျပေတာ့ အရြတ္ေရာင္သြားတာတဲ့...။ ေဆးလိမ္းျပီး ပတ္တီးစီးေပးလိုက္တယ္..။
“ ေက်းဇူးပဲ..ညိဳ...ကိုယ္ေနမေကာင္းျဖစ္တိုင္း ညိဳအျမဲေရာက္လာတတ္တယ္ေနာ္..”

မင္းအိမ္ကို ကိုယ့္ေန႔တုိင္းလိုလိုေရာက္ျဖစ္ခဲ့တယ္..။


“ၾကည့္စမ္း...ရွင့္ေျခေထာက္ေတြေရာင္ေနတုန္းပဲ..ဖိၾကည့္မယ္ေနာ္”

မင္းရဲ့ညာဘက္ေျဖဖမိုးေဖာင္းေဖာင္းကိုလက္ေခ်ာင္းေလးနဲ႔ဖိၾကည့္ေတာ့.....

“ နာတယ္...ညိဳရဲ႔ ဖိစရာလား”

“ ညိဳက မနာေတာ့ဘူးထင္လို႔ ဖိၾကည့္တာပါ...ေရာ့ဒီမွာ ညိဳ ရွင့္အတြက္ မုန္႔ေတြ၀ယ္လာတယ္.. TV ေရွ့မွာ ဇိမ္နဲ႔ထိုင္စား ဟုတ္ျပီလား... ညိဳ ျပန္ေတာ့မယ္... ရွင့္ကို မုန္႔ေၾကြးခ်င္လို႔လာခဲ့တာ...”

Christmas မတိုင္ခင္ ေန႔ရက္ေတြထဲက တစ္ရက္မွာ ကိုယ္တို႔ ေထာက္ၾကံ့ဘက္ ကားေလွ်ာက္ေမာင္းျဖစ္ၾကေသးတယ္..။ Sun Set အတူၾကည့္ျပီး ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြေျပာၾကနဲ႔ေပါ့..။ Christmas ေရာက္ေတာ့လည္းမင္းအိမ္ကိုေရာက္ျဖစ္ေသးတယ္..။ မင္းရယ္ ကိုယ္ရယ္ မင္း cousin ႏွစ္ေယာက္ရယ္ အမွတ္တရဓါတ္ပံုအတူရိုက္ျဖစ္ခဲ့ၾကေသးတယ္...။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းဘာရယ္ေၾကာင့္မသိ ကိုယ္တို႔မေတြ႔ျဖစ္ၾကေတာ့ဘူး..။ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီပါပဲ..။ ဒါေပမယ့္ ကို္ယ္မွတ္မေနတာတစ္ခုကေတာ့ July လမိုးေတြ သည္းၾကီးမဲၾကီးရြာတဲ့ ေန႔တစ္ခုမွာေပါ့..။ ဘာရယ္ေၾကာင့္မသိ မင္းရဲ့ ဆက္ဆံမႈေတြ စိမ္းေနသလိုပဲ..။ ဟုတ္တယ္ ကိုယ္ဟာ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္ျပီးကိုယ့္စိတ္ကို အလိုလိုက္တဲ့သူ..။ ျဖစ္သင့္တာ မျဖစ္သင့္တာကို မစဥ္းစာမဆင္ျခင္တဲ့သူပါ..။ မျဖစ္ႏိုင္တာကိုဇြတ္တိုးခ်င္တဲ့သူပါ..။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္အေ၀း တစ္ေနရာဆီမွာပဲ ရိွသင့္ပါတယ္..။

အဲဒီေန႔ကစျပီး ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္အဆက္အသြယ္မရိွၾကတာ အၾကာၾကီးပဲ..။ သံုးႏွစ္နီးပါးပါပဲ..။ မင္းလည္းဖုန္းမဆက္ဘူး...ကိုယ္လည္းဖုန္းမဆက္ဘူး...(ေတာ္ေတာ္ေနႏိုင္ခဲ့ၾကတာပါ) ...။ မင္းကိုအလုပ္လုပ္ရင္ ၾကိဳးစားေမ့ေပ်ာက္ပစ္ခဲ့တယ္..။ မင္းသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔စုျပီး series တစ္ေခြထုတ္မယ္လို႔ေတာ့ ၾကားတယ္..။ ေခြထြက္ေတာ့ ကိုယ္အလုပ္လုပ္တဲ႔ေနရာ အထိေတာင္ မင္းလက္ေဆာင္ေပးဖို႔ လာရွာေသးတယ္တဲ့..။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ဘုရားသခင္က ဆံုခြင့္မေပးေသးတာပါ..။ တစ္ခါတုန္းက ကိုယ္တို႔သူငယ္ခ်င္းတစ္စု ကားနဲ႔ မင္း ဂီတာသြားယူဖုိ႔ ဟုိးး ျမိဳ႔ျပင္ဘက္ကို တေပ်ာ္တပါးၾက္ီး သြားခဲ့ေသးတယ္ေလ... ။ အဲဒီမင္းရဲ႔ ဂီတာနဲ႔ ကိုယ့္ကို “မ်က္၀န္း” သီခ်င္းဆိုျပခဲ့ဖူးတာေတြဟာ...ေမ႔ေပ်ာက္ပစ္လုိ႔မရတဲ့ မင္းေပးခဲ့တဲ့ အမွတ္တရေတြပဲ..။ အေဖမရိွေတာ့တဲ့ကိုယ့္ကို “အေဖ” သီခ်င္းဆိုျပေတာ့ ကိုယ့္မ်က္ရည္လည္ခဲ့ရေသးတယ္..။


ဆံုဆည္းမႈေနာက္တစ္ခုနဲ႔ ခ်စ္သူရဲ့ဘ၀သစ္

သံုးႏွစ္ေက်ာ္ၾကာျမွင့္ျပီးတဲ့ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ေနာက္ထပ္ဆံုဆည္းမႈတစ္ခုေတာ့ ကိုယ္တို႔ ေက်ာင္းတုန္းကမင္းတုိ႔ေဘာလံုးသြားကန္တဲ့ ကြင္းေရွ့ကလမ္ေလးမွာတဲ့..။ မင္းကားေဘးနားကျဖတ္သြားေတာ့ ကိုယ္ေတာင္လမ္းေဘး ဆင္းလို္က္ေသးတယ္ မင္းမွန္းမသိလိုက္ဘူး..။ ညေနက်ေတာ့ မင္းဖုန္းဆက္လာတယ္...။ “ညိဳလား...မွတ္မိလားခုဘယ္သူလဲ” အိုး...ဘုရားေရ ဒါမင္းအသံပဲ...။ ကိုယ္ဘာေၾကာင့္ မမွတ္မိရမွာလဲ..။ ျပီးေတာ့ ကိုယ့္ကို ညိဳလို႔ေခၚတာ မင္းတစ္ေယာက္ပဲရိွတာေလ..။ “ရွင့္အသံမ်ား ေခြးခ်ီသြားေတာင္မွတ္မိတယ္” (အဲလို ႏူးညံ့တာ အသံုးအႏွဳန္းေတြက) “ညိဳဟာေလ...ဘယ္ေတာ့မွကိုယ့္ကို အေကာင္းမေျပာဘူး.. ေန႔လည္က ညိဳေက်ာင္းသြားေသးလား..” “ဘယ္ေက်ာင္းလဲ ...ေၾသာ္သိျပီ ဟုတ္တယ္ သြားခဲ့တယ္..ဘာျဖစ္လို႔လဲ” “ဟာ...ကိုယ့္ကို တကယ္မေတြ႔ဘူးလား ေန႔လည္က ကိုယ့္ကားနဲ႔ညိဳနဲ႔ ပြတ္မလိုေတာင္ျဖစ္သြားတာေလ...” “အဲဒါ ရွင္လား ဘာလို႔လွမ္းမေခၚလိုက္တာလဲ ” “ကိုယ္လည္းမေသခ်ာလို႔ မေခၚလိုက္တာ ေတာ္ၾကာေခၚလိုက္ေတာ့မွ မဟုတ္ဘူးဆုိ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ညိဳကေျပာလို႔ရတာမဟုတ္ဘူး.. ေက်ာင္းတုန္းက အက်င့္ေတြကိုေၾကာက္တယ္..။ ညိဳက တခါတေလ ရွင့္ကိုမသိဘူ လူမွားေနျပီလို႔ ေျပာလုိက္မွာကို ကိုယ္မခံခ်င္တာ” မင္းလည္းဘာထူးေသးလည္း ေက်ာင္းတုန္းကလို စြာေနေသးတာပါပဲ.. Chocolate ရယ္...။ “ညိဳ ဘယ္ေန႔ေတြအားလဲ ကိုယ္တို႔တစ္ေန႔ ဆံုၾကရေအာင္ေလ... မေတြ႔တာလဲၾကာျပီ...” ကိုယ္တို႔ ႏွစ္ေယာကျ္ပန္လည္ ဆံုဆည္းမႈေတြျဖစ္တိုင္း ျဖစ္တုိင္း ၾကက္သီးေမႊးညင္းေလးေတြ ထသြားတတ္တယ္လို႔ မင္းေျပာဖူးတယ္..။ Cafe Shop တစ္ခုမွာ ကိုယ္နဲ႔မင္း ျပန္ဆံုခဲ့ၾကတယ္..။ မင္းအေျပာအဆုိ အေနအထိုင္ ေတာ္ေတာ္ေျပာင္းသြားတယ္..။ လူၾကီးဆန္လာတယ္..။ အထူးသျဖင့္ မင္းအေတြးအေခၚေတြ ရင့္က်က္လာတယ္..။ မင္းဆက္ဆံရတဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္နယ္ပယ္ ေျပာင္းသြားတာလည္းပါတာေပါ့..။ မင္းကိုခုလိုျပန္ေတြ႔ခြင့္ ရလိမ့္မယ္လို႔ ကို္ယ္္မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ဘူး...။ ေကာင္မေလးနဲ႔မင္းဘ၀က္ို အဆံုးသတ္လိုက္ျပီပဲ ကိုယ္မွတ္တာ.. ခုေတာ့မင္းတုိ႔ကပ်က္သြားျပီတဲ့..။

ကြန္ပ်ဴတာဘက္ကိုိ အခ်ိန္ႏွစ္ထားတာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ရိွေတာ့မယ္တဲ့..။ အေဖက မင္းဘ၀ကို အသစ္က ျပန္စေစခဲ့တာ...။ မင္းၾကိဳးစားေတာ့ IT Dp ရခဲ့တယ္...။ ကို္ယ္၀မ္းသာပါတယ္ လမ္းမွန္တစ္ခုေပၚေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္း ျပန္ေရာက္လာတဲ့ မင္းကို မင္းတို႔ ဘုရားသခင္ကလဲ ၾကိဳဆိုေနမွာပါ...။

ကိုယ္တို႔ အခုျပန္ဆံုခ်ိန္မွာလည္း အရင္လိုပဲ... ကားေလွ်ာက္ေမာင္းျဖစ္ၾကေသးတယ္..။ ႏွစ္ေယာက္သား မင္းဓမၼလမ္းဘက္ ကားေမာင္းျပီးအျပန္ ဗိုက္ဆာတာနဲ႔ လမ္းမွာေတြ႔တဲ့ဆိုင္၀င္စားတာ မင္းက တစ္ခါမွမစားဖူးတဲ့ ေတာ၀က္သားမွာစားတာ အသားမလတ္လို႔ ကိုယ့္ရဲ့ သက္သတ္လြတ္ ကန္ဇြန္းရြက္ေၾကာ္နဲ႔ပဲ စားလိုက္ရတယ္...။ အျပန္ကားစီးရင္း ေျခေထာက္ေတြကိုက္လာတယ္...။ Aircon ေအးလို႔ထင္ပါရဲ႔...။ ကားေမာင္းရင္း မင္းကေမးေသးတယ္...။ မင္းနဲ႔မေတြ႔ျဖစ္တဲ႔ သံုးႏွစ္လံုးမွာ ကုိယ့္ကို ရည္းစား မထားခဲ့ဖူး ဘူးလားတဲ့...။ ကုိယ့္ရင္ထဲမွာ နင္းတစ္ေယာက္တည္း ရိွတယ္ဆိုတာ မင္းသိရက္သားနဲ႔ ...။“ဟုတ္လို႔လား အဲဒီတုန္းက ညိဳေျပာေတာ့ ဘယ္သူဆိုလဲ propose လာလုပ္ေသးတယ္ဆို”...တဲ့..။ “ေတာ္ၾကာ အပ်ိဳၾကီးျဖစ္ေနမယ္ေနာ္ ကိုယ္အပ်ိဳၾကီးပံုျပင္ေျပာျပမယ္ နားေထာင္မလား” ...ကိုယ့္ကို ေနာက္ရမယ္ဆိုရင္ မင္းဟာေလ..အျမဲဥာဏ္ရႊင္ေနတတ္တာပဲ...။ “ကိုယ္ႏိုင္ငံျခားသြားျပီးျပန္လာရင္ မိန္းမယူမွာ တကယ္ေျပာတာ ကားတင္ျပီးေတာ့ကိုခိုးေျပးမွာ”..“ ကားနဲ႔ေတာ့မခိုးနဲ႔ ဟက္စကီးနဲ႔မွ လိုက္မွာ” ကိုယ္တို႔ကားထဲမွာ အျပန္အလွန္ ေနာက္လို႔ ေျခေထာက္ကိုက္တာေတာင္ ဘယ္ေရာက္သြားမွန္းမသိဘူး...။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက ကိုယ္ေျခေထာက္ကိုက္ေနေသးလား...သိခ်င္တာနဲ႔ ကိုယ္တိုင္ဖုန္းဆက္မေမးဘဲ အေမ႔ကိုေမးခိုင္းတယ္တဲ့...။ ၾကည့္ဦး လူၾကီးကို အားနာစရာျဖစ္ေအာင္... လုပ္ေသးတယ္...။.

တစ္ခါတစ္ခါက်ရင္ မင္းက စိတ္ကူးေပါက္ရင္ အျမဲေမးတတ္တာရိွတယ္...။ “ညိဳကိုယ့္ကို စိတ္မနာဘူးလား” အဲဒီအခါမ်ိဳးဆို ကိုယ္ဘာမွမေျပာဘဲ ျပံဳးေနလိုက္တယ္...။ မင္းကို ကိုယ္စိတ္မနာပါဘူး..။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ ဆံုဆည္းႏိုင္ခြင့္မွာ အခ်ိန္တိုတိုအတြင္း ျပီးဆံုးသြားမယ္ဆိုရင္ေတာင္ “Chocolate” ဆိုတဲ႔ ကိုယ္သိပ္ခ်စ္တဲ႔ ေကာင္ေလးကေတာ့ ကိုယ့္ဘ၀ေလးထဲက ဘယ္ေတာ့မွ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာမဟုတ္ဘူး..။

အဲဒီေနာက္ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ဖုန္းေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္..။ ဖုန္းေျပာရင္ ႏွစ္ေယာက္စလံုးရဲ႔ ရင္ထဲက ခံစားခ်က္က လွစ္ခနဲေတာ့ ဖြင့္က်လာတတ္ပါရဲ႔..။ “ကိုယ္ေနမေကာင္းတုန္းက ညိဳ ေန႔တိုင္းလာျပီး တေနကုန္ထိုင္ ေစာင့္ေပးခဲ့တယ္...ညိဳဘာလို႔ ကိုယ့္အေပၚ ဒီေလာက္ေတာင္ ေကာင္းခဲ့တာလဲဟင္..” ဒီေမးခြန္းရဲ႔အေျဖကို မင္းသိျပီးသားပဲ..ဘာလို႔လာေမးေနရတာလဲ..။ “ဘယ္သူမဆို ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ သူအတြက္ ဘာမဆို လုပ္ေပးခ်င္ ၾကတာပဲေလ”...။ ကိုယ့္စကားသံအဆံုးမွာ စကၠန္႔အနည္းငယ္ တိတ္ဆိတ္မႈကလႊမ္းမိုး သြားခဲ့တယ္...။
“ ညိဳ...ရယ္...” မင္းရဲ႔ညည္းသံရွည္က တိတ္ဆိတ္မႈကို ျဖိဳခြင္းလိုက္တယ္..။ ကိုယ္တို႔ ေတာ္ေတာ္ေလးျပန္လည္ ရင္းႏွီးသြားၾကတယ္ ဆိုရမွာပဲ...။ ကိုယ္ဖုန္းေျပာရင္ မင္းကို အျမဲေနာက္ေနတတ္တာက “ ရွင္ေကာင္မေလး အသစ္ရလို႔ လက္ထပ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဖိတ္စာပို႔ဖုိ႔မေမ့နဲ႔ေနာ္” တဲ့...။ အဲဒီတုန္းက ကိုယ့္ရဲ႔စကားက အတိတ္နမိတ္ ၾကိဳဖတ္ခဲ့သလိုပါပဲ..။ “ ေဟ့ သတိုးသမီး ဘယ္သူလဲဆိုတာ ညိဳအသိဆံုးပါ... ဘာလို႔ေလွ်ာက္ေျပာ ေနတာလဲ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ ဘာမွမရိွဘူးေနာ္..”..။

တစ္ခါတစ္ခါေတာ့လည္း အျမီးအေမာက္ အတည့္ျပန္ၾကဘူး..။ ဖုန္းေျပာရင္ ကိုယ္အိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ့ ညေတြဆိုရင္ မင္းစိတ္ဆိုးျပီး ရက္ေတာ္ေတာ္ၾကာ ဖုန္းမေျပာျဖစ္ၾကေတာ့ဘူူး...။ စိတ္ကူးေပါက္ ရင္လည္းမင္းျဖစ္ခ်င္တဲ့ အနာဂတ္ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႔ပံုေဖာ္ျပီး ေျပာျပတတ္ေသးတယ္...။ မင္းရဲ႔ မိသားစု၊ မင္းစံထားရတဲ့မိန္းမ..။ အမယ္...တခါတေလ အတည္ေပါက္နဲ႔ “ညိဳ...ကိုယ့္အတြက္ baby ေလးေမြးေပးမလား”တဲ့...။ မင္းကို ကို္ယ္သိပ္ခ်စ္ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ မင္းနဲ႔အတူလက္တြဲျပီး ေလွ်ာက္လွမ္းဖုိ႔..ကို္ယ္ဘာေၾကာင့္ မျပတ္သား ခဲ့တာလဲ..။ ကိုယ့္ဘ၀မွာ မင္းေလာက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မထားရဲဘူး...။ ကိုယ္ေလ ..ရွင့္ကို တိတ္တိတ္ကေလး ခ်စ္ခြင့္ရတာကိုပဲ ေက်နပ္ပါျပီ..။ ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္သိတယ္..။ ကိုယ့္အရမ္းေမွ်ာ္လင့္ထားတာ ျဖစ္မလာရင္ ကိုယ္ရင္ကြဲျပီးေသရလိမ့္မယ္...။

ျပီးေတာ့ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္က ဘာသာလဲ မတူၾကဘူး...။ ႏွစ္ေယာက္စလံုးက ကိုယ့္ဘာသာကို strong ျဖစ္ၾကတာခ်ည္းပဲ..။ ရွင့္အေဖနဲ႔အေမလို တစ္သက္လံုး နားလည္မႈရိွၾကရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးေပါ့...။ အဲဒီနာလည္မႈမွာ ရင္းႏွီးျမႈပ္ႏွံမႈေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားတယ္ဆိုတာလဲ ပါတာေပါ့...။ ရွင္ကေရာ ကိုယ့္ကို တစ္သက္လံုးနားလည္းႏိုင္ပါ့မလား..။ ကို္ယ္အဲဒီအေၾကာင္းကို သိပ္ျပီးမေဆြးေႏြးခ်င္ဘူး..။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ေ၀းကြာသြားေစသလုိပဲ...။ မစဥ္းစားေတာ့လဲ ပိုျပီးေ၀းသြားေစတယ္ ဆိုတာကိုလဲသိေနတယ္..။

Merry Christmas နဲ႔ေနာက္ထပ္ခြဲခြာမႈ

Christmas မတိုင္ခင္ စင္ထရယ္ဟုိတယ္က stuff party အတြက္ မင္းသီခ်င္းသြားဆိုရမယ္ဆိုလို႔... အဲဒီညေနက အလုပ္ကအျပန္ မင္းနဲ႔အတူလုိက္ၾကည့္ခဲ့တယ္..။ stage ေပၚမွာ မင္းသီခ်င္းဆိုတာ တစ္ခါမွ ကိုယ္မၾကည့္ဖူးဘူး..။ မင္းကိုယ္စား ၾကည့္ႏူးမႈေတြကူးစက္ယူမိတယ္..။ ျပီးေတာ့ ရင္ခုန္တယ္..။ ကိုယ့္အာရံုေတြ အတိတ္ဆီက မင္းဂီတာတီးျပီး သီခ်င္းဆိုျပခဲ့ဖူးတာေတြဆီကို ေခၚေဆာင္သြားၾကတယ္...။ ဘုရားရွင္ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္... ကိုယ့္အတြက္ ဒီေလာက္စြဲမက္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ကို ဖန္ဆင္းေပးခဲ့လို႔ေလ...။

မင္းဘြဲ႔ယူေတာ့ ကိုယ့္ရံုးဖြင့္ရက္နဲ႔ တိုက္လို႔ မလိုက္ခဲ့ရဘူး..။ မင္းအတြက္ ဘြဲ႔၀တ္စံုေရြးေပးခြင့္ေတာ့ ရလိုက္ပါတယ္..။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းဘ၀ရဲ႔ အေရးၾကီးဆံုးေန႔ေတြ အတြက္ကို္ယ္၀တ္စံုေရြးေပးဖုိ႔ ပါ၀င္ခြင့္ရခဲ့တာကိုပဲ ေက်နပ္လို႔မဆံုးပါဘူး..။ “Congratulation” ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ Million Coin မွာ Dinner အတူစားျဖစ္ခဲ့ၾကေသးတယ္..။ “ကိုယ္ဘီယာေသာက္မယေနာ္ ညိဳခြင့္ျပဳတယ္မဟုတ္လား”... “ OK! ေလ ညိဳပါေသာက္ေပးမယ္” “မေသာက္ရပါဘူး... ညိဳနဲ႔ဘာဆိုင္လို႔လဲ ကိုယ္မၾကိဳက္ဘူးေနာ္...အဲလိုဘယ္သူနဲ႔မွ မေျပာမိေစနဲ႔” ေက်ဇူးတင္ပါတယ္ ကိုယ့္ကို respect ေပးတဲ့အတြက္ပါ..။

ကိုယ္တို႔ေကာ္ဖီဆိုင္ အတူထုိင္ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္..။ “ညိဳ ကိုယ့္တို႔ ခုလိုေတြ႔ၾကတာထက္ လူၾကီးေတြကိုဖြင့္ေျပာျပီး တစ္အိမ္နဲ႔တစ္အိမ္ ၀င္ထြက္သြားလာၾကရင္ မေကာင္းဘူးလား” တဲ့..။ ကိုယ္ျပံဳးပဲ ျပံဳးေနခဲ့တယ္...။ အဲဒီတုန္းက မင္းကိုယ့္အျပံဳးကို အဓိပၸါယ္ေကာက္လြဲခဲ့မွာပါ...။ မင္းက ခုအဂၤလန္သြားဖုိ႔ passport ရေနျပီ Visa အတြက္ စကားေျပာ ေလ့က်င့္ေနတယ္..။ “ကိုယ္သြားရင္ ညိဳေလယာဥ္ကြင္းထိလုိက္ပို႔မွာလား” “အင္းေပါ့..ပို႔မွာေပါ့”
“ျပန္လာရင္ေရာ လာၾကိဳမွာလား..” “အင္း ရုပ္ရွင္ထဲကလို ေျပးျပီးေတာ့ကိုၾကိဳမွာ..” “တကယ္ ရုပ္ရွင္ထဲကလိုေနာ္...” မင္းျပံဳးေစ့ေစ့နဲ႔ျပန္ေျပာေတာ့ ကိုယ္သေဘာေပါက္သြားျပီး ရွက္သြားခဲ့ေသးတယ္...။

Christmas ေရာက္တာ့ မင္းအိမ္မွာ လာစားျဖစ္ေသးတယ္..။ ျပီးေတာ့ မင္းသူငယ္ခ်င္းေနာက္တေနကုန္ ေလွ်ာက္လိုက္ျပီး တစ္အိမ္ျပီး တစ္အိမ္မုန္႔လိုက္စားတယ္..။ ေနာက္ဆံုး မင္းသူငယ္ခ်င္းေတးေတးရဲ႔ ေကာင္မေလးအိမ္မွာ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ပိုျပီး ရင္းရင္းႏွိီးႏီွးရိွခဲ့တယ္လို႔ ကိုယ္ခံစားမိတယ္..။ ဒါေပမယ့္လည္း မင္းကိ္ုယ့္အေပၚ ဘယ္ေလာက္ တန္ဖိုးထားဆက္ဆံခဲ့သလဲဆိုတာ ကိုယ္အသိဆံုးပါ..။ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ နားလည္မႈတစ္ခုနဲ႔ ရည္းစားေတြလို ဘယ္တုန္းကမွမေနဘဲ သူငယ္ခ်င္းေတြ လိုသာေနခဲ့ၾကတာပါ...။

တကယ္တမ္း မင္းႏိုင္ငံျခားထြက္သြားေတာ့ ကိုယ့္ဆီဖုန္းေလး တစ္ခ်က္ဆက္ျပီးေတာ့ေတာင္ ႏႈတ္မဆက္သြားခဲ့ဘူး..။ မင္းဆီ ဖုန္းဆက္ဖို႔အျမဲ၀န္ေလးတတ္တဲ့ ကိုယ့္ကို မင္းဒဏ္ခတ္ျပီးထားခဲ့တာလား..။ ဒါမွမဟုတ္.. ကိုယ့္ကိုေလယာဥ္ကြင္းမွာ မ်က္ရည္၀ဲျပီးက်န္ရစ္ခဲ့မွာကို မၾကည့္ရက္လို႔လား..။ ဘယ္လိုေၾကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္...ကိုယ္ဟာ မင္းသူငယ္ခ်င္း ေတးေတးရဲ႔ေကာင္မေလး ေလာက္ေတာင္ အခြင့္အေရးမရခဲ့ဘူး...။ ဘယ္ေလာက္ ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းလိုက္သလဲ...။ ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ နာက်င္ခံစားျပီး က်န္ရစ္ခဲ့မယ္ဆိုတာကိုေတာင္ မင္းမေတြးေပးခဲ့ဘူးလား..။ ခြဲခြာမႈဆိုတာကို မင္းရင္မဆိုင္ရဲလို႔ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္..။ မင္းကို ကိုယ္အေကာင္းဘက္ကပဲ ေတြးေပးခဲ့ပါတယ္..။ ကို္ယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ဘုရားသခင္က ေနာက္ထပ္ ဆံုဆည္းခြင့္ေပးပါ့မလား..။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္ရမွာေပါ့ေနာ္..။ ဘာေၾကာင့္ စိတ္ဓါတ္က်ရမွာလဲ အားငယ္ရမွာလဲ...။ “ကိုယ္...ညိဳ႔အတြက္ေပးဆပ္ခ်င္တယ္” ဆိုတဲ့မင္းစကားက ကိုယ့္အေပၚအေၾကြးရိွလို႔ ျပန္ဆပ္ခ်င္တယ္ဆိုတဲ႔ တာ၀န္ေက်ခ်င္တဲ့ စိတ္သက္သက္နဲ႔ဆိုရင္ေတာ့ ကို္ယ္လက္မခံပါရေစနဲ႔...။ ဘယ္မိန္းမမဆို ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ သူဆီက “ခ်စ္တယ္”ဆိုတဲ႔ စကားကိုေတာ့ ၾကားခ်င္ၾကတာပဲေလ..။ မင္းကေတာ့ လက္ေတြ႔ဆန္တဲ႔သူ... ကိုယ္က စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တဲ့သူ..။ ဒီခ်ိ္ိန္မွာ ခ်စ္တယ္လို႔ေျပာေနရမယ့္ အခ်ိန္မဟုတ္ဘူးတဲ့..။ ဘ၀အတြက္ ဘယ္လိုေကာင္းေအာင္ ျပင္ဆင္ရမယ္ဆိုတာပဲ ေတြးရမယ့္အခ်ိန္တဲ့..။ ကိုယ့္အတြက္ဆို အျမဲဦးေႏွာက္နဲ႔ ဆင္ျခင္ဥာဏ္နဲ႔ သံုးတတ္တဲ့ မင္းကို ကိုယ္အျမဲတမ္း ေလးစားရပါတယ္..။ ကိုယ္ကေတာ့ အရာရာရင္ဘတ္နဲ႔ ဆံုးျဖတ္တတ္တဲ႔ ခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ေလ..။ ကိုယ့္ထက္ အသက္ႏွစ္ႏွွစ္ငယ္တဲ့ မင္းက အေတြ႔အၾကံဳ တျပံဳတပင္နဲ႔ တည္ၾကည္စြာ ရင့္က်က္စြာ တခါတေလ ဥေပကၡာျပဳစြာ ျပဳမူတတ္ေပမယ့္ ကိုယ္ကေတာ့ ႏုနယ္စြာ အားငယ္စြာ တခါတခါ ေတြေ၀တတ္ျပန္ေသးတယ္..။

မင္းဦးေလးကေတာ့ ေျပာတယ္... “ဖူးစာမွန္ရင္ေတာ့ ျပန္ဆံုရမွေပါ့” တဲ့..။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္မွာ ျဖစ္တည္လာမယ့္ ဆႏၵႏွစ္ခု ေပါင္းစပ္မွသာ အဲဒီ“ဖူးစာ” ဆိုတဲ႔စကားလံုးျဖစ္ေပၚလာမွာပါ..။ ကိုယ္ကေတာ့ အဲဒီလိုပဲ ယံုၾကည္ထားတယ္..။ ကံၾကမၼာက ကို္ယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို အေကာင္းဆံုး အခ်ိန္ေရာက္မွ ျပန္ဆံုဆည္း ေပါင္းဖက္ရဖို႔ စီစဥ္ထားဟန္တူပါရဲ႔..။

မင္းရဲ႔အမက မင္းအီးေမးလ္ လိပ္စာကို မင္းေပးခိုင္းလို႔ ေမးလ္ပို႔လာေပးတယ္..။ အီးေမးလ္နဲ႔ ကိုယ္တို႔စာေရးျဖစ္ၾကတယ္..။ ဒါေပမယ့္...မင္းကိုလြမ္းတာကိုေတာ့ မေျဖသိမ့္ေပးႏိုင္ခဲ့ပါဘူး..။ ခုခ်ိန္မွာ မင္းဘာလုပ္ေနတာလဲ..။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ မင္းေဘးမွာ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္လုိ မင္းကိုျပဳစုယုယေပးခ်င္တယ္..။ ကို္ယ္မွတ္မိပါေသးတယ္..။ ေက်ာင္းတုန္းက မင္းကိုယ့္ကိုေမြးေန႔လက္ေဆာင္ဆိုျပီး လက္ကိုက္ပု၀ါတစ္တည္ ေပးဖူးတယ္..။ မာနၾကီးတဲ႔ ကိုယ့္ကိုအျမင္ကတ္လို႔ေပးတာလို႔မင္းေျပာဖူးတယ္..။ အဲဒီလက္ကိုင္ပု၀ါမွာ က်ိန္စာေတြ ကိန္းေအာင္ေနခဲ့တာမ်ားလား..။ လက္ကိုင္ပု၀ါေပးရင္ကြဲတတ္တယ္ဆိုတဲ႔ ဆိုရိုးစကားကို ကိုယ္ယံုရမွာလား..။


ေႏြးေထြးတဲ႔ႏွလံုးသားနဲ႔....

တစ္ေန႔ မင္းဆီကဖုန္းလာခဲ့တယ္..။ ကိုယ့္ဓါတ္ပံုကို စာတိုက္ကေနပို႔ေပးပါတဲ့...။ မင္းဓါတ္ပံုေတာင္းတဲ႔နည္းကိုလည္းၾကည့္ဦး... “ညိဳ႔မ်က္ႏွာေလးကုိေမ႔သြားမွာစိုးလို႔”တဲ႔ေလ...။ ဒီလာမယ့္ Christmas မွာ မင္း West Ealing Church မွာ သီခ်င္းဆိုရမယ္တဲ႔..။ မင္းက ဟုိမွာ ေပၚျပဴလာျဖစ္ျပီး ေကာင္မေလးေတြနဲ႔ ေတြ႔ရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲတဲ႔...။ ကိုယ္က်င့္သားရေနပါျပီ.. ကုိယ့္မွာ ေနာက္ထပ္ကြဲအက္မယ့္ ႏွလံုးသားအသစ္စက္စက္ တစ္ခုကိုလဲ မပိုင္ပါဘူး... ။ မင္းအတြက္နဲ႔ ဒဏ္ရာေတြပရပြနဲ႔ ေႏြးေထြးတဲ႔ မင္းကို သိပ္ခ်စ္တဲ႔ ႏွလံုးသားအေဟာင္းတစ္ကိုသာ ပိုင္ဆိုင္တာပါ..။ “အလကားေနာက္တာပါ ကို္ယ္႔မွာ အဲဒါေတြ စဥ္းစားဖို႔ အခ်ိန္ေတာင္မရွိပါဘူး” ဆုိတဲ႔ စကားအစား “ကိုယ္ညိဳ႔ကို လြမ္းလြန္းလို႔ ဓါတ္ပံုေတာင္းတာပါ ”လို႔ ဘာလို႔မေျပာခဲ့သလဲ...။ ကိုယ္နဲ႔ပတ္သက္လာရင္ ေမွ်ာ္လင့္္ခ်က္ေပးမယ့္ စကားမ်ိဳးမျဖစ္ေအာင္အျမဲ ေရွာင္ျပီးေျပာတတ္တဲ႔ မင္းအက်င့္ကို သိလ်က္နဲ႔လဲ အမွတ္မရွိကိုယ္ေတာင္းတခ်င္ေသးတယ္..။.

ေလာကမွာ လူတစ္ေယာက္ဟာ အခ်စ္ဆုိတာကို အၾကိမ္ၾကိမ္ အဖန္ဖန္ေမြးဖြားတတ္ပါသလား... ။ ကိုယ္ကေတာ့ ဟုိးတုန္းကေန...ဒီေန႔ထိ မင္းအေပၚထားတဲ႔ ျမတ္ႏိုးတြယ္တာမႈ..စံုမက္မႈကေတာ့ တည္တံ့ခိုင္ျမဲဆဲပါပဲ..။ ဒီChristmas မွာမင္းမရွိလို႔ ေတာ္ေတာ္အထီးက်န္ဆန္ဦးမွာပဲ..။ ဒီမွာ မင္းကို သတိရေနခ်ိန္မွာ...မင္းကေတာ့ လန္ဒန္က ဘုရားေက်ာင္းတစ္ခုမွာ ဘုရားသခင္အတြက္ေဆာင္ရြက္ရလို႔ ကိုယ့္ကိုေတာင္ သတိရအားမယ္မထင္ဘူး..။ ေနာက္ႏွစ္မင္းသူငယ္ခ်င္းေတးေတးက ခုလိုခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္လာမယ္တဲ့...။ သူ႔ေကာင္မေလးနဲ႔လက္ထပ္ဖို႔ျပန္လာမယ္တဲ႔..။ မင္းကေတာ့ အဲဒီခါက်ရင္ ေက်ာင္းအဆင္ေျပရင္ဆက္ေနမယ္..ေျပာတယ္..။ ဒါမွမဟုတ္ ျပန္လာခဲ့ရင္လဲ လာခဲ့မယ္တဲ့...။ ဘ၀ေပးအေျခအေနအရ လန္ဒန္မွာ မင္းေပ်ာ္ေမြ႔ေနတတ္ခဲ့ျပီပဲ..။


အခ်စ္စစ္စစ္....

လူတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔ဘ၀မွာ အခ်စ္စစ္စစ္ ကိုေတာ့ တစ္ၾကိမ္ကေလးျဖစ္ျဖစ္ ေပၚတတ္သတဲ႔...။ ျပီးေတာ့ အဲဒီအခ်စ္စစ္စစ္ကိုပဲ ေသဆံုးသြားသည့္တိုင္ေအာင္ သူ႔ႏွလံုးအိမ္မွာ အျမဲတေစ မေမ႔ႏိုင္ဘဲ သိမ္းဆည္း သို၀ွက္ထားတတ္တယ္တဲ႔..။ အဲဒီအယူအဆကို လက္ခံတယ္..။ ဒါဟာ သိပ္ကိုျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ရဲ႔ ႏွလံုးသားခံစားမႈတစ္ခုပဲေလ..။ ဆရာမဂ်ဴးရဲ႔ “အမွတ္တရ” စာအုပ္ထဲက နိဂံုးစာသားေလးကို အျမဲအမွတ္ရေနမိတယ္...။

“က်မသည္ ငယ္ငယ္ကတည္းကပင္ အိပ္မက္ ေကာင္းေကာင္းလွလွေလးမ်ားဆိုလွ်င္ အလြန္မက္ေမာ ႏွစ္သက္စြာ ေနာက္ထပ္ျပန္မက္ဖို႔ တမ္းတေနတတ္သူျဖစ္သည္..။ အိပ္မက္တစ္ခုသည္ ႏိုးထလာခ်ိန္၌ ေနာက္ထပ္မက္ဖို႔ မည္သို႔ပင္ ၾကိဳးစားေစကာမူ ဆက္လက္မက္ဖို႔ လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ေၾကာင္း က်မရိပ္မိသိရိွလာဖို႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အခ်ိန္ယူခဲ႔ရ၏..။ ေမာင္သည္လည္း က်မအတြက္ အိပ္မက္ကေလး တစ္ခုသာျဖစ္သည္...။ အိပ္မက္ကေလး လွပခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေမာင့္ကို က်မအျမဲ ေက်းဇူးတင္ ေနေတာ့မွာပါေမာင္....”

မင္းဆီက လွပေကာင္းမြန္တဲ႔ အိပ္မက္ ရခဲ့ေပမယ့္ ကိုယ္ကို္ယ္တိုင္ မသိက်ိဳးကြ်န္ျပဳခဲ႔လုိ႔ မင္းနဲ႔ ဒီေန႔ထိလႊဲခဲ့ရတာပါ..။ မင္းနဲ႔အတူ ဘ၀ကိုေတာ့ ေလွ်ာက္လွမ္းဖို႔ အခြင့္ေတာ့ ကိုယ္ရခ်င္ေသးတယ္တဲ႔..။ အဲဒါကိုယ့္ရဲ႔ အျဖဴေရာင္အတၱတစ္ခုပါ..။ မင္းဟာ ကိုယ့္ဘ၀အတြက္ တစ္ၾကိမ္သာျဖစ္ေပၚမယ့္ အခ်စ္စစ္စစ္ တစ္ခုပါ..။ မင္းနဲ႔ပတ္သက္ခဲ႔သမွ် အေၾကာင့္အရာေတြ အားလံုးလဲ ကိုယ္ေသဆံုးသည္အထိ အျမဲအမွတ္တရ ျဖစ္ေနေတာ့မွာပါ...။

ကိုယ္ႏွစ္ျခိဳက္စြာ အိပ္ေပ်ာ္ေနခဲ့တဲ႔ သန္းေခါင္ယံတစ္ညမွာေတာ့ ကိုယ့္ဆီကို မင္း ဖုန္းေခၚလာခဲ့တယ္..။ ကိုယ္ျဖင့္ မေမွ်ာ္လင့္ခဲ႔ပါဘူး..။ ေအးစိမ္႔တဲ႔ ေဆာင္းညေပမယ့္ မင္းရဲ႔ အသံဟာ ကိုယ့္တစ္ကိုယ္လံုးကို ေႏြးေထြးသြားေစခဲ့တယ္..။ “ညိဳ......ေနေကာင္းလား ဟုိမွာေနရတာအဆင္ေျပလား” တဲ႔...။ ကိုယ္ေမးရမယ့္ ေမးခြန္းေတြကို မင္းက ဦးေအာင္ေမးခဲ့တယ္..။ “ဒီမွာေတာ့ ႏွင္းေတြ အရမ္းက်ေနတာသိလား...ကို္ယ္နဲ႔ ေတးေတး နဲ႔ ႏွင္းခဲေတြက်လာရင္ ထြက္ထြက္ၾကည့္ၾကတာ...” “ ညိဳေပးတဲ႔ CDေတြ အရမ္းနားေထာင္ လို႔ေကာင္းတယ္..ကိုယ္သိပ္ၾကိဳက္တယ္...ေက်းဇူးပဲေနာ္ ညိဳ...”..။ မင္းဟာေလ...ကိုယ္တို႔ၾကားမွာ ေက်းဇူးဆိုတာ မလိုဘူးလို႔ေျပာထားလဲ မမွတ္ဘူး...။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းရဲ႔စကားသံတိုင္းက ကိုယ့္ကိုအသက္ဆက္ေစခဲ့တာပါ...။


“ကိုယ္အိမ္ေျပာင္းေတာ့မယ္..သိလား လိပ္စာအသစ္ရရင္ အေမတို႔ဆီမွာပဲေပးထားမယ္ ညိဳေတာင္းလိုက္ေနာ္..” “ ေဆာရီးေနာ္ ညိဳအိပ္ေနတုန္း ဖုန္းဆက္လိုက္မိတာ...ေနာက္ရက္ေတြမွ ထပ္ဆက္လာခဲ့မယ္ ဘယ္ေန႔လဲေတာ့ မေျပာေတာ့ဘူး... ကိုယ္နာရီၾကည့္ျပီးေတာ့ဆက္ခဲ့မယ္... ခုက ဒီကအခ်ိန္နဲ႔ မတုိက္လိုက္မိဘူး ..ညိဳဘာမွာဦးမလဲ”...။ မင္းရဲ႔ဘာမွာဦးမလဲဆိုတဲ႔ စကားအဓိပၸါယ္ကို ေကာင္းေကာင္း ဖတ္တတ္ခဲ႔ ေပမယ့္..ကိုယ့္ဘာေၾကာင့္ မင္းရဲ႔ ထပ္သလဲလဲ ေတာင္းဆုိုမႈကို မျဖည့္ဆည္းခဲ့မိပါလိမ္႔..။ သတၱိနည္းခဲ႔တဲ႔ ကိုယ့္ဘာသာပဲ က်ိန္ဆဲခဲ့မိတယ္..။ အဲ
ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္တို႔အခ်ိန္ေတြ ေနာက္က်ခဲ့ရတာ..။ အလြဲလြဲ အေခ်ာ္ေခ်ာ္ ျဖစ္ခဲ႔ရတာေလ..။ “ရွင့္ကို ညိဳအရမ္းလြမ္းတာပဲ ေခ်ာကလက္ရယ္..” လို႔ေျပာလိုက္ရင္ မင္းစိတ္ထဲ ဘယ္ေလာက္ၾကည္လင္ျပီး ေပ်ာ္သြားလိမ္႔မလဲ...။ ျပီးေတာ့ အိမ္နဲ႔အေ၀းၾကီးမွာေနရေတာ့ အားငယ္ေနမွာပဲေလ...။

ဒီခ်ိန္မွာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ႔ ခ်စ္သူေလးတစ္ေယာက္အတြက္ အားရွိေစမယ့္စကားေလး တစ္ခြန္းေတာင္ ေျပာမထြက္ခဲ့ေအာင္ ကိုယ္ဘာေတြ ရွက္ရြံေနတာလဲ...ဘာေတြမာနထားေနတာလဲ...။
“က်န္းမာေရးကို ဂရုစိုက္ေနာ္” လို႔ပဲ ႏႈတ္က မ၀ံ့မရဲ ထြက္သြားခဲ့တယ္..။ လာမယ့္ဒီဇင္ဘာ မင္းျပန္လာမယ့္ ေန႔ကိုပဲ ေစာင့္ေမွ်ာ္ရေတာ့မွာပါ...။ “ I love u so much honey ” “ I miss u my dear ” ဆိုတာထက္ “ take care ” ပဲ မင္းကိုေျပာခဲ့မိတယ္..။ ကိုယ့္ရင္ထဲက စကားေတြကိုမင္းအလိုလိုဖတ္ႏိုင္ပါေစ..။ ခုေတာ့ မင္းကို ကိုယ္စိတ္ပူေနတာပဲသိတယ္..။ အခက္ခဲမွန္သမွ် ရင္ဆုိင္ေက်ာ္လႊားႏုိင္ပါေစလို႔ ဘုရားရွင္ထံ ညတိုင္း ကို္ယ္ဆုေတာင္းအဓိဠာန္ျပဳပါတယ္..။ ကိုယ့္ခ်စ္သူကေလး ဘာမွမျဖစ္ပါေစနဲ႔...ကိုယ္နဲ႔အျမန္ဆံုး ဆံုေတြ႔ႏိုင္ပါေစ..။ ( စိတ္မေကာင္းစရာပဲ ကိုယ္ဆုေတာင္းမျပည့္ခဲ့ပါဘူး)

Anyhow မင္းကို ကိုယ္ခ်စ္တယ္...။

ႏႈတ္ခမ္းထူထူ တစ္စံုက မင္းေျပာလိုက္တဲ႔ စကားတုိင္းကို ကိုယ္ခ်စ္တယ္...။ အဲဒီႏႈတ္ခမ္းက ထြက္လာတဲ႔ အာေမဋိတ္သံစကားလံုးေတြကို ပိုခ်စ္တယ္..။ ၾကယ္ပြင့္ေလးေတြလိုေတာက္ပစူးရွတဲ႔ မ်က္လံုးမ်ားကို ကိုယ္ခ်စ္တယ္...။ အဲဒီမ်က္လံုးတစ္စံုနဲ႔ ကိုယ့္ကို မေက်မနပ္ စိုက္ၾကည့္လိုက္တဲ႔ အၾကည့္ေလးေတြကအစ ကိုယ္ခ်စ္တယ္..။ ရွည္လ်ားသြယ္ေျပာင္းေပမယ့္ ခိုင္မာျမဲျမံတဲ႔ လက္ေခ်ာင္းေတြကို ကိုယ္ခ်စ္တယ္..။ အဲဒီလက္ေခ်ာင္းကေလးေတြနဲ႔ေရးတဲ႔ ခပ္ေသာ့ေသာ့ လက္ေရးေတြက အစကိုယ္ခ်စ္တယ္....။


မ်က္ရည္မိုး

ဒီမွာမိုးေတြအရမ္းရြာေနတယ္ ...။ ကိုယ္မင္းကိုသတိရလိုက္တာ ...။ အရမ္းလည္းလြမ္းတယ္...။ မင္းပို႔လာတဲ့ အီးေမးလ္ဖိုင္ကို ျပန္ျပန္ဖြင့္ဖတ္ျပီး အလြမ္းေျဖေနရတာပါ...။ ကိုယ့္ကိုေနမေကာင္းဘူးလို႔အိပ္မက္မက္လို႔ မင္းကိုယ့္ကိုစိတ္ပူျပီး ဖုန္းဆက္လာတယ္..။ “ညိဳေနေကာင္းလား ကိုယ္ညိဳ႔ကို ေနမေကာင္းျဖစ္ျပီး အိပ္ယာထဲလွဲေနရတယ္လို႔ အိပ္မက္မက္လို႔ ညိဳေနမေကာင္းမ်ားျဖစ္ေနသလားလို႔ ကိုယ္စိတ္ပူလိုက္ရတာ..”
ကိုယ္လည္းခု မိုးေအးလို႔ ရင္ျပန္က်ပ္ေနတယ္...အေမေပးတဲ႔အေမြေလ...” ဖုန္းကမၾကားတခ်က္ၾကားတခ်က္နဲ႔ မင္းနဲ႔ ဖုန္းေကာင္းေကာင္းေတာင္ မေျပာလိုက္ရဘူး... လုိင္းက်သြားတယ္..။ ကို္ယ္ေနေကာင္းပါတယ္...။ အဲဒါ မင္းကိုယ္မင္းနိမိတ္ဖတ္လိုက္တဲ႔ အိပ္မက္ပဲျဖစ္မယ္..။ ကို္ယ္စာအုပ္တစ္အုပ္ ဖတ္ဖူးတယ္... လူတစ္ေယာက္ဟာ အနာဂတ္မွာျဖစ္မယ့္ အၾကိဳနိမိတ္ကို သူစြဲလန္းေနတဲ႔သူတစ္ဦး နဲ႔ အိပ္မက္မက္တတ္တယ္တဲ႔...။ အဲဒါေၾကာင့္ မင္း ေနမေကာင္းျဖစ္ေတာ့မယ္လို႔ နိ္မိတ္အိပ္မက္ကို ကို္ယ္နဲ႔ မက္ခဲ့တာေနမွာပါ...။

ခုလို မုိးရြာေနတဲ႔အခ်ိန္မွာ မိုးေရစက္ေတြနဲ႔ တိမ္တိုက္ေတြကို ၾကည့္ရတာ လြမ္းလြမ္းေဆြးေဆြးၾကီး chocolate ရယ္...။ မင္းနဲ႔ဆံုေတြ႔မႈမွာ ဒီမိုးလည္း က႑အေတာ္မ်ားမ်ားက ပါ၀င္ခဲ့တယ္ေနာ္..။ ကိုယ္တို႔ မႏၱေလးမွာဆံုျပီး ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေကာ္ဖီဆိုင္မွာ ကိုယ့္အသည္းႏွလံုးကို အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာ ကြဲေၾကေစခဲ့တဲ႔ စကားေတြကို မင္းရင္ဖြင့္ခဲ့တဲ႔ေန႔ကလဲ မိုးေတြသဲၾကီးမဲၾကီးရြာခဲ့တယ္..။ ေနာက္မင္းဆီကေနကိုယ့္ကို အေ၀းဆံုးေရာက္ေအာင္ အရိပ္အမြတ္ျပခဲ႔တဲ႔ ဂ်ဴလိုင္မိုးေန႔ပဲ...။ မုိးနဲ႔ပတ္သက္လာရင္ ကို္ယ္ သိပ္ကံမေကာင္းခဲ့ေပမယ့္...အဲဒီမိုးေန႔ေတြက မင္းနဲ႔ပတ္သက္ေနခဲ့လို႔ ကိုယ့္ရဲ႔အမွတ္တရေန႔ထဲမွာ ပါ၀င္ခဲ့ရတာေပါ့..။ တခါတေလ မိုးရြာေနတာကိုၾကည့္ျပီး မင္းကိုယ့္ကို သတိရဖူးသလား... ကိုယ္သိခ်င္လို္က္တာ...။

ဒီတစ္ေခါက္ ဖုန္းမဆက္ခင္ မင္းေမးလ္ပို႔ခဲ့ေသးတယ္..။ ကိုယ္အိပ္ယာေပၚလဲျပီး မ်က္ႏွာလည္းမေကာင္းဘူးလို႔ မင္းအိပ္မက္မက္လို႔တဲ့..။ မင္းစိတ္ပူျပီး ကို္ယ့္ဆီကို စာေရးလာခဲ့တယ္..။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္... မင္းရဲ႔ အိပ္မက္ထဲေရာက္ခြင့္ရွိတာကိုပဲ ကိုယ္ေက်နပ္လို႔မဆံုးပါဘူး..။ အဲဒီေလာက္ မင္းအေပၚကိုယ္ရူးသြပ္ခဲ့တာတဲ့ ၾကည့္ဦး...။

တစ္လတစ္ေခါက္ ပိတ္ရက္ေတြမွာ မင္းအိမ္ကို ေရာက္ျဖစ္တယ္..။ မင္းအေမနဲ႔ မင္းအေၾကာင္းေျပာၾကရင္ အလြမ္းတည္ၾကတာေပါ့..။ တခါတေလ မင္းအမနဲ႔လည္း စကားလက္ဆံု ၾကတတ္ပါေသးတယ္..။ ေရာက္တတ္ရာရာ အေၾကာင္းေတြ အိမ္ေထာင္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့အေၾကာင္းေတြေပါ့..။ အိမ္ေထာင္တစ္ခုဟာ procedure အမ်ားဆံုး၊ အႏုစိပ္ဆံုး၊ အရႈပ္ေထြးဆံုး အႏုပညာတစ္ခုလို႔ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ အသိုင္းအ၀န္းက ေလ့လာသမွ်သိရတာပဲ...။ အိမ္ေထာင္တစ္ခုအျမဲတမ္း တည္ျမဲေအာင္ အဓိက လိုအပ္ခ်က္ကေတာ့ သည္းခံခြင့္လႊတ္ျခင္းနဲ႔ အေျခခံ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာရွိေနဖုိ႔ နားလည္မႈ အျပည့္အ၀ရွိဖို႔စတဲ႔ အခ်က္ေတြနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတယ္လို႔ေတာ့ ကိုယ္ျမင္တယ္..။ အေသခ်ာဆံုး သံုးသပ္ၾကည့္ရင္ေတာ့ ေယာက္က်ားအမ်ားစု အတြက္ မိန္းမေတြဟာ အေဖ်ာ္ေျဖခံ အရုပ္နဲ႔ သူတို႔မ်ိဴးဆက္ေတြကို ထုတ္လုပ္ေပးတဲ႔ စက္တစ္ခုနဲ႔ဘာမွမျခားပါဘူး..။ ရူးမိုက္တဲ႔ မိန္းမေတြကသာ ေယာက်ာၤးေတြဆီ သူတို႔ဘ၀ကို ရွိရိွသမွ်ပံုအပ္ ေပးဆပ္ေနၾကရတာ...ေသတဲ႔အထိပါပဲ..။ ေလာကမွာ ဘယ္အရာကိုမွ အလကားမရဘူးဆိုတာ ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္နဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ေပါင္းဖက္ၾကတဲ့အခါ အထင္ရွားဆံုးေတြ႔ျမင္ရတာပဲ...။ ဘယ္ေနရာမဆို ေပးအယူဆိုတာရွိရတာပဲေလ..။ ဒါကို ေသခ်ာ သေဘာေပါက္ေနရင္ေတာ့ လြတ္လပ္ေနတဲ႔ ကိုယ့္ဘ၀ၾကီးကို ဘယ္သူ႔လက္ထဲမွ ပံုအပ္ဖို႔စဥ္းစားၾကမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး...။ ကိုယ္လည္းပဲ...။

အခ်စ္အတြက္လက္ထပ္တယ္ဆိုတာ လူေပ်ာ့ေတြရဲ႔အလုပ္လို႔ Samuel Johnson ဆိုတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးက ဆိုခဲဖူးတယ္..။ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ေပ်ာ္စရာၾကီးလို႔ ရုပ္ရွင္ေတြထဲ စာအုပ္ေတြထဲမွာသာ ရွိခဲ့မွာပါ..။ တကယ္တမ္းလက္ေတြ႔မွာ ဘယ္ေလာက္ ေၾကာက္စရာေကာင္းလိုက္မလဲ..။ လက္ထပ္ျခင္းမရွိလဲ တစ္သက္လံုး ခ်စ္သြားလို႔ရတာပဲေလ..။


ေ၀းသြားတဲ့အခါ

မင္းဆီက ဖုန္းလည္းမလာ အီးေမးလ္လည္းမလာေတာ့ ကိုယ္မင္းကို ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္အသစ္ရျပီးလားလို႔ သံသယ၀င္မိခဲ့တယ္...။ မင္းဆီဖုန္းဆက္ေမးေတာ့လည္း မင္းက ခါတိုင္းလို ပြင့္လင္းမႈမရိွဘဲ...အင္း အဲ နဲ႔ဖုန္းခ်သြားတယ္..။ ဖုန္းထဲကေန မင္းအသံၾကားလိုက္ရျပန္ေတာ့လည္း ရင္ထဲက သံသယေတြက ဘယ္ေရာက္သြားကုန္မွန္း မသိေတာ့ဘူး...။ ရူးမုိက္တဲ႔ မိန္းမေတြစာရင္းထဲ ကိုယ္ပါေနတုန္းပဲေလ..။ ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ေျမာက္မွန္းမသိ ဖုန္းဆက္ရင္ မင္းျပန္ထူးတဲ့ "Hello" ဆိုတဲ႔အသံကို ၾကားရဖို႔ ကုိယ့္မွာ မရုိးအီႏိုင္ေအာင္ စိတ္လႈပ္ရွားေနတတ္တုန္းပဲေလ...။

မင္းအေမဆီေရာက္ေတာ့မွ မင္း"Amma"ဆိုတဲ႔ မင္းတုိ႔နဲ႔ အမ်ိဳးသိပ္မကင္းတဲ႔ မင္းနဲ႔လည္း ဘာသာတူတဲ႔ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္နဲ႔ကဘာလိုလိုတဲ့...။ တစ္ေန႔ေတာ့မင္းဆီက အီးေမးလ္လာခဲ့တယ္..။ မင္းတကယ္ အဲဒီေကာင္မေလးကို ေရြးခ်ယ္လိုက္ျပီတဲ့...။ ဘာလို႔မ်ား မင္းနဲ႔ပတ္သက္ျပီးကိုယ့္ကို ကံမေကာင္းေစတဲ့ သတင္းေတြကို သယ္ေဆာင္လာေပးခဲ့တာ မိုးေတြရြာတဲ့ ဂ်ဴလိုင္လမွာပဲျဖစ္ခဲ့ရတာလဲ...။ ဒါဟာ ရိုးသားစြာတုိက္ဆိုင္ျခင္းလား..။ ကံၾကမၼာက ကိုယ့္ကို လွပစြာကံေကာင္းျခင္း လက္ေဆာင္ကိုေပးခဲ့တာလား..ကံဆိုးျခင္းကို ေပးခဲ့တာလား..ကိုယ္မေတြးတတ္ေတာ့ပါဘူး..။ မင္းေမးလ္ကိုဖတ္ျပီး ကိုယ္မအံ့ၾသခဲ့မိပါဘူး..။ ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳးျဖစ္လာရင္ ဘယ္လိုရင္ဆိုင္ရမယ္ ဆိုတာ ကိုယ္ၾကိဳတင္ေတြးထား ခဲ့ျပီးသားေလ..။ ကိုယ့္ခံစားမႈကို နားလည္လို႔ ကိုယ္ၾကိဳတင္ ျပင္ဆင္ထားခဲ့တာဟာ..မင္းနဲ႔ကိုယ္တို႔ၾကား မေကာင္းတဲ႔ နိမိတ္မျဖစ္ေလာက္ပါဘူးေနာ္..။ ကိုယ္မင္းကို အျပစ္မတင္ပါဘူး..။ မင္းဆီကို Congratulation Card ေလးကို အီေမးလ္နဲ႔ ပို႔ေပးခဲ့တယ္..။ မင္းေရြးခ်ယ္တဲ႔လမ္းမွာ မင္းတို႔ဘုရားသခင္ ေစာင့္ေရွာက္ပါေစလို႔ပဲ ကိုယ္ဆုေတာင္းခြင့္ရွိပါေတာ့တယ္..။ မင္းတို႔ဘုရားသခင္အလိုေတာ္တိုင္းပဲေပါ့..။

မင္းဆီက တိက်တဲ႔အေျဖတစ္ခုရလိုက္ျပီဆိုတဲ႔ အေၾကာင္း မင္းအေမနဲ႔ မင္းအမကို္ေျပာျပလိုက္တယ္..။ မင္းမေမကေတာ့ မင္းကို သိပ္ခ်စ္လို႔ ဘုရားသခင္အလိုေတာ္တိုင္းလို႔ ေျဖသိမ္႔ေနရေပမယ့္..ကိုယ့္ကိုလည္းအားနာေနတယ္ ထင္ပါရဲ႔...။ ဘာသာေရားတစ္ခုဟာ ဘယ္ေလာက္ အေရးၾကီးသလဲဆုိတာ သိသာထင္ရွားစြာ ကိုယ္သိလိုက္ရျပီ...အၾကိမ္ၾကိမ္ရင္းခဲ႔ရတဲ့ ႏွလံုးသားတစ္ခုနဲ႔ေလ...။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းနဲ႔ကိုယ္ ဟိုးး......အရင္ကလည္း အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းေတြ ခုလည္းပဲသူငယ္ခ်င္းေတြပဲေပါ့..။ အျဖဴေရာင္အခ်စ္ဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွ မေမွးမွိန္ပါဘူး..။ ကိုယ့္ရဲ႔ မင္းမေပၚထားရွိတဲ့ ေစတနာေမတၱာဟာလည္း တစ္သက္လံုးအတြက္ပါပဲ..။ မင္းအတြက္ တစ္သက္စာပါပဲ..။ ကိုယ့္ကို သစၥာမဲ့သြားတဲ႔ ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္လို႔ မင္းကိုမျမင္ရက္တာဟာလည္း...မုိက္မဲတဲ႔ မိန္းမေတြစာရင္းထဲ ကိုယ္ပါေနတုန္းပဲ ဆိုတာ ကိုယ္၀န္ခံပါတယ္..။ မင္းအတြက္နဲ႔ ကိုယ့္မွာ အေတြ႔အၾကံဳေတြမ်ားေနခဲ့လို႔.. ဒီတစ္ခါမင္း Amma ကိုေရြခ်ယ္လိုက္တယ္ဆိုတာကို သိရေတာ့ ကိုယ္သိပ္မခံစားရသလိုပဲ..။ ကိုယ္က်င့္သားရေနျပီထင္ပါရဲ႔..။ ကိုယ္ေနတတ္ေနပါျပီ..။ မင္းေပးတဲ႔ သင္ခန္းစာအတြက္ ကိုယ္ေက်းဇူးတင္ေနမွာပါ..။ မင္းလိုအပ္မယ ့္အကူအညီေတြကို လုပ္ေပးဖို႔ မင္းအတြက္ အျမဲတမ္းအဆင္သင့္ ျဖစ္ေနမယ့္ မင္းရဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း တစ္ေယာက္အေနနဲလည္း ကိုယ္ရိွေနပါမယ္..။ ဂ်ဴလိုင္မိုးကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..။ ဒီတစ္ေခါက္ရြာခ်လိုက္တဲ႔မိုးက ကိုယ့္ႏွလံုးသားကို ထာ၀ရေအးခဲေစခဲ့ပါျပီ..။ ျပန္လည္ပူေႏြးလာေစဖို႔လည္း ကိုယ္မေမွ်ာ္လင့္ေတာ့ပါဘူး..။ မင္းနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ကိုယ္ေက်နပ္ဆဲပါပဲ..။.

အဂၤလိပ္လူမ်ိဳးစာေရးဆရာ Robert Burton ကေျပာတယ္..။
“အခ်စ္ဆိုတာ အခ်ိန္တန္ရင္ အသစ္ေျပာင္းတတ္တဲ႔ဟာမ်ိဳး” တဲ႔..။ အင္းေလ...ကိုယ္လည္းပဲ အခ်ိန္တန္လို႔ထင္ပါရဲ႔ မင္းရဲ႔ အသစ္ေျပာင္းျခင္းကိုခံခဲ႔ရျပီေလ..။

ကမၻာေက်ာ္ဆရာၾကီး William Shake Spear ကလည္း ေယာက်ာၤးေတြရဲ႔အလွည့္ဖ်ားခံရတဲ႔ မိန္းမသားေတြကို တရားခ်ထားတယ္..။

“ Sigh no more lady, sigh no more
Men were deceivers ever,
One foot in sea and one on shore
To one thing constant never”

ကဲ...ကိုယ့္ရဲ့အခ်စ္ေရးအဆံုးသတ္မလွပဘူးလို႔ ကိုယ္မထင္ခ်င္ပါဘူး..။ ကိုယ္ျဖစ္ရမယ့္ အရင္ဘ၀က ၀ဋ္ေကၽြးေတြကိုဆပ္ရတယ္ပဲမွတ္ပါတယ္..။ မင္းနဲ႔ကိုယ္ရွိသမွ်၀ဋ္ေကၽြး ဒီအမွ်နဲ႔ေက်ပါေစေတာ့လို႔ ကိုယ္ဆုေတာင္းပါတယ္..။ကိုယ့္ကိုအဆံုးသတ္မယ့္ ကိုယ့္အိပ္မက္ကိုျပီးဆံုးေစမယ့္ မင္းဟာ ကိုယ့္ရဲ႔ ေနာက္ဆံုးအခ်စ္ပဲထင္ပါရဲ႔..။

“တျခားသူအေပၚ ေအာင္ႏိုင္သူဟာ
ခြန္အားရွိသူျဖစ္ေပမယ့္
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေအာင္ႏိုင္သူကေတာ့
စိတ္တန္ခိုးရွိသူျဖစ္သတဲ့”



ျပီးပါျပီ။


မိုးေငြ႔ခံစားေရးသားသည္...။

1 comment:

ye said...

၀တၳဳေလးက ေကာင္းပါတယ္...။
မ်က္စိေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေညာင္းသြားတယ္ဗ်ာ.. :P
ဖတ္ရတာ ဇတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ကုိ ကုိယ္တုိင္ၾကည့္ေနရသလုိပဲ..
ေတာ္လုိက္တဲ့ ညီမေလးပဲ။