မိုးေငြ႔ဆိုတာ...ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔ ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ့...း)

Friday, 18 August 2017

မင္းမရွိတဲ႔ေနရာ ၃၃.....




ကၽြန္မရဲ႔ University Life ဟာ ကိုမ်ိဳးေက်ာ့ သီခ်င္းေတြနဲ႔ျဖတ္သန္းခဲ႔ရတာဆိုရင္မမွားဘူး...။ အဲတုန္းက ကိုမ်ိဳးေက်ာ့က ပထမဆံုး သူ႔အေခြေတြကို New Year Eve 31ရက္ေန႔ညမွာ Limited Edition နဲ႔ အသိမိတ္ေဆြေတြကိုေ၀ခဲ႔တယ္..။ သူ႔ေခြၾကမ္းကို နားေထာင္ရေတာ့ သူ႔သီခ ်င္းေတြကို နားေထာင္လို႔ရတယ္ ၾကိဳက္တယ္..။ အဲဒီတုန္းက Music အမ်ိဳးအစားေတြဘာေတြလဲ သိပ္နားမလည္ပါဘူး..။ ျမန္မာျပည္မွာ ပထမဆံုး Rap ဂီတကို စတင္သူ...။ သူတီထြင္တဲ႔ Melody ေတြက ဆန္းျပားတယ္ ပံုျပင္ဆန္တယ္ နားေထာင္ျပီးရင္ ရင္ထဲ ကၽြမး္ေျမ႔ေပ်ာ္၀င္သြားေစတယ္.... သီးျခားကမၻာကို ေရာက္သြားေစတယ္...။ တစ္ေန႔ သီခ်င္းအေဟာင္းေတြခ်ည္းပဲ ေရာင္းတဲ႔ဆိုင္တစ္ခုကို ေရာက္သြားေတာ့ ကိုမ်ိဳးေက်ာ့ရဲ႔ လူျဖစ္ရတဲ႔ဒုကၡရိွလားလို႔ ၀င္ေမးျဖစ္ရင္း ဒီစီဒီေလးရခဲ႔တယ္...။ A Night with Myo Kyawt Myaing ကၽြန္မၾကိဳက္တဲ႔ သီခ်င္းေတြမ်ားတယ္..။ အဲဒီထဲက သံုးပုဒ္ေလာက္ကို You Tube ကေနတင္ေပးလိုက္ပါတယ္..။



၃၃


၃၃ ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းေလးကေတာ့ ကိုမ်ိဳးေက်ာ့ရဲ႔ ဘယ္ႏွစ္ေခြေျမွာက္က သီခ်င္းမွန္းေတာ့မသိ 2000ခုႏွစ္ေတာ္ေတာ္စြန္းမွ ထြက္တဲ႔ အေခြ...။ ဒီသီခ်င္းေလးနားေထာင္ျဖစ္ေတာ့မွ ကိုမ်ိဳးေက်ာ့ရဲ႔ ခံစားမႈေလးကို စာနာၾကည့္မိတယ္..။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႔  ၃၃ႏွစ္ ဆိုတဲ႔အသက္အရြယ္ဟာ တကယ္ေတြးၾကည့္ရင္ ကိုးလို႔ကန္႔လန္႔အရြယ္ျဖစ္ေနတာ...။ လူငယ္နဲ႔ လူၾကီးအရြယ္ရဲ႔ ၾကားအသက္အရြယ္မ်ိဳးေလ...။ လူငယ္ေတြနဲ႔ ေပါင္းေတာ့လဲ ကိုယ္ကလူၾကီးျဖစ္...။ လူၾကီးေတြနဲ႔ေပါင္းျပန္ေတာ့လဲ ကိုယ္က ကေလးျဖစ္ အဲလိုစေကာစကအရြယ္ကို ေရးစပ္ထားတဲ႔ စာသားေလးနဲ႔...။ ကၽြန္မက ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ေတးေရးဆရာေတြထဲမွာ အၾကိဳက္ဆံုးက ကိုငွက္ၾကီးျပီးရင္ ကိုမ်ိဳးေက်ာ့ပဲ... သူတို႔က သီခ်င္းေရးရင္ သံစဥ္ေတးသြားေတြ မထပ္ဘူး...။ စာသားေတြက ေလးနက္ျပီး ကဗ်ာဆန္တယ္.. စကားလံုးေတြ ႏူးည့ံေပ်ာ့ေပ်ာင္းတယ္... သံလုိက္စြမ္းအားေတြေပ်ာ္၀င္တယ္..။



မင္းမရွိတဲ႔ေနရာ


မင္းမရွိတဲ႔ ေနရာ ဆိုတဲ႔သီခ်င္းေလးကေတာ့ 2006 2007 ၀န္းက်င္ကထြက္တဲ႔ လူျဖစ္ရတဲ႔ ဒုကၡဆိုတဲ႔ အယ္လ္ဘမ္ထဲကတစ္ပုဒ္...။ အဲဒီအယ္လ္ဘမ္ေလးက ကုိမ်ိဳးေက်ာ့ ခါတိုင္းေရးေနက် သီခ်င္းေတြနဲ႔ကြဲထြက္တယ္..။ သူ႔သီခ်င္းအမ်ိဳးအစားက အီလက္ထရိုေပါ့ပ္ဆန္တယ္ အီလက္ထရုိေပါ့ပ္ စစ္စစ္လဲမဟုတ္ဘူး...။ သံစဥ္ခပ္ဆန္းဆန္းေလးေပမယ့္  နားေထာင္ေကာင္းတယ္..။ ဒီဖက္ေခတ္ သီခ်င္းအသစ္ေတြကို သိပ္မခံစားႏိုင္ေတာ့လို႔လား အေဟာင္းေတြကို ျပန္လည္ရွာေဖြရင္း အေဟာင္းထဲက အေကာင္းမ်ားကို နားေထာင္ျဖစ္တဲ႔ အခါတိုင္း ဒီေနရာေလးမွာ ျပန္လည္မွ်ေ၀ပါရေစလို႔...း)



 သတိရျပီးတာပဲ

သတိရျပီးတာပဲ ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းေလးကို ျပန္နားေထာင္ျဖစ္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို ျပန္သြားသတိရမိတယ္..။ သူက အဲသီခ်င္းကိုနားေထာင္လည္းျပီးေရာ တိတ္ေခြကိုထုတ္ျပီး နင္းေခ်ပစ္လိုက္တယ္..။  ပ်က္ျပီးသားရည္းစားကိုဘာလို႔လြမ္းေနမွာလဲ.. တျခားလူရင္ခြင္ထဲေရာက္ေနတာကို ဘာလို႔ ျပန္လာဖို႔ေမွ်ာ္ေနတာလဲဆိုျပီး စာသားကိုမၾကိဳက္လို႔တဲ႔ နင္းေခ်ပစ္လုိက္တယ္ ေခြကို.....။

ဘယ္ေနရာမွာ ရွိလိမ့္မလဲ ဘယ္ရင္ခြင္မွာ အိပ္စက္မလဲ ကိုယ္မသိဘူး မဆိုင္ပါဘူး မင္းေလး ကိုယ့္ကို သတိရျပီးတာပဲ...

ေၾသာ္... လူတစ္ကိုယ္ စိတ္တစ္မ်ိဳးေလ.. ခံစားခ်က္ေတြ ခံယူခ်က္ေတြ ဘယ္လိုတူႏိုင္ပါ့မလဲ ..။




 


မိုးေငြ႕

Tuesday, 15 August 2017

Black Coffee.....



“ေကာ္ဖီတခြက္ေလာက္ တိုက္ပါလား ဘာဇာတ္လမ္းမွ ျပန္မစပါဘူး ၿပီးေတာ့ ဘာစကားမွလည္း မေျပာပဲနဲ႔ေလ ဒီတိုင္း ဒီတိုင္းပဲ ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း ထိုင္ၾကည့္ခ်င္တာပါ... အခ်ိန္နဲ႔ ေနရာ ေန႔ရက္ကို မက္ေဆစ့္ပို႔ေပးထားရံုပါပဲ  ဖုန္းနံပါတ္ေပးစရာ မလိုပါဘူး စကားမစပ္ ကၽြန္ေတာ္ေျပာင္းလဲသြားၿပီ ရည္းစား မထားေတာ့ဘူး (၃) ႏွစ္ျပည့္ေတာ့မယ္ :)...”  

အို...သိပ္လွတဲ႔ ေထာင္ေျခာက္တစ္ခုထဲကို ကၽြန္မဆင္းသက္မိေတာ့မွာပဲ.......။

ဒီစာေၾကာင္းသံုးေၾကာင္းကို ကၽြန္မအေခါက္ေခါက္ အခါခါဖတ္ျပီး ပထမဆံုး Adele ရဲ႔ Hello သီခ်င္းကို ေျပးျမင္မိတယ္..။ သူ႔သီခ်င္းေလးကိုနားေထာင္ၾကျပီး ကမၻာတစ္၀ွမ္းကလူေတြ ရည္းစားေဟာင္းကို အဆက္အသြယ္ျပန္လုပ္ၾကတယ္လို႔ ဖတ္ဖူးထားခဲ႔တယ္..။ ရည္းစားေဟာင္းနဲ႔ ေကာ္ဖီအတူျပန္ေသာက္တဲ႔အခါ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္စကားမေျပာဘဲ  ေကာ္ဖီေလးျမွဳ႔ံျပီး ထိုင္ၾကည့္ရံုပဲ ဆုိတဲ႔အလုပ္မ်ိဳးကို ကၽြန္မတစ္ခါမွ မလုပ္ဖူးေသးဘူး... စိတ္၀င္စားစရာပဲ..။ လူတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေတြ႔ဆံုတဲ႔အခါ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းျဖစ္ျဖစ္ ခ်စ္သူရည္းစားပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဆြမိ်ဳးသားခ်င္းပဲျဖစ္ျဖစ္ ခြန္းတံု႔ႏႈတ္ဆက္ၾကရတာကို ဆန္႔က်င္ျပီး ႏႈတ္ဆိတ္ေရငံု တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ထိုင္ၾကည့္ရံု မ်က္၀န္းခ်င္းစကားေျပာရံုဆိုတာ ေတာ္ရံုျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား..။ တခုခုေတာ့ ေျပာလိုက္မိမွာပဲ...။ ဥပမာ...“ယူ နဲနဲပိန္သြားတယ္ေနာ္... ခုဘယ္သူနဲ႔တြဲေနလဲ” တို႔ ဘာတို႔ေလာက္ေတာ့ ေျပာျဖစ္မယ္ထင္တယ္..။ လံုး၀စကားမေျပာဘူးဆိုတာေတာ့ Game အသစ္တစ္ခု ကစားရသလိုပဲေနမွာ...။ မလုပ္ဖူးတာကို လုပ္ၾကည့္ခ်င္ရံုသက္သက္နဲ႔ေတာ့ ကၽြန္မ Game ေဆာ့ရတာ ၀ါသနာမပါဘူး...။




အေတာင္ပံက်ိဳးျပီးသား လိပ္ျပာတစ္ေကာင္ကို ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ပိုက္ကြန္နဲ႔ ထပ္ဖမ္းတာေတာ့ မဟုတ္တန္ေကာင္းပါရဲ႔...။ ကၽြန္မဟာ ပတ္၀န္းက်င္ကို သိပ္ဂရုမစိုက္ဘဲ ကိုယ့္စိတ္ႏွလံုး လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္ရာကို စီးေမ်ာလိုက္ပါ လုပ္ေဆာင္တတ္သူ တစ္ေယာက္ပါ...။ ဒါေပမယ့္ အနက္ေရာင္ ေကာ္ဖီခါးခါးတစ္ခြက္ရဲ႔ ဖ်ားေယာင္းမႈေနာက္ကို  မိုက္မဲစြာ လိုက္သြားခြင့္ေတာ့ ကၽြန္မ ႏွလံုးသားက ခြင့္ျပဳခဲ႔ရင္ေတာင္  ဦးေႏွာက္က ဘယ္ေတာ့မွ ခြင့္ျပဳမွာမဟုတ္ဘူး...။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္မကိုယ္ကၽြန္မ အၾကိမ္ၾကိမ္မိုက္မဲသူတစ္ဦးအျဖစ္ ဘယ္ေတာ့မွ တိုက္တြန္းအားေပးမွာ မဟုတ္ဘူး..။



အနက္ေရာင္ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ဟာ ကၽြန္မရဲ႔ ၀ိဥာဥ္ဆိုတာ ဒီေက္ာဖီခြက္ေလးက သက္ေသျပေနမွာပါ...

 
လိပ္ျပာတစ္ေကာင္ရဲ႔ အေတာင္ပံေတြဟာ အန္မတန္ႏုဖတ္လြန္းလွတဲ႔ အေၾကာမွ်င္ေတြနဲ႔ ယွက္တြယ္ဖြဲ႔စည္းထားတာ တို႔ထိလိုက္တာနဲ႔ ေၾကြက်ပ်က္စီးသြားလိမ့္မယ္ ....။ ဒါေၾကာင့္ အနက္ေရာင္ လိပ္ျပာေလးတစ္ေကာင္ လြတ္လပ္စြာပ်ံသန္းေနတာကို ေက်းဇူးျပဳျပီး အေ၀းကပဲ ေစာင့္ၾကည့္ေပးပါ...။

မိုးေငြ႔

Wednesday, 9 August 2017

ကၽြန္မ၏ရိုက္ခ်က္မ်ား(၁).....

 
 မွတ္မွတ္ရရ ပုဂံေရာက္တုန္းက Northern Breeze Hotel အခန္းထဲမွာ ကုတင္ေပၚေနထိုးေတာ့ အလင္းေရာင္းေကာင္းတယ္ဆိုျပီး ပါလာတဲ႔ ပစၥည္းေတြကို စီျပီး LG phoneနဲ႔ ရိုက္ထားတာေလးပါ..း)


ကၽြန္မ ျမန္မာအခ်ိတ္ဆင္ေလးေတြ သိပ္ၾကိဳက္တယ္ ဒါက ျမန္မာခ်ည္ေပါင္းသားအနက္ေပၚမွာ ကြန္ျပဴတာစက္အခ်ိတ္ထုိးထားတဲ႔လံုခ်ည္နဲ႔ ကၽြန္မရဲ႔ ဒီပို႔စ္ရဲ႔ အဓိကဇာတ္ေကာင္ျဖစ္တဲ႔ Fuji X-A2


လက္ဖ်ံတုတ္တုတ္ ယြန္းလက္ေကာက္ကၾကီးၾကီး


အဲဒီ Fuji X-A2 ေလးတစ္လံုးရထားတာ ရိုက္ခ်င္ေနတာပဲသိတယ္ မရိုက္တတ္ ဘာရိုက္ရမွန္းမသိ..။ တစ္ခါေလာက္ေတာ့ Out door ေလးထြက္ရိုက္ခ်င္ေသးတာ..။ ဒီလိုဆိုေတာ့ ညီမေလး အႏိႈင္းမဲ႔ကို အားက်မိတယ္..။ သူ႔လို ကင္မရာၾကီးတကားကားနဲ႔ ေတာေတာင္ထဲ ေလွ်ာက္သြားျပီး ရိုက္ပစ္ခ်င္တာ..။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္မရဲ႔ ဓါတ္ပံုဆရာလိုလည္း ရိုက္တတ္ခ်င္တယ္...။ ကိုယ့္အနီးနားရွိတဲ႔ အရာ၀တၳဳေတြကို အနီးကပ္ပံုေလးေတြရိုက္တာ သိပ္လွတာပဲ..။ ေသးေသးမႈန္မႈန္ေလးေတြကို အၾကီးခ်ဲ႔ထားတာမို႔ တခါတေလ ဘာကိုရိုက္ထားမွန္းပံုကို ေသခ်ာၾကည့္ယူရတဲ႔အထိ လက္ရာေျမာက္တယ္ ..။ ဥပမာ သြားတိုက္တံအေမႊးေလးကို အနီးကပ္ရိုက္တာမ်ိဳး အသီးတစ္ခုခုရဲ႔ အခြံကိုအနီးကပ္ရိုက္တာမ်ိဳး..။ ရိုက္တတ္ရင္ ကိုယ့္အနီးနားက ဘာမဆို ရိုက္စရာေတြခ်ညး္ပဲ...။



 coffee and me




ပုဂံစေရာက္တဲ႔ မနက္ေစာေစာ ဟိုတယ္နားက အေၾကာ္တဲေရွ႔မွာ အေၾကာ္စံုနဲ႔စားဖို႔ ပဲျပဳတ္နဲ႔ ေကာက္ညွင္းေပါင္း၀ယ္။ အဲ ေကာက္ညွင္းေပါင္းလာေရာင္းတဲ႔ ပုဂံသူေလးက ဆိုင္ကယ္နဲ႔ ..။ ပဲျပဳတ္ေတြက သိပ္ေကာင္းတာပဲ ရန္ကုန္နဲ႔မတူဘူး အေစ့လုံးၾကီးၾကီးနဲ႔ ခ်ိဳအိေနတာပဲ..။ ေကာက္ညွငး္ေတြလည္း သိပ္ေကာင္းတယ္ အျဖဴေရာ ငခ်ိပ္ေရာပဲ..။ သစ္ေစးသုတ္ထားတဲ႔ ၀ါးေတာင္းၾကီးနဲ႔ သိပ္ကို ရိုးရာဆန္တာပဲ..။


 ကိုယ္တိုင္စမ္းသပ္ထားတဲ႔ Blueberry Cream Milo Sponge Cake


ပဲျပားေပါင္းအတြက္ အစာပလာေတြ


 သၾကၤန္ပိတ္ရက္မွာဖတ္ခဲ႔တဲ႔ စာအုပ္


 ဆိုင္ဂြန္စီးတီးက၀ယ္ခဲ႔တဲ႔ ေသာ့ခ်ိတ္ကေလး


ကၽြန္မျမတ္ႏိုးေသာ ၀တ္စံု (၁)


ကၽြန္မျမတ္ႏိုးေသာ ၀တ္စံု (၂)



မုန္႔သင္တန္း cert ယူတုန္းက ဆရာလက္ေဆာင္ေပးတဲ႔ စီလံုတီး လက္ဖက္ေျခာက္ဗူး


 ေကာ္ဖီသင္တန္း Cert ယူတုန္းက ဆရာကေတာ္လက္ေဆာင္ေပးတဲ႔ lemongrass လက္ဖက္ေျခာက္နဲ႔ စပါယ္ပန္းလက္ဖက္ေျခာက္ထုပ္ေတြ





Viet Nest Coffee


Kota Bharu က Aeron Mall မွာ၀ယ္ခဲ႔တဲ႔ ေရာင္စံုၾကာဇံ


အလင္းအေမွာင္မခ်ိန္တတ္ေသးတဲ႔ ရိုက္ခ်က္ ခပ္ညံ့ညံ့ေတြကို သီးခံၾကည့္ေပးၾကပါကုန္...။ အႏိႈင္းမဲ႔ဆီ တပည့္သြားခံဦးမွပါပဲ...။



မိုးေငြ႕

Friday, 4 August 2017

လတ္တေလာေျပာင္းလဲမႈ.....


 အခုဒီဆံပင္ပံုေလးညွပ္ထားတယ္


ပံုမွန္ဆို ကၽြန္မက ခရီးသြားပို႔စ္ေတြေရးရတာေပ်ာ္တယ္...။ ခုတစ္ေခါက္ ဘန္ေကာက္သြားျပီးျပန္လာေတာ့ ဘန္ေကာက္ခရီးသြားပို႔စ္ကို ေရးခ်င္စိတ္နဲနဲေလးေတာင္မျဖစ္မိဘူး..။ မွတ္တမ္းတင္ပံုေတြကအစ ရိုက္ခ်င္စိတ္ကိုမရွိ သိပ္မရိုက္မိ ရိုက္မိတာေလးေတြကိုေတာင္ delete ျပန္လုပ္မိ အဲလိုေတြ..။ တကယ္ေတာ့ ဘန္ေကာက္သြားဖို႔က သူငယ္ခ်င္းေတြကိုခ်ိန္းထားတာ ႏွစ္ခ်ီေနျပီ တျခားသူနဲ႔ ကပ္လ်က္ႏိုင္ငံေတြသာ ေရာက္ျပီး ျပန္လာခဲ႔တာ ..။ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ အေဒၚေတြနဲ႔လိုက္သြားတာ.. ေလးညအိပ္ငါးရက္ခရီး..။ အေဒၚက သူ႔သမီးမဂၤလာေဆာင္အတြက္ လိုအပ္တာေတြသြားၾကည့္ အက်ီၤခ်ဳပ္စရာရွိတာ အပ္ခဲ႔..။ ကၽြန္မကေတာ့ သူတို႔ေနာက္ကို ႏွစ္ရက္ေလာက္ တစ္ေကာက္ေကာက္လိုက္..။ ေရာက္ဖူးသူေတြကေတာ့ ဟိုကိုသြားခဲ႔ ဟိုဟာၾကည့္ခ႔ဲ ဒီဟာ၀ယ္ခဲ႔ မွာတာပဲ..။ ျမဘုရား ေလးမ်က္ႏွာဘုရား safari ဖတၱရားကမ္းေျခ ဘယ္မွမေရာက္ခဲ႔ ေနမပူမိုးမထိတဲ႔ ေရွာ့ပင္းေမာၾကီးေတြကိုပဲေရာက္ခဲ႔..။ ေရာက္ခဲ႔တဲ႔ ေမာေတြမွာလဲ ဖုတ္ဖက္ခါပဲၾကည့္ရ အဲလိုေတြ..။  ကိုယ္လိုခ်င္တဲ႔ ပစၥည္းကို စိတ္ၾကိဳက္ေမႊခြင့္ သိပ္မရလိုက္ေတာ့ စိတ္ေတြပ်က္ ဘာမွမလုပ္ခ်င္ ဓါတ္ပံုေတြမရိုက္ခ်င္..။ ဓါတ္ပံုမရိုက္ခ်င္ေတာ့ အေဒၚက ဆံပင္ပံုမလွေတာ့ဘူး ဆံပင္ညွပ္လိုက္ဆိုလို႔ ေတြ႔တဲ႔ဆိုင္၀င္ညွပ္လိုက္တာ နဂိုေကာက္သားရွိေတာ့ ပုံသြင္းရတာအလုပ္ရႈပ္..။ ဘာမွသိပ္မ၀ယ္ခဲ႔ရပါဘူး H&M  Zara နဲ႔ Uniqilo ဒီသံုးဆိုင္မွာပဲ ရာခိုင္ႏႈန္းေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေလွ်ာ့လို႔ ၀ယ္ျဖစ္...။ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႔ၾကီးက ေနခ်င္စရာမေကာင္း ကားေတြပိတ္ညွပ္က်ပ္ အသက္ရႈမ၀ ပိတ္ေလွာင္မြန္းက်ပ္..။ ထိုင္းမေတြက ေစ်းေရာင္းတာပံုမလာ ဆက္ဆံေရးမေကာင္း ျမန္မာျပည္နဲ႔ ဘာမွသိပ္မကြာ အဂၤလိပ္လိုမရ ေျပာလည္းနားမလည္ သူတို႔ျပန္ေျပာတဲ႔ေလသံကိုလည္း ဘယ္လိုမွဖမ္းမရ..။ ေတာ္ေသး ကိုယ္ေတြက ငယ္ငယ္က နယ္စပ္မွာေနခဲ႔ေတာ့ ထုိင္းစကားေလးတတ္ေနေပလို႔ သူတို႔နဲ႔ေစ်းေမးေစ်း၀ယ္ အဆင္ေျပ..။ ျမန္မာလုပ္သားေတြကို ျပန္ပို႔လို႔ သူတို႔မွာ ဆိုင္ေပါင္း ႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္ေလာက္ပိတ္ထားရ...။ နင္တို႔ထုတ္လုပ္သမွ်ပစၥည္းေတြကို ဒိုင္ခံ၀ယ္ယူစားသံုးေနတာ ငါတို႔ျမန္မာျပည္ကပဲဆိုတာ မွတ္ေလာက္သားေလာက္ေအာင္ နယ္စပ္ေတြအကုန္တံခါးပိတ္ပစ္မွပဲ..။


FYI : ဒီ August လကစျပီး ကၽြန္မတို႔သင္တန္းကေကာ္ဖီဆိုင္မွာ weekend ရက္ေတြတိုင္း part time အလုပ္ဆင္းျဖစ္မယ္ ..။ ေကာ္ဖီ Bar မွာတစ္ပတ္လုပ္ရမယ္ Bakery မွာ ဆရာေတြနဲ႔ မုန္႔ကူလုပ္တာတစ္ပတ္ ႏွစ္မ်ိဳးကို Rotate လုပ္သြားမယ္...။ ဒီၾကားထဲအားေသးရင္ Busan အသားေခ်ာင္းေလးေတြေရာင္းတဲ႔ ဘားမွာ စားပြဲထိုးလည္းလုပ္ပါမယ္...။ ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္ဖြင့္တဲ႔အခါက် Practice ရေနေအာင္လို႔...။ ကၽြန္မေဖ်ာ္တဲ႔ေကာ္ဖီ ေသာက္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ စံရိပ္ျငိမ္ဂမုန္းပြင့္ ေလးထပ္က WTC မွာ weekend ေတြတိုင္းလာအားေပးလို႔ရပါတယ္လို႔..း)


 ေလးလေက်ာ္ေလာက္ Latte art နဲ႔ အဆက္ျပတ္ျပီး 
ကၽြန္မရဲ႔ ပထမဆံုး latte art ပံုေလး ရုပ္ဆိုးေလး
 ေကာ္ဖီအေရာင္မညီဘူး Rosetta ပြင့္က ကားထြက္မသြားဘူး 
အပြင့္ထိပ္မွာ အသဲပံုမေပၚဘူး ဟဟ...ျပစ္ခ်က္ေတြ ျပစ္ခ်က္ေတြ





 WTC ရဲ႔ မိႏု


 WTC က ခုေခတ္စားေနတဲ႔ Busan  အသားေခ်ာင္းေရာင္းတဲ႔ ေကာင္တာ

  ဆရာ ကယ္လ္ဗန္ရဲ႔ မိုခါးလက္ေတးေကာ္ဖီ လွမွလွ


စကားမစပ္ ခုတေလာ ရံုတင္ေနတဲ႔ “ည”ဆိုတဲ႔ဇာတ္ကားကုိ Cele ေတြ ေရးတဲ႔ပံုစံနဲ႔ “ည”ဆိုတဲ႔စကားလံုးကို ကာတြန္းနဲ႔ ဟာသေလးေတြေရးၾကတာ...။   ဥပမာ နီနီခင္ေဇာ္ေရးတဲ႔ပံုနဲ႔ “ကၽြန္မနဲ႔ (၇)ညအိပ္ႏို္င္မွလာခဲ႔ပါ” အဲလိုမ်ိဳး..။ ကၽြန္မလဲ မတင္ရေသးတဲ႔ ကၽြန္မပို႔စ္တစ္ခုထဲက ၀ါက်ေလး တစ္ေၾကာင္းေလာက္ဖြဲ႔ပါရေစ...

“ညက မလွဘူးလား..ဟင္..ကေလး...ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ဒီလိုလွတဲ႔ညေတြကို အတူမျဖတ္သန္းရတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာခဲ႔ျပီလဲ...”  

မုိုးေငြ႕


Monday, 31 July 2017

Sense.....





ဒီေန႔ ကၽြန္မအၾကိဳက္ဆံုးေရေမႊးကို ဆြတ္ခဲ႔တယ္....။ ထံုအီသင္းပ်ံ႔လွတဲ႔ ရနံ႔ေလးက သိပ္ဆြဲေဆာင္မႈရွိတာပဲ..။ ကၽြန္မ ဒီေရေမႊးရန႔ံေလးကို မသံုးျဖစ္တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာခဲ႔သလဲဆို......သူနဲ႔ ေ၀းသြားျပီးကတည္းက ဆိုပါေတာ့...။ ရနံ႔တစ္ခုဟာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႔ စိတ္အာရံုကို သိမ္းသြင္းႏိုင္တယ္... အတိုင္းမသိတဲ႔ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ ရွည္လ်ားေ၀းလံတဲ႔ ခရီးတစ္ခုထိကိုေခၚေဆာင္သြားႏိုင္တယ္လို႔ ကၽြန္မကေတာ့ ယံုၾကည္ခံစားမိတယ္..။ ေမႊးရနံ႔ေတြရဲ႔ ေခၚေဆာင္ရာကို ကၽြန္မ မၾကာခဏလိုက္သြားခဲ႔ဖူးတယ္....။ အထူးသျဖင့္ သူ႔ဆီကရခဲ႔ဖူးတဲ႔ ပရုတ္နံ႔သင္းတဲ႔ ရနံ႔တစ္ခုကို ကၽြန္မ အခ်ိန္မ်ားစြာတစ္ခုအထိ ဆြဲမက္တြဲဖက္ခဲ႔ရဖူးတယ္...။ တခါတခါ အဲရနံ႔ေတြက ေန႔အိပ္မက္တစ္ခုလို ေျခာက္ျခားတတ္ေသးတယ္....။ 

“ဒီေန႔ ဘာလို႔ ခါတိုင္းဆြတ္ေနက်ေရေမႊးကို မဆြတ္ခဲ႔တာလဲ ကၽြန္ေတာ္က ခင္ဗ်ားကို အဲဒီရနံ႔ေလးနဲ႔မွတ္မိေနတာ...စြဲလန္းေနတာ... မေတာ္တဆ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေ၀းသြားၾကရင္ေတာင္ ဒီေရေမႊးရနံ႔ေလးရတိုင္း ခင္ဗ်ားပံုရိပ္ေတြ မ်က္၀ါးထင္ထင္ေပၚလာမွာ ေသခ်ာတယ္..” လို႔ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ကၽြန္မပုခံုးသားကို သိုင္းဖက္ထားတဲ႔လက္တစ္ဖက္နဲ႔ဖ်စ္ရင္း သူေျပာခဲ႔ဖူးတဲ႔ အမွတ္တရေတြ....။ ခုေရာ ကၽြန္မဆြတ္ေနက်ေရေမႊးနံ႔ေလးကို သူဘယ္မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဆီမွာ ထပ္ျပီး ရခဲ႔ဖူးေသးလဲ..။ 

မိန္းကေလးတစ္ေယာက္မွာရွိသင့္တဲ႔ အရပ္ထက္ရွည္တဲ႔ ကၽြန္မက ခံုထူဖိနပ္စီးထားရင္းနဲ႔ သူနဲ႔လမ္းယွဥ္တြဲေလွ်ာက္တဲ႔အခါ ကၽြန္မထက္ေခါင္းတစ္လံုး ပိုျမင့္ေနေသးတဲ႔ သူ႔ကို ေျခဖ်ားေထာက္ေထာက္ျပီး သူ႔ပခံုးတိုက္ဖူးခဲ႔တာေလးကိုျပန္အမွတ္ရသြားမိတယ္.....။  အဲဒီေန႔ညေနက ေရခ်ိဳးျပီးခါစ သူ႔ကိုယ္သင္းရန႔ံကို ကၽြန္မအခ်ိန္အၾကာၾကီးစြဲလန္းခဲ႔ရဖူးတယ္..။ ၾကည့္ပါဦး ေျပာရင္းဆိုရင္းနဲ႔ ရနံ႔တစ္ခုဟာ ကၽြန္မကို ဟိုး အတိတ္ေတြဆီ တစတစနဲ႔ ဆြဲေခၚသြားလိုက္တာ...။ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး ခံတြင္းနံ႔ကင္းတဲ႔ သြားတန္းေလးေတြ အျမဲတမ္း ေဖြးသန္႔ၾကည္လက္ေနတဲ႔ သူ႔ကို ကၽြန္မသိပ္သေဘာက်ခဲ႔ဖူးတယ္..။ စီးကရက္မၾကိဳက္ေပမယ့္ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းက မႈတ္ထုတ္လိုက္တဲ႔ စီးကရက္ေင႔ြေတြ... သူ႔အမူအရာေတြကို ကၽြန္မစြဲမက္ခဲ႔ဖူးတယ္..။

အာရံုငါးပါးထဲမွာ ကၽြန္မအကၽြမ္းက်င္ဆံုး ကၽြန္မကို အေခၚေဆာင္ႏိုင္ဆံုးက အနံ႔အာရံုပါပဲ...။ သူနဲ႔တြဲဖက္လိုက္လာခဲ႔တာက အေတြ႔...။ အေတြ႔တစ္ခုမွာ ရူးသြပ္ေစဖို႔ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္မႈ အရည္အခ်င္းသိပ္မကြာလွဘူးလို႔ထင္ပါတယ္..။ France Kiss လို႔ေခၚတဲ႔ wet kiss တစ္ခုကို ျပဳလုပ္ေနခ်ိန္မွာ လူတစ္ေယာက္ဟာ အာရံုတစ္ခုထဲမွာပဲ စုစည္းေနရမွာပဲ...။ စိတ္အာရံုမွာ အနမ္းတစ္ခုကလြဲလို႔ ရိႈက္ဖိုလိွဳက္ေမာရံုမွအပ ဘာဆိုဘာမွမရွိ ။  ေနာက္ဆက္တြဲမွသာ စိတ္ေတြဟာ တိမ္တိုက္လိုပဲ လြင့္ေမ်ာေနလိမ့္မယ္...။ ၾကယ္ေတြစံုညီတဲ႔ အာကာျပင္တစ္ခုဆီကို ေရာက္သြားလိမ့္မယ္...။ တခါတခါ မိုးၾကိဳးလွ်ပ္ႏြယ္ေတြနဲ႔ သည္းသည္းထန္ထန္ရြာသြန္းေနတဲ႔ မိုးထဲ...၊ ေလတဟူးဟူးတိုက္ခတ္မႈေၾကာင့္ ယိုင္းယိမ္လႈပ္ရွားေနတဲ႔ ျမက္ပင္ရွည္ၾကားထဲ....၊ အရွိန္ျပင္းျပငး္နဲ႔ တ၀ုန္း၀ုန္းက်ဆင္းေနတဲ႔ ေရတံခြန္ထဲ စီးေမ်ာေနရတတ္တယ္..။ ဒါဟာ အေတြ႔အာရံုရဲ႔ ေက်နပ္မႈတစ္ခုပဲ...။






မိုးေငြ႔

Wednesday, 26 July 2017

မိုး၀သန္မွာ ထစ္ခ်ဳန္းခဲ႔သည္…..

 

 
   ညိဳညက္ညက္ မ်က္ႏွာကို မိတ္ကပ္ခပ္ပါးပါးလိမ္းျပီး eye liner ထင္းထင္း မ်က္ေတာင္ေကာ့ေဆး ထူထူေကာ့ျပီးေနာက္ ႏႈတ္ခမ္းေပၚကို အနီရဲရဲ ႏႈတ္ခမ္းဆိုးေဆးတင္ေနတုန္း သူ႔ကို ဖ်တ္ခနဲ သတိရမိသြားခဲ႔တယ္...။ သူ႔အၾကိဳက္ဆံုးအရာင္က အနီရဲရဲ....။ သူဆိုတာ ကၽြန္မဘ၀ထဲကို ရုန္႔ရင္းဆန္စြာ ခ်င္းနင္း၀င္ေရာက္လာ ခဲ႔ဖူးတဲ႔ ကၽြန္မက ရူးသြပ္စြဲလန္းစြာ “ကိုကို”လို႔ေခၚခဲ႔ဖူးတဲ႔ သူတစ္ေယာက္ေပါ့...။ မွန္ထဲက ပံုရိပ္ကို ကၽြန္မ တစ္ခ်က္မဲ႔ျပံဳးျပံဳးျပလိုက္မိတယ္...။ အနီရဲရဲႏႈတ္ခမ္းတစ္စံု တြန္႔ေကြးသြားၾကတာနဲ႔တဆက္ထဲ နာက်င္မႈေတြက လည္ေခ်ာင္းတစ္ေလွ်ာက္ခါးသက္စြာ စို႔နင့္သြားတယ္..။ သူႏွစ္သက္စံုမက္ ခဲ႔ဖူးတယ္ဆိုတဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းရဲရဲ တစ္စံု...။ သူနဲ႔အေ၀းဆံုးကို ေ၀းသြားၾကျပီးေနာက္ပိုင္း ပထမဆံုးအၾကိမ္ ကၽြန္မ ႏႈတ္ခမ္းနီရဲရဲ ျပန္ဆိုးတဲ႔ေန႔ ဆိုပါေတာ့..။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႔ မဂၤလာညစာစားပြဲကို ခ်ီးျမွင့္ဖို႔ သြားရမွာ..။ ဇာေဖာက္အနီရဲရဲအေရာင္ ျမန္မာရင္ဖံုးနဲ႔  အနီေရာင္ခ်ိတ္လိႈင္းေတြပါတဲ႔ အနက္ခံ ပိုးလံုခ်ည္နဲ႔။ ကိုယ္လံုးေပၚမွန္ထဲကၽြန္မ တစ္ပတ္ လွည့္ၾကည့္လိုက္တယ္...။ ကၽြန္မျမန္မာဆန္စြာ လွေနျပီမဟုတ္လား...။ ႏိုင္ငံျခားဧည့္သည္အေတာ္မ်ားမ်ား တက္ေရာက္မယ့္ပြဲမို႔လည္း ကၽြန္မက ကိုယ့္အမ်ိဳးသား၀တ္စံုကို တန္ဖိုးထားစြာ၀တ္ဆင္တက္ေရာက္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ႔တာပါ..။ ဖိနပ္ကုိလည္း ႏွစ္လက္မေလာက္ျမင့္တဲ႔ ေဒါက္တံုးနဲ႔ ေလဒီရူးအနီေရာင္...။ ျခံထဲမွာ စိုက္ထားတဲ႔ ကတၳီပါနီေရာင္ ႏွင္းဆီအပြင့္ၾကီးၾကီးတစ္ပြင့္ကို အဆင္သင့္ ခူးထားခဲ႔တယ္...။ ကပိုကယို ေနာက္တြဲဆံထံုးေဘးနား ႏွင္းဆီပန္းထိုးစိုက္လိုက္ေတာ့မွပဲ အားလံုးျပည့္စံုသြားတယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈအျပည့္နဲ႔ခံစားလိုက္ရတယ္...။

   မဂၤလာညစာစားပြဲေလးက သူမ်ားေတြလို ဟိုတယ္ၾကီးေတြမွာမဟုတ္ဘဲ... ကိုယ့္ျခံ ကိုယ့္၀င္းထဲက ျမက္ခင္းျပင္မွာ ဘူေဖးစနစ္နဲ႔ဧည့္ခံတာပါ...။ သတိုးသားက အေမရိကားျပန္ဆိုေတာ့ သူ႔ဧည့္သည္ႏိုင္ငံျခားသားေတြက တစ္၀က္နီးပါးေလာက္ပါတယ္...။ ဒါေၾကာင့္ အစားအေသာက္ေတြက ႏိုင္ငံတကာအစားအေသာက္အျပင္ ျမန္မာ့အစားအစာေတြလည္းပါတယ္...။ တစ္ေယာက္တည္းေနသားက်လာတာၾကာျပီမို႔ ဘယ္ပြဲတက္တက္ ဘယ္ခရီးကိုသြားသြား တစ္ေယာက္တည္း လြတ္လပ္တယ္လို႔ ခံစားမိလာတယ္...။ အေဖာ္ေတြဘာေတြပါရင္ အားနာေနရဦးမယ္ မဟုတ္လား..။ သတိုးသမီးက ကၽြန္မရဲ႔ ေက်ာင္းတုန္းကသူငယ္ခ်င္း ျပန္ေတြ႔ၾကတာမၾကာေသးဘူး...။ ကၽြန္မကို သတိုးသမီးက ျမက္ခင္းျပင္စားပြဲ၀ိုင္းေတြထဲက အေရွ႔ဆံုး အစြန္ေဒါင့္၀ိုင္းမွာေနရာခ်ေပးပါတယ္..။ အခင္းအက်င္းေလးက ရိုးစင္းတယ္ ႏိုင္ငံတကာဆန္တယ္ စတိတ္စင္ေနာက္ခံကိုေတာ့ အျဖဴေရာင္ႏွင္းဆီပန္းေတြနဲ႔ အလွဆင္ထားတယ္...။

“ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ သိပ္ကိုအံ့ၾသစရာေကာင္းတဲ႔ ညပဲ thanks god...”

  ကၽြန္မေနာက္ေက်ာဆီ ၾကားဖူးေနက်အသံတစ္ခုေၾကာင့္ ၾကက္သီးေမႊးေတြထသြားခဲ႔ရတယ္...။ ကၽြန္မလွည့္ၾကည့္ျပီး ႏႈတ္က ေယာင္ရမ္းျပီး “ကိုကို”လို႔ ခပ္တိုးတိုးထြက္သြားခဲ႔ေသးသလား...။

“ၾကည့္စမ္း အနီေရာင္ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔မင္းကလွတုန္း ဆဲြေဆာင္မႈရွိတုန္းပါလား”

   သူက ေျပာရင္း ခံုတစ္လံုးဆြဲျပီး ကၽြန္မေရွ႔တည့္တည့္မွာထိုင္လိုက္တယ္...။ သူ႔အျပဳအမူေတြက အရင္တိုင္းပဲ...။ တဖက္သားကို အားနာမႈမရွိ အျမဲတေစရဲတင္းေနေတာ့တာပဲ...။

“မင္းက နာမည္နဲ႔လိုက္ေအာင္ ကိုယ့္ရဲ႔ညကို သည္းသည္းမဲမဲရြာခ်လိုက္မယ့္မိုးပဲ..”တဲ႔...

ကၽြန္မကေတာ့ ကၽြန္မရဲ႔ညကို မိုးၾကိဳးေတြ ထစ္ခ်ဳန္းခံလိုက္ရတယ္လို႔ပဲ မွတ္တယ္...။ ခုခ်ိန္ထိ ကၽြန္မသူ႔ကို စကားတစ္ခြန္းမွ မတုန္႔ျပန္ရေသးဘူး...။ သူ႔ကို ကၽြန္မ စိုက္ပဲၾကည့္ေနမိခဲ႔တယ္...။ ဟင့္အင္း ကၽြန္မ ရွင္နဲ႔ ထပ္မဆံုခ်င္ပါဘူး...။ ဘာေၾကာင့္ ကၽြန္မေရွ႔ကို တည့္တည့္မတ္မတ္ျပန္ေရာက္လာခဲ႔တာလဲ...။

“မင္း မ်က္၀န္းေတြက ကိုယ့္ကိုနာက်ည္းမုန္းတီးရိပ္ေတြ စြန္းထင္ေနတုန္းပါလား..” ကၽြန္မ သူ႔အၾကည့္ေတြဆီက လႊဲပစ္လိုက္တယ္..။ အိတ္ထဲက ဖုန္းထုတ္ျပီး တစ္ခုုခုကိုၾကည့္ေနလိုက္တယ္...။

“ေနဦး ၀သန္... ခုနက ကိုယ့္ကိုလွည့္ၾကည့္တုန္းက မင္း ကိုယ့္ကို “ကိုကို”လို႔ေခၚလိုက္သလားပဲ...”

    သူ ကၽြန္္မကို ၾကိဳးစားျပီး စကားဆက္ေနခ်ိန္မွာပဲ ပိန္ပါးပါး မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ သူ႔ကို အတင္းလာဆြဲေခၚသြားတာေၾကာင့္ ကၽြန္မ သက္ျပင္းခ်လိုက္ရေတာ့တယ္...။ သူ႔ရဲ႔ နံပတ္စဥ္ဘယ္ေလာက္မွန္းမသိတဲ႔ အဲဒီမိန္းကေလးကို ေက်းဇူးတင္ေနမိတယ္...။ ကၽြန္မ ခပ္ေစာေစာျပန္မွျဖစ္မယ္...။ ဘူေဖးမွာေကၽြးတဲ႔ အစားေတြကို နည္းနည္းပါးပါးထည့္စား သစ္သီးေဖ်ာ္ရည္ေလးေသာက္ျပီး ကၽြန္မ သတိုးသမီးကို ျပန္ဖို႔ ႏႈတ္ဆက္ေတာ့..။

“ မိုးေရ... နင္နဲ႔ ထစ္ခ်ဳန္းနဲ႔ သိၾကတယ္ဆို ေအးေဆးမွျပန္ပါလား..သူက ေမာင့္သူငယ္ခ်င္း Califonia မွာကတည္းက ခင္ၾကတာ... ငါတို႔ မဂၤလာျပန္ေဆာင္လို႔ လိုက္လာခဲ႔တာ”

“ကိုယ္ ေခါင္းကိုက္ေနလုိ႔ ေစာေစာျပန္ခ်င္ျပီ...” လို႔ အေၾကာင္းျပႏႈတ္ဆက္ျပီး ျပန္ခဲ႔လိုက္တယ္...။




@@@@@@@@@@
 

      သူ႔ကို ဘယ္လိုေယာက္်ားမ်ိဳးလည္းဆိုတာ သတင္းေတြမ်ိဳးစံု နားနဲ႔ၾကားခဲ႔တာေတာင္မွ ကၽြန္မ သူ႔ကို အျပစ္မျမင္ခဲ႔ဘူး…။ ေတာ္ေတာ္မိုက္မဲတဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ပဲ….။ ဟုတ္တယ္ သူကိုယ္တိုင္ကေတာင္ အံ့အားသင့္ေလာက္ေအာင္ မိုး၀သန္ဆိုတဲ႔ ကၽြန္မကို ထူးဆန္းတဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ ဆိုျပီး ေငးေမာေၾကာင္ၾကည့္ေနခဲ႔ဖူးတယ္…။ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ မထူးဆန္းပါဘူး… ထစ္ခ်ဳန္းဆိုတာ နာမည္နဲ႔လိုက္ေအာင္ လူေတြကို အထူးသျဖင့္ မိန္းမေတြကို ထစ္ခ်ဳန္းျပီး ရြာခ်ပစ္လိုက္မယ့္ မိုး…. အက္ဆစ္မိုးေလ…။ ကၽြန္မနဲ႔ထစ္ခ်ဳန္းက မိုးခ်င္းတူေပမယ့္ ကၽြန္မကေတာ့ လူတိုင္းကိုေအးျမေအာင္ရြာခ်ေပးတဲ႔ ၀သန္မိုး… သူ႔လို အက္ဆစ္မိုးမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး…။ 

     တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မနဲ႔သူ ဆံုခဲ႔တာက မွား၀င္လာခဲ႔တဲ႔ ဖုန္းတစ္ခုကေနတဆင့္ပါ……..။ သူက ကၽြန္မဆီစေရာက္လာတာေတာင္ ထစ္ခ်ဳန္းမိုးတစ္ခုအျဖစ္နဲ႔ေရာက္လာခဲ႔တာ……။
“ဒီမွာ ေဇာ္… မင္း ကိုယ့္ဆီက ဒီလိုထြက္ေျပးတိုင္းလြတ္မယ္လို႔ထင္လား…. ေအး မင္း တံခါးေသာ့ခတ္ျပီး ေျပးလည္းေျပးေပါ့ ကမၻာဆံုးေျပးႏိုင္ေျပးဦးေပါ့… တစ္ေန႔က် မင္းကိုယ့္ဆီျပန္လာမွ ကိုယ့္အဆိုးမဆိုနဲ႔ေနာ္… ကိုယ္ဘယ္လိုလူမ်ိဳးလဲဆိုတာ မင္းေကာင္းေကာင္း သိပါတယ္….. မင္းအေၾကာင္းေတြကို ကိုယ္ဖြပစ္လို႔ရတယ္ေနာ္… ကဲ ဘာလို႔ ျငိမ္ေနလဲ ျပန္ေျပာဦးေလ ဒီတစ္ခါေတာ့ မင္းဖုန္းမခ်ပစ္ဘူးပဲ… ဘာေတြၾကံစည္ေနလို႔လဲ ေျပာစမ္းပါဦး”

     မိန္းမတစ္ေယာက္ကုိ ႏိုင့္ထက္စီးနင္းဆန္စြာေျပာဆိုေနတဲ႔ တစ္ဖက္ကေယာက္်ားသားကို ကၽြန္မ မျမင္ရဘဲ မသိဘဲနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး မုန္းတီးနာက်ည္းသြားခဲ႔မိတယ္…။  မိခင္ေလာင္း…  အေမမ်ိဳးျဖစ္တဲ႔ မိန္းမေတြကို ေလးစားျမတ္ႏိုး တန္ဖိုးမထားတဲ႔ေယာက္်ားေတြေလာက္ မုန္းစရာ စက္ဆုတ္ရြံရွာစရာေကာင္းတာမရွိဘူး….။ ကၽြန္မက နဂိုကတည္းကမွေယာက်ာ္းေတြကို အထင္မၾကီးတတ္တဲ႔သူ…။ ဖုန္းမွား၀င္လာေတာ့လည္း တည့္တည့္ပဲ…။

“ရွင္…ဖုန္းမွားဆက္ေနျပီ… ကိုယ့္နံပါတ္ကိုယ္ျပန္ၾကည့္ဦး…. ဇြတ္ေျပာေနေတာ့တာပဲ…..”

ကၽြန္မအသံၾကားေတာ့ သူေခတၱျငိမ္သြားျပီး ဘာျပန္ေျပာရမယ္ဆိုတာကို စဥ္းစားေနပုံရတယ္…….။

“ေနပါဦး ခင္ဗ်ားကေရာ ဖုန္းမွားတာသိသိနဲ႔ ဘာမွမေျပာဘဲ ဘာလို႔နားေထာင္ေနလဲ…” 
ဘုရားေရ သူကဘဲစြပ္စြပ္စြဲစြဲ…။
“ရွင္က တရစပ္ ေရပက္မ၀င္ေျပာေနတာေလ… ဖုန္းလည္းမွားတယ္ ေဆာရီးေလး ဘာေလးေျပာမယ္ မၾကံဘူး ရန္စြာလိုက္ေသး ဘယ္လိုေယာက္်ားပါလိမ္႔…ဒါပဲ…” ဆိုျပီး ကၽြန္မ ဖုန္းကုိခ်ပစ္လိုက္တယ္….။
တစ္မိနစ္ေတာင္မျခားဘူး ဖုန္းျပန္၀င္လာခဲ႔တယ္…….။
“ေဟ့… ခင္ဗ်ားက ခင္ဗ်ားေျပာခ်င္တာေျပာျပီး ဖုန္းခ်ပစ္လိုက္တာ ဘာသေဘာလဲ…” 

“ဘာ…သေဘာရမလဲရွင္နဲ႔စကားဆက္ေျပာစရာဘာရွိလဲ ဖုန္းမွားေနတဲ႔ကိစၥကို”   
                                  
“ဘာပဲေျပာေျပာ ခင္ဗ်ားဖုန္းနံပါတ္ကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အလြတ္ရသြားျပီ… ေနာက္ေန႔ထပ္မဆက္ဘူးလို႔ အာမ မခံဘူးေနာ္….”
“အရူး… ရွင့္နံပါတ္ကို ဘေလာ့ပစ္မွာ ဆက္မလာနဲ႔ … အထင္ၾကီးခ်င္စရာတစ္စက္မွကိုမရွိတဲ႔ ေယာက္်ားေတြ …” 

ကၽြန္မဖုန္းခ်ပစ္ျပီး သူ႔ဖုန္းကို ဘလက္လစ္ထဲခ်က္ခ်င္းထည့္ပစ္လိုက္တယ္…။ ဒီလိုလူကေျပာလို႔ရတာ မဟုတ္ဘူး … အရွက္လည္းရွိမယ့္ပံုမေပၚဘူး…။ 

ကၽြန္မသူနဲ႔လူခ်င္းဆံုမိေတာ့ ပံုစံတစ္မ်ိဳး…။ ကၽြန္မနဲ႔ဖုန္းမွား၀င္ျပီး ေျပာသြားတဲ႔သူလို႔ေတာင္မထင္ရက္ပါဘူး…။ ကြန္ပ်ဴတာျပင္ဆိုင္တစ္ခုမွာ  Update လုပ္ထားတဲ႔ ကၽြန္မ laptop ကိုသြားေရြးတဲ႔ညေနကေပါ့….။ ကၽြန္မေရာက္ေတာ့ ထိုင္ခံုမွာထိုင္ေစာင့္ေနတုန္း IT ေကာင္ေလးေတြနဲ႔ စကားအေခ်အတင္ေျပာေနတဲ႔ လူငယ္တစ္ေယာက္…။ ၾကည့္ရတာ သူ႔ laptop က ၀ယ္ထားတာသိပ္မၾကာေသးပဲ Error ျဖစ္သြားတာ..။ အားလံုးျပင္ဆင္ျပီး ျပန္ေကာင္းသြားျပီ IT ေကာင္ေလးေတြက ၀ယ္တာသိပ္မၾကာေသးပဲျဖစ္သြားလို႔ အားနာျပီးသူ႔ကို Warranty ကာလတစ္ႏွစ္ကေန ေနာက္ထပ္ေျခာက္လထပ္တိုးေပးတာကုိ သူကလက္မခံႏိုင္ျဖစ္ေနတာ…။

“ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီလိုတုိးေပးတာကို သေဘာမက်ဘူးဗ် ခုက ကၽြန္ေတာ့္စက္ကို တျခားတစ္ေယာက္ျပန္ေရာင္းပစ္မွာ ေတာ္ၾကာ အဲခ်ာတိတ္ကေလးေတြက ေပးထားတဲ႔ Warranty က ပံုမွန္ထက္ပိုရေနရင္ ကၽြန္ေတာ့္စက္ကို သံသယျဖစ္သြားမွာ မတိုးေပးနဲ႔ရတယ္ ဒီတိုင္းပဲထားလိုက္ပါ…”

 ဆိုင္က သူ႔ကို အလကားေျခာက္လေတာင္တိုးေပးမွာကို သူကအၾကံၾကီးစြာနဲ႔ မယူလိုက္ပံုကိုနားေထာင္ရင္း ကၽြန္မသေဘာက်သြားမိလို႔ နားေထာင္ေနရင္းက ျပံဳးလိုက္မိသြားတယ္…။ ကၽြန္မျပံဳးစစျဖစ္ေနတဲ႔အခိ်န္နဲ႔ သူလွည့္အၾကည့္မွာဆံုျဖစ္သြားခဲ႔တယ္…။ သူကလည္း ခပ္တည္တည္နဲ႔ သူ႔ကိုျပံဳးျပတယ္ထင္ျပီး ျပန္ျပံဳးျပတယ္…။ ကၽြန္မခ်က္ခ်င္းမ်က္ႏွာတည္ျပီးလြဲပစ္လိုက္တယ္…။ သူက ခ်က္ခ်င္းပဲ ေကာင္တာေရွ႕႔ကေန ကၽြန္မဆီကို တန္းေလွ်ာက္လာခဲ႔တယ္…။

“ခုနက ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပံဳးျပတာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔သိလို႔လား… ကၽြန္ေတာ္တို႔အရင္က မဆံုဖူးဘူးထင္တာပဲ…” တဲ႔ အဲလိုခ်က္ခ်င္းၾကီးကို ၀င္ေရာတတ္တာ သူ႔အရည္အခ်င္းတစ္ရပ္ေပါ့…။

“ရွင့္ကို မျပံဳးျပပါဘူး ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ သေဘာက်စရာေတြ႔လို႔ျပံဳးတာ…”

“မျဖစ္ႏိုင္တာ ဒီအခန္းထဲမွာ ခင္ဗ်ားရယ္ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ ေစာေစာက ၀န္ထမ္းႏွစ္ေယာက္ရယ္ပဲရွိတာ… သေဘာက်စရာရွိလဲ ဒီလူေတြထဲကတစ္ေယာက္ေယာက္ေပါ့ ျပီးေတာ့ ခင္ဗ်ားက ကၽြန္ေတာ့့္ကို တည့္တည့္ၾကည့္ျပီး ျပံဳးတာပါ…” ၾကည့္ေလ… မဟုတ္ပါဘူးလို႔ေျပာေနတာကိုေတာင္ သူက ရေအာင္အထြန္႔တက္ေျပာတတ္ေသးတာ…။

“မဟုတ္ဘူးလို႔ေျပာတာကို ရွင္က ဘာကိစၥအသည္းအသန္မယံုႏိုင္ျဖစ္ေနတာလဲ ရွင့္ကိုလည္း ကၽြန္မသိဘူး…”

“အိုေခ… အုိေခ ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပံဳးတာမဟုတ္ဘူးလို႔ပဲ သေဘာထားလိုက္ပါ့မယ္… ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခုမိတ္ေဆြဖြဲ႔လို႔ရသားပဲေလေနာ္… ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ ထစ္ခ်ဳန္း…. ဖေလာ္ေဆာ္ဖီေနာက္ဆံုးႏွစ္ တက္ေနပါတယ္…ဒီက နာမည္ကေကာ”

    ဘလိုင္းၾကီးလာေရာေနတဲ႔ သူ႔ကို ကၽြန္မမ်က္ေစာင္းတစ္ခ်က္ထိုးပစ္လိုက္တယ္…။ အဲခ်ိန္မွာ ၀န္ထမ္းမိန္းကေလးက ကၽြန္မရဲ႔လက္ေတာ့ကိုလာေပးလို႔ သူကၽြန္မကို ဆက္ေျပာမယ့္စကားကို ခနရပ္ထားျပီး သူလည္း ေကာင္တာက သူ႔လက္ေတာ့ကိုသြားယူေနတယ္…။ ကၽြန္မသူပစၥည္းသိမ္းေနတုန္း စကားေၾကာ ထပ္လာရွည္ေနမွာစိုးလို႔ ျမန္ျမန္ထြက္လာခဲ႔လိုက္တယ္…။ ကားဂိတ္က လမ္းထိပ္မွာမို႔ ခပ္သုတ္သုတ္ေလးေလွ်ာက္လိုက္တယ္…။ ျဗဳန္းဆို မိုးကရြာခ်လိုက္တာ ေသပါေတာ့ ကၽြန္မထီးမပါလာခဲ႔ဘူး…။ laptop ေလးေတာ့ မိုးစိုလို႔မျဖစ္ဘူး… ကၽြန္မ သေရလက္ေပြ႔အိပ္ေလးထဲကို ေသခ်ာထည့္ျပီး ပိုက္ထားလိုက္ျပီး လမ္းထိပ္နားက လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေလးထဲ မိုး၀င္ခုိဖို႔ အေျပးတပိုင္းနဲ႔လွမ္းလိုက္တယ္…။

“တီ…တီ…တီ….”
ကၽြန္မေနာက္က ကားဟြန္းသံေၾကာင္လမ္းေဘးကပ္လိုက္တယ္…။ မိုးရြာေနပါတယ္ဆိုမွ လမ္းဖယ္ေပးတာေတာင္ ခပ္သြက္သြက္မသြားတဲ႔ကားကို ေနာက္လွည့္ၾကည့္လိုက္တယ္…။

“ဘယ္ျပန္မလဲ ကၽြန္ေတာ္လိုက္ပို႔ေပးမယ္ေလ လမ္းၾကံဳသည္ျဖစ္ေစ မၾကံဳသည္ျဖစ္ေစေပါ့ ခုမွ ဆိုင္ကရလာတဲ႔ စက္ မိုးစိုလို႔မျဖစ္ဘူးေလ… ” တဲ႔…။ အို ကၽြန္မက ဘာအေၾကာင္းနဲ႔ကၽြန္မမသိတဲ႔သူနဲ႔ ကားလိုက္စီးရမွာတုန္း…။ ဒီလူငယ္ကေလးက မိန္းမေတြကို အားႏြဲ႔သိမ္ငယ္တတ္တဲ႔ လူတန္းစားထဲကို ထည့္ထားပံုရတယ္…။

  ကၽြန္မသူေျပာတာကို နားမေထာင္ေတာ့ဘဲ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထဲေျပး၀င္ျပီး စားပြဲတစ္ခုမွာထိုင္လိုက္တယ္…။ အိပ္ထဲက ပါလာတဲ႔ စကၠဴလက္ကိုင္ပု၀ါနဲ႔ ဆံပင္ေတြကို နဲနဲသုတ္လိုက္တယ္….။ စားပြဲထိုးေလးကို လက္ဖက္ရည္ပံုမွန္တစ္ခြက္မွာလိုက္တယ္…။

“ညီေရ… ကိုယ့္အတြက္လဲ ပံုမွန္တစ္ခြက္ကြာ…”

ဆံပင္သုတ္ေနရင္းနဲ႔ ကၽြန္မေရွ႔ကအသံရွင္ေၾကာင့္ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူျဖစ္ေနတယ္။

“ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားနဲ႔တစ္၀ိုင္းထဲထိုင္မယ္ေနာ္…”တဲ႔ ေျပာရင္း လူက ထုိင္ခ်ျပီးသားျဖစ္ေနျပီ…။

“ေရာ့ ဒီပု၀ါေလးနဲ႔ သုတ္လိုက္ပါ ခင္ဗ်ားဆံပင္ တစ္ရွဴးစေတြ ကပ္ကုန္ျပီ…”

    သူက အျဖဴဆြတ္ဆြတ္ေမႊးပြပု၀ါတစ္ထည္လွမ္းေပးတယ္…။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ကၽြန္မမျငင္းေတာ့ဘဲ လွမ္းယူလိုက္တယ္…။ ကၽြန္မဒီလိုမိုးစိုလို႔ မသုတ္ရင္ ေနာက္ေန႔အေအးမိ ႏွာေစး ခ်က္ခ်င္းျဖစ္တတ္တာ မနက္ျဖန္ကလည္း အလုပ္ကအေရးၾကီးတယ္ ခြင့္ယူလို႔မျဖစ္တာမို႔ သူ႔ပု၀ါနဲ႔ သုတ္လိုက္တယ္..။

“ေက်းဇူး… ကၽြန္မျပန္ေလွ်ာ္ျပီးမွေပးမယ္ေနာ္…”

“ရပါတယ္… ယူထားလိုက္ ျပန္ေလွ်ာ္ေပးေတာ့လဲ ခင္ဗ်ားနဲ႔ထပ္ဆံုျဖစ္တာေပါ့ ေနာက္တစ္ခါ… ဟက္ဟက္  ေပ်ာ္စရာၾကီး..” သူက ကၽြန္မနဲ႔ထပ္ဆံုဖို႔ကို ေပ်ာ္စရာၾကီးလို႔ေျပာေနတာ ထူးဆန္းေနတယ္…။ 

“ဘာလို႔လဲ ဘာေပ်ာ္စရာပါလို႔လဲ….”

“ခင္ဗ်ားေတာ့မသိဘူး ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ခင္ဗ်ားနဲ႔ထပ္ဆံုခ်င္လို႔ေလ…” စကားေျပာပြင့္လင္းတဲ႔ သူ႔ကို ကၽြန္မတစ္ခ်က္စိုက္ၾကည့္လိုက္တယ္…။ မ်က္ခံုးထူထူနက္နက္နဲ႔ မ်က္ေတာင္ရွည္ရွည္ေတြ၀န္းရံထားတဲ႔ အလ်ားရွည္ရွည္မ်က္အိမ္ေတြက တခါတခါျပံဳးလိုက္ရင္ ေမွးစင္းသြားၾကတယ္…။ ဆံပင္ေတြက ခုေခတ္လူငယ္ေလးေတြထားတတ္တဲ႔ နဖူးေပၚအျပည့္၀ဲေနတဲ႔အျပင္ လည္ကုတ္ေထာက္ေလာက္ရွည္တဲ႔ ခပ္ထူထူၾကမ္းၾကမ္းဆံပင္မ်ိဳး..။

    ျပီးေတာ့ လာခ်ေပးတဲ႔ လက္ဖက္ရည္ခြက္ထဲက ကၽြန္မခြက္ကို သူကယူျပီးဇြန္းနဲ႔ေသခ်ာေမႊေပးေနတယ္…..။ အမွန္တိုင္းေျပာရရင္ ကၽြန္မဘ၀မွာ ကၽြန္မကို ဘယ္ေယာက်္ားသားတစ္ေယာက္ကမွ ခုလိုမလုပ္ေပးခဲ႔ဖူးဘူး..။ 

“ရွယ္မဟုတ္ေပမယ့္ သူတို႔က ႏို႔ဆီကို ေသခ်ာေမႊမထားတတ္ဘူးေလ …” လို႔ လက္ဖက္ရည္ခြက္ကို ေမႊေပးရင္းေျပာျပီး ကၽြန္မေရွ႔ကို ခြက္ေလးခ်ေပးလိုက္တယ္…။ ေစာေစာက မိုးေရေတြနဲ႔ေအးေနတဲ႔ ကၽြန္မခႏၶာကိုယ္ေလး ေႏြးခနဲျဖစ္သြားသလိုခံစားလိုက္ရတယ္…..။ ဒါ ကၽြန္မကို သူ ဒုတိယအၾကိမ္ ထစ္ခ်ဳန္းရြာလိုက္တဲ႔ မိုးေပါ့…။

ကၽြန္မက သူ႔နဲ႔စကားမေျပာဘဲ သူေျပာတာကိုပဲနားေထာင္ျပီး တိတ္တဆိတ္သူ႔ကို အကဲခတ္ေနလိုက္တယ္…။

“ခင္ဗ်ားဘယ္ျပန္မွာလဲ ကားပါလား ဒါမွမဟုတ္ တက္စီငွားျပန္မွာလား… ကၽြန္ေတာ္လိုက္ပို႔ပါရေစ… မိုးလဲခ်ဳပ္ေနျပီ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ထဲ…”

“ရပါတယ္ တစ္ေယာက္တည္းက ပိုျပီး အႏၱရာယ္ကင္းပါတယ္….”

“ဟင္…ခင္ဗ်ားေျပာပံုကလည္း ကၽြန္ေတာ္ကပဲ အႏၱရာယ္ေကာင္လိုလိုဘာလိုလိုနဲ႔”

“ရွင္တို႔ေယာက်ာ္းေတြအားလံုးက အႏၱရာယ္ေကာင္ေတြပဲေလ….”

“ႏိုး ႏိုး ေနပါဦး ခင္ဗ်ားစကားေတြက ၀ါဒသိပ္ဆန္တာပဲ…ဘာလဲ ခင္ဗ်ားက အဲလိုေယာက်ာ္းေတြကို အားလံုးသိမ္းက်ံဳးေျပာပံုေထာက္ေတာ့ Feminism လားခင္ဗ်ားက…. ဒါမွမဟုတ္ လိင္တူခ်င္းပဲၾကိဳက္တဲ႔ Les လား…”

     ကၽြန္မ စိတ္ေတာ္ေတာ္တုိျပီး စားပြဲကို တစ္ခ်က္လက္၀ါးနဲ႔ရိုက္ခ်လိုက္တယ္…။ အိတ္ထဲက ပိုက္ဆံတစ္ေထာင္တန္ကိုပစ္ခ်ထားျပီးေနရာကထထြက္သြားလိုက္တယ္…။ လမ္းထိပ္မွာ ကၽြန္မစီးမယ့္ ဘတ္စ္ကလည္းအဆင္သင့္ေရာက္ေနလို႔ ကားေပၚတစ္ခါတည္းတက္လိုက္တယ္…။ ဒင္း ဒါမွ မ်က္ေျခပ်က္သြားမွာ…။ ဘယ္လိုလူလဲမသိ မိန္းမတစ္ေယာက္ကို အဲေလာက္ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေ၀ဖန္ရသလား..။ ကၽြန္မေနတဲ႔ျမိဳ႔နယ္ကို မွတ္တိုင္ ဆယ္ခုေလာက္ေတာ့ စီးရမွာဒါေပမယ့္ ဒီခ်ိန္က ကားေခ်ာင္တာမို႔ သိပ္မေမာင္းရေတာ့ပါဘူး… အလြန္ဆံုး မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ေပါ့…။ 
မီးပိြဳင့္လြတ္ေနတာနဲ႔ၾကံဳလို႔ ဆယ့္ငါးမိနစ္နဲ႔ ကၽြန္မ ဆင္းရမယ့္ မွတ္တိုင္ကို ေရာက္သြားခဲ႔တယ္…။ မိုးက တဖြဲဖြဲရြာေနတုန္း …။ အိမ္ကုိ လမ္းေလွ်ာက္ျပန္ရဦးမွာ…။ ဆိုက္ကားငွားစီးရမလား လမ္းပဲခပ္ျမန္ျမန္ေလွ်ာက္ျပန္ရမလား ကၽြန္မမဆံုးျဖတ္ႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္…။ ဆိုက္ကားဂိတ္နားေရာက္ေတာ့ ဆိုက္ကားေတြက တစ္စီးမွမေတြ႔ရ မထူးဘူး လမ္းေလွ်ာက္ျပန္ရမွာပဲေလ…။ လမ္းကနဲနဲေမွာင္ေတာ့ သတိထားျပီးေလွ်ာက္ရေသးတယ္…။

“တီ တီ တီ….”

  တီးျပန္ျပီ ဒီကားဟြန္း အလြတ္ၾကီးကို ကၽြန္မက ပလက္ေဖါင္းေပၚမွာ ေလွ်ာက္ေနတာ ကိုယ့္လမ္းကိုသြားတာကို ဘာေတြလာျပီး ဟြန္းတီးေနမွန္းမသိဘူး…။ လူကစိတ္သိပ္ၾကည္တာမဟုတ္ဘူး…။

“ဒီမွာ ခင္ဗ်ားကို အိမ္ျပန္ပို႔ေပးမယ္ ကားေပၚတက္ပါ ဘာလို႔ မလိုအပ္ဘဲ ေခါင္းမာေနတာလဲ… မိုးခ်ဳပ္ၾကီးမိန္းကေလးတစ္ေယာက္တည္း ျပီးေတာ့ မိုးကလဲရြာေနတာ… ကၽြန္ေတာ္အာမခံတယ္ ခင္ဗ်ားကို လက္ဖ်ားနဲ႔ေတာင္မတို႔ပါဘူး စိတ္ခ်ပါ…”

  သူက ကၽြန္မေလွ်ာက္ေနတဲ႔ ပလက္ေဖာင္းနားကပ္ျပီး ဘီးလိွမ့္ေမာင္းရင္း ပါးစပ္က တတြတ္တြတ္ရြတ္ေနတယ္..။ 

“ေနဦး ကၽြန္မကိုေခါင္းမာတယ္ေျပာရေအာင္ ရွင္ကေရာကိုယ္နဲ႔ဘာမွမဆိုင္ဘဲ ကၽြန္မေနာက္ကို ဘာလို႔စပ္စပ္စုစု လိုက္္လာတာလဲ …. မလိုဘူး ကၽြန္မအိမ္ကအေရွ႔လမ္းက်ရင္ ေရာက္ျပီ…”

“ခင္ဗ်ားေနာက္ကိုလိုက္တယ္လို႔ဘယ္သူေျပာလဲ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကိုယ့္အိမ္ကိုျပန္တာပဲေလ…”

ကၽြန္မ သူနဲ႔ခံျငင္းမေနေတာ့ဘဲ ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ဆက္ေလွ်ာက္လာလိုက္တယ္ သူကလည္း ကားကိုခပ္ေျဖးေျဖးလွိမ့္ရင္ ကၽြန္မေနာက္ကိုလိုက္ေမာင္းေနတုန္းပဲ..။ ကၽြန္မက လမ္းမအတိုင္းမသြားေတာ့ဘဲ ျပန္ေနက်လမ္းၾကားေလးထဲကို ခ်ိဳး၀င္လိုက္တယ္ လမ္းခ်ိဳးေလးက တစ္လမ္းေမာင္း ကားမ၀င္ရဆိုတဲ႔ အမွတ္အသားဆိုင္းဘုတ္ေလးျပထားေတာ့ သူ႔ကားေလး လမ္းထိပ္မွာ တန္႔ျပီးက်န္ရစ္ခဲ႔တယ္...။ ကၽြန္မ လက္ေပြ႔အိတ္ကို ခပ္တင္းတင္းေပြ႔ထားရင္း သူ႔ကိုလွည့္မၾကည့္ဘဲ တစ္ခ်က္ျပံဳးလိုက္မိတယ္...။ လမ္းၾကားေလးဆံုးေတာ့ ကၽြန္မတို႔တုိက္ေရ႔ွကိုတန္းျမင္ရတဲ႔ လမ္းမၾကီးကိုျပန္ေပါက္သြားတယ္...။ 

“တီ တီ....” 
ဘုရားေ ... သူက လမ္းခ်ိဳးထဲလိုက္မ၀င္လာႏိုင္လို႔ ကၽြန္မကို ဒီလမ္းထိပ္ဖက္မွာ ျပန္လာေစာင့္ေနတယ္..။

“ကိုယ္မွန္းတာမွန္သားပဲ မင္းဒီလမ္းကေနျပန္ထြက္လာမယ္ဆိုတာ...မင္း အိမ္ျပန္ေရာက္ျပီဆိုေတာ့ ကိုယ္စိတ္ခ်ပါျပီ Good Night ေနာ္..”တဲ႔...။

ကၽြန္မသူ႔ကိုလွည့္မၾကည့္ဘဲ လမ္းကူးျပီး တိုက္ေလွခါးထဲကို၀င္သြားလိုက္ေတာ့တယ္...။  


@@@@@@@@@



အဲဒီေန႔က ကၽြန္မသူ႔ကို အေျဖေပးတဲ႔ေန႔။ မွတ္မွတ္ရရ မီးေရာင္မိွန္မွိန္ထြန္းလင္းထားတဲ႔ ေကာ္ဖီဆိုင္ေသးေသးေလး တစ္ခုထဲမွာပါ..။ “၀သန္႔ ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြက ဖူးဖူးျပည့္ျပည့္ေလးနဲ႔ သိပ္လွတာပဲလို႔သူေျပာျပီး” ကၽြန္မႏႈတ္ခမ္းကို လက္ညိဳးေလးနဲ႔တို႔ထိၾကည့္တယ္...။ သူ႔မ်က္ႏွာက ကၽြန္မနဲ႔ နီးကပ္လြန္းအားၾကီးလို႔ စီးကရက္နံ႔တခ်ိဳ႔နဲ႔ သူ႔အသက္ရွဴေငြ႔ ပူေႏြးေႏြးေတြေတာင္ ကၽြန္မ နဖူးကိုလာဟတ္ေနတယ္..။ ရီေ၀တိမ္းညႊတ္မႈေတြၾကားမွာ ကၽြန္မရင္ခုန္သံေတြ ဆူညံေနခဲ႔တယ္..။ မထင္မွတ္ဘဲ ရုတ္တရက္ ကၽြန္မႏႈတ္ခမ္းအစံုကို သူငံုျပီးနမ္းလိုက္ေတာ့ ပထမ ကၽြန္မလန္႔ဖ်တ္ျပီး ၾကယ္သီးတတ္မထားတဲ႔ သူ႔ ဂ်က္ကက္အက်ီီေတြကို ေစာင့္ဆြဲမိလ်က္သား.... ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မ သူ႔ဆီက ရုန္းထြက္မရခဲ႔ဘူး..။ ကၽြန္မကို ေစ့ေစ့ၾကည့္ျပီး “ဒါ ၀သန္႔ရဲ႔ ပထမဆံုးအေတြ႔အၾကံဳလား” တဲ႔...။ ကၽြန္မ သူ႔ကိုမ်က္လႊာခ်ျပီး ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္တယ္....။ “သိပ္ခ်စ္တာပဲ ၀သန္ရယ္...”လို႔ သူဆြဲဆြဲငင္ငင္ညည္းတြားရင္း ကၽြန္မကို သူ႔ရင္ခြင္ထဲ နစ္၀င္မတတ္ ေပြ႔ဖက္ထားခဲ႔တယ္..။ အဲဒီေနာက္ ကၽြန္မဟာ သူနဲ႔စေတြ႔တုန္းက သူ႔အက်င့္စရိုက္ေတြကို ေမ့ေလ်ာ့မိန္းေမာျပီး သူ႔ညႊတ္ကြင္းေအာက္မွာ တိမ္းမူးေပ်ာ္၀င္သြားခဲ႔တယ္....။ 

သူက ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳထားတဲ႔ အေမ့အိမ္မွာသိပ္မေနဘဲ သူ႔ အေဖ၀ယ္ေပးထားခဲ႔တယ္ဆိုတဲ႔ ကြန္ဒိုခန္းမွာ အေနမ်ားခဲ႔တယ္..။ အဲဒီအခန္းေလးဟာ ကၽြန္မတို႔အသစ္စက္စက္ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္အတြက္ နိဗၺာန္ဘံုျဖစ္ခဲ႔တယ္....။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မ မတိုင္ခင္ သူ႔အရင္ရည္စားျဖစ္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ Maryေဇာ္ နဲ႔သူ အခ်စ္စခန္းဖြင့္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ေနရာဆိုတာ...ကၽြန္မ သိလိုက္ရခ်ိန္မွာေတာ့ အရာရာဟာ သိပ္ကို ေနာက္က်သြားခဲ႔ပါျပီ...။ ကၽြန္မ သူနဲ႔ ဘယ္လိုမွအဆင္မေျပႏိုင္ေတာ့ဘူး ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္တာနဲ႔ စကားမ်ားၾကရေတာ့တယ္..။ “မင္းက သိပ္နားညည္းတာပဲ ဒီေခတ္မွာ ဒီလိုေနထိုင္ၾကတာ အစမ္းတၾကယ္မွမဟုတ္ေတာ့တာ မင္းက ဘယ္ေခတ္ကလာတာလည္း” တို႔ဘာတို႔ ကၽြန္မကို သူက ရာဇ၀င္ထဲက ေရာက္လာတဲ႔ လူသားတစ္ေယာက္လို႔ တအံ့တၾသနဲ႔ေျပာေသးတယ္..။

 
ကၽြန္မသာ သူ႔လက္ကိုင္ပု၀ါျပန္ေပးဖို႔ သူ႔ကိုေကာ္ဖီဆိုင္တစ္ခုမွာမခ်ိန္းျဖစ္ခဲ႔ရင္.... သူနဲ႔ကၽြန္မခ်စ္သူျဖစ္ဖို႔ လမ္းစ စခဲ႔မွာ မဟုတ္ဘူး...။ တကယ္ဆို ကၽြန္မ အဲဒီလက္ကိုင္ပု၀ါကို ေဖ်ာက္ပစ္ခဲ႔ရမွာ...။ ခုေတာ့ ေနာင္တလည္းမရခ်င္ေတာ့ပါဘူး...။ ကၽြန္မဘ၀ရဲ႔ ပထမဆံုးေသာမွားယြင္းတဲ႔ဆံုးျဖတ္ခ်က္...။ သူ႔ရဲ႔ မာယာညႊတ္ကြင္းထဲ ဆင္းသက္ခဲ႔လိုက္မိတဲ႔ အမွားေတြ...။ ကၽြန္မကိုယ္ကၽြန္မ ဘယ္ေတာ့မွ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး..။ သူ႔အက်င့္စရိုက္ကိုသိသိလွ်က္နဲ႔ ကၽြန္မသူနဲ႔ခ်စ္သူျဖစ္သြားခဲ႔တယ္...။ ကၽြန္မစည္းရံုးရင္ သူနည္းနည္းေလးမ်ား ျပဳျဳပင္သြားမလားဆိုတဲ႔  ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သဲ႔သဲ႔ေလးကလည္း အထင္နဲ႔လက္ေတြ႔မွာ တက္တက္စင္ေအာင္လြဲတာပဲ...။ နဂိုဗီဇအမူအက်င့္ေတြကို ေျပာင္းလဲဖို႔ဘယ္ေတာ့မွ ၾကိဳးစားမွာ မဟုတ္တဲ႔သူလို႔ ကၽြန္မသူနဲ႔အနီးကပ္ေနေတာ့မွ ပိုသိလာခဲ႔ရတယ္..။ ကၽြန္မတို႔ ဘယ္လိုမွညိွယူမရႏိုင္ေတာ့တဲ႔ အဆံုးမွာ သူနဲ႔ကၽြန္မခ်စ္သူသက္တမ္း ငါးလေက်ာ္မွာပဲ လမ္းခြဲလိုက္ၾကေတာ့တယ္...။

“၀သန္ဘာလို႔ ကိုယ့္ကို ေျပာင္းလဲပစ္ဖို႔ၾကိဳးစားေနတာလဲ မင္းပင္ပန္းရံုပဲအဖတ္တင္မယ္ ကိုယ္ကေတာ့ ကိုယ့္ေနျမဲအတိုင္း အျမဲရွိေနမွာပဲ... မင္းသေဘာမက်ရင္ၾကိဳက္သလိုဆံုးျဖတ္ႏိုင္တယ္...မင္းလည္းကိုယ့္ကို တကယ္ခ်စ္ခဲ႔တာမွမဟုတ္ဘဲ...ကိုယ္တို႔လမ္းခြဲသြားလည္း တစ္ပတ္ေလာက္ပဲေပါ့ အလြန္ဆံုးခံစားရရင္ မင္းကိုယ့္ကို ခဏေလးနဲ႔ေမ့ပစ္ႏိုင္မွာပါ ကိုယ္ေကာင္းေကာင္းသိပါတယ္...”

တကယ္ေတာ့ လမ္းခြဲဖို႔ကို သူကစခဲ႔တာပါ။ ဟုတ္တယ္ ကၽြန္မစမေျပာခင္ ညေနခင္းတစ္ခုမွာ ကၽြန္မတို႔အတူ ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း သူေျပာခဲ႔တာ..။ သူကေကာ္ဖီမၾကိဳက္သူ ေကာ္ဖီၾကိဳက္တတ္တဲ႔ ကၽြန္မကို စီးကရက္တစ္လိပ္ဖြာရင္း ေစာင့္ၾကည့္ေနတတ္သူ...။ ကၽြန္မက စီးကရက္မၾကိဳက္ေပမယ့္ သူစီးကရက္ရိႈက္ဖြာပံုကို တရိႈက္မက္မက္ႏွစ္ေမွ်ာေနတတ္တဲ႔သူ...။ သူလမ္းခြဲစကားေျပာေတာ့ ကၽြန္မမ်က္၀န္းတစ္စံုမွာ အရည္လဲ႔သြားခဲ႔တာကို သူျမင္ျဖစ္ေအာင္ျမင္လိုက္ေသးတယ္...။

“ကိုကိုနဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွျပန္မဆံုပါရေစနဲ႔....”လို႔ ကၽြန္မအသံေတြ တုန္ယင္စြာထြက္ေပၚလာေတာ့ သူက မသိသလို တစ္ဘက္လွည့္ျပီး စီးကရက္သာဖြာေနခဲ႔တယ္..။ ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ထိ ကၽြန္မ မိုက္မဲစြာသူ႔ကို ကိုကိုလို႔ေခၚလိုက္မိေသးတယ္...။ ကၽြန္မသူနဲ႔အတူထိုင္တဲ႔ ေကာ္ဖီစားပြဲကေန ပိုက္ဆံအိတ္ေကာက္ကိုင္ျပီး ထျပန္ခဲ႔တယ္..။ အဲဒါ ကၽြန္မတို႔ေနာက္ဆံုးဆံုေတြ႔ျခင္းပဲ....။


“ေဒါက္..ေဒါက္.. ” တံခါးေခါက္သံနဲ႔အတူ
“၀သန္ ကိုယ္၀င္ခဲ႔လို႔ရမလား”..တဲ႔..။

ကၽြန္မထိုင္တဲ႔ ရံုးခန္းကို သူဘယ္လိုသိသြားခဲ႔ပါလိမ္႔...။  နက္ျပာေရာင္ suit အျပည့္အစံုနဲ႔ သူက အရင္လိုမဟုတ္ဘဲ သပ္ရပ္ၾကည့္ေကာင္းေနတယ္..။ ဆံပင္တိုကပ္ကပ္ညွပ္ထားျပီး ဗာဒံေစ့မ်က္အိမ္ရွည္ရွည္ထဲက မ်က္၀န္းနက္နက္ေတြကေတာ့ အရင္လိုစူးရွဆဲ...။ သူ႔အၾကည့္ေတြက ကၽြန္မရဲ႔ နီညိဳေရာင္ဆိုးထားတဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းေပၚမွာ...။

“ဘာကိစၥရွိလို႔လဲ....”

ကၽြန္မ ခပ္ျပတ္ျပတ္ေမးေတာ့ ကၽြန္မခြင့္မျပဳေသးဘဲ ကၽြန္မစားပြဲေရွ႔တည့္တည့္က ထိုင္ခံုကို သူဆြဲထုတ္ရင္း တခဏတန္႔သြားတယ္...။

“ကိုယ္တို႔က ကိစၥရွိမွ ေတြ႔ရမယ့္သူေတြလား ..”

“ အေသခ်ာဆံုးကေတာ့ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ ဘာမွပတ္သက္မႈမရွိေတာ့ဘူးေလ...”

သူက ကၽြန္မႏႈတ္ခမ္းကိုပဲ ခပ္စိုက္စိုက္ၾကည့္ရင္းက ကၽြတ္ခနဲတခ်က္ျမည္တမ္းလိုက္ေသးတယ္..။

“ကိုယ့္အလုပ္ကိစၥအတြက္လာတာပါ...ေနာက္ႏွစ္က်ရင္ကိုယ္ ျမန္မာျပည္ကို အျပီးျပန္လာေတာ့မွာ..အဲဒါ ဒယ္ဒီတို႔ အလွကုန္လုပ္ငန္းမွာ ဦးစီးလုပ္ဖုိ႔ Marketingတို႔  ေၾကာ္ျငာရိုက္မယ့္ကိစၥတို႔အတြက္ မင္းဆီက ကိုယ္ အကူညီလိုတယ္ ၀သန္”

“အမ်ိဳးသမီး မဂၢဇင္းတစ္ေစာင္ရဲ႔ အယ္ဒီတာတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ႔ ကၽြန္မဆီက မဂၢဇင္းမွာ ေၾကာ္ျငာထည့္ဖုိ႔ ကိစၥကလြဲလို႔ က်န္တာ ဘာမွ ကူညီႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး..”

“အဲဒါပဲေလ... ကိုယ္က ကိုယ္တို႔ ကုမၸဏီကထုတ္မယ့္ ႏႈတ္ခမ္းနီအတြက္ မင္းကို ေမာ္ဒယ္လ္လုပ္ေပးဖို႔ လာကမ္းလွမ္းတာ..”

သူ႔ကမ္းလွမ္းစကားကိုၾကားေတာ့ ကၽြန္မသိပ္မအံ့ၾသမိပါဘူး...။ ကၽြန္မတို႔ ခ်စ္သူဘ၀တုန္းက သူခနခနေတာင္းဆိုဖူးေနတာ ကၽြန္မမွတ္မိပါတယ္..။ အဲဒီေန႔က အနီေရာင္ႏႈတ္ခမ္းဆိုးေဆးတင္ထားတဲ႔ ကၽြန္မႏွႈတ္ခမ္းကို သူလက္ညိွဳးနဲ႔တို႔ျပီး “၀သန္က ႏႈတ္ခမ္းနီရဲနဲ႔သိပ္လိုက္တာပဲ တစ္ရက္ေလာက္ အနီေရာင္၀တ္စံုေလး၀တ္လာခဲ႔ပါလား မင္းသိပ္ကိုဆြဲေဆာင္မႈရွိမွာေသခ်ာတယ္..”

“ေဆာရီး...ကၽြန္မ လံုး၀လက္မခံႏိုင္ပါဘူး...” ကၽြန္မခ်က္ခ်င္းပဲ လူေခၚဘဲလ္ႏွိပ္ျပီး ခနၾကာေတာ့ ကၽြန္မလက္ေထာက္ လဲ႔ရည္မြန္၀င္လာတယ္..။

“မြန္ေရ... ဧည့္သည္ကို ျပန္ပို႔လိုက္ပါဦး”

ယဥ္ေက်းစြာအႏွင္ခံလိုက္ရလို႔ သူေတာ္ေတာ္ေလး ေဒါသထြက္သြားမယ္ထင္ေပမယ့္ သူက ကၽြန္မက ႏႈတ္ခမ္းကိုသာ စိုက္ၾကည့္ျပီး တစ္ခ်က္ျပံဳးျပီးထြက္သြားပါတယ္..။ သူ ေနာက္ဆုတ္မွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာကို ကၽြန္မသိေပမယ့္ ေလာေလာဆယ္ ကၽြန္မေရွ႔မွာ သူ႔ရဲ႔ ႏိုင္ထက္စီးနင္းဆန္လြန္တဲ႔ အျပံဳးကို မျမင္ခ်င္ေတာ့လို႔ပါ..။


@@@@@@@@@


အေဟာင္းေရာင္ ေရႊအိုနဲ႔အနက္စပ္ၾကားသုတ္ထားတဲ႔ သံဘာဂ်ာတံခါးေနာက္က မီးခိုးမိႈ္င္းစိမ္းေရာင္ စပ္သုတ္ထားတဲ႔ တံခါးတစ္ခ်ပ္ေရွ႔ကို ကၽြန္မရပ္လိုက္မိတယ္...။ (တခ်ိန္တုန္းက ကၽြန္မသူ႔ကို လမ္းခြဲစကားေျပာျပီး သူနဲ႔ တစ္ပတ္နီးပါးေလာက္ မေတ႔ြဘဲေနလိုက္ျပီး သူ႔ဆီက ဖုန္းအဆက္အသြယ္ျပန္ရေတာ့ ဒီအခန္းေရ႔ွမွာပဲ သူ႔ကို ကၽြန္မ အေၾကာင္းမဲ႔ ဖက္ျပီးငိုခဲ႔ရေသးတယ္...) ရံုးကအျပန္ ဒီအခန္းေရ႔ွကို လာဖို႔ ဘာက ကၽြန္မဆႏၵကို တိုက္တြန္းလိုက္သလဲ ကၽြန္မေသခ်ာမေ၀ခြဲႏိုင္ခဲ႔ဘူး..။ ေသာ့တံေလးနဲ႔ ေသာ့ခေလာက္ကို ကၽြန္မဖြင့္လိုက္တဲ႔အခ်ိန္မွာ ထူးဆန္းတာက သံုးႏွစ္ေက်ာ္ၾကာမွ တစ္ခါ ဒီေနရာကိုေျခခ်မိေပမယ့္ သံတံခါးလက္ကိုင္မွာ ဖုန္မႈန္႔ေတြ ရွိမေနတာကိုပဲ...။   သစ္သားတံခါးခ်ပ္ကို ကၽြန္မတြန္း၀င္သြားလိုက္ခ်ိန္မွာ သစ္ေတာအုပ္ထဲကိုေရာက္သြားသလိုပဲ ခံစားလိုက္မိတာက သစ္ေခါက္စိမ္းနံ႔ သစ္ေတာနံ႔ေတြ ထံုလႊမ္းလို႔...။ တစ္ခ်ိန္က ကၽြန္မသိပ္ႏွစ္သက္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ ရနံ႔ေလးက သံုးႏွစ္ေက်ာ္ၾကာတဲ႔အထိ ေမႊးပ်ံ႔တုန္းတဲ႔ မယံုႏိုင္စရာပဲ...။ တကယ္ဆို ဒီေလာက္ႏွစ္ေတြၾကာလူမေနတဲ႔အခန္းမွာ ဖံုနံ႔ေတြပဲရွိေနသင့္တာမဟုတ္လား..။ ျပီးေတာ့ သူေသာက္ေနက် စီးကရက္နံ႔တခ်ိဳ႔ပါရေနတယ္..။ တစ္ေယာက္ေယာက္မ်ား အခန္းလာရွင္းထားတာလားလို႔ သံသယ၀င္မိေပမယ့္ အဲဒီတစ္ေယာက္ေယာက္ဟာ သူကလြဲလို႔ဘယ္သူမွ မျဖစ္ႏို္င္ဘူးေလ...။ ဒီေလာက္ႏွစ္ၾကာေအာင္ ပစ္ထားခဲ႔တဲ႔အခန္းကို သူစိတ္၀င္တစားလာရွင္းထားတာလည္း မျဖစ္ႏိုင္ျပန္ဘူး..။ ရုတ္တရက္ ကၽြန္မအၾကည့္ေတြ ဧည့္ခန္းဆိုဖာထိုင္ခံုေဘး side table အေသးေလးေပၚက စိမ္းျပာလဲ႔ၾကည္ေနတဲ႔ ဖန္အိုးလံုးေလးေပၚကိုေရာက္သြားခဲ႔တယ္..။ လက္စသတ္ေတာ့ တစ္ခန္းလံုးေမႊးရနံ႔ေတြ သင္းပ်ံ႔ေနတာ ဒီေရေမႊးအိုးဆီကလာတာကိုး...။

အ၀ါေရာင္ခ်ည္သားဆိုဖါထိုင္ခံုေတြ တီဗီနဲ႔ စာအုပ္စင္ေတြကေတာ့ အရင္တိုင္းပဲ..။ အေနာက္ဖက္ကို ကၽြန္မဆက္ေလွ်ာက္သြားလိုက္တယ္...။ မွန္အေႏွာက္ Slide door ေလးတပ္ဆင္ထားတဲ႔ အိပ္ခန္းကေလး...။ တံခါးေလးကို ေဘးတြန္းဖြင့္လိုက္ေတာ့ အထဲမွာ အ၀ါေရာင္မီးေလး ခပ္မွိန္မွိန္လင္းေနတယ္..။ အိစက္ေနတဲ႔ ေမြ႔ယာခပ္ထူထူေပၚမွာ အျဖဴဆြတ္ဆြတ္ေပ်ာ့အိအိေစာင္တစ္ထည္ အုပ္ထားတယ္..။ အျဖဴေရာင္ေခါင္းအုံုးအၾကီးႏွစ္လံုး အေသးႏွစ္လံုး..။ အခန္းထဲမွာေတာ့ သစ္ေတာ္သီးရနံ႔ေလး ခပ္သင္းသင္းရလိုက္တယ္..။ ကုတင္ေျခရင္းက အျဖဴေရာင္ေမႊးႏုေကာေဇာေပၚ ကၽြန္မေျခစံုရပ္ရင္း ေစာင္အိအိေလးကို လက္နဲ႔တစ္ခ်က္ပြတ္သပ္ၾကည့္တယ္...။ တစ္စံုတစ္ခုကို ျပန္ျမင္ေယာင္မိလို႔ ကၽြန္မ ခ်က္ခ်င္း မ်က္စိစံုမွိတ္ပစ္လုိက္ျပီး အာရံုလြဲလိုက္တယ္..။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္မ အာရံုေတြ ေနာက္ေဖး မီးဖိုေခ်ာင္ဆီေရာက္သြားခဲ႔တယ္..။ မီးဖိုထဲေရာ ဘာေတြမ်ားအေျပာင္းလဲျဖစ္ေနလဲလို႔ သိခ်င္စိတ္ေတြ ယိုဖိတ္မိျပန္တယ္..။ မီးဖိုအ၀င္၀ နံရံက ေကာ္ဖီေဖ်ာ္တဲ႔ စားပြဲရွည္ေလးက ဒီတိုင္းပဲ ေကာ္ဖီစက္ေတြလည္း ဒီတိုင္းပါပဲ..။ မီဖိုေပၚမွာ ဆူခါနီးေရေႏႊးအိုးကိုျမင္ေတာ့ ကၽြန္မဆတ္ခနဲတုန္လႈပ္သြားခဲ႔ရတယ္..။ ဒီအခန္းထဲမွာ သူရွိေနတာေသခ်ာသြားျပီေလ..။ တခဏတြင္းမွာပဲ အေနာက္ကေနကၽြန္မကို ေရစိုတဲ႔ ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ တင္းက်ပ္စြာေပြ႔ဖက္ထားတာကိုခံလိုက္ရတယ္..။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္မ လည္ဂုတ္ေပၚ အိစက္ေႏြးေထြးတဲ႔ အေတြ႔တခုကို လိုက္ရတယ္....။ 

“ကိုယ္မင္းကို သိပ္လြမ္းတာပဲ ၀သန္ရယ္.....” ကၽြန္မနားနား ၾကားရံုေလာက္ေလး ခပ္တိုးတိုး ညည္းတြားလိုက္တဲ႔ သူ႔အသံက ကၽြန္မႏွလံုးခုန္သံကို ပိုမိုေျခာက္ျခားေစခဲ႔တယ္..။ ကၽြန္မ ေၾကာက္ရြံြ႔စြာပဲ သူ႔ေျခဖမိုးေပၚ ကၽြန္မေျခဖေနာက္နဲ႔ ေစာင့္နင္းျပီး တံေတာင္နဲ႔ သူ႔နံၾကားကိုထိုးလိုက္တယ္..။ ကၽြန္မရဲ႔ အမွတ္မထင္လႈပ္ရွားလိုက္မႈေၾကာင့္ သူနာက်င္စြာေနာက္ျပန္က်သြားခဲ႔တယ္..။ 

“အား....ကၽြတ္ ကၽြတ္ ကၽြတ္... ဘယ္လိုလုပ္လိုက္တာလဲ ၀သန္ ... မင္းေတာ္ေတာ္ရက္စက္တာပဲ..”

ကၽြန္မလွည့္ၾကည့္ေတာ့ သူက နံႏွစ္ဖက္ကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ပိုက္ထားရင္း ပံုရက္သားေလးဖင္ထိုင္က်လို႔..။ ကၽြန္မကို သူက ရံ႔ႈမဲ႔မဲ႔မ်က္ႏွာနဲ႔ေမာ့ၾကည့္ျပီးေနာက္ တစ္ခ်က္ သေဘာက်စြာရယ္လိုက္တယ္..။ ျဖဴေဖြးညီညာတဲ႔ သြားေတြေပၚေအာင္ သူရယ္ျပံဳးလိုက္ေတာ့ ကၽြန္မ တခဏေငးေမာသြားရတယ္..။ ကၽြန္မတို႔ ရည္စားျဖစ္စက သူ႔သြားတန္းေလးေတြ ျဖဴေဖြးသန္႔ၾကည္ေနတာကို ကၽြန္မသေဘာက်ေတာ့ သူက စိတ္ရွည္လက္ရွည္ သူ႔သြားတိုက္နည္းကို ရွင္းျပခဲ႔ေသးတယ္..“ကုိယ္က သြားပြတ္တံေပၚသြားတုိက္ေဆးကိုအျပည့္ထည့္ျပီး သံုးမိနစ္ေလာက္အၾကာ ခံတြင္းတစ္ခုလံုးႏွ႔ံေအာင္ေသခ်ာတိုက္တာ အဲဒါ ဟိုး ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက မာမီ ထရိန္းထားေပးတဲ႔ အေလ့အက်င့္ေတြေပါ့” တဲ႔..။

“ကိုယ္တို႔မေတြ႔ျဖစ္တဲ႔အေတာအတြင္း မင္းေတာ္ေတာ္လက္သန္ေျပာင္ေနပါ့လား....ဟင္..” 

ေရခ်ိဳးျပီးခါစ အေပၚ၀တ္ဗလာနဲ႔ ေဘာက္ဆာေဘာင္းဘီတို၀တ္ထားတဲ႔သူက ခုေတာ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္လို..။ သူလက္ကမ္းေပးတဲ႔လက္ကို ကၽြန္မေယာင္ရမ္းျပီး ကုိင္လိုက္ေတာ့.. ကၽြန္မလက္ကို အားျပဳျပီး သူမတ္တပ္ထရပ္လိုက္တယ္..။ ျပီးေတာ့ သူကိုယ္တိုက္ထားတဲ႔ Pear ဆပ္ျပာနံ႔ေလး ကၽြန္မခႏၶၶာကိုယ္မွာ ထံုသင္းရစ္သိုင္းက်န္ေနတုန္း..။ ေရစက္ေတြနဲ႔ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ၾကြက္သားဖုေတြဆီကေန အၾကည့္လႊဲျပီး ကၽြန္မ ေရေႏြးအိုးဆူေနတာကို မီးပိတ္လိုက္တယ္..။

“ေက်းဇူးျပဳျပီး ကုိယ့္ကို ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ေဖ်ာ္ေပးပါလား..၀သန္  ျပီးေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ မင္းလက္ရာ ၾကက္ဥထမင္းေၾကာ္ေလး တစ္ပြဲေလာက္လဲ စားခ်င္တယ္ အိုေခ.. ကုိယ္အ၀တ္သြားလဲျပီး ျပန္လာခဲ႔မယ္..”

ကၽြန္မကေတာ့ သူေစခိုင္းရာကို လိုက္လုပ္ေနတဲ႔ စက္ရုပ္တစ္ရုပ္ပမာ ထားေနက် ေကာဖီခြက္ကို ဗီဒိုထဲကထုတ္ေဆးျပီး ေကာ္ဖီစားပြဲေပၚက သူအသစ္ယူလာဟန္တူတဲ႔ ဒီမွာ မရွိတဲ႔ ႏိုင္ငံျခားျဖစ္ 3in1 ေကာ္ဖီထုပ္ေလးကို ေဖာက္ျပီး ေဖ်ာ္ေပးလိုက္တယ္..။ ထမင္းေပါင္းအိုးထဲက ထမင္းတပန္းကန္ခူးျပီး ေရခဲေသတၱာထဲက ၾကက္ဥတစ္လံုးနဲ႔ ကၽြန္မသူ႔ကို ခါတိုင္းေၾကာ္ေနက် ၾကက္ဥထမင္းေၾကာ္မေၾကာ္ဘဲ ပဲငံျပာရည္အေနာက္နဲ႔ ထမင္းကို ငရုတ္ေကာင္းေလးနဲ႔ ေၾကာ္ျပီး ၾကက္ဥေၾကာ္ေလးအုပ္ေပးလိုက္တယ္..။ ေကာ္ဖီခြက္တစ္ခြက္နဲ႔ထမင္းေၾကာ္ပန္းကန္နဲ႔ ကၽြန္မသူ႔ကို ထမင္းစားစားပြဲမွာ ထိုင္ေစာင့္ေနလိုက္တယ္..။

သူထြက္လာေတာ့ အသားေရာင္ခ်ည္သားေဘာင္းဘီရွည္ပြပြနဲ႔ အျဖဴဆြတ္ဆြတ္ခ်ည္သားရွပ္ေလးကို ရင္ဘတ္က ၾကယ္သီးသံုးလံုးေလာက္ျဖဳတ္ျပီး ကပိုကရို၀တ္ထားတာေတြ႔လိုက္ရတယ္..။ ေတာ္ေတာ္ရွည္ေနျပီျဖစ္တဲ႔ ဆံပင္ေတြကို ထိပ္မွာစုစည္းထားတယ္..။ သူအရင္လို ေပါ့ေပါ့တန္တန္ ျဖစ္သလိုေနထိုင္ စားေသာက္တဲ႔ သူမဟုတ္ေတာ့မွန္း သိသာလာတယ္..။ အိမ္ေထာင္က်ိဳး မိသားစုက ဆင္းသက္လာတဲ႔ သူဟာ အရင္ကဆို ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဂ်စ္ဆီတစ္ေယာက္လိုေနေနတာ....။ သူ႔ဒယ္ဒီရွိတဲ႔ ႏိုင္ငံျခားကို လိုက္သြားကတည္းက သူေနထိုင္၀တ္စားပံုေတြ နည္းနည္းေျပာင္းလာခဲ႔တယ္..။

“ဟား...ေမႊးေနတာပဲ ဗိုက္ေတာ္ေတာ္ဆာသြားျပီ ကိုယ္စားေတာ့မယ္ေနာ္ ၀သန္ေရာမစားဘူးလား ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ေဖ်ာ္ေသာက္ေလကြာ..” 

ကၽြန္မဆီက တုန္႔ျပန္မႈေတာင္မယူေတာ့ဘဲ သူ ထမင္းေၾကာ္ကို အာသာငမ္းငမ္းစားေနေတာ့တယ္..။ ျပီးေတာ့ ေကာ္ဖီကိုတက်ိဳက္ေသာက္လိုက္ေသးတယ္..။

“ေန႔လည္စာအတြက္ ေက်းဇူးပဲ.... ကိုယ္တကယ္လံုး၀ထင္မထားဘူး တကယ္တကယ္ ၀သန္႔လက္ရာကို ခုလို စိတ္ေအးလက္ေအးနဲ႔ စားရလိမ္႔မယ္လို႔ေလ..ျပီးေတာ့ မင္းက ကိုယ့္ကို နာက်ည္းရြံမုန္းေနတဲ႔ သူတစ္ေယာက္မဟုတ္လား ဒါေၾကာင့္ ဒီလိုအခြင့္အေရးက ဘုရားေပးပဲ မင္းဆီကဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မရႏိုင္ေတာ့ဘူးလို႔ေတာင္ ကိုယ္မွတ္ယူထားခဲ႔တာ..”

“မင္းနဲ႔ကိုယ္က အခ်ိန္တိုကေလးပဲဆံုလိုက္ရေပမယ့္ မင္းအေပၚ ဆိုးခဲ႔မိုက္ခဲ႔ အႏိုင္ယူခဲ႔တာေတြအတြက္ကို ကိုယ္တကယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္..... အမွန္တိုင္း၀န္ခံရရင္ ကိုယ္မင္းနဲ႔ စျပီးလမး္ခြဲလိုက္ကတည္းက ဒီေန႔ထိ မင္းကိုတစ္ေန႔မွေမ့မရခဲ႔ဘူးဆိုတာ မင္းယံုၾကည္ေပးႏိုင္ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ..”

ကၽြန္မ သူေျပာတာေတြကို ေသခ်ာသူ႔မ်က္လံုးေတြကို စိုက္ၾကည့္ေနခဲ႔မိတယ္..။ ရီေ၀မိႈင္းညိွဳ႔ေနတဲ႔ သူ႔မ်က္၀န္းေတြကို ကၽြန္မတစ္ခါမွမျမင္ဖူးခဲ႔ဘူး..။ သူတကယ္လိမၼာေနျပီလား..။ ကၽြန္မ သူ႔ဆီမွာ ဒုတိယအၾကိမ္ ရံႈးႏွိမ့္သူမျဖစ္ခ်င္ဘူး လံုး၀မျဖစ္ခ်င္ေတာ့ဘူး..။ ကၽြန္မ ကၽြန္မ ဘာဆက္လုပ္ရမလဲ..။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္မ ဘာလို႔ ဒီအခန္းေလးဆီကို တည့္တည့္မတ္မတ္ေရာက္လာခဲ႔သလဲ..။ ခုခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျပစ္တင္မိတာကလြဲလို႔ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ေတာ့..။

“ခဏေလး မင္းဘာမွမစားဘူးဆိုရင္ ကိုယ္ပန္းသီးခြဲေပးမယ္..” သူက စားျပီးသားပန္းကန္ေတြကို ေဘစင္ထဲထည့္လိုက္ျပီး ေရခဲေသတၱာထဲက အနီရဲရဲ ပန္းသီးတစ္လံုးကိုအခြံခြာေပးေနတယ္..။ ေၾကြပန္းကန္ျပားေလးထဲ ပန္းသီးစိပ္ထည့္ျပီး သူကၽြန္မေရွ႔ခ်ေပးပါတယ္..။ ဘုရားေရ... ကၽြန္မတစ္သက္မွာ သူကိုယ္တိုင္ခြဲေကၽြးတဲ႔ ပန္းသီးကို ပထမဆံုးအၾကိမ္စားဖူးျခင္းပဲ..။ 

“ေက်းဇူး..” သူ႔ပန္းသီးတစ္စိပ္ကို ခရင္းနဲ႔ထိုးစားရင္ ကၽြန္မသူ႔ကိုေမာ့မၾကည့္ဘဲ ေက်းဇူးတင္စကားေျပာလိုက္တာ..။

“ဒါနဲ႔ မင္းဒီကို ဘယ္လိုလုပ္ျပီးေရာက္လာတာလဲ ကိုယ့္ Cosmetic အတြက္ ေၾကာ္ျငာလက္ခံဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္လို႔လား... လာ ၀သန္ ကိုယ္တို႔ ဧည့္ခန္းမွာ ေအးေဆးစကားေျပာရေအာင္ ျပီးရင္ မင္းကို ကိုယ္လက္ေဆာင္ေပးစရာရွိတယ္..”

ကၽြန္မလက္ဖ်ားေလးကိုတစ္ဖက္ဆြဲျပီး တစ္ဖက္က ပန္းသီးပန္းကန္ေလးကိုကိုင္လို႔ ဧည့္ခန္းဖက္ ထြက္လာလိုက္ၾကတယ္..။ ကၽြန္မေလ သူဆြဲေခၚရာေနာက္ကို တေကာက္ေကာက္ လိုက္ေနမိတယ္...။ အညိွဳ႔ခံထားရသလို ကၽြန္မ ခုခ်ိန္ထိ သူ႔ကို ဘာမွ ေရေရရာရာ ခြန္းတုံ႔ မျပန္ႏိုင္ေသးဘူး..။ သူ႔ရဲ႔ ဆြဲငင္ႏိုင္စြမ္းအားေတြက ခုထိရွင္သန္ထက္ျမတ္ေနတုန္း...။




ကၽြန္မ ဆိုဖါေပၚထိုင္ခ်လိုက္ေတာ့ သူက ရီမုတစ္ခုနဲ႔ သီခ်င္းဖြင့္လိုက္တယ္.....။ ေအးစက္ျပီး သစ္နံ႔သင္းပ်ံ႔ေနတဲ႔ အခန္းထဲမွာ ထြက္က်လာတဲ႔႔ ဂီတသံစဥ္တစ္ခုက Lana Del Rey ရဲ႔ Blue Jean...။ ျပီးေတာ့ သူက အနက္ေရာင္ စကၠဴအိတ္ေလးတစ္လံုး ကၽြန္မကိုကမ္းေပးတယ္..။

ကၽြန္မစကၠဴအိတ္ေလးထဲက ဗူးေလးေတြထုတ္ၾကည့္လိုက္တယ္ ..။ ဖန္လံုးပုလင္းေလးေတြပါတဲ႔ စကၠဴဗူးေလး သံုးဗူးထြက္လာတယ္..။ အျပာေရာင္ ပန္းေရာင္နဲ႔ ခရမ္းေဖ်ာ့ေရာင္သံုးဗူး..။ ဗူးေလးမွာေရးထားတာက “Essential Moe... My Lover Sense ရဲ႔  Blue, Pink, Purple ” တဲ႔ 

“အဲဒီေရေမႊး သံုးခုလံုးရဲ႔ ရနံ႔က ၀သန္ႏွစ္သက္တတ္တဲ႔ ရနံ႔ေလးေတြကို အနီးစပ္ဆံုးထုတ္ထားတာ.. .ေရေမႊးနာမည္ကေတာ့ ၀သန္ဟာ ကိုယ့္အတြက္ မရွိမျဖစ္မိုးလို႔ဆိုလိုတာပဲ My Lover Sense ဆိုတာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္သူရဲ႔ သင္းရနံ႔ေပါ့.. အေရာင္ေတြက Blue, Pink နဲ႔ Purple သံုးမိ်ဳးထုတ္ထားတယ္..။ Blue က ခပ္သင္းသင္းေအးေအး ၾကည္ၾကည္လင္လင္ေလး... Pink ကေတာ့ႏူးညံ့သိမ္ေမ႔ြမိန္းကေလးဆန္တဲ႔ရနံ႔.. Purple ကေတာ့ အရွင္းဆံုးေျပာရရင္ သိပ္ကုိဆြဲေဆာင္မႈရွိတဲ႔ Sexy သိပ္ျဖစ္တဲ႔ ရနံ႔ေလးပဲ... ကိုယ့္အၾကိဳက္ဆံုးရနံ႔ဆိုပါေတာ့.. ကိုယ္အဲဒီေရေမႊးကို ခဏခဏ ရွဴမၾကည့္ရဲဘူး... ဘာလို႔လဲ သိလား” လို႔ သူက ဆက္မေျပာေသးဘဲ ခဏရပ္လိုက္ျပီး ခရမ္းေရာင္ေရေမႊးပုလင္းေလးကိုယူျပီး အန႔ံစမ္းတဲ႔ စကၠဴေခ်ာင္းေလးကိုတစ္ခ်က္ဖ်န္းလိုက္တယ္..ေမႊးရနံ႔ေလးက ေလထဲမွာ..ထံုအီမူးရစ္စြာပ်ံ႔ႏံွ႔သြားတယ္...။

  “ဒီေရေမႊးနံ႔ေလးရတိုင္း မင္းကို သတိရလြမ္းဆြတ္တဲ႔ စိတ္ေတြကို ကိုယ္ဘယ္လိုမွမျမိဳသိပ္ႏိုင္လို႔ပဲ” လို႔သူစကားဆက္တယ္... ။ 

“ဒီေရေမႊးသံုးခုရဲ႔ ရနံ႔ေတြ အားလံုးက “၀သန္မုိး”ဆိုတဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ကေန အေျခခံျပီး ဆင္းသက္လာၾကတာဆို မမွားဘူး.. ကိုယ္ဘ၀မွ ပထမဆံုးကိုယ္တိုင္ စမ္းသပ္ထုတ္လုပ္ထားတဲ႔ ေရေမႊးေလး ကိုယ္ဒါကို Limited Edition ပဲထုတ္မွာ...”

ကၽြန္မသူရွင္းျပတဲ႔ သူ႔ေရေမႊးေတြအေၾကာင္း သူ႔ကိုစိုက္ၾကည့္ရင္း နားေထာင္ေနခဲ႔တယ္..။ ကၽြန္မလံုး၀ထင္မထားခဲ႔ဘူး သူဟာ ကၽြန္မအေပၚဒီလိုေလးေလးနက္နက္သေဘာထားလိမ့္မယ္လို႔ေလ...။ သူဒီလို အလုပ္တစ္ခုကုိ တစိုက္မတ္မတ္လုပ္တတ္သြားလို႔လည္း သူ႔အေဖကို ကၽြန္မက ေက်းဇူးတင္ေနမိတယ္..။ ႏိုင္ငံျခားမွာ အလွကုန္ထုတ္တဲ႔ ကုမၸဏီကို ဦးစီးေနတဲ႔သူ႔အေဖဆီသူေရာက္သြားခဲ႔တာ သူ႔ဘ၀လမ္းမွန္ေပၚကို ေရာက္သြားခဲ႔တာပဲ..။ အို ..ဒီလိုေျပာျပရံုနဲ႔ ကၽြန္မသူ႔ဆီေပ်ာ္၀င္သြားရမွာလား သူ႔အလုပ္ကို သက္ေသနဲ႔တကြ ကၽြန္မေစာင့္ၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္..။ 

“၀သန္ ကိုယ့္ကို ေလ့လာပါ သံုးသပ္ပါ ကိုယ့္ကို ခ်က္ခ်င္းမယံုၾကည္ပါနဲ႔ရပါတယ္ ျပီးရင္ ကိုယ္ေျပာထားတဲ႔ ေၾကာ္ျငာကိစၥေလးကို အေလးနက္ထားျပီး စဥ္းစားေပးပါ...” ကၽြန္မရဲ႔ ရင္းတြင္းသံသယကို သူရိပ္မိသြားပံုေထာက္တယ္..။

ကၽြန္မ သူနဲ႔ဘာမွေျပာစရာမရွိေလာက္ေအာင္ ဆိတ္သုန္းေနခဲ႔တယ္..။ ကၽြန္မအိမ္ျပန္သင့္ျပီ..။ သူနားမွာ ကၽြန္မ အခိ်န္ဘယ္ေလာက္ထိ အသက္ရွဴရပ္ေနခဲ႕သလဲ ခုက်မွ သက္ျပင္းေမာအရွည္ၾကီးကို တိတ္တခိုးခ်လိုက္ရင္း သူ႔ကိုႏႈတ္ဆက္လိုက္တယ္..။

“ကၽြန္မျပန္ေတာ့မယ္..... ရွင္ေျပာတာေတြကို ကၽြန္မစဥ္းစားပါ့မယ္...”

“အိုေခ... ဒီေန႔အတြက္ ၀သန္႔ကို ကိုယ္ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္...ေနာက္လည္း ကိုယ္နဲ႔ ေကာ္ဖီအတူလာေသာက္ႏိုင္ပါတယ္လို႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္..”

သူ႔ရဲ႔ အေျႏၷရမႈ တည္ျငိမ္ေအးေဆးမႈကို ကၽြန္မအသိမွတ္ျပဳပါတယ္လို႔ ၀န္ခံပါတယ္...။   သူဟာ လြန္ခဲ႔တဲ႔ သံုးႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္က ဆိုးသြမ္းရူးသြပ္တဲ႔ လူငယ္တစ္ေယာက္မဟုတ္ေတာ့ဘူးဆိုတာ ကၽြန္မ အျမင္နဲ႔ယံုၾကည္လိုက္ခ်င္ေပမယ့္ သူ႔စကားလံုးေတြမွာ မာယာေတြေပ်ာ္၀င္ေနတယ္လို႔ ကၽြန္မခံစားရေနတယ္..။ ကၽြန္မသူ႔ကို ဆက္ျပီးေလ့လာပါဦးမယ္ ေစာင့္ၾကည့္ပါဦးမယ္..။ သူဗီဇဆိုးေတြ ထပ္မေပၚလာပါေစနဲ႔လို႔ ဆုေတာင္းရင္းေပါ့..။


@@@@@@@@  


သူ႔၀ဋ္ေၾကြးပဲပါလာလို႔လား ကၽြန္မသူ႔ဆီက မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေသးတာလား... သူ႔ကမ္းလွမ္းမႈကို ကၽြန္မ ဒီေန႔ပဲလက္ခံလိုက္တယ္....။ ကၽြန္မျငင္းရင္ ရလ်က္နဲ႔ တစ္စံုတစ္ရာက ကၽြန္မကို တြန္းအားေပးေနသလို..။ ေနာက္လကစလို႔ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ အယ္ဒီတာလုပ္တဲ႔ မဂၢဇင္းမ်က္ႏွာဖံုးမွာ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ ႏႈတ္ခမ္းနီေၾကာ္ျငာအတြက္ မ်က္ႏွာဖံုးရွင္...။ သူကေတာ့ သူအသစ္စမယ့္ လုပ္ငန္းအတြက္ ကၽြန္မရဲ႔ ပါ၀င္မႈကို အားရေက်နပ္ေနေလရဲ႔...။ ဒီလိုပံုစံနဲ႔ဆို ကၽြန္မ သူ႔ဆီက ရုန္းထြက္ဖို႔ ခက္ခဲသြားျပီ..။ ကၽြန္မတို႔ရဲ႔ ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္မႈက တေျဖးေျဖးစိပ္စိပ္လာဖို႔ပဲရွိေတာ့မွာ...။ တခါတခါက် ကၽြန္မ သူနဲ႔ျပန္လည္ပတ္သက္ရမွာကိုေတြးျပီး စိတ္ေမာေနမိတယ္..။ တခါတခါက် သူ႔မ်က္၀န္းေတြေအာက္မွာ ကၽြန္မ အေရေပ်ာ္သြားေတာ့မတတ္...။ ကၽြန္မ အေ၀းဆံုးကို ထြက္လည္းေျပးခ်င္တယ္... ေျပးလည္းမေျပးခ်င္ဘူး ...။ ကၽြန္မ သူ႔ကို သံေယာဇဥ္ရွိေနေသးတယ္ဆိုတာကိုေတာ့ မျငင္းပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မ တစ္ခုခုကို ေၾကာက္ေနမိတယ္....။

“၀သန္ တစ္ေယာက္ထဲ ဘာေတြ ေတြးေနတာလဲ ေနမေကာင္းဘူးလား...” 
သူက ေနမေကာင္းဘူးလားလို႔ ႏႈတ္ကလည္းေျပာရင္ လက္က ကၽြန္မနဖူးျပင္ကို စမ္းျပီးသားျဖစ္ေနျပီ...။ ကၽြန္မထိုင္ခုိင္ေနာက္ေက်ာဆီက သူ႔ထြက္သက္ေငြ႔ေငြ႔က ကၽြန္မလည္တိုင္မွာေႏြးခနဲ..။

“နည္းနည္းေႏြးေတးေတးနဲ႔ေနာ္ အဖ်ားတိုင္းၾကည့္မလား ဟင္... မင္းဖ်ားလို႔ေတာ့မျဖစ္ဘူး ဒီေန႔မွ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ဟန္နီးမြန္းခရီးအစပဲရွိေသးတာ ခုမွ ခရီးေရာက္မဆိုက္ကို... ေလယာဥ္စီးရလို႔ နည္းနည္းပနး္သြားတာျဖစ္မယ္ အိပ္ယာေပၚခဏလွဲေနလိုက္ ကိုယ္ ေကာ္ဖီပူပူတစ္ခြက္ေဖ်ာ္ေပးမယ္ ..”

သူက ေျပာလဲေျပာရင္း လက္တစ္ဖက္က ကၽြန္မေက်ာျပင္ေအာက္ တစ္ဖက္က တေခါက္ခြက္ေအာက္လွ်ိဳျပီး ကၽြန္မကို ခုတင္ေပၚေပြ႔တင္လိုက္ျပီးသား..။ ကၽြန္မ ေမးေစ့ကို သူက ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ဖိကပ္နမ္းလိုက္ရင္း “ ကိုယ့္ မိန္းမက ကိုယ့္ကိုမ်ားလန္႔ဖာ်းဖ်ားေနသလား..” တဲ႔..။ “မင္း ေတာ္ေတာ္ႏြမ္းေနပံုေပါက္တယ္ ၀သန္.. ခဏအိပ္လိုက္မလား ေကာ္ဖီေသာက္ထားေနာ္ ကိုယ္ေရခ်ိဳးလိုက္ဦးမယ္...” ကၽြန္မ အသာေခါင္းညိတ္ျပရင္း မ်က္စိစံုေမွးအိပ္လိုက္တယ္...။ လူေနမေကာင္းတာထက္ ကၽြန္မစိတ္ေတြ ေလးကန္ေနတယ္ ဘာကိုမွန္းမသိ စိတ္ကမိႈင္းေ၀ထံုထိုင္းေနတယ္...။ အခု ကၽြန္မက ကၽြန္မေပ်ာ္ရႊင္ရမယ့္လမ္းကို ေရြးခ်ယ္လိုက္တာမဟုတ္လား ကၽြန္မ ဘာကို ေတြးေၾကာက္ျပီးေတြေ၀ေနသလဲ...။ ေတြးရင္း ေခါင္းေတြတအားကိုက္လာလို႔ ေမွးရင္း ကၽြန္မ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ႔တယ္..။ ျပန္ႏိုးလာေတာ့ ကၽြန္မေဘးမွာ သူက ကၽြန္မကို ထိုင္ၾကည့္ေနလ်က္သားေလး...။

“အိပ္ေရး၀ရဲ႔လား.....၀သန္႔ကိုၾကည့္ရတာ ကိုယ့္ကိုတခုခုေၾကာက္ေနသလိုပဲ...ကိုယ့္ကို ၀သန္ခ်စ္လို႔ လက္ထပ္ခဲ႔တာမဟုတ္လား.... ဟုတ္သားပဲ မင္း ခုခ်ိန္ထိ ကိုယ္ကို ခ်စ္တယ္လို႔ တခါမွမေျပာေသးဘူးေနာ္..” ကၽြန္မေခါင္းအံုးေဘး သူတေစာင္းလွဲခ်လိုက္ရင္းေျပာလိုက္တယ္..။

ေခါင္းအံုးေပၚလက္ေထာက္ေနတဲ႔ သူ႔ကို ကၽြန္မအသာေမာ့ၾကည့္လိုက္တယ္...။ သူ႔မ်က္၀န္းေတြ ၾကည္လင္သန္႔စင္ေနတာပဲ.....တခါတခါ ၾကယ္ပြင့္ေတြလို ေတာက္ပလင္းလက္သြားၾကတယ္..။ ကၽြန္မျမင္ဖူးေနက် ရုန္းရင္းဆန္တဲ႔အရိပ္ေတြ ဘာဆိုဘာမွမေတြ႔ရဘူး...။ ကၽြန္မဆံပင္ေတြကို သူကပြတ္သပ္ရင္း “ေျပာပါဦး ကိုိယ္ကို ၀သန္တကယ္ခ်စ္လို႔ လက္ထပ္ခဲ႔တာမဟုတ္လား...ကိုယ္ကေတာ့ မင္းကိုအခ်စ္ဆံုးပဲ...”တဲ႔။
“ကိုကိုေျပာခ်င္တာ ထားဖူးခဲ႔သမွ် ရည္းစားေတြထဲမွာ အခ်စ္ဆံုး အဲဒီလိုမဟုတ္လား” လို႔ ကၽြန္မစိတ္ထဲကပဲ ေမးလိုက္မိတယ္..။ ဘာလို႔မွန္းမသိ ကၽြန္မ ပါးျပင္ေပၚမ်က္ရည္ေတြ ေႏြးခနဲစီးက်လာေတာ့ သူ႔ရင္ခြင္ထဲ မ်က္ႏွာအပ္လိုက္မိတယ္......။ သူက သေဘာက်စြာ ကၽြန္မေက်ာျပင္ကို ပြတ္သပ္လို႔..။ “မင္းက ကိုယ့္အခ်စ္ကို မယံုရဲလို႔ စိုးထိတ္ေနတာမဟုတ္လား စိတ္ခ်၀သန္ ကိုယ့္ကို ေသခ်ာၾကည့္ ကိုယ္ခုခ်ိန္ကစျပီး မင္းကလြဲလို႔ ဘယ္မိန္းမနဲ႔မွ မပတ္သက္ေတာ့ဘူးလို႔ ကတိေပးတယ္ အိုေခ.. ကိုယ့္ကို တစ္သက္လံုး ဆြဲေဆာင္လာခဲ႔တဲ႔ မင္း ကိုယ့္နားရွိေနမွေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ ဘာမွမလိုေတာ့ဘူး ကိုယ့္ကို ယံုပါ ကိုယ္မင္းကို အသက္ထက္ခ်စ္ပါတယ္ ၀သန္ ကိုယ့္အနားမွာ တဘ၀လံုးေနေပးပါလို႔ ကိုယ္အႏူးအညြတ္ေတာင္းပန္ပါတယ္..”

ကၽြန္မမ်က္ႏွာ္ေပၚမွာ ေလေအးေတြတိုးေ၀့သလိုခံစားလိုက္ရလို႔ မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ မာမီက ယပ္တဖ်တ္ဖ်တ္ ခပ္ေပးေနတာ..။

“မုိး ညက ညဥ့္နက္မွာအိပ္ရတယ္ထင္တယ္ ရွဴတင္ခဏေလးနားတာကို အိပ္ေပ်ာ္သြားလိုက္တာ မာမီက သမီး ေခၽြးေတြစိုေနတာေတြ႔လို႔ ယပ္ခပ္ေပးေနတာ...ေစာေစာက ေၾကာ္ျငာပိုင္ရွင္ေလး လာေသးတယ္ မိုးအိပ္ေပ်ာ္ေနလို႔ ျပီးမွ ျပန္လာခဲ႔ပါမယ္တဲ႔ ျပီးေတာ့ မိုးစားဖို႔ တစ္ခုခုသြား၀ယ္မယ္ေျပာတယ္”

တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မ အိပ္မက္မက္ရင္း ေဇာေခၽြးေတြပ်ံလာတာပါ..။ ကၽြန္မကို မိတ္ကပ္လိမ္းေပးတဲ႔ မာမီက အုိက္တယ္ထင္ျပီး ယပ္ခပ္ေပးေနရွာတာ..။ အိပ္မက္ထဲကလို ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး..။ သူနဲ႔ ကၽြန္မဟာ ဒီအလုပ္ကျပီးရင္ ဘာမွ ပတ္သက္စရာအေၾကာင္းမရွိေတာ့ပါဘူး..။ 

ထစ္ခ်ဳန္းမိုးဆိုတာ ၀သန္မိုးအတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ ေအးျမမႈ ေပးစြမ္းႏိုင္တဲ႔ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာမွာမဟုတ္ဘူး ဆိုတာ အေသခ်ာဆံုးပါပဲ...။

မိုးေငြ႔