Saturday, 14 January 2017

ကၽြန္ေတာ္.....

   

     မန္းသူေတြဘာေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကၽြန္မလို႔မေျပာဘဲ ကၽြန္ေတာ္လို႔ နာမ္စားသံုးသလဲဆိုတာ ေသခ်ာမသိေပမယ့္...ေရႊမန္းသူမဟုတ္တဲ႔ ကၽြန္မကေတာ့ စာေရးရင္သာ ကၽြန္မလို႔ေရးတတ္ေပမယ့္ အျပင္မွာေတာ့ စကားေျပာရင္ ကၽြန္ေတာ္လို႔ နာမ္စား သံုးေလ့ရွိတယ္..။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ခုႏွစ္တန္းႏွစ္တုန္းက မႏၱေလး (၁၂)ေက်ာင္းမွာ တစ္ႏွစ္တက္ခဲ႔ဖူးတုန္းကတည္းက ကိုယ့္ကိုယ္ကို “ကၽြန္ေတာ္”လို႔ ႏႈတ္ဆြဲသြားခဲ႔တာ ခုထိပဲဆိုပါေတာ့..။

                     မႏၱေလးမွာ တစ္ႏွစ္နီးပါေလာက္ပဲေနလိုက္ရေပမယ့္ ကၽြန္မရဲ႔ ငယ္ဘ၀တပိုင္းတစေတြ အဲဒီျမိဳ႔မွာ ထင္က်န္ေနခဲ႔ဖူးတယ္....။ ကၽြန္မ မႏၱေလးျမိဳ႔ကိုခ်စ္တယ္ အဲဒီမွာေနရတာမစိမ္းဘူး ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္တယ္..။ ကၽြန္မက အစားသမားဆိုေတာ့ မန္းရဲ႔ ေဒသအစားအစာေတြ အကုန္လံုးကိုၾကိဳက္တယ္...။ ကၽြန္မအဲဒီတုန္းက ခုႏွစ္တန္းတက္ျပီး အေရးခင္းျဖစ္လို႔ ေက်ာင္းပိတ္လိုက္ရတာ..။ မန္းမွာ စက္ဘီးစီးျပီး ေလွ်ာက္သြားရတာ သိပ္ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတယ္..။ အေရးခင္းခ်ိန္တုန္းကဆို ညေနပိုင္းမွာ မေၾကာက္မရြ႔ံ စက္ဘီးစီးျပီး နံရံကပ္စာေတြ ကာတြန္းေတြသြားသြားဖတ္ၾကတာ..။ အဲဒီက ညီမတစ္၀မ္းကြဲေတြနဲ႔ ကဲကဲေတြေပါ့..။ အဲဒီေခတ္က ခုေခတ္လို စီဒီေတြဘာေတြမရွိေသးဘူး သီခ်င္းနားေထာင္ခ်င္ရင္ ေဒါင္းလုတ္တာေတြဘာေတြမရွိေသးေတာ့ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ႔သီခ်င္းကို တန္းစီျပီးခ်ေရး ကက္ဆက္ေခြငွားဆိုင္မွာ လက္ေရြးစင္သြားကူး အဲလိုလုပ္ရတာ..။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကက္ဆက္ေခြအငွားဆိုင္နဲ႔ စာအုပ္ငွားဆိုင္က တြဲထားတတ္တယ္..။ ဆိုေတာ့ ကာတြန္းစာအုပ္ေတြ ၀တၳဳစာအုပ္ေတြငွားဖတ္ ညေနပိုင္းဆို ဗီဒီယိုေခြေတြငွားၾကည့္ ...။ ကုိယ္သြားခ်င္တဲ႔ေနရာ စက္ဘီးေလးနင္းျပီးသြားရတာ သေဘာက်တယ္...။

            ကၽြန္မတို႔ေနတာက ဗထူးကြင္းနဲ႔နီးတယ္ ၂၈x၂၉ လမ္းၾကားက ေမတၱာလမ္းသြယ္ထဲမွာ ၂၈လမ္းေဒါင့္က မင္းသီဟလက္ဖက္ရည္ဆိုင္ရွိတယ္ ..။ အစားအေသာက္သိပ္ေကာင္းပဲ..။ လက္ဖက္ရည္ ပဲပလာတာ မုန္႔တီသုပ္(နန္းၾကီးသုပ္) ပဲအီၾကာ...အကုန္ေကာင္းတာ..။ မန္းက ပဲျပဳတ္ကုိပိုၾကိဳတယ္ဆိုတာ ရန္ကုန္လို ပဲလံုးေလးေတြက ေသးေသးညိဳညိဳေတြမဟုတ္ဘူး ပဲလံုးၾကီးၾကီး အညိဳေဖ်ာ့ေဖ်ာ့နဲ႔ အရသာကလဲ ခ်ိဳေနေရာ..။ အီၾကာေကြးတစ္ေခ်ာင္းဆိုလည္း လူ႔တေတာင္ဆစ္ေလာက္ရွိတယ္..။ မင္းသီဟက ခုခ်ိန္ထိ နာမည္ရတုန္းပါပဲ..။ ရွမး္ေခါက္ဆြဲစားခ်င္ရင္ေတာ့ မိန္းလမ္းေပၚက ေနျခည္ရွမ္းေခါက္ဆြဲဆိုင္ေကာင္းတယ္ အဲဒီေခတ္ကေပါ့ ခုေတာ့ အဲဆိုင္ရွိေသးလားမသိဘူး...။ ဂ်ံဳဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲ၊ ဆန္ျပားသုပ္၊ ရွမ္းသုပ္၊ ဆန္စီး၊ ျမီးရွည္ အကုန္ေကာင္း..။ ေရးရင္နဲ႔ စားေတာင္စားခ်င္လာျပီ...။ “ကၽြန္ေတာ္”လို႔ေခါင္းစဥ္တပ္ အေၾကာင္းျပျပီး အစားအေသာက္အေၾကာင္း မ်ားမ်ားေရးပါရေစ..။

           ေနာက္ျပီး ၂၇လမး္ေပၚက ဘယ္လမ္းနဲ႔ ဘယ္လမ္းၾကားလည္းေတာ့မသိေတာ့ဘူး... အရင္မႏၱလာဟိုတယ္ ေနာက္ေက်ာ္က အထမ္းနဲ႔ေရာင္းတဲ႔ ရခုိုင္မုန္႔တီနဲ႔ မက်ည္းေဖ်ာ္ရည္လည္းေကာင္းတယ္..။ ရခိုင္မုန္႔တီကို ငံုးဥထည့္ေရာင္းတာ အဲဒီတစ္သည္ပဲျမင္ဖူးေသးတယ္...။ ရွဴးရွဴးရွဲရွဲနဲ႔ျပီးရင္ အစပ္ေျပ မက်ည္းေဖ်ာ္ရည္ ထန္းလ်က္နံ႔ေမႊးေမႊးေအးေအးေလး တစ္ခြက္ေသာက္လိုက္ လံုး၀အျငိမ္းေကာင္းတာ...။ ျပီးေတာ့ မန္းျမီးရွည္ဆို ခု ၁၆လမ္းက အထမ္းျမီးရွည္ေလာက္ပဲသိၾကတာ ..။ တကယ္တမ္း ကၽြန္မတို႔ငယ္ငယ္က ဗထူးကြင္းေရွ႔နားက ျမီးရွည္ဆိုင္ဆိုတကယ္စားေကာင္းတာ..။ မီးခိုးေၾကာင့္မဲနက္ေနတဲ႔ ေျမအိုးၾကီးၾကီးနဲ႔ ၀က္ဒူးရိုးၾကီးေတြကို မီးေအးေအးနဲ႔ တေနကုန္သည္ထားျပီးခ်ိဳေနတဲ႔ ၀က္ရိုးျပဳတ္ရည္နဲ႔ ပဲငပိနံ႔သင္းတဲ႔ ျမီးရွည္သုပ္က တကယ္႔စပယ္ရွယ္...။ အခု ရန္ကုန္မွာဆို Feel ဆိုင္ေတြမွာ အထမ္းျမီးရွည္ဆိုျပီး မီႏူးထဲမွာပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ မန္းကေရာင္းတာနဲ႔ေတာ့ အရသာက ဘာမွမဆိုင္ဘူး..။ ေလာေလာလတ္လတ္ေတာ့ မန္းမွာ ၁၆လမ္းက ျမီးရွည္ေတာ့ နာမည္ရဆဲဆိုင္ လမ္းေဘးဆိုင္ပဲ ခုံပုေလးေတြနဲ႔ထိုင္စားရတယ္။ ၀က္ျမီးၾကိဳက္ရင္ ညွပ္ထည့္ေပးတယ္ ဒညင္းသီးျပဳတ္လည္းထည့္တယ္ ၂၀၀၉ မန္းေရာက္တုန္းကေတာ့ သြားစားျဖစ္ေသးတယ္...။

          မႏၱေလးေရာက္ရင္ မုန္႔တီကိုပဲ လူေတြက အာရံုစိုက္ၾကတာ တကယ္တမ္း မန္းက မုန္႔ဟင္းခါးလည္းေကာင္းတယ္..။ ငါးေပါတဲ႔အရပ္မဟုတ္ေပမယ့္ ငယ္ငယ္တုန္းက ၂၇လမ္း နဲ႔ ၇၅လမ္းနားေလာက္က ေဒၚၾကည္မုန္႔ဟင္းခါးအရမ္းေကာင္းတယ္ ညေနပိုင္းဆို စက္ဘီးေလးနဲ႔ ပါဆယ္သြားသြားဆြဲတာ မုန္႔ဖတ္မွ်င္ေလးကေသးေသးေလးနဲ႔ ပဲေၾကာ္ ဗူးသီးေၾကာ္ မန္းေၾကာ္တို႔ကအစ အကုန္ေကာင္းတယ္...။ ကၽြန္မတို႔အေဒၚအိမ္ရဲ႔ လမ္းထိပ္ ဗထူးကြင္းနားက အေၾကာ္တဲေလးမွာလည္း မနက္ဆို အေၾကာ္စံုနဲ႔ေကာက္ညွင္းေပါင္းရတယ္...။ မန္းမွာမသိမျဖစ္တစ္ခုရွိေသးတယ္ မစားမျဖစ္ မန္းအခ်ဥ္ေပါင္း...။ ေမာင္းထုျပီး လွည္းတြန္းသည္လာျပီဆို အခ်ဥ္ေပါင္းမ်ိဳးစံုကို ငါးပိ ငံျပာရည္ ပုစြန္ေျခာက္မႈန္႔ ငရုတ္သီးမႈန္႔စပ္ထားတာေလးနဲ႔ ေရာနယ္ထားတာ သိပ္ေကာင္းပဲ။ ေရးရင္း သေရေတာင္က်တယ္...။ ငရုတ္သီးမႈန္႔ငံျပာရည္ဆိုမွာ မန္းမွာ ငါးပိရည္က်ိဳအစား ထမင္းစားတိုင္းအျမဲပါတတ္တာကေတာ့ ငရုတ္သီးမႈန္႔ငံျပာရည္ေဖ်ာ္ခြက္ပါပဲ...။ အဲဒါေလးနဲ႔ထမင္းနဲ႔နယ္ျပီး ၀က္ခ်ိဳေပါင္းေလးနဲ႔စားပါေလ့ ထမင္းမျမိန္ရင္ ၾကိဳက္တာေျပာ...။

       အခုဆိုေတာ့ ရွမ္းအစားစာနဲ႔ တရုတ္အစားစာမ်ားလႊမ္းမိုးျခင္းကို ခံလိုက္ရေသာ မန္းျမိဳ႔ေရႊျပည္ျဖစ္သြားေပမယ့္ ေဒသအစားအစာ ျမီးရွည္နဲ႔ မုန္႔တီကေတာ့ မကြယ္ေပ်ာက္ေသးလို႔ ေတာ္ပါေသးတယ္..။  ပံုေတြနဲ႔တကြျပခ်င္တာ ခုက ကိုယ့္ဘာသာ စားခ်င္တာ စိတ္ကူးနဲ႔ေရးရတာမုိ႔ ပံုမျပႏိုင္...။ မႏၱေလးက စားခ်င္တဲ႔ အစားစာမ်ားကိုတန္းစီေျပာပါဆိုရင္ ....

၁။ မုန္႔တီ
၂။ ျမီးရွည္
၃။ အခ်ဥ္ေပါင္း
၄။ ငွက္ေပ်ာ္ေၾကာ္နဲ႔ေကာက္ညွင္းျပန္ေပါင္း(ညေစ်းတန္းက)
၅။ မင္းသီဟလက္ဖက္ရည္ဆိုင္က အစားစာမ်ား
၆။ ေစ်းခ်ိဳနားက ညဖက္ေရာင္းတဲ႔ တရုတ္ထမင္းေပါင္း
၇။ တရုတ္တန္းေစး်နားက မတင့္ဖက္ထုပ္ေၾကာ္
၈။ မႏၱေလးက အိမ္ခ်က္ထမင္းဟင္းနဲ႔ ငရုတ္သီးငံျပာရည္ေဖ်ာ္
၇။ ထန္းလ်က္နဲ႔ေခါက္စားရတဲ႔ သီးသီး
၈။ ထန္းပင္ျမစ္ဖုတ္
၉။ ဦးပိန္တံတား မယ္ဇလီပင္ေအာက္က ေျပာင္းဖူးေၾကာ္နဲ႔ ဆီထမင္း ဆတ္သားေျခာက္ဖုတ္
၁၀။ ေစ်းခ်ိဳက ငွက္ေပ်ာ္အုန္းႏို႔ေပါင္း

             ဒါက ငယ္ငယ္တုန္းက တစ္ႏွစ္နီးပါးေနခဲ႔ဖူးတဲ႔ အစားအေသာက္အေတြ႔အၾကံဳေတြ...။ ေက်ာင္းျပီးေတာ့ မန္းဘူတာၾကီးနားက ဆိုင္ခန္းမွာ ဖက္ရွင္ဆိုင္ဖြင့္တုန္းကလည္း မန္းျမိဳ႔တခြင္ျပဲျပဲစင္ေအာင္ ေခ်ာင္က်ိဳေခ်ာင္ၾကားေတြ အကုန္ေရာက္တယ္...။ မန္းက လူသိပ္မသိေသးတဲ႔ ေတာင္ေပၚက ဟသာၤဂူဘုရားတုိ႔ဘာတို႔ဖက္ကို အစံုသြားတယ္..။ စစ္ကိုင္း မံုရြာဆို တြင္းေတာင္းအိုင္ထိေရာက္ဖူးခဲ႔တယ္...။ ျပင္ဦးလြင္ဆိုလည္း အခု ေရျပာအိုင္ကေတာ့ အဲတုန္းကမေတြ႔ေသးလို႔ က်န္တဲ႔ ေရတံခြန္ေတြ ဘုရားေတြ ဂူေတြအကုန္သြားခဲ႔ဖူးတယ္...။

           တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မက “ ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္ ” နဲ႔ပဲ နာမ္စားသံုးျပီး စကားေျပာတတ္တယ္ဆိုတာကို အေၾကာင္းျပျပီးေရးရင္းက အစားအေသာက္ပို႔စ္တစ္ခုျဖစ္သြားပါေၾကာင္း....း))


မိုးေငြ႔


Tuesday, 10 January 2017

Coffee Barista Training Class(1).....

 

2017 ရဲ႔ ပထမဦးဆံုးေန႔ မနက္(၉)နာရီအခ်ိန္မွာ ေကာ္ဖီသင္တန္းရဲ႔ ပထမဆံုးသင္ခန္းစာကိုစတက္ရပါတယ္..။ ပထမဆံုးတစ္ရက္မွာပဲ အိမ္ျပန္မေရာက္ခင္ လမ္းမွာပဲ ကၽြန္မငိုရပါတယ္...။ ငိုတယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ အားမရလို႔ပါ...။ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ေဖ်ာ္တာ ဒီေလာက္ေတာင္ခက္လားလို႔ ကၽြန္မခုမွလက္ေတြ႔သိရေတာ့တယ္...။ ကၽြန္မတို႔ အရင္က ေကာ္ဖီဆိုင္တစ္ဆိုင္ထိုင္ရင္ မီႏူးၾကည့္လိုက္လို႔ တစ္ခြက္ကို သံုးေထာင္ သံုးေထာင္ငါးရာေလာက္က်ရင္ ေတာ္ေတာ္ေစ်းၾကီးေနျပီ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ႔ ေကာ္ဖီေတြဘာေတြကို မေရြးေနေတာ့ဘဲ ေစ်းႏႈန္းကိုပဲ အဓိကေရြးျပီး ေစ်းေပါတာ မွာေသာက္တတ္ၾကတယ္..။ တကယ္တမ္း ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကို ကိုယ္တိုင္ေဖ်ာ္ရတဲ႔အခါ အရသာေကာင္းမြန္ျပီး balance ညီမွ်တဲ႔ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ ထြက္လာဖို႔ ဘယ္ေလာက္ခက္ခဲလိုက္သလဲဆိုတာ ခုမွနားလည္သြားေတာ့တယ္...။ Espresso ဆိုတာ ေကာ္ဖီအားလံုးရဲ႔ အေျခခံဆိုတာကိုလည္း သိခဲ႔ရတယ္...။ ဆိုင္တစ္ဆိုင္ရဲ႔ ေကာ္ဖီေကာင္း မေကာင္းကို သိခ်င္ရင္ Espresso တစ္ခြက္ အရင္မွာေသာက္ပါတဲ႔..။



ေကာ္ဖီမွာ ကၽြန္မတို႔က ခါးတဲ႔ အရသာရွိတယ္လို႔ပဲ အၾကမ္းသိၾကတာ...။ တကယ္ေတာ့ ေကာ္ဖီရဲ႔ အရသာက အမ်ိဳးေပါင္းကိုးဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ရွိတယ္..။ အဓိကမွတ္ထားရတာကေတာ့ ခ်ိဳ ခ်ဥ္ ဖန္ စပ္ ခါး ..။



ေကာ္ဖီေစ့ေတြကို ေလွာ္ရတဲ႔ အဆင့္လိုက္ကို ကိုးမ်ိဳးရွိတယ္..။ ကၽြန္မတို႔ ပထမဆံုး စာေတြ႔သင္ေနခ်ိန္မွာပဲ အဲဒီေကာ္ဖီနာမည္ေတြကိုစီထားတဲ႔ ပုလင္းေတြကို ႏွစ္ခါေလာက္ၾကည့္ျပီး အလြတ္ေျပာရတယ္...။ Light, Cinnamon, Medium, high, City, Full City, France and Italian တို႔ပဲျဖစ္တယ္...။ ေကာ္ဖီဆိုင္ေတြမွာ အသံုးမ်ားတာကေတာ့ City သို႔မဟုတ္ Full City အဆင့္မွာေလွာ္ထားတဲ႔ ေကာ္ဖီေစ့ေတြပဲျဖစ္တယ္။ Italian ကေတာ့အခါးဆံုးျဖစ္သြားျပီ..။ ႏိုင္ငံျခားသားေတြေလာက္ပဲ ေသာက္ႏိုင္ေတာ့မွာ..။



     ေကာ္ဖီသီးကိုစေတြ႔တာက အီသီယိုးပီးယားမွာ ဆိတ္ေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္က စေတြ႔တာ..။ ေကာ္ဖီသီးကို Cherryသီးလို႔ေခၚတယ္...။ အထဲက အေစ့ကို ထုတ္လိုက္ရင္ေတာ့ green bean လို႔ေခၚျပီး ေလွာ္ျပီးမွသာ coffee bean လို႔ေခၚပါတယ္..။ ေကာ္ဖီကို ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ေပ 3000 ကေန 6000 ၾကားမွာေပါက္တဲ႔ အပင္ကို Arabia coffee လို႔ေခၚျပီး ေတာင္ေအာက္မွာေပါက္တာကိုေတာ့ Robusta    လို႔ေခၚတယ္...။



 ေတာင္ေပၚမွာေပါက္တဲ႔ ေကာ္ဖီေတြက အဲလိုေလး အျခမ္းႏွစ္ျခမ္းပါတယ္

 ဒါကေတာ့ အလံုးလိုက္ေလးတစ္လံုးတည္းပါတဲ႔ ေတာင္ေအာက္ကေကာ္ဖီေစ့

    
အရသာ balance ညီမွ်တဲ႔ ေကာ္ဖီျဖစ္ဖို႔ ေကာ္ဖီေစ့အမ်ိဳးေပါင္း(၈)မ်ိဳးေလာက္ကိုေရြးခ်ယ္ေရာစပ္ျပီး ထုတ္ထားတဲ႔ ေကာ္ဖီ Catunambu ဆိုတာ European products ....။ စပိန္မွာ ထုတ္လုပ္တဲ႔ ေကာ္ဖီ...။ ကၽြန္မတို႔ သင္တန္းမွာ အဲေကာ္ဖီသံုးတယ္ ..။ တစ္ကီလို တစ္ထုပ္ကို ျမန္မာေငြက်ပ္ သံုးေသာင္းခြဲေလာက္ က်တယ္..။

ေကာ္ဖီနဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ ဗဟုသုတေတြကိုပထမ တစ္နာရီမွာသင္တယ္...။ ေကာ္ဖီစက္နဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ ဖိအားေတြ အပူခ်ိန္ေတြ ဘယ္လိုခ်ိန္ရတယ္ဆိုတာေတြ ေကာ္ဖီစက္ကို သန္႔ရွင္းေရးလုပ္တာေတြ သင္တယ္...။  ေနာက္ႏွစ္နာရီကို ေကာ္ဖီၾကိတ္တာနဲ႔ one short, two short(double short) အခ်ိန္အဆကို လက္မွန္းနဲ႔မွန္ေအာင္ေလ့က်င့္ရတယ္..။ two short ဆိုတာ ေကာ္ဖီစက္ကေန ခြက္ႏွစ္ခြက္စာ အရည္ေလးက်လာတာကိုေျပာတာပါ..။ two short မွာ ေကာ္ဖီမႈန္႔အေလးခ်ိန္က 14 g ကေန 20 g အတြင္းရိွရပါမယ္...။ အေကာင္းဆံုးကေတာ့ 16g မွာရွိေနရမယ္..။ အဲဒီေကာ္ဖီကို ညီေနေအာင္ ဖိတံုးေလးနဲ႔ ဖိရပါေသးတယ္....။ ဒါတင္မျပီးေသးဘူး အဲဒါေကာ္ဖီကို စက္မွာတပ္ျပီး ေရဖိအားခ်လိုက္ရင္ 25စကၠန္႔  အတြင္းမွာပဲ ေကာ္ဖီက 30ml က်ရမယ္ ေကာ္ဖီၾကိတ္တာၾကမ္းေနရင္လညး္ အရသာမေကာင္းသလို အရမ္းမႈန္႔သြားရင္လည္း ေကာ္ဖီေရက်တာ ေႏွးသြားတဲ႔အတြက္ ဆိုလိုတာက 25စကၠန္႔ အတြင္းမွာ 30ml မက်ႏိုင္ေတာ့တဲ႔အတြက္ ေကာ္ဖီေကာင္းတစ္ခြက္မထြက္ပါဘူး..။ ဖိတံုးဖိတာ မညီရင္လည္း စက္မွာတပ္ရင္ ေကာ္ဖီအက်ေရမမွန္ပါဘူး..။

 ဒါေၾကာင့္ ေကာ္ဖီၾကိတ္တာေရာ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္တဲ႔စက္ကိုေရာ အခ်ိန္တိုင္းေစာင့္ၾကည့္ျပီး ကိုယ္လိုခ်င္တဲ႔အေနအထားေရာက္ေအာင္ အျမဲခ်ိန္ေနရမွာပါ..။ ေကာ္ဖီၾကိတ္မယ္ဆိုရင္လည္း စက္ရဲ႔ ဘယ္နံပါတ္မွာထားရင္ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ႔ အမႈန္႔အေနအထားရမယ္ဆိုတာမ်ိဳး...။ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္စက္ဆိုရင္လည္း ဘယ္ဖိအား ဘယ္အပူခ်ိန္ေလာက္မွာ ေကာ္ဖီက်တဲ႔အခါ အရသာေကာင္းမယ္ဆိုတာမ်ိဳးေတြပါ...။ သံုးမိနစ္အတြင္းမွာ စားသံုးသူဆီကို ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ အျပီးခ်ေပးႏိုင္ဖို႔ ေကာ္ဖီမႈန္႔စထည့္ျပီး စက္ထဲကေန ေကာ္ဖီအက်ေရကို ခြက္နဲ႔ခံျပီး အျပီးေဖ်ာ္ရတာ အစအဆံုးအားလံုး မွန္ေနမွ ေကာ္ဖီေကာင္း တစ္ခြက္ရမွာပါ..။ မုန္႔တစ္လံုးဖုတ္တာထက္ အစမ်ားစြာခက္ပါတယ္...။ ဒါေၾကာင့္ ေကာ္ဖီေကာင္းတစ္ခြက္ ရဖုိ႔ ေဖ်ာ္တဲ႔သူရဲ႔ စိတ္ထားနဲ႔ ႏွလံုးသားနဲ႔ အမ်ားၾကီးသက္ဆိုင္သြားပါျပီ..။ သူ႔စိတ္တည္ျငိမ္ေနမွ ႏွလံုးသားအရင္းခံနဲ႔ေစတနာထားျပီး ေဖ်ာ္မွသာ
ေကာ္ဖီေကာင္းေကာင္း တစ္ခြက္ထြက္လာမွာပါ..။ ကၽြန္မအခုေျပာျပတာက ေကာ္ဖီေဖ်ာ္နည္းရဲ႔ အေျခခံေလးပဲရွိပါေသးတယ္..။ ေနာက္ေန႔ေတြက်ရင္ ႏို႔ကို Foam ျဖစ္ေအာင္ရိုက္နည္းေတြသင္ရမယ္..။ အဲဒါေတြရမွ က်န္တဲ႔ မီႏူးေတြကိုဆက္သြားရမွာ..။ သင္တန္းခ်ိန္ကို Practice လုပ္ႏိုင္ဖို႔ တစ္နာရီၾကိဳျပီးလာရမယ္လို႔ ဆရာကမွာထားတယ္..။
 




ေကာ္ဖီေစ့ပ်ိဳးပင္ေလးေတြ

ေကာ္ဖီေစ့အထဲမွာရွိေနေသးတဲ႔ ခ်ယ္ရီသီး(ေကာ္ဖီသီး)


မိုးေငြ႔


Wednesday, 4 January 2017

Perfume....

    
        ကၽြန္မငယ္ငယ္က ေရေမႊးကို စသိတာ ေမေမသံုးေနတဲ႔  ႏွင္းဆီပန္းနီနီပံုေလးပါတဲ႔ ပုလင္းေသးေသးေလး ၾကည္ၾကည္ေလးနဲ႔ ေရေမႊးေလးျဖစ္တယ္...။ တံဆိပ္နာမည္ကိုေတာ့ မသိေတာ့ဘူး အရမ္းေမႊးတာပဲ...။ Eternalလား Poison လားတစ္ခုခုျဖစ္မယ္..။ လြန္ခဲ႔တဲ႔ သံုးဆယ္ငါးႏွစ္ေက်ာ္ကဆိုေတာ့ အဲေခတ္ကေရေမႊးပုလင္းကို အြန္လိုင္းမွာ ရွာၾကည့္ေသးတယ္ မေတြ႔ဘူး..။ နာမည္ေသခ်ာ မသိတာလည္းပါမယ္...။ ေမေမက သူ႔ေရေမႊးပုလင္းေလးကို ကၽြန္မတို႔အိမ္က ေသာက္ေရတို႔ေရေႏြးၾကမ္းအိုးတို႔ ဓါတ္ဖူးတို႔ထားတဲ႔ စားပြဲေနာက္က နံရံကပ္မွန္ဗီဒိုေလးထဲထည့္ထားတတ္တာ..။ အဲဒီတုန္းက ေမေမ႔ဗီဒိုထဲကေန အဲေရေမႊးပုလင္းေလးကို ခဏခဏယူၾကည့္ဖူးတယ္ ေမႊးၾကည့္ဖူးတယ္။ ပုလင္းေလးကို ခ်စ္တာရယ္ ႏွင္းဆီနီနီေလးကိုၾကိဳက္တာရယ္ အနံ႔ေလးသင္းပ်ံ႔ေနတာေလးအတြက္ေရာေပါ့...။ ဆြတ္ေတာ့မၾကည့္ခဲ႔ဖူးဘူးလို႔ထင္တာပဲ...။ အဲဒီတုန္းက သံုးေလးတန္းေလာက္ပဲရွိဦးမယ္...။

  ဒုတိယအၾကိမ္ ေရေမႊးကို သတိထားျဖစ္တာက ကၽြန္မ ငါးတန္းတက္တုန္းက ကၽြန္မတုိ႔ အဂၤလိပ္ဆရာမ ေဒၚခင္ျဖဴေ၀ ဆြတ္ထားတဲ႔ ေရေမႊးရနံ႔ေလး...။ ရနံ႔သင္းျပီး sexy ျဖစ္တယ္...။ ဆြဲေဆာင္မႈရိွတယ္...။ ဆရာမကစည္းကမ္းသိပ္ၾကီးတယ္..။ အပ်ိဳၾကီး အ၀တ္အစား၀တ္တာ အျမဲတမ္းခ်ပ္ရပ္ေက်ာ့ေမာ့ေနေရာ...။ သူ႔အတန္းခ်ိန္က်ျပီဆုိ သူကိုင္ေနက် ၾကိမ္လံုးကိုၾကမ္းျပင္နဲ႔ေထာက္တဲ႔ အသံတဒုန္းဒုန္းနဲ႔ သူ႔ေရေမႊးနံ႔ေတြက အရင္ေရာက္လာတတ္တယ္..။ အဲခါဆို ကၽြန္မတုိ႔က ေၾကာက္ဒူးတုန္ေနၾကေရာ ဆရာမဒီေန႔ ဘာစာေမးမလဲ ဘယ္သူ မတ္တပ္ရပ္ထေျဖရမလဲ ဘယ္သူ ထိုင္ထလုပ္ရမလဲဆိုတဲ႔ စိုးရိမ္စိတ္ေတြ တထိတ္ထိတ္နဲ႔ေပါ့..။ ဆရာမနား အမွတ္သြားျခစ္ရင္ ဆရာမေရေမႊးနံ႔က ႏွာေခါင္း၀ကို လာကလိေတာ့တာပဲ..။ ရင္ဖံုးအက်ီၤအျဖဴ ေခါင္းေလာင္းလက္ကို ဇာအနားကြပ္ျပီး ေဂ်ာ္ဂ်က္အေပ်ာ့သားေက်ာင္းစိမ္း လံုခ်ည္ ေျခမ်က္စိဖံုး၀တ္ထားတာ ခါးမွာ လက္ကိုင္ပု၀ါမ်ိဳးစံုကို ညွပ္ထားတတ္တာ ဆရာမရဲ႔ ဖက္ရွင္စတိုင္လ္ပဲ..။ ဂုတ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ ဆံပင္နဂိုအေက်ေကာက္သား ငုတ္စိေလးေတြကို စုစည္းျပီး ဖဲကလစ္လွလွေလးေတြနဲ႔ ညွပ္ထားတတ္ေသးတယ္..။ ဆရာမက တကၠသိုလ္တုန္းက ေဘာ္လီေဘာခ်န္ပီယံ.. အရပ္ရွည္ရွည္ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း..။ ႏွာတံခၽြန္ျမျမနဲ႔ ျပံဳးလိုက္ရင္ ႏွႈတ္ခမ္းႏွစ္ဖက္ေဘးမွာ ပါးခ်ိဳင့္ေသးေသးေလးေတြပါတယ္...။ ရယ္လိုက္ရင္လည္း သြားစြယ္ေလးေတြက သိပ္လွတယ္...။

      ကၽြန္မမွာ အနံ႔(ဂႏၶာရုံ)နဲ႔ပတ္သက္ျပီး ထူးျခားမႈနည္းနည္းရွိတယ္...။ ခုေနာက္ပိုင္းအသက္ၾကီးမွသာ သတိသိပ္မထားၾကည့္မိေတာ့တာ...။ ဆပ္ျပာ ေရေမႊး ကိုယ္လိမ္းေပါင္ဒါ ဒါမွမဟုတ္ အေမႊးနံ႔ပါတဲ႔ အသံုးေဆာင္ပစၥည္းထဲက အနံ႔တစ္ခုခုကိုရရင္ ဘယ္အခ ်ိန္ ဘယ္ေနရာမွာ သံုးခဲ႔ဖူးတဲ႔ အနံ႔ေလးဆိုျပီး တန္းျပီးမွတ္မိတတ္တယ္...။ တခါတေလ အက်ီၤမီးပူတိုက္လို႔ထြက္လာတဲ႔အနံ႔ရရင္ အထက္တန္းေက်ာင္း တက္တုန္းက ေက်ာင္းစိမ္း ရင္ဖံုးအက်ီၤအျဖဴ ေလးမီးပူတိုက္တဲ႔အခါ ထြက္လာတဲ႔ အနံ႔ကို အမွတ္ရမိတတ္တယ္..။ ကုန္တိုက္ေတြမွာ ကိုယ္တိုက္ဆပ္ျပာခဲေလးေတြ ေတြ႔လို႔ ေကာက္ယူျပီးနမ္းၾကည့္မိရင္လည္း ဒီဆပ္ျပာကို ဘယ္ခ်ိန္တုန္းက ဘယ္ေနရာမွာ သံုးခဲ႔ဖူးတယ္ဆိုတာကို မွတ္မိေနတတ္တယ္။ အဲဒါ အနံ႔နဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ ကၽြန္မရဲ႔ထူးျခား်ခ်က္ပဲ...။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္မက အနံ႔နဲ႔ပတ္သက္လာရင္လည္း sensitive သိပ္ျဖစ္တယ္..။ အနံ႔ရတာလည္း သူမ်ားထက္ပိုကဲတယ္..။ ဒါဘာအနံ႔ဆိုတာကိုလည္း တန္းျပီးခြဲျခားျပႏိုင္တယ္..။ ေနာက္ပိုင္းအသက္ၾကီးလာေတာ့ အနံ႔နဲ႔ပတ္သက္ျပီး Sense ရတာကို အမႈမဲ႔အမွတ္မဲ႔ပဲ ေနလိုက္မိေတာ့တယ္..။


     ကၽြန္မ အသက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ တကၠသိုလ္တက္ေနခ်ိန္မွာေတာ့ ေရေမႊးကို Clinique Happy စသံုးျဖစ္တယ္..။ အဲဒီေရေမႊးကို ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ၾကာတဲ႔အခိ်န္ထိ ကၽြန္မႏွစ္သက္စြဲလန္းစြာသံုးခဲ႔ဖူးတယ္..။ သူ႔အနံ႔ေလးက Happy ဆိုတဲ႕ စကားလံုးအတိုင္းပဲ သူ႔ကိုဆြတ္ထားရင္ အလုိလို ၾကည္ႏူးရႊင္ျပ တက္ၾကြေနတာပဲ..။ Clinique မွာ happy ရယ္ Heart ရယ္ ႏွစ္မ်ိဳးလာတဲ႔အထဲ Happy အနံ႔က ကၽြန္မအတြက္ ပိုဆြဲေဆာင္မႈရွိတယ္လို႔ထင္တယ္..။ သူ႔ကို ကၽြန္မ Lotion လည္းသံုးဖူးတယ္...။ Rolling လည္းသံုးဖူးတယ္..။
Happy ကို ေလးငါးႏွစ္ဆက္တိုက္သံုးလာျပီးမွ ကၽြန္မ Lancome ေရေမႊးကို ေျပာင္းသံုးျဖစ္ခဲ႔တယ္..။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မက ေရေမႊးကို ကိုယ့္ဘာသာကို ၀ယ္သံုးျဖစ္တာနည္းတယ္..။ အေဒၚေတြ ႏိုင္ငံျခားက ျပန္လာရင္ ၀ယ္ေပးတာမ်ားတယ္..။ ေနာက္ Gucci Envy me ကိုဆက္သံုးျဖစ္တယ္...။ အဲဒါက ကၽြန္မေမြးေန႔တစ္ခုမွာ ညီမ၀မ္းကြဲတစ္ေယာက္က လက္ေဆာင္ေပးလို႔။ Gucci Envy Me က နာမည္နဲ႔ လိုက္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္မႈရွိလြန္းတယ္ ျပီးေတာ့ သူ႔အနံ႔က သိပ္ sexy က်တယ္..။ ကၽြန္မဘ၀မွာ အၾကိဳက္ဆံုးေရေမႊးရနံ႔ထဲမွာ Happy Clinique ျပီးရင္ Gucci Envy me ပဲျဖစ္တယ္..။ ခုေနာက္ဆံုးတစ္ပတ္လည္ျပီး ကၽြန္မ Happy ကို ျပန္သံုးျဖစ္ေနတယ္..။



     တခါတခါ ေရေမႊးဆြတ္တိုင္း ကၽြန္မ ဆရာမေဒၚခင္ျဖဴေ၀ကို သတိရတတ္တယ္...။ ခုဆိုကၽြန္မဟာ အဲဒီတုန္းက စည္းကမ္းၾကီးေသသပ္ျပီး သန္႔ျပန္႔သပ္ရပ္ေမႊးၾကိဳင္ေနတဲ႔ ဆရာမရွိေနတဲ႔ အရြယ္ကိုေတာင္ ေတာ္ေတာ္ေက်ာ္လြန္ခဲ႔ျပီပဲ..။ ဆရာမေရာ ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္ေဒသကို ေရာက္ရွိေနလို႔ စိတ္လက္ခႏၶာက်န္းမာစြာနဲ႔ရွိေနရဲ႔လားလို႔ သိခ်င္ေနမိတယ္...။

မိုးေငြ႔


Monday, 2 January 2017

မဂၤလာႏွစ္သစ္ေလးပါ....း)


     ကၽြန္မ ဘေလာ့ေရးတဲ႔ သက္တမ္းတေလွ်ာက္မွာ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ရဲ႔အစ ဇန္န၀ါရီ(၁)ရက္ေန႔ ႏွစ္သစ္ အၾကိဳ ႏႈတ္ဆက္စကားနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ပို႔စ္တစ္ခါမွမေရးခဲ႔ဖူးဘူး...။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ႏွစ္သစ္ႏႈတ္ခြန္း စကားေလး ေျပာပါရေစ..။ ကမၻာေပၚမွာရွိတဲ႔ သက္ရွိထင္ရွား သတၱ၀ါအားလံုး က်န္းမာခ်မ္းသာလို႔ ျငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ...ႏွစ္သစ္မွစျပီး အစစအရာရာ ေအာင္ျမင္အဆင္ေျပၾကပါေစလို႔ မဂၤလာႏႈတ္ဆက္စကားေလးေျပာခ်င္ပါတယ္...။

       2017 ရဲ႔ ပထမဆံုးရက္မွာ ကၽြန္မစလုပ္ရတာက ေကာ္ဖီသင္တန္းစတက္ျခင္းပါပဲ...။ ဒီအတြက္ ကၽြန္မရဲ႔ ႏွစ္သစ္အစဟာ ကိုယ္၀ါသနာပါတဲ႔အလုပ္နဲ႔စရလို႔ မဂၤလာရွိျပီးရင္းရွိေနပါျပီ..။ ျပီးေတာ့ ေနာက္လေတြ က်ရင္လည္း ဆက္တုိက္ ႏိုင္ငံျခားခရီးစဥ္ေတြရွိေနေတာ့ ကၽြန္မအတြက္ 2017ဟာ ခရီးသြားႏွစ္လို႔လည္း ဆိုလို႔ရႏိုင္ပါတယ္..။ အားလံုး မဂၤလာရွိေသာႏွစ္သစ္ေလးပါ...း) ပံုေလးကေတာ့ တခါက ဘေလာ့ဂါေဟာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ႔ ကိုျဖိဳးေမာင္ေမာင္ရဲ႔ လက္ရာပါ...။


Happy New Year......

Wednesday, 21 December 2016

My Baking Class (4).....

 
Croissant 

Croissant ဆိုတဲ႔မုန္႔နာမည္က လျခမး္ပံု Crescent ဆိုတဲ႔စကားလံုးကလာတာပါ...။ ဒီမုန္႔ကို အထဲမွာ အစာမထည့္ဘဲ Plain အတိုင္းလည္း ဓါးနဲ႔ထက္ျခမ္းခြဲျပီး ေထာပတ္တို႔ သစ္သီးယိုတို႔ သီးရြက္စံုဆလပ္သုပ္တို႔နဲ႔ စားၾကတယ္။ ကၽြန္မတို႔  ပုဂံသြားလည္တုန္းက တည္းခဲ႔တဲ႔ Northern Breeze Hotel မွာ မနက္စာေကၽြးတာ အဲဒီမုန္႔ ေန႔တိုင္းပါတယ္..။ သူတို႔က စေတာ္ဗယ္ရီယိုနဲ႔ ေထာပတ္နဲ႔ထားထားေပးတယ္..။ သူတို႔ ဟိုတယ္ကို ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ဆိုင္ကယ္နဲ႔ အဲဒီမုန္႔ကို ၾကိမ္ျခင္းေတာင္းေလးနဲ႔ လာလာပို႔တာ သတိထားမိတယ္..။ ဟိုတယ္ၾကီးတစ္ခုခုရဲ႔ Pastry Chef တစ္ေယာက္ေယာက္လုပ္တယ္လို႔ ခန္႔မွန္းမိတယ္..။ မုန္႔ပံုေလးက သပ္ရပ္လွပျပီး စားခ်င္စရာေကာင္းေနတာ ျမင္ေနက် Croissant မုန္႔ေတြက ညိဳရင့္ရင့္အေရာင္ေတြမ်ားတယ္....။ အဲဟိုတယ္က မုန္႔ကေတာ့ ကၽြန္မ အေပၚမွာျပထားတဲ႔ ကၽြန္မလုပ္တဲ႔ မုန္႔အေရာင္ထက္ပိုေဖ်ာ့တယ္...။ မုန္႔အသားက ေထာပတ္ေတြနဲ႔အိျပီး ဆိမ့္ေနတာပဲ..။ သူ႔ မုန္႔လုပ္နည္းေလးေတာင္သိခ်င္သြားလို႔ ပထမက ဟိုတယ္ရဲ႔ Kitchen ထဲကို သြားစပ္စုဖို႔ စိတ္ကူးမိေသးတယ္..။ ေနာက္ေတာ့မွ မုန္႔လာပို႔တာေတြ႔လို႔ ဒီကလုပ္တာမဟုတ္မွန္းသိရတယ္..။ တကယ္ဆို မုန္႔လာပို႔တဲ႔ ေကာင္ေလးဆီက ေမးလိုက္သင့္တာ ဘယ္ကလုပ္တဲ႔မုန္႔လဲ ဘယ္သူလုပ္သလဲေပါ့...။


သင္တန္းမွာ ဆရာက Almond Cream နဲ႔ ေခ်ာကလက္ ႏွစ္မ်ိဳးအစာသြပ္ထားတယ္...။ ဒီမုန္႔ေလးကို ကၽြန္မ စားေလ့မရွိဘူး...။ ခုသင္တန္းတက္မွ သူ႔ကို ပိုသတိထားမိသြားခဲ႔တာ..။ သူက Puff လိုပဲ ဆီသြင္းျပီး လိွမ္႔ရတဲ႔ မုန္႔မ်ိဳး အခက္ဆံုးထဲမွာပါတယ္..။ Yeast လည္းပါေတာ့ မုန္႔ကို ၾကာၾကာပစ္ထားလို႔မရဘူး ပြတက္မလာခင္ ေထာပတ္ထည့္ျပီး သူသတ္မွတ္ထားတဲ႔အၾကိမ္အေရအတြက္နဲ႔ အခါခါေခါက္လိုက္ လိွမ္႔လိုက္ အဲလိုလုပ္ရတာ...။ မုန္႔အတြင္းသားကို ဓါးနဲ႔ခြဲမျပလိုက္မိဘူး..။ ခြဲလိုက္ရင္ အတြင္းက မုန္႔သားေတြက အလႊာအထပ္ထပ္နဲ႔ေတြ႔ရလိမ္႔မယ္...။ အဲဒါကို သူတို႔က Fluffy ျဖစ္တယ္လို႔ေခၚတယ္..။




France Baguette 

ဒီေပါင္မုန္႔လုပ္ရတာလည္းလြယ္တယ္..။ အိမ္မွာျပန္လုပ္ဖုိ႔ အဲဒီအေျမွာင္းပါတဲ႔ ဗန္း၀ယ္ရဦးမယ္...။ သူက ဒီတိုင္းဗန္းေပၚတင္ျပီး ဖုတ္လို႔မရဘူး မုန္႔ပြအားက ေဘးကိုကားသြားမွာစိုးလို႔ ထိန္းထားတဲ႔သေဘာပဲ...။ သူ႔ကုိ တေဇာင္းေလးလွီးျပီး ၾကက္သြန္ျဖဴေပါင္မုန္႔လုပ္စားလို႔ရတယ္..။ ေထာပတ္သုတ္စား ဒါမွမဟုတ္ ဆလပ္နဲ႔စား..။ ဒီေပါင္မုန္႔ကို ကုိယ့္ဘာသာကိုယ္လုပ္ျပီး အိမ္ေရာက္ေတာ့ ျမည္းေတာင္မျမည္းလိုက္ရဘူး ..။ တထိုင္တည္းလုစားလိုက္ၾကတာကုန္ေရာ..။ ေကာ္ဖီဆက္တက္ဖုိ႔လုပ္ထားလို႔ မတက္ခင္ ဒီၾကားထဲ သင္တန္းကို အပတ္တိုင္းေရာက္ဖို႔ရွိလို႔ အဲမုန္႔ေလးကို ျပန္လုပ္ၾကည့္ဦးမယ္...။


 
Egg Tart

egg tart မုန္႔ေအာက္ခံသားလုပ္ဖို႔ ကၽြန္မတို႔ sweet dough ကိုအရင္လုပ္ရတယ္ ..။ က်န္တဲ႔ ခြက္ထဲထည့္ရမယ့္ ၾကက္ဥပူတင္းကလြယ္တယ္..။ Flan လုပ္တုန္းက ၾကက္ဥပူတင္းလိုမ်ိဳးပါပဲ..။ အဲေန႔က sweet dough လုပ္ေတာ့ သင္တန္းသားအသစ္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ကၽြန္မအတူတူလုပ္ရတယ္ သူလုပ္ရမယ့္မုန္႔နဲ႔ သြားတူေနေတာ့ ဆရာသင္ရတာ အဆင္ေျပသြားတယ္...။ Sweet dough က ဂ်ံဳ ၊ ေထာပတ္နဲ႔ သၾကားနဲ႔နယ္ရတာ..။ ေထာပတ္မ်ားမ်ားပါေတာ့ မုန္႔ကိုနယ္ျပီးတာနဲ႔ ေရခဲေသတၱာထဲ 10မိနစ္ေလာက္ chill လုပ္ထားရတယ္..။ ျပီးေတာ့မွျပန္ထုတ္ျပီး tart ပံုစံခြက္ထဲ လက္နဲ႔ညီေအာင္သိပ္ထည့္ရတယ္...။ အဲဒီအဆင့္က လုပ္ရခက္တယ္..။ Cling နဲ႔ အုပ္ျပီး Roller နဲ႔အျပားလွိမ္႔ cutter နဲ႔ျဖတ္ရတာက ပိုအဆင္ေျပမယ္ထင္တယ္..။ ဒါေပမယ့္ ဆရာလုပ္ခိုင္းတဲ႔အတိုင္းပဲလုပ္ရတာေလ အထြန္႔မတက္ရဲပါ..။ ဟိုေကာင္ကေလးကလည္း မုန္႔သားကိုခြက္ထဲသိပ္ထည့္ အထူအပါးညွိရနဲ႔ ႏႈတ္ကတတြတ္တြတ္ ရြတ္ေသးတယ္.. “ကၽြန္ေတာ္ဆိုင္ဖြင့္ရင္ေတာ့ ဒီမုန္႔လုပ္မေရာင္းဘူးဗ်ာ”တဲ႔..။ ခြက္ထဲထည့္ရင္းနဲ႔ ငိုက္လာျပီဆိုပဲ..။ ရန္ကုန္မွာေတာ့ အဲဒီမုန္႔မ်ိဳးကို Junction Square မွာေရာင္းတယ္..။ ေနာက္ So Good Cafe မွာရတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ဒီလို Sweet Dough ေအာက္ခံသားနဲ႔မဟုတ္ဘူး.. Puff dough နဲ႔ အဲဒါမ်ိဳးကို Portuguese egg tart လို႔ေခၚတယ္...။


ေကာ္ဖီဘားက ေကာင္ေလးဆီမွာ မုန္႔ပန္းကန္သြားငွားျပီး ဓါတ္ပံုရိုက္ရေသးတာ


 
Halloween မေရာက္ခင္ရက္ကဆိုေတာ့ ကၽြန္မေရွ႔က သင္တန္းသားတစ္ေယာက္လုပ္တဲ႔ လက္ေခ်ာင္းပံုမုန္႔


ဒါက soft roll လည္းမဟုတ္ hard roll လည္းမဟုတ္တဲ႔ baffalo ေပါင္မုန္႔ ကၽြန္မတို႔သင္တန္းထိပ္က Mexican ဆိုင္က ေအာ္ဒါမွာတဲ႔မုန္႔..။ သင္တန္းမွာသင္တဲ႔ထဲမပါဘူး..။ ေအာ္ဒါရွိလို႔ ၀ိုင္းလုပ္ေပးရတာ..။ သူတို႔ မက္ဆီကန္ဟင္းေတြနဲ႔တြဲစားရတာျဖစ္မယ္..။ ကၽြန္မအဲဆိုင္ထဲကို တစ္ခါ၀င္ဖူးတယ္ မီႏူးၾကည့္ျပီး ဘာမွ မမွာတတ္တာနဲ႔ ျပန္ထြက္လာခဲ႔တာ..း)) ။ သူတို႔မီႏူးကလည္း ဟင္းပြဲပံုေတြမပါ စာခ်ည္းပဲေရးထားေတာ့ ဘယ္လိုအစားစာမ်ိဳးရတယ္ ဆိုတာလည္းမသိ စားပြဲထိုးကလည္း ဘာမွမေျပာျပနဲ႔ ဆိုေတာ့ ျပန္ထြက္လာလိုက္တာေပါ့..။ ကၽြန္မသိတာ သူတို႔မုန္႔အခ်ိဳတစ္မိ်ဳးရွိတယ္ Churros လို႔ေခၚတယ္..။ ျမန္မာမုန္႔ မုန္႔ၾကိဳးလိမ္လိုမ်ိဳးပဲ စားေကာင္းတယ္ သၾကားနဲ႔တို႔စား ေခ်ာကလက္ေဆာ့စ္နဲ႔ပဲ တို႔စားစား ရတယ္..။ 

ပုဂံသြားျပီးျပန္လာမွ စာေမးပြဲေျဖရတာ...။ Puff တို႔ Croissant တို႔ပဲေမးမယ္ထင္ျပီး ယူက်ဳမွာၾကည့္ထားလိုက္ရတာ ..။ တကယ္ေျဖရေတာ့ Macrons နဲ႔ ဟင့္....။ အဲေန႔တခါတည္း Certificate ရတယ္...။ Congratulation to me!!!!


ဆက္ရန္... ေကာ္ဖီသင္တန္းတက္ပါဦးမည္..။ အဲခါက် ေကာ္ဖီခြက္ေလးေတြ လာျပပါဦးမယ္..။ ပံုေဖာ္ထားတဲ႔ Latte တို႔ဘာတို႔ေပါ့...း)


မိုးေငြ႔


Tuesday, 20 December 2016

အို....ပုဂံ(၃)


ပုဂံေရာက္တုိင္း ယြန္းထည္ေတြလုပ္တဲ႔ ပင္ရင္းေနရာကို တစ္ခါမွမေရာက္ခဲ႔ရဘူး...။ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ ရေအာင္သြားခဲ႔တယ္..။ Bagan House ယြန္းထည္ပစၥည္းေတြလုပ္တဲ႔ေနရာက ကၽြန္မတို႔တည္းတဲ႔ ဟိုတယ္နဲ႔ တစ္မိနစ္ေလာက္လမ္းေလွ်ာက္ရင္ေရာက္ျပီ.. ။ လမ္းမွာလည္း ႏိုင္ငံျခားသားေတြသြားလို႔လြယ္ကူေအာင္ လမ္းညႊန္ဆိုင္းဘုတ္ေလးေတြခ်ိပ္ဆြဲထားပါတယ္ “one minute walk to Bagan House Lacquerware” ဆိုျပီးေတာ့...။


 ယြန္းထည္ပစၥည္းေတြ အကုန္လံုးက ေအာက္ခံ ၀ါးႏွီးကိုအသံုးျပဳရတာပါ ျပီးမွ သစ္ေစးသုတ္တာတို႔ ေျမေအာက္ခန္း အေမွာင္မွာ အေျခာက္ခံ ေဆးျခယ္ အလွဆင္တာေတြ အဆင့္ဆင့္ လုပ္ရတယ္လို႔ အၾကမ္းမ်ဥ္းေလးေတာ့ သိခဲ႔ရတယ္..

 ပုဂံယြန္းထည္ဆိုင္က ၀န္းအက်ယ္ၾကီးထဲမွာ လာသမွ်ဧည့္သည္ေတြေလ့လာႏိုင္ေအာင္ လုပ္ပံုလုပ္နည္းအဆင့္ဆင့္ကိုျပထားပါတယ္






 


အလွပဲၾကည့္ခဲ႔ရပါတယ္ အလားလံုးေစ်းၾကီးတယ္ ... ေသာင္းဂဏန္း သိန္းဂဏန္းေတြခ်ည္းပဲ... အေစ်းအေပါဆံုးက ယြန္းလက္ေကာက္ေလးေတြ ဒါေတာင္ တစ္ကြင္းကို ေဒၚလာ10 အနည္းဆံုးရွိတယ္..


ခန္း၀င္ပစၥည္းေလးေတြ ယြန္းဘီဒိုေလးက ေတာ္ေတာ္လက္ရာေျမာက္တာ...ေစ်းကိုေမးၾကည့္ပါဦးေလ...





ဟင္းခ်က္၀ါသနာပါသူဆိုေတာ့ ပန္းကန္ ခြက္ေယာက္ေတြ လက္ဖက္အုပ္ေလးေတြကိုပဲ အဓိကစိတ္၀င္စားမိတယ္ေပါ့... ဆြမ္းအုပ္နဲ႔ ဆြမ္းခ်ိဳင့္ကိုေတာ့ ေရာက္တုိင္း မ်က္စိက်မိတယ္ အိမ့္ဧည့္ခန္းမွာ အလွထားမလားလို႔ စဥ္းစားတာ တခါမွ မ၀ယ္ျဖစ္ေသးပါဘူးေလ...

 




ကၽြန္မက ခရီးသြားရတာကိုၾကိဳက္တယ္... ။ အရင္တုန္းကေတာ့ ခရီးထြက္ဆို အမ်ားဆံုးက အပန္းေျဖစရာေနရာ ေခာ်င္းသာကို မေရာက္ျဖစ္တဲ႔ႏွစ္မရွိသေလာက္ပဲ...။ ပင္လယ္စာအ၀စား အျပည့္အ၀အနားယူရတာၾကိဳက္တယ္..။ ခုေတာ့ ပုဂံကို ထပ္သြားဖို႔ ဓါတ္က်မိျပန္တယ္...။  ပုဂံမွာ scooter ေလးစီးျပီး ေအးေအးေဆးေဆးဘုရားဖူး လိပ္ဥလည္းတူးရင္း :P ဓါတ္ပံုေတြေလွ်ာက္ရိုက္ အဲလိုေလးစဥ္းစားမိတယ္...။ ေနာက္တစ္ေခါက္ထပ္သြားျဖစ္ခဲ႔ရင္ ဓါတ္ပံုေကာင္းေကာင္းေလးေတြရိုက္ျပီး မွ်ေ၀ေပးပါဦးမည္...။ ခုေတာ့ လက္တည့္စမ္းစမို႔ ပံုေတြက ဂဂ်ိဳးဂေဂ်ာင္ေတြျဖစ္...း)


 Bye Bye!!! ပုဂံပို႔စ္......း) ဆက္ရန္မရွိေတာ့ပါဘူး...။


မိုးေငြ႔

Wednesday, 14 December 2016

မိုင္ေဖးဘရိတ္ပဲကပ္ေၾကာ္.....


   ပဲကပ္ေၾကာ္ဆိုတာ ကၽြန္မငယ္ငယ္ကတည္းက စားခဲ႔တဲ႔ ကၽြန္မရဲ႔ ေဖးဘရိတ္ မုန္႔တစ္ခု...။ ေကာက္ညွင္းဆန္ကို ၾကိတ္ျပီး အျပားေလးလုပ္ ကုလားပဲေစ့ေလးေတြကပ္ျပီး ေၾကာ္ရတဲ႔ အေၾကာ္... ရန္ကုန္မွာ ရိုးရိုး မုန္႔ဟင္းခါးထဲ ထည့္စားတဲ႔ ပဲေၾကာ္ကိုလည္း ပဲကပ္ေၾကာ္လို႔တခ်ိဳ႔ေခၚတတ္ၾကတယ္..။ တကယ္ေတာ့ ေကာက္ညွင္း မုန္႔သားေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးမွာ ပဲေလးကပ္ျပီးေၾကာ္ထားတာကမွ ပဲကပ္ေၾကာ္မုန္႔စစ္စစ္..။

ကၽြန္မငယ္ငယ္တုန္းက ေမေမနဲ႔ ေစ်းလိုက္သြားရင္ ပဲကပ္ေၾကာ္နဲ႔ ေကာက္ညွင္းေပါငး္နဲ႔စားရတာကို သိပ္ၾကိဳဳက္တယ္...။ ေမေမက ေစ်းထဲမွာ ေစ်းဆိုင္ခင္းျပီး ေဆးနဲ႔ အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းအစံုေရာင္းတယ္..။ ကၽြန္မတို႔ရြာမွာ ေစ်းဆိုင္ခန္းလို႔ဆိုေပမယ့္ ပ်ဥ္ခ်ပ္ၾကီးေတြခင္းထားတဲ႔ ကြပ္ပ်စ္ၾကီးေပၚမွာ တာလပတ္မိုးကာခင္းျပီး ေစ်းခင္းေရာင္းရတာပါ အမိုးကေတာ့ သြပ္မိုးေပါ့..။ ကၽြန္မတို႔ ေစ်းဆိုင္ရဲ႔မ်က္ေစာင္းထိုးေလးမွာ ေစ်းဆိုင္တစ္ခုရဲ႔နေဘးမွာ တန္းစီျပီး ၀ါးေတာင္းေလးေပၚ လင္ဗန္းတင္ျပီး ျမန္မာမုန္႔ေတြေရာင္းၾကတယ္..။ ရွမ္းျပည္ဆိုေတာ့ ျမန္မာမုန္႔လုပ္ေရာင္းတာက တပ္ထဲက ရဲေဘာ္မိန္းမေတြ ရဲေဘာ္ေဟာင္းရြာတစ္ရြာျဖစ္တဲ႔ အုပ္က်င္းရြာထဲက အေဒၚၾကီးေတြလုပ္ေရာင္းၾကတာ..။ သူတို႔လုပ္ေရာင္းၾကတာက ပဲကပ္ေၾကာ္၊ ဘိန္းမုန္႔၊ မုန္႔လက္ေကာက္၊ မုန္႔လုပ္ၾကီး၊ မုန္႔ၾကိဳးလိမ္တို႔ျဖစ္တယ္..။ အဲထဲက ပဲကပ္ေၾကာ္ကေတာ့ မိုင္ေဖးဘရိတ္ေပါ့...။ သူမ်ားေတြက ဒီတိုင္းစားတဲ႔မုန္႔ကို ကၽြန္မက ေကာက္ညွင္းေပါင္းပူပူေလးနဲ႔စားတယ္..။ ကၽြန္မတို႔ဆိုင္ေရ႔ွမွာက ေကာက္ညွင္းေပါင္း၊ ပဲေပါင္း၊ ငခ်ိပ္ေပါင္း၊ ေကာက္ညွင္းငွက္ေပ်ာ္ထုပ္၊ အုန္းႏို႔ေရာင္စံုေက်ာက္ေက်ာမုန္႔ေတြေရာင္းတယ္..။ ကၽြန္မက အဲဆိုင္ကေန ေကာက္ညွင္းေပါင္းပူပူေလးဖက္နဲ႔ ႏွစ္ဆယ္ဖိုး၀ယ္ျပီး ပဲၾကပ္ေၾကာ္နဲ႔စားတတ္တယ္..။

    ဒီမနက္ ပဲကပ္ေၾကာ္နဲ႔ လက္ဖက္ရည္၀ယ္ေသာက္ေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက ရြာက ေစ်းထဲ၀ယ္စားခဲ႔တာေလးကို အမွတ္ရမိျပီး ပဲကပ္ေၾကာ္ေလးကို ဓါတ္ပံုရိုက္ ဒီပို႔စ္ေလးေကာက္ေရးျဖစ္ေတာ့တာ..။ ရန္ကုန္ကပဲကပ္ေၾကာ္က ကၽြန္မငယ္ငယ္တုန္းကစားခဲ႔ဖူးတဲ႔ ပဲကပ္ေၾကာ္နဲ႔မတူဘူး အရသာကအစ ပံုထြက္တာကအစေပါ့...။ ခုေခတ္အေၾကာ္သည္ေတြက အေၾကာ္ေပါင္းစံုကို ဒီဆီတစ္အိုးထဲနဲ႔ေၾကာ္ၾကေတာ့ တျခားအေၾကာ္အေၾကအမြေတြတူးျပီးလာကပ္တာတို႔ ဆီကို သံုးေလးငါးခါျပန္သံုးတာတို႔ေၾကာင့္ မုန္႔က ရုပ္ထြက္မေကာင္းေတာ့ဘဲ မဲညစ္ညစ္ျဖစ္ေနတာမိ်ဳးေလ...။ တကယ္ဆို ၀ယ္ေတာင္မစားသင့္တဲ႔ ထဲမွာ လမ္းေဘးအေၾကာ္ေတြလည္း ထိပ္ဆံုးကပါတာပါပဲ..။ ကိုယ္ေတြျမန္မာလူမိ်ဳးကလည္း ကိုယ့္စိတ္ကိုေျဖသိမ့္တတ္တဲ႔ေနရာမွာ ပထမတန္းစားမဟုတ္လား..။ တခါတေလ၀ယ္စားတာပဲေလ ဆိုတာမိ်ဳးနဲ႔ ေျဖသိမ္႔ျပီး စားတတ္ၾကတယ္...။ တခါတေလေတြမ်ားလာေတာ့ ဒုကၡနဲ႔လွလွေတြ႔တတ္ၾကတာမ်ိဳး...။
ကၽြန္မငယ္ငယ္ကစားဖူးခဲ႔တဲ႔ ပဲကပ္ေၾကာ္ေလးက ရန္ကုန္မွာေၾကာ္ေရာင္းတာေလာက္ မၾကီးဘူး ေကာ္ဖီမတ္ခြက္အ၀ေလာက္ေတာ့ရွိမယ္...။ ေကာက္ညွင္းဆန္ၾကိတ္ထားတာကို ဆားနဲ႔ဂ်င္းရည္ေလးညွစ္ထည့္ျပီး နယ္ထားလို႔ မုန္႔သားေလးက ေမႊးျပီးအရသာရွိေနတာ..ဆီကလည္း ဆီသန္႔တာမို႔ မုန္႔က ဘာအမႈန္အမႊားမွကပ္မေနပဲ အေရာင္ေလးလွေနေရာ...။ အျမင္လည္းလွ အရသာလည္းေကာင္း...။ 

          ပဲကပ္ေၾကာ္က ေဖးဘရိတ္ဆိုျပီး တျခားမုန္႔မစားဘူး မၾကိဳက္ဘူးလို႔မထင္ပါနဲ႔ အကုန္စားပါတယ္...။ အဲတုန္းက ဘိန္းမုန္႔ဆို ကၽြန္မတို႔အခုရန္ကုန္မွာေရာင္းသလို ေသးေသး၀ိုင္း၀ိုင္းအခ်ပ္ေလးေတြမဟုတ္ဘူးရွင့္...။ ဗန္းလိုက္ဖုတ္ထားတဲ႔ ဘိန္းမုန္႔ထူထူ ပြပြေတြ သိပ္ေကာင္းတာပဲ...။ အဲဒါကို ကပ္ေၾကးနဲ႔ညွပ္ညွပ္ျပီး အုန္းသီးဆံဖတ္ေလးျဖဴး စကၠဴအိပ္ေလးနဲ႔ထည့္ေပးတာ ..။ ခုလည္းမုန္႔ေတြကို ပလပ္စတစ္အိပ္အစား ငွက္ေပ်ာဖက္ေတြ စကၠဴေတြကို သံုးေစ့ခ်င္တယ္...။ ပတ္၀န္းက်င္ညစ္ညမ္းမႈပေပ်ာက္ေရးဆိုတဲ႔ စိတ္ဓါတ္ေ္လးရွိၾကရင္သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႔ စိတ္ကူးပဲယဥ္ပါရေစ...။ ဘိန္းမုန္႔ျပီးရင္ မုန္႔လံုးၾကီးလည္းသိပ္ေကာင္း..။ ဘာမေကာင္းတာမ်ားက်န္ေသးလဲလို႔မေမးနဲ႔...။ မုန္႔လံုးၾကီးတစ္လံုးက လက္သီးဆုပ္ေလာက္ၾကီးတယ္ ေကာက္ညွင္းမုန္႔သားက တစ္ညသိပ္ျပီး ၾကိတ္ထားတဲ႔မုန္႔သားမို႔ ခ်ဥ္တဲ႔အရသာေလးပါရျပီးအထဲက အုန္းယိုေလးထည့္ထားတာ ခ်ိဳေမႊးလို႔...။ ညဖက္ကၽြန္မတို႔ စစ္တပ္ထဲ ရုပ္ရွင္ပိတ္ကားၾကီးျပတဲ႔ခ်ိန္ဆို တပ္ထဲက အေဒၚၾကီးေတြလာေရာင္းတဲ႔ မုန္႔လံုးၾကီးကို ရုပ္ရွင္ၾကည့္တိုင္း ၀ယ္စားတတ္တာလည္း အမွတ္ရမိတယ္....။ (အျဖဴအမဲျမန္မာရုပ္ရွင္ကား+မုန္႔လံုးၾကီးေၾကာ္) အဲလို ကေဘးဘ၀ memory ထဲ အတြဲလိုက္မွတ္ထားမိတယ္။

      ငယ္ငယ္တုန္းက ေစ်းလိုက္သြားရင္ မနက္စာမုန္႔ကို တစ္ေန႔တစ္မ်ိဳး၀ယ္စားတတ္တာ အထပ္တစ္ရာ(ပလာတာ)ကို ႏို႔ဆီဆမ္းျပီး လက္ဖက္ရည္နဲ႔ေသာက္တယ္.. အီၾကာေကြးနဲ႔ လက္ဖက္ရည္နဲ႔ေသာက္တယ္ ။ အဲတုန္းက လက္ဖက္ရည္ဟာ အခ်ိဳေျခာက္စစ္စစ္ေမႊးျမျမကို ႏို႔ဆီနဲ႔ပဲေဖ်ာ္တာ သိပ္ေကာင္းပဲ..။ ခုေခတ္ေတာ့ ႏို႔စိမ္းေတြဘာေတြထည့္ေတာ့ လက္ဖက္ရည္အရသာစစ္စစ္ကို မရေတာ့ဘူး...။ ကၽြန္မဆို ငယ္တုန္းက ေသာက္ခဲ႔တဲ႔အရသာမ်ိဳးရခ်င္လို႔ လက္ဖက္ရည္တစ္ခါ မွာေသာက္ရင္ ႏို႔စိမ္း မထည့္ခိုင္းဘဲ ႏို႔ဆီနဲ႔ပဲေဖ်ာ္ေပးလို႔မွာေပမယ့္ အရင္တုန္းက လက္ဖက္ရည္အခ်ိဳေျခာက္နံ႔ေမႊးတဲ႔ အရသာမိ်ဳးမရေတာ့ဘူး...။ ေခတ္ရဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈၾကီးက လူထုတစ္ရပ္လံုးရဲ႔ က်န္းမာေရးကို ထိုးႏွက္တိုက္ခိုက္လာတာ တကယ္စိတ္မေကာင္းစရာပါပဲ..။ ဒီေတာ့ ကိုယ့္က်န္းမာေရးအတြက္ အသက္ရွည္ရွည္ က်န္းက်န္းမာမာေနသြားႏိုင္ဖို႔ အစားအေသာက္ေတြကို အထူးတလည္ ဂရုစိုက္စားေသာက္ သင့္တယ္လို႔ အၾကံေပးပါရေစ..။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ေအာဂင္းနစ္ေတြကိုပဲေရြးစားပါ ဆီေကာင္းေကာင္းေတြပဲ သံုးၾကပါလို႔...။ အုန္းဆီဟာလည္း လူ႔ခႏၶာအတြက္ အက်ိဳးရွိေၾကာင္းဖတ္ထားရလို႔ အုန္းဆီအေၾကာင္း သိေကာင္းစရာမ်ားကို ေရးပါဦးမယ္...။

မုိးေငြ႕

Friday, 9 December 2016

Vegan Banana Cake....


ညီမေလး ကန္ဒီ  My Freedom က အေသြးေရာအသားေရာေရွာင္တဲ႔ သက္သတ္လြတ္သမား တစ္ေယာက္အျဖစ္ ခံယူလိုက္တာ တစ္ႏွစ္ျပည့္ခဲ႔ျပီလို႔ သူ႔ရဲ႔ ဒီပို႔စ္ေလးမွာ ဖတ္လိုက္ရတယ္...။ ကန္ဒီက ကၽြန္မပို႔စ္မွာ ေကာ္မန္႔လာေပးသြားတယ္ သူ ငွက္ေပ်ာသီးကိတ္ၾကိဳက္လို႔ Vegan သမားေတြစားတဲ႔ ငွက္ေပ်ာကိတ္ လုပ္နညး္ေလးသိခ်င္ပါတယ္တဲ႔..။ ငွက္ေပာ်ကိတ္ကို သူတို႔ဆီမွာေတာ့ banana cake or banana bread လို႔႔ေခၚၾကတယ္..။
တကယ္တမ္း မုန္႔လုပ္ေတာ့မွ ဘာမွမပါဘူးဆိုတဲ႔ ေပါင္မုန္႔အလြတ္မွာေတာင္မွ ႏို႔နဲ႔ၾကက္ဥပါပါတယ္..။ ဒါေၾကာင့္ အသားအေသြးႏွစ္မ်ိဳးလံုးလြတ္တဲ႔ သက္သတ္လြတ္သမားေတြအတြက္ မုန္႔ေတြကို အလြယ္တကူနဲ႔  ၀ယ္စားလို႔မျဖစ္ပါဘူး..။ လူေတြကေတာ့ လြယ္လြယ္နဲ႔ အသားမပါရင္ သက္သတ္လြတ္တယ္ ထင္တတ္ၾကတယ္..။ ကန္ဒီၾကိဳက္တတ္တဲ႔ ငွက္ေပ်ာကိတ္မွာက ၾကက္ဥမပါေတာ့ အၾကမ္းအားျဖင့္ သက္သတ္လြတ္တယ္လို႔ေျပာႏိုင္ေပမယ့္ ႏြားႏို႔နဲ႔ေထာပတ္ ပါေနတဲ႔အတြက္ အဲဒီအစား ေရနဲ႔ဆီ ထည့္ျပီး လုပ္လို႔ရပါတယ္..။ သစ္ဂ်ပိုးနံ႔ႏွစ္သက္သူမ်ားအတြက္ သစ္ဂ်ပိုးမႈန္႔ ထည့္လို႔ရပါေသးတယ္။ ဘာမုန္႔ပဲလုပ္လုပ္ ေရာငး္တမ္းမဟုတ္ဘဲ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ အိမ္လုပ္မုန္႔ သီးသန္႔လုပ္စားရင္ေတာ့ Preservative အေရာင္တို႔ အနံ႔တို႔ကိုမထည့္ဘဲ သူ႔သဘာ၀အတိုင္းပဲ ဖုတ္တာေကာင္းပါတယ္..။
ေထာပတ္အစား ဆီသံုးတဲ႔ေနရာမွာ အနံ႔မပါတဲ႔႔ဆီကိုေရြးခ်ယ္တတ္ဖို႔ လိုပါတယ္..။  ျမန္မာျပည္မွာဆို ေနၾကာဆီလိုမ်ိဳးေရြးသံုးလို႔ရပါတယ္..။ ေျမပဲနဲ႔ ပဲပိစပ္ဆီကေတာ့ အနံ႔ရွိလို႔ မုန္႔လုပ္တဲ႔ေနရာမွာမသံုးၾကပါဘူး ..။ ဟင္းရြက္ဆီေတြလည္း သံုးလို႔ရပါတယ္..။ တခ်ိဳ႔ Rice Brand Oil လည္းသံုးၾကတယ္...။ သူတို႔ေတြဆီမွာေတာ့ အိမ္လုပ္မုန္႔ကို မ်ားေသာအားျဖင့္ Canola Oil ကိုသံုးၾကတယ္...။ ခုဆို ျမန္မာျပည္မွာလည္း Market Palace မွာ Canola ကိုရွာ၀ယ္ႏိုင္ပါျပီ...။ ခုကၽြန္မလုပ္တဲ႔ ငွက္ေပ်ာကိတ္မွာလည္း Canola Oil ကိုသံုးထားပါတယ္ Korean Brand ပါ...။ 
 
က်န္းမာေရးအတြက္ေကာင္းတဲ႔ Omega 3 ပါတဲ႔ Canola ကို ကေနဒါႏိုင္ငံနဲ႔ အေမရိကားေျမာက္ပိုင္းေတြမွာ စုိက္ပ်ိဳးၾကတာ မ်ားတယ္..။ ေဆးဖက္ဆိုင္ရာအရလဲ လူ႔ခႏၶာကိုယ္အတြက္ ေတာ္ေတာ္အသံုး၀င္ပါတယ္..။ Canola စိုက္ခင္းၾကီးဟာ အ၀ါေရာင္ရွိျပီး သိပ္လွပါတယ္..။  အ၀ါေရာင္ပန္းပြင့္ေအာက္နားမွာ အကိုင္းကေနေပါက္တဲ႔ အစိမ္းေရာင္အေတာင့္ ရွည္ရွည္ေလးထဲကေန ဆီထြက္တဲ႔ အေစ့ေလးေတြရွိတယ္..။ မဲနက္နက္အေစ့ကေလး ကေန ဆီၾကိတ္ယူၾကပါတယ္..။
 

   Canola ေစ့ေလးေတြဟာ ကၽြန္မတို႔ ရွမ္းျပည္က ေခါပုတ္ထဲထည့္ေထာင္းတဲ႔ ႏွမ္းတစ္မ်ိဳးနဲ႔ သိပ္တူတယ္..။ ေနာက္တစ္ခါ ရွမ္းျပည္ေရာက္ျဖစ္ခဲ႔ရင္ နမူနာယူခဲ႔ဦးမယ္...။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ရွမ္းျပည္မွာ စိုက္မယ့္သူမရွိသေလာက္ ရွားသြားလို႔ ေခါပုတ္ရာသီမွာ ႏွမ္းေစ့နဲ႔ပဲအလြယ္တကူ ထည့္ေထာင္း ၾကေတာ့တယ္တဲ႔...။ သူက ႏွမ္းေစ့ထက္ပိုေမႊးပါတယ္...။ ေခါပုတ္ေထာင္းရာမွာ ေစးကပ္မေနေအာင္လို႔ ဆီထြက္လို႔ သူ႔ကိုထည့္ေထာင္းၾကတာပါ ...။

 
 Canola ပန္းခင္းၾကီးက သိပ္လွတာပဲ ကၽြန္မအက္ေဆးေတြထဲက အ၀ါေရာင္းပန္းခင္းနဲ႔ သိပ္တူတယ္...

ကၽြန္မေလာေလာဆယ္ သင္ေနတဲ႔ သင္တန္းဆရာကေတာ့ မုန္႔လုပ္တဲ႔အခါ အခ်ိန္အတြယ္ေတြကို ခ်ိန္ခြက္တို႔ ဇြန္းတို႔ကိုမသံုးဘဲ တိက်မႈကိုလိုခ်င္တဲ႔အတြက္ Digital scale ကိုပဲသံုးဖို႔ အၾကံေပးတိုက္တြန္းပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ original recipe မွာပါတဲ႔ ခ်င္ခြက္ေရာ gram နဲ႔ေရးျပပါ့မယ္..။
မုန္႔ခ်ိန္ဖို႔ျပင္ဆင္ရာမွာ စနစ္တက်ျဖစ္ေစဖို႔ ကၽြန္မက group ေလးေတြခြဲေပးထားပါတယ္..။ ပထမဆံုးခ်ိန္ခြင္ေပၚမွာ ဇလံုသန္႔သန္႔တစ္လံုးကိုအရင္တင္ျပီး digital scale ကို သုံညျပန္ျဖစ္ေအာင္ႏွိပ္လိုက္ပါ..။ ေနာက္ကိုယ္လိုရာ ပစၥည္းမ်ားကို group အလိုက္ခြဲျပီး ခ်ိန္ပါ...။ ဥပမာ ဇလံုတင္ျပီး သုံညမွာထား ဂ်ံဳ 210 ဂရမ္ခ်ိန္ ျပီးတာနဲ႔ သံုညမွာျပန္ထား ဆိုဒါထပ္ခ်ိန္ သုံညမွထား ဆားထည့္ခ်ိန္ အဲလိုနည္းနဲ႔ ကၽြန္မတို႔သင္တန္းမွာခ်ိန္တြယ္ပါတယ္...။

ခ်ိန္ခြင္ ခ်ိန္စက္မရွိရင္လညး္ ခ်ိန္ခြက္နဲ႔အလြယ္တကူခ်ိန္ႏိုင္ပါတယ္..။ ခ်ိန္ခြက္ကို 1cup, 1/2cup, 1/3cup, 1/4cup ဆိုျပီး အတြဲလုိက္ေရာင္းတတ္ပါတယ္..။ ခုလုပ္နည္းမွာပါတဲ႔ အခ်ိန္အရဆို 1cup and 3/4cup  ဆိုရင္ ပထမဆံုး 1cup ဂ်ံဳကိုအရင္ထည့္ျပီးရင္ 3/4က်ေတာ့ခြက္မရွိေတာ့ဘူး ဒါေၾကာင့္ 1/4ခြက္ကို သံုးခြက္ခ်ိန္ထည့္ရင္လည္း အတူတူပါပဲ..။ 1 3/4 cup ဆိုတာ ဂ်ံဳကို တစ္ခြက္နဲ႔ ေလးပံုသံုးပံုထည့္ရမယ္လို႔ဆိုလိုတာပါ။ ဂ်ံဳကိုခြက္နဲ႔ခ်ိန္တဲ႔အခါ ဂ်ံဳမုန္႔ကိုခြက္နဲ႔ခတ္ယူျပီး အေပၚမ်က္ႏွာျပင္ကို ညီေနေအာင္သပ္ခ်ေပးမွ တစ္ခြက္တိတိက်က်ကို ရပါတယ္..။


 





































 ပါ၀င္ပစၥည္းမ်ား

Group(a)
  1. မွည့္ေပ်ာ္ေနတဲ႔ ငွက္ေပ်ာသီး 4လံုး(ေခ်ထားပါ) 
  2. 52g (or) 1/4cup (ေနၾကာဆီ/အုန္းဆီ/Canola Oil) 
  3. ဗန္နီလာ(သစ္ခြဆီ) သံုးစက္
Group(b)
  1. 210g (or) 1 3/4 cup ဂ်ံဳ(ကိတ္ဂံ်ဳ)      
  2. 2.5g (or) 1/2 tsp မုန္႔ဖုတ္ဆိုဒါ         
  3. 10g (or) 2tsp မုန္႔ဖုတ္ေပါင္ဒါ    
  4. 90g (or) 1/4 cup  သၾကားညိဳ   

မုန္႔လုပ္နည္း

          မုန္႔ဖုတ္စက္ကို မီး 170C ၾကိဳတင္ျပီးမီးအပူေပးထားပါ...။ မုန္႔တစ္ခုဖုတ္ဖုိ႔ ျပင္ဆင္မႈလုပ္ေနခ်ိန္မွာ မီးအပူခ်ိန္ၾကိဳတင္အပူေပးတာကို အက်င့္လုပ္ထားပါ..။ ကၽြန္မကေတာ့ အိမ္သံုး Oven ေလးမို႔ သူတို႔ေပးထားတဲ႔ မီးအရွိန္နဲ႔မဟုတ္ဘဲ 150C နဲ႔ပဲဖုတ္ပါတယ္..။ Loaf pan ငွက္ေပ်ာကိတ္ ေထာပတ္ကိတ္တို႔ဖုတ္တဲ႔ ရိုးရုိးမုန္႔ခြက္ကို ဆီသုတ္လိမ္းထားပါ...။ ဆီစုပ္စကၠဴေတြကို ေအာက္ေျခေရာ ေဘးပတ္ပတ္လည္ပါ ခင္းေပးပါ..။  Group (a)ကို ဇလံုတစ္ခုမွာေရာထားပါ...။ Group(b)အားလံုးခ်ိန္ေရာေမႊျပီးရင္ Group(b)ထဲထည့္ေရာျပီး ခပ္သာသာေလးေမႊေပးပါ ပလတ္စတစ္ေယာင္းမျပားနဲ႔ ဇလံုေဘးမွာ ကပ္ေနတာကိုေကာ္ျပီး နာရီလက္တံအတိုင္းေမႊသြားေပးပါ။ မုန္႔သားသမျပီး ပ်စ္နစ္သြားပါေစ...။ အလြန္အက်ဴးမေမႊရပါ..။ 45မိနစ္ကေန မိနစ္50ထိဖုတ္ေပးပါ..။ မုန္႔က်က္မက်က္ကို ၀ါးတံခၽြန္ေလးနဲ႔ထိုးၾကည့္ျပီး မုန္႔သားကပ္မပါလာရင္ရပါျပီ..။ မုန္႔ထဲမွာ ငွက္ေပာ်သီးကိတ္ဟာ ဖုတ္ရတာအလြယ္ကူဆုံုးနဲ႔ ပါ၀င္ပၥည္းအနည္းဆံုးမုန္႔တစ္ခုပါ..။ လြယ္တယ္ဆိုသည့္တိုင္ေအာင္ မုန္႔ဖုတ္တဲ႔အခါ မီးအခ်ိန္အဆ သိပ္စကားေျပာပါတယ္ ကိုယ္သံုးတဲ႔ စက္အလိုက္ အပူခ်ိန္ကို ညွႈိယူရတယ္..။ မုန္႔ဖုတ္ရင္ Alarm ေပးျပီး ပစ္မထားပါနဲ႔ မုန္႔ဗန္းကို ဆယ္မိနစ္တိုင္းလွည့္ေပးပါ မဟုတ္ရင္ မ်က္ႏွာျပင္အက်က္မညီပါဘူး မ်က္ႏွာျပင္အညိဳေရာင္သန္းသြားျပီဆို အေပၚမီးကိုပိတ္ေပးပါ ဆက္ထားရင္တူးသြားမွာဆိုးလို႔ပါ..။ မီးအခ်ိန္အဆကေတာ့ ကိုယ္သံုးတဲ႔စက္မွာမူတည္ျပီး ကစားရတာပါပဲ..။ အေသသပ္မွတ္လို႔မရပါဘူး..။ မုန္႔ရရင္ ခ်က္ခ်င္းမထုတ္ေသးဘဲ ေအးတဲ႔အထိ စက္ထဲမွာထားထားပါ..။ ျပီးမွ ကိုယ္လိုရာပံုစံအတံုးမ်ားလွီးျပီး စားသံုးႏိုင္ပါျပီ..။



loaf pan
 
ဒီမုန္႔လုပ္နညး္ကို ကၽြန္မက ဆရာတို႔ဆီမွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ အေသြးအသားလြတ္မို႔ ၾကက္ဥ ေထာပတ္မပါဘဲဘယ္လိုလုပ္ရမလည္းေမးဖူးခဲ႔ပါတယ္..။ ဆရာတစ္ေယာက္ကေတာ့ ၾကက္ဥမပါရင္ မုန္႔မျဖစ္ဘူးလို႔ဆိုတယ္..။ ၾကက္ဥအပြအစား SP ထည့္ပါလားလို႔လည္း အၾကံေပးပါတယ္...။ ကၽြန္မခုထိ မုန္႔ဖုတ္ပစၥည္းဆိုင္ကိုမေရာက္ေသးတာနဲ႔ အိမ္မွာရွိတာပဲသံုးျပီးလုပ္ထားတာပါ Sp မသံုးပါဘူး..။ SP ဆိုတာ ကိတ္သားပြ ကိတ္သားေခ်ာမြတ္မႈကိုအားေပးတဲ႔ ပြေဆးတစ္မ်ိဳးပါ...။ ခုက You tube ကေန Vegan Banana Bread လုပ္နည္းမ်ိဳးစံုထဲက တစ္ခုကိုယူျပီး စမ္းလုပ္ထားတာပါ...။ ပထမစ္ေခါက္က မုန္႔ပ်က္သြားေသးတယ္ မုန္႔ကပြတက္မလာဘဲ ဂ်ပ္ခဲၾကီးျဖစ္ေနေရာ ဆႏြင္းမကင္းံုးလိုျဖစ္သြားတာ..။ ခုတစ္ေါက္ ေအာင္ျမင္သြားေတာ့မွ ညီမေလး ကန္ဒီ ေမးထားတာနဲ႔ ပို႔စ္တင္လိုက္တာ..။ ငွက္ေပ်ာကိတ္ဆို မုန္႔သားေတြက ေျခာက္ေနတတ္တယ္ ခုကိတ္ေလးက စိုျပီး အရသာေကာင္းတယ္.. ကၽြန္မေလ့လာထားတဲ႔ နည္းကို စမ္းလုပ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္...။ မ်က္ႏွာျပင္ကေတာ့ အေရာင္သိပ္မလွေပမယ့္ အရသာကေတာ့ goody ပါပဲ..။ မုန္႔လုပ္နည္းေတြတတ္သြားေတာ့မွ မုန္႔ဆိုင္ေတြမွာ ေစ်းၾကီးေပး၀ယ္စားရတဲ႔ မုန္႔ရဲ႔တန္ဖိုးကို ပိုသိလာရတယ္..။ Yangon Bake House လိုမုန္႔ဆိုင္မ်ိဳးဆို မုန္႔တစ္ခုတစ္ခုက သိပ္ေစ်းၾကီးတယ္...။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုတာကို မုန္႔ဖုတ္တတ္ေတာ့ သိသြားရတယ္..။ Home made ျဖစ္တဲ႔အတြက္ မုန္႔ထဲမွာပါ၀င္တဲ႔ ပစၥည္းေတြကို အေကာင္းေတြခ်ည္းေရြးသံုးထားလို႔ပဲျဖစ္တယ္..။
  Enjoy!!!!!
မိုးေငြ႔