Sunday, 21 August 2016

မိုးသည္းတုန္းခဏ.....




ဒီမနက္ မိုးေတြသည္းလိုက္တာ.........။ 

ကားမွန္အျပင္ဖက္က အံု႔ဆိုင္းညိႈ႔မိႈင္းေနတဲ႔ အေရာင္ေတြနဲ႔ မိုးေရစက္ေတြ ယွက္ေထြး ေနတာကိုေငးေမာရင္း... ဖုန္းနားၾကပ္ေလးနဲ႔ X-banana အဖြဲ႔ရဲ႔ “မိုးရာသီအလြမ္း” သီခ်င္းကို နားေထာင္ေနခဲ႔မိတယ္...။ သီခ်င္းေလးနဲ႔ အျပင္ ပတ္၀န္းက်င္အပံ့အပိုးက လိုက္ဖက္ေနတာကိုး....။

တေရြ႔ေရြ႔သြားေနတဲ႔ ကားတန္းၾကီးကိုေမ့ထားျပီး မ်က္စိစံုမွိတ္ထားလိုက္တယ္...။ ခုခ်ိန္မွာ ကားတန္းၾကီးမလႈပ္ေလ ကိုယ့္အတြက္ေပ်ာ္ေလပဲ...။ မိုးရြာေနတာကို ကိုယ္က သေဘာက်တယ္ေလ...။

ေကာင္းကင္ၾကီးတစ္ခုလံုး မီးခိုးေရာင္တိမ္တိုက္ေတြဖံုးလႊမ္းေနတာမ်ား ဒါဟာ မနက္ခင္းတစ္ခုလို႔ေတာင္ မထင္မွတ္မိဘူး...။

အင္းေလ... မနက္ခင္းတစ္ခုဟာ ေက်းငွက္သံသာေတြနဲ႔ ေနျခည္ႏုေတြနဲ႔ ျမက္ခင္းစိမ္းေတြနဲ႔ ပန္းေပါင္းစံုေတြ ဖူးပြင့္ေမႊးျမေနရမယ္လို႔ တရားေသသတ္မွတ္လို႔မွမရဘဲ...။ ဒီလိုပဲ အခ်ိန္တိုင္း မိနစ္တိုင္း စကၠန္႔တုိင္းမွာ အရာရာတိုင္းဟာ  ေျပာင္းလဲေနၾကမွာပဲ..။

အရင္ ရက္ေတြဆို ကိုယ္အလုပ္သြားရင္ ကားစီးရင္း စာအုပ္ဖတ္ျဖစ္တာမ်ားတယ္...။ ခုေနာက္ပိုင္း နဲနဲဆင္ျခင္လုိက္တယ္ ..။ အလုပ္မွာလည္းတေနကုန္ ကြန္ျပဴတာၾကည့္တာဆိုေတာ့ မ်က္လံုးကို သက္ညွာရမယ္ေလ...။ ဒါေၾကာင့္ စာအုပ္မဖတ္ျဖစ္ေတာ့ဘဲ သီခ်င္းနားေထာင္တယ္... လမ္းတေလွ်ာက္လံုးက သစ္ပင္စိမ္းစိမ္းေတြကို မ်က္စိအားေဆးအျဖစ္ၾကည့္ျဖစ္တယ္...။ စာအုပ္ကိုေတာ့ ညမအိပ္ခင္ ဖတ္ႏိုင္သေလာက္ဖတ္တယ္...။ ပိတ္ရက္ေတြမွာ ဖတ္တယ္...။ အသံုးအေဆာင္ အ၀တ္အစားေတြထဲမွာ အစိမ္းကို မႏွစ္သက္ေပမယ့္လည္း အစိမ္းေရာင္ရွိတဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္ကိုေတာ့ ၾကိဳက္တယ္..။

ခုလို မိုးသည္းထဲ ဘာအေႏွာင္အဖြဲ႔ အခ်ည္အေႏွာင္မွမပါဘဲ အေႏွာက္အယွက္ကင္းကင္း လမ္းေလွ်ာက္ရရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႔ ေတြးမိတယ္...။  ဘယ္သူမွလုမယူႏိုင္တဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ခ်ိန္စစ္စစ္ ရလိုတယ္...။ မိုးသည္းထဲေလွ်ာက္သြားျပီးရင္လည္း ေကာ္ဖီပူပူေလးတစ္ခြက္ေသာက္ရင္း မိုးကို ထိုင္ၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္...။

မိုးကိုျမင္ရင္ မိုးထဲ လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္မိ...။ ရႊဲရႊဲစိုတဲ႔ အရသာကိုခံစားခ်င္ခဲ႔မိ...။ မိုးေကာင္းကင္ကို မ်က္ႏွာမူတဲ႔အခါ မိုးစက္ေတြခပ္စူးစူးေလးလာထိမွန္တဲ႔ ခံစားမႈကိုလိုခ်င္မိ....။ ေၾသာ္.... မိုးကို တြယ္တာမက္ေမာ စြဲလန္းတဲ႔ စိတ္က အရင္တိုင္းပါပဲလား....။ ေျပာင္းလဲျခင္းေတြထဲက မေျပာင္းလဲေသးတဲ႔ စိတ္ခံစားမႈတစ္ခု...။

မိုးေငြ႔

Wednesday, 17 August 2016

သာဓု Family.....



ခုတေလာ ကၽြန္မ သူတို႔(ဦးသာဓုႏွင့္ သားမ်ား)ရဲ႔ စာအုပ္ေတြကို ဓါတ္က်ေနတာ...။ ဦးသာဓုတို႔မိသားစုကို စိတ္၀င္စားသြားေစတဲ႔ စာအုပ္ကေတာ့ “ေဆြမ်ိဳးထဲက ဆိုေပၾကီးမ်ား”ဆိုတဲ႔ စာအုပ္ပဲ...။ အဲဒီစာအုပ္ကို အြန္လိုင္းမွာ ဖတ္ျပီးကတည္းက ကၽြန္မ သူတို႔မိသားစု၀င္ေတြျဖစ္ၾကတဲ႔ ဆရာဦးသာဓု၊ ဆရာဦးသုေမာင္နဲ႔ ဆရာမင္းလူတို႔ စာအုပ္ကို ရွာ၀ယ္ဖတ္ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္..။ ဆရာဦးသာဓုရဲ႔ အငယ္ဆံုးသား (ဦးသာဓုရဲ႔ ဒုတိယအိမ္ေထာင္ ရုပ္ရွင္မင္းသမီးျမတ္မြန္ရဲ႔သားၾကီး) ဆရာအာယုကိုေတာ့ နာမည္ၾကီး “ေမာင္”သီခ်င္းကိုေရးတဲ႔ ေတးေရးဆရာအျဖစ္နဲ႔သာသိဖူးပါတယ္..။ အစ္ကိုအၾကီးဆံုးျဖစ္တဲ႔ စာေရးဆရာ ဒါရိုက္တာ ဦး၀ဏၰနဲ႔ အငယ္ဆံုး ဆရာဦးအာယု တို႔ေရးတဲ႔ စာအုပ္ေတြကိုေတာ့ မဖတ္ခဲ႔ဖူးပါဘူး..။ သူတို႔စာအုပ္ေတြကိုလည္း ခုေနာက္ပိုင္း ျပန္ထုတ္တဲ႔အထဲမေတြ႔ရဘူး ...။ ဦးသာဓုသားမ်ားအားလံုးထဲမွာ ဆရာမင္းလူကေတာ့ စာေရးအေကာင္းဆံုးလို႔ထင္ပါတယ္...။

ဦးသုေမာင္ကို အမ်ားအားျဖင့္ ရုပ္ရွင္မင္းသားတစ္ေယာက္လို႔ပဲ သိထားၾကတာ..။ တကယ္တမ္းသူက မင္းသားမျဖစ္ခင္ကတည္းက စာေရးဆရာစျဖစ္ခဲ႔သူပါ ေနာက္မွ ဂီတ နဲ႔ ရုပ္ရွင္တြဲဖက္လိုက္လာတာ..။ ကၽြန္မကေတာ့ ၀ါသနာအရ စာေရးေနသူ စာေပကိုခ်စ္ျမတ္ႏိုးသူတစ္ေယာက္မို႔ ဦးသုေမာင္ကို စာေရးဆရာတစ္ေယာက္အျဖစ္သာ ျမင္ပါတယ္...။ ဒါေၾကာင့္ ဦးသုေမာင္နာမည္ကို အေရွ႔က စီးစီးပိုးပိုး ဆရာလို႔တပ္ျပီး ေရးရတာၾကိဳက္လို႔ကို အဲလိုေရးတာပါ...။ ခုေနာက္ပိုင္း ေပၚပင္စာေရးဆရာေတြ အသစ္ထြက္လာတဲ႔ စာေရးဆရာေတြကို သိပ္မသိေတာ့ဘူး...။ အႏွစ္သာရရွိတဲ႔ စာအုပ္အေဟာင္းေတြ ယခင့္ယခင္ ဆရာ့ဆရာၾကီးေတြရဲ႔ အေတြးအေရးကို ပိုျပီး ခံုမင္မိတာေတာ့အမွန္ပဲ...။ သူတို႔စာေတြကို ဖတ္ရတာ ေလးေလးပင္ပင္ရွိတယ္ေလ..။

ငယ္စဥ္ျမီးေကာင္ေပါက္အရြယ္ကေတာ့ ေပၚပင္ အခ်စ္၀တၳဳခပ္ေပါ့ေပါ့ေတြကိုပဲဖတ္ျဖစ္ခဲ႔တယ္...။ ရသစာေပကို ဖတ္ရေကာင္းမွန္း မသိေသးတဲ႔အရြယ္...။ ဘယ္စာအမ်ိဳးအစားကိုဖတ္သင့္တယ္ မဖတ္သင့္ဘူးဆိုတာ ခြဲျခားမသိေသးတဲ႔အရြယ္ကိုး...။ တကယ္တမ္း ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္၀တၳဳေတြထက္ ကၽြန္မ တကယ္ႏွစ္သက္တဲ႔ စာအမ်ိဳးအစားဟာ တကယ့္ဘ၀အျဖစ္အပ်က္အေတြ႔အၾကံဳေတြကို အက္ေဆးဆန္ဆန္ ရသနဲ႔မြမ္းျပီးျပန္ေရးတဲ႔ စာေတြျဖစ္တယ္ဆိုတာ သိလာရတယ္...။ အတၳဳပၸတၱိစာအုပ္လိုမ်ိဳး စာေရးဆရာကိုယ္တိုင္ရဲ႔ ၾကံဳေတြ႔ခဲ႔ဖူးတဲ႔ သူ႔ဘ၀တစ္စိတ္တပိုင္းကိုေရးသားထားတဲ႔ စာအုပ္လိုမိ်ဳးကို ဆိုလိုတာပါ...။ အခုေျပာျပတဲ႔ ကၽြန္မႏွစ္သက္တဲ႔ စာအမ်ိဳးအစားကို (ကၽြန္မ မေမြးခင္ကတည္းက) ဦးသာဓုတို႔မိသားစုေတြက လစဥ္ထုတ္ မဂၢဇင္းေတြမွာေရးေလ့ရွိပါတယ္...။ ခုတခါ သူတို႔ေရးခဲ႔ဖူးတဲ႔ စာေတြကိုစုျပီး စာအုပ္အျဖစ္ျပန္ရိုက္ႏွိပ္ ထုတ္ေ၀ေတာ့ တစုတစည္းထဲ ဖတ္ရတာ ပိုအဆင္ေျပသြားတယ္...။

ေနာက္မ်ားမွာ ကၽြန္မဖတ္ထားခဲ႔တဲ႔ စာအုပ္ေတြထဲက တစ္အုပ္ခ်င္းဆီကို Review မဟုတ္ဘဲ အဲဒီစာအုပ္ေတြ ဖတ္ေနစဥ္မွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ႔ ကၽြန္မရဲ႔ ခံစားမႈနဲ႔ အေတြးစေလးေတြကို အက္ေဆးတစ္ပုဒ္အျဖစ္ ေရးျပခ်င္ပါေသးတယ္...။ အခုဒီစာေပခံစားမႈ စာစုအဆံုးသတ္ကိုေတာ့  ဦးသာဓုရဲ႔ ကိုယ္ေရးအက်ဥ္းေလးနဲ႔ နိဂံုးခ်ဳပ္ခ်င္ပါတယ္...။


သခင္ေဖသန္း (သာဓု)
စာေပႏွင့္ ဘ၀ျဖစ္စဥ္မွတ္တမ္း

၁၉၁၈ ။ ပဲခူးျမိဳ႔ အဖ ဦးျမေမာင္၊ အမိ ေဒၚဖြားမွ်င္တို႔မွဖြားျမင္သည္။ ေမြးခ်င္း ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္၍    ဆရာ သာဓုမွာ အငယ္ျဖစ္သည္။ ၾကာသပေတးသားျဖစ္ျပီး အမည္ရင္းမွာ ေဖသန္းျဖစ္သည္။

၁၉၂၉ ။ ရန္ကုန္ျမိဳ႔၊ လမ္းမေတာ္ျမိဳ႔နယ္၊ က်ံဳးၾကီးလမ္းရွိ ဗုဒၶဘာသာ မိန္းကေလးေက်ာင္းတြင္ ေက်ာင္းစတင္ေနခဲ႔သည္။ စတုတၳတန္းေအာင္ေသာအခါ ရန္ကုန္အစိုးရ ဟိုက္စကူးေက်ာင္းတြင္ န၀မတန္းအထိ ေျပာင္းေရႊ႕ ပညာသင္ၾကားခဲ႔သည္။

၁၉၃၆  ။ ေက်ာင္းမွထြက္၍ ရန္ကုန္အလယ္ပိုင္း (ကုန္ေစ်းတန္း)တို႔ဗမာအစည္းအရံုး လႈပ္ရွားမႈကို ထူေထာင္ျပီး အတြင္းေရးမႈးအျဖစ္ တာ၀န္ထမး္ေဆာင္ခဲ႔သည္။ 

၁၉၃၈  ။ ၁၃၀၀ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုတြင္ ပါ၀င္လႈပ္ရွား္ရင္း ေရနံသပိတ္တပ္ၾကီး ရန္ကုန္သို႔ခ်ီတက္ရာတြင္ အေသခံ တပ္ဗိုလ္အျဖစ္ တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ခဲ႔သည္။

၁၉၃၉ ။ ရန္ကုန္ျမိဳ႔၊ ေဒါက္တိုျမ ေဆးတိုက္တြင္ စာေရးအျဖစ္ လုပ္ကိုင္သည္။ နယ္လွည့္ ကိုယ္စားလွယ္လည္း လုပ္သည္။

၁၉၄၄ ။ ဂ်ပန္ေခတ္တြင္ “ပူတူတူး” ေပါင္ဒါလုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္သည္။ ေက်ာင္းဆရာမ ေဒၚခင္ညိဳ(ေနာင္တြင္ မူလတန္းေက်ာင္းအုပ္) ႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳသည္။

၁၉၄၄-၄၅  ။ ဘတ္စ္ကား၊ ျမင္းလွည္း တည္ေထာင္ အသက္ေမြးျခင္း လုပ္ငန္းကိုလုပ္ကိုင္သည္။
၁၉၄၅-၄၆  ။ ပူတူတူး ပံုႏွိပ္တိုက္ တည္ေထာင္သည္။

၁၉၄၆       ။  ဒါေတြျပင္ အမည္ရွိ ၀တၳဳစာအုပ္ကို ပူတူတူးပံုႏွိပ္တိုက္မွ ထုတ္ေ၀သည္။

၁၉၄၇       ။ ၀န္ၾကီးတစ္မတ္ ၀တၳဳေရးရင္း စာေပေလာကသို႔ ေရာက္ရွိခဲ႔သည္။

၁၉၄၈       ။ ပေဒသာ မဂၢဇင္းတြင္ တာ၀န္ခံအယ္ဒီတာအျဖစ္ လုပ္ကိုင္သည္။

၁၉၄၉-၅၀  ။ စာသဘင္ စာအုပ္တိုက္ တည္ေထာင္သည္။ သစၥာမဂၢဇင္းကို ဦးစီးထုတ္ေ၀သည္။

၁၉၄၉   ။ ခ်စ္စံနမူ စာအုပ္ကုိ စာဘင္စာအုပ္တိုက္မွ ပထမအၾကိမ္အျဖစ္ထုတ္ေ၀သည္။ ခ်စ္စံနမူ ဒုတိယအၾကိမ္ထုတ္ေ၀သည္။

၁၉၅၀  ။ ျမန္မာႏိုင္ငံ စာေရးဆရာအသင္း အမႈေဆာင္အျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ႔သည္။ ပေဒသာမဂၢဇင္းကို သာဓု တစ္ဦးတည္းပိုင္အျဖစ္ ထုတ္ေ၀သည္။ ခ်စ္စံနမူ တတိယအၾကိမ္ ထုတ္ေ၀သည္။ အရသာ စာအုပ္ထုတ္ေ၀သည္။ အရသာ အမွတ္(၂) စာအုပ္ထုတ္ေ၀သည္။ အာယု စာအုပ္ထုတ္ေ၀သည္။ အေမြခံ စာအုပ္ထုတ္ေ၀သည္။

၁၉၅၁  ။ တပ္ထဲက ျမတ္ကိုကို ထုတ္ေ၀သည္။ (စာေပဗိမာန္ ကာလေပၚ ၀တၳဳဆုအျဖစ္ ဆုေငြတစ္ေထာင္ရရွိခဲ႔သည္)။ တပ္ထဲကျမတ္ကိုကို ဒုတိယအၾကိမ္ ထုတ္ေ၀သည္။ လင္မယားဘ၀ ဒုတိယအၾကိမ္ထုတ္ေ၀သည္။ အသက္ စာအုပ္ထုတ္ေ၀သည္။

၁၉၅၂   ။ ခ်စ္စံနမူ စတုတၳအၾကိမ္ ထုတ္ေ၀သည္။ ခ်စ္တကၠသိုလ္(ခ်စ္စံနမူအဆက္) ထုတ္ေ၀သည္။ တပ္ထဲကျမတ္ကိုကို တတိယအၾကိမ္ထုတ္ေ၀သည္။ အႏွစ္ ထုတ္ေ၀သည္။ အႏွစ္၏အႏွစ္ ထုတ္ေ၀သည္။ 

၁၉၅၃    ။ ခ်စ္တကၠသိုလ္ ဒုတိယအၾကိမ္ထုတ္ေ၀သည္။ တပ္ထဲကျမတ္ကိုကို စတုတၳအၾကိမ္ ထုတ္ေ၀သည္။ တပ္ထဲကျမတ္ကိုကို ပဥၥမအၾကိမ္ ထုတ္ေ၀သည္။ ေနာက္လင္ စာအုပ္ကို ထုတ္ေ၀သည္။

၁၉၅၄  ။ တပ္ထဲကျမတ္ကိုကို ဆဌမအၾကိမ္ ထုတ္ေ၀သည္။ တပ္ထဲကျမတ္ကိုကို သတၱမအၾကိမ္ ထုတ္ေ၀သည္။ တပ္ထဲကျမတ္ကိုကို အဌမအၾကိမ္ ထုတ္ေ၀သည္။ ေနာက္မယား ထုတ္ေ၀သည္။

၁၉၅၅ ။ ထပ္ထဲက ျမတ္ကိုကို ၀တၳဳအား ဟိုက္စကူးႏွင့္ တကၠသိုလ္၀င္ စာေမးပြဲမ်ားအတြက္ ေက်ာင္းသံုးအျဖစ္ ျပဌာန္းသည္။ ခ်စ္စံနမူ ပဥၥမအၾကိမ္ ထုတ္ေ၀သည္။ ခ်စ္ဇနီး ခ်စ္လင္ ထုတ္ေ၀သည္။ ဇာတ္လမ္းပမာ ထုတ္ေ၀သည္။ (အဂၤလိပ္ရုပ္ရွင္ကား A peace in the sun ကိုမွီးေရးသည္။) အတာ ထုတ္ေ၀သည္။ စစ္သားအိပ္ေဆာင္ ဒုတိယအၾကိမ္ထုတ္ေ၀သည္။

၁၉၅၆  ။ ခ်စ္စံနမူ ဆဌမအၾကိမ္ ထုတ္ေ၀သည္။ ခ်စ္တကၠသိုလ္ ထုတ္ေ၀သည္။ အတာ ထုတ္ေ၀သည္။ လိင္ ႏွင့္ ေမေမလတ္ ထုတ္ေ၀သည္။ အာယု ႏွင့္ အေမြခံ ထုတ္ေ၀သည္။ 

၁၉၅၇  ။ ခ်စ္တကၠသိုလ္ စတုတၳအၾကိမ္ ထုတ္ေ၀သည္။ 

၁၉၅၈  ။ ခ်စ္တကၠသိုလ္ ပဥၥမအၾကိမ္ ထုတ္ေ၀သည္။

၁၉၅၉  ။ ရုပ္ရွင္နယ္ပယ္သုိ႔ ကူးေျပာင္းျပီး ကၾကီးေရက အမည္ရွိ ပထမဆံုးရုပ္ရွင္ကားကို ရိုက္ကူးသည္။ ဒါရိုက္တာ အကယ္ဒမီဆု ရရွိသည္။ ခ်စ္ဇနီး ခ်စ္လင္ ဒုတိယအၾကိမ္ထုတ္ေ၀သည္။ အသက္ ဒုတိယအၾကိမ္ထုတ္ေ၀သည္။

၁၉၆၀  ။ အငုိလြယ္သည္ အမည္ရွိ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားျဖင့္ ဒုတိယအၾကိမ္ အကယ္ဒမီ ဒါရိုက္တာဆုရရွိသည္။ ေဒၚတင္တင္အုန္း (ရုပ္ရွင္မင္းသမီး ျမတ္မြန္) ႏွင့္ ဒုတိယ အိမ္ေထာင္ျပဳသည္။

၁၉၆၁   ။ ေၾသာ္...ခ်စ္တာ ခ်စ္တာ ႏွင့္ အျခား၀တၳဳတိုမ်ား စာအုပ္ ထုတ္ေ၀သည္။

၁၉၆၆  ။  ခ်စ္တကၠသိုလ္ ဆဌမအၾကိမ္ ထုတ္ေ၀သည္။

၁၉၆၈  ။ တာ၀န္ အမည္ရွိ ရုပ္ရွင္ကား ရိုက္ကူးသည္။ ဒုတိယအိမ္ေထာင္ႏွင့္ ကြာရွင္းသည္။ ေနာက္မယား ဒုတိယအၾကိမ္ ထုတ္ေ၀သည္။

၁၉၆၉  ။ အသက္  တတိယအၾကိမ္ထုတ္ေ၀သည္။

၁၉၇၀  ။ လိင္ စာအုပ္ထုတ္ေ၀သည္။ အတာ ပထမတြဲ ဒုတိယအၾကိမ္ ထုတ္ေ၀သည္။ အတာ ဒုတိယတြဲ ထုတ္ေ၀သည္။

၁၉၇၁  ။ သာဓု ေရးနည္း ၀တၳဳတိုမ်ား ဒုတိယအၾကိမ္ ထုတ္ေ၀သည္။ အာယု ႏွင့္ ေမေမလတ္ ထုတ္ေ၀သည္။  

၁၉၇၄  ။ အႏွစ္ တတိယအၾကိမ္ ထုတ္ေ၀သည္။ 

၁၉၇၆  ။ သာဓု လူ၀ါး၀တယ္ ထုတ္ေ၀သည္။

၁၉၇၈ ။ သာဓု အင္ ဆန္း (စ္) ထုတ္ေ၀သည္။

၁၉၇၉ ။ အၾကင္တို႔လင္မယား အမည္ရွိ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားကို ရိုက္သည္။

၁၉၈၀  ။ ႏိုင္ငံ့ဂုဏ္ရည္ဘြဲ႔ (ဒုတိယအဆင့္) ခ်ီးျမွင့္ခံရသည္။ ဆီးေရာဂါျဖင့္ ေဆးရံုတက္ေရာက္ ကုသခံခဲ႔ရသည္။ သာဓု လူ၀ါး၀တယ္ ဒုတိယအၾကိမ္ ထုတ္ေ၀သည္။

၁၉၈၁ ။ ရုပ္ရွင္ေကာင္စီ အစည္းအရံုးတြင္ ေကာ္မတီ၀င္အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္သည္။ ေဆးရံုတက္၍ နားေရာဂါ ခြဲစိပ္ကုသခဲ႔သည္။ ငိုမလို ရီမလို ေယာက္ကာမဲ႔ မေလွာင္ပါနဲ႔ တိမ္မင္း၀ဠာ(အျခားစာေရးသူမ်ား ႏွင့္ တြဲ၍ထုတ္ေ၀သည္။)

၁၉၈၅  ။ ေဆးရုံတက္၍ မ်က္စိခြဲစိပ္ ကုသခဲ႔သည္။ ဒီမ်က္ႏွာေလးကိုခ်စ္တာ ထုတ္ေ၀သည္။

၁၉၉၀  ။ မက်န္းမာ၍ ေဆးရံုတက္ေရာက္ခဲ႔သည္။

၁၉၉၁  ။ ရုပ္ရွင္အစည္းအရံုး တြင္ နာယကအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္လွ်က္ရွိျပီး အမွတ္ ၉၇ သံလြင္လမ္း၊ ရန္ကုန္ျမဳ႔ိတြင္ စာေပႏွင့္ ရုပ္ရွင္လုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ကိုင္လ်က္ရွိရာမွ အစာအိမ္ေသြးယုိသည့္ ေရာဂါေၾကာင့္ ေဆးရံုတက္၍ ကုသမႈခံယူခဲ႔သည္။ ေဆးရံုမွ ဆင္းလာေသာအခါ ျခံအမွတ္(၃) ေလးေဒါင့္ကန္လမ္း(သာဓုျခံ)၊ သကၤန္းကၽြန္းတြင္ အနားယူ၍ ေဆးကုသမႈခံလ်က္ရွိရာမွ ၁၉၉၁ခုႏွစ္ ဧျပီလ ၇ ရင္ေန႔တြင္ အဆုတ္ကင္ဆာေရာဂါျဖင့္ ကြယ္လြန္အနိစၥေရာက္ခဲ႔သည္။ ကြယ္လြန္ခ်ိန္တြင္ သားသမီး ခုႏွစ္ဦး က်န္ရစ္သည္။ ၾကိဳး ဇာတ္ကားကို ရိုက္ကူးဆဲ၊ တို႔ကိုယ္ကိ်ဳးလံုးလံုးမပါ လံုးခ်င္းေဆာင္းပါးစာအုပ္ကို ေရးသားဆဲတြင္ ကြယ္လြန္ခဲ႔ျခင္းျဖစ္သည္။

မိုးေငြ႔


Saturday, 13 August 2016

မခ်စ္ရဘူးတဲ႔လား.....




ေ၀လကို စသိတာ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ႏွစ္က မိုးရာသီMTV ဆုေပးပြဲတုန္းကပါ...။ ၾကိဳဆိုပါ၏၊ ျပတ္တုန္းလပ္တုန္း၊ ခင္ေလးစိမ္းတယ္၊ မိတ္ကပ္မၾကိဳက္သူမ်ား၊ စတဲ႔သီခ်င္းေတြနဲ႔ တျခားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို နားေထာင္ျဖစ္ပါတယ္..။ “မခ်စ္ရဘူးတဲ႔လား”က ေနာက္စီးရီးထဲက သီခ်င္းပါ..။ ခုေနာက္ဆံုးထြက္တဲ႔ အဓိပတိဖြား ထဲက သီခ်င္းေတြလည္းအကုန္ေကာင္းတယ္။ မခ်စ္ရဘူးတဲ႔လားကိုလည္း နားေထာင္ျဖစ္ေနေပမယ့္ အိပ္မက္ဆံုရာမွာ အိသႏၱာျပန္ဆိုေတာ့ ပိုၾကိဳက္သြားတယ္..။ ေနာက္ဆံုး ဟမ္းေလးဆိုတာကို အၾကိဳက္ဆံုးပဲ ေ၀လဆိုတာေလာက္ မရွည္ေပမယ့္ေကာင္းတယ္...။ နားေထာင္ၾကည့္ၾကည့္ေနာ္...း)

မိုးေငြ႔


Thursday, 11 August 2016

ဧ၀မတိုင္ခင္က.....

 


နယူတန္
မေပၚခင္ကတည္းက
ပန္းသီးေတြ
ေၾကြက်ေနခဲ႔တာပါ။

ကိုပါးနီးကပ္စ္
မသိခင္ကတည္းက
ကမၻာၾကီးက
ေနကိုပတ္ေနခဲ႔တာပါ။

ပိုက္သာဂိုးရပ္စ္
မစဥ္းစားခင္ကတည္းက
စက္၀ိုင္းေတြရွိေနခဲ႔တာပါ။

ဆြန္ဇူး
မေမြးခင္ကတည္းက
စစ္ပြဲေတြ
ျဖစ္ေနခဲ႔တာပါ။

အိုင္စတိုင္း
မေတြးမိခင္ကတည္းက
အခ်ိန္ေတြ
ေရြ႕လ်ားေနခဲ႔တာပါ။

ဒါဆို
အာဒမ္ရဲ႔
နံရိုးတစ္ေခ်ာင္းကို
မထုတ္ယူခင္ကတည္းက
အခ်စ္ဆိုတာ
ရွိႏွင့္ေနခဲ႔ျပီးသား
ျဖစ္မ်ား ျဖစ္ေနမလား။      ။ (မင္းလူ)

တစ္ကုိယ္ေတာ္မဂၢဇင္းမွ (ဟာသဂ်ာနယ္၊ အတြဲ(၁) )

Sunday, 7 August 2016

ေျဖေတြး-၂

 


ေလးပါးသီလျမဲတဲ႔ ယမကာလုလင္နဲ႔
လိမ္ေျပာတတ္တဲ႔ ဖိုးသူေတာ္
ဘယ္သူက အျပစ္ပိုၾကီးသလဲ။

ရွိျပီးသားကို လွဴတဲ႔လူနဲ႔
မရေသးတာကို စြန္႔လႊတ္တဲ႔လူ
ဘယ္သူက ပိုမြန္ျမတ္သလဲ။

ေတာင္းတဲ႔လူနဲ႔
ေပးတဲ႔လူ
ဘယ္သူက စိတ္ပိုရွည္သလဲ။

လူဆိုးလုပ္ရတာနဲ႔
လူေကာင္းေယာင္ေဆာင္ရတာ
ဘယ္ဟာက ပိုခဲယဥ္းသလဲ။

ကင္းေစာင့္တဲ႔လူနဲ႔
ေဖာက္ထြင္းဖို႔ ၾကံစည္တဲ႔လူ
ဘယ္သူက ၀ီရိယပိုသာသလဲ။

လြတ္ေအာင္ေျပးတဲ႔လူနဲ႔
မိေအာင္ လိုက္တဲ႔လူ
ဘယ္သူက ပိုေမာပန္းသလဲ။

ဖဲလိမ္ရိုက္တဲ႔လူနဲ႔
ဓါးကိုင္ရမ္းတဲ႔လူ
 ဘယ္သူက ရင္ဆိုင္ရပိုခက္သလဲ။

မေသခ်ာဘဲ ၀င္ျပိဳင္တဲ႔သူ
ရံႈးမယ္မွန္းသိရက္ ၀င္ႏႊဲတဲ႔လူ
ဘယ္သူက ေသြးပိုေကာင္းသလဲ။

ဆာေလာင္မြတ္သိပ္တာနဲ႔
စားပိုးနင့္တာ
ဘယ္ေ၀ဒနာက ပိုဆိုးသလဲ။

နင္က်င္တာနဲ႔
ယားယံတာ
ဘယ္ဟာက ပိုခံရခက္သလဲ။

က်ပ္က်ပ္တည္းတည္းထိုင္ရတာနဲ႔
လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရပ္ရတာ
ဘယ္ဟာက ပိုသက္သာသလဲ။

လိုခ်င္တာကို မရတာနဲ႔
မလိုခ်င္တာကို ရတာ
ဘယ္ဟာက ပိုဆံုးရံႈးသလဲ။

ထြက္ခြာသြားတဲ႔လူနဲ႔
က်န္ရစ္ခဲ႔တဲ႔လူ
ဘယ္သူက ပိုလြမ္းရသလဲ။

အေျဖကို
ဘ၀စာမ်က္ႏွာ
တစ္ေနရာတြင္
ရွာၾကည့္ပါ။ (မင္းလူ)

အေတြးသစ္ဂ်ာနယ္၊ ၾသဂုတ္၊ ၂၀၀၅ (တစ္ကိုယ္ေတာ္မဂၢဇင္းစာအုပ္မွ)

Tuesday, 2 August 2016

ကာရံမဲ႔ စကားေျပ.....




ခ်စ္ဦးညိဳနဲ႔ေတာ့
လမ္းေလွ်ာက္အတူ
မထြက္ခ်င္ဘူးဗ်ာ။
ေလာကဓံဆိုတာၾကီးက
သူ႔ေဘးမွာ
လက္ခ်င္းခ်ိတ္လ်က္
အျမဲပါေနတာကိုး။
ေမာင္ခိုင္မာရဲ႔
သိဂၤါရငွက္ေတြလိုေပါ့။
မေရွာင္ရင္လြတ္တယ္ဆိုတဲ႔
ျမိဳင္ရာဇာတြတ္ပီရဲ႔
သီအိုရီကို ယံုစားမိတာေၾကာင့္
အလြမ္းျမားေတြ
ရင္နဲ႔အျပည့္ စူးစိုက္လို႔ေပါ့။

ဖူးစာဆိုတာကေတာ့
နီကိုရဲနဲ႔
ေဆြမ်ိဳးေတာ္တယ္ထင္ပါ့။
ထင္တိုင္းလြဲ
မွန္းတိုင္းလြဲ
ခ်စ္တိုင္းလြဲ
လြဲခ်က္ကေတာ့လြန္ပါေရာ။
ကံၾကမၼာကို မယံုၾကည္ၾကသူမ်ားရဲ႔
ေဗဒင္ေဟာစာတမ္းထဲမွာေတာ့
ေမတၱာေရးမွာ ကံေချပီး
အသည္းသက္ေစ့ ကြဲဦးမွာတဲ႔ေလ။

တကယ္ေတာ့
အခ်စ္ဟာ
တာရာမင္းေ၀ရဲ႔
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လို
တစ္ခုခုခံစားလိုက္ရေပမယ့္
အဓိပၸါယ္ျပန္ေျပာဖို႔ေတာ့
မလြယ္လွပါဘူး။

အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲ
သစၥာတရားဆိုတာဘာလဲ
ကၽြန္ေတာ္လည္းပဲ
အဲဒါကိုပဲ
သိခ်င္ေနတာပါပဲ ခင္ဗ်ာ။       ။ (မင္းလူ)

တစ္ကိုယ္ေတာမဂၢဇင္းစာအုပ္မွ (အလင္းတန္းဂ်ာနယ္၊ ေအာက္တိုဘာ၊ ၂၀၀၀)

Friday, 29 July 2016

ကၽြဲတစ္ေကာင္၏ေစာင္းသံ.....

 


ေကာင္းကင္ရဲ႔ ပန္းခ်ီကား
မခံစားတတ္ပါ။
တိမ္ေတြကို ပန္းပုရုပ္
မထုလုပ္တတ္ပါ။

ငွက္ေတြရဲ႔ ေတးသံ
ဘာသာမျပန္တတ္ပါ။
လိပ္ျပာရဲ႔ ကကြက္
စည္းခ်က္မလိုက္တတ္ပါ။

၀ါးရံုေတာရဲ႔ ပုေလြသံ
ရစ္သမ္မဖမ္းတတ္ပါ။
ပန္းေတြရဲ႔ ဘိုင္စကုပ္
လက္ခုပ္မတီးတတ္ပါ။

လမင္းရဲ႔ကဗ်ာ
ကာရန္မရွာတတ္ပါ။
မိုးစက္ေတြရဲ႔ အက္ေဆး
မေရးသားတတ္ပါ။

ေျမျပင္ရဲ႔ ပေဟဠိ
အေျဖမညိွတတ္ပါ။

နားမလည္ျခင္း အလကၤာ
မသိျခင္းရဲ႔ အရသာ
ဘာနဲ႔မွ မလဲႏိုင္တာ
ခြင့္လႊတ္ပါ။       ။ (မင္းလူ)

တစ္ကုိယ္ေတာမဂၢဇင္းစာအုပ္မွ (မုဒိတာမဂၢဇင္း ၂၀၀၂ )

Monday, 25 July 2016

ပန္းေရာင္းသူမ်ား.....


ဆိုရိုးစကားတစ္ခု ရွိတယ္
လက္သမားတစ္ေယာက္ရဲ႔
အိမ္တံခါးေတြဟာ
အပ်က္ေတြခ်ည္းပဲတဲ႔။

ပန္းရံဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႔
၀န္ခံခ်က္ကေတာ့
ဟိုတယ္မွာ တစ္ခါမွ
မတည္းဖူးတဲ႔အေၾကာင္း။

မိမိမွာ
ေစ့စပ္လက္စြပ္ မရွိပါ လို႔
ပန္းတိမ္ဆရာတစ္ေယာက္က
ထြက္ဆိုဖူးတယ္။

လယ္သမားၾကီးတစ္ေယာက္
ေဒၚလာဆိုတာ
ဘယ္လိုဟာမ်ိဳးလဲလို႔
ေမးေနရွာေလရဲ႔။

ကိုယ့္ပံုတူကို
ကိုယ္ျပန္ဆြဲဖို႔
တစ္သက္လံုးေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ႔တာ
ပန္ခ်ီဆရာတစ္ေယာက္ေပါ့။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
ဖဲ႔ထုတ္ခံရတဲ႔
သစ္သားစေတြမပါဘဲနဲ႔ေတာ့
ပန္းပုရုပ္ တစ္ရုပ္
      ျဖစ္မလာႏိုင္ဘူးေလ။     
(မင္းလူ)

တစ္ကိုယ္ေတာ္မဂၢဇင္းစာအုပ္မွ (လြမ္းဖြယ္စံတုိးစာစု ၂၀၀၂)